Mijn oproep onlangs om de kasseien aan te voeren
kwam duidelijk veel te vroeg maar het moment komt
wel dichterbij.
Vandaag werd het terrein geëgaliseerd en de grond
aan gewalst.
Sekishu washi
Sekishu washi is traditioneel, handgemaakt papier
uit Japan. Het werd en wordt gemaakt in de Iwami-regio.
Gelijk allemaal vergeten.
Japan is in, Japans eten, Japanse producten.
Mij trekt Japan niet zo.
Maar de kunst kan door de schijnbare eenvoud
erg mooi zijn.
En Japans papier heeft bijzondere eigenschappen en
kan daardoor veel verfijnder zijn dan het papier
dat in bulk in West-Europa wordt gemaakt.
Sekishu, handmade paper sample. Dit is de eerste pagina van het pakket dat ik kocht.
Op de BoekKunstBeurs stond de etsmaker Yuriko Miyoshi.
Deze kunstenares wil ook ambassadeur zijn van het handgemaakte
Japanse papier en verkocht mij een pakket met 15 vellen papier.
Die 15 vellen, daar wil ik een boekje mee maken.
Het papier is een klein beetje kleiner dan A4, de
eigenschappen van het papier en hun uiterlijk
verschillen enorm.
Soms is het papier glad, dan zacht of ruw. Doorzichtig
of waterdicht, soms egaal soms met stukjes bast van
een boom.
Kozo is wel heel vaak het materiaal waaruit het papier
is gemaakt. Dat staat voor of vezels van de papiermoerbeiboom,
gampi en/of mitsumata plant.
Papiermoerbei of broussonetia papyrifera:
De schors bestaat uit sterke vezels , die worden gebruikt voor de fabricage van papier van hoge kwaliteit. De jonge bladeren en twijgen worden gebruikt als hertenvoer.
Gampi is papier van een heestersoort:
Wikstroemia canescens (soort) – Kleine heester die van nature voorkomt in het Himalaya-gebergte en andere bergachtige streken in Azië, met tal van dunne takken waaruit vezels worden gewonnen. Deze worden als geneesmiddel tegen diarree gebruikt.
De plant waarvan mitsumata wordt gemaakt is:
Edgeworthia chrysantha, The bark fibres of this plants are used for making the handmade Japanese tissue called “mitsumata paper”. Along with kōzo and gampi, it is used for making traditional Japanese paper (washi). Among other applications, mitsumata is used for banknotes as the paper is very durable
Genoeg geleerd voor vandaag.
15 vellen. 15 ingewikkelde namen. 15 gram gewichten, informatie over basismateriaal en de toepassing van het papier.
Ieder vel papier is voorzien van een toelichting in de vorm van een kaartje. Hopelijk kan ik dat eenvoudig van het papier verwijderen. De aanduiding van de papiersoort is een beetje ingewikkeld maar ik denk dat dit gaat om de doorzichtige papiersoort met de naam Sekishu Kozo-shi (zeg maar papier (shi) gemaakt van kozo en afkomstig uit Sekishu).
Dit papier sprong meteen in het oog. Het is nabehandeld, ik vermoed, door na het zeven druppels water op het resultaat te laten vallen. Dat vervormd het papier door op de plaats van de druppel vezels opzij te duwen en in dit geval zelfs gaten te veroorzaken. Harusame-shi. Ik zag op internet dat hiervan ook machinaal gemaakte varianten van te koop zijn.
Deze Sekishu Kozo-shi is gemengd met stukjes zwarte bast van een plant. Dat geeft een leuk effect.
De manier van papier maken is erkend door UNESCO als immaterieel (of levend) werelderfgoed. Kawahira.
Het papier komt in verschillende kleuren. Sekishuwashi Kubota / Chiri-iri Washi is heel stevig en licht van kleur, Binchotan Suki-komi Washi bevat houtskool en is daarom zwarter. Het heeft ook een eigen geur! Kakishibu Some-gami is gekleurd met sap van de Kaki (vrucht) waardoor het de bruine kleur heeft en meer water afstotend is.
Weer een heel avontuur.
Nu nog een boekje er van maken.
Stempel
In het boek Ecoverf II las ik in een bijzin over hoe je een stempel zou kunnen maken. Daarvan maak ik dan mijn interpretatie.
De basis is een stuk ‘hout’.
Het is een plankje uit een soort van kastje dat
in onze douche gestaan heeft.
De kern van dat ‘hout’ is een soort plastic met
daar omheen een soort van multiplex afgedicht
aan boven en onderkant met een laagje fineer.
Voordeel is dat het oppervlak vocht dicht is en
heel glad.
Van een restje maakte ik de twee plankjes die
ik insmeerde met houtlijm. Had ik nog staan.
Daarop plak ik stukjes van een koord.
Het te beplakken oppervlak is ongeveer even groot.
Rechts leg ik de stukje koord rond de vorm van
een herfstblad. Dat zul je in de afdruk niet kunnen zien.
Daar zie je gewoon een gat. Links volg ik gewoon
de vorm die het koordje aanwijst.
Het linkerplankje heb ik net belegd. De witte
houtlijm is nog niet droog en de touwtjes
steken hier en daar nog uit.
Het rechterplankje is al wel gedroogd maar
die lak ik nu af met vernis. En die is op de
foto nog niet droog.
De vernis zorgt ervoor dat het straks schoon
te maken is, je van kleur naar kleur kunt en
dat de plankjes herbruikbaar worden.
Idee is om de twee onafhankelijk van elkaar te
kunnen gebruiken of om ze over elkaar heen
af te drukken in twee kleuren.
Dat is ten minste het idee.
Zaad uit de Heilige Driehoek
Het toegangsbewijs van de tentoonstelling
Kunst in de Heilige Driehoek bestond onder andere
uit een armbandje met daarin zaadjes.
Die armband heb ik in een potje met zand gezet
met veel water.
Er kwamen 2 plantjes uit.
Maar of die uit de potgrond of uit het armbandje
komen, dat weet ik niet.
Het potje had ik al weg willen doen maar een van de
twee plaatjes begint al groot te worden.
Elfde van de elfde
Van een echte, breedgedragen traditie van de
elfde van de elfde heb ik geen weet.
Het was altijd een feest van de carnavalsverenigingen
in hun stamkroegen of in een feestlocatie.
Nu tijdens een coronapandemie is het plots een
studentenfeest waar de horeca goed aan wil verdienen.
Misschien niet zo slim?
Maar de dag erna vond ik op de Havermarkt in Breda, deze
goudkleurige ketting.
Daar ben ik best blij mee want die gaat als
boekbeslag dienen op een van mijn volgende boeken.
Boekbeslag.
Kom Op Zwarte Piet
Discriminatie, om welke reden of in welke vorm
dan ook, is verwerpelijk. Het is toe te juichen
dat mensen daartegen protesteren.
Als protesteren de vorm aan neemt van kinderen
pesten die net naar een Sinterklaasfeest zijn
geweest is het misschien een idee om na te gaan
of dat wel het juiste middel is.
In ieder geval riep het in Breda reacties op
van groepen die juist op die manier in de hoek komen
van volksmenners met heel andere denkbeelden.
Misschien goede bedoelingen maar verkeerde methode.
Breda, Kennedylaan. Uitgang kinderfeest.
Sinterklaas!
In Breda is er een soort van doorloop evenement in
plaats van de traditionele aankomst met de boot.
Voor de kinderen zal het niet veel uitgemaakt hebben.
Net als het weer stoort hen deze andere vorm niet.
Tenslotte is de aanwezigheid van de Goedheiligman
en zijn helpers toch het belangrijkst.
Al vroeg was het Valkenberg aan alle kanten afgezet. Ook aan het Kasteelplein.
Deze wandelaars met hond waren blijkbaar nog niet op de hoogte.
Dit is drie uur later. Er staat een rij vanaf de ingang van het Valkenberg, rond het Kasteelplein en in de Cingelstraat met enthousiaste kinderen en hun ouders (en andere familieleden).
Cingelstraat, Breda.
Fontein
Op zaterdag is het bordes van het Stadhuis eenvoudig toegankelijk (zal op zondag ook wel zo zijn). Dat geeft een goed beeld van de vorm van de nieuwe fontein.
Vermoedelijk volgt er nu een lange tijd met veel minder interessante foto’s. Het aansluiten, uitproberen en bestraten levert niet zo veel nieuws op vrees ik. Maar ik ga het bijhouden. Breda, Grote Markt.
Je kunt niet alles weten
Het liet me niet los.
De omslag van de beursuitgave ‘Je kunt niet alles weten’,
een soort van sprookje met dieren in de hoofdrol,
geschreven door Bette Westera en met illustraties van
Henriëtte Boerendans, zat me niet lekker.
De omslag die we uitgereikt kregen op de BoekKunstBeurs
was gerild en al gevouwen. Maar door de vouwen was de titel
die op een soort van ‘achterflap’ zat niet direct leesbaar.
Eerst zocht ik de oplossing in het anders vouwen van de omslag. Probleem daarmee is dat de rillijnen zichtbaar blijven. Dan kun je een oplossing bedenken waardoor dit minder zichtbaar wordt…..
Gelukkig had ik op de beurs naast mijn ingebonden exemplaar
ook nog een niet ingebonden exemplaar meegenomen.
Ik besloot voor een heel andere oplossing te kiezen. Van een van de twee omslagen sneed ik de titel en de afbeelding uit. Die zou ik gebruiken om een eigen omslag te maken. niet iedereen zal het knip en plakwerk mooi vinden maar zie het maar als een alternatief boekontwerp. Het zou een boek worden met als eerste boekblok de tekst en illustraties en een tweede boekblok met informatie van de BoekKunstBeurs. Mooi lettertype voor de titel (LetterpressAmsterdam).
Dit is de omslag van mijn ontwerp. Als je het boek in je hand hebt zie je natuurlijk dat de titel en de afbeelding losse onderdelen zijn die er opgeplakt zitten..
Dat bond ik in precies zoals op de beurs en met het strikje dat ik bij een van de binders zag in de Pieterskerk in Leiden.
Deze stukken papier vertellen iets van het pad dat het boekje aflegde: de voorkant van de tas die op de beurs werd uitgedeeld, de instructie hoe het boek te binden en het toegangskaartje.
De losse delen vormde ik om tot een soort van katern.
Katern nummer twee.
Katern nummer een. Beide samen in één boekje.
De drie resultaten: links het boekje dat intussen de omslag opgegeven heeft, in het midden het model dat ik niet op tijd af kreeg (ook bekend als het ‘bladerboek’) en rechts mijn uiteindelijke versie met eigen ontwerp omslag en twee boekblokken.
Fontein met drie kruisen?
Zijn het de drie kruisen (of kruizen) uit het stadswapen die nu voor het Stadhuis liggen?
Of je straks iets ziet van deze constructies of dat die straks helemaal onder de grond zitten, dat weet ik natuurlijk niet.
Bladerboek gereed
Eerst grondverf.
Dan de herfstkleuren.
Te beginnen met een proef.
Tijd om het boekblok in de omslag vast te zetten.
Op naar het volgende.
Blad in het wild
Let op het blad, de structuur in de achtergrond of
gewoon het hele beeld.
Onthoofde vuurtoren
Beetje sombere foto maar de Vuurtoren (The Lighthouse) van Aldo Rossi gaat een zonnige toekomst tegemoet als het kunstwerk weer opgeknapt is.
Krap
Dat ging maar net. Vanochtend werd er gewerkt aan de waterspeelplaats en tegelijk was het weekmarkt.
Tot daar en niet verder. Het zou me niet verbazen als dit de rand van de fontein wordt of als dit dit er een onderdeel van vormt.
Grote Markt, Breda.
Waarom zou je in de herfst een fontein aanleggen.
Zou dat niet handiger zijn in het voorjaar zodat je
niet meteen een winter over de fontein krijgt.
Is dit nou geen vreemde vorm van EU-steun?
We betalen eerst aan Brussel om dan als een gek in
te schrijven op projecten die verkoeling in de stad
moeten brengen. Met het idee is misschien niets mis
maar hiervoor is toch geen EU nodig?
We kunnen dit toch veel goedkoper zelf betalen als overheid?
Bladerboek
De afgelopen weken waren heel druk en heb ik te weinig
kunnen werken aan het bladerboek.
Het was een soort van geheim voorbeeld voor het boek
dat dit jaar op de BoekKunstBeurs kon worden ingebonden.
Dit boek was bedoeld om als voorbeeld te dienen maar
het kwam niet op tijd af.
Van de organisatie kreeg ik wel een beschrijving maar
de tekst was niet beschikbaar en de afmetingen
stonden niet bij de beschrijving.
Dus het was een beetje improviseren en de inhoud
verzon ik zelf.
De laatste keer liet ik zien dat ik met de omslag
bezig was. De inhoud was gespat, De omslag is met
kleurpotlood en afficheletters.
Echte bladeren vormen het model voor een soort van ketting van herfstbladeren om de omslag. Het aspect herfst is er niet zo eenvoudig aan af te lezen. Ik gebruik verschillende kleuren om een soort van gearceerde omtrek te maken.
Het tussenresultaat.
Met de afficheletters zet ik een drietal ‘titels’: de teksten ‘blad’, ‘blader’ en ‘bladeren’. De titels komen op verschillende plaatsen op de omslag en welke je ziet hangt af van hoever het boek is opengeslagen. Blader.
Eerst druk ik de tekst af in wit. Dat dekt misschien niet overal even goed maar daardoor dekt de tekst in de definitieve kleur beter. Een soort van grondverf. Een echte drukker keert zich nu om in zijn graf.
Pas de derde of vierde afdruk is goed genoeg dus ik maak er eerst een paar in ‘klad’.
Zo gaat het boek er dan uit zien: de gespatte bladen en de omslag. Ik moet de letters niet te vastdraaien in de pers want dan duw ik de verf onder de letters uit.
Korte schenkelworkshop
Met wat restverf.
Feestdagen
Vanmorgen werden op de Grote Markt al berkenstammen gebracht voor de kerstversiering.
Hebben ze geweien? Nagekomen foto’s van de BoekKunstBeurs
Een boek met veel mooie foto’s. Heb er al wat in gebladerd maar als instructieboek laat het wel heel veel ruimte. Ik denk dat het als inspiratieboek heel geslaagd is.
Anja Schrik, Ecoverf II – Meer kleur!
Wat illustraties van Henriëtte Boerendans.
Hebben ze geweien?
Laurent Peeters, Handboek voor den boekbinder, Uitgeverij Boekblok.
Je kunt niet alles weten, tekst Bette Westera en illustraties Henriëtte Boerendans.
Aan dit proefpakket ga ik nog een speciaal bericht wijden. Ik kocht het van Yuriko Miyoshi, een kunstenares die vooral etsen maakt. Voor de etsen en voor het uitdragen van de Japanse cultuur is het bijzondere papier medium. In dit proefpakket gaat het om papier met de aanduiding: Sekishu Banshi.
Omdat ik een pakket kocht mocht ik een kaart uitkiezen. Deze kaart zie ik me best met kerstmis versturen.
Yuriko Miyoshi heeft geen winkel met de bijzondere Japanse papiersoorten maar ze wil meer aandacht voor die producten. Dat doet ze via haar eigen werk en door het promoten van de Japanse papierverkoper die dit papier verkoopt. Haar visitekaartje.
Herfstblad in het wild
‘In het wild’ is een beetje een grapje. De foto’s van deze herfstbladeren maakte ik gewoon in de stad. De achtergrond van ijzer, steen of de zitting van een tuinstoel. Dat is niet voor iedereen ‘in het wild’.
BoekKunstBeurs
Vandaag is de tweede dag van de jaarlijkse
BoekKunstBeurs. Ik was er op de eerste dag en,
zoals wel vaker, maakte ik foto’s van dit avontuur.
De dag begon met dit herfstbeeld in het Valkenberg in Breda. Het was best een mooie dag. Niet stralend maar wel droog en niet al te somber.
In Leiden stop ik altijd even bij deze boekhandel. De boeken die er in de etalage liggen spreken mij meestal aan. Net als bij mijn vorige bezoek aan de etalage lag er dat rode boek.
Een deel uit de Murti Classical Library Of India: Selected Ghazals and other poems van de schrijver Mir Taqi Mir (februari 1723 – 20 september 1810). Die is de Engelse vertaling van Shamsur Rahman Faruqi.
Voor de bezoekers binnen komen wil ik nog een exemplaar van de beursuitgave inbinden: Je kunt niet alles weten, tekst van Bette Westera met illustraties van Henriëtte Boerendans.
Even het boekblok vastzetten op de omslag. Dan kan ik de gaten in beide aanbrengen om het boek in te binden.
Een van de deelnemers knoopte het garen niet maar legde er een strikje in. Leuke detail vond ik.
In de loop van de ochtend werd het steeds drukker op de beurs. Hier was het nog rustig. Na de middag ben ik zelf nog over de beurs gegaan. Heb natuurlijk weer een en ander gekocht maar moest al weer snel naar huis.
Met een laatste foto uit het Valkenberg sluit ik het avontuur voor nu even af. Over de vondsten van de beurs volgt nog wel een en ander. Maar dat komt later.
Argusvlinder 