Boodschappenboekje

Posted on april 25, 2022 by Argusvlinder

Er zijn al twee boodschappenboekjes gereed.
Eén haast vierkant boekje gemaakt van enveloppen
in verschillende groottes.
Nummer twee was gemaakt uit gehalveerde enveloppen waardoor
een smal en hoog boek ontstond.
Nummer drie maak ik van het ‘snijafval’ van nummer twee,
daarover binnenkort meer.

Maar er ligt nog een stapel katernen van grote enveloppen.
Of en hoe ik die dan ga versnijden weet ik nog niet zeker.
Het smalle, hoge formaat spreekt me erg aan.
Maar voor nu ben ik de slecht beschrijfbare bladzijdes
eerst gaan bedrukken met lino’s die ik eerder maakte.
Daarnaast beplak ik delen met lino’s die ik al eerder,
op verschillend papier, heb gedrukt.

Dit is het stapeltje katernen met een van de twee platten (die ik gesneden heb uit een envelop).

Ik had nog een stapeltje afdrukken liggen, in rood en blauw. Afdrukken van lino’s die ik nu gebruik om bijvoorbeeld de adresvensters (deels) af te plakken.

Gelukkig was het warm in de werkplaats. Ik kon de katernen recht overeind zetten. Dan drogen de pagina’s snel. Ze zullen hierna wel in de boekenpers moeten want het drogen zal het papier wel doen bobbelen.

Door het drogen zag ik het bos niet meer.

Het grote gele gevaar

Posted on april 25, 2022 by Argusvlinder

Ook afgelopen weekend was er plaats voor soep.
Een gele soep. Maar dan echt geel.
Op basis van onder andere gele tomaten en een gele paprika.

De ingrediënten met de gele tomaten en de gele paprika.

Nog even wachten voor het resultaat……

Vermoedelijk mag Vladimir ook

Posted on april 23, 2022 by Argusvlinder

Je zult je kind toch sturen naar een school waar kinderen leren dat het goed is onschuldige burgers te vermoorden als Jerry Bidet er financieel maar beter van wordt. Jerry heeft dat im een filmpje zelf al eens toegegeven. Kamagurka, NRC, 21/04/2022.

Flessenpost

Posted on april 23, 2022 by Argusvlinder

Afgelopen donderdag stond er een 5-bollen-recentie in het NRC over de tentoonstelling van Marcel Pinas in Club Solo in Breda. Een waardering waar ik me helemaal in kan vinden maar dat zal de trouwe bezoeker niet verbazen. Hieronder een meer leesbare versie van het artikel van Lucette ter Borg.

Tulpenfestival in Breda

Posted on april 23, 2022 by Argusvlinder

De Wilhelminafontein op de kop van de Sophiastraat in Breda wordt omringd door een bloemperk. Als enige tijd staan deze prachtige tulpen daarin in bloei. Ik kon het vandaag niet laten om er even te stoppen en deze foto’s te maken.

Paardenbloem in de gevangenis

Posted on april 23, 2022 by Argusvlinder

De gevangenis is geen gevangenis meer.
De gevangenis is de FutureDome in Breda.
Maar op een van de voormalige luchtplaatsen groeien
paardenbloemen. Ja met een ‘N’.

Paardenbloemen hebben een schitterende manier om hun zaden te verspreiden. Je blijft er naar kijken. Slim en teer maar wel met opzet teer. Want als die prachtige pluizenbol niet uit elkaar gaat dan worden de zaden niet verspreid.

Boodschappenboekje

Posted on april 22, 2022 by Argusvlinder

Omdat ik nieuwsgierig was naar hoe het
boodschappenboekje zou zijn geworden,
ben ik aan het eind van de middag even naar
de FutureDome gelopen en heb het opgehaald.

De stof voor de band heb ik een beetje ruimer gesneden dan het boekblok. Het voelt erg prettig aan zo zonder harde band. Het textiel zit vooral vast aan het eerste en laatste katern.

De stukken envelop van onze geliefde belastingdienst.

Van een andere afzender.

De tweede helft die nog niet ingebonden is, ben ik al aan het vouwen en samenvoegen tot katernen. De vorige keer zag je daar geen foto’s van omdat mijn telefoon bijna leeg was.

Het volgende boekje wordt dus weer met een oblong-formaat. Het boodschappenboekje dat nu gereed is past mooi in mijn binnenzak. Dus daar kan ik nog heel wat boodschappen mee gaan halen.

Natasja Kensmil

Posted on april 22, 2022 by Argusvlinder

Afgelopen week ben ik toch naar het Dordrechts Museum
geweest. Ik schrijf ‘toch’ omdat een opslag van 7,50 euro
op de toch al hoge prijs van 15 euro wel veel is.
Aelbert Cuyp is een redelijk bekende schilder, geen topper.
Dan is 22,50 veel geld en het zal een van de elementen
zijn die zorgen voor tegenvallende bezoekersaantallen.
Verlenging of niet.

Maar ik ging eigenlijk voor de Engelse schilders en dan
met name Turner.

Terwijl ik de trap opliep naar de tijdelijke tentoonstelling
zag ik een werk van Natasja Kensmil.
Het hangt op een ongelukkige plaats waar het niet goed
tot zijn recht komt. Maar het werk is opmerkelijk.

Natasja Kensmil, Huwelijksportret, Johan de Witt en Wendela Bicker, 2020.

De manier waarop Johan de Witt en Wendela Bicker elkaar de rug toekeren is een sterke boodschap.

Als iemand denkt dat dit een ‘normaal’ huwelijksportret is dan moet je toch nog eens goed naar de hoofden van de hoofdrolspelers kijken.

Mooi aan het werk is dat veel elementen uit portretten terugkomen in dit werk dat uit een hele serie doeken bestaat.

Het is een verrassend werk waar je meer van wilt weten. Maar ook internet geeft weinig prijs.

Boodschappenboekje: gesneden, geprikt, genaaid, gekaft.

Posted on april 21, 2022 by Argusvlinder

Het was al een beetje doorgeschemerd
maar deze week ben ik nog bezig geweest met een
volgend boodschappenboekje.

Ik heb enveloppen gesneden, gaten geprikt om de
katernen in te kunnen binden, de katernen genaaid
tot een boekblok en ik heb er voor gezorgd dat het boekje
een band krijgt van een oude sjaal.

Bovenaanzicht van mijn snijmachine met de enveloppen onder het mes. Ze kwamen hier recht uit de boekenpers.

Hier liggen ze onder het mes.

Zo werden het dan twee delen. Het materiaal van de vensters is taai. Het laat zich niet eenvoudig snijden. Maar met een mes waren de laatste restjes er zo af. Het deel van de enveloppen waarvan de katernen met een vouw nog aan elkaar zitten, wordt het eerste boekje.

In de prikmal worden de gaten gemaakt.

Op het naaibankje werden de katernen aan elkaar genaaid. Dat bankje is misschien een beetje ‘te’. Maar dat is de macht van gewoonte, moet je maar denken.

Toen ik om me heen keek in mijn werkplaats zag ik nog een stuk van een sjaal liggen die ik eerder al gebruikte om een boek in te binden. De sjaal was in de was gaan vervilten en daarbij verliest de sjaal zijn vorm. Zo goed en kwaad als me dat lukte heb ik dat verholpen en voor mijn boodschappenboekje kan het prima dienst doen. Ik maak het boekje zonder harde platten en rug. De katernen, het naaiwerk, de lijm en de stof moeten het boekje zijn stevigheid geven.

Dat gaat best lukken. Het boekje zal heel flexibel aanvoelen, denk ik. Hier zie je de gelijmde omslag met bakpapier tussen de buitenste, gelijmde bladen en de rest van het boekblok. In een poging het vocht van de lijm zoveel mogelijk uit het boekblok te houden. Nu ligt het in de boekenpers te drogen.

De geschiedenis is geen lijn maar een zandbak….

Posted on april 20, 2022 by Argusvlinder

De geschiedenis is geen lijn maar een zandbak.
Laag op laag stapelen de gebeurtenissen zich op en vermengen ze zich met elkaar.
Ze raken verloren in het geheel of steken juist scherp af ten opzichte van andere lagen.
Dat geldt zeker voor gewelddadige geschiedenissen.

Steven ten Thije (conservator collecties, Van Abbemuseum).

Club Solo organiseert bij iedere tentoonstelling een soort van
antwoord, reactie, reflectie, met werken van grotere
musea in Vlaanderen of Nederland.
Deze keer een antwoord waarbij de oorspronkelijke gemeenschap,
de materialen en de vormentaal op elkaar reageren.

Erzen Shkololli is een kunstenaar afkomstig uit Kosovo. Zijn werk en zijn activiteiten hebben te maken met dat vorige grote conflict in Europa: de oorlog in voormalig Joegoslavië. Meer precies, in zijn geval, in Kosovo. Erzen Shkololli, Patchwork, 1998.

Maar de woorden van Steven ten Thije brengen meteen
de beelden van de oorlog in de Oekraïne op het netvlies.
Erzen Shkololli heeft gewerkt met kinderen in Kosovo die
hij vroeg ervaringen vast te leggen in tekeningen.
Hartverscheurend.

Erzen Shkololli, Kosovaarse kindertekeningen, 2000.

Marcel Pinas op canvas

Posted on april 20, 2022 by Argusvlinder

Een ander interessant aspect waar Marcel Pinas
in zijn werk gebruik van maakt is taal.
Aanstaande zondag wordt daar een lezing over gehouden
bij Club Solo. Kunst en taal is voor mij altijd
een intrigerende combinatie.

Op zijn canvassen verwerkt hij stukken pangi-textiel en
teksten in het Afakaschrift.

Marcel Pinas, Tu Doo, 2021, mixed media op canvas.

Marcel Pinas, Afaka Bosikopu, 2021, mixed media op canvas.

Marcel Pinas, Bosikopu Afaka III, 2016, mixed media op canvas.

Het zal duidelijk zijn dat de kennismaking met Marcel Pinas
een geweldig avontuur was. Misschien is het een avontuur
waar u zich ook in wilt storten?

Afscheid van de FutureDome

Posted on april 20, 2022 by Argusvlinder

Na 5 jaar een werkruimte te hebben gehuurd in de FutureDome
komt er langzamerhand een einde aan dit avontuur.
Het complex is al enige tijd in de verkoop en het is
de bedoeling dat deze maand de koper bekend wordt.
Geen idee wat de toekomst voor deze voormalige gevangenis,
rechtbank, sportveld, fabriekje, recreatiezalen,
vrouwengevangenis, kerk, enz, gaat worden.

Mijn overeenkomst loopt nog voor twee maanden. Wat er daarna gebeurt is nog niet duidelijk maar ik ben rond aan het kijken. De eerste resultaten vallen niet mee. Daarom ben ik vandaag voorzichtig aan het opruimen en verhuizen begonnen.

Boodschappenboekje

Posted on april 20, 2022 by Argusvlinder

Even kort stilstaan bij de monoprint die ik
vorige keer gemaakt heb van de verfresten.
Nou ja, monoprint, zeg maar serie van prints.

Individuele stroken papier heb ik bedrukt met verfresten. Nu ze droog zijn heb ik ze op een rijtje gezet.

Maar misschien kunnen ze een rol gaan spelen
in een van de boodschappenboekjes.
Er zijn namelijk enveloppen waarin je niet veel kunt
schrijven omdat de binnenkant bedrukt is.
Banken doen dit om de enveloppen onleesbaar te maken
vanaf de buitenkant.

Drie enveloppen zijn aan de binnenkant voorzien van stroken papier met bedrukking. Ze liggen nu onder bezwaar te drogen (mijn lijm is nogal dun).

Marcel Pinas: Kibii wi koni -> Goontapoe

Posted on april 19, 2022 by Argusvlinder

Met als uitgangspunt de textiel van de Marrons in
Suriname bedacht Marcel Pinas het werkatelier.
Bedoeling is om een installatie die gemaakt is in Suriname
te ontmantelen. Daarbij komen stukken textiel beschikbaar
die door vrijwilligers in Club Solo kunnen omzetten
naar een nieuwe werk Goontapoe II

In de activiteiten en het resultaat van het werkatelier draait het materiële aspect allemaal om pangi (traditionele omslagdoeken). Een cultuuruiting die een lange geschiedenis kent bij de Marrons en een die Marcel Pinas wil behouden.

Kobii Wi Koni is een installatie die bestaat uit flessen die ‘verpakt’ zijn in pangi en slierten textiel.

Er staan er veel in Club Solo. Bij de Marrons was het gebruikelijk flessen met zelfgemaakte medicijnen op deze manier te verpakken.

Vrijwilligers verwijderen het textiel van de flessen. ‘Voor Marcel Pinas gaat dit werk over de vraag hoe de voorouderlijke kennis van de Marrons een blijvende rol kan spelen in de lokale cultuur, maar ook elders in de wereld.’

Even verder op wordt het textiel gebruikt om de lappen aan elkaar te zetten.

Het resultaat zijn grote, bonte lappen.

Uiteindelijk kunnen deze lappen gepresenteerd worden als een installatie. Goontapoe I is te zien op de bovenverdieping in Club Solo. Dit is een eerder werk (2022) gemaakt in Suriname van pangies en slierten.

Marcel Pinas, Goontapoe I, Club Solo, Breda.

Marcel Pinas, Goontapoe I, Club Solo, Breda.

De komende dagen volgen nog twee kortere verhalen
over de tentoonstelling.

Eerste weekmarkt met fontein

Posted on april 19, 2022 by Argusvlinder

Natuurlijk ben ik niet iedere marktdag, vroeg op de markt. Dus misschien is de combinatie markt en fontein van vandaag niet de eerste keer. Maar voor mij was dat het wel.

Voor de marktkooplieden was het nog een beetje onwennig.

Club Solo – Thomas Polimé

Posted on april 18, 2022 by Argusvlinder

Club Solo is een klein centrum voor moderne kunst in Breda.
Ik probeer de tentoonstellingen te bezoeken en eerlijk gezegd
ben ik meestal positief verrast.
Door het werk, door de opstelling, door de gewoonte een werk
van een andere kunstenaar commentaar te laten leveren en
door het verhaal.

Nu is er werk te zien van Marcel Pinas.
Zijn werk is voor mij onbekend.
Maar dat is voor mij geen reden om niet te gaan kijken
want Club Solo heeft er een goede reputatie als het gaat
om het samenstellen van tentoonstellingen.

Marcel Pinas is geboren in Suriname en hij wil (in mijn
woorden) met zijn werk de Marroncultuur bij een breder
publiek bekend maken.

Tijdens de tentoonstellingsperiode in Club Solo is
er sprake van een ‘werkatelier’. Dit maakt mij wat
sceptisch, maar Club Solo dus voor nu okay.
Maar eens gaan zien.

Gisteren was er een lezing door cultureel antropoloog
Thomas Polimé over de Marroncultuur.
Dat was goed te combineren met een bezoek aan het
werkatelier.

Verspreid in het (groter) Caraïbisch gebied komen
groepen Marrons voor.
Het zijn groepen afstammelingen van gevluchte slaafgemaakten.
Ze woonden aanvankelijk in onherbergzame gebieden waar
een eigen cultuur ontstond. In de cultuur van de
Surinaamse Marrons speelt onder andere textiel
een belangrijke rol. Welke? Dat hoopte ik te leren
tijdens de lezing.

Het textiel wordt gebruikt als kleding maar heeft ook
nog een aantal andere functies.
Daarbij spelen zaken als knopen, vouwen en afbeeldingen
en/of tekst op het textiel een rol.

De slides van Thomas Polimé hebben als titel ‘Marrons vrouwen en hun creativiteit met textiel’. Om een indruk te geven van de lezing laat ik hier een paar slides zien. Voor de complete lezing verwijs ik graag naar Thomas Polimé. Voor mij is het belang van deze informatie natuurlijk vooral te zoeken in relatie tot het werkatelier en Marcel Pinas.

Dit is een voorbeeld van hoe tekens op het textiel een boodschap kan bevatten.

Dit is een belangrijke slide om te begrijpen waarom Marcel Pinas nu juist dit aspect van de Marroncultuur neemt als uitgangspunt voor zijn kunst: kleding, communicatie, verhalen, kunst, geschenk, symboliek, levensfase, rouw.

Hier wordt een voorbeeld gegeven hoe het verschillend knopen van textiel een signaal kan afgeven.

Voor mij is de relatie tussen tekst en kunst van belang en dat speelt ook een rol in het werk van Marcel Pinas. Hier zien we een voorbeeld van de vormentaal van de Marrons.

Deze namen van de verschillende textielvormen kunnen handig zijn om bij de hand te hebben wanneer we naar kunstuitingen gaan kijken: kamisa, pangi, kwei en banja kosu.

Als je denkt ‘Wanneer krijg ik nou iets te zien van de
kunst van Marcel Pinas?’
Dan vraag ik om binnenkort nog een keer terug te komen
naar mijn weblog want een verslag van het werkatelier en
tentoonstelling volgt.

Het staat natuurlijk ook iedereen vrij om een kijkje
te gaan nemen bij Club Solo.
Dat wil ik iedereen zo-wie-zo aanraden!

Boodschappenboekje

Posted on april 18, 2022 by Argusvlinder

Mijn volgende bericht heb ik al uitgeschreven
op papier maar eerst is nog dit verhaal aan de beurt.
Gisteren ben ik bezig geweest met de ‘moeilijke’
enveloppen en drukken.
Daarbij maak ik ook allerlei monoprints, afdrukken
waar ik nu nog geen toepassing voor ken maar die
wellicht na een tweede of x-te drukgang zijn toepassing
krijgt, of niet.

Een afdruk van een experiment met hoogdruk waarbij de af te drukken vorm is gemaakt door op een glad stuk hout met draden een vorm aan te brengen. Deze draad geeft door het karakter van touw al een soort van haperende afdruk als standaard. Hier op twee stroken papier.

Hier meerdere afdrukken met dezelfde blok. Nu met twee kleuren inkt (wit en rood). Op een zogenaamde moeilijke envelop. Het binnenwerk van de envelop is niet zo duidelijk als het om schrijven gaat. Hier heb ik ook bewust eens geprobeerd om over een venster te drukken.

Hier een drukgang met lino’s van allemaal gelijke hoogte. Het zijn lino’s uit mijn ‘Tijd’ en ‘Schenkel’-project.

Intussen heb ik de stapel enveloppen in twee gedeeld: een deel zonder ‘moeilijke’ enveloppen en die ga ik zo in twee stukken snijden op het snijmachine dat hier twee boeken van te maken zijn. Daarbij maak ik effectiever gebruik van de beschikbare ruimte die de enveloppen me geven. Het andere deel ga ik in 4 delen versnijden. Nog kleinere boeken qua oppervlakte maar handzamer tegelijk. Deel één ligt in de boekenpers zodat het straks beter te snijden is.

De monoprints liggen of handen te drogen. Toepassing nog onbekend.

Snijmogelijkheden van de boekblokken en hun afmetingen.

Boodschappenboekje

Posted on april 16, 2022 by Argusvlinder

De bandjes (meer voor de sier dan voor de structuur) heb ik er vanmorgen als eerste op gemaakt. Dan is meteen duidelijk hoeveel ruimte er nog is voor de decoratie.

Dit is het schutblad zoals dat met het voorplat is verbonden. Veel geluk gehad met het vinden van dit papier. Twee kommetjes en twee theepotten (voor achterin het boek).

Dit is zoals het voorplat geworden is.

Dit is de achterkant van mijn eerste boodschappenboekje geworden (met dank aan Borre Akkersdijk en het NRC).

De enveloppen die ik in dit eerste boekje gebruikt heb
zijn allemaal enveloppen van wenskaarten.
De afmetingen zijn heel uiteenlopend.
Ik heb ze in groepen bij elkaar gebracht, in katernen
en vervolgens per katern op één maat gesneden.
Bij een tweede groep enveloppen is dat niet nodig.
Ze komen ook van meerdere afzenders maar zijn
allemaal van dezelfde maat.
Daarmee heb je andere mogelijkheden.

Hier zie je 4 enveloppen waarvan ik een smalle reep links en rechts van de envelop gesneden heb. Als ik dat gedaan heb, open ik alle enveloppen. Daarmee controleer ik of dat ze helemaal open zijn (de ene envelop wordt anders open gemaakt dan de andere). Ik zie dan ook meteen dat de envelop helemaal leeg is. Dan leg ik ze om en om in elkaar. Dus dan zit het adresvenster aan de voorkant, dan aan de achterkant. Dan sluit ik het ‘katern’ en als laatste snij ik dan de bovenkant recht. Dan zijn de 4 enveloppen aan elkaar gelijk en het katern is gelijk. Het katern gaat op de stapel. Ook die katernen leg ik om en om.

Hier zie je goed dat ook een beperkt aantal van 4 katernen aan de bovenkant (die we normaal als ontvanger van de envelop openen) er al een verschil zit. Daar deze rand als laatste te snijden valt dat verschil natuurlijk weg.

In de stapel enveloppen die ik kreeg zaten er erg veel van één afzender. Geheel witte enveloppen. Maar een beperkt aantal waren anders (oa blauw, nou dan weet je het wel….). De verschillende kleuren heb ik verdeeld over de katernen.

Deze envelop ontving ik afgelopen week. Zoals je kunt zien is hij van Drukwerk in de Marge. Die weten hoe je drukwerk verstuurd: in een ruime, stevige, kartonnen envelop. Die kan ik nu als voor- en achterplat gebruiken.

Hoe nu verder. Ik heb 20 katernen. Maar het formaat is misschien minder geschikt voor boodschappenbriefjes. Daarom ga ik daar een andere oplossing voor toepassen. Bovendien zitten er ook niet witte binnenkanten van enveloppen tussen. Ook dat heeft mogelijkheden.

Wellicht kunnen deze stempels en lino’s daar nog bij helpen. Het kan nog een heel creatieve Pasen worden.

Vrijdag – soepdag

Posted on april 16, 2022 by Argusvlinder

Deze foto kan bekend voorkomen want nog niet zo lang geleden maakte ik ook een prei/curry soep. Toen ik in de winkel was zag ik dat de ingrediënten bedoeld zijn voor 1 liter soep. Ik heb graag iets meer. Ik had nog uien liggen en in een verspilzakje zaten 3 stuks pastinaak. Pastinaak is een van de ingrediënten voor de prei/curry soep. Dus dat plus garnalen en curry uit het potje in de la rechtvaardige een groter volume soep.

De soep smaakt uitstekend. Het brood zijn twee sneetjes van een gevuld brood dat ik op de markt kocht. Mij doet niemand iets deze Pasen.

Roodkapje volgens Anneke de Groot

Posted on april 14, 2022 by Argusvlinder

Deze week kwam het binnen: het doe-het-zelf-pakket
van Uitgeverij Boekblok met het boek ‘Roodkapje’.
Het werd geleverd in een doos.

Feestelijk verpakt ligt er het verhaal van Roodkapje verzamelaar Anneke de Groot. Alles wat je nodig hebt om er een boek van te maken zit in de doos. Je hebt alleen nog lijm, een naald en een mes nodig.

Het begeleidend schrijven door Jannie de Groot (familie?) van Uitgeverij Boekblok.

Werkelijk alles is aanwezig om het boek te maken. Dit zijn de platten maar de rug zit er ook bij, de papieren bekleding van de band, de katernen, de prikmal, draad om het boek in te binden en kapitaalband om het boekblok af te werken. Top.

Dit zijn de vier katernen met de foto’s en het verhaal van Anneke de Groot over haar verzameling rond Roodkapje.

De tekst heb ik nog niet gelezen maar ik stel me een verzameling voor met prentjes, doosjes, beeldjes en heel veel andere zaken. Waarschijnlijk ook boeken. Centraal in dit boek staat één specifieke versie van het verhaal van Roodkapje. Op deze foto zie je de twee schutbladen. Verkijk je niet op de witte randen. Die zullen bij het inbinden wel verdwijnen maar zijn nodig voor het drukken, het vergaren en verzenden van het drukwerk en de instructies.

Dit is een detail van een van de voorwerpen op het schutblad.

Dit speciale, stevige, katern van 1 vel is om het kleine boekje dat centraal in deze uitgave staat ruimte te geven.

Dit is een integrale reprint van ‘Lotgevallen van Roodkapje’ van Uitgeverij D. Allart uit 1860. Voor de tekst van het sprookje is gekozen voor de vertelling van Leonard Roggeveen, uit 1937.

Nadat de boekjes gereed zijn die ik op dit moment onder handen heb, ga ik aan deze Roodkapje beginnen. Vermoedelijk zal op mijn blog hiervan de komende tijd nog wel een en ander te zien zijn.

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: