Ik kan het niet laten.
Ergens wringt het.
De mieren van Florentijn Hofman, voor mij is het nog geen kunstwerk.
misschien moet het eerst af zijn, maar over wat ik tot nu zie
kan ik niet enthousiast worden.
Florentijn Hofman, met die schaduwen lijkt het nog iets.
Florentijn Hofman, even de maat opgenomen. Nee, indrukwekkend kan ik het niet noemen. Het is meer een eenvoudige decoratie dan kunst.
Ook vandaag weer eens een serie prachtige kunstwerken
met wat mij betreft een Nederlandse uitschieter!
Francisco de Goya, Don Pedro de Alcantara Tellez-Giron y Pacheco, 9th Duke of Osuna, circa 1798, oil on canvas.
Frida Kahlo, Dos Mujeres: Salvadora y Herminia, 1928, oil on canvas.
Gábor Záborszky (Gabor Zaborszky), Leporello, 1978, wood-fibre, plaster, rope.
Guido di Pietro (Known as Fra Angelico), The Virgin and Child with two angels or The Virgin of the pomegranate, circa 1426, tempera on panel.
Gustave Le Gray, Bateaux quittant le port du Havre, navires de la flotte de Napoleon III, 1856 – 1857, photo.
Voor mij het topstuk van deze serie! Henk Visch, Inside Story, 2015, bronze.
Joaquin Sorolla y Bastida, Un Hebreo, 1898.
Roberto Matta, Morphologie Psychologique de l’angoisse, 1938, oil on canvas.
The Master of Kasadi, Yombe, Maternity Group, Democratic Republic of the Congo.
In het Museum Catharijneconvent in Utrecht
is een tentoonstelling aan de gang die gemaakt is
onder leiding van Henk van Os:
Franciscus van Assisi.
Vanmiddag bezocht ik de mooie en heel interessante tentoonstelling
en maakte een paar foto’s.
Het was SUPER!
Als je het museum bezoekt loop je eerst door een galerij
met een paar prachtige stukken.
Die hebben niets met de tijdelijke tentoonstelling te maken
maar zijn daarom niet minder mooi.
Detail van een brevier, een gebedenboek van een kloosterling. Breviarium van Beatrijs van Assendelft, Delft, 1485.
Van de rechterpagina komt het detail dat op de vorige foto te zien is. De kleuren zijn fantastisch. Breviarium van Beatrijs van Assendelft, Delft, 1485.
Een heel vroege afbeelding van Franciscus (in het midden) met dieren. Franciscus preekt voor de vogels, Nederrijn, circa 1230 – 1240 (nauwelijks 10 jaar na de dood van Franciscus gemaakt).
Heel mooi maakt van Os duidelijk hoe de iconografie rond Franciscus door de eeuwen is veranderd. Hier Franciscus in een Noord Brabants landschap, Gerrit de Moree, 1945.
Franciscus door Mari Andriessen.
David Claerbout, Black Elvis, 2015, washed ink, felt pen and pencil on paper.
Karel Appel, Head as a tree, 1959, oil on canvas.
Deze week kwamen er een paar rechtzaken voorbij die het onmogelijk moeten
maken dat je op een website meerdere kunstwerken van 1 kunstenaar kunt
tonen (zonder nadrukkelijke toestemming), zelfs als die kunstwerken
zich in de publieke ruimte bevinden.
Wikipedia had volgens mij problemen met Zweden:
A website documenting public artworks in Sweden violated copyright laws, the country’s supreme court has ruled.
Visitors to the Offentlig Konst site could browse a map detailing public sculptures, statues and paintings.
But the Visual Copyright Society in Sweden (Bus) sued Wikimedia Sweden, the site’s owners, for providing free access to a database of art photographs without the artists’ consent.
Bron, 05/04/2016:
http://www.bbc.com/news/technology-35969734
De tentoonstelling die opgezet is door AKV/St Joost
heeft een titel die nog vaker gebruikt kan worden.
Misschien is het ook de bedoeling om gebouwen met verhalen
(uit het verleden) te laten spreken door werken van leerlingen
van de kunstacademie.
In dit tweede deel nog een reeks foto’s van het klooster en de tuin.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik tijdens de Paastijd
altijd moest denken aan de mooie teksten bij de kruiswegstaties.
De staties zijn weg maar om een of andere reden hangen de
teksten nog steeds in de kapel.
Teksten bij kruiswegstaties. Hier: 12 Jezus sterf . Vreemd dat deze hier nog hangen. Ze waren speciaal afgestemd op de staties die hier hingen.
Op het koor van de kapel was ik nog nooit geweest. Nu kregen we de kans. Op het koor konden we een animatie dirigeren. Hier het overzicht van de kapel.
Hier twee voorbeelden van de gebrandschilderde details van de ramen. ‘Moeder van Smarten’ en ‘Biecht’.
Het Kapucijnenklooster vanuit de grote tuin.
In de tuin staat nog een klein gebouwtje dat via een poort in de muur te bereiken is vanaf de singels. De zuidkant van de tuin.
Of dit beeld altijd al in de tuin gestaan heeft weet ik niet.
De grote bomen in de kloostertuin. De tuin wordt al een tijd niet meer gebruikt om groente te verbouwen maar dat werd vroeger wel gedaan. De laagstaande zon maakt hier mooie schaduwen op de foto’s.
Door de begroeiing een beetje moeilijk zichtbaar maar in de tuin is ook een kleine vijver voor een Maria- of Lourdesgrot.
De Lourdesgrot.
De foto is natuurlijk waardeloos maar geeft in ieder geval aan dat ook al is de tuin veel kleiner dan de tuin bij het klooster in Meerseldreef, er toch ook hier een aantal religieuze beelden in de tuin stonden en staan. Hier een Heilig Hart-beeld.
Terug naar binnen kwam ik uit bij de sacrestie. De kasuifels en dergelijke zijn weg maar de inrichting is nog aanwezig.
Zoals dit bord dat aan de muur hangt met de Latijnse gebeden die voor een mis werden gebeden (Praeparatio ad missam). Dit bord zal vast bij het afval terecht komen. Jammer.
Boven de wasbak in de sacrestie houtsnijwerk met Latijns teksten. Er zitten ook een paar bidprentjes op geprikt. Een van de bidprentjes is voor een overledene die ik kende: Antonius Dingeman Schuurmans. Geboren op 15 oktober 1928 in Lage Zwaluwe. Vanaf 1974 was hij pastor op de Annaparochie in Breda. Op 19 maart 2013 is hij overleden.
Detail van het houtsnijwerk.
Een van de werken in de sacrestie. Een soort directe lijn naar God of en aantal niet nader gedefinieerde tekens van de dierenriem en sterrenbeelden?
Een mooie sacrestie. Wat zal daar mee gebeuren?
Toegegeven, het is wel even zoeken.
Het nieuwe kunstwerk van Florentijn Hofman (je weet wel van die
grote gele badeend) is op dit moment nog niet erg opvallend.
Misschien gaat dat nog komen.
Kunstwerk van Florentijn Hofman in Breda.
Wat? Kun je het niet goed zien?
Okay, dan help ik je even.
Het zijn niet die opstaande tegels.
Die liggen gereed om gelegd te worden.
Kijk eens goed naar het pad dat men aanlegt in het
verlengde van de Willemstraat in Breda.
Die rode vlekken.
Dat zijn mieren (met wat fantasie).
Zo komen er 800 te liggen.
Waar een middelgrote stad, eh……. middelgroot in kan zijn.
Kleine Verhalen in Stille Gebouwen.
Een tentoonstelling in het voormalige klooster van de kapucijnen
in de Schorsmolenstraat in Breda.
Met Pasen was de tentoonstelling te zien.
Ik ging er Tweede Paasdag naar toe,
eerlijk gezegd meer om het gebouw dan om de tentoonstelling.
Ik kende mensen die er woonden toen het nog als klooster
in gebruik was.
Aan de bezoeken aan het klooster heb ik goede herinneringen.
Small Stories in Silent Buildings
Bij een van de werken werd je als bezoeker in de rol van een bischtvader gezet. De originele biechtstoelen zijn verdwenen maar in deze nieuwe biechtstoel kwam je in een positie die wel heel vreemd is. Niet veel mensen zullen nog veel herinneringen hebben aan biechten en als ze die al hebben dan altijd in de rol van de ‘zondaar’. Maar hoe zou het zijn als biechtvader. Hier met een electronische biechter.
Memento mori. Een weg met dilemma’s
Het voormalige hoofdaltaar.
Het voormalige Maria-altaar.
Een van de rozetten op het plafond is een afbeelding van het Heilig Hart.
Tijdens de tentoonstelling het Heilig Hart als centrum van lichtbeelden.
Een van de voormalige bewoners van het klooster, Pater Hans Putters, vertelt in een video over zijn roeping, de reden waarom hij in het klooster ging.
De plagen van Egypte: Kikkers.
De plagen van Egypte: Muggen.
Er was een video waarin een paar aspecten, uitspraken, van een van de kloosterlingen werd belicht: NAC en feestvieren.
De paters konden feesten.
De rondgang in het klooster.
In de kapel stond een werk: In his schadow (In zijn schaduw). Licht en bewegende beelden werden geprojecteerd op een opstelling van voorwerpen. Sommige voorwerpen waren speciaal gemaakt, andere speciaal gekozen.
Zoals dit boek; Kroniek ener parochie; De mensch en zijn schaduw.
Of dit stapeltje boeken.
In his shadow.
Wordt vervolgd.
Cornelis Cornelisz van Haarlem, The wedding of Peleus and Thetis, 1592 – 1593.
Emil Nolde, Schlepper auf der Elbe, 1910, ol auf leinwand.
Fernand Leger, Les Buches, 1952.
Franz Marc, Der Rote Hund, 1911, ol auf leinwand.
Hans de Jode, View of the tip of the seraglio with Topkapi Palace, 1659, canvas.
Henri Matisse, La lecon de piano, 1923, oil on canvas.
Sam Francis, First stone, 1960.
Sarah Anne Johnson, Zombie Dance, 2015, chromogenic print.
Deze keer heel veel realisme.
Archibald J. Motley Jr., Gettin’ Religion, 1948, oil on canvas.
Beba Bidart, 1940, vintage gelatin silver print.
Dr. Dain L. Tasker, A rose, 1936, rontgen foto.
Edmund de Waal, A lecture on the weather, 2015, 290 porcelain vessels in wood, aluminum and glass vitrine.
Ellen de Meijer, Virtual love, 2012, oil on canvas.
Een voor mij nog onbekende Nederlandse kunstenares.
Gordon Parks, Outside, looking in, Mobile, Alabama, 1956, archival pigment print.
Janet Fish, Stuffed peppers, 1970, oil on canvas.
Self-portrait by Sir Anthony van Dyck, circa 1640.
Spencer Tunick, Dead Sea 4, chromogenic print mounted between plexi.
Een tijd terug heb iki deelgenomen
aan een Kickstarter campagne om Taxi Fabric te ondersteunen.
Taxi Fabrix is een initiatief om jonge Indiase designers
een ontwerp te laten maken voor een stof waarmee vervolgens
een taxi in Mumbai wordt bekleed.
Begonnen met de ambitie een paar taxi’s zo op te fleuren
is dit uitgelopen op een groot project waarbij
enkele tientallen taxi’s zijn bekleed (stoelen,
deuren, plafond, enz).
Taxi Fabric in the mail.
Vorige week kreeg ik plotseling een klein pakketje uit Mumbai.
Het duurde even voor ik de link kon leggen maar
het was mijn reward, mijn beloning.
Leuke kaarten, een kussensloop en een hanger.
Daarvan is een deel ontworpen door Ankita Shinde.
De afzender.
De kussensloop.
Het merkje. Ankita Shinde for Taxi Fabric. http://www.taxifabric.org.
Deze hanger was al eerder op mijn weblog te zien.
Ook daar staat de naam van de ontwerpster op.
Ik ontving ook vijf kaarten van verschillende ontwerpers. Deze hier is van Parvati Pillai: Dream Machine.
Ankita Shinde: Stop. Breathe. Free.
Khyati Trehan, Flight of the Titan.
Shaivalini Kumar: Happily ever after.
Aditi Dash: Nocturnal.
Bij het pakketje zat een briefje. De tekst volgt hieronder (in het Engels).
Ik was heel blij verrast.
Voor de kussensloop en de hanger zoek ik nog een definitief plaatsje.
De hanger kan in mijn pc-hok tegen de muur tussen ander grafisch werk.
Misschien eindigt het kunnensloop wel als kaft van een boek.
Dear Taxi Fabric Supporter,
You. Are. Awesome.
A few months ago, you did an incredible thing –
you donated to our little project and joined 217 other people
in ensuring the continuing success of the Taxi Fabric Project.
Thank you
Because of you we have been able to continue to support
designers in Mumbai by giving them your iconic Kaali Peeli’s as a canvas for their incredible designs.
We might be on the ground continuing this project
but it is you who has made that possible.
Here are your Kickstarter rewards. We hope you love them.
They may be a little late and for that we are sorry:
the project has grown so quickly that we even had to all pick up and move to India to get everything done.
If for any reason there are any problems with what you have received please email us and if you share any pictures,
don’t forget to tag us @taxifabric so we can see them.
With love,
The Taxi Fabric Team
Dit is de reward (beloning) die ik ontving omdat ik meegedaan heb aan een crowdfunding actie op Kickstarter van een organisatie in Mumbai genaamd Taxi Fabric. Doel is om lokale grafisch ontwerpers het interieur (alle stof, textiel in de taxi) te voorzien van een modern, inspirerend uiterlijk. Wat begon met een ambitie voor enkele taxi’s is nu een project waar tientallen gele Mumbai taxi’s voorzien zijn van een stralend interieur.
“Vrouwen rond Van Gogh” is de titel van een boekje
dat in het kader van de Vsn Gogh activiteiten in Brabant
gemaakt is en waar rond omheen een tentoonstelling is
georganiseerd van boekbanden.
Afgelopen zaterdag ben ik gaan kijken in Moti.
Daar maakte ik een reeks foto’s waarvan vandaag een
eerste serie.
Ferre Bastanie, Bandzetter, canvas met print.
Jeanne Meijer, Koptische band, balsa hout, acrylverf, katoen. Het gat in het palet ging hier natuurlijk ook door het boekblok. Dat leest wat onhandig.
Ooit volgde ik een cursus bij haar: Katja Clement, Gonetband met ‘Korenveld onder onweerslucht’, papiersnippers en leer.
Hier zie je de platten met de stroken papier die er, rechtopstaand, op geplakt zijn.
Zo op de valreep nog een kort bericht.
Toevallig las ik vandaag de volgende tekst.
Het gaat over een kunstenaar uit de klassieke oudheid.
De schilder Timanthes wilde eens het mythologische verhaal over het oordeel van Paris uitbeelden: naar aanleiding van de vraag welke van de drie vrouwen het mooist was – Hera, Athene of Aphrodite – had Paris voor Aphrodite gekozen. Nadat de kunstenaar Hera en Athene had geschilderd, stuitte hij op een probleem: hij was niet in staat om, zoals het verhaal oplegde, Aphrodite met nog grotere schoonheid weer te geven. Hij besloot toen om haar niet van voren uit te beelden, zoals hij bij de andere twee gedaan had, maar op de rug gezien. Zo immers zou de toeschouwer zichzelf kunnen inbeelden dat Aphrodite als de mooiste uit de bus zou komen zodra ze zich zou omdraaien.
Dit is zo’n sterk staaltje van flexibiliteit van denken.
Flexibel maar tegelijk met verstand van zaken.
Als een meesterschilder die weet wat er omgaat
tussen toeschouwer en schilderij.
De toeschouwer op waarde schattend,
die zou immers het klassieke verhaal kennen
en wetende hoe hij als schilder daar mee om kon gaan.
Dat is net wat we in de Westerse wereld in 2016 nodig hebben.
Bovenstaand verhaal komt uit het boek van Antoon Erftemeijer, De aap van Rembrandt.
Akbarnama (Book of Akbar), from the Collection Nathaniel Middleton, he was from 1750 – 1807 an East India Company resident at Lucknow (India). The book is created in North India, probably Murshidabad, late 18th century. It’s a Persian manuscript on cream-coloured paper.
Andy Warhol, Joseph Beuys in memoriam screenprint in colors on paper. Executed in 1986.
Attributed to Marcus Gheeraerts the Younger, Anne of Denmark, 1614.
Co Westerik, Gramophone player, 1971, oil paint and tempera on panel.
George Bellows, Men of the docks, 1912 (Detail).
Joseph Mallord William Turner, Light and colour, Goethes theory – The morning after the deluge – Moses writing the book of Genesis. Exhibited in 1843. Oil on canvas.
Paul Gauguin, The washerwomen, Arles, 1888, oil on burlap.
Richard Mosse, Safe from harm, 2012, photo.
Walid Siti, Deconstructed pyramid, 2013, straw, clay and acrylic on MDF.
Bartholomaus Bruyn the Elder, The Nativity, circa 1520. Detail. Oil on board.
Circle of Ercole de Roberti, The adoration of the shepherds, circa 1480s, oil on panel.
Kleines diptychon mit Anbetung Der Konige, Schule des Herzogtums Brabant oder Luxemburg, um 1360 (Linkerpaneel).
Er is een belangrijke boekrestauratie aan de gang
rond het gebedsboek van Maria van Gelre.
De restauratie gebeurt onder andere door de Radboud Universiteit.
In het gebedsboek staan meer dan 100 miniaturen.
Hier een voorbeeld: bladzijde 146r.
Gebedenboek Maria van Gelre, miniatuur met Barbara, Andreas en een ongeidentificeerde vrouwelijke heilige, ongeveer 1415.
Anselm Kiefer, Dein Blondes Haar Margarete, 1981.
Bartholomeus Spranger, Jupiter and Antiope, 1596, oil on canvas.
Ivan Kavaleridze, Monument to Artem, model, 1926.
Kleines Diptychon mit Anbetung der Konige und Kreuzigung, Schule des Herzogtums Brabant oder Luxemburg, um 1360.
Lucio Fontana, Concetto Spaziale – l Inferno, 1956, oil and mixed media on canvas.
Paul Terence Feeley, Asellus, 1964, oil-based enamel on canvas.
Pieter I Bruegel, The fall of the rebel angels, 1562, oak. Detail.
Roland Reiss, Human Nature, 2012, oil, acrylic and vinyl on canvas.
Albrecht Schnider, Untitled (Study IX), 2015.
Op dit moment lees ik ‘De Witte Weg’, het schitterende boek
van Edmund de Waal.
Het boek gaat over porselein en zijn obsessie daarvoor.
En dan stuit je op het volgende werk.
Blue and white “Dragon” meiping, Kangxi mark and period, 1662 – 1722.
Kijk eens naar dit schitterende wit en die prachtig blauwe tekening. Top.
Ik las dat de Jiajingkeizer in het jaar 1554 een bestelling naar de keizerlijke ovens stuurde voor 26.350 kommen met draken erop in het blauw, 30.500 borden met hetzelfde ontwerp, 6900 bekers, vanbinnen wit en vanbuiten blauw, gedecoreerd met blauwe bloemen, 680 grote viskommen, gedecoreerd met blauwe bloemen op een witte achtergrond, 9000 theekopjes met wit loofwerk aan de randen, 10.200 kommen versierd met lotusbloemen, waterplantenen vissen in blauw en wit aan de buitenkant, en vanbinnen met draken en feniksen die zich door bloemen bewegen, 9800 theekopjes met hetzelfde patroon als hierboven, en voor plengoffers 600 kopjes en schoteltjes versierd met zeegolven en draken in blauwe wolken.
En tenslotte, misschien als toevoeging achteraf, terwijl de secretasis al wegliep, met neergeslagen ogen en achteruit, 600 wijnkannen van wit porselein.
En dat hij het jaar daarna weer 1470 stuks bestelde, maar het jaar daarna zelfs 34.891.
Ik lees de geschiedenisboeken, de monografieen, de wetenschappelijke pamfletten, en ze opperen antwoorden waar al dat porselein voor nodig was aan het hof; maar het enige wat ik hoor is meer, meer, meer.
De Witte Weg – verslag van een obsessie. Edmund de Waal, pagina 93-94.
Ho Fan, Approaching Shadow.
Jean-Etienne Liotard, portrait of Maria Frederike van Reede-Athlone at seven years of age, 1755 – 1756, pastel on vellum.
Michelangelo Buonarroti, Madonna del Silenzio, circa 1538.
Pablo Picasso, La Carafe (Bouteille et verre), oil on canvas. Painted in Paris. Winter 1911 – 1912.
Paul Cezanne, Pommes sur un linge, oil on canvas, painted circa 1885.
Sir Anthony van Dyck, Portrait of Olivia Mrs. Endymion Porter, oil on canvas, circa 1637.
Wouter Johannes van Troostwijk, selfie uit circa 1792.
Anatolia is de grote tentoonstelling in Brussel
die samen met Imagine Istanbul het hart van deze grootse
culturele manifestatie vormt.
Iedere twee jaar staat een land/cultuur centraal in een groot
aantal manifestaties, van tentoonstellingen tot dans-
en muziekevenementen.
Activiteiten verspreid over heel Belgie, maar er zijn ook
activiteiten in bijvoorbeeld Nederland.
Voor mij was die grote tentoonstelling altijd een soort mijlpaal.
Zo moet het. Zo stel je een tentoonstelling en catalogus samen.
Twee jaar geleden India, vier jaar geleden China. Prachtig.
De tentoonstellingscatalogus Anatolia.
Maar nu moet me toch iets van het hart:
– BOZAR vind ik steeds minder geschikt als tentoonstellingsruimte.
De ruimte is alleen maar donker. Het lijkt er wel als of er al jaren
geen ondehoud meer aan het gebouw wordt gedaan. Dat is waarschijnlijk
niet zo, maar het ziet er niet uit.
– De tentoonstelling, zoals trots op de omslag van de catalogus staat,
vat 12.000 jaar geschiedenis en cultuur, samen in een tentoonstelling.
Naar mijn gevoel neemt men daarmee te veel hooi op de vork.
Ik wil en kan niets afdoen aan de jarenlange voorbereiding,
maar het komt niet over.
– Ik zag mooie, misschien wel speciaal voor de tentoonstelling
ontworpen en gemaakte tafels om voorwerpen op te presenteren.
Echt mooi.
Maar soms snap ik de ontwerper van de tentoonstelling niet.
Er staat een prachtig zilveren doosje, alleen op een tafel.
De toelichting vermeldt met name de afbeeldingen op de zijkanten.
Het tafeltje is (te) laag en wordt van een (1) kant en
dan nog van bovenaf aangelicht.
Je ziet dus de bovenkant goed, maar omdat de zijkanten niet
op ooghoogte staan en de zijkanten slecht of niet zijn belicht
komt het voorwerp niet tot zijn recht.
Ik moet buigen, sta in het licht, als er al licht is.
Hoe moeilijk kan dat nou zijn om die presentatie te verbeteren?
Mijn advies: ga een kijken bij ‘Azie -> Amsterdam’ in het
Rijksmuseum in Amsterdam.
De ruimtes zijn daar prachtig ingericht. Let op de wanden,
let op de kwaliteit van de omgeving die recht doet aan de kwaliteit
van de voorwerpen.
Dat is in Belgie ook mogelijk.
Heb ik dan niets moois gezien?
Jawel, erg veel moois zelfs.
Maar het moet mogelijk zijn om dit nog beter te maken,
zonder in te leveren op de kwaliteit van de inhoud,
en toch een (nog) groter publiek te trekken.
Daar ben ik van overtuigd.
Ik kijk uit naar het onderwerp Indonesie in 2017!
In tussentijd: gaan kijken en geniet.
Afgelopen zondag was ik ook op zoek naar Van Santen
in Amsterdam. Dirk Jansz. van Santen (1637–1708) om precies te zijn.
Bij de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam
is er een tentoonstelling over const- en caertafsetters.
Afsetters en meester-afsetters. De kunst van het kleuren door Truusje Goedings.
Afsetters zijn mensen die boeken nadat ze gedrukt en samengebonden waren,
net als boekbinders, de boeken nog een bijzondere behandeling
konden geven. Om je boek nog meer tot een statussymbool te maken
of gewoon voor het genot van een mooi boek.
Kon een boekbinder je boek van een mooie leren kaft voorzien,
misschien wel met je naam in goud op de voorkant van het boek,
de afsetter kleurde voor je het frontispiece, of al de houtdruk
afbeeldingen in je boek tot het toevoegen van kaarten
en afbeeldingen aan het boek aan toe.
De boekenwereld een uitgave van Vantitlt en Bijzondere Collecties van de UvA.
Deze ambachtslieden werkten meestal anoniem maar Van Santen
werkte voor lange tijd voor de rijke katholieke advocaat Laurens van der Hem.
Voor deze advocaat gaf Van Santen kleur aan de uitgave die we
vandaag de dag ‘Atlas Blaeu – Van der Hem’ noemen.
Een atlas in 46 delen die in 2004 werd opgenomen op de
Werelderfgoedlijst.
De atlas is te zien in de Österreichische Nationalbibliothek te Wenen.
Ook de koopman Dirk van der Hagen en bijvoorbeeld Burgemeester
van Amsterdam Nicolaes Witsen waren klanten van Van Santen.
Voor mij zijn er afgelopen zondag weer meerdere werelden open gegaan.
Het was een geweldige ervaring om zoveel, meer dan prachtige boeken
in allerlei formaten bij elkaar te kunnen zien.
Als afsluiting een deel van een atlas. De kaart van Peking.
Joan Blaeu, Kaart van de provincie Peking. Afgezet en met goud gehoogd door Dirk Jansz. van Santen, Atlas van der Hagen, deel 4, KB Den Haag, circa 1690.
