De stad Metz

Naar Metz ging ik met de trein.
Dus van Breda, via Rotterdam, Brussel en Luxemburg.

 photo WP_20170609_001DePrachtigeSchaduwenOpStationRotterdam.jpg

Iedere keer als ik het station in Rotterdam bezoek word ik weer overvallen door de prachtige schaduwen die het dak en de constructie werpen op de treinen en de perrons.


 photo DSC_2269HetStation.jpg

Kom je dan aan in Metz, dan kom je in het station dat er uit ziet als een kathedraal.


 photo DSC_2270Paardehoofd.jpg

Het gebouw is rijk versierd aan binnen- en buitenkant. Zoals hier met een paardenhoofd.


 photo DSC_2271.jpg

De gevel is indrukwekkend.


 photo DSC_2272.jpg


Wikipedia:

Om Metz te “germaniseren”, liet Keizer Wilhelm II een nieuw district creëren in een mengelmoes van Duitse stijlen. Als station was het onderdeel van het Schlieffen plan, waarbij het noodzakelijk was om de troepen van Frankrijk tot Rusland te transporteren in slechts 24 uren.

 

Het station is een 350 meter lang Neoromaans bouwwerk dat gebouwd werd tussen 1905 en 1908 door de Duitse architect Jürgen Kröger. Het station doet denken met zijn 40 meter hoge klokkentoren (naar verluidt door de Keizer zelf ontworpen) aan een kerkgebouw, en de aankomsthal doet denken aan dat van een paleis. Men speelt hier verder op in, met het gebruik van standbeelden van o.a. ridder Roeland, en glasramen van o.a. keizer Karel de Grote. Ook werd er een appartement voor de Keizer in het station ingericht, dat nu dienstdoet als kantoor.


 photo DSC_2273.jpg


 photo DSC_2274.jpg


 photo DSC_2275.jpg

De foto’s heb ik gemaakt op de ochtend dat ik het Centre Pompidou Metz ging bezoeken. Het museum gaat om 10:00 uur open dus tussen ontbijt en museumbezoek was er voldoende tijd. Het hotel lag aan de kant van het centrum van Metz terwijl Centre Pompidou Metz aan de andere kant van het spoor ligt.


 photo DSC_2276.jpg

Dit is een foto van een kapiteel in het station.


 photo DSC_2288HetDakVanVentrePompidouMetzVanafDeDerdeVerdieping.jpg

In het Centre Pompidou Metz heb ik nog wat foto’s gemaakt die eigenlijk geen relatie hebben met de tentoonstellingen. Zoals hier de dakconstructie, gezien vanaf een balkon op de derde verdieping in het museum.


 photo DSC_2289VerreBlikOpErnestoNeto.jpg

Vandaar had ik een uitzicht op het werk van Ernesto Neto.


 photo DSC_2318ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg

Vanuit de benedenverdieping ziet ‘Leviathan main toth’ van Ernesto Neto er zo uit.


 photo DSC_2319ErnestoNetoLeviathan-main-toth.jpg


 photo DSC_2364InHetCentrumVanMetz.jpg

In het centrum in Metz kom je bijvoorbeeld zulke straatjes tegen.


 photo WP_20170609_004MetzInDeAvond.jpg

Zo kan het er in de avond uitzien.


 photo WP_20170609_005MetzInDeAvond.jpg

Het was er goed toeven.


 photo DSC_2365EenKleinereKerkInMetz.jpg

De stad kent een oude Christelijke, katholieke traditie. Hier het interieur van een kerk in Metz.


 photo DSC_2367DeKathedraalVanMetz.jpg

De kathedraal overheerst de oude binnenstad. Het is een fantastisch gebouw. Groot, prachtig ingericht. Een mooie schatkamer kun je in de kerk gaan bekijken en de gebrandschilderde ramen en het beeldhouwwerk zijn fantastisch.


Wikipedia:

De Kathedraal Saint-Étienne van Metz in Metz is de kathedraal van het bisdom Metz.
In de middeleeuwen vormde Metz en omgeving het kleine prinsbisdom Metz.
De kathedraal werd in de veertiende eeuw gevormd door twee kerken samen te voegen: het schip van Saint-Étienne (13e eeuw) werd verbonden met de noordzijde van een oudere romaanse kerk.
In de vijftiende eeuw werden een transept en een koor toegevoegd. Het schip is het op twee na hoogste in Frankrijk: 41,41 m. Alleen de Notre-Dame d’Amiens (42,3 m) en de kathedraal van Beauvais (48,5 m) zijn hoger.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetz.jpg

De buitenkant van de kathedraal is rijk versierd.


 photo DSC_2368DeKathedraalVanMetzDeGevelIsHeelRijkVersierd.jpg

Bijvoorbeeld met deze waterspuwers. Hier zie je een detal van de vorige foto.


 photo DSC_2369HetLaatsteOordeelMetVeelHeiligenAlsIngang.jpg

De ingang van de kathedraal met een Laatste Oordeel en heel veel heiligen.


 photo DSC_2370ChristusAlsDeBron.jpg

Je treft er een hele reeks kleine figuren aan. Wat ze precies voorstellen weet ik niet. Dus bedacht ik zelf maar een aantal titels. Hier bijvoorbeeld: Christus als bron.


 photo DSC_2371JustitieOfBlindVertrouwen.jpg

Justitie of blind vertrouwen.


 photo DSC_2372DeVeleGezichtenVanDeMens.jpg

De vele gezichten van de mens.


 photo DSC_2373VurigDraakje.jpg

Vurig draakje van de hel.


 photo DSC_2374.jpg


 photo DSC_2375DeKathedraalIsEnorm.jpg

De kathedraal is enorm. Als onderdeel van de schatkamer zie je maquettes van de grote kerken van Frankrijk. Denk Notre Dame, de kathedraal van Reims enz.


 photo DSC_2376JacquesVillon1957DeVazenMetWaterOpDeBruiloftInKana.jpg

De ramen zijn fantastisch. hier een van de gebrandschilderde ramen van Jacques Villon, gemaakt in 1957. Het raam toont de vazen gevuld met water die op de bruiloft in Kana omgezet worden door Christus tot wijn.


Wikipedia:

Jacques Villon (Damville, 31 juli 1875 – Puteaux, 9 juni 1963) was een Frans kunstschilder.
Zijn eigenlijke naam was Gaston Duchamp.
Duchamp was de oudste uit een kunstenaarsgezin van zes kinderen, waaronder zijn broers Raymond Duchamp-Villon, beeldhouwer, Marcel Duchamp, schilder, en zijn zus Suzanne Duchamp, schilderes.
In 1894 nam Gaston als pseudoniem de naam over van zijn geliefde dichter.
Hij liet zich voortaan Jacques Villon noemen.
Hij gaf heel jong zijn studies in de rechten op, om de artistieke weg op te gaan.
Hij kreeg een eerste tekenopleiding in Montmartre, in het atelier van Cornon, waar hij Henri Toulouse-Lautrec ontmoette.
Invloeden van deze, van Théophile Steinlen, van Jean-Louis Forain of van de Nabis ontgingen Villon niet.
In 1906 vestigde hij zich in Puteaux en waagde hij zich aan een voorzichtig cézanniaans kubisme.
In het atelier van Puteaux ontpopte Villon zich vanaf 1911 als de voortrekker van de Section d’or-groep, met zijn broers, met Albert Gleizes, met František Kupka, met Albert Metzinger, met Francis Picabia en met Fernand Léger.
Binnen deze Puteaux-groep vierde een synthetisch kubisme hoogtij.
In 1912 werden al zijn ingebrachte doeken verkocht aan het Amerikaanse publiek op de Armory Show.
In 1956 kreeg hij de opdracht tot het uitwerken van de kartons voor 5 glasramen in de Sacré-Coeur-kapel van de kathedraal te Metz.
Villon noemde zichzelf Cubiste impressionniste (impressionistisch kubist).
Hij overleed op 87-jarige leeftijd.


 photo DSC_2378MarcChagall.jpg

Maar er zijn ook ramen die gemaakt/geinspireerd zijn door Marc Chagall. Je herkent direct zijn typisch kleurgebruik en de manier waarop figuren worden weergegeven.


 photo DSC_2381MarcChagall.jpg


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968.jpg

Dit is een set ramen die Marc Chagall heeft uitgevoerd met het glazeniersechtpaar Charles Marcq en Brigitte Simon in de periode 1958 – 1968. Van hen kon ik niet veel informatie vinden op het internet in een andere taal dan Frans.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail01.jpg

Nu volgen er een aantal details van de vorigge foto.


 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail02.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail03.jpg

 photo DSC_2383MarcChagallCharlesMarcqBrigitteSimon1958-1968Detail04.jpg


 photo DSC_2384OudereGebrandschilderdeRamen.jpg

Dit is een voorbeeld van de oudfere en meer traditionele gebrandschilderde ramen.


 photo DSC_2385HetGroteRozet.jpg

Het grote rozet.


 photo DSC_2387.jpg


 photo DSC_2389.jpg


 photo DSC_2390HetLaatsteOordeelMetRechtsDeMuilVanDeHel.jpg

Bij een andere uitgang zie je weer het laatste oordeel en ook hoe de verdoemden opgegeten worden door de muil van de hel.


 photo DSC_2391.jpg


 photo DSC_2392DeWaterspuwers.jpg

Waterspuwers.


 photo DSC_2393SteunberenVanDeKathedraal.jpg

De grote steunberen die het mogelijk maakten zo hoog en zo transparant te kunnen bouwen.


 photo DSC_2394NooitEerderGezien.jpg

Dit vond ik fascinerend. Dit is maar een stukje van het beeldhouwwerk tegen de zijgevel van de kathedraal. Ik heb geen idee wat het moet voorstellen.


 photo DSC_2395DitKanIkMoeilijkPlaatsen.jpg

Dit is een ander deel. Vooral die gordijnen vond ik apart.


 photo DSC_2396WaterspuwerInDeVormVanEenRund.jpg

Een waterspuwer in de vorm van een rund.


 photo DSC_2397.jpg


 photo DSC_2398HoogTegenDeKathedraalIsNogEenKruisVerstopt.jpg

Aan de zijgevel van de kathedraal is nog een kruis ‘verstopt’.


 photo DSC_2399.jpg


 photo DSC_2400.jpg


 photo DSC_2401.jpg

De kathedraal domineert de oude stad.


 photo DSC_2402ZomaarEenGevelVersieringGemaaktDoorMuel.jpg

Zomaar een gevel in de binnenstad van Metz. De gevels zijn de moeite waard om te bekijken. Deze versiering is gemaakt door iemand met de naam Muel.


 photo DSC_2403MuelFecit.jpg

Muel Fecit, ‘gemaakt door Muel’. Volgens mij gaat het hier om André MUEL, Architecte messin 1816 – 1886. Mijn foto is van de gevel van Hôtel de Bollemont, 1, Rue Pierre Hardie.


Kunstvaria

 photo ChimuacuteNorthCoastPeruDisk900-1460SilverAlloy.jpg

Chimu, north coast, Peru, Disk, 900 – 1460, silver alloy.


 photo EdwardSCurtisKutenaiDuckHunter1910Photogravure.jpg

Edward S. Curtis, Kutenai duck hunter, 1910, photogravure.


 photo FrancisPicabiaSalomeacute1930OilOnCanvas.jpg

Francis Picabia, Salome, 1930, oil on canvas.


 photo FredericLeightonStudyOfIphigeniaForCymonAndIphigenia1883.jpg

Frederic Leighton, Study of Iphigenia for Cymon and Iphigenia, 1883.


 photo GustaveBaumannSanGeronimo-TaosColorWoodblockPrint.jpg

Gustave Baumann, San Geronimo-Taos, color woodblock print.


 photo MassimilianoSoldani-BenziGanymedeAndTheEagleC1714Bronze.jpg

Massimiliano Soldani-Benzi, Ganymede and the eagle, circa 1714, bronze.


 photo NateEthierUntitled2015AcrylicOnCanvas.jpg

Nate Ethier, Untitled, 2015, acrylic on canvas.


 photo PabloPicassoLaChouetteTheOwl1952.jpg

Pablo Picasso, La Chouette (The Owl), 1952.


 photo TheacuteodoreChasseacuteriauWomanAndGirlFromConstantineWithAGazelle1849OilOnPanel.jpg

Theodore Chasseriau, Woman and girl from Constantine with a gazelle, 1849, oil on panel.


 photo ZhongBiaoToEternity2015OilOnCanvas.jpg

Zhong Biao, To eternity, 2015, oil on canvas.


Kunstvaria

 photo AlfredStieglitzEveningNewYorkFromTheShelto1931Photo.jpg

Alfred Stieglitz, Evening (New York from the Shelton), 1931, photo.


 photo ChristineCordayUNE2012WeatheringSteel.jpg

Christine Corday, UNE, 2012, weathering steel.


 photo FedorKonyukhovFjordNansen1983ColorAutolithography.jpg

Fedor Konyukhov, Fjord Nansen, 1983, color autolithography.


 photo FrancisPicabiaColorfulLadyWatercolor.jpg

Francis Picabia, Colorfull lady, watercolor.


 photo GustaveDoreacuteSouvenirOfLochLomond1875OilOnCanvas.jpg

Gustave Dore, Souvenir of Loch Lomond, 1875, oil on canvas.


 photo LiHongboWoodPaperSculpture.jpg

Li Hongbo, Wood Paper Sculpture.


 photo PaulKleeHarmonieDerNoumlrdlichenFlora1927OilOnPrimedCardboardOnPlywood.jpg

Paul Klee, Harmonie der nordlichen Flora, 1927, oil on primed cardboard on plywood.


 photo SebastiatildeoSalgadoFortressOfSolitudeAntarctica2005.jpg

Sebastiao Salgado, Fortress of solitude, Antarctica, 2005.


 photo WilliamSidneyMountFruitPieceApplesOnTinCups1864.jpg

William Sidney Mount, Fruit piece – Apples on tin cups, 1864.


Kunstvaria

Ik probeer wat achterstand weg te werken.
Dus behoorlijk wat werken in deze log.
Heel uiteenlopende oorsprong, verschillende technieken,
van heel mooi naar nog mooier.


Ahmed Alsoudani, Baghdad I, 2008.

Ik vind dit bijna een plafondschildering.
Het blauw midden onder is de open lucht.
De andere figuren torenen boven elkaar uit tegen
de binnenwand van een koepel of iets dergelijks.


Chihongo face mask, Chokwe peoples, Democratic Republic of the Congo or Angola, Late 19th – early 20th century.

Masker uit Congo of Angola.


Chinese celadon elephant, Ming Dynasty, 1368 – 1644.

‘Celadon’ is een naam voor een pottenbakkerstechniek
die een groen, groenblauw keramisch resultaat geeft.
Vooral populair in China omdat het een idee van jade creeert.


Edward Hopper, Night shadows, 1921 (etching, ets).

Weer eens iets heel anders dan een schilderij van Hopper: een ets.


Francis Picabia, Hera, circa 1929.

Wikipedia

Hera is een figuur uit de Griekse mythologie. Zij was de dochter van de titanen Kronos en Rheia, en derhalve de zuster van Zeus, de koning van hemel en aarde en tevens diens gemalin. Ze is de beschermster van het huwelijk.

 


Gilt bronze figure of Amitayus, Tibet, 14th century.

Amitayus: boeddha van Lang Leven.
Verguld bronzen figuur uit Tibet.


Herman Maril, Red boat, 1959.

Dit is de eerste keer dat ik een werk van Herman Maril zie.
Als al zijn werken zo evenwichtig van kleur zijn
wil ik er ook wel eens een paar in het echt zien.


Imperial painting, Set of seventeen paintings commemorating the victories of the Muslim rebellion in the Northwest, Qing Dynasty, Guangxu period.

Keizerlijk schilderij.
Een uit een set van 7 schilderijen.
Gemaakt ter gelegenheid van de overwinning op de moslimrebellen
in noordwest China.


Jan J. Schoonhoven, Relief, 1963.

Ongelofelijk hoeveel kleur er in wit zit.


Leo Monahan, Rabbit color wheel.

Deze beeldhouwer werkt alleen met papier.
Ik zag meerdere van dergelijke kleurwielen.
Met dierfiguren als uitgangspunt.
Leuk zijn hier ook de witte staartjes.
Op een ander voorbeeld dat ik zag sprongen
de witte slagtanden van de olifanten er prachtig uit.


Marc Chagall, Der Spaziergang, 1917.


Markus Lupertz, Untitled, 1973.


Max Beckmann, Self portrait with champagne glass, 1919.


Pablo Picasso, The rape of the Sabine women (After David), 4 – 5 and 8 november 1962.


Panel with a seated ruler in a watery cave, Panel 3, Cancuen, Guatemala, Limestone.

Kalkstenen paneel met afbeelding van een zittende heerser
in een grot met water. Afkomstig uit Cancuen, Guatemala.


.Per Kirkeby, Flucht nach Agypten, 1996

Was hier al eens eerder te zien.
Fascinerende kleuren bij een bijzonder bijbelverhaal.


Pietro Annigoni, Queen Elizabeth II, 1969.

Mijn eerste idee was: wat lijkt Elizabeth veel op haar zusters.


Rudolf von Alt, View of Budapest with Chain Bridge and the Royal Palace, circa 1880, Watercolour.


Stanley William Hayter, Expansion, 1970.

Indrukwekkend wat je allemaal kunt doen met slechts 1 kleur.


Toon Oomen, Zonder titel.


Vincent van Gogh, The cottage under the trees, 1885.

De boerderij onder de bomen.Drenthe of Nuenen?


 

Times top 200 kunstenaars (51-100 vervolg)

Ik had beloofd om over de kunstenaars van nummer 75 tot 100
ook nog een web log te schrijven.
Bij deze.
Hoe lager op de lijst hoe meer onbekende of zijdelings bekende
kunstenaars voorbij komen.
De ‘giganten’ met werkelijke vernieuwende ideeen,
met een ingrijpend oeuvre, met beinvloeders;
die zijn wel voorbij.
En als die al niet op de lijst stonden, dan staan ze te laag.
In dit deel van de lijst veel Engelse kunstenaars met
een hoog Saatchi-gehalte.Maar ook mooie ontdekkingen.
Enfin, oordeel zelf.

Vandaag gaat het om de volgende groep mensen:
Francis Picabia, Jenny Saville, Dan Flavin, Matthew Barney, George Grosz,
Bernd And Hilla Becher, Brice Marden, Maurizio Cattelan, Chuck Close,
Bridget Riley, Anthony Caro, Richard Hamilton, Clyfford Still en Luc Tuymans.

= Plaatsen 78, Francis Picabia.

Wikipedia:

Francis Picabia (Parijs, 22 januari 1879 – aldaar, 30 november 1953) was een Frans kunstschilder. Hij wordt gezien als een der bedrijvigste wegbereiders naar de moderne kunst toe, sinds het Impressionisme, in het begin van de 20e eeuw.


Francis Picabia, Dances at the spring I, 1912.


Francis Picabia, Fantasy (in 291), 1915.


Francis Picabia, Procession in Seville, 1912.

Mijn persoonlijke voorkeur heeft dit werk.


Francis Picabia, Self-Portrait, 1923.


Francis Picabia, Sunlight on the banks of the Loing river, Moret, 1905.

Hij begon impressionistisch.


Francis Picabia, The laundresses/Les lavandieres, 1934.

De wasvrouwen.


= Plaats 79, Jenny Saville.

Kunstbus.nl:

Jenny Saville, geboren Cambridge 1970, Engels schilder en een van de Young British Artists. Jenny Saville is een schilder wiens werk een donkere afspiegeling is van de hedendaagse mode, waarbij lichamen worden afgebeeld die buiten de standaard grenzen van aantrekkelijkheid staan. Haar feministische kijk op de vrouwelijke lichaamsvormen bieden een waardevol contrast met de presentatie van de massamedia van de perfectie van de menselijke vorm.


Jenny Saville, Propped, 1992.


Jenny Saville, Reverse 2002 – 2003.


Jenny Saville, Rosetta 2, 2005 – 2006.


Jenny Saville, Torso 2, 2004.


= Plaats 80, Dan Flavin.

Wikipedia:

Dan Flavin (Jamaica (New York), 1 april 1933 – Riverhead (New York), 29 november 1996) was een Amerikaans kunstenaar die ruimtelijke objecten maakte met behulp van commercieel verkrijgbare tl-verlichting.

Het werk van Flavin is misschien nu niet meer opzienbarend.
Zeker niet voor ons, vanuit 2009 terug kijkend.
Maar de kleurstelling van de verlichting en de omgeving
vind ik prachtig.


Dan Flavin.


Dan Flavin, Monument, 1967.


Dan Flavin Site-specific installation, 1996.


Dan Flavin, Untitled, 1975.


= Plaatsen 81 en 91, Alfred Stieglitz en Edward Weston.
Ik kan niet vergelijken met andere jaren.
Ik weet dus niet of deze fotografen ook op eerdere lijsten voorkwamen.
Voor mij als fotoliefhebber staan ze te laag.

= Plaats 83, Matthew Barney.

Wikipedia:

Matthew Barney (San Francisco, 25 maart 1967) is een hedendaags Amerikaans mediakunstenaar. Zijn werk is een synthese tussen de klassieke tekenkunst, de beeldhouwkunst en een installatie. Een sculpturaal environment met aanwending van nieuwe media, zoals film, video en de fotografie.


Matthew Barney, Cremator 4.

Dit werk had een eigen website.
‘Cremator’, een echt multimediaspectacel, inclusief het web.
Heel apart.


= Plaats 84, George Grosz.

Wikipedia:

George Grosz (Berlijn, 26 juli 1893 – Berlijn, 6 juli 1959), geboren als Georg Gross, was een Duitse schilder en graficus.


George Grosz, Cain or Hitler in hell, 1944.


George Grosz, Explosion, 1917.


George Grosz, Self-Portrait, warning, 1927.


George Grosz, The agitator, 1928.


George Grosz, The pillars of society, 1926.

Mooi werk, vooruitziende blik.
Is meer een columnist met grafische technieken dan een kunstenaar.


= Plaats 85, Bernd en Hilla Becher.

Wikipedia:

Bernd en Hilla Becher (Bernd, Siegen, 20 augustus 1931 – Rostock, 22 juni 2007; Hilla, geboren Wobeser, Potsdam, 2 september 1934) vormden een kunstenaarspaar als fotografen. Zij stonden internationaal bekend voor hun zwart-witfotografie van vakwerkhuizen en vooral van industriele installaties zoals watertorens, koeltorens, gashouders en hijskranen en lifttorens van mijnen.

Dit duo verwart me een beetje.
Ik lees over hun invloed op fotograven maar vind hun werk niet bijzonder.
Er is veel werk van hen op het web te vinden
maar vaak veel van hetzelfde. Vaak letterlijk dezelfde foto’s
die je bij artikelen over hen terug vindt.
De meest interessante foto’s die ik vond waren foto’s van hedendaagse
kunstenaars die hun foto’s als uitgangspunt hadden genomen.
Het verbaasd me dat ze op deze lijst voor komen.


Titels van de werken waren moeilijk of niet te vinden.


Bernd and Hilla Becher, Study of concrete cooling towers, 1972.

Studie van betonnen koeltorens.



= Plaats 86, Sigmar Polke.

Ik kende de naam maar had nooit naar het werk gekeken.
Dat gaan we dus hier even rechtzetten.

Wikipedia:

Sigmar Polke (Olenica, 13 februari 1941) is een Duitse kunstschilder en fotograaf. Polke behoort internationaal tot de meestgevraagde hedendaagse kunstenaars. Zijn werk wordt gezien als een Europese variant van de Pop art.


Sigmar Polke, Ohne titel (Medizin), 1963.


Sigmar Polke, Ohne titel (Punkte und Streifenformen), 1965.


Sigmar Polke, Ohne titel, Serie hohere Wesen befehlen, 1967.


Sigmar Polke, Portrat Frieder Burda, 1996.


= Plaats 87, Brice Marden.

Wikipedia:

Brice Marden, Amerikaanse minimalistische kunstenaar, geboren 1938 in Bronxville, woont in New York. Hoewel het werk van Brice Marden vaak tot de Minimal Art wordt gerekend, is het schilderij voor hem niet uitsluitend een object. Typerend in dit verband is zijn uitspraak: x98De rechthoek, het vlak, de structuur, het schilderij, zijn slechts klankborden voor de geestx99. Naast een intuitief, subtiel kleurgebruik toont Marden een groot respect voor de traditie van de schilderkunst.


Brice Marden, Epitaph painting 5, 2001.


Brice Marden, For Pear l, 1970.


= Plaats 88, Mauricio Cattelan.

Kunstbus.nl:

Maurizio Cattelan. Geboren in Padua, Italixc3xab, in 1960. Woont en werkt in Milaan, Londen en New York. Maakt vooral installaties. Cattelans werk is humoristisch of sarcastisch, subversief en steeds briljant.

De opmerking over brillant is voor rekening van de redactie van kunstbus.
Vol humor is het werk van Cattelan zeker.


Maurizio Cattelan, Love Lasts Forever, 1997.


Maurizio Cattelan, Love Saves Life, 1995.


Maurizio Cattelan, Untitled, 2002.


Maurizio Cattelan, Untitled (Cow), 1998.


= Plaats 89, Sol LeWitt.

Tussen al deze mensen staat Sol LeWitt zeker veel en veel te laag.

= Plaats 90, Chuck Close.

Wikipedia:

Chuck Close, geboren: 1940 Monroe Washington, Amerikaans exponent van het hyperrealisme. Chuck Close behoort eerst tot het late abstract-expressionisme, maar stapt algauw over naar het fotorealisme ( hyperrealisme). Hij is exc3xa9n van de voornaamste hyperrealisten, vooral van sterk vergrote portretten waarbij alle details (rimpels, porien) haarfijn zijn weergegeven.

Zeer de moeite waard om te bekijken.
Heel veel ontwikkeling zit er voor zover ik het kan zien,
niet in zijn werk.
Minister Plasterk besprak zijn werk vorig jaar
in een uitzending van Zomergasten.


Chuck Close, Self portrait, 1997.


= Plaats 92, Joseph Cornell.

Leerde ik kennen door de muziek van De Nits.
Hun lied ‘Soap Bubble Box’ gaat over het werk van Cornell.
Staat op het album ‘Ting’.

= Plaats 93, Karel Appel.

Mooie plaats.

= Plaats 94, Bridget Riley.

Wikipedia:

Bridget Riley (Londen, 24 april 1931) is een Engelse optical schilderes.


Bridget Riley, Arrest 1, 1965.


Bridget Riley, Blaze 1, 1962.


Bridget Riley, Cataract 3, 1967.


Bridget Riley, Movement in squares, 1961.


= Plaats 96, Anthony Caro.

Wikipedia:

Anthony Caro (New Malden (Surrey), 8 maart 1924) is een Britse beeldhouwer, die grote invloed heeft gehad op het ontstaan en de ontwikkeling van de moderne, abstracte beeldhouwkunst. Zijn werk wordt gekenmerkt door zijn hergebruik van metaal (voornamelijk ijzer en staal) veelal afkomstig van de schroothoop.


Anthony Caro, Dream city, 1996.


Anthony Caro, The Barbarians – Golom (2000 – 2002).


= Plaats 97, Richard Hamilton.

Wikipedia:

Richard Hamilton (24 februari 1922) is een Brits kunstenaar en werd bekend in 1956 toen hij begon met pop-art maken. In 1956 maakte hij als eerste een collage met de naam: “Just What Is It That Makes Today’s Homes So Different, So Appealing?”.


Richard Hamilton, Chromatic spiral, 1950.


Richard Hamilton, Just what is it that makes todays home so different, so appealing? 1956.


= Plaats 98, Clyfford Still.

Wikipedia:

Clyfford Still (Grandin, North Dakota, 30 november 1904 – Baltimore, Maryland, 23 juni 1980) was een Amerikaans kunstschilder en een van de voormannen van het abstract expressionisme. Still stond bekend als een moeilijke, compromisloze persoonlijkheid, en hij leefde op gespannen voet met de kunstwereld van New York, die hij regelmatig beschuldigde van machtspolitiek en machtsmisbruik. Voor Still gold zijn autonomie als kunstenaar en mens en zijn geestelijke vrijheid als hoogste goed.


Clyfford Still, 1957-D No. 1, 1957.


Clyfford Still, PH 77, 1937.


Clyfford Still, Untitled, 1974.


= Plaats 99, Luc Tuymans.

Wikipedia:

Luc Tuymans (Mortsel, 1958) is een Belgische schilder. De kunstenaar die woont en werkt in Antwerpen wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke hedendaagse Belgische kunstschilders.


Luc Tuymans, Auschwitz, 1978.


Luc Tuymans, Fingers, 1995.


Luc Tuymans, Mwana Kitoko, 2000.


Luc Tuymans, Petrus & Paulus, 1998.


Luc Tuymans, Portrait, 1994.


Luc Tuymans, The secretary of state, 2005.