Shaikh Zain Ud-Din

Omdat ik beloofd had om met enige regelmaat een
voorbeeld te laten zien van de prachtige Indiaase
kunstwerken die in opdracht van medewerkers van de
East India Company zijn gemaakt, vandaag een voorbeeld.

De East India Company is een navolger van de VOC,
de Verenigde Oostindische Companie.
Dus ook een privé onderneming die begint als handelsonderneming
door schepen te financieren en uit te sturen naar verre oorden
om met veel kostbare vracht terug te komen en zo veel winst
te genereren voor de aandeelhouders.
Als snel bleek het een goed idee te zijn om in die verre
oorden vertegenwoordigers te stationeren en ook geweld
werd al snel onderdeel van het palet van activiteiten.

Handelswaar beperkte zich al snel niet meer tot peper of
specerijen, textiel of bijzondere voedingsmiddelen.
Slavernij, gedwongen arbeid en bijvoorbeeld roof waren
aan de orde van de dag.

Uiteindelijk gingen dit soort bedrijven vaak ten onder aan
hun eigen succes en door het enorme economische belang
nam de staat de activiteiten over.
Zo ontstonden koloniën.

Zo rond 1750 was er onder de mensen die zich vestigden in wat
we nu India noemen en die werkten voor de East India Company,
mensen die verbaasd en geïnteresseerd
waren in de prachtige natuur die men in India aantrof.
Camera’s waren er nog niet dus liet je, als je dat zelf niet kon,
tekeningen, schilderingen, maken door lokale kunstenaars.

Een van die kunstenaars was Shaikh Zain Ud-Din.
Voor het verhaal achter het werk verwijs ik naar het boek
‘Forgotten Masters’.

IMG_3773ShaikhZainUd-DinIndianRollerOnSandelwoodBranchImpayAlbumCalcutta1779OpaqueColoursAndInkOnPaperSmallPartOfOriginalSize

Het originele werk is ruimer op een vel papier getekend dan hier te zien is. Shaikh Zain Ud-Din, Indian Roller on Sandelwood Branch, Impey Album, Calcutta, 1779, opaque colours and ink on paper.


Shaikh Zain Ud-Din op Wikipedia.

Golfkarton

Op dezelfde verkooptentoonstelling zag ik werk van Vivian Roozenbeek.
Ook van haar had ik niet eerder gehoord.

IMG_3708VivianRoozenbeek

Vivian Roozenbeek.


Van een van de werken die er te zien zijn maakte ik twee foto’s.
Één frontaal en één van opzij.
Bedrieglijk eenvoudig is het werken met golfkarton.

IMG_3706VivianRoozenbeek

IMG_3707VivianRoozenbeek

Vivian Roozenbeek.


Gregorio Bracamonte Nicoya: Jaguar

Op een verkooptentoonstelling in Den Haag zag ik werk
van Gregorio Bracamonte Nicoya.
Hij maakt onder meer beelden in de traditie van
Centraal Amerika en in het bijzonder vielen mij
de jaguar-beelden op.

IMG_3704GregorioBracamonteNicoyaJaguar

Gregorio Bracamonte Nicoya.


IMG_3705GregorioBracamonteNicoyaJaguar

Gregorio Bracamonte Nicoya,


Erwin Olaf – April Fool

Keer op keer bewijst Erwin Olaf dat hij niet alleen
een goede fotograaf is maar gewoon een geweldig kunstenaar.
Een foto van Olaf stond op de voorpagina van de Volkskrant
en daarom kocht ik zaterdag die krant.

De sfeer die door de wereld gaat als gevolg van corona
heeft hij haarfijn weten vast te leggen.

IMG_3123ErwinOlafAprilFool20201115Volkskrant

Van de foto’s in de Volkskrant trok deze foto mij het meest. De scherpe schaduw op de muur vind ik super.


IMG_3124ErwinOlafAprilFool20201130Volkskrant


IMG_3125ErwinOlafAprilFool20200950Volkskrant

Erwin Olaf, April Fool.


Kunstvaria (een heel korte aflevering)

AngelBotelloThreeChildrenOilOnMasonite

Angel Botello, Three Children, oil on masonite (hardboard).


EugeneDelacroixHerculesAndHippolyteStudyForALunetteOfTheSalonDeLaPaixOilOnCanvas

Eugene Delacroix, Hercules and Hippolyte, study for a lunette of The Salon de la Paix, oil on canvas.


SerenaPerroneAVolcanoPilgrimInExchangeForFireDrypointGouacheMonotypeScreenPrintAndLetterpressOnPaper

Serena Perrone, A volcano pilgrim in exchange for fire. Drypoint, gouache, monotype, screen print and letterpress on paper.


Kunstdieven met gevoel voor datums?

Vandaag is het 30 maart.
De geboortedag van Vincent van Gogh
(volgens het Van Gogh-museum).

VincentsVerjaardag

Volgens het Van Gogh-museum is het vandaag de geboortedag van Vincent. Dat zullen ze wel bij het juiste eind gebben.


SchilderijVanGoghGestolenNu

Maar kunstdieven die daar rekening mee houden? De afbeelding is van Nu.nl.


Geertje Dircx

Als kerstcadeau kreeg ik het boek Schilderslief van
Simone van der Vlugt.
Ik heb er dubbele gevoelens bij.

Het verhaal van Geertje Dircx verdient aandacht.
Ze ging in begin 1642 werken bij de schilder Rembrandt van Rijn.
In juni 1642 overlijdt Saskia Uylenburgh.
Na het overlijden kregen Geertje en Rembrandt een relatie
waarbij ze zich naar de buitenwereld gedroegen als man en vrouw en
die in 1649 eindigde in een serie van gerechtelijke zaken.
In 1650 laat Rembrandt Geertje opsluiten in het Spinhuis in Gouda.
Na 5 jaar en een inmiddels slechte gezondheid komt ze vrij.
De rechtszaken stoppen dan niet.
Geertje Dircx blijft een belangrijke schuldeiser van Rembrandt.
Na 1656 is ze overleden.

IMG_2627SimoneVanDerVlugtSchilderslief

Simone van der Vlugt, Schilderslief. Rond de hierboven genoemde feiten maakt Van der Vlugt een verhaal.


Maar veel meer dan een vlot verhaal maakt Van der Vlugt er niet van.
Daarom vind ik de omschrijving ‘Roman’ zoals op de kaft staat,
wat zwaar aangezet.
De graphic novel Rembrandt (door Typex), die een paar jaar geleden verscheen,
maakt duidelijke keuzes en is daarom in mijn ogen meer geslaagd.

Babi Badalov: I am euromental

IMG_2508ClubSoloBabiBadalovIAmEuromental

Babi Badalov: I am euromental (2015). Te zien in Club Solo in Breda.


Mijn fascinatie voor kunst komt het meest naar buiten
in mijn aandacht voor kunst waarbij tekst of letters een grote rol spelen.
Daar zoek ik vaak ook mijn inspiratie voor boeken die ik maak.
Zo zag ik onlangs bij Club Solo in Breda werk van Babi Badalov.
Geboren in Azerbeidzjan in 1959, studeert oa in St. Petersburg en
vlucht dan naar West-Europa.

Ik citeer het informatieblad waarin Club Solo zowel Cécile Verwaaijen
als Babi Badalov voorstelt.

Zijn observaties combineert hij met reflecties over actuele geopolitieke problemen die zijn eigen persoonlijke ervaringen weerspiegelen.
Badalov tast de grenzen van de taal af en verkent de beperkingen die ze oplegt. Hij gebruikt vooral linguïstische vondsten.
Op basis van misverstanden door onvoldoende talenkennis maakt hij associaties of haalt hij woorden uit elkaar of verdraait hij ze.
Badalov is ook geïnteresseerd in het manipuleren van betekenis door het visualiseren van taal. Voor hem is schrijven tekenen, en omgekeerd.

Letters lopen uit in sierlijke ornamenten.
Hij wil afbeeldingen met letters maken.
De speelwoorden van Badalov gaan ook ergens over: nationalisme, culturele integratie, consumptie, gendergelijkheid, mondialisering,….

Musea in het buitenland

Dan vooral die musea in landen waar wat minder aandacht en
mogelijkheden zijn voor kunst en cultuur.
Zoals dit eenvoudige maar mooie museum in Antigua.

DSC00626AntiguaMuseoDeCapuchinas

Antigua Museo de Capuchinas, in het voormalige Kapucijnenklooster en kerk complex. De afbeeldingen en voorwerpen zijn vaak van lang nadat de vulkaanuitbarsting/aardbeving de stad verwoestte. Veel barok. Maar de opstelling is origineel. De informatie beperkt. Het fotobeleid en de verlichting vaag. Maar een bezoek meer dan waard.


DSC00620BabyJesusOfThePasion18thCentBaroqOilOnWood

Baby Jesus of the passion, 18th century, baroque, oil on wood. Ik toon, als dat kan, de Engelse beschrijving van de toelichting. Het werk toont het kindje Jezus te midden van al de werktuigen van de passie: het kruis, het ‘INRI’-bord, de doek met de afbeelding van het hoofd van Jezus, tangen, nagels, dobbelstenen, hamer, de trap, de staak met de spons, de speer en ga zo maar door.


DSC00622SaintBonaventura18thCentBaroqueWoordCarvingPolychromeAndGilt

Saint Bonaventura, 18th century, baroque, wood carving, polychrome and gilt.


DSC00624TheCatholicAntiguaGuatemalaCriesTheDeathOfItsRedeemerJesus19thCentRomanticStyleOilOnCanvasWoodCarvingAndGoldLeaf02

DSC00624TheCatholicAntiguaGuatemalaCriesTheDeathOfItsRedeemerJesus19thCentRomanticStyleOilOnCanvasWoodCarvingAndGoldLeaf01

Een blijkbaar lokaal werk met drie vulkanen op de achtergrond: The catholic Antigua Guatemala cries the death of its redeemer Jesus, 19th century, romantic style, oil on canvas, wood carving and gold leaf.


DSC00627AntiguaMuseoDeCapuchinas

Geen idee wat dit is. Iemand een idee? Ik dacht dat het een mooie foto zou opleveren. Element van een dak of een fontein (?).


DSC00628AntiguaMuseoDeCapuchinas

Misschien de top van een processiestaf (beetje te groot?) of baldakijn.


DSC00630AntiguaMuseoDeCapuchinas


DSC00633AntiguaMuseoDeCapuchinas


DSC00634AntiguaMuseoDeCapuchinas

Hoofd van een bisschop (?).


Kees Schoenmakers – Dio Rovers

Aangezien ik maar wat op bed lag had ik tijd om eens rustig
het boek van Kees Schoenmakers over Dio Rovers door te nemen.
Het verscheen eind vorige jaar en is een prettig boek om
te lezen en door te bladeren.
Het beschrijft het leven van Dio Rovers en dat van zijn
directe familie. Maar de nadruk ligt natuurlijk op
zijn activiteiten op en rond de Grote Kerk in Breda en
zijn vrije werk als tekenaar en schilder, verknocht aan Breda.

IMG_2547KeesSchoenmakersDioRoversBeeldendMonumentVanBreda1896-1990

Kees Schoenmakers: Dio Rovers – Beeldend monument van Breda (1896 – 1990).


Maar niet alleen als zelfstandig kunstenaar, ook als promotor van kunst en cultuur,
van mede-organisator van carnavalsactiviteiten en het maken van ontwerpen daarvoor,
tot het aan de wieg staan van het kunstonderwijs in Breda (1e directeur St Joost).
Als opleider door het geven van cursussen, als restaurateur van de schilderingen
in de Grote Kerk en als beschermer van erfgoed in de aanloop na en tijdens de
Tweede Wereldoorlog.
Eigenlijk te veel om op te noemen en het boek doet dat natuurlijk veel
beter dan dat ik dat hier nu kan.

IMG_2548DioRoversKeesSchoenmakersTekeningFiaalBaldakijn1926HoutskoolOpPapierTekeningBaldakijnKooromgang1926HoutskoolOpPapier

Een voorbeeld van een van de vele manieren waarop Dio Rovers betrokken was bij de restauratieactiviteiten in de Grote Kerk van Breda: Tekening fiaal baldakijn, 1926, houtskool op papier en Tekening baldakijn kooromgang, 1926, houtskool op papier.


Even opzoeken, fiaal:

[ architectonische termen] Een gotische bekroning in de vorm van een toren met uitsteeksels, ook wel fioel genoemd. Het werd als decoratief element boven een venster of portaal geplaatst, of als extra verzwaring voor een steunbeer.Een meer gangbare benaming is pinakel.

IMG_2549DioRoversKeesSchoenmakersBredaseMarktInWinter1952OlieverfOpDoek

Dit werk van Dio Rovers ken ik het best: Bredase markt in winter, 1952, olieverf op doek.


IMG_2550DioRoversKeesSchoenmakersVissersMetNetten1947HoutskoolOpPapier

Zijn werken met houtskool zien er fascinerend uit: Vissers met netten, 1947, houtskool op papier.


IMG_2551DioRoversKeesSchoenmakersMarkdalInWinterCa1940OlieverfOpDoek

Zijn werk is altijd figuratief maar dit is wel heel dicht tegen abstract aan. Mooi van kleur. Markdal in winter, circa 1940, olieverf op doek.


Een overzichtstentoonstelling van zijn werk, hier in Breda,
zou mij heel veel plezier doen.

The Met – New York: Sahel – Art and Empires on the Shores of the Sahara

The Met, of The Metropolitan, is een van de grootste en
belangrijkste musea. Één keer heb ik het museum bezocht.
De kans dat dit snel nog eens gebeurt is klein.
Maar daarom kun je nog wel volgen wat voor tentoonstellingen
men er organiseert.

‘Sahel – Art and Empires on the Shores of the Sahara’ viel meteen op.
De Sahel is een gebied in Afrika waarbij ik meteen aan een woestijn
moet denken. En Live Aid.
Dan denk ik niet meteen aan oude beschavingen.
Maar die waren er wel.
Deze tentoonstelling laat dat zien.
De afbeeldingen komen van de website.
Dus wil je meer zien, ga kijken.

Mijn afbeeldingen staan in een willekeurige volgorde.
Kenner van deze culturen ben ik niet.
Maar je hoeft geen kenner te zijn om te kunnen zien hoe bijzonder
deze voorwerpen zijn.

RecliningFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationMaliJenne-jenoTerracotta

Reclining figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, Mali, Jenne-jeno of Djenné-Djenno, terracotta.


From the first millennium, the western Sahel—a vast region in Africa just south of the Sahara Desert that spans what is today Senegal, Mali, Mauritania, and Niger—was the birthplace of a succession of influential polities. Fueled by a network of global trade routes extending across the region, the empires of Ghana (300–1200), Mali (1230–1600), Songhay (1464–1591), and Segu (1640–1861) cultivated an enormously rich material culture.

 

Samenvatting:
Het westen van de Sahel, een regio ten zuiden van de Sahara,
waar nu de landen Senegal, Mali, Mauritanië en Nigeria zijn,
was de geboorteplaats van een reeks opeenvolgende staten.
Gevoed door een netwerk van handelsroutes waren daar de rijken van
Ghana (200 – 1200), Mali (1230 – 1600), Songhay (1464 – 1591)
en Segu (1640 – 1861) die een enorm rijke cultuur ontwikkelde.

TheImportantStarsAmongTheMultitudeOfTheHeavens1733MaliTimbuktuPaper-DocumentsManuscripts

The important stars among the multitude of the heavens, 1733, Mali, Timbuktu, paper documents, manuscripts.


The science of astronomy has deep roots in Islamic scholarship.
As early as the ninth century thinkers such as Ahmad ibn Mohammad ibn Kathir al-Farghani’ (d. 861) enhanced mathematical models of the cosmos, using improved instruments, and also revised the Ptolemaic system.
This astronomical instructional text features a diagram that illustrates the rotation of the heavens.
It was used as a guide for tracking the movement of the stars in order to determine the beginning of the seasons as well as decipher horoscopes.

SeatedMaleFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationTerracotta

Seated male figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, terracotta.


KneelingFigure12th–14thCenturyMiddleNigerCivilizationMaliInnerNigerDeltaTerracotta

Kneeling figure, 12th – 14th century, Middle Niger Civilization, Mali, Inner Niger Delta, terracotta.


Head3rd–11thCenturyNigerBura-Asinda-SikkaTerracotta

Head, 3rd – 11th century, Niger, Bura-Asinda-Sikka, terracotta.


Veel van de voorwerpen die je in dit bericht ziet zijn grafgiften.

Iedere keer dat een Nederlands politicus over de Islam spreekt
als een minderwaardige/achtelijke cultuur, dan verdraait hij bewust
de werkelijkheid hij is of zijn minst niet goed geïnformeerd.
Als het dat laatste is dan kan hij in het vervolg beter zijn mond houden.

HorseOrChariotOrnament9th–12thCenturyBronzeSenegalMatamRegion

Horse or chariot ornament, 9th – 12th century, bronze, Senegal, Matam Region.


BalaPlayers15th–16thCenturyDogonPeoplesMaliNorthCentralBandiagaraPlateauHardwoodWithOrganicMaterialsIron

Bala players, 15th – 16th century, Dogon peoples, Mali, North Central Bandiagara plateau, hardwood with organic materials, iron.


Bura-Asinda-SikkaTorsoOfAnEquestrian(RuiterGrafgift)3rd–11thCenturyExcavated1985Terracotta

Bura-Asinda-Sikka, torso of an equestrian (ruiter), 3rd – 11th century, excavated 1985, terracotta.


Bracelet3rd–11thCenturyBuraPeoplesNigerBronze

Bracelet, 3rd – 11th century, Bura peoples, Niger, bronze.


FemaleBody(VenusOfThiaroye)Before2000BC(Vraagteken)SenegalSandstone

Female body (Venus of Thiaroye), before 2000 BC(?), Senegal, sandstone.


Equestrian(Ruiter)Ca1400SoninkePeoplesMaliWood

Equestrian (ruiter), circa 1400, Soninke peoples, Mali, wood.


FemaleFigure18th–19thCenturySoninkePeoplesMaliWood

Female figure, 18th – 19th century, Soninke peoples, Mali, wood.


Cécile Verwaaijen in Club Solo

Een tijdje terug liet ik de poster van de tentoonstelling
al zien op mijn blog.
Maar dit weekend ben ik ook naar de tentoonstelling gaan kijken.

‘Club Solo’ wat is dat? Het is de ‘opvolger’ van Lokaal01 in Breda.
Volgens de eigen website:

Kunstenaarsinitiatief Club Solo presenteert vijf keer per jaar solotentoonstellingen van Nederlandse en Belgische kunstenaars.

 

Hotel Solo biedt eens per jaar een podium aan een buitenlands kunstenaarsinitiatief.

 

Café Solo is een podium voor kleinschalige presentaties, zoals muziekoptredens, poëzieavonden, lezingen en filmvoorstellingen.

 

VISIE

Club Solo biedt mid-career kunstenaars de mogelijkheid werk te maken en te tonen in solopresentaties. De kunstenaar en zijn werk staan centraal. Voor het publiek is Club Solo een laagdrempelig, uitgesproken platform voor Nederlandse en internationale beeldende kunst.

Dit was de poster die ik mooi vond en die me hielp
om Club Solo ook weer een keer te gaan bezoeken.

IMG_2350CécileVerwaaijenClubSoloBreda

Cécile Verwaaijen. Ik was benieuwd.


De ruimte van Club Solo is niet groot.
Er is een benedenzaal en twee zalen boven (1 groter en 1 kleiner).
Vroeger was er boven nog een gang. Bovenaan de trap is een ruimte
waarin je loopt als je boven aankomt, een soort van hal.
‘Achter’ de trap is nog een ruimte met een glazen wand
die op de trap uitkijkt. Deze was niet in gebruik voor de tentoonstelling.

Verwaaijen werkt sinds 2018 aan de serie ‘Learning Arabic’.
Ze gaf een periode Nederlandse les aan de ‘nieuwkomers’, vaak
met een Arabische achtergrond en leerde deze mensen beter kennen.
De wens om zelf Arabisch te leren was het begin van een
proces van ‘uitburgeren’, dat leidde tot werken waarvan je
er een aantal in Club Solo kunt zien.

In de benedenzaal is de installatie Goodnight te zien.
De pilaren in de benedenzaal zijn bekleed met tapijt en
gebedskleden.

IMG_2500CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Goodnight.

IMG_2502CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight
IMG_2503CécileVerwaaijenClubSoloBredaGoodnight

Niet alle onderdelen van Goodnight zijn op mijn foto’s te zien.


IMG_2501CécileVerwaaijenClubSoloBredaMandala

Mandala.


IMG_2499CécileVerwaaijenClubSoloBredaOjalá

Ojalá (Ojalá= laten we hopen dat). We zien hier gebedskleden die letterlijk uit elkaar zijn gehaald. Door de andere rangschikking van de onderdelen krijgen die een andere betekenis en waarde. Het is een aanmoediging om dingen die ‘vast zitten’ on beweging te krijgen. Er waait een frisse wind door de kleden.


IMG_2504CécileVerwaaijenClubSoloBredaFlower

Flower.


IMG_2505CécileVerwaaijenClubSoloBredaCourage

Courage. Twee decoratieve elementen maken zich los van het gebedskleed. Ze willen meer zijn dan een motief in het grote geheel. Ze gaan hun eigen weg.


IMG_2506CécileVerwaaijenClubSoloBredaOrange

Orange.


IMG_2507CécileVerwaaijenClubSoloBredaNiqaab

Niqaap.


De teksten zijn voor een deel afkomstig van de flyer
die bij de tentoonstelling wordt uitgedeeld.
Ik was (en ben) enthousiast.

IJM-414

GravemakerDeIJM-414

Met enige regelmaat stuurt een gastblogger (uit Middelburg) mij een foto met het verzoek die te plaatsen. Het gaat heel vaak over IJmuiden en de zee/zeevaart. Soms in de vorm van een (zelf geschreven) verhaal en soms in de vorm van een olieverfschilderij zoals vandaag. Het schilderij komt 31 januari te koop via catawiki.


6.665: Preview van de Cultuurnacht – Sylvia Thijssen

Gisteren kreeg ik een preview voor de Cultuurnacht.
Ik sta die avond zelf te vertellen over boekbinden en laat
mensen daar van alles over zien.
Een van mijn mededeelnemers in de FutureDome is Sylvia Thijssen.
Gisteren ben ik al even bij haar gaan kijken.

Ze heeft een ruimte, die vroeger een fabriekje was, veranderd
in een aantrekkelijke werkplaats en galerie, vol prachtig werk.
Net als aanstaande zaterdag op de Cultuurnacht, was de rode loper al uitgerold.

IMG_2371FutureDomeSylviaThijssen

Ik kwam niet langs de publieksingang maar was daarom niet minder welkom.


IMG_2372FutureDomeSylviaThijssen

Dit is een kleine versie van het beeld ‘De Speelhuisvrouw’ die in de Speelhuislaan te zien is in Breda.


IMG_2373FutureDomeSylviaThijssen

De ruimte die Sylvia ter beschikking heeft bestaat uit een aantal grote en kleine ruimtes, vertrekken, die met elkaar verbonden zijn en overal is werk van haar te zien.


IMG_2375FutureDomeSylviaThijssen

Sylvia Thijssen in de FutureDome, Nassausingel 26, Breda.


IMG_2376FutureDomeSylviaThijssen

Aan de ingang hing dit overrompelend werk.


IMG_2377FutureDomeSylviaThijssen

Zaterdag zal hier de performance plaatsvinden. Spannend.


IMG_2378FutureDomeSylviaThijssen

Ik ben blij dat ik op een rustig moment de gelegenheid gehad heb de ruimte van Sylvia Thijssen te bezoeken. Absoluut een aanrader.


Cécile Verwaaijen – Club Solo, Breda

Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Cécile Verwaaijen gehoord
maar ze heeft een mooie naam en de poster van de tentoonstelling
vind ik gewoon mooi. Ik ga kijken!

IMG_2350CécileVerwaaijenClubSoloBreda

Cécile Verwaaijen – Club Solo, Breda.


Woman in red

Dat is de titel van een bekend liedje maar, en daar gaat het mij
hier om, de naam van een schilderij.
Toen ik in Málaga de collectie van de dependance van het
State Russian Museum bezocht, was dat één van de werken
die er voor mij uitsprongen.

DSC02619SelectedSaintsStDemetriosStParaskevaStAnastasiaLate15the-Early16thCentNovgorodProvinceTemperaOnWood

Maar eerst even iets anders. Er is daar een grote ruimte met een aantal iconen die alle ruimte krijgen om tot hun recht te komen. Selected saints St Demetrios, St Paraskeva en St Anastasia. Late 15th – early 16th century, Novgorod Province, tempera on wood. St Demetrios wordt in Rusland ook St Demetrois of Soluneia genoemd. Overigens is de middelste heilige ook in het rood.


DSC02621NikoláiIoninWomanInRef1925OilOnCanvas

Nikolái Ionin, Woman in red, 1925, oil on canvas.


DSC02623KseniaNechitáiloMarketInYalta1970OilOnCanvas

Ksenia Nechitáilo, Market in Yalta, 1970, oil on canvas.


DSC02625PyotrMiturichPortraitOfTheComposerArtherLourié1915OilOnCanvas

De tentoonstelling over Anna Akhmatova is een uitdaging. Hoe maak je een aantrekkelijke tentoonstelling over een dichteres? Maar de schilderijen waren prachtig. Pyotr Miturich, Portrait of the composer Arther Lourié, 1915, oil on canvas.


DSC02627NátanAltmanPortraitOfAnnaAkhmatova1915OilOnCanvas

Nátan Altman, Portrait of Anna Akhmatova, 1915, oil on canvas. Veel van de namen van de schilders kende ik niet. Dat maakt zo’n bezoek wel zo bijzonder.


DSC02630KuzmaPetrov-VodkinPortraitOfAnnaAkhmatova1922OilOnCanvas

Beide portretten van de dichteres zijn heel verschillend van elkaar maar allebei schitterend geslaagd! Kuzma Petrov-Vodkin, Portrait of Anna Akhmatova, 1922, oil on canvas.


DSC02632KazimirMalévichPortraitOfNikolayPunin1933OilOnCanvas

Kazimir Malévich, Portrait of Nikolay Punin, 1933, oil on canvas.


Kunstvaria

Gisteren bezochten heel wat mensen foto’s van een tentoonstelling
die ik in 1977 heb gezien. Foto’s over het werk van Rubens.
Het bericht plaatste in ik 2018.
Misschien is dat omdat er deze maand een mooie Rubens op de markt komt.
De geschatte verkoopprijs ligt tussen 6 en 8 miljoen dollar.
Maar los van de prijs is het een prachtig werk.

PETERPAULRUBENSTheVirginAndChristChildWithSaintsElizabethAndJohnTheBaptistCirca1612

Traditioneel van opbouw in een grote driehoek maar schitterend uitgevoerd: Peter Paul Rubens, De maagd en het Christuskind met de heiligen Elizabeth en Johannes de Doper (The Virgin and Christ Child with saints Elizabeth and John the Baptist), circa 1612.


In ink land – In het land van inkt

Vandaag las ik een stukje op de blog van Jona Lendering:
Mainzer Beobachter over de ‘Theory of the Leisure Class’

Thorstein Veblen (1857-1929) ontwikkelde de Theory of the Leisure Class (1899), waarin hij uitlegt dat mensen niet economisch rationeel handelen maar vooral verlangen naar status. Hij wees daarbij op twee aspecten: conspicuous consumption ofwel opzichtig consumeren en conspicuous leisure ofwel opzichtig luieren.

Voorbeelden van het eerste: een Rolex om je pols of vervoer in een dure auto.
Voorbeeld van het tweede: verre vakanties en museumbezoek.

Ik moet denk ik dan concluderen dat ik bij de tweede groep hoor SmileyKleiner
Want weer volgt er een bericht over een museumbezoek in Malaga.
Ik ben bijna aan het einde.

DSC02618CentrePompidouMálaga

In Málaga bezocht ik ook het Centre Pompidou Málaga. Het Centre Pompidou in Parijs is een tijd terug al uitgebreid met een aantal vestigingen in Frankrijk. Zo bezocht ik al eens het Centre Pompidou in Metz. Ook in Malaga is er een gebouw waar men een collectie moderne kunst toont vanuit Parijs. Het gebouw is vooral te groot en te leeg. Het kan hele grote groepen toeristen ontvangen maar toen ik er was liepen er maar een paar bezoekers. Het gebouw heeft een soort van veelkleurige glazen kubus op het dak staan zodat het lijkt op een mislukte parkeergarage (waar het naast gevestigd is).


Er waren twee tentoonstellingen: een collectietentoonstelling
en ‘Alechinsky in ink land’.

DSC02608CentrePompidouMálagaPierreAlechinskyTrio2011InkOnA19thCenturyOfficialForm

Centre Pompidou Málaga, Pierre Alechinsky, Trio, 2011, ink on a 19th century official form.


Dus ik begon bij Pierre Alechinsky.
Toen de collectie: Utopías modernas (moderne utopieën).
Ik maakte er een paar foto’s.

DSC02610CentrePompidouMálagaRobertDelaunayRythmeJoieDeVivirOilOnCanvas1964

Robert Delaunay; Rythme, Joie de vivir, oil on canvas, 1964.


DSC02612CentrePompidouMálagaFrankStellaTheOldLadyOfTheGardenFromTheConesAndPillarsAcrylicPaintGlycerophtalicLacquerFluorescentPaintOn11ElementsAndHoneycombPanel1986

Frank Stella, The old lady of the garden, from ‘The Cones and Pillars, acrylic paint, glycerophtalic lacquer, fluorescent paint on 11 elements and honeycomb panel, 1986.


Bij dit imposante werk van Stella stond een uitleg in drie zinnen
maar met heel veel woorden:

As successor to the first American abstract artists, Stella rejected the approach of those who, like Pollock, used the canvas as a means of expression, and became the forerunner of abstract painting seeking no further references than those of its own artistic medium.
This work focused on reflection about the illusionism of painting, creating a dialogue between representational space and real space.
After his minimalistic stage, he endeavered to abandon the illusory space of the flat surface through emphatic sculptural and maximalist paintings, into which he finally began te reintroduce the illusionist logic, now amplifying it by constructing the representation in a three-dimensional space.

Samenstelling/vertaling:
Als erfgenaam van de eerste Amerikaanse abstracte schilders,
verwierp Stella de benadering van hen, zoals Pollock,
die het canvas als hun manier van uitdrukken gebruikten,
en werd hij een voorloper van kunstenaars die alleen nog maar
verwezen naar hun eigen artistiek medium.
Dit werk reflecteert op het illusionistische aspect van schilderen
door een dialoog op te zetten tussen de voorgestelde ruimte en
de echte ruimte.
Na een eerdere minimalistische periode, probeert hij
de tweedimensionale ruimte van het canvas achter zich te laten
door sculpturaal en maximalistisch te schilderen,
waarbij het illusionistische aspect van schilderen vorm krijgt
in een driedimensionele voorstelling.

De vertaling is geheel voor mijn rekening.
Heb je suggesties ter verbetering, ik hoor ze graag.

DSC02617CentrePompidouMálaga

DSC02615CentrePompidouMálagaEvaAeppliGroupeDe13HommageAAmnestyInternational1968 13ClothedMannequinsSittingOnGardenChairsAnd16IronChairs3OfWhichAreEmpty

Eva Aeppli, Groupe de 13 (Hommage a Amnesty International), 1968. 13 Clothed mannequins sitting on garden chairs and 16 iron chairs, 3 of which are empty.


Ook bij dit werk was een toelichting voorhanden:

Aeppli’s textile sculptures are sets of life-sized puppets with cadaverous, mute, enigmatic faces expressing a sense of hopelessness, like ghosts awaiting an unknown sentence.
Their repetitive, anonymous character symbolizes the universality of human fragility, and the assumed collective burden of the tragedy of Fascism and the Second World War.
As a kind of memento mori, the drama is increased by the emptiness of three of the chairs, which seem to be waiting for us.
Serving as a reference to Amnesty International, the organization defending human rights, of which she was a member.
Aeppli displays her combative and idealistic spirit.

Ook hier een poging.

Het textiele beeldhouwwerk van Aeppli is een set van levensgrote poppen
met lijkkleurige, doofstomme koppen die een gevoel van uitzichtloosheid uitstralen,
als geesten die wachten op een onbekend oordeel.
Hun repeterend, anoniem karakter symboliseert de universele menselijke broosheid
en de veronderstelde collectieve last van de tragedie
van het Fascisme en de Tweede wereldoorlog.
Als een herinnering aan je eigen sterfelijkheid,
wordt het drama verhoogd door de drie lege stoelen
die op ons lijken te wachten.
Ze dienen als een verwijzing naar de mensenrechten organisatie
Amnesty International.
Aeppli was daar lid van.
Hier toont Aeppli haar strijdvaardigheid en idealisme.

DSC02616CentrePompidouMálaga

los paisajes del pintor de la luz – de landschappen van de schilder van het licht

DSC02586MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte

Het bisschoppelijk paleis van Malaga of Palacio Episcopal, Málaga Centro de Arte, is een prachtig gebouw. Je kunt er als het ware niet omheen. Het gebouw staat naast de kathedraal in het centrum van Malaga. in 2014 bezochten we het voor het eerst en in 2019 gingen we er weer op bezoek. Volgens mij is er wel wat veranderd als het gaat wie het gebouw beheert. Maar ik weet dat niet zeker. De gevel is fel gekleurd en in het midden, op de eerste verdieping, daar waar je een balkon of groot raam zou verwachten, is een Piëta te zien. Wie het beeld gemaakt heeft en wanneer, kan ik niet vinden.


DSC02586MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArtePieta

De Piëta in een winterzonnetje.


DSC02587MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArteBovenaanzichtTuin

Het gebouw heeft een Arabisch aandoende tuin met hele mooie tegeltableaux. Ook in 2014 maakte ik er foto’s. Maar door issues met Photobucket, mijn vorige hostingpartij voor foto’s, neem ik de foto’s van 2019 allemaal op.


DSC02588MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArteInterieur

Binnen is het paleis ook erg mooi. De ruimtes worden gebruikt voor tentoonstellingen. Er waren er twee: een met moderne kunst en een met werken van Joaquin Sorolla y Bastida. Deze laatste schilder zou ik een soort van impressionist noemen. Hij leefde van 1863 – 1923. Hij is een tijdgenoot van Vincent van Gogh (1853 – 1890) en Edvard Munch (1863 – 1944). Of deze schilders elkaar of elkaars werk kenden weet ik niet.


DSC02589MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte

Maar eerst de tegels uit de prachtige tuin.


DSC02590MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte


DSC02591MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte


DSC02592MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte


DSC02593MalagaPalacioEpiscopalMálagaCentroDeArte


DSC02598MalagaPereLloberaTodoHiper2016OleoSobreLienzo

De moderne kunstwerken waren heel uiteenlopend van materiaal, stijl en techniek. Deze vond ik erg goed passen bij de jaarovergang in Nederland: Pere Llobera, Todo Hiper, 2016, oleo sobre lienzo (olieverf op canvas). Todos Hyper betekent ‘Allemaal hyper’.


Niet iedereen kent misschien Joaquin Sorolla.
Deze Spaanse schilder kreeg best veel aandacht bij internationale kunstveilingen
de afgelopen jaren. De prijzen voor zijn werk gaan van
een half tot anderhalf of twee miljoen euro.
Dat zegt niet alles, natuurlijk.
De afgelopen jaren waren er met enige regelmaat, werken van hem te zien
in mijn serie ‘Kunstvaria’.
Hier laat ik eerst wat werken volgen van de ruim 100 die nu in Malaga te zien zijn.
Ik heb geen foto’s gemaakt op de tentoonstelling, Tierra Ardentro (Binnenlands?).
Er liepen zoveel schrikaanjagende bewakers rond, dat ik dat maar
uit mijn hoofd gelaten heb.
Gelukkig was de catalogus goedkoop (en helemaal in het Spaans, jammer genoeg).
Na de werken van de tentoonstelling volgen de werken die ik over de jaren
al eens op mijn weblog heb getoond.

JoaquinSorollaYBastidaPaisajaDeSanSevastianOleoSobreLienzo1911

Joaquin Sorolla y Bastida, Paisaja de San Sebastian (het landschap van San Sebastian), oleo sobre lienzo, 1911. Edvard Munch had dit kunnen schilderen.


JoaquinSorollaYBastidaElBanoDeLaReinaValsainOleoSobreLienzo1907

Joaquin Sorolla y Bastida, El baños de la reina, Valsain. Oleo sobre lienzo, 1907. Dan ben je echt een ‘schilder van het licht’.


JoaquinSorollaYBastidaLaCatedralDeBurgosOleoSobreLienzo1910

Joaquin Sorolla y Bastida, La catedral de Burgos, oleo sobre lienzo, 1910.


JoaquinSorollaYBastidaVendimiandoJerezOleoSobreLienzo1914

Dit is de eye catcher van de tentoonstelling. Dit schilderij staat ook op de omslag van de catalogus. Joaquin Sorolla y Bastida, Vendimiando (de oogst), Jerez. Oleo sobre lienzo, 1914.


JoaquinSorollaYBastidaTiposDeLaAlcarriaOleoSobreLienzo1912

Sorolla maakte een serie schilderijen van de typische klederdracht en de mensen uit de verschillende regio’s van Spanje. Op de tentoonstelling is een groot aantal van die serie te zien. Dit is Joaquin Sorolla y Bastida, Tipos de la Alcarria, oleo sobre lienzo, 1912.


DSC02634SorollaTierraAdentro

De catalogus.


Dan volgen hier de werken die ik de afgelopen jaren
al een keer van Joaquin Sorolla heb getoond, in willekeurige volgorde:

JoaquínSorollayBastidaAndalucíaTheRound-Up1914

Joaquín Sorolla y Bastida, Andalucía – The Round-Up, 1914.


JoaquinSorollayBastidaNiñaEnLaPlaya1910

Joaquin Sorolla y Bastida, Niña en la playa, 1910.


JoaquinSorollaIdilioEnElMar1908

Joaquin Sorolla, Idilio en el mar, 1908.


JoaguinSorollaYBastidaOtraMargaritaAnotherMarguerite1892

Joaquin Sorolla y Bastida, Otra Margarita (Another Marguerite), 1892.


JoaquinSorollaCosiendoLaVela1896

Joaquin Sorolla, Cosiendo la vela, 1896.


JoaquínSorollaNiñaEntrandoEnElBaño

Joaquín Sorolla, Niña entrando en el baño, 1915.


JoaquínSorollaTheBaptism1900

Joaquín Sorolla, The baptism, 1900.


JoaquinSorollaTheWhiteBoatJávea1905

Joaquin Sorolla, The white boat, Jávea, 1905.


JoaquinSorollaYBastidaUnHebreo1898

Joaquin Sorolla y Bastida, Un Hebreo, 1898.


JoaquinSorollaYBastidaViejoPescadorEnUnaBarca(OldFishermanInABoat)1895

Joaquin Sorolla y Bastida, Viejo pescador en una barca (Old fisherman in a boat), 1895.