Groentesoep. Niet zo bijzonder al valt misschien de grote hoeveelheid en diversieteit van de groente op. Ik kocht een pakket bij de grootgrutter en een verspilzakje met onder andere drie stuks pastinaak. Veel groente = veel soep = lang weekend. Overigens deze opstelling is mijn poging een gezichtje te maken….
Zo kan het ook.
Het resultaat is heerlijk.
Detail van schilderij van Gentille da Fabriano, Nativita, 1423.
Filippo Lippi, Adorazione del Bambino con i santi Giovanni Battista, Fanciullo e Romualdo, circa 1463 (detail).
Filippo Lippi, Adorazione del Bambino con i santi Giuseppe GirolamoIlarione, Maria Maddalena e angeli, circa 1455 (detail).
Pittore ignoto (onbekende schilder), Nativita, 1510 – 1520, oil on panel (detail).
De afeelbingen zag ik dit jaar in Florence, in het Uffizi.
In willekeuruge volgorde.
Zoals ik al eerder aangaf doe ik dit jaar mee met
de cyclus #12DagenCreatief.
Gedurende de 12 dagen, te beginnen morgen op Eeerste Kerstdag
tot en met de dag vóór Driekoningen ontvang je als deelnemer
iedere dag een e-mail met creatieve inspiratie:
Doe waar je zin in hebt!
Je ontvangt tijdens #12dagencreatief waarschijnlijk méér ideeën dan je uit kunt voeren. Kies alsjeblieft iets waar je hart van opveert en voel je niet verplicht om meer / alles te doen.Social media?
Als je wilt kun je je werk op social media plaatsen, of via social media genieten van het werk van anderen, maar ook dat is niet verplicht of nodig. Sterker nog, ik kan me goed voorstellen dat je de komende dagen juist wegblijft van social media. Prima idee!12 dagen en 12 maanden
Er is een parallel tussen deze 12 nachten / dagen en de 12 maanden van het jaar dat voor ons ligt. In oude tradities lette men in deze periode extra op bijvoorbeeld dromen en het weer, en zag men hierin een voorspelling voor het komende jaar. Dus wat je de komende nacht (de eerste van de Twaalf Heilige Nachten) droomt, zou verband houden met de eerste maand oftewel januari, enzovoorts.Kunnen nieuwe mensen nog meedoen?
Ja, ook tijdens de challenge kunnen nieuwe deelnemers zich nog aanmelden, tot 5 januari 2023. Ze ontvangen de ochtend ná de aanmelding de aflevering die dan aan de beurt is. Via die mail kunnen ze in het archief zelf de vorige afleveringen opzoeken. Je mag deze mails ook doorsturen aan een bekende.
Een van de mensen achter deze actie is de vrouw die de
bedenker is van Boekselen.
Daar ben ik al eerder mee bezig geweest.
Uitgangspunt daarbij is een boek dat je niet (meer)
gaat lezen.
Daarom ben ik vrijdag naar de lokale Kringloopwinkel
gegaan op zoek naar een geschikt boek.
Dit boek ga ik er niet voor gebruiken maar ik kon dit deel van de Zwarte Beertjes-reeks niet laten liggen. Geschreven door Jean Bruce (hij schreef meer dan 100 van deze verhalen) met de titel die meteen mijn aandacht trok: Onheil uit Calcutta. Maar de grote aandachttrekker was de omslagtekening van Dick Bruna.
Dit boek wordt wel 12 dagen lang de basis voor de creativiteit: Hubert Lampo, De heks en de archeoloog. Wat een titel! Meulenhoff, Amsterdam. Mijn exemplaar is de 2de druk uit 1969.
De opdracht (?) in het boek: Chris Emmen,15/08/1970: Afzwaaien. Lampo is dé man van het ‘magisch realisme’. Dat vond ik perfect passen bij de 12 dagen creatief zijn. Hij was dat zeker en met een titel als bij dit boek kan het niet meer fout gaan.
Ook nog een mooie rode omslag. Wat wil een mens nog meer?
Om het boek, en mezelf, voor te bereiden op 12 creatieve dagen ben ik begonnen de titelpagina op te leuken.
Of het me gaat lukken om in 12 dagen iedere dag iets creatiefs te doen in reactie op de e-mails, zal de tijd uitwijzen. Het begin is gemaakt en de einddatum hou ik nog even open. De creatieve tocht zal hier te volgen zijn.
Twee weken geleden eindigde ik met iets dat lijkt op een ring maar dat nog wel wat werk nodig had. Hier is een eerste stap. Je schuift het zilver over de tribulet, een conisch stuk metaal. Je hamert met een hamer met kunststof uiteinden op het ilver. Het zilver past zich steeds beter aan de ronde vorm en zakt langzaam naar de juiste diameter van het gereedschap. Wel een paar keer de toekomstige ring omdraaien anders sla je hem schuin.
Hier zie je de ring op de tribulet. Hij is al aardig rond. Vergelijk dat hieronder maar eens met de laatste foto van het vorige bericht.
Nu nog ‘even’ vijlen en schuren.
Als kerstcadeau kreeg iedere deelnemer een steen, zoisiet met robijn in mijn geval. Een geslepen ovaal. Volgend jaar gaan we die in een kast plaatsen. Ik zie deze steen al helemaal op een boekband.
Oh, ja. Ook nog even polijsten. Wordt volgend jaar vervolgd.
Als je een kerk binnenloopt in het centrum van Florence
stap je in een tijdmachine.
Een soort ‘enkeltje rennaissance’.
Een serie fresco’s en twee foto’s van een altaarstuk.
Taddeo Gaddi, Scenes from the life of the Virgin.
Basilica of Santa Croce, Giotto, Baroncelli altarpiece, circa 1328.
Dit is nog eens een groepsschilderij!
Als je kijkt naar de voorwerpen op de tentoonstelling
dan realiseer je jezelf dat Byblos een toptentoonstelling is.
De voorwerpen zijn stuk voor stuk prachtig, de stad en het leven
in Byblos is voor de meeste van ons bezoekers een volkomen
verrassing en het verhaal wordt goed verteld.
Ik heb er van genoten en dat doe ik nu weer, weken later,
nu ik mijn foto’s nog eens doorloop en presenteerbaar maak.
Nijlpaarden uit Byblos. In het echt zijn de nijlpaarden minder aaibaar maar als beeldhouwwerk wekken ze zeker die indruk.
Veel van de voorwerpen in dit bericht zijn bij elkaar gevonden in een tempelcomplex. Dit is een kalkstenen stempelzegel met de naam Ankh-Nefer, hoofd van de Osiristempel in Byblos.
Depositie F.
Zittende baviaan.
Leeuwenmens, 2000 – 1600 voor Chr. Kalksteen.
Persoon met schaal.
Persoon met schaap op de schouders.
Menselijk figuur.
Vensterbijl met handvat, brons, 2300 – 1800 voor Christus. De term ‘vensterbijl’ ken ik niet. Ook internat weet er niet goed raad mee. Het boek bij de tentoonstelling is geen catalogus die elk voorwerp dat te zien is uitgebreid beschrijft. Misschien is er wel een ‘wetenschappelijke’ catalogus maar die heb ik niet gekocht. In het boek kwam dit voorwerp helaas niet aan de orde.
Hoofd als hanger, brons en bladgoud, 1940 – 1760 voor Christus. Opvallende datering.
Zegel in de vorm van een kop van een steenbok, brons, 1940 – 1760 voor Christus. INV19114.
De foto’s van de laatste twee voorwerpen tonen ook het nummer dat bij het voorwerp staat en dat naar de tekst verwijst die ergens in de vitrine ophangt. In deze twee situaties tonen die ook nog eens aan hoe groot de voorwerpen zijn. Schitterend speels figuur: Dierenfiguur, brons, 2000 – 1600 voor Christus. INV AO10956.
Het gaat niet over het nieuwe deel van de grafkelders
van de Oranjes in Delft.
Het gaat om grafvondsten in ‘de oudste wereldhaven’,
Byblos in wat we nu Libanon noemen.
De tentoonstelling in het RMO in Leiden.
Op de tentoonstelling is een grote serie aardewerk te zien. In allerlei groottes, modellen, decoraties en functies.
Let op dat mooie, gedraaide handvat.
Een krater, een vaas speciaal bedoeld voor het mengen van vloeistoffen. Inv 407590.
De kerstbomen hadden snel hun plaats gevonden.
Maar wat te doen met de vierde zijde?
Een ijskristal lukt niet bij dit materiaal.
Een kerstengel dan…
Dit is de schets.
Een tussenresultaat.
Met puntschoentjes….
De doos kan terug in elkaar gezet worden. Lijm en een klein beetje druk.
De kerstlampion heeft een voorlopige plaats in de huiskamer.
Alle vier de waxinelichtjes van mijn adventkrans mogen nu aan. Voor volgend weekend wordt dit de kerstkrans.
Deze week kocht ik een glazen theepot.
De pot zat in een bont bedrukte doos maar bij het
openen bleek dat er in de omdoos nog een binnendoos zat.
Helemaal zwart.
Ik dacht als ik die zonder schade uit elkaar krijg, kan
ik met zo’n nep waxinelichtje een soort van kerstlampion maken.
Het uit elkaar halen lukte prima. De doos is van een soort ribkarton. Dat vangt schokken op tijdens het vervoer maar om te verwerken niet de meest ideale papiersoort. Zonder een dergelijke doos kun je eenvoudig zoiets ook maken met een rechthoekige strook stevig papier. Dat snijdt beter en de doos heeft niet persé een deksel nodig. Maar dit materiaal heb ik nu voorhanden.
Wat ideeen voor de decoratie: ijskristal (bij dit karton moeilijke te realiseren), kerstboom, kerstbal, ster.
Op iedere zijde teken ik het kader waarbinnen de decoratie kan komen. Aan de onderkant hou ik 5 centimeter vrij om dat daar dan het nep waxine lichtje (led) kan staan.
De eerste ster is gemaakt.
Eerste vlak gereed.
Het tweede vlak is ook gereed. Dit is het ‘raam’ waarvoor ik drie kerstballen ga hangen.
Het karton leent zich niet zo goed voor dit soort vormen. Ik moet oppassen dat ik het niet platdruk. Maar in het schimmenspel van een lampion zal dat wel goed komen.
Met wat draadjes en plakband zijn ze gereed om opgehangen te worden. Dat doe ik straks als laatste. Vanmiddag eerst nog de derde wand versieren. Dat worden kerstbomen. Dan zal de kerstlampion vanavond operationeel zijn.
Gisteren ontving ik de bevestiging van mijn deelname aan
#12dagencreatief. Daar kijk ik naar uit:
Even een klein berichtje zodat je weet dat je goed op de lijst staat voor Twaalf Dagen Creatief. Je bent erbij!
De dag voor kerst beginnen we met een mail waarin we onszelf voorstellen.
Op Eerste Kerstdag ontvang je de eerste mail boordevol creatieve inspiratie.
Daarna sturen we iedere dag een mail, tot en met de afsluiting op 6 januari.
Waarschuwing: je gaat erg veel ideeën ontvangen. Ga er alsjeblieft relaxed mee om. Kies waar je hart van opveert en wat past bij jouw situatie.Als je het leuk vindt kun je je werk of bevindingen delen via social media, maar ook dat is niet verplicht. Plaats je berichten op je eigen favoriete plek en gebruik de hashtag #12dagencreatief zodat anderen je ook kunnen vinden. Ook ben je welkom op de Facebookgroep van Boekselen, die gedurende die periode in het teken staat van #12dagencreatief.
Mocht iemand het aan je vragen: aanmelden kan ook nog tijdens #12dagencreatief. In het archief van deze nieuwsbrief kunnen late aanmelders de gemiste afleveringen straks zelf terugvinden.
Er zijn geen kosten en je komt na afloop niet op een andere maillijst, tenzij je dat zelf wilt.
Van het koude weer ben ik geen fan maar het levert
mooie plaatjes op.
Het Valkenberg in Breda, maar dat had u waarschijnlijk al geraden/gezien.
Het soeppakket is deze week vegan en bedoeld voor de
kerstdagen. Met blokjes rode bieten (kroten) en peterselie.
Dat kleurt mooi in de knolseldersoep.
Maar dan moet je de soep wel meteen eten nadat
de blokjes rode bier er in gaan.
Anders wordt het een soort van ‘Rode bietensoep met knolselder’.
Hij smaakt prima.
Zelf had ik misschien één bietje minder gedaan maar dan
wel met een of twee aardappelen.
Een romige soep heeeft een net iets meer feestelijke uitstraling.
Maar dat is mijn smaak.
De ingredienten. Helaas was een van de uien van binnen rot. Gelukkig heb ik meestal ui in huis.
Dit is natuurlijk een heel ander beeld als de foto op het pakket van de grootgrutter.
Zo eet je hem dan. Prima van smaak en door de geraspte knolselder (3 eetlepels? Hoe meet je dat af?) en blokjes biet heeft de soep veel textuur.
Een paar dagen terug zag ik een vreemd voorwerp in het
Valkenberg in Breda.
Nou ja, zien, het was nog voor 08:00 uur en het
was behoorlijk donker. De extra lichtjes voor de
feestdagen waren allemaal uit.
Sagitta Creatives & Jasja Renne, Wegwijs, City Intervention. Wat zouden ze daar allemaal mee bedoelen? Op internet zie ik dat we werken aan activiteiten om Breda te promoten. Bijvoorbeeld door een wandeling langs…..verlicht Breda.
De tentoonstelling Wab-Sabi is echt bijzonder.
Ook deze laatsteserie foto’s en keramiek bewijst dat.
Sieboldhuis, Japan Museum, Wabi Sabi, Ohira Shingo.
Misschien wat veel tekst van de tentoonstelling maar de werken zijn heel bijzonder en een beetje hulp is nooit weg.
Het geluid van karpers: Ninomiya Naohiro, Nokomi.
Ito Keiichi, Tyawan (komlandschappen). Bij komlandschappen moet ik natuurlijk meteen aan de boeklandschappen van Jan de Bie denken. Niet dat ze er op lijken maar de fascinatie van de kunstenaar op een bijzonder onderwerp.
Takasugi Norio.
Sano Naoko, Matchakommen.
Yamamoto Masao. Het duurde even voor ik doorhad dat dit een foto van drie vogels in de sneeuw is. Prachtig.
Detail van een gouden, rituele dolk uit Byblos. Even verderop het hele voorwerp.
RMO, Byblos, Bijl, 2000 – 1600 voor Chr. Goud.
Byblos, Dolk, 2000 – 1800 voor Chr. Goud.
Deze voorwerpen maken de tentoonstelling interessant
voor het grote publiek en alle leeftijden.
RMO, Byblos, Dolk met handvat, 2000 – 1800 voor Chr. Brons.
Soms schrijft een blog zichzelf.
Afgelopen zondag was ik in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Ik wilde zeker de tentoonstelling ‘Kunst + Boeken’ zien.
Een dialoog tussen boeken ontworpen door Irma Boom met
moderne kunst werken.
De tentoonstelling vind ik geslaagd al vond ik de
plexiglas ‘dozen’ waarin de boeken zitten niet sterk.
Ze beperken je zicht, vertekenen soms het beeld.
Moma schrijft over het werk van de Nederlandse
kunstenaar/boekmaker als volgt:
For Boom, books are a sensory, tactile experience—an object to hold and discover and…
Dus bij Boom stopt een boek niet bij de tekst maar
zijn meer zintuigen nodig. Onder andere het gevoel van het
in de hand hebben van een boek.
Dat lukt nu in ieder geval niet op de tentoonstelling.
Dat gezegd hebbende is de kans om een reeks boeken van haar
te zien niet groot. Dus GAAN!
Dit zijn twee exemplaren van een bekend project van Irma Boom: het SHV Think Book 1996 – 1896. Een boek dat de geschiedenis van dit grote bedrijf wil laten zien. Hier gaat het om de Engelse en Chinese editie gemaakt in samenwerking met Johan Pijnappel.
Boom heeft meerdere boeken ontworpen en gerealiseerd met heel veel pagina’s. Best een uitdaging met de moderne druk en bindtechnieken.
Moma heeft een exemplaar van dit werk op de website staan.
Daar wordt het boek zo beschreven:
SHV Think Book 1996–1896, one of Boom’s early commissions, is illustrative of her experimental and influential approach to book design.
Paul Fentener van Vlissingen, CEO of the Dutch conglomerate SHV, tasked Boom with creating a book to commemorate the centenary of his company; his sole requirement was that she “make something unusual.”
Boom compiled a 2,136-page document of the company’s history, presented in reverse chronological order, during an extensive five-year process that involved researching the company, attending shareholder meetings, interviewing employees, and reviewing archives of records and images.SHV Think Book is unconventional not only in its approach but also in its typography, layout, materials, and printing.
To encourage readers to journey through the book in a nonlinear fashion, Boom omitted page numbers, a table of contents, and an index. Furthermore, the book’s design extends to the edges of its pages, which are printed to reveal the image of a tulip field when flipped from left to right, and the lines of a Dutch poem when flipped from right to left.The commission proved to be fertile ground for Boom’s experiments, and her vast and diverse body of work demonstrates a lasting commitment to questioning and challenging conventions of book design.
For Boom, books are a sensory, tactile experience—an object to hold and discover and thus a unique information-delivery medium, especially in the digital age.
Boom maakt boeken die vaak veel aandacht trekken. Bijvoorbeeld boeken voor of over het werk van Rem Koolhaas: Elements of Architecture.
Het boek is gemaakt met segenten in verschillende kleuren. Een van die segmenten lijkt korter dan de rest van de pagina’s.
Als ik het goed zag zat dit boek nog in het cellofaan. Sheila Hicks, Weaving as Metaphor door Irma Boom.
Het bijpassende kunstwerk: Sheila Hicks, Brouillard, 2002, zijde en linnen.
Er zijn vast mensen die denken dat dit een beschrijving is
van de ‘Argusvlinder’: vierkante man.
Maar in dit geval is het toch iets anders.
Karel Appel, Vierkante Man, 1951, olieverf op doek. Ik vind hem wel erg mooi. Rijksmuseum, Amsterdam.
Het Rijksmuseum toont in de eregallerij twee houten kasten
uit de eerste helft van de zeventiende eeuw, gemaakt
door Herman Doomer.
Ik ging kijken.
De kasten verschillen weinig in leeftijd. De oudste is uit 1632, deze is een paar jaar jonger.
Dit is de kast uit 1632.
Tijdens mijn ochtendwandeling maakte ik een paar foto’s.
Breda, Markendaalseweg.
Meeuwen op het ijs in de Haven in Breda.
IJs op een ruit.
Rijp op een houten tafel met verstilde fonkeling.
Vorst met af en toe zon.
Argusvlinder 