Bouillonblokjes voor groetesoep en voor paddestoelensoep, bloemkool, knolselder, ui, aardappelen, wortel, selderie, sperziebonen en prei. Geheime ingrediënten (niet op de foto) sambal met limoensmaak en een restje bruine bonen van eerder deze week.
Auteursarchief: Argusvlinder
1 januari 2002
In tegenstelling tot wat populistische politici mensen willen
doen geloven, was de introductie van de Euro een zegen voor de economie
en verliep die introductie succesvol.
In het najaar van 2001 ontvingen alle inwoners van Nederland
(vanaf een bepaalde leeftijd) een boekje dat het verhaal
van de Euro uitlegde.
Ik vond er een exemplaar van tussen oude stukken.
Het boekje was een project dat heel wat uren gekost heeft, schat ik zo in. Alle onderdelen waren op elkaar afgestemd het het geheel was in één stijl vormgegeven. Zo ook de envelop.
De omslag van het boekje.
De software die ik gebruik om mijn foto’s op de juiste grootte te tonen, accepteert afbeeldingen van waardepapieren niet. Laat de volgende pagina nou net gaan over de echtheidskenmerken van de Eurobiljetten. Via een omweg heb ik de afbeelding kunnen verkleinen maar de kwaliteit van het resultaat is laag.
Bij het boekje zat ook een soort van inlegvel. Dat toont alle biljetten en munten, beide zijdes.
De envelop bevatte naast het boekje met inlegvel ook een strook
met je adres erop. De strook bestond uit twee delen.
Met het niet-adres deel kon je een setje Euromunten ophalen
om te wennen aan de munten. De Eurokit.
Alleen het adresdeel is nog over.
Dit is het deel met je adres en een paar codes en soort van QR-code (weggehaald om privacyredenen) en een afbeelding. Op de achterzijde stond het proces uitgelegd om je setje muntjes af te halen.
Vermeer
Rijksmuseum, Johannes Vermeer, De kopelaarster, 1656, Gemäldegalerie Alte Meister, Dresden, detail.
Rijksmuseum, Johannes Vermeer, De kopelaarster, 1656, Gemäldegalerie Alte Meister, Dresden.
Veel rood.
Johannes Vermeer, Het melkmeisje, circa 1658 – 1659.
Johannes Vermeer, Brieflezend meisje bij het venster, circa 1657 – 1658, Gemäldegalerie Alte Meister, Dresden.
Verlengde Mark
Magnolia
Vermeer
Rijksmuseum, Johannes Vermeer, Diana en haar nimfen, circa 1655 – 1656, Mauritshuis.
Rijksmuseum, Johannes Vermeer, Sint-Praxedis, 1655, The National Museum of Western Art, Tokyo.
Rijksmuseum, Johannes Vermeer, Christus in het huis van Maria en Martha, circa 1654 – 1655, National Galleries of Scotland, Edinburgh.
Het vullen der grettige vuurmonden
Afgelopen week mocht ik uit een boekenkast de boeken
kiezen die ik zou willen hebben.
Twee boeken zag je al eerder op mijn blog:
Katholieke Illustratie.
Twee boeken zijn nog even ontsnapt. Beide gaan over Breda.
De anderen zie je hier.
Een verzameling boeken over Breda, het leven als katholiek en avonturenverhalen.
Een paar van de boeken wil ik nu al vast uitlichten
omdat ik er grote verwachtigen van heb.
‘Van vreemde volken’, gezien de grootte, het onderwrp en het grafisch element op de band vermoede ik dat dit boek en onderstaande 2 boeken tot een serie behoren. Maar wat ik tot nu toe van de boeken gezien heb geeft van het vermoeden nog geen bevestiging.
‘De schat van de Boroboedoer’, een avonturenverhaal waarbij India en Indonesië worden aangedaan.
´Het geheim van den uitvinder´. De drie boeken zijn wel van dezelfde uitgever.
Dit boek werd verkocht door een bedrijf waar je ook de ingekleurde afbeeldingen kon kopen. Deze tekeningen zijn van Willy Sluiter.
Dit is een voorbeeld van de ingekleurde platen. De platen zijn verschillend van grootte. De tekst: …en Pau-Li zag, hoe zijn vader weer bezig was met het vullen der grettige vuurmonden.
Dit is het avonturenboek waar de plaat uit komt: Henri van Wermeskerken, Twee zwervers door de grote wereld.
Al een tijd geleden had ik in dit boek gekeken maar niet heel goed. Het was in ieder geval niet bijgebleven dat het om een jaargang ging van een ‘weekblaadje’: Roomse Jeugd, 1941.
Nu keek ik er weer eens in en zag dat de titelbladen in 1941 welerg veel boerderijen toonden. De goede oude tijd van BBB.
Verlengde Mark
Soep van afgelopen week
Koper smeden als het heet is
Vermeer
Afgelopen maand ben ik een dag naar Amsterdam om
de Vermeertentoonstelling te zien.
Natuurlijk levert dat een serie foto’s op.
Afbeeldingen die waarschijnlijk al eerder op
mijn blog te waren. Maar nooit zo’n serie door
mijzelf gefotografeerd.
Mijn foto’s hebben allemaal dezelfde breedte.
Dat heeft te maken met het ontstaan van mijn blog en
de technologie die toen onder de berichten zat.
Die vaste breedte is dus toeval.
In de catalogus staan alle werken van Vermeer
bij elkaar afgebeeld met foto’s op 10% van de werkelijke grootte.
Een goed idee.
De tentoonstelling had een hoge nieuwswaarde in het weekend
dat de tentoonstelling opende 11/12-02-2023.
Daar waren ook tekeningen bij zoals deze twee uit de NRC.
Door de drukte op de tentoonstelling kwam Kamagurka op het idee de schilderijen ook ’s nachts te vertonen. Het zicht is blijkbaar dan wat minder.
Siegfried Woldhek benadrukt het feit dat we eigenlijk niet veel weten van Vermeer, er is geen bekende afbeelding van de schilder.
De eerste ruimte van de tentoonstelling bezet twee schilderijen,
twee toppers:
Johannes Vermeer, Gezicht op Delft, 1660 – 1661, olieverf op doek.
Johannes Vermeer, Gezicht op huizen in Delft (Het straatje), 1657 – 1658, olieverf.
Twee schitterende schilderijen, hoe vaak kun je die
bij elkaar zien met in de volgende zaal nog meer
van Johannes Vermeer?
Bij het eerste werk maakt men meteen het punt dat het hier
niet gaan om het maken van een 17e eeuwse foto: Vermeer
componeert een beeld, laat weg wat volgens hem niet
in het plaatje past.
Hou dat idee vast bij volgende berichten over
deze schilder.
Onverstoord doorwerken
Witte wortels en andere structuren
Mooi
Werkzaamheden
Potten & Pannen
Afgelopen weekend zag ik een gevelsteen in de pui
van een winkel op de hoek van de Molenstraat / St Janstraat.
Het is een winkel voor keukengereedschap en daarom
is dit een heel toepasselijke (en mooie) gevelsteen.
De maker is H. Goddefroy, 1989. Mooie steen. Het pand was trouwens mooi geverfd de afgelopen tijd.
Katholieke Illustratie
Uit een nalatenschap kreeg ik deze twee boeken.
Een paar jaar geleden (2017) heb ik ze opnieuw laten inbinden.
Het gaat om exemplaren van de Katholieke Illustratie.
Er zijn exemplaren bij uit 1924 en 1928.
Er zijn vast veel meer van dit soort verzamelingen maar
deze hebben voor mij naast de historische waarde ook
een emotionele lading.
Prachtige marmers als omslag.
De Katholieke Illustratie stond bekend om de kwaliteit van de artikelen en de foto’s. Dit is het voorblad van het exemplaar van 1928.
De komende tijd volgen nog wat artikelen over deze boeken. Dit is een exemplaar uit 1924.





















































































