Breda, Waterstraat, O.L. Vrouwe- of Waterstraatse Kerk. Nu een uitgaansgelegenheid.
Breda, St. Janstraat, Kathedraal, Sint-Antoniuskerk.
Breda, foto gemaakt op de hoek Catharinastraat-Kasteelplein. Grote Kerk en Grote Toren.
Auteursarchief: Argusvlinder
Palazzo Vecchio
Die dag ging de route naar het Palazzo Vecchio.
De dag ervoor waarschuwde de kaartverkoper me dat er een etage dicht
was en dat, als ik kon, beter een dag later kon komen.
Dat heb ik toen gedaan.
Het Palazzo Vecchio is geen paleis zoals de naam misschien
doet vermoeden, al zou je dat niet zeggen aan de inrichting.
Het was eigenlijk een soort stadskantoor of beter nog een
procinciehuis of kantoor van het landsbestuur.
Een beetje afhankelijk van de tijdsperiode waarover we het
hebben.
De huidige decoratie is voornamelijk georganiseerd en gerealiseerd door
Giorgio Vasari. Maar het anders kunnen verlopen.
Op een bepaald moment is er nagedacht over het verhogen van de
grote zaal (die echt gigantisch is) en het houden van een wedstrijd
met Michelangelo en Leonardo da Vinci voor de mooiste muurschildering.
Michelangelo maakte zijn werk nooit af want ging werken voor de paus.
Leonardo da Vinci had zulke technische problemen dat hij het opgaf.
De opdracht ging naar Giorgio Vasari.
Dit is een van de vele schilderijen in het plafond. Florence, Palazzo Vecchio, Great Hall, Ceiling, Giorgio Vasari, Arnolfo shows the plan to enlarge Florence. De schilderingen aan het plafond richten zich allemaal op de geschiedenis van Florence en de strijd met Siena en Pisa over de hegemonie. De officiele naam voor dit werk dat ik vond is: Arnolfo di Cambio presents the Priors with the project for the new circle of walls and the enlargement of the city.
Deze tekst noemt alle ambachtslieden die bij de realisatie van de verhoging en afwerking van het plafond betrokken waren. Het werk vond plaats in 2 jaar tijd! Giorgio Vasari overzag en coordineerde alle werkzaamheden en nam zelf een deel van het schilderwerk voor zijn rekening. Don Vincenzo Borghini is de opsteller van het programma van de te schilderen onderwerpen. Bernardo di Antonio di Monna Mattea was verantwoordelijk voor het metselwerk en Battista di Bartolomeo Botticelli voor het timmerwerk.
Als schilders naast Vasari worden genoemd:
Michele di Ridolfo del Ghirlandaio
Prospero Fontana
Giovanni Stradano
Marco Marchetti da Faenza
Santi di Tito
Giambattista Naldini
Jacopo Zucchi
Stefano Veltroni
Orazio Porta da Monte San Savino
Tommasso di Battista del Verrocchio
Palazzo Vecchio, Salone dei Cinquecento.
De tekst die ik zag gaat nog veel verder want het beschrijft alle voorstellingen die je op het plafond kunt zien. Dat gaat wat ver voor dit bericht maar je kunt zo ook al wel zien wat een enorme prestatie dit is geweest.
De fresco’s op de muren zijn enorm.
Dit is dan de grote zaal. Maar er zijn nog een hele reeks ‘kantoren’
die allemaal heel uitzonderlijk zijn gedecoreerd.
De komende berichten laat ik daar wat van zien.
Denkers, schrijvers, staatslieden en kunstenaars
Ponte Vecchio in de ochtend. Ik loop langs de grijze gevels van het Uffizi die vol staat met beelden. Het is een soort eregallerij met Italiaanse denkers, schrijvers, staatslieden en kunstenaars. Ik kies er een aantal.
Amerigo Vespucci.
Galileo Galilei. Meer wetenschapper dan denker?
Niccolo Macchiavelli. Ik heb niet gezegd dat het lieverdjes zijn.
Giovanni Boccaccio.
Francesco Petrarca.
Dante Allighieri. Nu ik ze terug zie realiseer ik me dat het wel een geschiedenis is van witte mannen.
Leonardo da Vinci.
Donatello.
Giotto.
Cosimo (de Medici) Pater Patriae.
Lorenzo il Magnifico.
Vervolgens ben ik aangeland bij de Loggia dei Lanzi met de Medici Lion door Giovanni di Scherano Fancellii. Zou Fancellii werkelijk met twee i’s zijn?
Het is waar, niet alle beelden in Florence zijn mpoi. Wat denk je van dit, hopelijk voor de inwoners tijdelijke, beeld op de Piazza della Signoria. Maker onbekend.
Basilica di Santo Spirito
Niet iedereen zal bij het horen of lezen van ‘Basilica di Santo Spirito’
direct enthousiast worden.
Het is een kerk in Florence met 38 zijkapellen.
Die kapellen, vaak voor en door een specifieke familie ingericht
bevatten heel uiteenlopende kunstwerken.
Ik maakte tijdens het rondlopen de volgende foto’s:
Nerli Chapel, Filippino Lippi, Madonna with Child and St. Giovannino among Saints Martino di Tours and Catarina d ‘Alessandria and the two clients, end of the 15th century, painted on wood. De twee ‘klanten’ of opdrachtgevers zijn Tanai Nerli en zijn vrouw Nanna di Nerli-Capponi.
Hier zie je een andere kapel: Biliotti Chapel. De structuur van veel van de kapellen zijn hetzelfde: bovenaan een altaarstuk, een kunstwerk. Met daar onder/voor een altaar en in dit geval een geschilderd antependium (Een antependium is een onderdeel van de liturgische aankleding van een altaar. Een antependium hangt aan de publiekskant tegen het altaar om de heiligheid van het altaar extra te duiden, maar ook om de kerkganger een bijzonder gevoel mee te geven. Het begrip antependium wordt ook wel ruimer uitgelegd als een doek dat ergens tegenaan hangt of ergens overheen hangt).
Biliotti Chapel, de maker is de Maestro della Conversazione di Santo Spirito, later is die geidentificeerd als Giovanni Cianfanini. Het onderwerp van het schilderij is: Madonna with Child and Saints Matteo and Girolamo. End 15th – begin 16th century. Painted on wood.
Dit is het antependium:
Intercession of Christ and Maria with Saints Antonio da Padova, Maria Maddalena and some members of the Biliotti Family, end 15th century, wood.
Capella Frescobaldi, Pietro del Donzello, Annunciazione, 1498. Painted on wood.
Capella Frescobaldi, Attributed to Pietro and Polito del Donzello, The Nativity. After 1509. Painted on wood.
Nog een andere kapel: Corbinelli Chapel, Bernardo di Stefano Rosselli, The incredulity of St Thomas (Ongelovige Thomas). Wooden antependium. Even inzoomen op de details.
Ik kan me niet herinneren dergelijke geschilderde antependiums gezien te hebben. Wel stoffen lopers met geborduurde voorstellingen maar niet eerder dit soort geschilderde borden.
The new refectory, Bernardino Poetti, Tre Cene (drie maaltijden). Fresco’s.
Bernardino Poetti, The Last Supper (Het Laatste Avondmaal), 1597.
Bernardino Poetti, the Wedding at Cana (de Bruiloft in Kana), 1597.
Bernardino Poetti, Supper at Emmaus (de Emmausgangers), 1597.
Deze dagen pijnlijke beelden.
Ze beelden bijzondere momenten uit die mensen vieren of gedenken
met een maaltijd. Vandaag gaat het er in Israel en Gaza heel anders aan toe.
Bargello (laatste in de reeks)
Vandaag een soort van afsluitend bericht over Bargello,
het fantastische museum in Florence.
Je hebt veel kunnen zien van wat er allemaal in het gebouw staat.
Maar hoe ziet het Bargello er van buiten uit?
Daar begint dit bericht mee.
Het Bargello is zo’n typisch stadspaleis. Het staat in een wirwar van kleinere straatjes en een brede straat.
Florence, Bargello, Mariano d’Agnolo Romanelli, Seated female figure, circa 1390 – 1400, painted wood. Heel bijzonder, ook de pose is niet heel gangbaar.
De beroemdste werken zijn al wel de revue gepasseerd maar er zijn
ook zaken die ik (nog) niet heb laten zien.
Zoals een hele serie metalen vogels (de foto was mislukt) of
een afdeling porcelein en een verzameling gegoten (koperen?) bellen.
Tijd om de dag af te sluiten.
Zon en schaduw
Station Sloterdijk, Amsterdam.
Terug naar de kust
Lang geleden (1976) verscheen er de LP (!) ‘Zing je moerstaal’.
Ik was toen nog radio-amateur en de combinatie Nederlandstalige muziek en
literatuur sprak me wel aan.
Er stond een nummer op waarvan ik zeker weet dat het een soort van hit werd:
‘Terug naar de kust’.
Uitgevoerd door Maggie MacNeal en naar ik afgelopen week heb ontdekt,
geschreven door Theun de Winter.
Hoe ik daar achter kwam?
Uitgeverij Statenhofpers (Jaap Schipper en Christianne Duchateau) nodigde
mij (en veel anderen) uit om in te tekenen op een boek.
De titel en auteur hielden ze nog even geheim.
Het zou in omvang hun grootste boek worden.
Gezien de kwaliteit van eerdere projecten, tekende ik meteen in.
Het was al weer even geleden dus toen het boek tijdens mijn vakantie
kwam was ik eerst verbaasd.
Het was de dichtbundel ‘Licht van Troost’ met teksten van Theun de Winter.
De illustraties zijn van Iris Le Rütte.
Ergens in de introductie of in de ‘fanzine’ wordt gesproken over
het lied dat helaas niet in het boek is opgenomen.
Waarschijnlijk een rechtendingetje.
Het boek is mooi uitgevoerd. Mooie typografie en een prachtige band
met Bhutaans papier.
Veel van de teksten gaan idolaat over een Amsterdamse voetbalclub maar
voetbal is niet mijn eerste interesse.
Dus of het steeds het niveau van Terug naar de kust bereikt?
Oordeel zelf.
Ik weet niet wat het is maar er is iets mis
Hoe zou dat komen
‘T Liefst loop ik alleen, niemand om me heen
In mezelf te dromen
‘K Wil terug naar de kust
Heel ongerust zoek ik de weg naar de kust
Bijna niet bewust van de dreiging dat daar m’n jeugd voorbijging‘K Voel me hier niet goed waar ik wonen moet
Tussen al die mensen
Laat me nu maar gaan achter de meeuwen aan
En mijn vage wensen
‘K Wil terug naar de kust
Heel ongerust zoek ik de weg naar de kust
Bijna niet bewust van de dreiging dat daar m’n jeugd voorbijgingOh, hoe kom ik hier vandaan
Was ik maar niet weggegaan
‘K Hoor de branding in m’n hoofd
Had ik eerder maar geloofd
Wat die stem toen heeft voorspeld
Dat geluk verdwijnt voor geld
Mist en regen, westenwind
Zeg mij of ik ’t ooit weer vindIk wil terug naar de kust
Heel ongerust
Zoek ik de weg naar de kust
Bijna niet bewust van de dreiging dat daar m’n jeugd voorbij gingOh, hoe kom ik hier vandaan
Was ik maar niet weggegaan
‘K Hoor de branding in m’n hoofd
Had ik eerder maar geloofd
Wat die stem toen heeft voorspeld
Dat geluk verdwijnt voor geld
Mist en regen, westenwind
Zeg mij of ik ’t ooit weer vind
Mist en regen, westenwind
Zeg mij of ik ’t ooit weer vind
Zou die muziek nog ergens te vinden zijn?
kant 1:
“Boezem” van Harry Mulisch door Kayak
“Fred” van Jan Kal door Lucifer
“Rond” van Bert Schierbeek door Bots
“Maar één maand” van Kees Buddingh’ door Alexander Curly
“De tijd zegt niets” van Judith Herzberg door Earth & Fire
“Terug naar de kust” van Theun de Winter door Maggie MacNeal
kant 2:
“De Kinderballade” van Gerrit Komrij door Boudewijn de Groot
“Het Dorp” van Wim de Vries door Fungus
“Perpetuum mobile” van Hans Dorrestijn door Peter Koelewijn
“Avondrood” van Jules Deelder door Focus
“Sober Leven” van Nico Scheepmaker door Drs. P
“Juffrouw Nifterink” van Simon Carmiggelt door Robert Long
Eén stand: intens
Vorige week kocht ik de CD (!) van Wende Snijders: Sterrenlopen.
Goede teksten op goede muziek.
Er is eigenlijk maar een opmerking die ik er bij zou kunnen maken:
misschien is het te overwegen om eens, bij wijze van experiment,
af te stappen van die ene stand waarin we Wende steeds tegen komen:
intens.
Misschien dat ze dan zelf en wij als luisteraars even op adem kunnen komen.
Bijvoorbeeld van de tekst van Dimitri Verhulst van ‘Laat mij het zijn’:
Laat mij het zijn die overblijft wanneer je gaat
Zo ben jij het die het wordt bespaard
Te zien dat winters blijven komen
Ook als wij ons niet meer kunnen warmen aan elkaarLaat mij je overleven, zij het niet te lang
Zodat ik je missen kan
En ik zal er mij van vergewissen dan
Dat het duister zuigt, de leegte trekt
Niets ergers dan te moeten wachten
En toch klaar te zijn voor het vertrekLaat mij het zijn die straks alleen ontbijt
Met stompe tanden naast de krant
Ik kom je dagelijks tekort
Sleep mij van spleen naar wee
En wil vooral niet
En wil vooral niet dat het beter wordt
Eltipo
De muurschildering zit er al een tijdje in de Molenstraat bij de bibliotheek maar deze week zag ik voor het eerst ook een verklarend (?) bordje. Veel informatie geeft het bord niet. Dus nog eens kijken op de website.
Op de website:
In deze schildering lees je ‘You Are Welcome’, een duidelijke statement dat aansluit op de kernwaarden van cultureel centrum Nieuwe Veste: iedereen is welkom. Het woord ‘welcome’ verdient de belangrijkste plek in het ontwerp. Iedere letter heeft een ander uiterlijk, kleur en gevoel. In zijn geheel staat dit voor diversiteit en geeft dit elke letter een uniek karakter, net als de bezoekers van Nieuwe Veste.
Naast het statement laten de letters ook zien wat er achter de deuren van Nieuwe Veste gebeurt. De tweede ‘E’ is afgebeeld op een papier, dit staat voor literatuur en creativiteit. De laatste ‘E’ is in de vorm van een muzieknoot, wat verwijst naar het brede muziekaanbod.
Wacht, wacht….kijk naar de derde foto
Ook vandaag weer een korte impressie van de Verlengde Mark
en wat daar bij komt kijken.
Het begint aan de Oude Haven in Breda, bij de Trapkes.
Dit is dan al weer een stukje achter de Trapkes, Markendaalseweg in Breda. Maar, wacht, kijk eens nar de derde foto:
Bargello
De draad wordt weer opgepakt in Florence.
Ik was in het museum met de naam Bargello gebleven.
Vandaag met meerdere werken van Andrea del Verrocchio,
onder andere leermeester van Leonardo da Vinci.
Dit Mariabeeld is misschien niet zo bijzonder maar kijk eens naar de vele hoofden tussen de kleding aan beide zijdes van Mariua. De maker was een beeldhouder die in centraal Italië actief was. The Virgin of Mercy. Circa 1400 – 1420. Painted wood.
Florence, Bargello, Antonio Rossellino, Adoration of the Child and announcement to the shepherds. Circa 1475 – 1477, marble.
Attributed to Andrea del Verrocchio or Antonio Rossellino, Portrait of Francesco Sassetti. Circa 1464, marble. Sassetti was een medewerker van de Medici-bank.
Gian Cristoforo Romano, Portrait of Francesco Sforza. Circa 1470 – 1512, marble.
Andrea del Verrocchio, Woman with a bouquet of flowers, 1475 – 1480, marble.
Andrea del Verrocchio, Madonna and Child, circa 1475. Painted terracotta.
Breda: Kermis
Het is najaar en dus kermis op het Chasséveld. Gisteren ben ik er mijn nieuwe telefoon gaan uitproberen, dat wil zeggen de nieuwe camera van de nieuwe telefoon. De resultaten zie je hier.
Candy paradise.
Winter wonderland.
Palace.
Break.
Bulldozers.
Ave Caesar Arena. Vroeger heette dit ‘touwtje trekken’.
Time machine.
Cool zone.
De kermis is altijd een enorm kijkspectakel.
Vier en vijf november
Binnenkort is het weer zo ver.
De jaarlijkse Boek Ambacht Beurs wordt weer gehouden in de
Pieterskerk in Leiden.
Dit vindt plaats op initiatief van de Stichting Handboekbinden.
Zoals in eerdere jaren in de Pieterskerk in Leiden. Ik ga er zeker heen. Mooie poster trouwens.
Parodia Magnifica
Ik had de luxe dat ik afgelopen periode een tijdje op vakantie was.
Maar die luxe heeft mijn cactus niet.
Toen ik terug kwam stond de plant er zo bij. Parodia Magnifica.
De intussen verdroogde bloemen en knoppen kon ik er zo uitpakken. Altijd weer een leuk gezicht. De plant kan nu aan de winterslaap beginnen.
Soep van de week
De soep van de week voor mij is paprikasoep: ui, knofloop, paprika, tomaat en zoete paprika als garnituur.
Verlengde Mark
De Jetlag en vermoeidheid vallen een beetje tegen.
Daarom heb ik nog niet dagelijks tijd aan mijn blog
kunnen besteden. Dat is wel de bedoeling.
Deze week zag ik voor het eerst de Markendaalseweg /
Verlengde Mark weer. Voor het eerst in 4 weken.
Het is een stuk donkerder en er is een groot deel gereed.
Er zijn nu werkzaamheden op plaatsen waar er eerder niet gewerkt werd. Zoals hier in de Oude Haven.
Ook de ‘achterkant’ van de Trapkes komt nu aan de beurt.
Dit is het nieuwe deel dat nagenoeg af is: Breda, Markendaalseweg of Verlengde Mark.
Nog een keer de achterkant van de Trapkes.
Blad drogen
De plantenbladen en twee zonnebloemen hebben de afgelopen drie weken liggen drogen. Ze zijn niet verplaatst of aangeraakt. Dit is het resultaat.
De vorm blijft er mooi inzitten. Heb blad is veel, heel veel lichter geworden.
DrukKunstBeurs
De margedrukkers van Nederland hebben de volgende editie van
de DrukKunstBeurs aangekondigd: 28 & 29 oktober.
China – Hotelkunst
De afgelopen drie weken was ik op vakantie.
Dit jaar ging de vakantie naar China met als thema:
de zijderoute.
Maar de komende tijd ga ik eerst verder met het afmaken
van de serie over de vakantie van vorig jaar: Florence.
Als lokkertje een bericht over hotelkunst:
De vakantie begon in Dunhuang, een plaats in het westen van China. Reizigers op de zijderoute wisten dat bij de posten in de buurt van Dunhuang een andere wereld begon. Een wereld waar de invloed van het westen langzaam voelbaar werd. De zijderoute gaat niet alleen over producten als zijde maar ook over ideeen en religies. In de buurt van Dunhuang zijn de Mogao caves, grotten met Boeddhistische schilderingen. Het Boeddhisme dat via een tak van de zijderoute van India naar China kwam. Dunhuang hotel & restaurant, 18 Mingshan Road.
Lanzhou, Hualian Hotel, 1-9 Tianshui South Road. Als je diagonalen trekt door China dan ligt bij het kruispunt Lanzhou. Voor mij vooral een extra nacht om bij te komen van de lange reistijd met een High Speed Train.
Xi’an, de oude hoofdstad van China. De plaats van het Terracotta Army. Het leger van aardenwerk beelden van soldaten, boogschutters, paareden, strijdwagens en generaals, die de eerste keizer van China, Qin Shi Huang moesten begeleiden in het leven na zijn leven op aarde. Jiahe Hotel, 6 Jiefang Market. Het begin- of eindpunt van de zijderoute in China.
Shanghai, Central International Hotel, 800 FuPing Road. Shanghai, de moderne handelshoofdstad van China.
Ook in Jing De Zhen verbleef ik.
Maar het hotel had geen kunst op de kamers hangen.
Jingdezhen is de plaats waar de keizerlijke porceleinfabriek stond.
Het was dit porcelein waar we in Nederland gingen ‘namaken’ in Delft.
Dit was de kunst in het futuristische hotel in Hangzhou, vlak naast gebouwen van Alibaba, de grote Chinesche online retailer: FlyZoo Hotel, Ali Mall, No.8 Buidling. In de lobby was een robot aanwezig die de gasten aansprak, kinderen vermaakte met muziek of de gasten voorging richting hun kamers. De andere robots waren er om bestellingen aan te nemen en af te leveren bij de betreffende kamer. Daarbij was de lift voor hen totaal geen hindernis.
Huurders en onderhuurders II
Het vervolg van gisteren.
Alle stukken in deze twee berichten zijn gemaakt op basis van
drie scans. De eerste zit in het eerste bericht.
De andere twee volgen hier.
Hopelijk heb ik niets overgeslagen van het knipsel.
Argusvlinder 