Wild is the wind: gelezen en gehoord

Vaak koop je dingen op emotie.
Meestal is dat niet zo duidelijk, maar soms overduidelijk.
In de stripwinkel kocht ik een ‘symbolistische graphic novel’.
Dat laatste las ik pas toen ik thuis was.

Ik heb geen idee wat het is een ‘symbolistische graphic novel’.
Maar de tekeningen legden bijna onmiddellijk de link naar
‘Wild is the wind’ van David Bowie. Dat is de emotie.

IMG_5289AngeWildIsTheWind

Symbolistische graphic novel Wild is the wind, getekend door Ange, Uitgeverij Arboris. Uitgebracht in 2019.


‘Wild is the wind’ is de versie die verscheen op ‘Station
to station’ en is de cover van de uitvoering van Nina Simone.
Van haar beluisterde ik vanmiddag de versie uit 1959 en 1964
(die van 1959 is de beste naar mijn idee), de ‘Station to
Station’-versie uit 1976, de Glastonbury 2000-versie,
de versie van George Michael van ‘Songs From The Last Century’
uit 1999 en de versie van Wende & Amsterdam Sinfonietta 2016.

IMG_5290AngeWildIsTheWind

Een klassiek stripverhaal is het boek niet maar het nummer Wild is the wind is zo prachtig. Het nummer is origineel geschreven door Dimitri Tiompkin en Ned Washington. De muziek is origineel geschreven voor een film met dezelfde naam.


Meneer Dimitri Tiompkin is een erg interessant persoon.
lees het maar eens na.
Dat is ook waar voor Disney legend, mede Oscar-winnaar en
lid van de Songwriters Hall of Fame, Ned Washington.

IMG_5291AngeWildIsTheWind

Ange, die in het boek vermeld staat als tekenaar, blijkt Geert van der Pol te zijn.


Geert van der Pol (Rotterdam, 1962) studeerde aan de kunstacademie St. Joost in Breda en deed Vrije grafiek in Den Bosch. Hij is in 1990 afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem (HKA), richting vrije kunst. Sindsdien heeft hij in binnen- en buitenland geëxposeerd, met name in Frankrijk en de USA. Veel van zijn werk bevindt zich in privécollecties en sommige van zijn monumentale beeldhouwwerken staan in openbare ruimten en parken, veelal in een natuurlijke omgeving. Al zijn werk is verhalend, emotioneel geladen en heeft meerdere lagen die vaak pas na nadere beschouwing zichtbaar worden. Hij gebruikt beeldverhalen, strips en graphic novels om emoties vorm te geven die meer ruimte nodig hebben dan één tekening, waarbij het concept van een beeldverhaal vaak heel letterlijk is.

Bij deze verhalen, die veelal zonder tekst zijn, beelden de pagina’s veelal een gebeurtenis en de daarbij horende emoties in de belevingswereld van de hoofdpersoon uit. Vaak is een tekst, en dit kan een songtekst, gedicht, sprookje of legende zijn, een voor hem intrigerende sculptuur of schilderij of een emotie de aanleiding voor het tekenen van een beeldverhaal. In dat opzicht zijn al zijn verhalen dan ook enigszins autobiografisch.

Terug naar ‘Wild is the wind’, het nummer:

Love me, love me, love me, love me, say you do
Let me fly away with you
For my love is like the wind
And wild is the wind, wild is the wind

Give me more than one caress
Satisfy this hungriness
Let the wind blow through your heart
For wild is the wind, wild is the wind

You touch me
I hear the sound of mandolins
You kiss me
With your kiss my life begins
You’re spring to me, all things to me

Don’t you know you’re life itself
Like the leaf clings to the tree
Oh, my darling, cling to me
For we’re like creatures of the wind
And wild is the wind, wild is the wind

You touch me
I hear the sound of mandolins
You kiss me
With your kiss my life begins
You’re spring to me, all things to me

Don’t you know you’re life itself
Like the leaf clings to the tree
Oh, my darling, cling to me
For we’re like creatures in the wind
And wild is the wind, wild is the wind

Wild is the wind, wild is the wind
Wild is the wind

Ik luister nu naar Mens van Wende Snijders

WendeSnijdersMens

Wende Snijders, Mens. Met het nummer ‘Voor alles’ waarvoor ze pas de Annie M.G. Schmidtprijs ontving. De tekst is van Joost Zwagerman.


Het gaat me om het nummer ‘Voor alles’ dat gaat
over alles waarvoor ze bang was.
Goede tekst.

WendeSnijdersMensBoekje

CD met een ouderwets mooi boekje. Veel foto’s, veel kleur, mooi ontwerp.


DWDD (De Wereld Draait Door) / Pauw & Witteman

Gisteravond heb ik de live-opnames van twee televisieprogramma’s bijgewoond:
De wereld draait door en Pauw & Witteman.


De Vara-brief ter bevestiging van onze aanwezigheid bij Pauw & Witteman.

Het is niet eenvoudig om deze programma’s bij te wonen.
Allereerst is het moeilijk een plaatsje te krijgen.
Vooral DWDD is populair.
Pauw & Witteman is natuurlijk veel later op de avond.
Maar voor Pauw & Witteman ontvingen we een keurige brief.
Voor DWDD niets. Ook niet na bellen en aandringen.


Vol verwachting klopt ons hart…..


Ontvangstruimte.
De faciliteiten voor de bezoekers zijn erg mager.
Bovendien koud en niet bepaald schoon.
Dat geldt ook voor de studio.



Dit was zo ongeveer mijn zicht (op Giel Beelen, dus een geluk bij een ongeluk).


De studio / het mediacafe.


De laatste voorbereidingen.



We hadden niet veel geluk met de gasten:
Giel Beelen
Altijd garant voor nietszeggende, overbodige opmerkingen.
Maarten van der Weijden, Hans Colbers
Mooi interview over stotteren.
Arie Boomsma, Joost Swarte

Goed commentaar van Swarte op het laatste boek van Crumb.
Arie zat nog meer te zeveren als alle EO-leden bij elkaar.
Warrig figuur, beetje verdwaald.
Ruben Nicolai (Lama 1), Tijl Beckand (Lama 2), Ruben van der Meer (Lama 3, niet spugen!)
Grachtengordelvermaak.
We vinden elkaar zoooo leuk.
Maar ze waren gisteravond niet leuk en het interview ging over niets.
Muziek (of wat er voor door moet gaan):
Fedde le Grand


Wat foto’s van het mediacafe na afloop.




Beetje onduidelijk waar deze bonnen nu precies voor dienden.




Vanaf het restaurantgedeelte van het mediacafe.


Met Pauw & Witteman hebben we meer geluk met de gasten
en het is er veel minder druk.
Diederik Samsom, Agnes Jongerius
Goed debat waarbij Diederik uitblonk in retorische trucjes
en ‘de machtigste vrouw van Nederland’ geen deukje
in een pak boter wist te slaan.
Afgang Agnes.
Ruud Vreeman
Reageerde als gestoken op het woord ‘regentesk’.
Coen Moulijn, Johan Derksen
Derksen vind ik altijd een draak, irritant.
Maar gisteravond hield hij Coen Moulijn mooi uit de wind.
Moulijn verdient dat.
Wende Snijders
Niet het sterkste onderdeel van Pauw & Witteman
maar wel degene met de hoogste hakken!