Vanaf vandaag kan ik beginnen met het inrichten
van mijn nieuw atelier.
Tot nu toe bewaarde ik al mijn gereedschap en materialen
in huis. Dus die lagen niet altijd even georganiseerd.
Nu ik dat ga verhuizen is het nodig dat wat beter
onder te brengen.
Daarom ben ik vandaag wat opslagbakken gaan kopen.
Zes afsluitbare bakken om te beginnen.
Van het Chinese schrift begrijp ik niets.
Dat je daar dan een kunstvorm van kunt maken, vind ik
daarom des te aantrekkelijker. Maar voor mij blijft het vreemd.
Toen ik in het Shanghai Museum was, zag ik daar een
hele verzameling calligrafi.
Ik liep langs al die werken en werd steeds meer
aangetrokken tot één karakter.
Toen ik het later met mijn Chinese vriend besprak bleek
het toch over twee karakters te gaan.
Ik ga hem de foto’s eens sturen om het nog eens
met hem door te nemen.
Hier al vast de reeks foto’s die ik er maakte.
Xie Minshi, Nothern Song.
Zhao Mengjian (1199 – before 1267).
Xianyu Shu, Runnig Script, Handscroll, Yuan Dynasty, 1266 – 1302.
Wikipedia:
Xianyu Shu (ca.1257–1302) was a poet, calligrapher, collector
and connoisseur of the Yuan Dynasty.
His courtesy (designated) name was Boji
and pseudonym (Literary name) Kunxue Shanmin.
Couplet of seven character lines by Yi Bingshou, 1754 – 1815, official script, Qing Dynasty.
Fik Meijer – Petrus: Leerling, leraar, mythe. Dit is een hele mooie ondertitel voor dit boek omdat het precies weergeeft op welke tocht Fik Meijer ons meeneemt.
Tijdens onze recente vakantie heb ik dit boek van Fik Meijer gelezen.
De is het derde boek in een serie over Paulus, Jezus en nu dan Petrus.
Fik Meijer zoekt naar authentieke bronnen en gaat na wat daar nu
precies staat over zijn onderwerp.
In het geval van Paulus zijn dat vooral de Handelingen en de brieven
van de apostel.
In het geval van Jezus is dat vooral het Nieuwe Testament en
de geschiedenis van de Joden door Josephus Flavius.
In het geval van Petrus is dat moeilijker. Natuurlijk het
Nieuwe Testament en de Handelingen. Maar dan?
Na Pinksteren wordt het stil rond zijn persoon.
Fik Meijer schrijft interessant en geloofwaardig.
Je kunt goed zijn redeneringen volgen en met hem meedenken.
Maar terwijl ik in Vietnam en Cambodja was heb ik nog
andere dingen gelezen of gekocht om later thuis te lezen:
Michael Freeman, Claude Jacques, Ancient Angkor. Een gids met onder andere een korte beschrijving per tempel in Siem Reap.
In Phnom Penh, in de politiegevangenis Tuol Sleng of S21 werden tussen de 12.00 en 20.000 mensen gevangen gehouden, ondervraagd en gefolterd. Vanuit deze en andere gevangenissen vertrokken de slachtoffers naar de Killing Fields. Chum Mey is een van de 12 bekende overlevende van deze gevangenis.Hij schreef daarover dit boek: Survivor, the triumph of an ordinary man in the Khmer Rouge Genocide. Dit exemplaar, door hem getekend, kocht ik in Tuol Sleng.
De politiegevangenis is nu een museum. Er is een folder met de plattegrond van het complex in het Nederlands. De folder hoort bij de audiorondleiding.
Van een Boeddhistische monnik in Vietnam kreeg ik dit boekje met als titel Chant of the eightfold path sutra.
Masterpieces of the National Museum of Cambodja. Het Nationaal Museum van Cambodja is gehuisvest in een prachtig gebouw. De collectie is onwaarschijnlijk mooi en triest. Triest omdat een aantal van de stukken terug gehaald zijn uit het westen nadat bijvoorbeeld op veilingen bleek dat het om gestolen voorwerpen ging. Je weet dus dat er waarschijnlijk veel meer materiaal in priveverzamelingen is die het daglicht nooit te zien krijgt.
Op de ochtend van ons vertrek, op Tweede Kerstdag zagen we op Schiphol, op de televisieschermen, de aankondiging van de dood van George Michael door CNN. In Hongkong aangekomen zag ik deze krant liggen met foto’s van Wham op de Chinese Muur.
De afgelopen tijd waren we in Vietnam en Cambodja.
Natuurlijk heb ik daar wat foto’s gemaakt.
Ongeveer de helft van de foto’s zijn gemaakt
in Seam Reap. Die plaats kennen we beter onder de naam
Angkor Wat. Alleen is Angkor Wat de naam van slechts
één tempel terwijl het hele gebied kilometers oppervlakte heeft
en bezaaid ligt met tempels en paleizen.
Elk met zijn eigen naam.
Normaal probeer ik altijd mijn ‘mooiste’ foto’s uit te zoeken
voor een eerste blog post. Maar dat kost mij heel veel tijd.
Achteraf blijkt dan ook altijd weer dat ik er een paar vergeten ben
en dat sommige eigenlijk niet in het rijtje thuishoren.
Daarom deze keer een andere benadering:
ik begin met foto 1 en dan foto 51, 101, 151 enz.
Volgens mij is het best een representatieve set geworden.
Nog een ding: we waren ongeveer één week in Vietnam en
2 weken in Cambodja. Die verhouding zie je terug in de foto’s.
Verkeer in de avondspits in Ho Chi Minh City. Dat is het vroegere Saigon. Toen de hoofdstad van Zuid Vietnam.
Boeddhisme is de overheersende religie in Vietnam en Cambodja. Dat gezegd hebbende zie je er ook heel veel Hindoeisme of een menging van beide.
Wij hebben alleen het zuiden van Vietnam bezocht. Naast Ho Chi Minh City ben je dan vooral in de Mekong delta. Hier zie je hoe de overslag van goederen in dat gebied in zijn werk gaat.
Drijvende markten zijn een verschijnsel waar reisorganisaties veel aandacht op leggen als ze over Vietnam spreken. Stel je daarbij niet te veel voor. Markten met veel kleine bootjes met mensen met de typische ronde hoeden op zijn er niet meer. Als ze er wel zijn ben je zo ongeveer op de ‘Alkmaarse kaasmarkt’. Hier deelnemers aan een drijvende markt.
Boottocht gemaakt vanaf Chau Doc. Zomaar een bootje in de Mekong delta.
Deze foto is een detail van Wat Phnom, een tempel op een ‘berg’ in Phnom Penh. Aan Boeddha’s geen gebrek.
De paleismuur in Phnom Penh. Die zou in een overzicht van de mooiste foto’s er niet tussen hebben gestaan maar het paleis is wel de moeite waard om te bezoeken.
Phnom Sampov is een tempelcomplex op een heuvel. De tempels zijn er nog volledig in gebruik en heel bekend in Cambodja.
Wat Banan is een voorbeeld van een kleinere tempel in de buurt van Battambang, de tweede stad van Cambodja. De tempel ligt op het romantische platteland van Cambodja. Dit is een van de tempelwachters. Deze beelden zijn heel typisch voor Vietnamese en Cambodjaanse tempels.
Deel van een poort van een Boeddhistisch kloostercomplex in Battambang.
Siem Reap, daar is het dan. Het tempelcomplex Angkor Wat. Mijn indruk is dat het in deze tijd van het jaar, het er altijd te druk is met toeristen. De toeristen komen voor een heel groot deel uit Azie zelf. Zo hebben we in Siem Reap een fiettocht gemaakt waabij een van de deelnemers aan de tocht uit Singapore kwam en voor 4 dagen in siem Reap was om onder andere de tempels te zien. De reistijd van Singapore naar Siem Reap is maar 2 uur met het vliegtuig.
Okay, deze foto zou de groep ‘mooiste’ ook niet gehaald hebben. Siem Reap, Angkor Wat, dansend figuur op kolom in het tempelcomplex.
Siem Reap, de top van de Baphuon-tempel. Deze tempel bootst de mythische berg Mount Meru na.
Wikipedia:
Mount Meru is a sacred mountain with five peaks in Hindu, Jain and Buddhist cosmology and is considered to be the center of all the physical, metaphysical and spiritual universes.
In de vertaling:
Mount Meru is een heilige berg met 5 toppen in de Hindoe, Jain en
Boeddhistische wereldbeschouwing.
Het is het centrum in het fysieke, wijsgerige en
het spirituele universum.
Als je naar het architectonische element ‘raam’ kijkt dan zie je dat dit vaak ingevuld wordt zoals op deze foto te zien is. Dit is een voorbeeld van de Chau Say Tevoda-tempel.
Een voorbeeld van beeldhouwwerk van de Preah Khan-tempel. Let op het hoofddeksel.
De tempels liggen prachtig. Het gebied ligt buiten de stad Siem Reap en bosrijk gebied met veel water. Daarom is een bezoek aan deze complexen alleen al de moeite waard. Hier zie je de bomen in het water bij de brug naar het Preah Khan-tempelcomplex.
Dit is de tempel met de naam Pre Rup. Dat betekent: draai het lichaam om. Daaruit komt het vermoeden voort dat deze tempel gebruikt werd bij begrafenissen, maar daarover is geen zekerheid. Hier het gezicht vanaf de tempel.
Banteay Srei is een kleine tempel die op 20 kilometer van Siem Reap af ligt. Het beeldhouwwerk is er erg verfijnd.
Dit is een voorbeeld van de prachtige bas-reliefs op de Bayon-tempel.
Maar het zijn deze gezichten op de torens van de Bayon-tempel die deze plaats zo beroemd maken.
Alex Hubbard, Plenty of demons out there, 2012, resin, fiberglass, tint and acrylic on canvas.
Dit is de laatste Kunstvaria in de Kerst en Nieuwjaar cyclus.
Hierna volgen weer ‘normale’ blogs met af en toe een Kunstvaria.
Bernard Bezzina, Main divition III, 2015, bronze blanc sur base acier.
Christo, Floating piers, 2014, pencil, charcoal and pastel.
Frederick Hall, Two horses in the shade, oil on canvas.
Julie Speidel, Dromara, 1996, bronze with steel base.
Karen Tompkins, Infinity.
Lawren Harris, Mt. Lefroy, 1930, oil on canvas.
Simon Bening, The adoration of the magi – De aanbidding van de koningen, mid-1520’s, tempera heightened with gold on vellum mounted to wood.
Thomas Nason, Connecticut Pastoral, 1936, wood engraving.
Zhao Yao, A sculpture of thought.
Steeds gebruik ik een zelfde hoeveelheid basismateriaal
om een kunstvaria te maken.
De ene keer vind ik dan veel werken de moeite waard om te tonen,
en soms, net als nu valt het niet mee.
Een korte Kunstvaria.
Ascribed to Bishandas, Garshaspnameh: Nariman lassoes the khaqan of Chin in battle, India, imperial mughal, circa, 1610. (Toegeschreven aan Bishandas. Het boek waaruit dit genomen is heet Garshaspnameh. Het gedicht is geschreven door Asadi Tusi, een Perzische dichter. De scene hier is rond 1610 gemaakt.)
Buddha head, Northern Qi period, 550 – 577 CE, green marble with gilt.
Christopher Bramham, Two lemons, 2013 – 2014, oil on canvas.
Rosalind Solomon, Whoppers, Chattanooga, Tennessee, USA, 1979, photo.
Walter Battiss, Red Rock, May 1949.
Vorig jaar deed ik mee met de crowdfunding actie voor Automagic
van Anouk Kruithof. Anouk Kruithof is een Nederlandse kunstenaar
die met dit project een speciaal boek op de markt gebracht heeft.
Dit is mijn exemplaar van Automagic van Anouk Kruithof.
Door problemen met het containervervoerbedrijf Hanjin bleven de boeken
een tijdje steken tussen China (plaats van productie) en het
distributiepunt in Spanje. Maar uiteindelijk kreeg iedereen zijn of haar
exemplaar.
Zoals te zien is (een beetje) heeft het boek een kaft van plexiglas.
Begeleidend schrijven bij Automagic van Anouk Kruithof.
Het boek is ‘sealed with a kiss’.
Het heeft 10 hoofdstukken met ieder een eigen kleur. De tekst op de kaft van ieder hoofdstuk maakt het dan weer 1 boek.
Hoofdstuk 10 bevat een interview met Anouk.
Daarin staat ze stil bij de titel en bijvoorbeeld bij ieder
individueel hoofdstuk. Als je daar meer van wilt weten,
stel ik voor dat je het boek koopt.
In de algemene introductie van het boek vertelt
Anouk onder andere het volgende:
Hey, Anouk, vertel me eens in het kort waar dit boek over gaat? Alsof ik er nog helemaal niets van weet.
AUTOMAGIC bestaat uit tien individuele boeken, die ik als hoofdstukken zie van één visueel essay – het hele AUTOMAGIC-object tezamen.
Elk hoofdstuk brengt je naar een andere wereld en wordt gekenmerkt door een eigen behandeling van de beelden in relatie tot het verhaal of het onderwerp van het desbetreffende hoofdstuk. AUTOMAGIC toont de eindeloze hoeveelheid mogelijkheden van het medium fotografie als vehikel van vindingrijkheid, wanneer de computer en de menselijke geest processors worden van manieren van kijken naar de wereld.
Sealed met een heel fijne zoen.
Een heel bijzonder boek. Het druk- en bindwerk was niet helemaal optimaal maar het is een mooi project.
Ook een paar foto’s natuurlijk. Tenslotte is het om de foto’s begonnen. Anouk Kruithof, Automagic.
De selectie is willekeurig. Leuk is dat het fotograferen van het boek eigenlijk ook weer een bewerking van de foto’s is. Het is nu mijn selectie en de vervorming als gevolg van de lichtval, ligging van het boek ed, maakt het wel anders dan wanneer een ander het boek doorneemt. Anouk Kruithof, Automagic.
Anouk Kruithof, Automagic.
Anouk Kruithof, Automagic.
Het plexiglas was op een paar plaatsen losgeraakt. Op aanraden van Anouk deze lijm gekocht en daarmee ga ik nu het boek repareren.
Chimu, north coast, Peru, Disk, 900 – 1460, silver alloy.
Edward S. Curtis, Kutenai duck hunter, 1910, photogravure.
Francis Picabia, Salome, 1930, oil on canvas.
Frederic Leighton, Study of Iphigenia for Cymon and Iphigenia, 1883.
Gustave Baumann, San Geronimo-Taos, color woodblock print.
Massimiliano Soldani-Benzi, Ganymede and the eagle, circa 1714, bronze.
Nate Ethier, Untitled, 2015, acrylic on canvas.
Pablo Picasso, La Chouette (The Owl), 1952.
Theodore Chasseriau, Woman and girl from Constantine with a gazelle, 1849, oil on panel.
Zhong Biao, To eternity, 2015, oil on canvas.
Abel Alejandre, Trinity, 2016, graphite and acrylic on wood.
Andre Derain, Les Voiles Rouges, 1906.
Jan van Os, Fruit and flowers in a terracotta vase, 1777 – 1778, oil on mahogany.
Logan Maxwell Hagege, This mountain of mine, 2016.
Manolo Valdes, Dama, 2016, aluminum.
Mark Rothko, No. 17, 1957, oil on canvas.
Paul Signac, Maisons du Port Saint-Tropez, 1882.
Abel Grimmer (Circa 1570 – Antwerp 1620), Five allegories of the months of February, March, April, October and December (detail), oil on panel. Volgens mij stelt het Christus voor die de vissers vraagt hem te volgen.
David Teniers II (ook wel David Teniers the younger, of de jongere), The artist with a fortune teller in a landscape.
First folio title page, portrait of Shakespeare, Martin Droeshout Shakespeare 1623 engraving.
Frans Post, Capybara, watercolor and gouache with pen and black ink, circa 1638 – 1639. Inscription: CAPYBARA a water pig as large as a small pig, lives in water as well as on land, eats fish and grass, Noord-Hollands Archief Haarlem.
George Osodi, The Marketers, from the series Lagos Uncelebrated, 2006, chromogenic print.
Gerd Dollhopf, Habitants of the town of Novy Ikhsan, 14 Mira Street, 2006.
James Ensor, L’entre du Christ a Bruxelles, etching and dry point, 1899, the third (final) state.
Lari Pittman, 12 verified occurrences during a full moon, 2015, acrylic and lacquer spray over gessoed heavy weight paper board.
Man Ray, La femme portative, pen and ink, 1937.
Vik Muniz, Two nails, 1987/2016, gelatin silver print and nail.
Op de valreep.
De laatste blog post uit een serie van 70 posts
over de vakantie die begon in december 2012 in Hyderabad
en die begin 2013 eindigde in Mumbai.
Mumbai is misschien niet de meest interessante stad van India
maar we hebben ons er prima vermaakt.
We vonden er een winkel met Indiase kunst. Werkelijk schitterend.
Niet goedkoop maar syuk voor stuk werken van museumkwaliteit.
Maar daar gaat deze blog post niet over.
Ik sta vooral stil bij een korte boottocht in de haven.
The Gateway to India. Koloniaal monument.
The Gateway staat vlak bij het Taj Mahal Hotel. Een van de beste, zoniet het allerbeste hotel van India. Dit is van na de aanslag.
We bezochten er het Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya, het voormalige Prince of Wales Museum of Western India. Een geweldige collectie van Indiase kunst. Beeldhouwwerk en miniaturen. Buiten was er een kunstmarkt.
Maar nu de boottocht. We verlaten The Gateway to India.
Er liggen heel veel toeristenboten, heel kleurrijk.
Als je Mumbai zegt dan zeg je haven.
Dus grote schepen.
Luchtvervuiling.
Veel Indiase toerristen. Die zijn vaak niet arm.
En er ontstaat een hele markt om de toeristen heen die speciaal gericht is op de ‘domestic traveller’, de lokale toerist.
India was weer fantastisch, Hyderabad, Ellora, Ajanta en nog veel meer.
Ik heb de eindstreep gehaald van het vastleggen van deze vakantie!
Vroljik Kerstfeest en een Gelukkig Nieuwjaar!
Antony Gormley, Big form, 2015, mild steel bar.
Georges Seurat, Champs a Barbizon (Field in Barbizon), circa 1882, oil on panel.
Gerard Mosse, paper painting E9, oil painting on vellum.
German wicker auto with Santa in cloth coat and trousers holding feather tree (Duitse auto met de Kerstman in stoffen kleding en een kersttak in zijn hand)
Dat kan op deze tijd van het jaar.
Normaal zou dit voorwerp niet te zien zijn in een Kunstvaria.
Gert & Uwe Tobias, Untitled, 2016, woodcut on canvas.
Luc Tuymans, Corso IV, 2015, oil on canvas.
En ja de moeder van Tuymans komt uit Zundert.
Marcel Duchamp, Nu sur nu, 1910 – 1911, oil on panel.
Nyoman Masriadi, Serta merta, 2013, acrylic on canvas.
Dit is een Indonesische kunstenaar die de politiek en actialiteit
scherp in het oog houdt. Niet eerder iets van gezien.
Vincent van Gogh, Enclosed field with ploughman, 1889, oil on canvas.
Wifredo Lam, Le Sabbat (Immagine no 5), painted in 1964, oil on canvas.
Vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!
Vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!
In 2014 waren we in december in Malaga, Spanje.
Daar maakte ik de volgende foto’s.
Gewoon voor de kerstsfeer herhaal ik ze hier.
De foto is al uit 2013, gemaakt op de zondag van Driekoningen. Het was altijd een prachtige kerststal in de kapel van het Kapucijnerklooster aan de Schorsmolenstraat in Breda. Daarom ook dit jaar op mijn blog.
Het Breda’s Museum wordt samengevoegd met Moti.
Volgens mij het failliet van de plannen rond Breda Grafiekstad.
Maar het is een economische en politieke realiteit
die velen vanaf het begin hebben zien aankomen.
Lastig is dan nu de pijnlijke samenvoeging waar
iedereen in de pers, tegen beter weten in, luchtig
over doet. Vooral pijnlijk voor het Breda’s Museum.
De verzameling Bredase kunst en historische stukken
zullen het met een veel, veel kleinere ruimte moeten doen.
Ik ben een liefhebber van grafiek maar wat heeft de
reconstructie van het Turfschip of het werk van
Petrus van Schendel of Teun Hocks te maken met
letterontwerp en pagina-opmaak?
Vandaag nog een laatste keer gaan kijken en wat op de foto
vastgelegd want wanneer krijgen we het weer te zien?
Overigens is het museum nog open tot eind van dit jaar.
Er zijn drie tentoonstellingen: een van fotografie,
de toepstukken en de historische tentoonstelling.
Ik ging door alle drie:
Robin de Puy, Jan.
Vanwege de symboliek voor mij de mooiste foto uit de serie Jan.
Indruk van een van de ruimtes boven.
‘Inpakken en….’ is de tweede tentoonstelling. Dit is een serie topstukken van het museum maar naar mijn gevoel ontbreken er een hele hoop. De teksten zijn leuk opgemaakt als verzendlabels.
Links en rechts staan de kisten al klaar voor de verhuis.
Teun Hocks, Geest uit de fles, 1983 – 1984, papier.
Een schildering die een indruk geeft van de activiteiten van de Teolin. Een voormalige lakkenfabriek in Breda.
Dan is er ook dit drieluik te zien van Dio Rovers, De Vlucht.
Het linkerpaneel.
Het midden.
Het rechterpaneel.
Bij de historische stukken is ook het Turfschip te zien. Je kunt onderin de soldaten zien zitten.
Anoniem, Justinus van Nassau, 1600 – 1700, olieverf op paneel.
Mijn laatste toegangsbewijs.
De Vlaszak is al weer een hele tijd onder handen van aannemers
en verhuizers. Een groot deel is al gereed alleen de noordhoek,
die is nog een grote bouwput.
Vanmorgen even een foto gemaakt.
Waarschijnlijk gebeurt dit nu op alle kerstmarkten
en andere evenementen rond de feestdagen: afschermen
van het festivalterrein van vrachtwagens.
Dit was de situatie 2 dagen geleden in de Veemarktstraat in Breda. In reactie op de aanslag in Berlijn zijn nu alle straten afgezet met auto’s.
Catharinastraat, Breda.
Argusvlinder 