Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Kleine update Boek Behoud Bericht

Posted on juli 4, 2017 by Argusvlinder

Eerst heb ik het kunstleer op maat gesneden.
Dan het kunstleer op de rug versterkt met een strook boekbindlinnen.
Vervolgens heb ik met schilderstape de achterkant/rug en
een ruimte van 3 millimeter van de platten afgeplakt.
Daar kan ik dan geen lijm smeren en zal het kunstleer los blijven.
Dat is nodig om er voor te zorgen dat als je het boek opent
de platten alle ruimte hebben om helemaal te openen.
Ik ben benieuwd of dat gaat werken.
Het boek ligt nu in de boekenpers onder milde druk.
De platten moeten goed drogen.
Morgen kan ik dan het kunstleer aan de kop, staart en lange zijde
inslaan en nog iets doen met de rug.
Voor dat laatste zien of dat nog makkelijk kan of dat
deze aanvullende ingreep de volgende keer na het aanbrengen
van het boekbindlinnen moet worden uitgevoerd.
De huidige aanpak lijkt makkelijker omdat het nu op passen aankomt
en dat is eenvoudiger dan vooraf meten.

Er is een klein randje aan de rugzijde van de platten afgeplakt met schilderstape. Zo zal daar het kunstleer niet aan vast gelijmd worden.

Dit is dan een eerste indruk van het boek. Spannend!.

Drie leuke boekjes

Posted on juli 3, 2017 by Argusvlinder

Gisteren bij de examenexpositie van de AKV St. Joost in Breda
heb ik drie leuke boekjes meegenomen.
In willekeurige volgorde:

Elte Musters, Grote Markt Breda in stukken. Een boekje met als ondertitel Een inventarisatie van de Grote Markt in Breda anno 2017. Het leuke is dat door de tekeningen ik getriggerd werd om weer eens beter naar de Grote Markt te kijken. Je denkt dat je dat plein goed kent maar ik herkende een paar punten gisteren die ik al lang niet meer gezien heb. Het gaf mij een idee voor een volgend boekje.

Dit boekje heeft zijdelings met de eindexamenexpositie te maken. De mensen die aan het boekje werkten, studeren dit jaar af. Het boekje is gemaakt in opdracht van het Stadsarchief Breda. Het is een soort Siamees boekje met twee voorkanten. Twee sets van wandeltochten door het Park Valkenberg en Het liesbos en de weerslag daarvan in tekst, foto’s (oude en nieuwe). De makers van het boekje zijn Eva Kreuger: Park Valkenberg en Janou Munnik: Het Liesbos. Ik had het boekje al eerder gezien op de leestafel in het Stedelijk Museum Breda

Louise van Straten, Het verloren verhaal van Boudica. Boudica is een Keltische koningin. Over haar gaat dit verhaal dat nog niet af is.

Vietnam / Cambodja: Mekong Delta

Posted on juli 3, 2017 by Argusvlinder

Op 30 december 2016 waren wij in Vietnam.
De vakantie betrof Zuid Vietnam en Cambodja.
De eerste week ongeveer was in Vietnam.
Op deze dag hebben we twee boottochten gemaakt in
de Mekong delta. Een gebied dat soms een beetje lijkt
op de Biesbosch.
De boottochten benadrukken de levensstijl van de mensen in
deze enorme delta: sommige mensen leven aan het water,
andere op het water.
Traditioneel waren veel van de beroepsactiviteiten van de
bewoners gerelateerd aan het water:
handel drijven, overslag van goederen, basis grondstoffen
verzamelen, visserij.
De boottochten brengen ons in combinatie met autoritten
in Can Tho, de grootste stad in de delta.

Vertrekpunt van de eerste boottocht. Dit is een tocht op de enorme rivier. Dit gaat met een motorboot.

Wat we zien zijn de typische huizen aan het water en een drijvende overslagmarkt. Dat is niet zo’n markt met kleine boten die in alle toeristische folders staan maar een samenkomst van grotere en iets kleinere schepen. Een groot schip kan bijvoorbeeld helemaal gevuld zijn met watermeloenen die dan in grote partijen verkocht worden aan mensen op kleinere boten die de meloenen dan weer op kleinere markten doorverkopen aan lokale bewoners.

Volgeladen met bulkproduct.

Deze boot staat vol met planten. Een soort tuin lijkt het wel

Overslagmarkt. De mensen wonen op de boten.

Langs de rivier zie je veel plaatsen waar handel gedreven wordt.

Op de rivier heb je een weids uitzicht.

Dit is de aanlegplaats waar we gaan overstappen op een kleinere boot. We gaan dadelijk de grote rivier af en bezoeken het gebied dat meer lijkt op de Biesbosch.

Daar komt de boot al aan.

Hier leven mensen ook van de visvangst. Hier een boot vol met fuiken.

De rivierarmen worden steeds smaller.

Overal activiteiten.

Maar het meeste verkeer op de rivieren is gemotoriseerd.

De bewoners wonen in een constante haat/liefde verhouding ten opzichte van het water. Zeg maar: de vis wordt duur betaald.

Maar het heerlijk op de rivieren. Het wordt al behoorlijk warm en dan is het op het water altijd koeler.

De boottocht wordt afgerond met een lunch onder de bomen. Op een soort veranda met rieten dak op het water. Deze vis smaakte prima. Het eten in Vietnam was heerlijk.

In de avond zijn we dan in de bewoonde wereld van Can Tho. Ho Chi Minh waakt ook hier over alle inwoners. Het zijn benauwde dagen met gelukkig in de avond soms wat regen.

Launch

Posted on juli 3, 2017 by Argusvlinder

Dat is de naam van de eindexamenexpositie van de AKV St. Joost
in Breda. Vroeger was dat de kunstacademie.
Maar de richtingen worden steeds breder en daarom
is het nu Akademie voor Kunst en Vormgeving St.Joost.

Van twee mensen van wie ik het werk erg de moeite waard vond
heb ik geen afbeeldingen:
Eva Tol, fotograaf.
– Ik heb me opgegeven als geinteresseerde voor haar boekwerk.
– Als dat uitkomt en ik wordt uitgenodigd een boek van
– haar te kopen hoort u er hier meer van.
Daryl Fijneman, filmer.
– Een mooie film, haast ballet, in een prachtige setting.

Ik viel gelijk met mijn neus in de boter. Bijna het eerste werk dat ik zag was een boek. Een boek van huiden van Floortje Sips. The Book of Hides.

Het hele boek. De latten waren zelfs van een koeienstal afkomstig.

Haar onderzoek draait om het volgende:

Leer is een natuurlijk product,
maar is het nog wel natuurlijk?
Bestaat er zo iets als natuurleer?

In de leerindustrie zijn veel tegenstrijdigheden.
Men noemt leer een natuurproduct,
maar men doet er zo veel handelingen mee,
dat het natuurlijke ver te zoeken is.
In mijn boek laat ik zien wat die tegenstrijdigheden zijn,
en hoe “natuurlijk” leer is.

Een willekeurige ‘bladzijde’ uit het boek. De tekst is door de manier waarop de letters zijn aangebracht in het leer minder goed leesbaar.

In dit grijze leer werken de letters beter. Floortje Sips is de maakster.

Kleur
Door het looiproces verdwijnt de originele kleur uit
de huiden. Ook als dit op een natuurvriendelijke
manier gebeurd zoals bij de huid van koe 8463.
De huiden kunnen in elk gewenste kleur geverfd
worden. Dit kan gedaan worden met kleuren met
een natuurlijke oorsprong, maar vaak worden er
chemische en synthetische stoffen gebruikt om
heldere en sterke kleuren te krijgen.
Het ontstaan van kleurnuances komt doordat niet
alle delen van de huid evenveel kleurstof opnemen.
bijvoorbeeld als er een litteken aanwezig is.

Finishen van leer is, eventueel, de laatste bewerking
die het leer ondergaat. Hierbij krijgt koe 8463
bijvoorbeeld glans, bescherming tegen vuil en
vlekken, krassen en een betere waterbestendigheid.
Dit wordt gedaan met een laagje verf wat aan
het oppervlak van het leer aangebracht wordt en zo
de uiteindelijke kleur, lichtechtheid en textuur
bepaalt.

Dit is een werk van Jason Terlouw.

Maker bij mij onbekend.

Erika Zwaan maakte een hele serie tekeningen met interessante vragen en omkeringen zoals: Anders of normaal? Veel humor zit er in het werk.

Erika Zwaan: Stoel vandaag mag jij op mij zitten.

Erika Zwaan: Een tekening van een echte plant. Een tekening van een nep plant.

Erika Zwaan, De binnenkant bestaat niet – je kan alleen denken dat deze er is. Alles wat je kan zien is de buitenkant.

Erika Zwaan, heeft een boon een voorkant?

Erika Zwaan, multicultureel bos.

Vivian Heyms, De moderne Nederlander. Vrij naar De aardappeleters van Vincent van Gogh.

Vandaag, 22/02/2021 ontving een correctie van de eerder geplaatste tekst van de maakster. Omdat de Nederlandse identiteit nogal politiek gevoelig ligt en inzichten over en de identiteit zelf steeds onderhevig zijn aan veranderingen, plaats ik hier de ‘correcte’ tekst:

Op het moment dat mijn werk de moderne Nederlander ontstond, waren er veel gesprekken in de media over de Nederlandse identiteit. Dit was voor mij de reden voor een onderzoek met de vraag: “Wat is de Nederlandse identiteit?” Ik denk niet dat ik hier een eenduidig antwoord op kan geven. Identiteit is namelijk altijd in beweging. Maar wat ik met dit werk wil laten zien is een hedendaags beeld van Nederland.

Wat me opviel is dat het cultureel erfgoed wordt ervaren als typisch Nederlands, zelfs nu nog in het heden. Terwijl veel kunstvoorwerpen niet representatief zijn voor het Nederland van nu, maar ook niet voor het Nederland van toen. Het beeld gaf namelijk toen al geen volledig beeld van de realiteit op dat moment. Het is een eenzijdig perspectief. Ik vind het om deze reden tijd om dit beeld te veranderen en hierdoor een representatiever beeld te laten zien van de moderne Nederlander.

De tekst van 2017:

De moderne Nederlander

In een veranderend Nederland is er onduidelijkheid
over de identiteit van ons land en haar
bewoners. Er is een zoektocht naar de Nederlandse
identiteit. Daarnaast is er een duidelijke roep naar
nostalgie.

De Nederlandse identiteit heeft veel verschillende
kanten, maar wat wij allemaal herkennen en
erkennen als Nederlands zijn onze iconische
beelden-. In deze serie producten wordt de moderne
Nederlander in deze iconische nationale beelden
geplaatst. Hiermee kunnen we opnieuw naar ons
cultureel erfgoed kijken en ons heden
reflecteren op ons verleden. In deze moderne
interpretatie zie je dat Nederland verandert maar
nog steeds hetzelfde blijft.

Djenna Fila, geen titel. Het werk gaat over de eerste Wereldoorlog.

Met de ladder als symbool voor de pogingen van mensen om te ontsnappen aan de ellende van bijvoorbeeld oorlogen.

Djenna Fila.

Marjan van der Heijden maakte een stop motion film met als titel ‘A meeting between seasons’. Prachtig om te zien. Voor de film maakte ze hoofdrolspelers en requisieten van textiel.

Remco Faes, Raw Material. Een soort installatie met stukken restleer (?). Maar als je van een kant kijkt zie je de twee afbeeldingen van runderen. De producenten van dit leer.

Van de zijkant blijft niet veel over van de beelden. Daar is het een langzaam bewegende, golvende installatie.

Update: Boek Behoud Bericht

Posted on juli 3, 2017 by Argusvlinder

Tussen alle andere activiteiten gisteren heen toch wat
voortgang geboekt.
Ik heb een leeslint gemaakt en dat aangebracht op het boek.

Maar de activiteiten begonnen er mee het boek met de nieuwe platten uit de boekenpers te halen om te controleren of het boek goed gedroogd is.

Bij iedere stap zie je het boek verder gereed komen en je ziet ook dat het inderdaad zo is dat het boek helemaal open kan. Helemaal plat. Dat stelt wel een mogelijk probleem voor de volgende stap. Het idee is om nu het kunstleer te gaan bevestigen op de platten. Maar als je dat boek straks helemaal open wil leggen dan kan dat waarschijnlijk goed op een copieerapparaat maar op tafel zal dat toch moeilijk worden. De stof van de rug zal toch ergens naar toe moeten.

Hier ligt het boek helemaal open.

Hier ligt het open bij de bijlage.

Hier ligt het open met de tekst naar beneden. Je ziet dat de platten elkaar zowat raken. De rug van kunstleer zal straks niet gelijmd worden. Die blijft los. Dat moet ook wel want die moet uit de weg.

Maar dat is een zorg voor later. Ik ga nu een leeslint maken en in het boek verwerken. Ik gebruik het stukje kunstleer dat ik gebruikt heb bij een test. Ik snij zoveel mogelijk onbenut kunstleer weg en ga dat nu combineren met het lint en een stuk stevig papier.

Zo gaat het lint er uitzien. Ik positioneer het stukje kunstleer ten opzichte van het boek zodat het lint aan de onderkant van het boek er uit zal steken maar het stukje BBB zal altijd in het boek blijven. Daarnaast wil ik voldoende lengte hebben om het lint goed te kunnen bevestigen.

De kapitaalband en het leeslint zijn bevestigd. Nu laten drogen en de volgende stap is dan de bekleding van de platten.

Gezien: De keuze van mijn vader

Posted on juli 2, 2017 by Argusvlinder

Afgelopen vrijdag geen speelfilm in de betekenis van de films
die je op mijn blog vaker voorbij ziet komen.
Deze keer een inventieve documentaire:
‘De keuze van mijn vader’ gemaakt door Yan Ting Yuen.

Yan Ting Yuen 袁欣婷. Van haar zag ik nog niet eerder een film. Er zou afgelopen vrijdag, na afloop van de film een vraaggesprek met haar zijn over de film. Helaas ging dat niet door. De keuze van mijn vader is een mooi werkstuk.

De film toont beelden van een reis naar China die de ouders van
Yan Ting Yuen maakten toen ze besloten na een lang verblijf in Nederland,
toch terug te gaan naar Hong Kong.
De ouders van Yan Ting Yuen komen uit China, zijn verhuisd naar Hong Kong
en besloten later naar Nederland te gaan.
Daar begonnen ze een Chinees restaurant.
Nu ze ouder zijn besluiten ze terug naar China te gaan.

Een deel van de film bestaat uit heet poetische beelden gemaakt
in het voormalige Chinese restaurant dat op punt staat
verbouwd of gesloopt te worden.

Weer een ander deel van de film bestaat uit archiefbeelden met
fragmenten van journaals en dergelijke.

Yan Ting Yuen probeert met de documentaire te onderzoeken
wat de invloed van de keuzes van haar vader op haar eigen leven hebben.
We hebben je gewoon meegesleurd, zeggen de ouders tegen haar
als antwoord op een vraag aan haar ouders.
Yan Ting Yuen gaat wel terug naar China met haar ouders voor een familiebezoek
maar blijft in Nederland wonen.

De film geeft een prachtig beeld van emigratie en emigranten,
van China en de moderne Chinese cultuur, van keuzes die mensen maken
en de impact daarvan op hun eigen leven en dat van anderen.
De film is persoonlijk maar tegelijk universeel.

In een interview met de NRC zegt Yuen over de huidige inwoners van China
‘Dus als je ze zou vragen waar ze jaloers op zijn,
dan zeggen ze waarschijnlijk zoiets als de frisse lucht’.
Dat is precies het antwoord dat een Chinese vriend van mij gaf
toen ik hem in Shanghai vroeg wat hij nu, terug in China,
mist van Nederland.

Interview met Yan Ting Yuen in de NRC

Omslag Boek Behoud Bericht

Posted on juli 2, 2017 by Argusvlinder

De ingenaaide Boek Behoud Berichten ga ik in kunstleer inbinden.
In een poging iets extra’s te doen aan de gele kunstleren omslag
zit ik te denken aan een diepdruk met lino. Eens kijken hoe dat uitvalt.

Eerst maak ik een eenvoudig ontwerp. Als test. Drie letters B.

Maar eerder dan gepland haal ik het kunstleer uit de boekenpers. Maar er is al wel een indruk ontstaan in het kunstleer. Dat kunstleer is natuurlijk gewoon plastic. Al gauw begint de linodruk te vervagen. Eigenlijk wel logisch. Waarschijnlijk kun je dit wel doen met dit kunstleer maar dan zal dat wel gepaard moeten gaan met warmte.

Drieluik. Je ziet hier links de lino. Die had ik vochtig gemaakt. Dat doe ik ook als ik dit met papier doe. Hier heeft dat minder effect vermoed ik. In het middel de multiplex, met vochtige afdruk van de lino, waartussen lino en kunstleer in de pers zaten en rechts het kunstleer met de indruk.

Op zich ben ik niet ontevreden over het resultaat maar het verdwijnt daarom moet ik iets anders bedenken.

Nog net voor de afbeelding volledig vervaagd heb ik de letters ingekleurd met acrylverf. Maar zien of dat blijft zitten. Als het blijft zitten ga ik het gebruiken om een boekenlegger te maken.

Intussen ging het werk aan de boekblokken van de jaargangen
Boek Behoud Bericht gewoon door.
Allemaal volgens de methode Johan Potgieter.

Het derde en laatste boekblok wordt hier voorzien van een stuk textiel. De nietjes zijn er uit, het extra katern is toegevoegd. De rug is gelijmd met PVA en dan het textiel ertegen.

Het boekblok waar ik het verst mee ben is ingenaaid en nog een keer in de PVA gezet. Daarna is het gedroogd en nu kan het boek schoongesneden worden. De lange zijkant had ik al een keer gesneden maar dat was eigenlijk niet het goede moment. Dat was te vroeg maar ik kon me niet bedwingen de snijmachine die ik pas geleden kocht voor het eerst te testen. Vandaag doe ik dat dus opnieuw. Eerst snij ik de lange zijde schoon, vervolgens de kop en staart (boven en onderkant). En als het snijafval zo mooi uitwaaiert als je op de foto ziet kun je blij zijn want dan is het goed gegaan.

Het schoongesneden boekblok. Dat vond ik altijd een prachtig gezicht. Nu kan ik de platten gaan snijden (stuk karton dat als drager van het kunstleer gaat dienen en dat ik aan de voor- en achterkant ga bevestigen).

Dit is de sandwich waarover Johan Potgieter in zijn artikel spreekt. Het textiel waaraan het boekblok is gelijmd en genaaid gaat nu om de twee platten heen. Als dat dan met PVA gelijmd wordt dan ontstaat er een sterke constructie tussen de boekband en het boekblok. Die verbinding ontstaat dan niet alleen door een schutblad maar ook door de textiel.

Hier ligt het eerste boekblok, met de twee platten gelijmd op het boekblok en gesandwiched met het textiel, te drogen in de boekenpers. Die ga ik er vandaag uithalen.

Blikvangers van Fiep Westendorp

Posted on juli 2, 2017 by Argusvlinder

In het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur
is de tentoonstelling Blikvangers te zien waarop het werk
van Fiep Westendorp wordt getoond.
Het accent ligt op het werk van Fiep Westendorp en het boek.
Het is een prachtige tentoonstelling in een bijzonder museum
dat ook zonder de speciale tentoonstelling al de moeite waard is.
Vakmensen uit de drukkerswereld tonen er hun liefde
voor het vak door op de gerestaureerde machines
te laten zien wat er bij het drukken van tekst allemaal
kwam kijken.
Fiep Westendorp laat dat ook zien vanuit het perspectief van een illustrator.
En wat voor een: denk Jip en Janneke!

In de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda hangt de poster en staat het boek Blikvangers over de tentoonstelling in het Nederlands Drukkerij Museum en het werk van Fiep Westendorp.

Prachtige boekenkaft en CD-hoes.

Posted on juli 2, 2017 by Argusvlinder

Min Kym, Een wonderkind zonder instrument en Gone, the album. Ik kan me niet herinneren haar ooit te hebben gehoord of iets van haar gelezen te hebben maar deze boekenkaft vind ik prachtig. Te zien in de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda.

Gelezen: Jan Postma, Vroege werken

Posted on juli 2, 2017 by Argusvlinder

De titel van het boek suggereert dat er meer boeken van Jan Postma zijn. Immers als je spreekt over vroege werken dan verwacht je ook latere werken. Dat is bij Jan Postma niet het geval. Dit is tot nu toe, zijn eerste en enige boek, maar er is geen reden om aan te nemen dat er geen boeken meer komen.

Als verkoopslogan staat op de achterkant van het boek
een kreet van Vrij Nederland: ‘Geleerd maar lekker.’
Ik ben er niet van overtuigd dat je met zo’n kreet veel lezers krijgt.
Met de titel en openingszinnen van het eerste essay ook al niet:

‘Ik weet het nu zeker. Het boek dat daar op de grond slingert is De Dialectiek van de sekse van Shulamith Firestone, een naam die vanzelf ontzag inboezemt,’

Nou, nou, zie mij eens lezen en schrijven.

Er komen veel boeken en schrijversnamen in het boek voorbij.
Meestal van Engelstalige schrijvers.
Boeken die ik in ieder geval niet gelezen heb en waarvan de
meeste titels mij ook niet verleiden om het te gaan lezen.

Gelukkig hoef je al die boeken niet gelezen te hebben (mag wel) om
van het boek van Jan Postma te kunnen genieten.

Het boek bestaat uit een serie essays en het eerste essay heeft
als ondertitel – Over een dwalende ik.
Dat had ook de titel van dit boek kunnen zijn.

In dat eerste essay beschrijft Jan Postma zijn visie op
wat een essay volgens hem is:

Het essay kent zoveel gedaanten dat het onmogelijk is er al te stellige uitspraken over te doen, maar vaker dan niet wordt er, impliciet of expliciet, geworsteld met of door een ik.

Het boek gaat over Jan Postma en zijn worstelingen.
Lees je het zo en neem je kennis van de boektitels en namen
dan is het een heel prettig boek om te lezen met regelmatig
mooie taal.

Ik lees Bluets uit op een grotendeels verlaten kampeerterrein in Malibu, een dag voordat het hele land zal worden teruggebracht tot een simpele vraag: rood of blauw? Terwijl de azuurblauwe Californische struikgaai heen en weer wipt tussen een struik achter onze tent en een geknakte boomstam verderop, lees ik hoe Nelson op een januaridag op een verlaten eiland niet ver van de kust van Cuba kampeert. Ze bladert er in een tijdschrift en leest dat wetenschappers hebben uitgerekend dat de kleur van het universum ‘bleek turquoise’ is. ‘Ofcourse, I think, looking wistfully over the glittering Gulf. I knew it all along. The heart of the world is blue.’….. Soms blijkt de wereld te beantwoorden aan je diepste verlangens. Soms blijk je zulk verlangen voor de werkelijkheid te hebben gehouden. Hoop die je zonder dat je het weet koestert is een prachtige waas voor je ogen.

Het boek is een uitgave van de noge jonge uitgeverij DasMag.
Een aanrader.
Laat je niet afschrikken. Niet nodig.

Zo is de omslag geworden

Posted on juni 30, 2017 by Argusvlinder

Voor het derde boek van Boek Behoud Bericht heb ik ook
een extra katern met inlegvellen.
Daar maak ik ook een omslag voor.

En zo is de omslag geworden.

Inmiddels is de rug van het eerste ingenaaide boek
nog een keer gelijmd (methode Johan Potgieter)
zodat ik misschien morgen aan de kunstleren omslag kan beginnen.
Interessant is dan wel een tekening in de beschrijving van de methode.

Zie de rode pijl, links boven. Het lijkt wel of daar een extra lijntje is getekend. Omdat ik kunstleer gebruik ben ik bang dat de rug, die volgens de methode soepel moet blijven en niet versterkt met een karton, kwetsbaar zal zijn. Mijn plan is om daar een extra stukje boekbindlinnen te bevestigen. Toen ik de tekening zag, viel me dit extra lijntje op. Wat zou dat zijn. Op de andere plaats waar de tekenaar een dun lijntje gebruikt staat als toelichting ‘dun stijf karton’. Ik ga het morgen op linnen houden.

Dit geeft een beter beeld van de voorkant van de omslag.

En deze foto van de achterkant.

Het 2007-boek (de laatste van drie) ligt al in een klem. Zonder nietjes. Hier kan morgen een stuk textiel tegen gelijmd worden. In de boekenpers zit het eerste boek. Morgen ga ik kijken of ik in het kunstleer met een lino nog een versiering kan aanbrengen. Het is dus nog niet af maar het eind komt langzaam in zicht.

Voorbereiding Tour Du Jour in Breda

Posted on juni 29, 2017 by Argusvlinder

Vanaf morgen zal het Tour du Jour-circus in Breda
van start gaan.
De voorbereidingen zijn al een paar dagen onderweg.
Vanavond ben ik er even gaan kijken.
De locatie is de Vismarkt.
Dit gebouwtje wordt nu in gereedheid gebracht.

Voor de Vismarkt is de plaats waar de toeschouwers kunnen plaatsnemen. Daar wordt ook een grote bar in gereedheid gebracht. De Hoge Brug is voorzien van een stellage om snoeren en dergelijke goed te laten lopen.

Er moet nog wel het een en ander gebeuren maar dat is normaal denk ik.

Vanaf morgen zullen hier de gesprekleider en zijn gasten plaatsnemen. Er worden al tests gedaan met de microfoons.

Update: Boek Behoud Bericht

Posted on juni 28, 2017 by Argusvlinder

Vanmiddag ben ik weer bezig geweest in de FutureDome.
Eerst de derde en laatste omslag voor het extra katern afmaken.
Ik heb al ongeveer de kleuren en de opzet van het ontwerp
in gedachten.
Daarna ga ik het eerste boek inbinden volgens
de methode Johan Potgieter.
Hoe ging dat?

Ik ben begonnen met een deel van een bajesplant te selecteren die ik ga gebruiken om op de Gelli Plate structuur in de verf aan te brengen. Deze vriend is vrij harig en stekelig.

Het idee is dan om na het aanbrengen van de verf op de Gelli Plate de plant in de verf te drukken. Dat levert hopelijk wat extra structuur op in de verf.

Voor het eerste deel van het ontwerp gebruik ik drie kleuren: geel, groen en blauw. Allemaal lichte kleuren.

De tweede afdruk van de Gelli Plate gaat met dezelfde kleuren al is het effect anders. Je krijgt nooit twee identieke afdrukken. De tweede afdruk heeft meer structuur dan de eerste. Ik heb gewoon harder gedrukt op het plantenblad. Als de plant eenmaal in de verf heeft gelegen kun je de plant natuurlijk ook weer gebruiken om afdrukken te maken.

Dan leg ik de sjabloon ‘Bijlage’ in het midden van de pagina. Daar komt, met andere kleuren, een derde afdruk over met de Gelli Plate.

Dan is het resultaat bijvoorbeeld zoals hierboven.

Dit is een detail van een van de directe afdrukken van de plant.

Hier zie je wat van de structuur van de nerf en de stekels van de plant in afdruk nummer 02.

Nou kan de omslag gaan drogen. Dan later de laatste toevoegingen aanbrengen. Daarom kan ik vervolgens het eerste boek gaan inbinden. Johan Potgieter stelt min of meer voor gaten voor te prikken op wisselende afstanden. Een beetje naar eigen inzicht. Omdat mijn boeken steeds iets anders (dikker) zijn en het stuk textiel niet steeds op dezelde plaats zit ga ik per boek twee sjablonen maken die iets van elkaar verschillen. Vihf gaten per katern.

De eerste rij met gaten zijn voorgeprikt. Achtertaf kwam ik er achter dat mijn extra katern veel dunner en daardoor veel minder sterk is dan de katernen van de tijdschriften. Dat de tijdschriften geen nietjes meer hadden was geen enkel probleem. De katernen had ik vooraf wel een nacht in de boekenpers gehad.

Het begin is gemaakt. Normaal begin je aan de achterkant van he boek en op een naaibankje. Heb ik allemaal niet gedaan maar dat ga ik misschien de volgende keer toch proberen. Het naaien volgens de methode Johan Potgieter viel me niet tegen maar het kostte wel wat moeite. Ik had 11 maal de hoogte van het boek genomen voor de lengte van de naaidraad. Dat kan korter. Ik had 8 katernen, dus 9 maal de katernhoogte was genoeg geweest.

De methode Johan Potgieter stelt voor om bij de lusjes stokjes te gebruiken om het lusje tijdens het werken aan het boek niet kwijt te raken. Dat is een goed idee. Zoals je kunt zien gebruikte ik strookjes karton. Dat leverde prima lusjes op maar het karton was moeilijk, later uit de draad te halen omdat de draad er bij het aantrekken een beetje in het karton was gaan zitten. Dat doe ik de volgende keer anders.

Het eerste katern met lusjes is gereed.

Vanuit het volgende katern ga je met je draad steeds door de lus van het vorige katern waarna je het mooi strak trekt. Op die manier verbind je langzaam alle pagina’s van de katernen met het stuk textiel en de katernen met elkaar. Prima methode.

De eerste lus is ‘aangehaald’.

De eerste twee katernen zijn nu met elkaar verbonden. Zo maak je het hele boek af.

Hier is het eerste boek bijna af. Ik ga nu nog eens goed lezen hoe het textiel aan de kaft wordt bevestigd en hoe de kaft om het boek komt. Dat is immers de volgende stap.

Korte update: Boek Behoud Bericht

Posted on juni 27, 2017 by Argusvlinder

Vandaag het tweede boek in de boekenpers kunnen leggen
en een stuk textiel tegen de rugzijde gelijmd.
Via het internet heb ik een stuk kunstleer gekocht, geel.
Een beetje erg geel.
Maar hiermee krijgen de drtie boeken straks allemaal
dezelfde uitstraling.
Ook boek drie krijgt een bijlagekatern.
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe de illustratie van de omslag zal worden.

Hier ligt boek twee in de boekenpers. De rug ingelijmd en voorzien van een stuk textiel. De textiel gaat straks na het naaien, zowel de katernen met elkaar verbinden, als na het aanbrengen van de omslag, de omslag verbinden met het boekblok.

Het kunstleer is zo geel dat op deze foto de omgevingskleuren verschieten.

Er komt een omslag om het bijlagekatern. Hoe dat er uiit komt te zien weety ik nog niet zeker. Daarom al vast wat vingeroefeningen.

Kunstvaria

Posted on juni 26, 2017 by Argusvlinder

Het is al weer een tijd geleden maar
de aandacht voor kunst is niet minder geworden.
Ik heb het alleen drukker.

Frida Kahlo, Nina con collar.

Een plaat uit een boek. Joachim Joh. Nepomuk Spalowsky, Beytrag zur Naturgeschichte der vierfussigen Thiere, 2 vols., Paris, 1794 – 1795, hypopotamus.

Marc Chagall, Fleurs, 1924.

Mat Chivers, Harmonic distortion, 2016, nero marquina and thassos marble.

Mohammad Bozorgi, Moonlight night, 2015, acrylic on canvas.

Nathan Redwood, Untitled, 2016, acrylic on paper.

Willy Ronis, Les amoureux de la Bastille – Paris, 1957.

Xa Loi pagode en Mariamman Hindoe tempel in Ho Chi Minh Stad

Posted on juni 26, 2017 by Argusvlinder

Op 29 december 2016 bezochten we te voet drie tempels.
Van de eerste tempel (Le Van Duyet) waren hier al foto’s te zien.
De andere twee tempels volgen hier.

Zomaar een beeld van Ho Chi Minh Stad.

Het verkeer is druk met de nodige smog. De dagen dat wij in Ho Chi Minh Stad waren was het er benauwd. Maar dat kan ook komen omdat de overgang van Nederland erg groot was.

Op het moment dat we aankomen bij de Xa Loi Pagode (die nog niet zo eenvoudig te vinden was) bleek die nog even gesloten te zijn. Dus dat gaf ons de kans wat rond te lopen en op adem te komen van de warmte en luchtvervuiling.

Dit is dan de toren bij de Xa loi Pagode. De pagode is een Boeddhistische tempel. Zoiets moet de Porseleinen pagode er ook uitgezien hebben. Die pagode wordt bijvoorbeeld beschreven in De Witte Weg van Edmund de Waal. Met een afbeelding op pagina 105 van een gravure van die pagode in Nanjing, Johan Nieuhof, 1693.

De tempel is ook een klooster. De tempel zelf is op de eerste verdieping. Bij de tempel staat een boom met enorm grote bloemen. Hij stond in bloei.

Zo ziet de bloem eruit als je hem in de hand houdt. Er lagen heel veel bloemen op de grond. Een echt tapijt.

Dit is de naam van de boom: Shorea Robusta. Dat is de Salboom. De boom heeft een relatie met het Boeddhisme.

Wikipedia:

De salboom heeft een symbolische betekenis voor zowel hindoes als boeddhisten. In het hindoeïsme wordt de boom in verband gebracht met de god Vishnu. Boeddhisten geloven dat prins Siddartha Gautama, de latere Boeddha, onder een salboom is geboren en gestorven en nirwana bereikte. Niet alle religieuze teksten zijn eenduidig: de boom die met de Boeddha en/of Vishnu in verband gebracht wordt is soms de ashokaboom (Saraca asoca).

Als de tempel weer open is kunnen we de enorme Boeddha bezoeken.

In de omgeving van de tempel staan een aantal ‘miniatuurtuinen’. In een grote bak staan grote rotsen, zwemmen vissen in het water, staan planten. De rotsen worden versierd met vogels en huisjes.

De derde tempel ligt een beetje verstopt in het drukke straatbeeld van Ho Chi Minh Stad. Tussen de drukte door zie je de gopuram of toren boven de ingang. Deze torens zijn typisch voor Hindoetempels in vooral het zuiden van India. Hier is het een vreemde ervaring ze tegen te komen.

De gopuram van de Mariamman Hindoe Tempel.

Binnen in de tempel waan je je in India.

Ook hier een soort ‘miniatuurtuin’ maar in dit geval gaat het om een soort reconstructie van Mount Meru. Een heilige berg in de mythologie van het hindoeisme en boeddhisme.

De overgang kan bijna niet groter zijn. Op de weg terug komen we langs de kathedraal van Ho Chi Minh Stad. Deze in de Franse tijd gebouwde kerk heeft buiten een kerststal staan met een besneeuwde achtergrond.

Dit is de Basiliek nan Notre-Dame van Saigon.

Vlak bij deze kerk is het oude hoofdpostkantoor van Ho Chi Minh Stad, Buu Dien Than in Vietnamees.

Binnen hangt de oude, koloniale sfeer. Al zijn er op dat moment wel heel erg veel toeristen. Hier zie je een oude kaart van Zuid Vietnam.

Aan de andere kant een oude kaart van Saigon. Nostalgie.

Ter compensatie. Ho Chi Minh heeft er ook een portret hangen.

Buiten het hoofdpostkantoor, een beetje verscholen in een kleine tuin staat dit beeld. Het doet me denken aan het beeld ‘Arbeider en kolchozboerin’ (Rabotsji i Kolchoznitsa) van Vera Moechina in Moskou. Maar de foto die ik van de plaat op de voet van het beeld heb gemaakt is mislukt. Dus ik kan niet meer achterhalen wat het beeld hier doet en wie het gemaakt heeft.

Het beeld in Moskou heb ik daar in 1992 gefotografeerd: Rusland in 1992

Bijzonder boek

Posted on juni 26, 2017 by Argusvlinder

Sinds de tentoonstelling over Van Santen Op zoek naar Van Santyen
ben ik in aanraking gekomen met de Bijzondere collecties van
de Universiteitsbibliotheek Amsterdam.
Toen ik daar een tijdje terug via de site een boek
bestelde duurde het lang voor ik iets ontving.
Na een telefoontje bleek er iets technisch mis te zijn gegaan
en al snel onving ik het bestelde boek.

Als verrassing kreeg ik een extra boek en een serie kaarten.
Dat extra boek heet ‘Bijzonder boek – Bijzondere collecties’.

Het boek is prachtig vormgegeven en kan zo de collectie van
de universiteit verrijken.

Zo kan de voorkaft van het boek opengevouwen worden en lees je de volledige titel ‘Bijzonder boek – Bijzondere collecties’. Vormgeving Frederik de Wal (hij is ook verantwoordelijk voor de vormgeving van het boek waar dit allemaal mee begon: Papieren pracht). Het lettertype Arnhem Blond Italic is speciaal beschikbaar gesteld voor het boek door Fred Smeijers.

Het boek geeft je een kijkje is de vele collecties, van schilderijen tot
handschriften en boeken, die de universiteitsbibliotheek rijk is.
Dat kan gasan van de ingekleurde kaarten van Van Santen, een verzameling
met drukwerk over het Circus, Nederlandse literatuur, moderne vormgeving,
werk van emigranten en een letterproef met Georgische letters uit 1687.

De voorkant van het boek, dichtgevouwen.

Het is een schitterend overzicht van alle schatten die
de universiteit bewaard en open stelt voor wetenschappelijk onderzoek
maar ook voor ieder ander die geinteresseerd is in boeken.
Ze doen dat bijvoorbeeld door UVA Beelddatabank

Maar ook door tentoonstellingen zoals ‘Modernism: in print –
Nederlandse grafische vormgeving in volle glorie’ die nu te zien is.
Modernism in print

‘Bijzonder boek – Bijzondere collecties’, de achterzijde.

Een mooi boek kopen is een ding,
maar een mooi boek krijgen is fantastisch!
Ik heb genoten.

Intussen in mijn werkplaats

Posted on juni 25, 2017 by Argusvlinder

Ik kon de katernen waarop het stuk textiel is geplakt uit de boekenpers halen. Dit is jaargang 2006.

Vervolgens kon ik de omslag voor het extra katern van Boek Behoud Bericht 2004 – 2005 afmaken. Deze jaargang bevat het laatste tijdschrift van 2004 en de complete 2005 serie.

In de laatste jaargang vond ik als inlegvel een kaartje voor twee personen voor de Antiquaren Beurs – Boeken in de Pieterskerk.

Stedelijk Museum Breda

Posted on juni 25, 2017 by Argusvlinder

Het nieuwe Stedelijk Museum Breda is sinds kort open.
Vandaag heb ik het bezocht.
Het ‘Museum of the Image’ is dood en dat was goed te merken
in de tentoonstellingen:
= wonderlijk weefsel neemt als uitgangspunt de voorwerpen
van het oude Bisschoppelijk Museum
= van kasteel tot station neemt als uitgangspunt de
voorwerpen van het Breda’s Museum
= de Vrede van Breda bouwt op de voorwerpen van het
Breda’s Museum aangevuld met stukken uit bijvoorbeeld
het Nationaal Archief en het Rijksmuseum.

De tentoonstellingen zijn een beetje braaf.
I.S.M. is ‘iets’ wat nog geen vorm gevonden heeft.

Maar net als bij MOTI wordt het allemaal nogal duur uitgevoerd.
Dat was bij het Breda’s Museum anders.
Het Stedelijk Museum Breda is een klein museum maar
het leeft op grote voet.
Veel personeel, dure inrichting, dure PR, kolosaal van inrichting,
dure projecten (vier afsetters) enz.

Als bezoeker betaal je 12 euro.
Dat is okay voor een groot museum maar met 6 zalen is dat
een hele hoge prijs.

Twee stukken van de tentoonstellingen ‘Van kasteel tot station’
en ‘De Vrede van Breda’ vielen me op:

Corry en de Rekels.

Publicatie vanden VREDE tusschen Engeland ende De Vereenighde Nederlanden.

Johan Potgieter

Posted on juni 25, 2017 by Argusvlinder

Intussen gaat het inbinden van de jdrie jaargangen
van Boek Behoud Bericht gewoon door.
Daarbij volg ik de methode die beschreven staat in
een van de jaargangen.
17e Jaargang, nummer 1, januari 2006.
Daar staat een methode om rijdschriften in te binden,
uitgelegd door Johan Potgieter.

Boek Behoud Bericht, 17e Jaargang, nummer 1, januari 2006. Het tijdschrift voor boekbinend en boekminnend Nederland.

De foto’s zijn niet zo mooi maar in mijn werkplaats
is het licht niet altijd optimaal voor het maken van foto’s.
Toch denk ik dat de tekst leesbaar is en je de methode
van Johan Potgieter kunt volgen en kunr zien waar ik van zijn
adviezen afwijk.

Zoals al eerder te lezen was heb ik alle inlegvellen verzameld per jaar en een extra katern gemaakt met daarin al de reclames, aanbiedingen en kaartjes van beurzen enz. Vervolgens haal ik de nietjes eruit. Dat maakt het inbinden denk ik wel wat moeilijker maar dan heb ik in ieder geval geen roestende delen in het boek. Door de nietjes te verwijderen is de vraag of de aangegeven volgorde,: eerst de katernen bevestigen aan een stuk katoen om vervolgens de katernen aan elkaar te naaien, nog wel van toepassing is. Het eerste boek ga ik volgens de opgegeven methode maken maar ik denk er over om de volgende boeken eerst te naaien en dan pas aan het textiel te bevestigen. We zullen zien.

Dit is ongeveer het punt waarop ik gebleven ben met het eerste boek. Het zit nu nog in de pers maar daar zal ik het vanmiddag uithalen. Misschien kan ik vandaag ook al aan het naaien beginnen.

Aan het naaien wordt veel tekst besteed. Dat moet ik nog eens goed doorlezen voor ik aan het daadwerkelijke naaien ga beginnen.

Het boek wordt straks met een leren omslag afgewerkt. Dus ik moet eerst leer kopen. Omdat dit mijn eerste poging is om zelfstandig een leren omslag te maken koop ik eerst maar eens imitatieleer. Dat is een stuk goedkoper. Ik denk aan een gele omslag, net als de originele Boek Behoud Bericht-tijdschriften.

In 2007 ging het ook al om de nietjes zo is in het Naschrift van de redactie te lezen.

Terug naar mijn poging.
In de rode stof zullen sommigen misschien een oud overhemd
van mij herkennen. Dat is goed gezien.

Hier zijn de katernen tussen twee plankjes in de boekenpers. Tegen de rugzijde van de katernen (inclusief het extra katern voor de inlegvellen en de schutbladen voor en achter) is een stuk textiel geplakt.

De inlegvellen voor boek 2 hebben hun plaats inmiddels gevonden in het extra katern. Rest mij nog de omslag van dat katern te maken. Ook voor boek 2 gebruik ik de gelli plate techniek en werk ik met sjablonen. Een top van een bajesplant en de shabloon die ik gesneden heb. De plant die ik gebruik laat ik van de achterkant doorlopen op de voorkant. Het idee is om die kant van de plant die in contact komt met de verf, vervolgens weer te gebruiken om een aanvullende afdruk te maken.

De verf was al te droog om met de plant nog een aanvullende afdruk te maken dus heb ik de plant, met de geverfde kant naar boven, er gewoon bijgeplakt. Niet helemaal want dat zou te veel problemen geven bij het vouwen. Of dit straks nog problemen gaat geven (in de pers) bij het boekbinden moet ik nog even zien. Hier is nog wel wqat werk aan maar voor nu moet het eerst maar eens drogen.

Bij de derde jaargang heb ik de inlegvellen er al uit gehaald. Daar kan ook een katern voor gemaakt worden.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Kleine update Boek Behoud Bericht

Drie leuke boekjes

Vietnam / Cambodja: Mekong Delta

Launch

Update: Boek Behoud Bericht

Gezien: De keuze van mijn vader

Omslag Boek Behoud Bericht

Blikvangers van Fiep Westendorp

Prachtige boekenkaft en CD-hoes.

Gelezen: Jan Postma, Vroege werken

Zo is de omslag geworden

Voorbereiding Tour Du Jour in Breda

Update: Boek Behoud Bericht

Korte update: Boek Behoud Bericht

Kunstvaria

Xa Loi pagode en Mariamman Hindoe tempel in Ho Chi Minh Stad

Bijzonder boek

Intussen in mijn werkplaats

Stedelijk Museum Breda

Johan Potgieter

Over Argusvlinder

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: