Fokke & Sukke zijn altijd scherp.
Auteursarchief: Argusvlinder
Nu luister ik naar…
Poetin verslindt Oekraïne
Tot nu toe heb ik nog niets geschreven over Oekraïne.
De miljoenen experts in Nederland zijn al oorverdovend.
Maar als er dan een treffend beeld langs komt dat ook
nog eens is gebaseerd op een tijdloos kunstwerk van
een groot kunstenaar……
NRC, Hajo (Poetin verslindt Oekraïne), 05/03/2022.
Francisco de Goya, Saturnus verslindt zijn zoon, 1820 – 1823. Zie ook zijn reeks etsen en schilderijen over de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog: bijvoorbeeld ‘Los Desastres de la Guerra’ (de verschrikkingen van de oorlog).
Stapels snijafval
Het was al weer afgelopen woensdag. Schutblad gereed dus tijd om het boekblok eens schoon te snijden. Dat viel niet mee. Het boekblok paste maar net in mijn snijmachine en zo’n dik pak papier vraagt veel kracht. Maar het is gelukt. Als bewijs de stapels snijafval.
Zo komt dan het boekblok er uit te zien.
Het schutblad. De serieuze opsomming van machines en drukvoorbeelden vind ik wel passen bij zo’n serieus boek als ‘Het geïllustreerde boekbindersboek’.
Op naar de volgende stappen.
Jawel, er is weer soep
Allard Pierson: manuscripten
Handgeschreven boeken, daar gaan de meeste foto’s over
in dit bericht.
Het Allard Pierson heeft in de collectie ook de
Bijzondere collecties van de Universiteitsbibliotheek
van Amsterdam.
Een schitterende verzameling heel uiteenlopende voorwerpen:
van circuspamfletten tot middeleeuwse, handgeschreven boeken.
Ik zag er een paar maar was eigenlijk al te moe om
de tentoonstelling ‘Amsterdam creatieve stad’ de volledige
aandacht te geven.
Wie weet binnenkort.
Allard Pierson, Bijbel, deel 2, manuscript, Amsterdam circa 1425.
Allard Pierson, Bijbel, deel 2, manuscript, Amsterdam circa 1425. Zelfde boek/blad, ander perspectief.
Allard Pierson, Getijdenboek met een miniatuur van de Aankondiging, manuscript, Haarlem – Utrecht, circa 1448.
Penwerk en bladgoud. Getijdenboek, manuscript, Haarlem – Utrecht, circa 1448.
Miniatuur van de engel Gabriël die Maria aankondigt dat ze zwanger zal worden. Getijdenboek, manuscript, Haarlem – Utrecht, circa 1448.
Versierde hoofdletter. Getijdenboek, manuscript, Haarlem – Utrecht, circa 1448.
Allard Pierson, Getijdenboek met kruisiging, manuscript, Haarlem – Leiden, circa 1475 – 1500.
De pelikaan die zijn borst open pikt om zijn jong te voeden als symbool voor Christus. In de marge van Getijdenboek met kruisiging, manuscript, Haarlem – Leiden, circa 1475 – 1500.
Allard Pierson, Koorbijbel, deel 5, manuscript, Amsterdam, circa 1450 – Haarlem circa 1480.
Detail van Koorbijbel, deel 5, circa 1450 – Haarlem circa 1480.
Detail van Koorbijbel, deel 5, circa 1450 – Haarlem circa 1480.
En dan, van veel later in de geschiedenis….
Allard Pierson, Album amicorum van Catharina Wassenbergh: Souvenir de l’amitié.
Teun Hocks
De afgelopen tijd zag ik in de statistieken van mijn
site dat er mensen gekeken hadden naar mijn berichten
over Teun Hocks.
Dat hoeft niets te betekenen maar deze keer was het
misschien in verband met zijn overlijden.
Vandaag las ik daar over in het NRC van vorige week.
Volgens mij bestaat toeval niet. Wat het dan wel is weet ik niet. een paar weken geleden bezocht ik het Stedelijk Museum Breda en kocht daar een kleine set kaarten met afbeeldingen van werk van Teun Hocks. Vandaag gebruik ik ze als een soort van hommage. Teun Hocks, Zonder titel, 2010.
Teun Hocks, Schilderen, 1979.
Teun Hocks, Zonder titel, 1979.
Necrologie door Toef Jaeger in het NRC. Teun Hocks: Kunst met de humor van Charlie Chaplin.
Teun Hocks, Zonder titel, 2017.
Teun Hocks, Vrienden en Kennissen, 1982 – 1983.
Teun Hocks, Zonder titel, 1994.
Booster
Gisteren mijn eerste booster gehaald.
In het stadskantoor.
Geen afspraak maken, gewoon er naar toe en ik werd
vrijwel meteen geholpen.
Vandaag voel ik me wat ziek, zwak en misselijk maar dat
is tot nu toe steeds geweest bij elke Covid-injectie.
Vanmorgen de pleister er maar afgehaald.Dit is een soort van selfie van mi9jn bovenarm.
Irma Boom
Irma Boom is een internationaal bekende, Nederlandse,
boekontwerpster.
Ze maakt boeken in opdracht die op zich zelf
kunstwerken zijn.
Het Allard Pierson in Amsterdam beheert haar archief
en heeft een tentoonstelling over de manier waarop
Irma Boom haar boeken ontwerpt.
Dat gaat met veel dummy’s gepaard, dus exemplaren die al heel
erg lijken op het uiteindelijke boek maar waar nog een
heleboel dingen aan kunnen veranderen.
Dit is een voorbeeld van een dummy. De tekst doet er nog niet toe maar de kleuren van de band, de dikte van het boekblok en de plaats van de tekst op de band is al wel bepaald.
De tentoonstelling toont een aantal voor kenners
bekende boeken (hoor ik niet bij).
Een er van is ‘Elements’ een boek gemaakt voor een
tentoonstelling van werk van Rem Koolhaas op de
2014 Venice Architecture Biennale.
Zoals een gebouw is opgebouwd uit allerlei elementen,
zo is dat ook met het boek. In de vorm van hoofdstukken
komen floor, wall, ceiling, roof, door, window, facade,
balcony, corridor, fireplace, toilet, stair, escalator,
elevator en ramp aan bod.
Tussenfase in het ontwikkelen van het boek Elements door Irma Boom.
De tentoonstelling is in een van de gangen van
het museum. Niet een van de meest geschikte ruimtes
zou ik denken.
Het museum heeft in klein formaat, knipoog naar
eerder werk van Irma Boom, het boekmanifest beschikbaar
gemaakt voor bezoekers.
Ik zou graag meer informatie over het werk hebben willen
zien want er valt veel te leven bij Irma Boom.
Nu blijft het vooral gissen.
Het Book Manifest van Irma Boom (in twee talen).
Driemaal is…schenkel
Het geïllustreerde boekbindersboek
Nu ik tevreden ben over het schutblad (goede marge,
goede kleur, goede grootte) wordt het tijd de
schutbladen te verwerken.
De twee dubbelgevouwen schutbladen met foto’s van Uitgeverij Boekblok. De foto’s zijn onderdeel van de tekst en illustraties van ‘Het geïllustreerde boekbindersboek’.
De achterkant.
De voorkant van het boekblok. Op het schutblad zijn de markeringen overgenomen die moeten helpen om het boekblok op de juiste maat te snijden. Enige uitdaging na het vouwen van de twee A3 bladen was het een identieke plaats bevestigen van de bladen.
Straks bij het schoonsnijden worden de schutbladen één met de rest van het boekblok. Ik denk dat ik de eerste (en laatste) pagina straks ga verlijmen met de platten. Dan zie je dus de afbeelding niet meer. Maar omdat voor- en achterschutblad identiek zijn, zullen alle afbeeldingen die ik heb opgenomen te zien zijn.
Een paar oude nummers van De Boekenwereld gebruik ik als basis voor een nieuw boek. Ik snij de rug van het blad af en bekijk welke afbeeldingen ik zou willen bewaren. Hoe die in een boek (of meerdere boeken) gaan belanden weet ik nog niet.
Salden-reeks: Salvador Espriu – Kerkhof van Sinera
Al eerder schreef ik stukjes over deze mooie reeks.
Zoals mijn volgende foto zo laten zien heb ik
– op één na – alle deeltjes.
Leuk aan de serie is dat het voor mij steeds om
onbekende of vaag bekende schrijvers gaat.
Teksten uitgevoerd in een heel mooie druk, met steeds
een losse omslag in een felle kleur met letters geïnspireerd
op het bekende werk van Helmut Salden.
Ook het lettertype van de tekst is steeds goed gekozen.
Al met al wordt er veel aandacht besteed aan de boeken.
Mijn versie van de Salden-reeks.
Van het meest recente boek: ‘Kerkhof van Sinera’,
geschreven door de
Catalaanse schrijver/dichter Salvador Espriu,
volgt gedicht nummer 25.
‘Kerkhof van Sinera’ bestaat uit een gedichtenreeks
van 30 gedichten.
XXV
Dichtbij de zee. Daar had ik
een huis, dat huis was mijn droom,
zo dichtbij de zee.Hoge boeg. Over vrije
waterwegen, het ranke
bootje dat ik bestuurde.Mijn ogen kenden
heel de rust en de orde
van het kleine vaderland.Vertellen moet ik je
van die verschrikkelijke
regen tegen de ruiten!
Deze dag valt er een nacht
van duisternis op mijn huis.De zwarte rotsen
trekken mij naar een schipbreuk.
Verlokt door gezang,
al mijn pogingen zinloos,
wie wijst mij de ochtendstond?Dichtbij de zee. Daar had ik
een huis, een langzame droom.
Alle gedichten zijn tweetalig opgenomen. Het boek wordt afgesloten met een inleiding op de tekst zoals dat bij ieder deel gebruikelijk is.
Wikipedia biedt uitkomst als je nog wat verder
wilt lezen over Salvador Espriu en zijn werk.
De Schenkelworkshop gaat weer verder
Afgelopen weekend kreeg ik van mijn moeder een derde schenkel. Ze zijn natuurlijk altijd anders, die schenkels. Maar deze derde schenkel gaat weer een stimulans geven aan de schenkelworkshop.
Grappig dat je ook van heel eenvoudige voorwerpen opvallende foto’s kunt maken (al zeg ik het zelf).
De laagstaande zon help natuurlijk een handje mee.
Het was weer prachtig weer
Tegen geweld en grensoverschrijdend gedrag
Gisteren stond deze opstelling nog niet op het Kasteelplein. Vandaag aan het eind van de ochtend wel. De opstelling is in het verleden vaak door Graphic Matters gebruikt en ik vermoed dat zij de organisatie zijn achter dit protest tegen geweld en grensoverschrijdend gedrag.
De borden tonen allemaal voorbeelden van grensoverschrijdend gedrag. Dit bord bijvoorbeeld gaat over een voorval op het Kasteelplein zelf. Mensen werden uitgescholden omdat ze hand-in-hand liepen.
Het geïllustreerde boekbindersboek
Het is even stil geweest rond de boekbindactiviteiten
met betrekking tot ‘Het geïllustreerde boekbindersboek’.
Een ruime week vakantie en een niet erg meewerkende
copyshop zorgden voor vertraging.
Maar vandaag heb ik de boekbindersdraad weer opgepakt.
Ik wil schutbladen maken met behulp van de negen afbeeldingen die Uitgeverij Boekblok bij het boek levert. Moeilijkheid daarbij is dat de afmetingen van de schutbladen niet eenvoudig zijn. Ik moet de afbeeldingen drukken op een papier van A3-formaat om vervolgens het overtollig wit weg te snijden (samen met het overtollig wit van de katernen). Volgens mijn redenering had ik het in Word allemaal goed opgezet: de grootte van het papier, de marges, boven, links en rechts en aan de rugzijde. Hierboven zie je het eerste resultaat (van een andere copyshop die heel behulpzaam was).
Het printen gaat goed. Alleen staan de afbeeldingen zo dat er onnodig veel wit overblijft aan de voorkant (de kant die je gebruikt om het papier om te slaan). De afbeeldingen staan precies tegen de rugkant. De crèmekleur van de A3 zal prima passen. De 160gram van het papier is ook mooi stevig om als schutblad te dienen. Dus ik weet wat ik moet aanpassen.
Na een tweede bezoek aan de copyshop heb ik de schutbladen met de afbeeldingen. Ze passen prima op de katernen.
Morgen de schutbladen bevestigen op het boekblok en dan kan het boekblok gesneden worden. Altijd een mooi moment.
Zomaar een mooie schaduw?
Salvador Espriu, Kerkhof van Sinera
Deze week ontving ik mijn exemplaar van het nieuwste deel in de Salden-reeks: Salvador Espriu, Kerkhof van Sinera.
Een serie van dertig gedichten. Hier in de vertaling
van Maarten Asscher. Ook het Nawoord is van zijn hand.
De gedichten zijn van de Catalaanse schrijver Salvador Espriu.
Het zetwerk is weer van Chang Chi Lan-Ying.
Het lettertype is een type met de naam Pradell (naar een
lettersnijder uit Catalonië: Eudald Pradell).
Het drukwerk is van Jan de Jong.
De uitgever is de Statenhofpers.
Drie keer raden wat voor soep dit is?
Kastanjechampignons: Buitenbeentjes zijn groenten en fruit die er iets anders uitzien dan we gewend zijn. De smaak en de houdbaarheid zijn natuurlijk net zo goed. Die buitenbeentjes hebben ze ook voor kastanjechampignons.
Gedroogd eekhoorntjesbrood die staan te wellen.
Voeg daar nog prei, ui, knoflook, zout, peper, tijm en rozemarijn aan toe en je hebt een champignonsoep.
Revolusi!
Deel 2 van twee delen.
Een crisis zonder beelden op de tv of internet,
we kunnen het ons bijna niet voorstellen.
Maar zo was het natuurlijk wel in de jaren ’50.
Henk Ngantung, President Sukarno en de Britse bemiddelaar Lord Killearn, 1946, zwarte inkt op papier.
Henk Ngantung, Nachtelijke persconferentie met de internationale pers, 1946, zwarte inkt op papier.
Een heel schrijnend sfeerbeeld: Hesje, hoofdkussen en luier gemaakt van boekomslagen, Julia Nelisse, 1947, linnen.
Je zag het goed. een van de stukken linnen die van een boekband is afgehaald heeft als titel ‘Tarzan en de Leeuwman’. Julia Nelisse, Pelantungan, Java, 6 september 1947.
Sudjojono, Portret Pejuang (Portret van een strijder), 1953, andesiet steen. Heel serieus maar die auto op de voorkant van de sokkel is dan weer grappig.
Hendra Gunawan, Pengantin Revolusi (Bruid van de revolutie), 1957, olieverf op doek.
Soerono, Pembersihan Desa (Zuivering van het dorp), 1949, olieverf op doek.
Basoeki Abdullah, Portret Mohammad Hatta, 1949, pastel.
Henri Cartier-Bresson, Officieren van het TNI, Tentara Nasional Indonesia, 1949, gelatine zilverdruk.
Bij de tentoonstelling is ook een (op het eerste gezicht)
mooi verzorgd boek verschenen.
Daar heb ik nog onvoldoende in kunnen kijken om daar
nu diep op in te gaan.
Dat komt misschien later nog.


























































































