Dat staat op een van de CD’s waar ik vandaag naar luister.
De CD’s komen uit een schatkamer maar het album is
op zich zelf al een schatkamer:
bijna 60 nummers, ruim drie en een half uur met
Toots Thielemans.

Het Nederlands Jazz Archief brengt albums uit met daarop jazz muziek die een tijdje uit beeld was. Bijvoorbeeld omdat iemand wel de tapes had maar niet wist dat er een markt met liefhebbers is die de inhoud van de tape graag zouden horen.

Het album heet: Toots Thielemans meets Rob Franken – studio sessions 1973 – 1983. Het omvat drie CD’s met opnames en een tekstboekje met uitleg over de muziek en de geschiedenis van de opnames.

Op een van deze schijfjes staat ook ‘Dat Mistige Rooie Beest’ geschreven door Rohier van Otterloo. Dat kennen de meeste lezers natuurlijk van Turks Fruit (een film die ik nog nooit gezien heb maar de muziek is prachtig).

Zoals te zien is bevat het album ook een serie interessante foto’s.

Rob Franken is een naam die ik wel even moest opzoeken.

Rob Franken (Rotterdam, 16 augustus 1941 – ’t Harde, 7 december 1983) was een Nederlandse jazzpianist en arrangeur.

Franken begon zijn professionele carrière bij het folkduo Esther & Abi Ofarim. Hij speelde in een trio met drummer Klaus Weiss en richtte in 1967 de Rob Franken Organ-Ization op, met drummer Louis Debij, gitarist Ingo Cramer en bassist Piet Hein Veening. Franken was een van de eerste pianisten in Europa die overweg kon met het hammondorgel. Ook raakte hij al eind jaren zestig in de ban van de Rhodes-piano. Het werd zijn handelsmerk. Rob Franken werd de pianist van Toots Thielemans, die erg door hem beïnvloed is. Samen maakten ze onder meer de opnamen voor de soundtrack van de film Turks Fruit.

Franken speelde als sessiemuzikant mee op meer dan 400 platen. Hij werkte in heel Europa en vooral veel in Duitsland, waar hij vaste toetsenist werd bij de Peter Herbolzheimer Rhythm Combination and Brass. Hij was een vaste gast in het radioprogramma Sesjun van de TROS. Ook trad Rob Franken op in zijn eigen trio, met wisselende bassisten en drummers, onder wie de bassist Rob Langereis en de Belgische drummer Bruno Castellucci. In 1976 richtte hij The Keyboard Circle op; een experimentele formatie met pianist Jan Huydts, en slagwerker Henk Zomer. De pianisten speelden jazzrock en fusionachtige stukken, tegen elkaar in op Rhodes-piano’s, Clavinetten en synthesizers, begeleid door Henk Zomer.

Op 4 december 1983 maakte Rob Franken zijn laatste opnamen. Hij soleerde op de LP Big Band Bebop van Peter Herbolzheimer. Drie dagen later overleed hij op 42-jarige leeftijd aan een interne bloeding. De LP Big Band Bebop zou aan hem worden opgedragen.

In 2008 was het vijfentwintig jaar geleden dat Rob Franken overleed. Frank Jochemsen, toen student journalistiek en werkzaam bij Radio 6 was min of meer bij toeval liefhebber van Rob Franken’s muziek geworden. Hij maakte er een documentaire over en initieerde de cd-uitgave ‘Fender Rhodes’, waarop de documentaire te beluisteren is. Tijdens zijn research stuitte hij ook op unieke live-opnamen van The Keyboard Circle. Deze verschenen ook op cd.

Franken is opgenomen in Rotterdam Jazz Artists Memorial met een emaillen bord aan de Oude Binnenweg in Rotterdam.

In 2018 bracht het onafhankelijke platenlabel 678 records in het kader dat het vijfendertig jaar geleden was dat Rob Franken overleed, een reeks elpees uit met een keuze uit de vele uren muziek die Franken opnam voor het project FUMU (Functionele Muziek). De originele opnamebanden zijn verloren gegaan maar via de producer van destijds bleven er kopieën bewaard. DJ’s P-Dog & Zembie (alias Sander Huibers & Frank Jochemsen) selecteerden de meest funky stukken voor de platenreeks die Functional Stereo Music genoemd werd. Voor de hoesontwerpen, vervaardigd door Piet Schreuders werd gebruik gemaakt van authentieke reclamefoto’s uit de jaren zeventig.

Op het album staan ook drie opnames die vallen in de categorie FUMU (Functional Music). Muziek die bedoeld was als achtergrondmuziek in winkels, liften en luchthavens. De originele producer van deze muziek, Theo van Leeuwen, had deze muziek in zijn beheer. Later eindigden de opnames bij het Nederlands Jazz Archief. De FUMU-muziek op dit album was bedoeld voor de film ‘Sloot en plas’, een film voor de schooltelevisie.

Overbodig te zeggen dat het luisteren naar deze muziek
een genot is.