De goede/slechte kant van geschiedenis

Misschien denk je: ‘Alweer een bericht over kunst van Kara Walker?’
Inderdaad.
Ik ben erg onder de indruk van het werk maar het is niet
eenvoudig. het vraagt tijd om het te doorgronden.
In deze serie staat het werk ‘The right/wrong side of history’.

DSC03744KaraWalker - NiggerDye

Ik noem dit ‘Nigger dye’ omdat dat op de afbeelding staat. Maar het zegt veel over Amerika en over Kara Walker. Het ‘N-word’ is een woord dat niet echt politiek correct is. Maar Kara Walker stoort zich daar niet aan. Geen onderwerp gaat ze uit de weg en met lange tenen houdt ze geen rekening.


DSC03745KaraWalker

Kara Walker. Deze werken liggen in De Pont in een vitrine.


DSC03746KaraWalker

Als een kunstenaar dan een boekje maakt dan trekt me dat meteen.


DSC03747KaraWalkerDSC03748KaraWalkerDSC03749KaraWalkerDSC03751KaraWalker - TheKlan


DSC03752KaraWalkerTheRightSideTheWrongSideOfHistory - Wrong

De tekst op dit werk is: ‘The wrong side of history’. Het is een van een hele set werken. Een van die andere werken heet ‘The right side of history’. Centraal is die teksten staat natuurlijk de universele discussie of mensen aan de goede kant van geschiedenis staan. In de Nederlandse context is dat bijvoorbeeld anti-nazi tijdens WOII of steun je de Oekraïne in de oorlog met Rusland. In de discussie over racisme in de Verenigde Staten is de vraag nog steeds actueel.


DSC03753KaraWalkerTheRightSideTheWrongSideOfHistory - Right

Kara Walker. The wrong/right side of history.


DSC03754KaraWalkerTheRightSideTheWrongSideOfHistory - Crusade

‘Kruistocht’ als onderwerp voor de vraag The wrong/right side of history.


DSC03755KaraWalker - AnatomischeLes

Een soort van ‘anatomische les’ maar met een heel bijzondere invulling die vragen oproept. Is dat een skelet, loopt daar iemand met een zweep, waarom die stereotype afbeelding van een vrouw (Mammy) en zie ik daar een soort van geest?


Nog een bericht met werk van Kara Walker

Er zullen nog wel een of twee berichten volgen.
Het werk is indringend, direct, soms bitter maar altijd trefzeker.

DSC03729KaraWalkerUntitled2008-2011InktHoutskoolWaterverfEnPapierknipselOpPapier - Detail

Sommige werken bestaan op zich zelf uit veel individuele lijsten. Zoals hier in Untitled uit 2011. Dit is een van die individuele lijsten met een werk uitgevoerd in inkt, houtskool, waterverf en een papierknipsel op papier.


DSC03730KaraWalkerUntitled2008-2011InktHoutskoolWaterverfEnPapierknipselOpPapier - BrownSugar

Untitled uit 2011, inkt, houtskool, waterverf en een papierknipsel op papier. Dit heeft bij mij de ondertitel ‘Brown Sugar’.


DSC03731KaraWalkerUntitled2008-2011InktHoutskoolWaterverfEnPapierknipselOpPapier - Slavveree

Untitled, 2011, inkt, houtskool, waterverf en een papierknipsel op papier. Dit heeft bij mij de ondertitel ‘Slavveree’.


DSC03733KaraWalkerUntitled2008-2011InktHoutskoolWaterverfEnPapierknipselOpPapier

Hier is de hele groep zoals het op de tentoonstelling A Black Hole Is Everything a Star Longs To Be te zien is in Tilburg bij De Pont.


DSC03734KaraWalkerUntitled2008-2011InktHoutskoolWaterverfEnPapierknipselOpPapier - ItWasFun

Untitled, 2011, inkt, houtskool, waterverf en een papierknipsel op papier. Dit heeft bij mij de ondertitel ‘It was fun’.


DSC03735KaraWalkerUntitled2011HoutskoolOpPapier

Kara Walker, Untitled, 2011. Houtskool op papier.


DSC03736KaraWalkerUntitled2011HoutskoolOpPapier - IAmNobody

Een detail er van: I am nobody!


DSC03738KaraWalker

De naam van dit werk kan ik in mijn aantekeningen niet meer achterhalen. Kara Walker.


DSC03739KaraWalker - ArtWhichIsOnlyVisibleToBlackPeople

Een van de teksten: Art which is only visible to black people (kunst die alleen zichtbaar is voor zwarte mensen).


DSC03740KaraWalker -StrangeFruit

Deze ‘Strange Fruit’ maakt er onderdeel van uit.


DSC03741KaraWalker


DSC03742KaraWalkerYesterdaynessInAmericaToday2020GrafietpotloodEnWaterverfOpPapier

Kara Waker, Yesterdayness in America today, 2020. Grafietpotlood en waterverf op papier. Een heel groot werk met een soort van klassieke opbouw. Een vertaling van de titel zou kunnen zijn ‘Nostalgie in het Amerika van vandaag’.


Kara Walker: niet voor de heel gevoelige kunstliefhebber/ster

De serie foto’s gaat verder als een verslag van mijn
bezoek aan De Pont in Tilburg.
Noem het maar een avontuur.

DSC03719KaraWalkerNextThisProblemOfPrioritizingWordsPartDateUnclear

Er hangt een serie werken waarvan voor mij achteraf niet meer duidelijk is wanneer ze gemaakt zijn. Vaak heten ze ‘No Title’, maar ik geef ze een naam op basis van dat wat afgebeeld of geschreven staat. De werken dateren soms van voor 2007. ‘Next – this problem of prioritizing words’. Door schittering van het glas heb ik besloten de afmetingen te beperken tot de centrale voorstelling. Teksten waarvan een aantal te horen zijn bij filmbeelden van de stripbar in The Sopranos.


DSC03720KaraWalkerMoviePrepDateUnclear

Kara Walker, ontwerpen voor de papieren figuren in haar films.


DSC03721KaraWalkerWeWereShowgirlsPartDateUnclear

Kara Walker, ‘We were showgirls’.


We were showgirls touring Vienna in 1898. My stage name Aphra(o)dite, nee Sarah. My colleague – Fatimah, uses her real name.
So many passers by were staring at us that day. I gave them a free look.
Fatimah didn’t approve. She never approves.

DSC03723KaraWalkerPaintingIsASeriousMatter

Kara Walker, ‘Painting is a serious matter’.


De werkwijzen van Kara Walker zijn divers: tekeningen op papier,
knipsels, film met papieren “Wajong”-poppen, mixed media en ook
rollen papier.
Hier een paar fragmenten uit de rollen die er te zien zijn:

DSC03724KaraWalkerScroll

De rollen omvatten veel afbeeldingen en teksten. Ze zijn lang.


DSC03725KaraWalkerScroll


DSC03726KaraWalkerWhiteGuysHateBeingCartoonedPartOfScroll

Kara Walker, ‘White guys hate being cartooned’.


DSC03727KaraWalkerSmellOfSuccessAndTheStenchOfPartOfScroll

Kara Walker, ‘Smell of success and the stench’.


DSC03728KaraWalkerABlackHoleIsEverythingAStarLongsToBePartOfScroll

Kara Walker, ‘A black hole is everything a star longs to be’.


De Obama cyclus

Op de tentoonstelling van Kara Walker ‘A Black Hole is Everything
a Star Longs to Be’ in De Pont in Tilburg zijn vier grote werken
te zien die de regeerperiode van Barack Obama als onderwerp hebben.

DSC03711KaraWalkerBarackObamaTormentedSaintAnthonyPuttingUpWithTheWholeBirtherConspiracy2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapierDSC03712KaraWalkerBarackObamaTormentedSaintAnthonyPuttingUpWithTheWholeBirtherConspiracy2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapier

Kara Walker, Barack Obama – Tormented Saint Anthony putting up with the Birther Conspiracy, 2019, pastel, Conté cryans en houtskool op bewerkt papier.


DSC03713KaraWalkerBarackObamaAsOtheloTheMoorWithTheSeveredHeadOfLagoInANewAndRevisedEnding2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapierDSC03714KaraWalkerBarackObamaAsOtheloTheMoorWithTheSeveredHeadOfLagoInANewAndRevisedEnding2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapier

Kara Walker, Barack Obama as Othello the Moor with the severed head of Lago in a new and revised ending, 2019, pastel, Conté cryons en houtskool op bewerkt papier.


DSC03715KaraWalkerBarackObamaAsAnAfricanWithAFatPig2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapierDSC03718KaraWalkerBarackObamaAsAnAfricanWithAFatPig2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapier

Kara Walker, Barack Obama as ‘An African’ with a fat pig, 2019, pastel, Conté cryons en houtskool op bewerkt papier.


DSC03716KaraWalkerAllegoryOfTheObamaYears2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapierDSC03717KaraWalkerAllegoryOfTheObamaYears2019PastelContéCrayonHoutskoolOpBehandeldPapier

Kara Walker, Allegory of the Obama years, 2019, pastel, Conté cryons en houtskool op bewerkt papier.


Ben niet verrast als je hier of daar een kuif of hoofd
ziet dat je doet denken aan de opvolger van Obama.
Hij is het inderdaad.
De koning van de samenzweringstheorieën en -leugens.

‘Strange fruit’ is nooit ver weg

In het werk van Kara Walker is een voorstelling die je kunt
omschrijven als een uitbeelding van de song ‘Strange fruit’
van bijvoorbeeld Billie Holiday.

Strange Fruit is een jazznummer, beroemd gemaakt door de Amerikaanse jazzzangeres Billie Holiday. Het is gebaseerd op het gedicht Bitter fruit uit 1937 dat Abel Meeropol onder het pseudoniem ‘Lewis Allan’ publiceerde.

Strange Fruit werd door Billie Holiday voor het eerst gezongen in 1939, in Café Society, Sheridan Square, Greenwich Village, New York. Nadat Columbia Records het nummer had geweigerd, nam ze het op voor Milt Gablers platenlabel Commodore Records. Dankzij de zeggingskracht van de tekst en de indringende vertolking werd het lied een populaire jazzstandard met tal van opnamen en covers door andere artiesten. Samen met de uitvoeringen door Billie Holiday zijn die van Nina Simone de bekendste.

Ik kwam op dit onderwerp door een afbeelding in het boek
‘Book of Hours’ van Kara Walker.

KaraWalkerBookOfHoursPag6Autumn - StrangeFruit

Kara Walker, Book of Hours, pagina 6, Autumn. Maar in mijn hoofd noem ik het steeds ‘Strange Fruit’.


Als je aan een ‘Book of hours’ of aan een Getijdenboek denkt
dan denk je aan een typisch middeleeuwse boekvorm waarin
gebeden en religieuze teksten bij elkaar gebracht werden
voor persoonlijke devotie.
De teksten hielpen je na te denken over God, recht, onrecht,
liefde, dood, ethiek enz.

Dus als een modern kunstenaar als Kara Walker zegt die vorm te kiezen
dan wil ik dat beter begrijpen.

Eerst eens even gekeken of mijn definitie van hierboven van
het begrip Book of Hours correct is. Wikipedia:

The book of hours is a Christian devotional book used to pray the canonical hours (In the practice of Christianity, canonical hours mark the divisions of the day in terms of fixed times of prayer at regular intervals). The use of a book of hours was especially popular in the Middle Ages and as a result, they are the most common type of surviving medieval illuminated manuscript. Like every manuscript, each manuscript book of hours is unique in one way or another, but most contain a similar collection of texts, prayers and psalms, often with appropriate decorations, for Christian devotion. Illumination or decoration is minimal in many examples, often restricted to decorated capital letters at the start of psalms and other prayers, but books made for wealthy patrons may be extremely lavish, with full-page miniatures. These illustrations would combine picturesque scenes of country life with sacred images.

Vervolgens nog dit over de indeling van een Book of Hours:

A typical book of hours contains the Calendar of Church feasts, extracts from the Four Gospels, the Mass readings for major feasts, the Little Office of the Blessed Virgin Mary, the fifteen Psalms of Degrees, the seven Penitential Psalms, a Litany of Saints, an Office for the Dead and the Hours of the Cross. Most 15th-century books of hours have these basic contents.

Dus samengevat:
Een getijdenboek was een boek met teksten voor persoonlijke devotie en overweging.
Het is een typische vorm van een middeleeuws boek. Er zijn er veel gemaakt en daarom
Zijn er nu ook nog veel te vinden in collecties en bibliotheken.
De getijdenboeken verschillen allemaal van elkaar maar inde kern bevat een getijdenboek
een kalender met de Christelijke feestdagen. Delen uit de vier evangeliën, de misteksten
voor de belangrijkste feestdagen, speciale gebeden voor de maagd Maria, enkele series psalmen,
een gebed dat de belangrijkste heiligen opsomt, een cyclus met gebeden voor de doden en
de gebeden van de kruisweg.

IMG_8071KaraWalkerDePont


Nu wil Kara Walker ons waarschijnlijk niet tot gebed aanzetten met haar versie
maar waarschijnlijk wel aan het denken zetten over de onderwerpen die
haar na aan het hart liggen.

Dus als een kunstenaar een boek uitbrengt met de titel ‘Book of hours’
dan ga ik in ieder geval op zoek naar de indeling van dat boek.
Die indeling kan zo eenvoudig zijn als: lente, zomer, herfst en winter;
maar kan ook wat ingewikkelder zijn.
De bovengenoemde opsomming van Wikipedia van de indeling
zoals die in de middeleeuwen voorkwam geeft dat al aan.

In het boek van Kara Walker staat achterin een overzicht van de afbeeldingen
en die zijn in groepen opgedeeld.
Het overzicht (List of Works) staat op pagina’s 137 – 143.
Eens zien hoe dat in elkaar zit.

p. 3 – 23, geen titel, 31 afbeeldingen
p. 25 – 31, Six from The Book of Hours, 6 afbeeldingen
p. 33 – 42, Book of Hours (Paradise), 10 afbeeldingen
p. 45 – 54, Book of Hours (ICBM’s for HBCM’s), 10 afbeeldingen
p. 57 – 71, Book of Hours, 15 afbeeldingen
p. 73 – 83, Book of Hours (2020), 11 afbeeldingen
p. 85 – 91, Book of Hours (Beating back the devil), 7 afbeeldingen
p. 93 – 108, geen titel, 14 afbeeldingen
p. 111 – 118, Book of Hours (Summer), 8 afbeeldingen
p. 121 – 135, Book of Hours (Self and other), 12 afbeeldingen

Dus 10 delen of hoofdstukken.
Uit

Het stelt me wel voor een paar problemen:
ICBM’s staat vast niet voor ‘intercontinental ballistic missile’ of
kernraket. Hoewel et eerste werk wel een soort van raket kan zijn.
HBCM staat dan vast weer niet voor de naam van de rock group
of lied: His Blood Covers Me.
Als je op die term zoekt vind je wel veel teksten uit de bijbel
die over bloed gaan.
Maar ik heb het gevoel dat dit avontuur op een dood spoor loopt.

Terug naar de eerste twee delen. Daar zag ik naast het hierboven
opgenomen ‘Autumn’ de volgende afbeeldingen die me opvielen:

KaraWalkerBookOfHoursPag18ItComesToThis - YesWillIsYourFreedom

Kara Walker, Book of Hours, pagina 18: It comes to this. Met een Trump rechts  als poppenspeler die de marionet toeroept: ‘My Will Is Your Freedom’ (Mijn wil is jouw vrijheid).


KaraWalkerBookOfHoursPag21Dreamer

Het werk is niet altijd zwart en donker. Kara Walker, Book of Hours, pagina 21: Dreamer.


Dit waren voorbeelden van werk uit het eerste ‘hoofdstuk’.
Uit ‘Six from The Book of Hours’ volgt een voorbeeld:

KaraWalkerBookOfHoursPag31MotherAndDaughter

Kara Walker, Book of Hours, pagina 31: Mother and Daughter. Het idee dat je in je leven steunt op je ‘voorganger’ komt vaak terug in het werk.


Uit ‘Book of Hours (Paradise)’ toon ik hier twee voorbeelden:

KaraWalkerBookOfHoursPag41NoTitle

Kara Walker, Book of Hours, pagina 41: No Title.


KaraWalkerBookOfHoursPag43NoTitle - AlbinoNegrix

Kara Walker, Book of Hours, pagina 42: No Title. Bij de afbeelding staat volgens mij geschreven ‘Albino Negrix’.


Het avontuur met dit boek is nog lang niet ten einde.

Kara Walker in De Pont

De tentoonstelling is indrukwekkend en tegelijk niet eenvoudig.
Daarom dat ik de indrukken van mijn bezoek aan die tentoonstelling
verdeel over een aantal berichten.

Dat geeft mij de kans meerdere malen terug te gaan naar het
materiaal dat ik heb verzameld en er iedere keer nog eens
goed naar te kijken.

Deze keer de ‘folder’.
Folder is misschien niet de juiste naam.
Ik denk, maar zo vaak bezoek ik De Pont niet, dat ze bij
iedere grote tentoonstelling een soort van introductie
ter beschikking stellen.
Vandaag neem ik daar een deel van de tekst van over.

MuseumDePontKaraWalker01

De tekst is soms iets te ronkend naar mijn smaak en de nadruk op het atelierkarakter van het werk is naar mijn gevoel niet echt nodig. De rest van de tekst is heel behulpzaam.


MuseumDePontKaraWalker02Txt

Door mijn knip- en plakwerk kan het zijn dat de letters verschillend van grootte worden. Maar het gaat om de inhoud.


MuseumDePontKaraWalker03TxtMuseumDePontKaraWalker04Txt


DSC03703KaraWalkerIAmNotMyNegro2020HoutskoolEnPastelOpPapier

Kara Walker, I am not my negro, 2020, houtskool en pastel op papier. In 2016 verscheen de film ‘I am not your negro’ en dit werk is daar een reactie op.


Op Wikipedia staat over deze documentaire:

I Am Not Your Negro (vert. Ik ben je neger niet) is een documentairefilm uit 2016, geregisseerd door Raoul Peck, gebaseerd op het onvoltooide manuscript van de Amerikaanse auteur James Baldwin Remember This House.

Verteld door acteur Samuel L. Jackson verkent de film de geschiedenis van het racisme in de Verenigde Staten aan de hand van Baldwins in de jaren ’70 opgetekende herinneringen aan burgerrechten-activisten Medgar Evers, Malcolm X en Martin Luther King Jr. met wie hij bevriend was, evenals zijn persoonlijke observaties van de Amerikaanse geschiedenis.

DSC03708Untitled2011HoutskoolOpPapier45Afb

Untitled, 2011, houtskool op papier.


Dit werk bestaat uit 48 kleinere werken op papier. Om er een klein
beetje grip op te kijken heb ik tijdens mijn bezoek een paar
individuele werken gefotografeerd.
Die volgen nu.
Ik geen een paar ervan een soort van titel op basis van of tekst
op het werk of de afbeelding zelf.

DSC03704Untitled2011HoutskoolOpPapier45AfbCurrentEvents-GoHugTheCop

Current events – Go hug the cop.


DSC03705Untitled2011HoutskoolOpPapier45AfbDSC03706Untitled2011HoutskoolOpPapier45AfbLincoln

Lincoln.


DSC03707Untitled2011HoutskoolOpPapier45AfbOf(F)course

Of (F) Course. Een afbeelding van mishandeling, een afranseling met als tekst ‘Natuurlijk’ en ‘Van koers af (van het padje af)’. Bij een lijn die je kunt interpreteren als een zweep staat ‘Maga Zine’ .


Kara Walker, bij wijze van intro

DSC03693KaraWalkerABlackHoleIsEverythingAStarLongsToBe

Kara Walker, A Black Hole Is Everything a Star Longs to Be, is te zien in De Pont in Tilburg. Daar ging ik vorige week kijken. ‘bij wijze van intro’ suggereert dat ik snap wat ik gezien heb maar dat is niet de boodschap van de titel. Het is de introductie op mijn avontuur….


De tentoonstelling,
A Black Hole Is Everything a Star Longs to Be,
is georganiseerd door Kunstmuseum Basel,
in samenwerking met Schirn Kunsthalle Frankfurt
en De Pont museum, Tilburg.

Bij de tentoonstelling verschijnt een catalogus:
‘Kara Walker – A Black Hole Is Everything a Star Longs to Be,
Drawings 1992–2020′,
maar die heb ik in de museumwinkel niet gezien.
Dus voor mijn berichten kan ik daar nu niet op terugvallen.

Mijn foto’s hebben minder licht dan in andere situaties
maar dat heeft te maken met de belichting van de tentoonstelling
die waarschijnlijk die is aangepast omdat de werken
van Kara Walker bijna altijd op papier gemaakt zijn.
Papier is vaak gevoelig voor licht.
Net als in veel andere tentoonstellingruimtes zorgt het licht
voor veel spiegeling. Helaas niet alleen voor als je foto’s maakt.

Het is niet eenvoudig om de naam van het werk vast te stellen.
Deze tentoonstelling toont werk uit haar archief dat niet bedoeld
is als ‘eindproduct’, als tentoonbaar werk.
Daarom zie je vaak werk in vitrines liggen die wel bij elkaar horen
maar niet persé een naam hebben.

Ik heb ze wel een naam gegeven maar dat is alleen om ze terug
te kunnen vinden, voor privégebruik dus.
Daarnaast bestaan sommige werken uit een groter aantal
schilderingen of tekeningen op losse bladen papier.
Dat is moeilijk om hier te laten zien, maar belangrijker,
moeilijker om als één geheel te interpreteren.
Daar waar mogelijk hanteer ik de naam van het werk zoals
dat op de tentoonstelling vermeld staat.
Dat zal best wel eens fout gegaan zijn.

DSC03692KaraWalkerABlackHoleIsEverythingAStarLongsToBe

Kara Walker, dus.


DSC03694KaraWalkerIWasBornAManFebMarch2000 Overview

Dit is een deel van een vitrine. Je ziet kaarten met getypte tekst, geschreven tekst, teksten en schilderingen met verschillende technieken, soms met kleur. Wat zag ik zoal?


Getypt:

I was born a man
and became a woman quite by accident. When
I realized I had the biology for it.
this is not i

Handgeschreven:

……..Always attempting
………to
……fill these
….huge blank
..moments
..with an
….external
……form of
……..love.

Becomes so
impossible…

De puntjes in het stuk handgeschreven tekst zijn van mij.
Ik kan niet snel de tekst zo positioneren zoals de tekst
op papier staat met WordPress.

Verder daar waar een vrouw en een man staan afgebeeld
op één tekening is er geweld.

DSC03694KaraWalkerIWasBornAManFebMarch2000 DetailISelfportretAsA19thCBlackMam

Een van de tekeningen van het overzicht uit de vitrine. Er staat bij: ‘Self portrait as a 19th century black man’, February 2020.


DSC03694KaraWalkerIWasBornAManFebMarch2000 DetailII


DSC03695KaraWalkerPaperCut

Kara Walker maakt gebruik van de kniptechniek. Dat doet ze voor werk op papier maar ook in de vorm van film. Ze maakt de films op een manier die doet denken aan Wajang (vorm van poppenspel, waarin gebruik wordt gemaakt van schaduw- of lichteffecten). Dit is overigens niet een man die iets aanreikt aan een vrouw. De uiteindelijke afbeelding is veel complexer.


DSC03696KaraWalkerTimeToMakeDrawings

Vlak onder de papierknipsels liggen tekeningen en schilderingen en een kaartje. Hier toon ik twee tekeningen en het kaartje met getypte tekst.


Time to make drawings Time to draw.
love me.

make love to me. sex me up, loverboy.

DSC03697KaraWalkerFilmStill

Dit zijn een paar film stills om de knipseltechniek te zien in een film.


DSC03698KaraWalkerFilmStillDSC03699KaraWalkerFilmStill

Kara Walker schuwt het gebruik van stereotypen niet in haar werk.


DSC03701KaraWalkerGeorgiaCrackers

Deze tekening van een hoofd ligt naast een verpakking van koekjes. Die koekjes zijn te vergelijken met onze negerzoenen (denk ik).


DSC03700KaraWalkerGeorgiaCrackers

Georgia Crackers.


De tekst op de doos:

Georgia Crackers, a Southern Traditional Taste to be used in
snacks, soups, hors d’oeuvres, dips and all occasions that call for
a truly “Crackin’ Good Cracker”.

Hoe de koekjes smaken weet ik niet maar ik kan me voorstellen
dat mensen de tekst smakeloos vinden.

DSC03702KaraWalker

De eerdere knipsel is een voorbereiding van een werk waarvan op een van de afbeeldingen dit te zien is. De hand van de man verdwijnt achter in de vrouw om via haar mond een hart aan zich zelf aan te bieden.


Genoeg om over na te denken, lijkt me.

Kara Walker

Daar waar Aelbert Cuyp een echte people pleaser is
kun je dat van Kara Walker niet zeggen.
Dat heeft in de eerste plaats te maken met de onderwerpen
waar over ze haar werken maakt.

Een willekeurige beschrijving zegt het als volgt:

In her diverse practice, Kara Walker riffs on contemporary and historical mythologies of race, gender, sexuality, slavery, and violence.

Deze tekst las ik hier.
De tekst is opgesteld in het opgeklopte marketing taaltje
dat de kunstwereld gebruikt om interessant te klinken en
niet direct iedereen tegen de schenen te schoppen.

Het werk van Kara Walker gaat naar mijn gevoel minder over
‘hedendaagse en historische mythes over ras, gender, seksualiteit,
slavernij en geweld’ maar meer over rassendiscriminatie,
discriminatie van vrouwen, seksueel misbruik, slavernij en
het geweld dat onlosmakend is verbonden deze praktijken.

Dat maakt dat een bezoek aan een tentoonstelling van haar werk
niet een blij, zorgeloos evenement is.
Het is indrukwekkend, verwarrend, vermoeiend, inspirerend maar
roept tegelijk veel vragen op, zet aan tot nadenken, zet aan
tot het opzoeken van informatie, enz.
Kortom: het is hard werken.

Als een soort snuffelstage een kleine introductie.

IMG_8071KaraWalkerDePont

Afgelopen zaterdag bezocht in de tentoonstelling: ‘A Black Hole Is Everything a Star Longs to Be’ (een zwart gat is alles waar een ster naar verlangd om te zijn). Let op: bij Kara Walker is wat je ziet meestal niet wat de boodschap is. Ga op zoek naar de donkere humor, het cynisme, de rang te onthullen, te schokken, te verbazen.


Op de tentoonstelling kocht ik een boek.
Volgens mij was het boek dat verschijnt bij de tentoonstelling
niet voor handen. ‘Book of Hours’ was dat wel.
De term Book of Hours kennen we als getijdenboek.
De soort boeken waarin voornamelijk religieuze teksten staan,
geordend aan de hand van de gebeurtenissen van het kerkelijk jaar.
Bedoeld voor privégebruik, een bron van inspiratie en devotie
voor de lezer. Een genre dat in de middeleeuwen ontstond.

In het ‘Book of Hours’ staan geen teksten, alleen werken van
de kunstenares. Er is een indeling in het boek maar die
moet ik nog eens goed doornemen.
Het boek is mooi uitgevoerd en er is een soort van inlegposter.

IMG_8073KaraWalkerBookOfHours3AMVision2020

3 AM Vision. Is de afbeelding verticaal bedoeld, of horizontaal. Er is iets met de knot in haar haar en dan die handen.


De afbeelding staat ook in het boek. Dat beantwoordt de
eerste vragen:

IMG_8074KaraWalkerBookOfHours3AMVision2020

Zo kijk je naar de afbeelding en ‘de knot’ in het haar is een hoofd. Een hoofd om je goofd op te laten rusten.


Nog even naar het internet:

Kara Walker’s 3am Vision is a cut-paper work that references the Kunstmuseum Basel’s Body of the Dead Christ in the Tomb, by Hans Holbein the Younger. Unlike Holbein’s representation of Christ, Walker’s figure is not dead, but is raised slightly from her supine position, propped up at the neck by a disembodied head—a literal head rest, supporting the body of another.

Binnenkort gaat ons avontuur hier verder.