Tagarchief: India

BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL

Posted on by

Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.

De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.

De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.

Frederik Buyckx: Moving Albania

Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.

Frederik Buyckx: Moving Albania.

Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.

Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)

De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.

Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).

Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.

Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.

Edwin Koo, Tibetan Exiles

Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.

Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.

Edwin Koo.

Edwin Koo.

John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.

John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas

Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.

John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.

Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren

Christophe Agou: Face au Silence.

Christophe Agou: Face au Silence

Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?

Christophe Agou. Bijna stillevens

Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.

Christophe Agou.

Irina Rozovsky: One to Nothing.

Irina Rozovsky.

Irina Rozovsky.

Irina Rozovsky: One to Nothing

De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.

Irina Rozovsky.

BredaPhoto.

Donald Weber.

Donald Weber: Interrogations

Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.

Donald Weber.

Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.

Donald Weber.

De tentoonstellingsruimte.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi

Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.

Evgenia Arbugaeva: Tiksi.

Evgenia Arbugaeva.

Evgenia Arbugaeva.

Alejandro Cartagena: Car Poolers.

Alejandro Cartagena: Car Poolers

Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.

Alejandro Cartagena.

Alejandro Cartagena.

BredaPhoto.

Trishna

Posted on by

Trishna.

Het is net als met foto’s van beroemde mensen.
Is de foto werkelijk goed of vind je hem mooi vanwege de persoon
die op de foto staat?
Die vraag stel ik me ook altijd bij een film die zich afspeelt in India.

Zeker nu we net een vakantie naar India geboekt hebben.

Trishna is een boekbewerking, geplaatst in Rajasthan.

Het verhaal gaat over een vrouw die in het leven klemt raakt
tussen de liefde voor een man (die het niet waard is),
de tradities van haar cultuur en tijd en
alle andere denkbare omstandigheden.

Het idee het verhaal te plaatsen in India is prima.
De tegenstellingen tussen de traditionele, gesloten cultuur
van India en de moderne wereld van Mumbai,
wat wil je nog meer.

De beelden zijn prachtig zoals India prachtig is.
Voor sommige mensen is dat druk, vies, stoffig.
Voor mij zijn het de mooie kleuren, de vriendelijke mensen
die ook in moeilijke omstandigheden er het best van maken,
de diverse culturen, de architectuur, te veel om op te noemen.
De film heeft het allemaal.

Maar mijn oordeel is dat de manier waarop het verhaal verteld wordt
‘houterig’ overkomt, soms zelfs ongeloofwaardig.
Ik heb met plezier gekeken maar een grote film is het niet.

De film is gebaseerd op het boek x91Tess of the Dx92Ubervillesx92
van Thomas Hardy uit 1891.

Een aan te raden recentie kan gevonden worden op de volgende website:
http://flossieonfilm.wordpress.com/

Een stukje van de recentie:

Taking on Tess in this way could be seen as a brave move by Winterbottom and indeed, he has received a lot of criticism for missing detail, actors unequipped for the roles and a thrown together script. David Gritten for The Telegraph commented x91Trishna feels faintly unsatisfying, leaving a sense of opportunities missed and details not quite thought throughx92. Glen Sumi comments that there is x91no sense of tragedyx94 and Peter Debruge for Variety writes the x91tale feels heavy-handedx92 and that x93Winterbottom never quite convinces that the character (Jay) is cruel enough to deserve the fate that awaits himx94.

Bioscoopkaartje.

Indiase Miniaturen

Posted on by

Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.

Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.

Soms alleen de contouren.

Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.

Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.

Let op de leuke schoenen.

Ajanta en Ellora: vakantiebestemmingen

Posted on by

Eens kijken wat de ‘Nouvelle Larousse Universel’ ons vertelt
over de plaatsen Ajanta en Ellora:

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 35.

Ajanta, village de l’Etat de Bombay (Inde). Temple Creuse dans le roc ouse trouvant de belles fresques d’inspiration boudhique (IV-VIIe siecle).

Ajanta, dorp in de staat van Bombay (India).
Tempel uitgehold in de rots waar prachtige fresco’s zijn met
Boeddhistische inspiratie (IV-VII eeuw).

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 621.

Ellora, localite de l’Inde (Hydrabad), sur le plateau du Decan (Inde centrale), celebre par le tombeau d’Aureng-Zeb et par ses grottes, ou sont construits plusieurs des temples souterrains.

Ellora, plaats in India (bij Hyderabad), op het plateau van de Deccan (Centraal-India),
bekend om het graf van Aurangzeb en grotten,
waar verschillende tempels werden gebouwd onder de grond.

Er is een groot verschil tussen de twee grotcomplexen.
Ajanta is Boeddhistisch en Ellora is veel meer een combinatie.
Waarbij Hindoeisme voorop gaat (17 grotten).
De grotten zijn op allelei manieren versierd.
Met afbeeldingen en met beelden.
Hier een voorbeeld van een beeld van Boeddha in grot 4 in Ajanta:

Mithuna

Posted on by

Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.

Volgens het museum:

A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).

Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.

Nogmaals India 1995

Posted on by

De volgende reeks dia’s van India uit 1995
gaan met name over Nawalgarh en Bikaner.
Nawalgarh is bekend door de Haveli’s:
prachtig versierde particuliere huizen.
In de serie foto’s van Bikaner komen de koninklijke grafmonumenten
Devi Kund aan de orde. Een complex graven in die typische Indiase stijl
die bij ons een sprookjesgevoel opwekt.

Detail van een schildering op/in een Haveli. Compleet met stoomtrein.

____________________________________________________________

Podar gate in Nawalgarh.

____________________________________________________________

Ik vermoed dat ik toen dacht dat het hier om veel modernere architectuur ging dan het meeste wat we toen te zien kregen.

____________________________________________________________

Bikaner is kamelenland.

____________________________________________________________

Hier is de eekhoorn de hoofdrolspeler.

____________________________________________________________

Ik heb geen idee meer wat dit is. Misschien de binnenkant van de koepel op de volgende foto?

____________________________________________________________

Een reisgenoot die heel veel aandacht trok onder andere vanwege zijn blonde krullen. en Niet te vergeten de lengte van zijn haar.

____________________________________________________________

De bloem van de bananenboom.

____________________________________________________________

De Heilige Koe.

____________________________________________________________

Veel bestrating zag je toen nog niet in dit deel van India. Dat zal inmiddels wel veel veranderd zijn.

____________________________________________________________

Kamelengebied.

____________________________________________________________

Bikaner, The Royal Cenotaphs Devi Kund.

Devi Kund is de plaats waar de grafmomnumenten staan.
Het is een soort grote vijver met daarbij een plaats
waar de lichamen van overledenen worden verbrand.

____________________________________________________________

India 1995

Posted on by

In de tijd dat ik nog geen digitale foto’s maakte,
maakte ik dia’s.
Vandaag de dag kijk je daar niet meer naar.
Dat is jammer want we hebben toen een aantal leuke reizen gemaakt.
Net voor onze vakantie, eind vorig jaar,
zag ik een aanbieding bij een grootwarenhuis voor een product
met de naam SLIDES2PC.
Dat wil ik wel eens proberen.

Vanmiddag hebben we het apparaat opgehaald en hebben we het uitgepakt
en uitgeprobeerd.
Hier volgen de eerste resultaten.

Ik heb al wel gemerkt dat ik moet letten op de helderheid
en de kleurbalans.
Mijn eerste reactie is dat de foto’s die gemaakt worden
niet echt scherp zijn.
Dat kan liggen aan mijn fotokunsten (het fototoestel moest toen
nog handmatig scherp gesteld worden) of aan het scanapparaat.

Je moet de dia wel correct in het apparaat leggen anders valt een deel van de dia weg.

De route vanaf Delhi, door Rajasthan, Jodpur, Udaipur en Jaipur, ging via Varanasi naar Nepal. Aangegeven met revetten.

Ons vliegtuig.

De bouwvakkers achter ons hotel.

Het Rode Fort in Delhi.

De zijkant van het fort dat grenst aan de stad.

Bruidegom?

Een riksjarijder op blote voeten.

De Jama Mashjid.

Onderweg naar een klein paleis buiten Delhi.

Een tukttuk met Lord Ganesha.

Dezelfde dia maar dan met andere settings.

En nogmaals

De toegangspoort tot de Haveli.

India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Posted on by

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

Holi

Posted on by

Heel af en toe maak ik wel eens een goede foto,
maar als ik naar de volgende reeks foto’s kijk
dan zie ik niet alleen mensen die heel, heel veel plezier hebben
maar ook een aantal goede fotografen aan het werk.GENIET!

Deze foto valt een beetje uit de toon. Er is nog een foto die buiten de reeks valt. Maar de foto is genomen op het Holi-festival en is prachtig. Twee acteurs worden bedolven onder bloemblaadjes:
Artists dressed as Hindu Lord Krishna (left) and his consort Radha, Mathura, India, 28/02/2010, K. K. Arora.

Twee acteurs gekleed als Krishna (links) en Radha.Wikipedia:

Het Holifeest, of Phagwa, is een Hindoeistisch feest dat jaarlijks rond de maand maart gevierd wordt en in feite een combinatie is van een lentefeest, een feest van de overwinning van het goede op het kwade en een nieuwjaarsfeest. Volgens de Gregoriaanse kalender wordt het in het voorjaar gevierd en in de Hindoekalender op de dag na de volle maan van de maand Phaalguna. Naar deze maand is dit feest ook genoemd.Het Holifeest kenmerkt zich door dans, zang, versnaperingen en het strooien met gekleurd poeder, parfum (Goellaal) en ze sprenkelen gekleurd water (Abier).

Boy in color, smiles, Holi, Siliguri, India, 26/02/2010, Rupak De Chowdhuri.

Lachende jongen in kleur.

Ook deze valt een beetje uit de toon. Maar de rust gecombineerd met de felle kleur rood….:
Child in tomato pulp, Holi, Hydrabad, India, 28/02/2010, Krishnendu Halder.
Kind in tomatenpulp.
Mijn fototitels, zowel in het Engels als Nederlands zijn interpretaties
van de omschrijving die de foto’s krijgen op de site van Boston Big Picture.

Children pose during Phagwa or Holi, 28/02/2010, Andrea De Silva.

Colored faces, Holi in Ahmedabad, India, 01/03/2010, Amit Dave.

Colored water, Holi, Allahabad, India, 27/02/2010, Rajesh Kumar Singh.Gekleurd water.

Eyes on Holi, Calcutta, India, 28/02/2010, Sucheta Das.Eyes on Holi, Ogen op Holi.

Holi celebrations, Bankey Bihari Temple, Vrindavan, India, 28/02/2010, Daniel Berehulak.

Men with face paint and colored powder, Guwahati, India, 01/03/2010, Utpal Baruah.

Mannen met geverfde gezichten en gekleurd poeder.

Men in colors, Lathmar Holi, Nandgaon, Mathura, 24/02/2010, K. Arora.

Students celebrating Holi festival, Indore, India, 22/02/2010, AP.

Dit is een fantastische foto. De afbeelding toont pure vreugde, pure joy. Kijk tegelijkertijd eens naar de gekleurde poeder in de lucht. Fantastisch:
Woman participating in Holi, Mumbai, India, 01/03/2010, Rafiq Maqbool.

The big picture

Posted on by

Er is een web site met de naam The Big Picture.
Onregelmatig, maar steeds meerdere malen per maand,
zijn daar series foto’s te zien van een hele hoge kwaliteit.
Uit de series van afgelopen maanden koos ik een paar foto’s
uit een serie van National Geographic.
Deze zijn van verschillende fotografen.
Daarnaast enkele uit een serie gemaakt in India.
In Pushkar om precies te zijn.
Daar wordt jaarlijks een grote kamelenmarkt gehouden.
De zogenaamde Pushkar Fair of Pushkar Mela.
Daar maakte in oktober 2009 Kevin Frayer een serie foto’s.
Enkele zie je hieronder.

Cesare Naldi, Nazroo (de verzorger) and elephant Rajan.

Michael Johnson.

Mike Matas.

Peter Allinson.

Kevin Frayer, A camel herder, Pushkar Mela 2009.

Een kamelenherder.

Kevin Frayer, Contestant J.S. Chounan, Pushkar Mela 2009.

Deelnemer J.S. Chounan.
Op de markt wordt een wedstrijd gehouden voor de man
met de langste snor. Dit is een van de deelnemers.
Hij won met zijn snor van 3.25 meter.

Kevin Frayer, een dans.

 

Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Posted on by

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.

Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.

De vlag van India.

Verkiezingen in India / Holi

Posted on by

Onlangs werd in India het Holi-festival gevierd.
Een Hindoefeest dat met heel veel kleur gepaard gaat.
Of de verkiezingen ook zo gekleurd zijn weet ik niet.
En als ik dan zeg: ‘veel kleur’, dan bedoel ik veel kleur.
Of beter: dan bedoelen ze in India veel kleur.

Gemunu Amarasinghe, AP, Holi, Jaiselmer, Rajastan, 11/02/2009.

Gautam Singh, AP, Holi in Mumbai, 11/03/2009.

Amit Dave, Reuters, Holi in Ahmedabad, 10/03/2009.

Ajay Verma, Reuters, Holi eye, Chandigarh, 10/03/2009.

17/11/2007

Posted on by

Maar het leven gaat door.
Dus op 17 november nog wat foto’s gemaakt
van een aantal souveniers die we meegebracht hadden.

Dit is de toran die we in Bhuj gekocht hebben.
Inmiddels hangt hij ingelijst in onze woonkamer.

Een paar maanden later kan ik er nog steeds erg kwaad over worden.
Het verpest mijn herinneringen aan prachtig Gujarat niet,
maar er blijft een wrange smaak achter.

16/11/2007

Posted on by

De andere ochtend, vroeg naar Den Haag.
Daar was mijn tas.
De NS vroeg overigens niet eens naar een identiteitsbewijs.
Ik kreeg zo de tas mee.
Camera, foto’s, iPod en geld weg.
Mij paspoort en bijvoorbeeld mijn notitieboekje met mijn reisverhaal,
was er nog wel.
Alles bij elkaar geen prettige ervaring.
En dan druk ik me heel, heel zwak uit.

15/11/2007

Posted on by

De thuiskomst uit India was niet zo’n succes.
De vlucht was okay maar ik had niet geslapen.
In Nederland aangekomen hebben we de trein genomen naar Breda.
Al voor Dordrecht ben ik in slaap gedommeld.
En tussen Dordrecht en Breda opnieuw.

In Breda ben ik met mijn grote rugzak uit de trein gestapt,
mijn kleine rugzak in de trein achterlatend.
Nog voor we de taxi instapten ontdekte ik het.
Liep terug, ben de trein in gesprongen waaruit ik dacht dat ik kwam.
Dat was niet correct. Het was de verkeerde trein.
Voor ik hulp kreeg van een conducteur was ik al bijna in Den Bosch.
Deze conducteur belde met zijn collega op de trein waar mijn tas in zou moeten zijn.

De conducteur op de andere trein (die waarin ik gezeten had)
had net een zaakje aan de hand met de spoorwegpolitie.
Toen die de trein doorging was mijn tas al weg.
Tas weg en natuurlijk ook de inhoud.
Paspoort, iPod, fotocamera, al mijn foto’s, dollars, telefoon enz, enz.
L. had ik op het station achtergelaten.
Die was maar niet de taxi ingegaan.
Ze had geen huissleutel bij zich maar ook geen mobiele telefoon.
Kortom drama.
Uiteindelijk aangifte gedaan op het station maar die gaven me weinig hoop.
Dat bleek ook wel.
Dezelfde avond bleek mijn tas afgegeven te zijn op station Den Haag.

Indiase miniaturen

Posted on by

In het voormalige Prince of Wales museum in Mumbai heeft men een prachtige
collectie Indiase miniaturen.
Ik heb er wat foto’s gemaakt maar mijn camera is daarna gestolen
en daarmee ook al mijn foto’s.
Gelukkig had ik ook een paar kaarten gekocht.
Die kan ik hier nu laten zien.Het schrijven staat centraal.

Lady writing on a leaf, Pahari (stijl), Kangra (regio in India), 1700.

Message to her lover, Rajastani, Mewar, 1700.

Bij Vermeer zou dit ‘De liefdesbrief’ heten.

Nayika writing to her lover, Pahari, Kangra, 1700.

Manini nayika:
‘De trotse heldin’, een term die veel ongelukkige soorten ‘nayikas’ (heldinnen) omvat.
Info van Rijksmuseum voor volkenkunde.

Raja Balwant Singh writing a letter, Pahari, Jammu, 1760.

Harappan

Posted on by

Zoals in mijn laatste log viel te lezen, was er weinig van de
Harappan beschaving te zien in het museum in Mumbai.
Gelukkig kon ik er nog wat materiaal kopen dat eigenlijk voor
kinderen bedoeld is maar wat wel een aantal foto’s bevat.
Daarnaast een serie kaarten.
Die zet ik hier nu in mijn web log.
Veel kijkplezier.

Serie dieren en planten.

Stenen kruiken.

Het schrift op zegels (nog niet ontcijferd).

Vervoer,

Menselijke figuren.

Lees verder →

13/11/2007

Posted on by

13/11/07: MUMBAIDAY ON YOUR OWN, NO TRANSPORT SERVICES.
OVER NIGHT HOTEL GODWIN / MUMBAI



13/11/2007 Dinsdag

Ontbeten bij Leopolds.
Een echte Lonly Planet-tent.
Ons kaartje voor de boot gekocht en nu zit ik dit bericht te schrijven
op de boot van 09:30 uur.
We zijn een half uur onderweg.
Het is mistig.


L. is bij het aan boord gaan direct naar boven (het bovendek) gelopen.
Ik wil dat nu ook maar moet 10 RP betalen.
Oplichterij volgens mij want als de heren gaan ontbijten loop je zo naar boven.
Gedurende de vaart blijven ze sommige mensen wel 10 RP vragen.
Dan maar beneden zitten (10 RP= 20 Eurocent).


De kuiten zijn nog steeds niet hersteld
en we moeten vandaag weer klimmen naar de grotten !


We hebben gisteren geen koeien gezien die het verkeer verstoren
of op het voetpad zitten.
We hebben er niet 1 gezien.
Toereren doen de automobilisten ook veel minder dan in Gujarat.
Maar dat is logisch er is hier veel meer verkeer.
De kans dat hier iets plotseling gebeurt, is veel kleiner.



De grotten op Elephanta Island zijn de moeite waard.
Gelijk de eerste grot bevat de mooiste beelden
maar de grotten zijn in het algemeen erg indrukwekkend om te zien.
Het is als het ware een kunstgenre op zich.

Het is warm en dus zweten geblazen.
Verder is het helaas wat mistig.

Bovenstaande 4 afbeeldingen komen uit de catalogus van Elephanta.

Op de boottocht terug die precies een uur duurt slapen een groot aantal mensen.
Twee uur in de zon lopen, zweten en dan het schommelen van de boot doet zijn werk.
Wat kost de boottocht:
Delux, volwassenen…………RP.120 pp.
Island Tax………………………RP……5 pp.
Entree……………………………RP.250 pp.
……………………………………———— +
…………………………………….RP 375 pp. = 7,5 Euro.

Dat is vergeleken met de activiteiten tot nog toe duur.



We lunchen bij Mondegar Cafe (Colaba Causeway).
De vers fruit sappen zijn heerlijk hier.
Ook weer een echte Lonely Planet tent.
volledig afgestemd op onze verwende Westerse smaak.
Zo verkopen ze Guinness (RP 300) en Corona (RP 250).
We nemen pineapple juice en een spring roll.
Ik lig nu op bed bij te komen.
Mijn kleren kunnen nu even opdrogen.
L. geniet op het dakterras van de zon.
Om 16:00 uur gaan we shoppen en daarna de Lonely Planet-wandeling maken
(of in ieder geval het begin ervan, pagina 703-704).

Shoppen hebben we niet echt gedaan.
Alhoewel.
Gisteren hadden we een huis ontdekt dat de naam x98Holland Housex99 heeft.
Vandaag hebben we dat gefotografeerd.

Kijken naar open sandalen (die dienst moeten doen in huis
ter vervanging van de schelpenversie uit Indonesie).
Het schoot er bij in.
Wel sprak mij een man erg aan die stempeltjes verkocht
met bijpassende kleurstoffen.
Hindoestaanse afbeeldingen.
Lijkt ons leuk voor carnaval (we hebben ze gekocht
maar het is er niet van gekomen ze te gebruiken,
de kleurstof was niet zo handig).

We hebben de wandeling gemaakt al ging hij bij ons
wel veel sneller en hebben we hem verkeerd gelopen.
Dus we hebben wel wat hoeken afgesneden.
Veel meer dan in Kolkata of Chennai
is de Engelse geschiedenis in Mumbai te vinden.
Leuk.Mooi was ook de binnenkant van de Jodse Synagoge.
De eerste keer dat ik in een Joods gebedshuis ben geweest.

Knesseth Eliyahod Synagogue.

Het was vanmiddag minder heet dan gisteren.
Of gaan we er na drie weken aan wennen ?

Onze bestelling voor het dakterras ging deze keer helemaal de mist in.
We kregen niets.
Dan maar terug naar Leopold om te eten.
Het restaurant zat vol.
Of we boven wilde zitten.
We wilden snel iets eten en dan naar Chawpatty Beach
met de taxi voor een wandeling.
Dus ja, laat ons boven gaan zitten.
Daar bleek het erg koud te zijn (misschien wel 18-20 graden)
en het bleek veel meer een cafe dan restaurant te zijn.
Maar alternatieven waren er niet zo snel.
De kaart is niet zo geschikt als je vegetarisch Indiaas wilt eten.
Nu zijn we niet vegetarisch maar de afgelopen weken
waren we niet anders gewend.
Geen reden om er van af te wijken.
Het eten was lekker maar liet wel op zich wachten.
Van Chawpatty kwam door tijd en doordat we ons
niet verstaanbaar konden maken bij twee taxi chauffeurs niets meer terecht.

We zijn nog eens naar India Gate gewandeld.
Daar flaneren veel Indiase toeristen.
Er vertrok ook nog een rondvaartboot.
Het leek wel Heintje Davids.
Steeds vertrok de boot maar kwam weer terug naar de kant
omdat de verkoper nog wat klanten had gevonden.
Kostelijk.
Leopold zat weer/nog steeds vol dus het dakterras als laatste optie.
Daar verliep het ook nu weer moeizaam maar de afsluiting was groots:
2 vuurpijlen met enorme knallen ergens boven de stad
en 2 kleine vuurfonteinen werden nog ontstoken
door het personeel van het hotel.
Waren ze zeker met nieuwjaar (Diwali) vergeten.
De laatste dag gaat erg lang worden.
Het is al 23:30 uur. Ik ga slapen.

11/11/2007

Posted on by

11/11/07: DIU IN THE MORNING VISIT DIU FORT, ST PAUL CHURCH.
LATER ON RELAX AT THE BEACH.
OVER NIGHT RADHIKA BEACH RESORT / DIU

11/11/2007 Zondag

Als je blauwe plekken zou kunnen krijgen door intensief gebruik te maken
van je spieren,dan zou ik blauwe kuiten hebben.
De 3000 treden (Volgens India Guide 3000, volgens de Lonely Planet 3572),
komen bij ons beide hard aan.
Daarom ga ik alleen naar het fort op Diu.
Het is een erg groot fort waar maar weinig terug te vinden is
van het Portugese verleden.
Druk is het er vandaag zeker.
Bij het kerkje staan restanten van grafzerken en monumenten.
Maar je kunt alleen over de muur kijken,
het is afgesloten voor bezoekers.
In het fort heb ik een gesprek met iemand die les geeft
aan de universiteit van Rajkot.
Zijn vriend is bankbediende.
Als hobby bezoeken ze belangrijke plaatsen in India.
Per motor.

Vervolgens wordt ik aangesproken door een groep jonge mannen.
Ze komen uit Gondal en hadden mij en L. daar gezien.
Ze vroegen of ik dat geweest was.

Na het bezoek aan het fort: de kerken.
Er staan 3 grote witte kerken die je vanaf het fort
duidelijk boven alles ziet uitsteken.
Ik ga eerst naar de Thomaskerk.
Deze kerk is nu in gebruik als museum.
Ik mag maar een deel van de kerk in
want de vloer wordt schoongemaakt.

Dan bezoek ik de St. Paul’s.
Deze kerk is nog in gebruik.
Typisch Portugese facade.
Het St. Franciscusklooster en bijbehorende kerk
is nu in gebruik als ziekenhuis.
Na de kerken bezoek ik de kleine markt.
Ik koop er een kaart om later de fooi
voor onze chauffeur bij te kunnen stoppen.
Vervolgens rijden we langs een aantal grotten en een waterval
(zonder water) en gaan we nog naar twee uitzichtpunten.
Bij een van deze staat een monument voor de bemanning
van een marineschip (replica van 3 tot 4 meter is er te zien bij dit monument)
dat gezonken is in 1971 in de India-Pakistaanse oorlog
voor de kust van Diu.
Volgens Manu (onze gids) wordt het vandaag vanaf 17:00 uur nog drukker.
De mensen die volgende week 5 dagen vrij hebben,
komen dan naar het eiland.

Toen we terug in het hotel wilden gaan lunchen
zat het restaurant helemaal vol.
We hebben het eten maar op de kamer laten komen.

Nu een fresh lime soda en dan wandelen.Morgen vliegen we om 15:15 uur naar Mumbai,

Althans dat zegt het schema.
Vandaag is de vlucht al twee keer vervroegd.
De vlucht DIU-Rajkot-Mumbai gaat 1 maal per dag.
Het is ook de enigste vlucht op Diu.
Eerste melding: de vlucht gaat om 14:30 uur.
Dat was ook onze waarneming.
Het hotel is heel dicht tegen de luchthaven.
Tweede melding (net voor het internetten)
de vlucht gaat om 14:00 uur.
Morgenochtend om 10:00 uur is er nogmaals contact met
de reisorganisatie en het vliegveld/Jetair voor de definitieve tijd.

Dat het erg druk is werd weer eens duidelijk bij het eten.
We hadden een tafel gereserveerd.
Maar dat betekent nog niet dat er ook tijd voor ons in de keuken was.
We zijn, ondanks de reservering, 1 uur bij het restaurant binnen geweest.
Dat is een duurrecord voor deze vakantie,
De bovenetage van het restaurant was voor de gelegenheid
ook in gebruik.
Stoelen waren niet aan te dragen.
We hadden een tafel met 4 stoelen maar dat ging al snel naar via 3 naar 2.
Hier en daar zaten heren die al iets te veel van het bier ophadden.
De groepen waren zo mogelijk nog groter dan gisteren.

Met kinderen van alle leeftijden. Lees verder →