India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 52.
Vanaf de poort naar het fort van Maheshwar komen we op een groot plein
waaraan het paleis en een groot aantal tempels liggen.

 photo DSC_1094.jpg


 photo DSC_1096.jpg


 photo DSC_1097.jpg


 photo DSC_1098.jpg


 photo DSC_1099PaneelMetOlifanten.jpg


 photo DSC_1100.jpg

Detail van het paneel dat we eerder zagen.


 photo DSC_1101DoorDePoortGroteBinnenplaatsMetTempels.jpg

De grote binnenplaats met tempels, bogen en paleizen.


 photo DSC_1102.jpg


 photo DSC_1103.jpg


 photo DSC_1104.jpg


 photo DSC_1105.jpg

Het is er niet heel druk maar overal zijn wel mensen.


 photo DSC_1106.jpg


 photo DSC_1107.jpg


 photo DSC_1108.jpg


 photo DSC_1109AhilyabaiHolkarFort.jpg

Foto vanaf het Ahilyabai Holkar Fort naar de rivier. Dit fort is genoemd naar een Indiase heerser over Maheshwar waarover dadelijk meer informatie.


 photo DSC_1110.jpg


 photo DSC_1111AhilyabaiHolkar.jpg

Dit is een voorstelling van Ahilya Bai Holkar. Ze woonde in dit huis en bestuurde Maheshwar vanuit hier.


 photo DSC_1112.jpg


 photo DSC_1113.jpg

In het paleis dat nu dienst doet als een soort museum stond deze tekst. Hieronder schrijf ik die uit.


Ahilya Bai Holkar, daughter-in-law of the founder of the Holkar Maharajas of Indore, ruled from Maheshwar for 30 years, 1765 to 1795. This building, built in 1766 housed both het living quarters on the first floor and her administration on the ground floor. A woman with great diplomatic and administrative skills, she became indispensible to her father-in-law, aiding him at Indore, in running affairs of state while he ranged far and wide. Enlarging his dominions through battle. Ahilyabai’s husband was killed in battle. She prepared to follow him on the funeral pyre, but her father-in-law, maharaja Malhar Rao Holkar, entreated her not to do so, saying that he personally could not do without her, and the state needed her even more. She acquiesced. Her abilities matched by dauntless spirit and courage, persuaded the peshwa to confirm her as overseer of the Holkar domains. The foundation was thus laid for a unique period of peace and prosperity within her realm. The rest of India, wracked by turbulence. But Holkar territory was calm and prosperous. Ahilya Bai took it upon herself te repair much of the damge done to her faith by the great iconoclast Aurangzeb.
Her good deeds span India’s breadth and width – most famously she rebuilt the Vishwanath temple in Benaras while supporting the resurrection of temples and dharamshalas around India, she took great care to ensure that muslims who settled in her territories were treated on par with her hindu subjects. Consequently, Ahilya Bai Holkar is venerated by people throughout India, and Narmada’s Parikrmavasis (pilgrimd) come to her town and her gadi (throne) to take her darshan (pay their charities) trust. This trust was created shortly after independence by the late maharaja Yeshwant Rao Holkar and the government of Madhya Bharat. The trustees include the head of the house of Holkar and representatives of the state and central governments.


 photo DSC_1114.jpg


 photo DSC_1115.jpg


 photo DSC_1116.jpg

Het water roept. Tijd voor een boottocht terug naar het hotel.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

Khuldabad tijdens India 2012 – 2013

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


De chauffeur wilde even uitrusten.
Wij wilde de kleine stad wel even doorlopen.
In India kun je ver gaan om mooie dingen te zien,
maar heel vaak liggen ze om de hoek, voor je neus of komen
ze gewoon voorbij.
De stad is Khuldabad.

Deel 27 van het reisverslag.


 photo DSC_0616ReparatiesAanDeTelefonie.jpg

Er is blijkbaar een reparatie aan de telefonie nodig.


 photo DSC_0617.jpg

Khuldabad staat bekend om de vestingwerken: muren en poorten.


 photo DSC_0618.jpg

Alles bij elkaar ben ik maar door 1 straat gelopen.


 photo DSC_0619FantastischeDeuren.jpg

Fantastische deuren, hoog, breed en oud. De deuren van Nagarkhana Gate.


 photo DSC_0620NagarkhanaGate.jpg

De poort, Nagarkhana Gate, is een belangrijke ontmoetingsplaats voor de stad. Zeker zo in de tweede helft van de middag.


 photo DSC_0621NagarkhanaGateTouristInfo.jpg

Nagarkhana Gate

the fortified wall around Khultabad was built by Sultan Mauzam Shah, son & successor of Aurangzeb during 1689 – 1710 AD. This gate was an auspicious entrance for the emperor & the nobility. On occasions like Eid (Suikerfeest) or the celebration of any victory. The entry of the king & nobility was marked by beating of drums (Nagaras) from the top of the gate. These drums are in good shape even today.

Nederlandse samenvatting:
De versterkte muur rond Khuldabad is gebouwd door Sultan Mauzam Shah.
Zoon en opvolger van Aurangzeb van 1689 tot 1710.
Deze poort was een veelbelovende ingang voor de keizer
en zijn gevolg tijdens gelegenheden zoals bijvoorbeeld het Suikerfeest
of de viering van een overwinning.
De binnenkomst van keizer en gevolg ging gepaard met tromgeroffel
vanaf de top van de poort.
Deze trommels zijn vandaag de dag nog in goede staat (al heb ik er geen gezien).


 photo DSC_0622NagarkhanaGateTaxiCentrale.jpg

Nagarkhana Gate is ook een soort van taxi standplaats. We kregen nog aanbiedingen om vervoerd te worden.


 photo DSC_0622NagarkhanaGateTaxiCentraleDetail.jpg

De bovenste helft van Nagarkhana Gate.


 photo DSC_0623Katoenhandelaar.jpg

In de buurt zat ook deze katoenhandelaar.

 photo DSC_0623KatoenhandelaarDeKatoen.jpg

Detail van de katoen in de auto.

 photo DSC_0623KatoenhandelaarDeWeegschaal.jpg

De weegschaal en gewichten.


 photo DSC_0624.jpg


 photo DSC_0625.jpg

In de verte drie oude gebouwtjes.


 photo DSC_0626.jpg

Incredible India.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

India 2012 – 2013: deel 26 – Aurangzeb

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


Na het bezoek aan de World Heritage Site Ellora
stonder er nog twee bezoeken op de agenda die dag.
Eerlijk gezegd, alles bij elkaar te veel voor 1 dag.
Hier een korte serie foto’s van het graf van Aurangzeb.
Aurangzeb was een mogol keizer. Zijn vadser was Shah Jahan (de bouwer
van de Taj Mahal), Aurangzeb was de bouwer van Bibi Qa Maqbara.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGraf.jpg

Dit is de toegang tot het kleine complex met het graf van Aurangzeb. De naam van de plaats waar dit complex ligt is Khultabad of Khuldabad.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGrafBordAanDeMuur.jpg

Het bord met de Engelse tekst aan de muur.


 photo DSC_0609GrafAurangzeb.jpg

De meer recente informatie over de plaats.

Tomb of Aurangzeb

In Khultabad rests the last Mughal emperor Aurangzeb who enjoyed the longest period of 50 years on the throne. He died in Ahmednagar on 23rd March 1707 & according to his last wish was buried near the Roza of his Guru Sayyad Zainoddin Shiraizi (Rahe).
His grave had to be simple as per his wish but Lord Curzon, the contemporary Vice Roy of British India ordered it to be decorated in marble.

Nederlandse samenvatting:

De laatste grote mogol keizer Aurangzeb,
die de langste regeerperiode (50 jaar) kende,
stief in maart 1707 en in navolging van zijn laatste wens
wewrd hij in een eenvoudig graf, in de buurt van
het graf van de Sufi-heilige Sayyad Zainoddin Shiraizi begraven.
Lord Curzon, de toenmalige onderkoning van het Britse Rijk
besloot het graf met marmer te laten versieren.

De Nederlandstalige Wikipedia site:

Aurangzeb

Aurangzeb (3 november 1618, Dhod, Mālwa, India – 3 maart 1707), voluit Aboe Moezaffar Moḥī-oed-Dīn Mohammed Aurangzeb ʿĀlamgīr, ook bekend als Awrangzīb of ʿĀlamgīr I, was de heerser van het Mogolrijk van 1658 tot 1707. Hij breidde het rijk uit over de Deccan, zodat het zijn grootste omvang bereikte. Tegelijkertijd zette echter het verval van het centrale gezag in, omdat lokale beambten steeds meer hun eigen belangen nastreefden. Aurangzeb hield er in tegenstelling tot zijn voorgangers een conservatieve interpretatie van de islam op na en dit kwam tot uiting in zijn binnenlandse politiek. Niet-moslims werden belastingen opgelegd en het bouwen van nieuwe tempels werd hen verboden. De oelama (de bekendste islamitische geleerden), die onder Akbar haar politieke macht goeddeels verloren was, kreeg opnieuw een politieke rol.

Aurangzeb wordt ook tegenwoordig nog als een controversieel figuur in de Indiase geschiedenis gezien. Alhoewel hij bij veel niet-moslims ongeliefd was, werd hij geprezen door aanhangers van de islam, toe te schrijven aan zijn strikte aanhankelijkheid aan het islamitische beleid, zoals beschreven in de sharia. Ook zijn behandeling van niet-moslims strookte met de sharia.


 photo DSC_0610GrafAurangzeb.jpg

Het eenvoudige graf van Aurangzeb op een kleine binnenplaats.


 photo DSC_0611.jpg


 photo DSC_0612.jpg


 photo DSC_0613.jpg

Langs een andere ingang, maar in hetzelfde complex, kom je uit bij het graf van de sufi-heilige.

 photo DSC_0613ZainuddinSharaziDetail.jpg

Zijn naam is Zainuddin Sharaz (Zainuddin Shirazi)


 photo DSC_0614BescheidenRuimteVoorGraf.jpg

De marmeren omheining van de graven.


 photo DSC_0615GrafVanZainuddinShiraziSufiHeilige.jpg

Het graf van Zainuddin Shirazi.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

India 2012 – 2013: Deel 21

 photo 20121218DavidKerkhoffKoshatnikCondensedItalic.jpg


Dinsdag 18 december 2012

Op de rustdag zijn we in de middag met een riksja
naar een museum geweest (Chatrapati Shivaji Maharaj Museum)
en op zoek gegaan naar de vele poorten
die er nog in Aurangabad moeten zijn.
Een hebben we gevonden: Delhi Gate.

 photo DSC_0470.jpg

Het Chatrapati Shivaji Maharaj Museum is een eerbetoon aan deze Indiase held. Een soort onafhankelijkheidsstrijder avant la lettre. Hij leefde van 1627/1630 – 1680.


 photo DSC_0471D.jpg

Het museum is een eenvoudig maar mooi gebouw. De collectie is zonder achtergrond informatie niet bijzonder interessant.


 photo DSC_0472.jpg

In de verte ligt Delhi Gate.


 photo DSC_0473.jpg


 photo DSC_0474.jpg

Delhi gate vanaf de buitenkant (denk ik).


 photo DSC_0475DelhiDarwaja1657.jpg


 photo DSC_0476DelhiDarwaza.jpg

Delhi Darwaza (Gate) is the one of the strategic Gates of Aurangabad city which and is located on the Major State Highway no. 8 which connects to Aurangabad with Jalgaon.

Delhi Gate, built by Aurangzeb, is remarkable for not only in its size but also appears attractive among all the gates built in the Deccan, so far. The Gate, facing the direction of Delhi, is thus known as Delhi Gate. Through this gateway Aurangzeb marched towards Delhi in rebellion against his father Shahjahan. After marching through the gate he had encamped at Arsul (Harsul) in a Serai (present day Central Jail), where he halted for ten days. Then he started from Aurangabad on 5th February 1658 to challenge the throne. It was in March 1666, that the great Maratha warrior Shivaji, accompanied by Sambhaji and a body of one thousand selected troops, marched to Agra on Aurangzeb’s invitation through this gateway.

The gate is a two storeyed structure, the façade of which provides the main entrance into the city of Aurangabad. It has two octagonal bastions on both sides, and a pointed arch in between, for entry and exit respectively, which encompasses another smaller pointed arch with a wooden door. The interior of the arch contains two small rectangular opening on either side, which posed as guardrooms. Above the parapet wall of the arch is a battlement. On the two sides of the main arch are two turrets that rise up till the top of these battlements.

The bastions have rectangular gun points on the first story followed by an octagonal battlement and eight pillared Chhatri (ik vermoed dat dit ‘paraplu’ betkent) with a domical ceiling terminating in a finial on top. The Chhatri is adorned with cusped arches.

Delhi Gate is now a state protected monument under the Maharashtra Ancient Monuments and Archaeological Sites & Remains act, 1960.

Het Engels is op dit bord is gebrekkig maar de trekking wordt wel duidelijk:
De poort is gebouwd door Aurangzeb en het gebouw heeft heel wat historie.
zo vertrokken hier Aurangzeb en later Shivaji om oorlogen te voeren.


 photo DSC_0477.jpg

Het gebouw heeft zo zijn elegante momenten.


 photo DSC_0478.jpg


 photo DSC_0479.jpg


 photo DSC_0480DeelVanDeDeur.jpg

Details van de deur.

 photo DSC_0480DeelVanDeDeur02.jpg


 photo DSC_0481.jpg


 photo DSC_0482.jpg

Vanuit de riksja.


 photo DSC_0483.jpg

Het grasveld bij het hotel. Wij gebruiken het om even rustig te zitten en te lezen.


 photo DSC_0484.jpg

Uitzicht over Aurangabad vanuit het hotel.


 photo DSC_0485.jpg

De attractie van het hotel was wel deze kleine bar. De achterwand verandere steeds van kleur.

 photo DSC_0486BarInHetHotelMetSteedsVeranderendeKleuren.jpg


Het lettertype in de titel van 18 december 2012 is van David Kerkhoff en heet Koshatnik Condensed Italic.

Indiase Miniaturen

Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.

Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.




Soms alleen de contouren.


Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.





Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.


Let op de leuke schoenen.