Ik kan er nog geen munt uit slaan.
Misschien wel de laatste terrasloze zaterdagmorgen
Gisteren liep ik in de ochtend even over de Grote Markt
in Breda en realiseerde me dat dit misschien wel
de laatste terrasloze zaterdagochtend is in deze coronapandemie.
Even vastleggen dus.
Grote Markt, zeg maar met de Grote Kerk in de rug.
Grote Markt, zeg maar met Judith in de rug.
Breda, Grote Markt Zuid.
Een kaartje Van den vos Reynaerde
Het is al weer meer dan één jaar geleden dat ik werkte
aan mijn uitvoering van Van de vos Reynaerde.
De katernen met de hand ingebonden met perkamenten
schutbladen en integrale kapitaalband.
Eikenhouten platten en een leren rug.
Een leren gesp met eenvoudig boekbeslag van messing.
Door die messing is het nooit helemaal afgemaakt.
Ik zoek nog een cursus ‘Metaalbewerking voor boekbeslag’
voor na de coronabeperkingen.
Maar bij de losse katernen kwam ook een set briefkaarten
met de linosneden van Henri van Straten, gedigitaliseerd en
ingekleurd door Rob Koch en uitgegeven door uitgeverij Boekblok.
Omdat ik eigenlijk geen kaarten meer verstuur kan ik
er iets anders mee: inbinden tot een boekje.
Hier zie je mijn uitvoering van Van den vos Reynaerde. Het boek ligt open bij de beroemde tekst ‘Willem die Madocke maecte’ of in deze vertaling ‘Willem die het boek Madocke heeft gemaakt’. Op die pagina zie je in zwart-wit een linosnede van Henri van Straten met koning Leeuw. De ingekleurde briefkaart ligt links onder de introductie op de briefkaarten.
Zo ziet mijn uitvoering er uit in gesloten vorm.
De briefkaarten kwamen in deze verpakking. Die ga ik zoveel mogelijk hergebruiken op de platten. De briefkaarten ga ik volgens de Koptische bindwijze inbinden.
Bovenaan ligt de achterplat en onderaan de voorplat. Dus de voorkant van het boek wordt gevormd door het onderste groene stuk karton.
Op de binnenkant van het achterplat vind je de toelichting op de briefkaarten.
Voor de Koptische binding zoals beschreven door Keith Smith begin ik met het prikken van gaten in alle kaarten. Daarvoor heb ik een stuk van de verpakking gebruikt als prikmal.
De hele stapel is aan de beurt geweest.
De twee platten moesten ook.
Vier gaten (stations) met twee draden en vier naalden.
Dat zal morgen wel af komen.
Het groei- en bloeiavontuur
Laat ik beginnen om iets recht te zetten.
Op de instructie voor het planten staat een afbeelding
die aangeeft dat je de zaden in het zakje kunt opkweken.
Mij was dat eerder nog niet duidelijk.
Dit is de toelichting op de kweektuin voor muntthee en rechts zie je de plant uit een zakje groeien dat gemaakt is van voormalige Indiase theezakken.
Dit is de groei-instructie. Nu ik ga het natuurlijk een beetje anders doen. Dat er stappen gezet zijn tonen onderstaande foto’s aan. Alle foto’s uit dit blogbericht zijn van gisteren, vrijdag.
200 ML water staat gereed om de tablet te gaan omtoveren in kweekaarde.
De tablet heb ik in het keramieken potje gelegd. Dat heb ik in zijn geheel in het zakje gezet. Het schaaltje zorgt er hopelijk voor dat het plantje gewoon water kan krijgen en niet gaat lekken.
Terwijl ik het water op de aarde goot, explodeerde de tablet zowat in een volle pot kweekaarde.
Nu moet ik de zaadjes gaan planten (donkere vlek bij onderste punt van het witte zakje). Maar die zaadjes zijn zo klein, het lijkt wel stof. die moeten dan 5 mm diep in het zand. Dat is voor mij een uitdaging.
Met een cocktailprikker heb ik gaatjes gemaakt in de aarde maar die zaadjes uitstrooien of zoiets. Moeilijk. Ik heb nog geprobeerd met een vochtig uiteinde van de prikker zaadjes ‘op te pakken’ en dan in de aarde te duwen. Uiteindelijk heb ik ze uitgestrooid en door een beetje water er over te gieten hoop ik dat ze in de aarde terecht komen.
Gisteravond stond het potje, goed vochtig, in de zon op de vensterbank. Ik ben benieuwd.
Cachupa, onder een wakend oog
Cachupa, het nationaal gerecht van Kaapverdië.
Wat zegt Wikipedia daar over:
Cachupa is een Kaapverdisch eenpansgerecht. Op de eilanden is een bonenschotel het basisvoedsel. De bonen werden soms aangevuld met vis of kool.
Wanneer er een enkele keer vlees voorradig was, meestal was dat gedroogd of gepekeld en uit Portugal afkomstig, werd dit aan de bonenschotel toegevoegd en dit gerecht werd cachupa genoemd. Cachupa gold als een delicatesse en is het nationale gerecht van de eilanden. Cachupa wordt ook wel als een maïsgerecht met verschillende soorten bonen omschreven.
De Kaapverdische Eilanden hebben de cachupa op een postzegel vereeuwigd.
Terwijl we in Chã das Caldeiras waren konden we dit gerecht eten.
Zo zag dat er uit. Heerlijk.
We vervolgen onze weg in Parque Natural do Fogo.
Je kunt moeilijk om de Pico do Fogo kijken.
Het was maar een paar dagen voor de jaarwisseling en dan zie je in Nederland ook Kerststerren. Alleen niet in dit formaat.
Dit is het vulkaanwaarschuwingssysteem. Groen licht dus het was rustig.
We konden zien dat er wijn wordt verbouwd. Alleen de naam van de plaats kan ik niet meer achterhalen.
Posters van Bob Marley en Jezus.
We dalen steeds verder af naar de kust. Op een plein staat dit kunstwerk/monument.
Onder een wakend oog is het goed rusten.
Dicht bij een haven. Ga links af.
Groei- en bloei-avontuur
Als verrassing of iets dergelijks ontving mijn partner een
kweektuintje. Van een bedrijfje vol goede bedoelingen.
Alleen weten die zich vaak slecht te verkopen.
Het ondiepe potje rechts wil ik gaan gebruiken om de grond en zaadjes in te doen.
Waar gaat het om?
Het gaat om een ‘tuintje’, een zakje van
gerecyclede theezakken uit India met zaadjes
en een soort van bodem.
Volgens het etiket zit er in de zak een kokostablet.
Geen idee wat dat is.
Maar op het web staat iets anders.
Op de website lees je dit:
Kweek in de tuin, op het balkon of de vensterbank.
Dit kweektuintje bevat aardetabletten en een zakje zaden.
Bovendien staat op de website de volgende foto (op het product
en bij de beschrijving zie ik helaas geen afbeelding).
Dus dat potje kan terug in de kast.
Het zakje is het potje, al is dat niet waterdicht.
Voor wie de kokostablet/aardetabletten wil zien:
Okay, ik ben een zeur. Maar met een klein beetje extra moeite kun je product en reclame in een keer goed opzetten. De komende tijd gaan we het Groei- en bloei-avontuur hier volgen. Lekker hoor, muntthee.
Free as a jail bird
Met het idee achter het boek / de doos worstel ik nog
een beetje. Dat is niet erg, dat is een hobbel
waar ik even overheen moet en wat vaak leidt tot
nieuwe ideeën.
Vorige keer was ik begonnen met mijn ‘tribune’ voor
de veren die de vrijheid moeten symboliseren.
Om die wat steviger te kunnen wegzetten experimenteer ik
met een tweede kartonnen bodem waar ook gaten in zitten.
Door de veren door twee gaten te steken wordt het
misschien wat steviger.
Ook naar het armbandje als sluiting heb ik nog
eens kritisch gekeken. Dat gaat anders worden.
Het bandje is al te veel versleten maar het veertje
kan ik zeker nog wel gebruiken.
Eerst de ‘tribune’ maar een op goede hoogte gebracht.
Dit is zoals de veren nu staan met een soort van bodem. Ik ben nog niet overtuigd.
Stof tot nadenken.
Corona in India
Dit is een foto die ik in Nashik maakte in 2013. In India gaat het op dit moment niet goed. De tweede golf corona slaat daar heel hard toe.
Er wordt niet meer gescheurd.
Vandaag heb ik het boekblok (20+ pagina’s)
in de snijmachine gesneden en vervolgens alle
pagina’s geritst.
Door de vouw die zo op iedere pagina ontstaat
kan het boek straks goed omgeslagen worden.
Door te plakken, het gebruik van verschillende dragers
(van heel dun tot bijna karton, van flexibel tot stug)
is het boekblok ongelijk van dikte en daarvoor is de Japanse
binding minder geschikt maar voor een uniek exemplaar
vind ik dat niet zo’n probleem.
Het boekblok is bijgesneden. Ik nam het blad en scheurde het in stukken.
De platten, hergebruikte poster van Drukwerk in de Marge (Koppermaandag, Allu), is ruimer dan het boekblok. Dat kun je beter niet doen bij een Japanse binding.
Het boek ligt al in de kast.
Het gaat nergens over, nee, echt niet….
Af en toe kijk ik weer eens rond op de beheeromgeving
van mijn weblog. Zien of en wat nieuws is.
Via via kwam ik op een logo-generator.
Persoonlijk vind ik het meer visitekaartjes.
Maar toch aardig resultaat met alleen het door elkaar
husselen van twee teksten en wat stijlen, kleuren en
af en toe een vormpje.
Paar voorbeelden die ik op het eerste zicht aardig vond. Niet dat ik op zoek ben naar een logo.
Mooi begin
Als je in de ochtend een korte wandeling kunt maken en dit is een van de stadsgezichten waar je van mag genieten, dan is dat een goed begin van je dag. Breda, Grote Kerk vanuit de Reigerstraat.
Als je dan ’s avonds de uitspraak ‘Prikken wat de pot schaft’
hoort, dan kan die dag voor mij niet meer stuk.
Persconferentie over corona.
Boekenlamp: niet speciaal om een boek bij te lezen
Het duurde even voor ik door had dat een boek
deel was van de voet van deze lamp.
De foto is niet fantastisch maar ik wilde dit
voorwerp toch even laten zien.
Boekenlamp?
Een eenzaam oog staart me aan van tussen twee deuren in de Akkerstraat
Op mijn ochtendwandeling loop ik een stukje door
de winkelstraten in het centrum van Breda.
Ik zie er nog steeds nieuwe dingen.
Zo staarde er vanmorgen plots een enkel oog me aan
toen ik de Houtmarkt uit liep langs de ‘zij-ingang’.
Tussen de deurposten van twee deuren zit een steen
geklemd met drie ronde vormen. De bovenste en onderste
cirkels zijn duidelijk ter decoratie.
De middelste vorm is een oog in een kas.
Nooit eerder opgevallen terwijl ik er regelmatig loop.
Een eenzaam oog staarde me aan…..
Free as a jail bird – de pilot
Met het idee voor dit boek – doos – podium, loop
ik al heel lang rond. Verschillende dingen zijn
er al eens voor uitgeprobeerd.
Maar nu lijkt het er dan toch echt van te komen.
De veren komen van vogels die voor een deel die
veren verloren op het gevangenisterrein.
Daar zit een mooie tegenstelling. De vogels zijn vrij
en verliezen toevallig op een van de binnenplaatsen van de
voormalige Koepelgevangenis in Breda een veer.
De mensen in die gevangenis zaten er gevangen.
Jaren geleden zag ik een kunstwerk waarbij de
kunstenaar een soort van tribune had gemaakt waar je
steeds andere dingen op kon tentoonstellen.
Bijvoorbeeld veren.
Dat idee heeft me nooit losgelaten en het idee
is in de basis niet van mij. Ik leen het.
In de tijd dat ik daar mee bezig was, zeg 3 of 4 jaar geleden, vond ik ergens een armbandje. Niet heel bijzonder misschien maar wel met een veer. Dat gaat dus de sluiting worden.
Deze veren, duif, merel of ekster, meeuw, heb ik al die tijd bewaard. Ze verschillen nogal in grootte. De grootste is ruim 20 centimeter hoog en zo’n 5 centimeter breed.
In totaal zijn het 18 veren. Er zijn drie groepen. Dit zijn de acht grootste veren. Om de hoogte en breedte van het boek/doos/tribune te bepalen heb ik een schaalverdeling gemaakt en daar leg ik de veren op om een eerste beeld te krijgen.
Eerste schetsontwerp: 18 veren, een groep van 8, een van vier en als laatste 6 veren. Die worden ‘geprikt’ op een tribune (of trapje) met drie treden.
Om een eerste beeld te krijgen heb ik een strook karton gesneden. Daarin zijn de 8 gaten aangebracht. Hier ligt de strook karton op zo’n 6 cm hoogte. De definitieve tribune gaat naast het bovenste platform eronder nog een tweede krijgen. Ook daar gaten in. Hiermee wil ik er voor zorgen dat ik de veren recht op kan zetten en dat ze zo ook blijven staan. De schachten van de veren verschillen nogal in doorsnede. De tribune gaat uit drie ‘dozen’ bestaan. Die dozen zijn verschillend in hoogte. Die zet ik los van elkaar achter elkaar in het boek / de doos.
Het geheel nog eens geschetst om de maten nog eens na te lopen en vooral om na te denken over de deksel. Misschien ga ik het toch nog anders doen. Wordt vervolgd.
Ik nam het blad en scheurde het in stukken
De vorige keer ben ik midden tijdens het knippen gestopt. Vandaag heb ik dat afgemaakt en nog een tweede blad geknipt uit het wrijfsel van een boomschors. Gemaakt met waskrijt.
Vandaag eens geprobeerd of ik met het acrylkrijt zelf een blad kan tekenen. Dit is het eerste resultaat nadat ik eerst de omtrek van het blad heb overgenomen van de mal die ik bij het knippen ook gebruikt heb. Het zwarte krijt laat zich heel anders gebruiken dan de andere kleuren. Het geel bijvoorbeeld is erg hard en beschadigt dit papier het meest. Daar staat tegen over dat het zwart zo zacht is als houtskool. Morgen eens kijken of ik het zwart wat kan afzwakken met wit (ook een harder krijt).
Tweede poging. Dit blad is nog niet ingespoten met vernis. Dit papier is gewoon kopieerpapier. Het is harder en hier kun je het krijt ook meer druk geven.
Gevonden voorwerp
Alleen maar om te constateren dat de bomen plots allemaal beginnen uit te schieten. Ondanks de nog erg koude wind.
Christiaan Snouck Hurgronje
Meestal ben ik in meerdere boeken tegelijk aan het lezen.
Daarom kan het wel eens een tijdje duren voordat een boek
uit is. Dat is ook precies de reden, denk ik, van het onder
handen hebben van meerdere boeken tegelijk.
Een tijdje terug las ik over een boek dat ik snel daarna
kocht en waar ik al even geleden in begonnen ben.
Goed geschreven, trouwens.
Af en toe krijg ik een nieuwsbrief van een boekhandel
in oude boeken. Geen tweede hands boeken van de markt maar
meer het duurdere segment: Antiquariaat FORUM.
In de laatste catalogus kwam ik het volgende voorwerp tegen:
Foto van een Indische pelgrim. Een glazen dia uit een serie van 5 dia’s.
Volgens Antiquariaat FORUM:
5 original glass lantern slides with the earliest photographs of Mecca and Medina
SADIQ BEY, Muhammad, Christiaan SNOUCK HURGRONJE and Al-Sayyid ‘Abd al-GHAFFÂR.
[5 photographic lantern slides of Mecca and Medina (silver gelatin glass positives), taken in the years 1880 to 1889].Stuttgart, Lichtbilderverlag Theodor Benzinger, [ca. 1910].
5 glass positive lantern slides (8.5 × 10 cm), each with a black paper mask, paper tape around the edges, a letterpress slip at the foot giving the publisher’s name and city, and a slip at the head with the manuscript title.
Kept in a contemporary purpose-made wooden box with brass fittings, with the word “Mekka” on the top of the hinged lid.
€ 35 000Five of the earliest and best photographs of Mecca and Medina, beautifully preserved as silver gelatin glass plates, including the first photograph of the Ka’ba in Mecca’s Masjid al-Haram (Great Mosque).
Two of the photographs were taken by the first person to photograph Mecca and Medina, the Egyptian Colonel Muhammad Sadiq Bey (1832–1902), who made them in 1880 for the Ottoman sultan Abdülhamid II.
The others were taken by the first European to photograph Mecca, Christiaan Snouck Hurgronje, and Al-sayyid ‘Abd al-Ghaffâr, who worked closely with him.
Snouck Hurgronje (1857–1936), one of the greatest pioneering Dutch Arabists, converted to Islam and lived in Mecca from January to about July 1885.
The photographs by these three men are best known and most often reproduced from the published collotype facsimiles, and the rare surviving early albumin prints are usually faded and often otherwise in bad condition.
The present five plates, sold as lantern slides for magic lantern presentations, are therefore of the greatest importance as well-preserved high quality images of these famous photographs, providing the best early images of the mosques of Mecca and Medina.
All five slides are in very good condition, with only a bit of dust and an occasional smudge on the glass.
They show:
1) The Masjid al-Haram in Mecca (the Great Mosque)
2) A closer view of the Ka’ba in Mecca
3) A portrait of an unidentified Mu’ezzin in Mecca
4) A portrait of an unidentified East Indian pilgrim
5) The al-Masjid an-Nabawi in Medina (the Prophet’s Mosque)Cf. D. v.d. Wal, Christiaan Snouck Hurgronje (2011); J. J. Witkam, new introduction to the 2007 reprint of the 1931 English translation of Hurgronje, Mekka.
Dit is het houten kistje met de 5 dia’s.
Voor de nieuwsgierigen ook nog even het boek:
Wim van den Doel, Snouck – Het volkomen geleerdenleven van Christiaan Snouck Hurgronje.
Over het boek later meer maar deze dia’s die
moest ik alvast even laten zien.
Ik nam het blad en scheurde het in stukken
Deze pagina, dit wrijfsel, was al een keer hier te zien maar deze keer is het op maat gesneden om deel uit te kunnen gaan maken van het boekblok. Dat boekblok wordt straks nog wel een klein beetje kleiner en recht of gelijkmatig gesneden aan alle kanten.
Herfstblad had ik niet meer om nog een wrijfsel te maken en het acrylkrijt te testen. Maar het ‘borduurwerk’ geeft ook een redelijk resultaat. Meerdere kleuren, verschillende ondergronden, soms twee wrijfsels op één pagina.
Uit de hand heb ik nog een esdoornblad getekend. Dat gebruik ik nu als mal om uit het wrijfsel van de boomschors een blad met schorstextuur te maken. Ben hier ongeveer halverwege met knippen.
Inderdaad, binnenkort moet ik stoppen met experimenteren,
boekblok afwerken en de boel inbinden.
Kerk BinnensteBuiten
Al eerder waren panelen hier te zien
die de (tijdelijke) omheining versieren aan de koor-kant
van de Grote Kerk in Breda.
De omheining verbergt de opslag en de restauratiewerkzaamheden
aan de kerk.
Thema’s van de decoratie van de kerk worden door jonge
kunstenaars hergebruikt of gebruikt als inspiratie
voor grote werken in de vorm van ramen.
Twee donkere ramen van MonkeyBird Crew in een fantasy stijl.
Detail van de aap. De twee ramen tonen grote figuren die gedrapeerd zijn in ranken, slingers en details van planten zoals het plafond in de Prinsenkapel in de kerk.
Vogelkop met plantelementen.
Het werk van Nina Valkhoff is naturalistischer.
Maar het Lam heeft bij haar ook een religieuze betekenis gekregen.
