Indiase Miniaturen

Posted on augustus 18, 2012 by Argusvlinder

Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.

Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.

Soms alleen de contouren.

Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.

Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.

Let op de leuke schoenen.

Dagje Delft, deel 2

Posted on juli 2, 2012 by Argusvlinder

Ik had nog meer foto’s gemaakt in de Nieuwe Kerk in Delft.
Vooral de ramen volgen nu.

In dit raam staat Willem van Oranje centraal.

Detail van het Baronie van Breda-raam.

Alle Koninklijke Oranjes op een raam.

Dit is een speciaal raam voor William and Mary.

Een detail van William and Mary.

Maar het zijn niet alleen ramen. Dit is een enorm standbeeld voor Willem George Frederik gemaakt door Canova.

Naast ’s Hertogenbosch staat Breda vermeld op dit raam.

Baronie van Breda.

Nogal een grote naam: Hugo de Groot. Je weet wel, van die boekenkist.

Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Posted on mei 20, 2012 by Argusvlinder

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.

Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Ajanta en Ellora: vakantiebestemmingen

Posted on april 21, 2012 by Argusvlinder

Eens kijken wat de ‘Nouvelle Larousse Universel’ ons vertelt
over de plaatsen Ajanta en Ellora:

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 35.

Ajanta, village de l’Etat de Bombay (Inde). Temple Creuse dans le roc ouse trouvant de belles fresques d’inspiration boudhique (IV-VIIe siecle).

Ajanta, dorp in de staat van Bombay (India).
Tempel uitgehold in de rots waar prachtige fresco’s zijn met
Boeddhistische inspiratie (IV-VII eeuw).

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 621.

Ellora, localite de l’Inde (Hydrabad), sur le plateau du Decan (Inde centrale), celebre par le tombeau d’Aureng-Zeb et par ses grottes, ou sont construits plusieurs des temples souterrains.

Ellora, plaats in India (bij Hyderabad), op het plateau van de Deccan (Centraal-India),
bekend om het graf van Aurangzeb en grotten,
waar verschillende tempels werden gebouwd onder de grond.

Er is een groot verschil tussen de twee grotcomplexen.
Ajanta is Boeddhistisch en Ellora is veel meer een combinatie.
Waarbij Hindoeisme voorop gaat (17 grotten).
De grotten zijn op allelei manieren versierd.
Met afbeeldingen en met beelden.
Hier een voorbeeld van een beeld van Boeddha in grot 4 in Ajanta:

Mithuna

Posted on februari 17, 2012 by Argusvlinder

Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.

Volgens het museum:

A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).

Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.

Sicilixeb 1993: de Etna

Posted on januari 24, 2012 by Argusvlinder

Tijdens ons bezoek aan Sicilixeb in 1993 bezochten we
voor het eerst een vulkaan.
Sindsdien zijn we al verschillende vormen van vulkanisme tegengekomen
maar de Etna was nieuw voor ons.
De naam heeft voor Bredanaars altijd een dubbele betekenis.
In Breda stond immers ‘De Etna’, de fabriek waarin fornuizen
en dergelijke werden gemaakt. Gehuisvest in een groot gebouw
aan de Tramsingel, tegenover de Kwatta.

Hier de laatste reeks ingescande, gedigitaliseerde dia’s
van onze vakantie op Sicilixeb.

Het begin van de kabelbaan naar de top.

Het einde van het rolletje. Leg dat tegenwoordig nog maar eens uit wat dat nu precies is.

Op dit gebouw staat net onder het bovenste raam aangegeven hoe hoog de lavastroom kwam bij de uitbarsting van april 1983.

Fin qui la lava del l’Etna 9-4-1983 (Op 9-4-1983 kwam de lava van de Etna tot hier).

Sicilixeb 1993: deel 2

Posted on januari 23, 2012 by Argusvlinder

Het reisgidsje dat we in 1993 gebruikt hebben, staat nog in de boekenkast.
In de inhoudsopgave zijn de plaatsen gemarkeerd waarvan ik aanneem
dat we ze met de auto bezocht hebben tijdens onze fly en drive.
Palermo, Enna, Piazza Armerina, Selinunte, Segesta, Ragusa, Noto,
Messina, Taormina, Giardini Naxos en Catania.

Twee bezoeken springen er uit: Agrigento en Villa Romana del Casale.
Twee World Heritage sites: de tempels in Agrigento en
de Romeinse villa met de prachtige mozaieken.

Een tweede reeks met dia’s. Ook nu 44 afbeeldingen.
Maar de eerste hebben niet zoveel met Sicilixeb te maken.
Als ik de dia’s inscan dan kun je kiezen on de film
in te lezen als negatief, dia of in puur zwart/wit.
Dat kan een leuk effect hebben:

Als negatief.

Als dia.

Laten we de draad weer oppakken:

Ik vermoed dat dit Piazza Armerina is. Maar indien iemand de dias beter kan plaatsen hoor ik dat natuurlijk graag.

Deze en de volgende foto geven een beeld van de overkapping die over de archeologische vindplaats Villa Romana del Casala is gebouwd. Onder de overkapping ligt het vol met mozaieken. De bekendste zijn misschien wel de bikinimeisjes.

Wikipedia:

De Villa Romana del Casale is een Romeinse villa uit circa 300 na Chr. De villa bevindt zich op het eiland Sicilixeb, dichtbij de plaats Piazza Armerina (Centraal-Sicilixeb). Ze is vooral bekend vanwege de vele, zeer goed bewaard gebleven vloermozaxefeken met onder andere jachttaferelen, goden- en heldensagen en de zogenaamde bikinimeisjes.

Dit is het gezicht op de overkapping van buitenaf.

Piazza Armerina?

Ik vermoed dat dit Agrigento is.

Een omgevallen zuil.

Sicilie 1993

Posted on januari 21, 2012 by Argusvlinder

In 1993 zijn we op vakantie geweest in Sicilixeb.
We hebben met de auto een rondrit gemaakt over het eiland.
Volgens mij was dit nog een reis die we geboekt hebben
bij het reisbureau van V&D.

Vandaag weer zo’n 50 dia’s ingescand en omgezet naar foto’s.
Ik heb nog een heel reservoir.
Op mijn bureau staan diadozen met Turkije (1993), Joegoslavie (1989),
New York (1994), Marokko (1994) en Sicilie.

Sicilie is een prachtig eiland.
Ik ga er even van uit dat het niet fundamenteel veranderd is.
Al weet ik dat natuurlijk niet.
De natuur, de antieke en middeleeuwse gebouwen en het eten
niet te vergeten. Maar van het eten heb ik geen dia’s.

De route kan ik misschien nog achterhalen uit mijn dagboekje.
We vertrokken op 8 mei 1993, van Amsterdam naar Catania.
De eerste foto moet een beeld uit het hotel zijn:
Hotel Ramada in Giardini Naxos.
Maar ik weet niet zeker of dat de volgende foto is:

Vandaar gingen we naar Taormina en Messina.
Dan via Cefalu naar Palermo.
Daar stopt mijn dagboekje.
Soms valt het niet mee om het goed bij te houden.
De foto’s zullen het werk moeten doen, vrees ik.

Wat ik me herinner, en niet alleen van Sicilie,
is dat de Grieks/Romeinse theaters steeds op de meest prachtige locaties liggen.

Dat kan van de voetbalstadions van tegenwoordig niet gezegd worden.

Om je een gevoel te geven van de grootte van sommige van de tempels.

Foto’s zoals de laatste twee zijn foto’s die je alleen maar in Italie kunt maken.

Volgens Wikipedia:

Het Koninkrijk Sicilie was een staat die bestond in het zuiden van Italie van zijn oprichting door Rogier II van Sicilie in 1130 tot 1816. Het was een opvolgende staat van het Graafschap Sicilie, dat was opgericht in 1071 tijdens de verovering van Zuid-Italie door de Normandiers.

Sicilie werd tot 1409 geregeerd als een onafhankelijk koninkrijk, waar familieleden van de koningen van Aragon aan het hoofd stonden. In 1409 werd Sicilie bij de Kroon van Aragon gevoegd. Het Koninkrijk Napels werd bestuurd door leden van het Huis Plantagenet. De beide gebieden werden in 1443 samengevoegd door Alfons V van Aragon. Na zijn dood scheidde Alfons de gebieden echter weer. Napels kwam in handen van zijn zoon Ferdinand I van Napels, die van 1459 tot 1494 zou regering. Aragon en Sicilie gingen over naar Alfons’ broer, Johan II van Aragon. Tussen 1494 en 1503 probeerden de Franse koningen Karel VIII en Lodewijk XII, erfgenamen van het huis Plantagenet, Napels terug te veroveren.

De titel Koning van Sicilie werd tot 1516 gevoerd door de koningen van Aragon. Tot 1707 werd de titel gevoerd door de koningen van Spanje, die een onderkoning benoemden. Tussen 1707 en 1735 waren de keizers van het Heilige Roomse Rijk dragers van de titel Koning van Sicilie. In 1735 werd Napels aangevallen door hertog Karel van Parma, later Karel III van Spanje en Karel VII van Napels en Sicilie. Zijn nakomelingen regeerden in het koninkrijk tot de Italiaanse eenwording in 1861. Tussen 1816 en 1861 waren de koninkrijken van Napels en Sicilie verenigd onder de naam Koninkrijk der Beide Sicilien.

Het gevolg is dat je in Sicilie zowel Griekse, Romeinse, Normandische, Middeleeuwse en
hedendaagse gebouwen (of restanten daarvan) kunt zien.
Zeker in Palermo.

In mijn dagboekje staat: Foto 16, Martin Kers: boot + zee.

En een beetje saaie foto om mee af te sluiten.

Nogmaals India 1995

Posted on januari 15, 2012 by Argusvlinder

De volgende reeks dia’s van India uit 1995
gaan met name over Nawalgarh en Bikaner.
Nawalgarh is bekend door de Haveli’s:
prachtig versierde particuliere huizen.
In de serie foto’s van Bikaner komen de koninklijke grafmonumenten
Devi Kund aan de orde. Een complex graven in die typische Indiase stijl
die bij ons een sprookjesgevoel opwekt.

Detail van een schildering op/in een Haveli. Compleet met stoomtrein.

____________________________________________________________

Podar gate in Nawalgarh.

____________________________________________________________

Ik vermoed dat ik toen dacht dat het hier om veel modernere architectuur ging dan het meeste wat we toen te zien kregen.

____________________________________________________________

Bikaner is kamelenland.

____________________________________________________________

Hier is de eekhoorn de hoofdrolspeler.

____________________________________________________________

Ik heb geen idee meer wat dit is. Misschien de binnenkant van de koepel op de volgende foto?

____________________________________________________________

Een reisgenoot die heel veel aandacht trok onder andere vanwege zijn blonde krullen. en Niet te vergeten de lengte van zijn haar.

____________________________________________________________

De bloem van de bananenboom.

____________________________________________________________

De Heilige Koe.

____________________________________________________________

Veel bestrating zag je toen nog niet in dit deel van India. Dat zal inmiddels wel veel veranderd zijn.

____________________________________________________________

Kamelengebied.

____________________________________________________________

Bikaner, The Royal Cenotaphs Devi Kund.

Devi Kund is de plaats waar de grafmomnumenten staan.
Het is een soort grote vijver met daarbij een plaats
waar de lichamen van overledenen worden verbrand.

____________________________________________________________

India 1995

Posted on januari 14, 2012 by Argusvlinder

In de tijd dat ik nog geen digitale foto’s maakte,
maakte ik dia’s.
Vandaag de dag kijk je daar niet meer naar.
Dat is jammer want we hebben toen een aantal leuke reizen gemaakt.
Net voor onze vakantie, eind vorig jaar,
zag ik een aanbieding bij een grootwarenhuis voor een product
met de naam SLIDES2PC.
Dat wil ik wel eens proberen.

Vanmiddag hebben we het apparaat opgehaald en hebben we het uitgepakt
en uitgeprobeerd.
Hier volgen de eerste resultaten.

Ik heb al wel gemerkt dat ik moet letten op de helderheid
en de kleurbalans.
Mijn eerste reactie is dat de foto’s die gemaakt worden
niet echt scherp zijn.
Dat kan liggen aan mijn fotokunsten (het fototoestel moest toen
nog handmatig scherp gesteld worden) of aan het scanapparaat.

Je moet de dia wel correct in het apparaat leggen anders valt een deel van de dia weg.

De route vanaf Delhi, door Rajasthan, Jodpur, Udaipur en Jaipur, ging via Varanasi naar Nepal. Aangegeven met revetten.

Ons vliegtuig.

De bouwvakkers achter ons hotel.

Het Rode Fort in Delhi.

De zijkant van het fort dat grenst aan de stad.

Bruidegom?

Een riksjarijder op blote voeten.

De Jama Mashjid.

Onderweg naar een klein paleis buiten Delhi.

Een tukttuk met Lord Ganesha.

Dezelfde dia maar dan met andere settings.

En nogmaals

De toegangspoort tot de Haveli.

Cabo Verde: voorbereidingen weblog

Posted on januari 10, 2012 by Argusvlinder

Zoals meestal gaan er een aantal blogs volgen
over een recente vakantie. In dit geval naar Cabo Verde, Kaapverdixeb.
Ik ben nu druk bezig alle verzamelde documenten te sorteren
en vast te leggen om ze hier te kunnen presenteren.
Dat kost een paar dagen.
Als voorbereiding heb ik eerst een achtergrond gemaakt
waarop ik de bonnetjes, tickets etc kan wegleggen voor inscannen/fotograferen.

En mijn logboekje ziet er dan als volgt uit:

De tekst, afbeelding en kleuren zijn afkomstig
van het reisbureau via wie we de vluchten en hotels geboekt hebben.
Ik vermoed dat zij de kleuren van de oude vlag
van Cabo Verde hebben afgeleid:

Vlag van Kaapverdie van voor 1992.

De huidige vlag, van de jonge, vrije natie, is de volgende:

Kaapverdische eilanden / Cabo Verde

Posted on januari 6, 2012 by Argusvlinder

De afgelopen twee weken zijn we op vakantie geweest
naar de Kaapverdische eilanden of Cabo Verde
zoals de bewoners het zelf noemen.

Kaapverdixeb is een eilandengroep in de Atlantische Oceaan
aan de westkant van Afrika.
Ze liggen tussen Kreeftskeerkring en de evenaar;
op het noordelijk halfrond dus.

We verbleven in drie plaatsen op twee eilanden:
Cidade Velha op Santiago,
Sao Filipe op Fogo en
Tarrafal op Santiago.

Een eerste selectie van mijn foto’s volgt hier.

Grijskopijsvogel (King fisher of Halcyon leucocephala). De eerste foto van de vakantie.

____________________________________________________________

Versgevangen vis direct schoonmaken.

____________________________________________________________

Ribeira Grande (Cidade Velha, Santiago).

____________________________________________________________

Zomaar een mooi versierd huis in Cidade Velha.

____________________________________________________________

De bloemstengel buigt helemaal door als gevolg van het gewicht van deze grote vlinder.

____________________________________________________________

Riet in de Ribeira Grande.

____________________________________________________________

Sommjige deuren en huizen hebben wat verf nodig.

____________________________________________________________

Muur van het terrein vanxa0het telefoonbedrijf in Praia.

____________________________________________________________

Chinees aardenwerk, afkomstig van schip de ‘Leijmuiden’. Een VOC-schip dat in 1770 verging voor de kust van Boas Vista. Dit is een van de voorwerpen van vergane schepen voor de kusten van Kaapverdixeb die te zien zijn in het uitstekende museum: The Research and Cultural Patrimony Institute of Centro de Restauraxe7xe3o e Museologia. Het museum is een schat op zich.

____________________________________________________________

Sxe3o Filipe, grootste plaats op het vulkaaneiland Fogo.

____________________________________________________________

Het zwarte vulkaanstrand van Sxe3o Filipe.

____________________________________________________________

Ponto do Salina.

____________________________________________________________

Zomaar wat bloemen.

____________________________________________________________

Cachupa, het nationaal gerecht.

____________________________________________________________

De eilanden kennen veel bouwactiviteiten en daarom tref je overal bouwmaterialen aan.

____________________________________________________________

Pico de Fogo.

____________________________________________________________

De savanne van Fogo.

____________________________________________________________

Het krulspeldenmarktje.

____________________________________________________________

Cesxe1ria xc9vora, stem van Cabo Verde.

____________________________________________________________

Bob Marley nog steeds populair zoals bijvoorbeeld blijkt uit de kleuren van deze garagedeur gemaakt uit het metaal van olievaten (onder andere groen, geel en rood).

____________________________________________________________

Nieuwjaarsdag, muziek op straat in Sxe3o Filipe.

____________________________________________________________

Poort van het concentratiekamp Tarrafal op Santiago.

____________________________________________________________

Baia Verde (Groene Baai).

____________________________________________________________

Op het strand bij de vissersassociatie: of je nog vis wil?.

____________________________________________________________

Die geel/grijze vis was wel 75 tot 80 centimeter lang!

____________________________________________________________

India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Posted on april 16, 2011 by Argusvlinder

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.

Het tijdschrift: Archaeology Magazine

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

China reisverslag / travelogue 79

Posted on maart 17, 2011 by Argusvlinder

Nog snel even langs het centrale plein van Shenyang
en dan via een grote winkelstraat met blinkende winkels
en een minder blinkende schoenmaker naar het
Fangyuan Mansion.
Het is overigens 7 oktober 2009.
Fangyuan Mansion is een groot gebouw in Shenyang, bijna 100 meter hoog.
In het business district.
Naast een busstation.
Het lijkt op de oude Chinese munten.
Dus laat ik daar eens beginnen.

Deze set replica van oude Chinese munten kocht ik later op de dag. De ronde munten hebben in het midden een vierkant gat. Dat zie je ook terug in het Fangyuan Mansion.

Maar eerst nemen we afscheid van Mao.

Shenyang is een grote stad maar niet alles glimt en schittert. Niet anders dus dan bij ons in het westen.

Een winkelstraat. Deze straat heeft midden op het voetgangersdomein stands staan waar vooral huwelijksreportages worden getoond en verkocht. In een wereld waarin je maar 1 kind hebt is waarschijnlijk een huwelijk een nog groter feest dan in een wereld waarin mensen meerdere huwelijken in hun leven sluiten of juist helemaal geen.

Veel reclame, af en toe mondkapjes, veel verkeer.

Dan een warenhuis met waterpartijen, glazen liften, veel kleuren, veel mensen en veel westerse merken.

Hier wordt druk gesproken over een bruidsreportage.

Volledige stand van: Landscape Concept Wedding Photograph. Of zou dat niet de naam zijn van het bedrijf?

Bouwen doet men overal. Dit is een heel veelvoorkomend beeld in China.

Fangyuan Mansion van opzij. Links op de voorgrond de ingang van het busstation.

Deze gebouwen zijn zelfs nog hoger.

We zijn naar binnen gegaan. We wilden in het vierkante gat een kijkje nemen en misschien heb je er een mooi uitzicht. Het gebouw is natuurlijk niet voor toeristen dus van een uitzicht was geen sprake. Hier mijn chauffeur die het interieur eens in zich opneemt.

De naam: Fangyuan Mansion.

een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt

Posted on maart 6, 2011 by Argusvlinder

In het voorwoord van het boek ‘Denken over kunst’
(A. A. Van den Braembussche) wordt mijn aandacht getrokken
naar het zinsdeel dat de titel is van dit logje:
‘een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt’.

De schrijver geeft in de eerste regels van het voorwoord aan
dat mensen heel gemakkelijk en snel een esthetisch oordeel vellen
over heel gewone dingen.
In de tekst noemt hij: ‘een stoel, een theeservies,een zonsondergang en
een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt’.

Aanleiding om met deze tekst eens op zoek te gaan op het internet.
Ik stuitte op een aantal heel uiteenlopende teksten
en die laat ik in een korte serie op mijn weblog passeren.
Vandaag het laatste deel.
Hier vallen alle stukjes op zijn plaats.
Ik kwam een verhaal tegen over St. Franciscus dat ik niet eerder gehoord of gelezen had: De maan in het water.

De maan in het water.
Franciscus was met een broeder onderweg naar een kluizenarij.
Hij was niet vrolijk en sjokte maar wat voort.
Hij had zorgen om zijn broederschap, maar ook om zijn eigen leven.
Volgde hij de weg van zijn Heer?
Het begon donker te worden, maar de kluizenarij was nog ver.
Gelukkig was het volle maan en konden zij verder gaan.
Ze komen langs een put.
Franciscus blijft staan, buigt zich voorover en kijkt in het stille water.
Hij wordt stil.
De maan weerspiegelt zich in het donkere water.
Hij klaart op, ze vervolgen hun weg; dan begint hij te zingen.
Hij jubelt het uit.
De broeder vraagt waarom hij plotseling zo vrolijk is.
Franciscus zegt: “Zag je dan niet wat ik zag in de diepe put?”
“Ik vermoed dat u de maan zag”, antwoordde de broeder.
“Ik zag in het licht van de maan het gezicht van onze zuster Clara.
“Clara, de lichtende, herinnert hem aan de bron van het levende water.
En Franciscus bruist weer van levenslust.

Herkomst onbekend

Ik vond dit verhaal op de volgende sites:Hans Sevenhoven, Duiven, Nederland
en hier Hans Sevenhoven, Franciscusverhalen
Ik denk niet dat iedereen gelijk zal warmlopen van de redenering:
“Ik zag in het licht van de maan het gezicht van onze zuster Clara.”
Daarvoor moet je wat meer van St. Franciscus en zijn geschiedenis weten.
Nu wil het toeval dat ik in 2007 in Milaan was (daarom
zijn alle foto’s in deze serie foto’s uit Milaan)
waar we een wandeling maakten.
Daar zagen we een fontein die ik pas nu echt kan plaatsen
nadat ik bovenstaand verhaal las.

Hier zie je Franciscus die zich tussen en over de bloemen heen naar de fontein buigt.

De maan heb ik in de fontein niet gezien maar wellicht moet ik deze plaats nog eens op een avond bezoeken. Wel zijn er nog een aantal duiven van de partij

Dit verhaal is de laatste van een korte serie onder de titel:
een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt
De vorige delen zijn hier te vinden:
Deel 1: 6 september 2010
Deel 2: 22 september 2010
Deel 3: 3 oktober 2010
Deel 4: 30 oktober 2010

New Zealand

Posted on maart 5, 2011 by Argusvlinder

Toevallig?
Toeval bestaat niet.

Gisteravond kregen we onze Loney Planet terug van Nieuw Zeeland.
Dit is de editie uit 1996.

Lonely Planet, New Zealand.

Eigenlijk waren alle vakanties die we gedaan hebben erg leuk.
Er is een uitzondering: Nieuw Zeeland.
Iedereen roemt de natuur maar ik voelde me een beetje in Madurodam.
Het is er allemaal: duinen, fjorden, bergen, heuvels, stranden, steden,
grotten, rivieren, vulkanische verschijnselen, bos.
Maar allemaal klein.

Het ademde de sfeer uit van de jaren 50 en 60.
We verbleven in een hotel in dezelfde kamer waar
koniging Elisabeth van Engeland ook eens geslapen had.
Een kleine groezelige kamer aan de voorkant van het hotel.
De voorzieningen in de kamer waren minimaal.

Veel schapen, weinig mensen.
Het was er niet warm (17 graden, midden in de zomer).
Het eten was er matig (Engels).

Misschien hadden we niet zo kort na onze eerste reis naar India
naar Nieuw Zeeland moeten gaan.

De enige uitzondering was een bezoek aan de Milford Sound.
Een 22 kilometer lange fjord.
Een prachtige gebied waar we met een boot gevaren hebben.
Het regende, was koud, het waaide hard, en bijna iedereen ging benedendeks.
Op dek vond ik het heerlijk.

Het beeld van de kaft past goed bij een
van mijn andere herinneringen van deze reis.
We waren Christchurch waar het erg duur was.
Daar waren heel veel Aziatische toeristen.
Zoveel dat in de winkels in de stad Japanse meisjes de toeristen hielpen
die voornamelijk uit Japan kwamen.

Vanuit Christchurch gingen we naar een plaats waar je met een hangglider
de heuvel af kon gaan. Net als op de omslagfoto.
Voor toeristen is Christchurch niet echt aantrekkelijk.
De opbouw/herbouw van de stad na de beving van afgelopen maand
zal nog niet meevallen.

China reisverslag / travelogue 77

Posted on januari 24, 2011 by Argusvlinder

Vandaag op stap met de neef van mijn collega en een medewerker
van zijn vader. Die is vandaag de chauffeur.
We beginnen in het centrum van de stad: Sun Yat-Sen Square.
Op dit plein staat een enorm standbeeld van Voorzitter Mao
die de richting aangeeft waarin de revolutionaire beweging moet gaan.
Laten we maar eens een kijkje nemen.

Chairman Mao wijst de weg.

Het is wel typisch dat een plein genoemd naar Sun Yat-Sen
opgesierd wordt door een enorm beeld van Mao.
Zeker omdat Sun Yat-Sen gezien wordt als de ‘vader des vaderlands’.
Het kostte me wel wat tijd om uit te vinden dat Zhongshan
dezelfde persoon is als Sun Yat-Sen. Die naam zei me wel iets.
Al was het maar vaag.
Thuis biedt Wikipedia de uitkomst en vallen alle puzzelstukjes
op hun plaats.

Wikipedia
Sun Yat-Sen Sun Zhongshan of Sun Yixian/Sun Yat-sen (Cuiheng, 12 november 1866 xe2x80x93 Peking, 22 februari 1925) was de grondlegger van het republikeinse China en initiator van de eraan voorafgaande Xinhai-revolutie. De oude Nederlandse naam is Soen Jat-sen. Sun Zhongshan wordt in China als standaardnaam gezien. Sun was opgeleid als arts maar geinteresseert in politiek. Hij raakte ervan overtuigd dat China moest moderniseren, dat de Qing-dynastie diende te worden afgeschaft en China een republiek moest worden naar Westers (Amerikaans) model. Die overtuiging propageerde hij via het netwerk van bekeerde Chinezen en missionarissen waarin hij zich bevond. Sun en zijn aanhang dachten aanvankelijk dat men na het ten val brengen van het keizerrijk China snel zou transformeren in een democratie, iets waar hij later op terug moest komen. Sun Yat Sen was niet direct betrokken in de omverwerping van het keizerrijk, want hij bevond zich in Denver (Colorado, USA), toen op 11 oktober 1911 een opstand van militairen uitbrak. De opstandelingen riepen de verschillende provincies op om zich af te scheiden van het Keizerrijk. De Chinese regent zond zijn beste generaal, Yuan Shikai om de rebellie te onderdrukken. Sun Yat Sen vernam het nieuws in de krant en keerde haastig terug naar China. In een stemming door de provinciale vertegenwoordigers werd hij op 29 december tot president benoemd. Hij overtuigde Yuan Shikai om zich aan zijn zijde te voegen in ruil voor het voorlopige presidentschap van de Chinese republiek. De generaal, die aanvoelde dat de dagen van het Keizerrijk toch geteld waren, ging hierop in en vestigde zich in Peking. Hij werd benoemd op 15 februari 1912. Met het vooruitzicht op verkiezingen doopte Sun Yat-Sen de naam van zijn beweging om naar de Kuomintang (‘Volkspartij’). De positie van de keizer was onhoudbaar en die trad dan ook af. In 1917 benoemde de Nationale Assemblxc3xa9e (die sinds 1915 niet meer bijeen was gekomen) Sun Yat-sen tot voorzitter van de Militaire Regering van China. Na de Oktoberrevolutie in Rusland in 1917, kwamen de Bolsjewieken (communisten) aldaar aan de macht. Sun wendde zich voor hulp tot de communistische regering in Rusland. Deze bleek maar al te graag bereid om hem te helpen. Daaraan verbonden zij echter xc3xa9xc3xa9n voorwaarde: de leden van de Chinese Communistische Partij (CCP) moesten kunnen toetreden tot de Kwomintang. Dat gebeurde dan ook. Het socialisme van Sun werd nu belangrijker binnen de Kwomintang. Sun werd voorzitter van de Kwomintang en tevens grootmaarschalk en generalissimo van de nationalistische legers van de Kwomintang. Dankzij de Sovjet-Russische militaire en logistieke steun wisten de nationalistische legers Zuid-China op de krijgsheren te veroveren (1923). De invloed van de CCP op het beleid van de Kwomintang nam steeds meer toe. Sun werd een bewonderaar van de Russische leider Lenin, hoewel hij het bolsjewisme afwees, evenals de dictatuur. Suns opvolger, generalissimo Chiang Kai-shek bleek echter een tegenstander te zijn van de toetreding van communisten van de CCP tot de KMT. Maar hij hield zijn opvattingen (nog) voor zichzelf.

Voorzitter Mao.

Met aan zijn voeten de revolutionaire beweging.

Prachtig expressieve beeldengroep.

Een blik op de stad vanaf het plein.

Op het web vond ik deze foto die in 1983 is gemaakt van hetzelfde plein. Toen nog met trolleybussen. De foto is gemaakt door Leroy W. Demery Jr. Deze meneer heeft op Flickr een enorme collectie foto’s van China. Een deel van die foto’s zijn gemaakt in Shenyang.

De gebouwen zijn inmiddels veel hoger dan in 1983.

Gelijk langs het plein staan nog een aantal oudere gebouwen.

Dit lijkt me een hotel want de ‘bruiloftsboog’ staat al opgesteld.

Sun Yat-Sen straat.

Dat de onduidelijkheid over de naam van Sun Yat-Sen
niet alleen bij mij speelt,
wordt snel duidelijk als je het volgende stuk uit Wikipedia leest:

Wikipedia
Sun Yat-sen is bekend onder verschillende namen. De naam waarin hij in de annalen van zijn familie staat bijgeschreven is Sun Deming. Het eerste karakter van deze naam, De (xe5xbexb7), is het eerste karakter van de naam van alle zoons van zijn generatie in deze familie. Suns melknaam, de naam zoals hij als klein kind genoemd werd, was Sun Dixiang. Toen Sun tien jaar was, ging hij naar school; hierbij kreeg hij ook een schoolnaam, namelijk Wen. Sun is bij veel Chinezen bekend onder deze naam, Sun Wen. Later, tijdens zijn studie in Hongkong, koos Sun bovendien een pseudoniem, in het Kantonees uitgesproken als Yat-sen. Hij schreef deze naam aanvankelijk als xe6x97xa5xe6x96xb0 (Mandarijn Rixin, ‘elke dag vernieuwen’), later veranderde een professor van hem het in xe9x80xb8xe4xbbx99 (Mandarijn Yixian). Deze laatste naam gebruikte Sun vaak in zijn contacten met Westerlingen, en het is dan ook onder deze naam dat hij in het westen bekend is. In zijn revolutionaire tijd gebruikte Sun vele namen om de autoriteiten niet op zijn spoor te laten komen. In Japan was dat Nakayama (xe4xb8xadxe5xb1xb1, in het Mandarijns uitgesproken als Zhongshan), een bekende Japanse familienaam. Deze naam, oorspronkelijk een familienaam, werd uiteindelijk Suns Chinese eigennaam. Sun Yat-sen is in China nog het meest bekend als Sun Zhongshan. Zowel de Chinese communisten van Mao Zedong als de nationalisten van Chiang Kai-shek beschouwen Sun Yat-sen als hun Vader des Vaderlands. Zowel in China als op Taiwan bevinden zich standbeelden en herdenkingscentra voor Sun Yat-sen. Chiang Kai-shek riep Sun in 1940 uit tot ‘Grondlegger van de Chinese Republiek’.

China reisverslag / travelogue 76

Posted on januari 23, 2011 by Argusvlinder

In dit verslag nog twee foto’s van 6 oktober 2009.
De dag van de eerste bruiloft, de bruiloft in Shenyang op 8 oktober, nadert.
Nog een dag ga ik op pad in Shenyang.
Dit keer met een neef van mijn collega en een medewerker van zijn vader.
De medewerker heeft een rijbewijs en zal de chauffeur zijn die dag.
De neef is mijn gids.
Op 6 oktober eet ik samen met de familie van mijn collega.
De mensen hebben een geweldig feestmaal bereid en
het geeft mij de kans om mijn gids te ontmoeten.
Maar naast de gids natuurlijk ook een aantal ooms en tantes,
neven en nichten. Het eten is thuis bij een oom en tante van mijn collega.
De avond was heel gezellig. We hebben veel gelachen en heerlijk gegeten.
Terug in het hotel (Liyang International Hotel)
zijn de voorbereidingen in volle gang
voor een (andere) bruiloft op 7 oktober.
Daar beginnen mijn foto’s van vandaag mee.
De volgende foto’s zijn van de ochtend van 7 oktober.
Voor ik opgehaald word maak ik een wandeling.
Shenyang ontwaakt.

De voorbereidingen van een bruiloft zijn een hele bezigheid. Hier een voorbeeld dat ik aantrof in mijn hotel op de avond van 6 oktober 2009.

Hier is met vers groen een ereboog in voorbereiding.

Zoals je kunt zien slaap ik niet op de begane grond. Het Liyang International hotel waar ik verblijf in Shenyang is hoog en het heeft een behoorlijk uitzicht.

Terug op de grond zijn nog meer voorbereidingen in gang. Per bruidspaar wordt een opblaasbare ereboog opgericht.

Een kleine reparatiewerkplaats aan de kant van de weg. Er zullen best veel Chinezen fietsen maar ik zag toch vooral veel auto’s en electrische brommers. Volgens mij de uitvinding als het er om gaat om voorzichtiger om te gaan met fossiele brandstoffen. Hier in het westen zie je overal die benzine slurpende scoorters en brommers.

Het is nog geen spitsuur.

Richting centrum van Shenyang. Het hotel staat rechts van de weg.

Een voorbeeld van een electrisch voertuig.

Ik ben klaar voor de volgende excursie.

China reisverslag / travelogue 74

Posted on januari 9, 2011 by Argusvlinder

Het complex van Zhang Zuolin en Zhang Xueliang
bestaat uit een reeks gebouwen.
Wat precies wat was is mij niet helemaal duidelijk geworden.
Maar dat mag de pret niet drukken.

Zhang Zuolin Mansion.

De geschiedenis van Noordoost China staat ver van ons af.
We weten er weinig van en als je leest over warlords
verwacht je niet gelijk dat deze heren in een dergelijk huis woonden.
Maar dat was wel het geval.

Toegangsbewijs.

The Daqing Building

The Daqing Building is in Roman style (built from 1918 to 1922). As it is mainly made of black bricks, it is called the Daqing Building.
The Daqing Building is 2.640 square meters, with three floors on the ground, one flour under ground. The building is 37 meters high, as one of the highest points in Fengtian city, looking far away from the building you can see all the beautifull sceneries in Fengtian city (Fengtian is the old name of Shenyang). Since it was built, it became an important place where Zhang Zuolin eand his son Zhang Xueliang resided in and handled official affairs when they governed the Northeast Area. The building has witnessed many important historical events, including two Zhi-Feng Wars, building up Fengxixe2x80x99s military strength, power-handover of Northeast China, execution of Yang Yuting and Chang Yinhuai and the armed mediation of Zhongyuan War etc.

Daqing Gebouw

Het Daqing gebouw is gebouwd in Romaanse stijl
(gebouwd tussen 1918 en 1922).
Omdat het voornamelijk gemaakt is uit zwarte baksteen
wordt het gebouw Daqing Gebouw genoemd.
Het gebouw is 2640 m2 groot en heeft drie verdieping
en een kelderverdieping.
Met 37 meter hoogte was het een van de hoogste gebouwen
van Fengtian stad (de oude naam van Shenyang)
en vanaf dit punt kon men de prachtige omgeving zien.
Sinds de bouw is het een belangrijke plaats geweest
waar Zhang Zuolin en zijn zoon Zhang Xueliang verbleven
en er officixc3xable zaken afhandelden
tijdens hun regeerperiode over Noordoost China.
Het gebouw was getuige van vele historische gebeurtenissen
zoals twee Zhi-Feng oorlogen, de opbouw van de militaire macht van Fengzi,
de machtsoverdracht van Noordoost China,
de executie van Yang Yuting en Chang Yinhuai
en het militair ingrijpen in de Zhongyuan oorlog.

Zhi-Feng oorlogen (First and Second Zhilixe2x80x93Fengtian War), 1922 en 1924:
In Noordoost China spelen zich een aantal oorlogen af
aan het einde van het keizerrijk tot aan de Tweede Wereldoorlog
waarbij warlords (waaronder Zhang Zuolin) zich met elkaar meten.

Yang Yuting en Chang Yinhuai waren twee rivalen van Zhang Xueliang.
Ze werden door hem uit de weg geruimd.

Zhongyuan War (Zhxc5x8dngyxc3xbaan Dxc3xa0zhxc3xa0n), 1930.
Ik vermoed dat hier de Central Plains War mee wordt bedoeld.
Weer een oorlog tussen verschillende fracties in China.
Met onder andere Chiang Kai-shek.
Zhang Xueliang koos uiteindelijk voor de kant van Chiang Kai-shek.

Mooi pand, prachtig gelegen.

Mijn gids.

Tussen het bezoek aan de Keizerlijke stad (Shenyang Imperial Palace) en
Zhang Zuolin Mansion werd een nieuwe gids geintroduceerd.
Volgens mij was deze jonge man een korte tijd in Duitsland geweest
of tijdens zijn studie of voor zijn werk.
Hij sprak een klein beetje Engels. Heel aardige persoon.

Mooi meubelstuk maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de buitenkant het meest interessant was. Deze gebouwen zijn zo on-Chinees.

Nog een van de gebouwen. Wat het is/was weet ik niet. Op de gevel staat als jaartal 1925.

China reisverslag / travelogue 70

Posted on december 7, 2010 by Argusvlinder

Op 6 oktober 2009 dwaalde ik in de ochtend door het
Shenyang Imperial Palace.
Na eerst door het officiele deel van dit paleizencomplex gelopen te zijn
was nu het prive deel aan de beurt.
Het ligt een beetje apart van de rest aan een klein plein.
Behoorlijk intiem. Prachtig.
Nu kom ik bij de Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall.

The Chongzheng Hall, the main hall of the Shengjing Imperial Palace, was constructed from 1627 to 1635. It was the place where Huangtaiji discussed state affairs and received foreign ministers. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the grand ceremonies for offering sacrifices to ancestors were also held here when the Emperor visited the east.

De Chongzheng Hal

De Chongzheng Hal is de belangrijkste hal van het Shengjing Imperial Palace.
Aan de bouw is gewerkt van 1627 tot 1635.
Op deze plaats overlegde Huangtaiji staatszaken
en ontving hij buitenlandse ministers.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
bleef deze hal de plaats waar keizers offers brachten
aan hun voorouders als ze in het oosten op bezoek waren.

De pilaren voor de hal zijn trouwens vierkant!
De voorwerpen in de hal zijn uit de Qianlong regeerperiode (1736-1795).

The Chongzheng Hall.