We lopen verder in Londen

Posted on september 20, 2018 by Argusvlinder

We zijn een beetje van de wandelroute afgeweken. Geeft niks, moet kunnen. Zo kwamen we op Travalgar Square terecht. Op de hoek met St. Martin-in-the-Fields.

Midden op het plein staat Admiraal Nelson op zijn kolom.

Net voor een concert in de St. Martin-in-the-Fields kerk er nog even binnen gelopen. Dan zie je deze prachtige vondst: een soort glas-in-lood raam met daarin het kruis.

Het interieur van de kerk.

Toen heb ik een bezoek gebracht aan de National Gallery. Een indrukwekkend museum met prachtige werken. Daar kom ik in een volgende blog post nog even op terug.

Leeuwen omringen Nelson.

Als protest tegen de vernietiging van oudheden door IS staat dit tijdelijke beeld hier op Travalgar Square.

Tijd voor de National Gallery.

Jacky O in tranen

Posted on september 16, 2018 by Argusvlinder

Foto verslag van een deel van een wandeling door Londen.

Deze pub met tuin heet The Eagle. Daar was het goed toeven maar op deze ochtend was get vooral een foto-object.

Zomaar een straatje in de buurt met daarin dit voormalige magazijn van ‘John Redman Ltd & British Empire Pipe Co’. Achteraf bleek dat het restaurant van Jamie Oliver ‘Fifteen’ er naast ligt (te duur).

Deze huilende Jacky Kennedy/Onassis kun je in dezelfde straat vinden. De tranen lopen door tot op het trottoir.

Zo heurt het eigenlijk. Een prachtige etalage met daarin paspoppen die het gereedschap en het materiaal van een kleermaker bij zich dragen. Zoals de schaar.

Bij de Royal Ballet School zie je deze prachtige loopbrug tussen de school en het Royal Opera House. WilkinsonEyre is de naam van het bureau dat de brug ontworden heeft en de brug heet: ‘The Bridge of Aspiration’.

De oude pubs zoals deze ‘The white lion’ (de witte leeuw) zijn prachtig om te zien.

Covent Garden, denk aan My fair lady. Het toneelstuk heette Pygmalion (1912) en is geschreven door George Bernard Shaw. Ik ken het vooral van de verfilming met Audrey Hepburn als Eliza Doolittle en Rex Harrison als professor Higgins.

Het beeld bovenop de bloemen-, groente en fruit markt Covent garden.

Met rekwisieten wordt de sfeer van toen opgeroepen.

Dit is het pand waar in Charles Dickens in de periode 1859 – 1870 woonde en zijn tijdschrift ‘All the year round’ maakte. Wellington Street.

This building housed the offices of Charles Dickens’ magazine ‘All the year round’ and his private apartments 1859 – 1870.

Veel boeken van Dickens verschenen als feuilleton.
Dat kun je nog steeds goed merken als je ze leest.
In ‘All the year round’ verschenen zo:
A Tale of Two Cities (juni 1859 tot december 1859)
Great Expectations (1 december 1860 tot augustus 1861)
The Uncommercial Traveller (28 januari 1860 tot 13 oktober 1860,
plus 1863–65 en 1868–69)

Royal Opera.

Timpaan boven de deur van de voormalige Bow Street Magistrate’s Court.

De winkeltjes zijn er heel leuk, zoals hier in Neals Yard, een klein pleintje. Neem wel een credit card met heel hoog saldo mee!

Een tekening van Bambi. Lady Diana als Mary Poppins, op hoge hakken en met een tas van Harrods die tegen twee kinderen zegt: you can be as naughty as you want, just don’t get caught (je kunt zo ondeugend zijn als je wilt, je moet alleen niet betrapt worden).

De architect van dit monster is Frank Matcham. Dit ‘London Coliseum Theatre of Varieties’ is een overdadig theater dat vandaag de dag een operahuis is.

‘Are you inspired’ door Nathan Bowen. Een street artist op de afzetting bij een verbouwing vlak bij St. Martin-in-the-Field. De kerk op de hoek bij Travalgar Square.

Tot zover dit eerste stuk van de wandeling.

Burgemeester met een bontjas

Posted on september 13, 2018 by Argusvlinder

Een korte reeks foto’s van Londen.
De meeste vanuit een hop-on hop-off bus.
Dus heel toeristisch.

Dat hoge, glazen gebouw heet The Shard of de scherf. Renzo Piano, The Shard.

Je ziet zoveel beelden in Londen. De meeste van onbekende mensen. Vaak heel klassiek uitgevoerd. Hier is dat ook maar de man draagt iets wat op een bontjas of een jas met bontvoering lijkt. Het is Samuel Bevington, een burgemeester uit een ver verleden.

De Ronde van Engeland (Tour of Brittain) zou zondag een deel van het centrum ‘onveilig’ gaan maken. Die dag zijn we dan ook niet in de buurt van Westminster geweest.

Trafelgar Square met in de hoogte het standbeeld van Nelson blijft indrukwekkend.

Piccadilly Circus, was hier de reclame vroeger niet leuker? Het begint nu te veel op het scherm thuis te lijken.

We gebruikte de metro voor de reis terug naar het hotel en dat zouden we de komende dagen vaker doen (de metro gebruiken).

Londen

Posted on september 11, 2018 by Argusvlinder

Afgelopen weekend waren we in Londen.
Een keer met de trein geprobeerd.
De trein is echt slecht geregeld.

Je koopt een kaartje Breda – Brussel en een kaartje
Brussel – Londen (Eurostar).
De trein stopt na Breda in Noorderkempen (of all places).
Kan daarna niet meer vertrekken.
Al de passagiers kunnen dan van de volle en lange
internationale IC overstappen in een Belgische Boemel.
Zitten is er niet meer bij.
Zie maar hoe je in Brussel komt.
Zorg zelf maar dat je de trein in Brussel op tijd haalt.
Info: 0,0.

Roger Henri Ludovic Maria van Boxtel: Doe er iets aan!

Dus de verbinding in onbetrouwbaar.
De NS en haar partners voelen zich niet verantwoordelijk voor jouw reis.
Het is niet goedkoper dan vliegen.
De volgende keer dus maar weer met het vliegtuig.

Londen was erg leuk.
Een fantastisch dynamische stad waar heel veel gebeurd.
Overal wordt gebouwd, de koffie is organisch, het eten biologisch.
Alles multicultureel.
Zelfs het weer hielp mee:
Met een enorme tweedeling tussen heel rijk en arm:
Upstairs / downstairs.

Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt en die deel ik hier.

Aan City Road staat een gebouw met de naam ‘Leysian Mission’. Het is ontworpen door de architecten Jonas James Bradshaw and John Bradshaw Gass. Dit is een detail van de gevel. Gebouwd tussen 1901 – 1906.

Maar ook vandaag wordt er overal in Londen veel gebouw. Veel staal, spiegels en glas.

De hoofdingang van Leysian Mission.

Dit zie je als je bij het metrostation Bank boven de grond komt: de Bank of England en veel nieuwbouw.

Vanuit Bank is het een klein stukje lopen (je kunt met de metro) naar St. Pauls Cathedral. Op een niet stralend moment doemt de oorlogssfeer weer op.

St Pauls Cathedral graveyard, de begraafplaats van de kerk bevat een paar monumenten. Altijd goed voor een foto.

Detail van St. Pauls Cathedral.

Naast de St Pauls ligt een plein met de naam Pater Noster. Dit plein is na de tweede wereldoorlog ontstaan als gevolg van de bombardementen op de stad. Daar op dat plein staat nu dit beeld: Elisabeth Frink, Pater Noster.

Op het pleintje zijn naast de toeristen veel zakenmensen die het einde van de dag vieren. Business First!

Thomas Heatherwick, Pater noster Vents. Deze twee grote metalen wokkels zijn ontworpen door een bekende Britse ontwerper. Ze zijn het ventilatiesysteem van een onderliggende transformator of iets dergelijks.

Vanaf dit punt gingen we verder met een hop-on, hop-off bus.
Daarvan meer later.

Amritsar

Posted on september 4, 2018 by Argusvlinder

Amritsar is een stad met een magische naam.
Terecht!
Indiase geschiedenis en de Sikh religie komen hier
bij elkaar.
Sommige van de spanningen die al eeuwen de ontwikkeling
van dit gebied bepalen, zijn nog steeds aanwezig.
En het is er erg mooi!

We waren in Amritsar aangekomen en het liefst ga je
dan te voet op pad.
Te voet zie je het meest, maak je het meest mee.
Dus we begonnen te voet.
Onbekend met de omgeving kwamen we eerst uit bij Ram Bagh.
‘Bagh’ is het woord waarmee een ommuurde tuin wordt aangeduid.
Maar we kregen niet goed hoogte van het complex.
Zo zagen we eerst Ram Bagh Gate. Een poortgebouw.

Ram Bagh Gate, vlak bij ons hotel en vlak bij de tuin met dezelfde naam.

Via een omweg bezochten we ook de tuin. in die tuin moet een zomerpaleis liggen maar dat hebben we niet gezien.

We zagen wel dit bord en de Baradari. Een monument ter nagedachtenis.

Baradari
The Baradari is situated in the western side of the palace complex.
It stories square structure raised on a high plinth.
The roof is flat and it is connected by flights of steps on the all four side.
It has three opening in each sides which are flanked by cusped arch formation.
Arches are seperated by a pillar, each corner has three pillasters, the corner pillaster has beautiful serpentine coil or rope design, which is incorporated through out it .
The facade terminated into projected eave which is supported on decorative brackets and is sutmounted by a marble parapet
There’s an inscription on the facade of the western side wall stating: that the Baradari was built by the sons of Rai Sahib Ditta Mal in the memory of their father.
“Presente by the sons of sahib, Ditta Mal in the loving memory of their father. Born 30th july 1846, died 29th october 1916”

Maar de naam ‘Ditta Mal’ kon ik niet vinden op internet.
Dus het bleef een beetje vaag voor mij.

Maar dat neemt niet weg dat het gebouw schitterend is. Behoorlijk gerestaureerd lijkt me.

Na deze wat doelloos aanvoelende voettocht hebben we een riksja genomen naar de Gouden Tempel. Ze mogen je daar niet ‘voor de deur’ afzetten. Er waren nogal wat bestratingswerkzaamheden aan de gang en het plein voor de ommuurde Gouden Tempel werd nieuw aangelegd. Daarom moet je maar even met de stroom mensen meelopen en dwars door het verkeer.

Voor je bij de Gouden Tempel komt, passeer je eerst een andere ommuurde tuin. Een belangrijke en tragische plaats voor de onafhankelijkheidsstrijd van India: Jallianwala Bagh. Hier vond het Jallianwala Bagh Massacre of de ‘Slachting van Amritsar’ plaats.

Als je de film Gandhi gezien hebt herinner je misschien
de betoging in een tuin, die door een Engelse bevelhebber
werd gesmoord door het vuur te openen op de ongewapende menigte.
Dat is hier gebeurd in 1919.
De foto hierboven is een van de drie toegangen tot de tuin.
Deze toegang was te smal voor de pantserwagens om bij de tuin te komen.
Te voet gingen de militairen naar de tuin, een grote open vlakte,
en het vuur werd geopend.
Generaal Dyer had 90 tot 150 man tot zijn beschikking.
Er vielen veel doden en gewonden.
Er was geen medische opvang.

Dit is het monument voor de slachtoffers in de tuin.

Deze muur toont de kogelgaten van de beschieting.

Hier wordt toegelicht wat je precies ziet.

De tekst op het bord luidt:

The wall has its own historic significance as it has twenty eight bullet marks which can de easily seen at present and these were fired into the crowd by the order of general Dyer.
Moreover, no warning was given to disperse before Dyer opened fire which was gathered here against the Rowlatt act.
One thousand and six hunderd and fifty rounds were fired.

Toen we de ommuurde tuin uitliepen zagen we een bord staan dat naar de Golden Temple wees. Alleen stond het vanwege de wegwerkzaamheden niet op de originele plaats. We waren al een keer fout gelopen (en dat werd duidelijk doordat het steeds minder druk werd) maar vanaf nu zou het goed gaan.

Nu zagen we ook de officiële toegang naar de Jallianwala Bagh, de eerste keer hadden we een poort genomen die nu als uitgang dient.

De Gouden tempel bewaar ik tot mijn volgend bericht.

Zou het er markt geweest zijn? Of uitverkoop?

Posted on augustus 31, 2018 by Argusvlinder

Een tweede reeks foto’s uit Patiala op één dag.
Zo graag wil ik de foto’s uit Amritsar laten zien.
Toen we terug liepen van Shahi Samadhan werd het steeds drukker.
De winkels waren gesloten maar voor de winkels waren er
marktkramen. Misschien is dat normaal?
Misschien was het gewoon marktdag.

Dan begin ik maar met een bord van de Patiala Heritage Walk. De route hebben we niet gevolgd omdat we die niet konden vinden. Een of twee keer hebben we heb geprobeerd te volgen. Maar steeds ‘verdwaalden’ we. Maakt niet uit. Het was enerverend.

Sommige van de gebouwen zijn heel mooi geweest.

Uiteindelijk zijn we ook helemaal terug naar het hotel gelopen.
Heen waren we een stuk met een riksja gegaan.
Maar op de weg terug konden we er eerst geen vinden en
later dacht ik de buurt te herkennen.
Toen bleek het ook niet meer zo ver te zijn.

In de grotere steden krijg ik heel gemakkelijk last van
mijn keel. De luchtvervuiling en het stof.
Deze dag zijn we tussen de monumenten door op zoek gegaan naar
strepsils. Uiteindelijk vonden we een apotheek (!) die
ze verkocht. Hoeveel ik er wilde.
Nou ik wilde natuurlijk wel een doos. Zoals ik die hier
zou kopen. Maar bij de Pharmacy verkochten ze de tabletten
per stuk.

Dus zuinig aandoen met deze 8 tabletten.

Patiala: Shahi Samadhan

Posted on augustus 31, 2018 by Argusvlinder

Shahi Samadhan, is de begraafplaats van de Sikh-koningen
van de Sikh-staat Patiala.
Toen wij deze plaats in 2016 bezochten was die plaats in
redelijke staat. Het gebouw/terrein is afgesloten maar
zo gauw we er aan kwamen lopen, kwam er een man met sleutels aan
die na afloop natuurlijk een bedrag in ontvangst nam.
De plaats is erg mooi en bestaat uit een poortgebouw,
een herdenkingsgebouw voor Baba Ala Singh de stichter van
Patiala en de eerste koning en een aantal grafmonumenten.
Sommige met naam (Maharaja Narinder Singh en Maharaja
Karam Singh), anderen voor ons anoniem.

Dit is een overzicht van de Maharaja´s van Patiala:

Baba Ala Singh 1691 – 1765
Maharaja Amar Singh 1748 – 1781
Maharaja Sahib Singh 1774 – 1813
Maharaja Karam Singh 1797 – 1845
Maharaja Narinder Singh 1823 – 1862
Maharaja Mohinder Singh 1852 – 1876
Maharaja Rajinder Singh 1872 – 1900
Maharaja Bhupinder Singh 1891 – 1938
Maharaja Yadavindra Singh 1913 – 1974

Dit is het poortgebouw van Shahi Samadhan. Het was even zoeken maar het is het begin van de Heritage Walk. Alleen in 2016 konden we geen routebeschrijving daarvan vinden op internet en ter plaatse stond het maar af en toe aangegeven. De bewoners snappen wel waar je naar op zoek bent dus we werden steeds geholpen het monument te vinden.

Het poortgebouw is zeker mooi al kan het wel een restauratie gebruiken.

Wanneer je door de poort kijkt zie je even verderop het monument liggen dat er is aangelegd ter nagedachtenis van Baba Ala Singh (overigens net als bij andere plaats- en persoonsnamen in andere culturen varieert de westerse spelling nogal eens, zo lees je Baba Ala Singh en op het monument staat Maharaja Alla Singh Sahib Bahadar, dus Ala met twee l’s. Je leest ook Maharaja Mohinder Singh en Maharaja Mahinder Singh.)

Het gedachtenismonument met onze ‘gids’. Hier op het bord van Patiala Tourism staat ‘Baba Aala Singh’.

Deze tekst, boven een van de toegangspoorten geeft aan wat dit is: Samadh His Highness The Deceased Maharaja Alla Singh Sahib Bahadar who died in samat 1822. Het voorlaatste woord ‘Samat’ is eigenlijk ‘Samvat’ en volgens het woordenboek van Merriam-Webster is dat ‘an era of Hindu chronology used in northern India ‘ of een tijdvak in de Hindoe jaartelling die gebruikt werd in Noord India.

Een doorkijkje vanuit het monument naar de buren.

Achter het monument liggen een aantal grafmonumenten. Deze hoge witte maar ook een reeks lagere die je op deze foto nog niet ziet.

Die lagere grafmonumenten zie je hier dus. Het is een heel rustige omgeving. Heel sfeervol. Mooie grafarchitectuur.

Soms staan er op deze grafmonumenten namen. Niet alle monumenten waren van wit marmer.

Raja-I-Rajgan Amar Sing Bahadur. ‘Raja-I-Rajgan’ is een koninklijke titel in Princely States in Noord India afgeleid van ‘Raja’ dat een breder gebruikte titel is.

Maharaja Karam Singh. Het geboortejaar komt overeen met het eerder opgegeven lijstje.

Maharaja Narinder Singh. Ik garandeer niet dat ik de namen correct heb. Je ziet dat er nogal wat woorden nodig zijn en ik ben er niet zeker van dat dit over 1 of 2 personen gaat. Wel wordt hier een belangrijke onderscheiding genoemd: Knight Grand Commander of The Order of The Star of India.

De toekenning van de onderscheiding ‘Knight Grand Commander
of The Order of The Star of India’ vinden we terug in de aankondiging
in de The London Gezette, issue 22523, page 2622 van 25 june 1861.

The London Gezette, issue 22523, page 2622 van 25 june 1861: His Highness Nurendur Singh, Maharaja of Putiala.

Terug in het monument voor Baba Ala Singh.

Zoals vaak is ook het dak begaanbaar en via een stenen trap te bereiken. Vanaf het dak heb je een prachtig zicht op de grafmonumenten.

De achterkant van het poortgebouw. Einde van de bezichtiging.

We gaan de volgende keer nog eens een tocht door
de winkelstraten van Patiala maken.

Patiala – Qila Mubarak

Posted on augustus 29, 2018 by Argusvlinder

Dit is een bezienswaardigheid die echt de moeite waard was.
Alleen mocht je in het fort geen foto’s maken.
Dat heb ik dan ook niet gedaan.
Dat is wel erg jammer want het is een heel bijzonder gebouw.
er zijn wel foto’s op het web van dit gebouw zoals
op de website van World Monuments Fund
sommige van de voorwerpen in de Durbar hall
in het fort zijn absoluut van museumkwaliteit.

Nog wat details over het gebouw (Wikipedia):

Qila Mubarak is an ancient fortress of Sikh architecture in Patiala, India.
Quila Mubarak was first built as a ‘Kachigarhi’ (Mud fortress) by Baba Ala Singh in 1763, who was the founder of the Patiala dynasty. Later, it was reconstructed in baked bricks. The interior portion of Quila, which is known as Quila Androon is built by Maharaja Amar Singh.

Qila Mubarak is een eeuwenoud fort, voorbeeld van de Sikh architectuur.
Eerst was het een Kachigarhi, een fort opgetrokken uit gedroogde modder.
Het was aangelegd door Baba Ala Singh in 1763.
Later werd het vervangen door een gebouw van bakstenen.
Een deel van de gebouwen binnen het fort heet Qila Androon, het zijn
ruimtes die gebruikt werden door de koninklijke familie.
Dat werd gebouwd door Maharaja Amar Singh.

Het fort is behoorlijk groot. Voor je er erg in hebt loop je al een tijdje langs het fort. Om in het fort te komen ga je door een grote poort. Hier zie je een deel van de rechterkant van die poort.

Door dit bord, aan de linkerkant van de poort, weet je zeker dat je bij het gebouw bent aangekomen.

Ik schat zo in buurtbewoners.

In de poort zat een enorme deur. hier koop je een ticket en krijg je te horen dat je niet mag fotograferen. Heel jammer. In 2016 werd het gebouw gerestaureerd. Maar wat daar vandaag de status van is weet ik niet.

Detail van de poort.

Er is nog veel meer te zien. Daarom lopen we door en komen zo ook langs deze twee openbare naaiateliers.

Nog een laatste blik op de Qila Mubarak.

DSC_9682PatialaWerkplaats

In de buurt van de monumenten zijn veel kleine werkplaatsen en winkels. Zo komen we langs dit wat donkere werkterrein van een metaalbewerker (vermoed ik).

De wandeling gaat nog verder naar de Shahi Samadhan.
De grafmonumenten van de koninklijke familie.
Daar konden we wel uitgebreid foto’s maken.
De volgende keer.

Fastfood in Patiala

Posted on augustus 28, 2018 by Argusvlinder

Laten we beginnen met een vertrouwd beeld voor toeristen in India: eten en stoffen in een kraam.

Patiala is niet een heel toeristisch oord.
Het is niet zo dat men niet eerder een toerist gezien heeft,
maar er komen er geen drommen met bussen.
Toen we de omgeving van het hotel zijn gaan verkennen
kwamen we langs een aantal kramen tegenover een Mall,
een winkelcentrum.

Heel verschillende zaken, heel verschillende klanten.
Bij de kramen gaat het om stapels stoffen of kleding en
bijvoorbeeld groente en fruit.
In het winkelcentrum zat een bioscoop, een fastfood restaurant,
was entertainment en winkels met paspoppen voor de kleding.

Bij de marktkramen mochten we foto’s maken, in het
winkelcentrum niet.

De bloemenkraam.

De ingang van het winkelcentrum. Ik maak mezelf maar wijs dat het bord met ‘Wapens zijn niet toegestaan’ slaat op de (kleine) zwaarden die mannelijke Sikhs altijd dragen als een van hun religieuze symbolen. Maar ik ben niet zeker. Erg vriendelijk zag het er niet uit met de sceptisch kijkende bewaker en metaaldetectoren.

Mijn camera heb ik niet gebruikt maar wel mijn telefoon. Iedereen in de mall liep met zijn of haar telefoon en er werden veel selfies gemaakt. Dit is onze tafel in een fastfood restaurant. We hebben er een hapje genomen. Lekker!

Dit was het eten. Plastic bakje met verschillende vakken en plastic bestek. Mooi opgemaakt. Met een cola. Heerlijk gekruid. Ik weet niet wat die vier vruchtjes of zaadlijsten zijn. Ik heb er een opengemaakt en geproefd. Niets mis mee.

De binnenkant van het winkelcentrum.

Als we verder de stad in gaan met een riksja zien we heel, heel veel kleding- en stoffenkramen. Alsof het uitverkoop was. Het was een zondag. Misschien had dat er iets mee te doen.

Ons hotel in Patiala

Posted on augustus 27, 2018 by Argusvlinder

Normaal gesproken laat ik niets zien van de hotels
die we bezoeken tijdens onze vakanties.
Maar in India kun je prachtige gebouwen aantreffen.
Vergane glorie die op zich zelf al een bezoek waard zijn.
Zo hadden we een hotel in Patiala.
Patiala is een kleinere stad in de Punjab.
Niet meteen de eerste stad waar je naar toe gaat in India.
De tussenstop was ook om de lange reis van Chandigarh
naar Amritsar prettiger te maken.
En dat deed het.
Al was het alleen al vanwege het hotel.
De naam ben ik vergeten maar ik zoek het even op
in mijn reisbeschrijving.
……………
Baradari Palace
de Maharaja Yadavindra room.
Rajendra Kothi,
Baradari Garden

De kamer heeft zijn naam van:

Sir Yadvinder Singh Mahendra Bahadur (17 January 1914 – 17 June 1974) was the Maharaja of Patiala from 1938 to 1947. He was also an Indian cricketer who played in one Test in 1934.

Hij was onder andere ook van 1971 – 1974 ambassadeur
van India in Nederland.

De Maharaja Yadavindra room, was een soort slaapzaal voor twee personen. Ondanks het warme weer, de vele zon, was de kamer koel.

De kamer had een eigen balkon. Het dak van het hotel liep een eind door vanaf de muur zodat je buiten kunt zijn terwijl het regent en als er zon is, er ook altijd schaduw is. Van de dakrand hing er een soort buitengordijn om regen en zon nog eens extra tegen te houden. Daarbuiten was het balkon.

De houten trap in het hotel.

De prachtige eetzaal. Het eten was voortreffelijk!

Naast allerlei mooie en bijzondere voorwerpen die prachtig aansluiten op de koloniale stijl van het hotel: dit balkon in de eetzaal.

Het bad, we hebben het niet gebruikt, stond midden in de bad- en toiletruimte.

De ontvangsthal van het hotel.

De buitenkant is prachtig.

Punjab and Haryana Assembly / Parlement van Punjab en Haryana

Posted on augustus 23, 2018 by Argusvlinder

We moesten doorlopen.
De zachte regen veranderde langzaam in een plensbui.
Dat gaf ons de kans de Punjab and Haryana Assembly
eens van dichtbij te bekijken. Okay, maar van één buitenkant.
Maar toch.
Wat een gebouw!

Beginnen bij het begin: de twee torens en de fantastische deur. Ik begrijp niet helemaal die kabelconstructie tussen de twee torens. Dat is vast niet door Le Corbusier bedacht.

De gebouwen zijn door verrassend kleurgebruik helemaal niet saai. De nadruk bij de bouw en zijn opdrachtgevers hebben vast niet op de versieringen gelegen maar het resultaat is nog steeds interessant.

Ik vermoed dat de deur van emaille is.

Beetje jaren ’70 misschien maar door de pure beton niet storend. Juist leuk.

In de beton zie je op verschillende plaatsen ‘merktekens’. Ze doen een beetje denken aan de zegels van de Indus-beschaving. Hier zie je de zogenaamde ‘Modular man’.

Ik vond deze website die een artikel heeft met
de Modular man als onderwerp.

Bij het maken van deze foto’s is het zachtjes regenen opgehouden.

Het plenst: Capitol area.

Een ander merkteken.

En nog een. Alleen aan de merktekens kun je een hele studie wijden.

De mens, de dieren en de elementen.

Le Corbusier goes Picasso.

Het is de tekst linksonder die de aanleiding voor me was om te denken dat de deur ge-emailleerd is. Er staat: ‘Le Corbusier a Paris et Luynes, 1962 et Jean Petit’. De enige aanwijzing op internet met Luynes en Le Corbusier gaat over het emailleren van voorwerpen. Vandaar. Ergens staat namelijk: ‘Visite chez Jean Martin, émailleur, à Luynes’.

Dit is nog eens een deurklink. Hier moest ik aan denken toen ik het artikel van Marjolein van Eig las over deurklinken en hoe die moeten klinken.

Een bloeiende boom.

De aarde die in 365 dagen rond de zon draait.

Le Corbusier: Punjab and Haryana Assembly , 1955. Hier zie je, als je goed kijk,t een van de merktekens in het beton. Eerst was ik bang dat ik de foto gekanteld had maar hier is te zien dat dit niet het geval is.

Het water komt met grote hoeveelheden van het dak af.

Als je naar het stoeltje kijkt op het balkon dan realiseer je je dat niet iedereen deze architectuur mooi zal vinden.

Merkteken.

De regen is voorbij, we gaan weer terug naar het begin.

Een laatste blik.

De hoeveelheid water die van het dak komt is veel kleiner geworden.

Toen we de reis boekte hoopte ik al dat
het bezoek aan Chandigarh bijzonder zou zijn.
De reisorganisatie had geen idee wat we er gingen zoeken.
Chandigarh heeft die hoop overtroffen.
Ik had er veel langer kunnen rondhangen om
nog een hoop mooie dingen te zien.

Koh-I-Noor: berg van licht

Posted on augustus 21, 2018 by Argusvlinder

De afgelopen weken heb ik het boek Koh-I-Noor gelezen.
Een soort biografie van een diamant.
Want de Koh-I-Noor is een beroemde en beruchte diamant.
Menig Indiaas restaurant is er naar vernoemd.

De schrijvers van het boek zijn William Dalrymple en Anita Anand.
Mevrouw Anand ken ik niet, heb niet eerder van haar iets gelezen.
William Dalrymple, die ken ik wel.

Dalrymple heeft ouders van Engelse adel en schrijft regelmatig boeken
op het snijvlak van populaire en academische historische boeken.
Hij is een neef van Virginia Woolf.
De eerste keer dat ik iets van hem las ging het over Hyderabad
en de voormalige machthebbers daar (Nizam).
In dat artikel/boekfragment beschreef hij een bezoek van Jacky Kennedy
aan Hyderabad, op een tijd dat de macht van de Nizam verdwenen was
maar de familie nog wel de paleizen bewoonde.
Een ongelofelijk verhaal.
Wil je meer over deze man weten, lees dan het Engelstalig artikel
op Wikipedia over hem.

William Dalrymple en Anita Anand, Koh-I-Noor – de geschiedenis van ’s werelds bekendste diamant.

Ook de biografie van de Koh-I-Noor is een ongelofelijk verhaal.
Van een eerst onbekende maar grote diamant (in die tijd
de grootste of een van de grootste diamanten ter wereld),
die niet bijzonder hoog werd aangeslagen in India omdat
men de voorkeur gaf aan smaragden en robijnen.
Tot de grootste diamant in de Engelse kroonjuwelen.
Tussen die twee uitersten veel moorden, politiek, graaizucht
en ellende. Tot op de dag van vandaag.

Een van de kronen uit de brede collectie Britse kroonjuwelen. Midden voor de Koh-I-Noor.

Dat de Engelsen ‘onder verdachte omstandigheden’ aan de diamant
gekomen zijn is een understatement.
Net als in de Nederlandse koloniale geschiedenis
werd het mijn en dijn vaker door het recht van de sterkste
bepaald in plaats van door eigendomsbewijzen of het in
bezit hebben van roerende en onroerende goederen.

Het boek is doorspekt met vertalingen en/of toelichtingen
op oude Punjabse, Perzische en Indiase teksten.
Een boeiende reeks maharadja’s, krijgsheren en avonturiers
komen voorbij.
Maar ook een 10-jarige heerser over de Punjab die onder druk
de diamant ‘weggeeft’.

Aan anekdotes geen gebrek zoals dit verhaal uit 2010 (het boek
begint met een tekst uit de 10e eeuw voor onze jaartelling):

In 2010 bracht de Britse premier Cameron een officieel bezoek aan Punjab. De Indiase media legden hem toen voor dat de teruggave een eerste excuus zou zijn voor de uitbuiting van India tijdens de Raj. “Zodra je ja zegt tegen de een, realiseer je je dat het hele British Museum leeg zou raken,” antwoordde hij met mogelijkerwijze de ruzies over de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles in het achterhoofd. “Ik vrees dat ik moet zeggen dat hij blijft waar hij is.”

Het boek leest als een detective en legt veel dilemma’s op
tafel die herkenbaar zijn met onze eigen koloniale geschiedenis
maar die daardoor niet eenvoudiger op te lossen zijn.

Even een zijstapje.
Couperus schreef een boek getiteld: De berg van licht.
Koh-I-Noor betekent ‘Berg van licht’.
Die twee dingen hebben misschien met elkaar te maken?

Punjab and Haryana Secretariat, 1953

Posted on augustus 20, 2018 by Argusvlinder

Het Secretariaat.
Vermoedelijk is dat het regeringscentrum van Punjab en Haryana.
Het parlement zetelt is het gebouw ernaast: de Assembly.
Maar de ambtenaren bezetten het gebouw dat Secretariat heet.
Ontworpen door Le Corbusier.
Het gebouw heb ik alleen vanuit de verte gezien.
De Assembly vond ik veel interessanter.
Dat gaat een van de volgende blogs duidelijk maken.
Daarna reizen we door naar Amritsar met de Gouden Tempel.

Chandigarh, Capitol Area, Le Corbusier, Punjab and Haryana Secretariat, 1953.

Tower of Shadows / Toren van schaduwen

Posted on augustus 20, 2018 by Argusvlinder

Le Corbusier en zijn team experimenteerden met
verschillende technieken in beton, om optimaal
verkoeling te geven in de gebouwen en om in de koude periode
de gebruikers van de gebouwen te beschermen
tegen de kou.
Daarvoor bouwde ze, op schaal, hun experimenten.
Dat resulteerde in de Tower of Shadows.

De toren is een gebouw dat aan een kant open is. De ‘wanden’ worden gevormd door de experimenten. Ik zou me voor kunnen stellen dat dit al een fase verder in het ontwerpproces is. Dus niet zozeer een aantal experimenten of uit te proberen maar om te demonstreren aan belangstellenden. Maar ik weet hier te weinig van.

Hier zie je de binnenkant van het gebouw.

Door de mensen bij de ingang krijg je een gevoel voor de grootte van het gebouw.

Geometric Hill en Martyr’s Memorial

Posted on augustus 19, 2018 by Argusvlinder

Op het Capitol Complex staan twee monumenten die maar weinig
aandacht krijgen op internet: Geometric Hill en Martyr’s Memorial.
Ook als je in Chandigarh bent wordt daar weinig aandacht
aan besteed.
Op Geometric Hill zie je de baan van de zon in een eenvoudig
reliëf.
Martyr’s Memorial is een soort ‘open lucht’ gebouw: er staan muren,
er is een toegang, er zijn enkele ‘versieringen’, maar het is open.
Geen tekst, geen toelichting.
Het is meer een plaats dan een ding of monument.
Het aantal slachtoffers bij de opsplitsing van het Indiaas subcontinent
in Pakistan, Bangladesh en India is enorm.
Dus de wens om vrede en hereniging in het Open Hand Monument
gaat prima samen met een gedachtenisplaats als Martyr’s Memorial.
Wat alleen niet uitgekomen is van de ideeën van Le Corbusier,
is dat het plein (Capital Area) niet het levend centrum
van de stad geworden is.
Het is het domein geworden van administrateurs en juristen.

Le Corbusier: Geometric Hill.

Le Corbusier: Martyr’s Memorial

Detail van de vorige foto. Het toont de versiering met een swastika. Dit symbool is veel ouder dan het hakenkruis van de Nazi’s. De term swastika komt van het Sanskriet en heeft verschillende betekenissen afhankelijk van de cultuur en het geloof waarbinnen het symbool gebruikt wordt.

In een artikel op Quora een forum met vragen en antwoorden
wordt de swastika besproken.
Daar lees je onder andere:

The word Swastika is derived from the Sanskrit words Su(good) and Asti(fortune). So it basically denotes prosperity. It can also be used to represent Lord Surya’s(the sun god) chariot.

Het woord ‘swastika’ komt van het Sanskriet.
Van de woorden ‘Su’ (=goed) en ‘Asti’ (=fortuin).
Dus het wenst je voorspoed.
Het kan ook worden gebruikt om de Zonnewagen van Lord Surya
te verbeelden.

De binnenruimte van Martyr’s Memorial.

Open Hand

Posted on augustus 17, 2018 by Argusvlinder

Waarschijnlijk spreekt dit mensen het meest aan:
het Open Hand Monument van Le Corbusier.
Een grote open hand die op een stang als een weerhaan in de wind meedraait.
De Open Hand is het symbool dat Le Corbusier vaker gebruikte.
De stad Chandigarh (op Wikipedia staat de regering van)
gebruikt het als het symbool van de stad.

Volgens Le Corbusier was het een symbool voor vrede en hereniging,
immers met een hand zo open, kun je vrij dingen weggeven
en ontvangen.
De hand draait op een stang boven een soort kuil
met daarin een spreekgestoelte.
Ik meen mij te herinneren dat jaarlijks, bij de opening
van het parlementair jaar, de ruimte gebruikt wordt om
de parlementariërs toe te spreken. Maar op internet
kan ik daarover niets vinden.

Hier zie je de Open Hand, de stang waar de hand op draait en onderaan het spreekgestoelte.

Dit is de kant van de hand waarop je de groeven in de hand kunt zien. De achterkant is nagenoeg glad.

Le Corbusier. De hand werd pas na dood van Le Corbusier gerealiseerd. Op deze plaats was eerst het huis van de gouverneur gepland. Uiteindelijk was dat gebouw al ergens anders gebouwd.

Op deze foto, heel goed kijken, staan twee mensen op het spreekgestoelte. Het is allemaal nogal groot.

De foto’s zijn gemaakt tijdens onze wandeling van de High Court naar de Assembly. Intussen zorgde de wind er ook nog eens voor dat de hand in een andere richting draaide.

De wolken worden steeds donkerder.

Hier kijk je op de achterkant van de open hand.

Chandigarh: Overzicht

Posted on augustus 17, 2018 by Argusvlinder

Het plein waar de gebouwen aan liggen die door
Le Corbusier zijn ontworpen is enorm groot.
Een soort lange rechthoek.
We liepen met de groep van de rondleiding ongeveer langs het
midden het plein op: rechts de High Court en links de Assembly.
Veel meer dan dat we deze bekende gebouwen gingen bekijken
wisten we niet. We hadden niet echt een voorstudie gedaan.
Dat Zwitserse kerkje vond ik altijd al mooi (Le Notre Dame du Haut
van Le Corbusier).
Maar de grootte van het plein viel me toch wel op.
Nu was het weer op die dag niet zonnig.
Het had geregend en het ging nog regenen.
Dreigende wolken boven ons.
Dat beïnvloed natuurlijk je foto’s enorm.

Dit is het beeld vanaf de High Court. Die opmerkelijke ‘schoorstenen’ zijn van het parlementsgebouw en links zie je het Secretariaat.

Door de lens van de camera te gebruiken komen de ‘schoorstenen’ wat dichterbij. In artikelen spreekt met van een Toren in de vorm van een hyperbool en een Piramide-vorm. Wat ze precies voorstellen en/of symboliseren is mij nog niet duidelijk geworden.

Met dezelfde lens: Rechts de Tower of Shadows. Een soort testgebouw. Ideeën over hoe vormen in beton zich op schaal zouden gedragen in de zon, regen en wind werden hier getest. Links op de achtergrond Punjab and Haryana Secretariat, 1953.

Even later scheen heel even de zon. Onder de hyperbooltoren zie je de enorme deur met, in emaille, een schildering van Le Corbusier.

Lichtgekleurde zaden van de boom tegen de donkere wolken die de regen aankondigen.

Chandigarh: Punjab and Haryana High Court

Posted on augustus 16, 2018 by Argusvlinder

Lopen over dat enorme plein.
Misschien was het de donkere wolken.
Ik hou het op de eerste aanblik voor de voor mij nog
geheimzinnige gebouwen en monumenten.
Een hele aparte sfeer.
Voor mij deed dit bezoek niet onder voor het bezoek aan de Taj Mahal,
Uxmal in Mexico, De Gouden Tempel in Amritsar of Karnak in Egypte.

We zijn niet in het gebouw geweest. Dat was in functie. Je kunt ook in Nederland niet zomaar een Rechtbank bezoeken. Die kleuren en de gewelven. Dit het Hoge Gerechtshof voor de staten Punjab en Haryana. Het gebouw is uit 1952.

Die verschillende vormen. Dit is geen eenheidsworst zoals we in Amsterdam ooit besloten de Bijlmer te bouwen.

Van een afstand lijkt het allemaal hoekig en recht. Maar dat is maar schijn.

Heel veel is juist rond, glooiend en zacht.

Hier zie je dat naar boven toe, dat daar het gebouw rond naar voren steekt.

Hier zie je dat nog beter.

Het verloopt veel organischer dan je van een afstand denkt.

Dit is later op de middag. Uit de verte, na een regenbui.

De verborgen wereld

Posted on augustus 15, 2018 by Argusvlinder

Op dit moment lees ik het boek ‘De verborgen wereld’.
De volledige titel is:
Jos Gommans, De Verborgen Wereld – Nederland en India vanaf 1550.
Aan de hand van voorwerpen uit de collectie van het Rijksmuseum
vertelt Jos Gommans de gezamenlijke geschiedenis van Nederland en India.
Het boek is prachtig geïllustreerd en ik vind vooral deel 3:
De verstrengeling: een neoplatoonse onderstroom, heel interessant.

Daar komt bijvoorbeeld de volgende tekst in voor:

Een afbeelding (surat) leidt tot de vorm die het representeert en dat geeft de betekenis (ma’ni),
net zoals de vorm van een lijn tot letters en woorden leidt, die van daaruit betekenis krijgen.
Hoewel de Europese meesters over het algemeen afbeeldingen van materiële afspiegelingen maken,
drukken zij in een merkwaardige morfologie verschillende betekenissen van de geschapen wereld uit.
Op die manier leiden ze diegene die alleen maar de buitenkant van dingen zien naar de plek van de echte waarheid.
Desalniettemin, voorzien lijnen (schrijven en kalligrafie) ons van de ervaring van de ouden en worden ze op die manier een instrument in de geestelijke vooruitgang.

Dit is een citaat uit een Perzische tekst uit het boek van Abul Fazi:
Ain-i-Akbari.
Dit fragment (pagina 197-199) is de Nederlandse vertaling gebaseerd
op de tekst van Ebba Koch en Yunus Jaffery,
opgenomen in het boek: ‘The Mughal emperor as Solomon, Majnun and Orpheus,
or the album as a think tank for allegory’ uit 2010.
Daarbij baseerden Koch en Jaffery zich op de uitgave
onder redactie van H. Blochmann uit 1872.

Jos Gommans, De Verborgen Wereld – Nederland en India vanaf 1550.

Wikipedia:

The Ain-i-Akbari or the “Constitution of Akbar”, is a 16th-century, detailed document recording the administration of emperor Akbar’s empire, written by his vizier, Abu’l-Fazl ibn Mubarak.
It makes the Volume III and the final part of the much larger document, the Akbarnama, the Book of Akbar, also by Abul Fazl, and it itself is in three volumes.

It is currently housed in the Hazarduari Palace, in West Bengal.

De Ain-i-Akbari of ‘De wet van Akbar’, is 16e eeuws document geschreven
door de vizier (eerste minister) Abu’l-Fazl ibn Mubarak.
Het uitgebreide document beschrijft hoe de regering van keizer Akbar
verliep.
Het is deel 3 van een uitgebreider document dat de ‘Akbarnama’
wordt genoemd en dat ook door Abul Fazl is geschreven.
Het boek bevindt zich in het Hazarduari paleis in West Bengalen (India).

Wikipedia:

Ebba Koch is an art and architectural historian, who defines and discusses cultural issues of interest to political, social and economic historians. Presently she is a professor at the Institute of Art History in Vienna, Austria and a senior researcher at the Austrian Academy of Sciences. She completed her doctorate in philosophy and her Habilitation at Vienna University.

Koch has spent much of her professional life studying the architecture, art, and culture of the Mughal Empire, and is considered a leading authority on Mughal architecture. In 2001 she became the architectural advisor to the Taj Mahal Conservation Collaborative.

Wikipedia:

S.M. Yunus Jaffery (1930 – 29 August 2016) was an Indian scholar of the Persian language. He was from Delhi, India.

He is mentioned in writer William Dalrymple’s 1994 book, City of Djinns.

He was given the Farabi International Award, a literary prize, in 2006 by the Iran government for his work towards the Persian language.

Jaffery had written short stories in Urdu and Hindi as well, apart from his work in Persian language. He had translated Hindu epic Ramayan to Persian, and edited, transcribed historical books like Shah Jehan Nama to clear Persian script. He was well versed with culture and norms of Mughal times, along with his Persian writing.

He attended Delhi College (now Zakir Hussain College, Delhi University) for his graduate studies and later taught there. He had also studied Persian studies in University of Tehran in 1960s. In 1995, he retired from Zakir Hussain College, Delhi as dean of Persian studies.

Jaffery died on 29 August 2016 in Delhi.

Chandigarh: Capitol Area

Posted on augustus 14, 2018 by Argusvlinder

Het bestuursgebied is de plaats waar de meeste van de bekende
gebouwen van Le Corbusier in Chandigarh staan.
Niet zo eenvoudig te vinden.

We hadden ons met de riksja laten afzetten bij het Hoge Gerechtsgebouw.
Op de plaats waar we al eerder geweest waren.
We hadden de zijkant van het gebouw gezien (dacht ik).
Logischerwijs is het dan een geval van de hoek om lopen.
Maar dat is niet eenvoudig in een gebied dat gewoon in gebruik is
door overheden en justitie.

Dit is een putdeksel in Chandigarh met op de deksel een afbeelding van het stratenplan. de ‘Capitol Area’ is het deel onder de letters ‘NDI’ van Chandi.

Het is er om te beginnen niet gemaakt voor voetgangers.
Ergens kon je je opgeven voor een excursie en de tijd drong.
Uiteindelijk kwamen we 5 minuten te laat maar de groep was er nog.
Men was gewend dat toeristen wel eens te laat komen.
Er volgde een veiligheidscontrole en het invullen van een formulier.

Buiten betrok de lucht steeds meer.
We hadden al regen gehad en zouden nog meer krijgen.

Eerst een korte wandeling en dan komen we op het plein met daaraan
en op:
Punjab and Haryana High Court (1952), Punjab and Haryana Secretariat (1953),
Punjab and Haryana Assembly (1955) en de monumenten:
Open Hand, Tower of Shadows, Geometric Hill en Martyr’s Memorial

De eerste indruk:

Punjab and Haryana High Court (1952).

In de verte van links naar rechts: Punjab and Haryana Secretariat (achter het groen), Tower of Shadows (goed zoeken) en de Punjab and Haryana Assembly (met de bijzondere constructie op dak).

Het Open Hand Monument.

De Punjab and Haryana High Court vind ik een fascinerend gebouw. Goed te zien op deze foto zijn de ‘luchtbogen’ die boven op het gebouw zitten en het dak vormen. Die moeten zorgen voor verkoeling op hete dagen. Die kleuren spreken mij ook erg aan.

Punjab and Haryana High Court, versiering en zonwering.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Categorie archief: Vakantie

We lopen verder in Londen

Jacky O in tranen

Burgemeester met een bontjas

Londen

Amritsar

Zou het er markt geweest zijn? Of uitverkoop?

Patiala: Shahi Samadhan

Patiala – Qila Mubarak

Fastfood in Patiala

Ons hotel in Patiala

Punjab and Haryana Assembly / Parlement van Punjab en Haryana

Koh-I-Noor: berg van licht

Punjab and Haryana Secretariat, 1953

Tower of Shadows / Toren van schaduwen

Geometric Hill en Martyr’s Memorial

Open Hand

Chandigarh: Overzicht

Chandigarh: Punjab and Haryana High Court

De verborgen wereld

Chandigarh: Capitol Area

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: