Op zijn kop met de verkiezingen

Vandaag ging er bij mij meer op zijn kop dan ik graag zou willen.
Landelijke kopstukken in de politiek hebben hun mond vol
over klimaat en duurzaamheid.
In 1995 waren wij in India (Rajasthan).
Op de treinen kon je thee bestellen.
Dat ging niet in een plastic bekertje.
Men had kommetjes van rood aardewerk.
Na gebruik werden die weggegooid. Vaak tussen de rails.
Toen heb ik mijn best gedaan om een hele te pakken te krijgen en mee
te nemen naar Nederland.
Tot ik vandaag tegen de souvenirplank aanstootte, was de kom altijd
te zien bij ons. Nu is hij kapot gevallen.

IMG_0194IndiaSouvenir1995TheekopOpTrein

We zullen maar zeggen: ‘Scherven brengen geluk’.


IMG_0195Stembureau

Maar ook bij het stembureau stonden dingen op zijn kop.


Waterschapsverkiezingen

Deze week is het zover.
We mogen weer kiezen.
De politici vallen over elkaar op het Binnenhof
maar lokaal (waar het hier om gaat: provinciale staten) blijft het
oorverdovend stil.

Naast de provinciale staten gaat het ook om het Waterschap,
in mijn geval het Waterschap Brabantse Delta.
Ik heb eens naar de kandidatenlijst gekeken.
Maar in eerste instantie niet eens naar de kandidaten maar
naar de partijen op die lijst.
Wie of wat zijn Ons water, West-Brabant Waterbreed, Water Natuurlijk en
AWP niet politiek wel deskundig?

IMG_0146KandidatenlijstWaterschapBrabantseDelta

Natuurlijk mag van een keizer een actieve houding worden gevraagd maar van deze partijen heb ik nog nooit gehoord.


Op de website Ons water vind ik het volgende:

De waterschapsbesturen maken beslissingen over zaken als dijkonderhoud, schoon water en de aanleg van begroeiing bij oevers en slootkanten.

In Nederland zijn er 21 waterschappen. Elk waterschap heeft een eigen bestuur. De dijkgraaf staat, net zoals een burgemeester bij de gemeenten, aan het hoofd van het bestuur. De waterschapsbesturen zijn niet overal even groot, maar gemiddeld hebben ze zo’n dertig leden. Een deel van het bestuur (7-9 leden) is vertegenwoordiging van boeren, bedrijfsleven en natuurorganisaties. Het grootste deel van het bestuur is verkiesbaar, dit zijn zetels voor politieke partijen waar iedereen die in Nederland woont op kan stemmen. Dat doen we tijdens de waterschapsverkiezingen.

Maar dat is niet de site van de partij Ons water op het stembiljet.
Dit is een site van de Nederlandse overheid
om ons uit te leggen wat waterschappen zoal doen.
Dit is de site van de politieke organisatie Ons Water.
Daar staat:

…Ons Water, de bundeling van mensen die inzien dat ‘water’ geen politieke kleur kent. Ons Water heeft geen binding met een landelijke partij en kent kandidaten van links tot rechts en uit alle geledingen van de samenleving. Ons Water barst van de kandidaten met ervaring in het waterschapsbestuur en de nodige ervaring in het openbaar bestuur op gemeentelijk en provinciaal niveau, de andere overheden waar waterschappen mee samenwerken om de (klimaat)opgaven en dijkverbeteringen efficiënt op te pakken. We hebben ook ingenieurs en juristen en gemeentelijke beleidsambtenaren water en oud medewerkers van waterschappen en Rijkswaterstaat op de lijst staan. Kortom de deskundigheden en ervaringen, bestuurlijk en technisch, zijn ruim aanwezig. Als raadsleden of Statenleden, van welke politieke kleur ook, ons om advies vragen dan zijn we beschikbaar om met iedere partij over waterzaken mee te denken.

De lijsttrekker heeft een verleden bij DS70 en D’66.

OnsWaterGemeenschappelijkePunten

De gemeenschappelijke onderwerpen van Ons Water.


West-Brabant Waterbreed, de website werkt maar half.
De kandidaten kun je er niet zien en hun programma is
een beetje hoog over:

West-Brabant WaterbreedSpeerpunten

De speerpunten van West-Brabant Waterbreed.


Dan de volgende partij: Water Natuurlijk. De site begint met een open deur:

Water Natuurlijk is de landelijke waterschapspartij die zich inzet voor natuur, landschap en recreatie.

 

Elke dag weer zetten Water Natuurlijk bestuurders in de regio zich in voor schoon, veilig, gezond en betaalbaar water. Samen werken we aan een betere leefomgeving voor mens en dier.

Een van de kandidaten in Brabant is Patricia Brunklaus.
Ze is in het dagelijks leven onder andere fractievoorzitter
van GroenLinks Brabant in Provinciale Staten.
Ool deze partij heeft een programma en de hoofdpunten zijn:

WaterNatuurlijkProgramma

Programma Water Natuurlijk.


Dan als laatste in mijn opsomming: AWP niet politiek wel deskundig

Algemene Waterschapspartij
AWP niet politiek wel deskundig

 

Wij zijn een landelijke, niet-politieke groepering, die zich inzet voor een goede balans tussen de vier W’s: Waterveiligheid, Waterbeheer, Waterzuivering en Waternatuur. Want jouw waterschapsbelasting kan ook maar één keer worden uitgegeven. Onze verkiezingsslogan ‘AWP niet politiek wel deskundig’ geeft precies weer waar de AWP voor staat!

AWPSpeerpunten

De speerpunten van het AWP. Kijkend naar de website is mijn indruk dat dit een groep mensen is met een agrarische achtergrond of daar voor door wil gaan.


Samenvattend (mijn indruk) zijn de onbekende groepen op de lijst
vooral ‘niet politiek’. Wat vermoedelijk een manier is om je
te distantiëren van de bekende partijen.
Dat de ‘onbekend’ zijn lijkt me een feit. Misschien werken ze daar
heel hard aan maar geen van de partijen vindt het probleem
groot genoeg om er een speerpunt van te maken.
Voor het opschrijven van de speerpunten hebben ze allemaal iemand gekozen
met gevoel voor marketing.
Maar het gevolg is wel dat veel van de punten bij iedere partij
voorkomen (veilig, schoon, betaalbaar).
Misschien zijn deze partijen vooral een vehicle om een positie te bereiken?

Het gesprek: De toekomst van de kunst in Noord-Brabant

HetGesprek


Gisteravond was er in de aula van ‘de St. Joost’ in Breda een “gesprek”
over de de toekomst van de kunst in onze provincie.

In de terminologie van het kunst-milieu heet het dan:

In antwoord op de politieke werkelijkheid formuleert het kunstenveld een reactie door het gesprek aan te gaan.
Tegen de achtergrond van de Statenverkiezingen wordt het discours gevoerd over de kansen en keerzijden die de landelijke politiek nu in beraad heeft voor de regio’s:
de Regionale Infrastructuur (RIS).
Wat is het? Wat zijn de gevolgen, maar vooral hoe denken wij als beoefenaars van de kunsten in Brabant dat de juiste beslissingen worden genomen?
Het moment om te handelen en zelf invloed uit te oefenen op het beleid.
Met moderator Arno van Roosmalen (STROOM Den Haag) blikken we terug op het voorafgaande ‘Cultuurdebat in verkiezingstijd’
vanuit het perspectief van beleid versus praktijk, om vooral de verdiepende dialoog aan te gaan.

IMG_0154GetGesprek

Met als deelnemers
Henri Swinkels (gedeputeerde cultuur Provincie Noord-Brabant),
Ap de Vries (voorzitter, de Kunst van Brabant),
Marianne de Bie (wethouder cultuur Gemeente Breda),
Rebecca Nelemans (regiomakelaar Zuid-Nederland Mondriaanfonds) en
Femke den Boer (directeur AKV|St. Joost).
Joram Kraaijeveld (inhoudelijk directeur bij Platform BK)
verzorgt voor ‘Het gesprek’ de inleiding.

(Bron: http://clubsolo.nl/het-gesprek-de-toekomst-van-de-kunst-in-noord-brabant/)

IMG_0156WeGaanBeginnen

Naar deze avond ben ik geweest. Een column.

ik liep het schoolgebouw binnen en meteen viel me het op:
Iedereen kent iedereen.
Terwijl ik in de rij sta voor wat thee ontmoet ik een oude bekende,
uit een situatie die niets met kunst te maken heeft.
Maar binnen no-time heb ik de hand gedrukt van meerdere politici
(waarvan ik er niet 1 kende).

Als de avond even op gang is vraagt de (overigens heel goede) gespreksleider
wie kunstenaar is, wie bij de overheid werkt
en wie niet beroepsmatig bij kunst betrokken is.
Er waren 4 mensen in de zaal die niet hun boterham met kunst en cultuur verdienen.
Of de ernst van dat gegeven bij de aanwezigen is doorgedrongen, weet ik niet.

Er wordt ook niet uitgelegd, zoals in de tekst van Club Solo staat,
wat de ‘Regionale Infrastructuur’is.
Er wordt in jargon en meta-taal met elkaar gesproken,
om het toch vooral eens te zijn met elkaar, is mijn idee.
Het gaat er immers om zoveel mogelijk geld vanuit Den Haag
naar Brabant te krijgen.

Maar het is juist de groepsvorming en het taalgebruik waar het mis gaat.
Er is niemand die zegt: “ik vind bloemkool lekker”.
De aanwezigen zeggen: “Van al het voedsel zijn het de kool-achtigen die
bij mijn smaakpapillen een toch lichte preferentie hebben.”
Zo is er altijd een uitweg in de discussie
en ben je het al snel met elkaar eens, ook al lust je geen bloemkool.

Tussen neus en lippen wordt de bezorgdheid uitgesproken over
het geringe belang dat ‘bepaalde politieke partijen’ hechten aan kunst.
Er zijn verwijzingen naar het standpunt van de PVV van de avond ervoor.
Zie ‘Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal’ hieronder.
Men is ongerust (understatement).

Wanneer we te spreken komen over waarom kunst dan zo belangrijk is,
luidt de analyse dat kunst het onzichtbare zichtbaar kan maken,
dat het dus mensen kan leren zich te verplaatsen in een ander,
en dat het inclusief en democratisch is (dus voor iedereen).

En daar zitten we dan, woensdagavond 13 maart 2019.
Een paar honderd hoog opgeleide mensen, allemaal blank,
die zich afvragen hoe het toch kan
dat sommige groepen het belang van onze kunst niet inzien.

Wat denk je?

IMG_0161

Het gesprek is afgelopen.


Bron: Brabants Dagblad (https://www.bd.nl/)

Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal

 

TILBURG – In de LOC-Hal is dinsdag 12 maart een debat over cultuur in Brabant.

Politieke partijen praten daar over de provinciale ambitie op gebied van cultuur.

Jan Post (oud-voorzitter hoofddirectie Philips),
Manon Bell (adjunct-directeur basisschool
Westwijzer Helmond) en
Mark van Beers (sectormanager GGD West Brabant)
belichten vanuit hun sectoren
de kracht van kunst en cultuur.
Daarna gaan vertegenwoordigers van de politieke partijen met elkaar in debat.

 

Deelnemers zijn onder anderen:
Martijn van Gruijthuijsen (VVD),
Henri Swinkels (SP),
Patricia Brunklaus (GroenLinks),
Bart Pauwels (PvdA),
Marcel Deryckere (CDA),
Hermen Vreugdenhil (SGP),
Chris Spooren (50 Plus) en vertegenwoordigers van
Lokaal Brabant, PVV en D66.

 

Prikkelend
Michel Jehae (Tilburg DebatStad) leidt het gesprek en legt
prikkelende stellingen voor aan de aanwezigen.
Piet Menu, artistiek leider van Het Zuidelijk Toneel,
sluit het programma af met een column.

Aanvang: 19.30 uur.

Vandaag zag ik de eerste bloeiende magnolia…

IMG_0151DeEersteMagnoliaVan2019ValkenbergBreda

Aarzelend en niet op alle plaatsen in hetzelfde tempo maar in het Valkenberg in Breda zag ik vanmorgen de eerste bloeiende magnolia.


Collateral damage of vuilnis

Terwijl ik naar de plaats liep waar de optocht
zich gaat opstellen, kwam ik zo wat tegen dat je
collateral damage zou kunnen noemen.
Fietsen en ander meubilair dat carnaval niet gaat overleven.

DSC01475


DSC01476

Deze fiets staat er al drie dagen. Benieuwd wat dat de komende dagen wordt.


DSC01477

Ik denk dat je deze wel als verloren kunt beschouwen.


DSC01478

Of is deze van IKEA?


Mijn eerste foto met een iPhone

Nou dan treed je eindelijk binnen in de hoogste ICT-regionen:
een iPhone.
Blijkt de camera al net zo slecht te zijn als op andere telefoons.
Maar goed, die zijn dan ook om te bellen, zullen we maar zeggen.

Ik liep door het Valkenberg in Breda.
Het was koud.
Rond half zes en het werd al donker.
Dan zie je ineens van de grote donkere vlekken in de bomen.
Blijken het kippen en een haan te zijn die al ‘op stok’ zijn gegaan.
Op bijna twee meter hoogte zitten ze in een kale struik.

IMG_0002MijnEersteiPhonePhoto

Dit is de haan.


Honderden mensen nemen afscheid van kastelein Piet de Jongh in Antoniuskathedraal Breda

Vandaag was de uitvaart van Piet de Jongh.
BN/DeStem had hierover al snel een bericht op internet.
Dat neem ik hier over.

Zelf waren we ook in de kathedraal.

PietDeJonghOrdeVanDienst

Dit was de Orde van dienst.


BidprentjePietDeJonghBinnenkant

Dit is de binnenkant van het bidprentje dat werd uitgedeeld.


BREDA – Honderden mensen namen woensdagmiddag in de St. Antoniuskathedraal in het centrum van Breda afscheid van Piet de Jongh. De 80-jarige grondlegger van café-restaurant De Beyerd overleed een week geleden.

Jacques Hendriks 30-01-19, 16:01 Laatste update: 16:34

EenAfgeladenAntoniuskathedraalBijDeUitvaartVanPietDeJongh©Pix4Profs-RonMagielse

Een afgeladen Antoniuskathedraal bij de uitvaart van Piet de Jongh ©Pix4Profs-Ron Magielse.

Het was ramvol, enkele honderden mensen moesten staan tijdens de afscheidsdienst. Er vonden diverse optredens plaats, onder wie van Joy van Keep, kleindochter van De Jonghs partner Diny en bekend van de talentenjacht DanceSing op televisie zingt ‘Mag ik dan bij jou’.

Aan einde van mis kreeg Piet een staande ovatie, waarna bij het verlaten van de kerk een erehaag werd gevormd in de Sint Janstraat.

De Jongh nam in 1967 café Jonkers over van zijn schoonouders en veranderde de naam in De Beyerd. Zijn zoons namen in 1992 het stokje weer over, maar Piet bleef tot kort voor zijn dood de gastheer in zijn café, altijd bereid tot een praatje of een potje biljarten. Met een goed glas bier in de hand, natuurlijk.

Horeca-icoon Piet de Jongh laat drie kinderen (Mikel, Orson, Patricia), acht kleinkinderen en zijn vriendin Diny na, bij wie hij het na het overlijden van Els nieuw geluk vond.

Laatste resten sneeuw in…

WP_20190124_17_09_47_ProLaatsteRestenSneeuwIn

De laatste resten sneeuw zoals ik die vanmiddag zag in Breda. Morgen, met al de regen en hogere temperaturen die voorspeld worden, zal die sneeuw wel verdwijnen.


Breda in de sneeuw

WP_20190122_17_20_32_ProBredaValkenbergInDeSneeuw

Te beginnen met het Valkenberg.


WP_20190122_17_20_43_ProBredaValkenbergInDeSneeuw


WP_20190122_17_21_46_ProBredaInDeSneeuw

Zicht op de KMA of zoals het tegenwoordig heet: de Nederlandse Defensie Academie.


WP_20190122_17_22_03_ProBredaInDeSneeuwKasteelVanBreda

Een ander perspectief op de KMA.


WP_20190122_17_22_19_ProBredaInDeSneeuw

De Grote Toren in de sneeuw. Binnenkort een nieuwe telefoon. Eens zien hoe dan de foto’s er uit zien.


WP_20190122_17_24_38_ProBredaInDeSneeuw

De olijven staan gewoon in de sneeuw.


Piet de Jongh, grondlegger van café De Beyerd (1938-2019)

De volgende necrologie geschreven door Jacques Hendriks verscheen vandaag
op de website van BN/DeStem.

Vrijwel tot het einde was Piet de Jongh te vinden in De Beyerd, glas bier of een biljartkeu in de hand. In gesprek met stamgasten. Het Bredase café groeide onder zijn hoede uit tot een fenomeen. In de nacht van maandag op dinsdag overleed hij in zijn slaap, 80 jaar oud.

OrsonMikelEnPietDeJonghInDeBeyerdVlnrMarcelOtterspeer

Orson, Mikel en Piet de Jongh in de Beyerd in Breda (foto gemaakt door Marcel Otterspeer)


De laatste tijd zagen de klanten Piet steeds fragieler worden. Maar zonder zijn café, inmiddels overgenomen door zijn zoons, kon hij niet. Logisch, De Beyerd was zijn leven.

Piet de Jongh is 18 jaar als hij de kroeg voor het eerst binnenstapt. Café Albert Jonkers heet het nog en de uitbater heeft een leuke dochter, Els. “Ik leerde haar kennen op de kermis. In de rups kregen we verkering, waarna ze mij meenam naar het café van haar vader. Er gebeurden daar dingen die ik nog nooit had gezien. Mannen vertelden elkaar fantastische verhalen”, legt Piet in 2013 uit, bij de viering van het 175-jarig bestaan van de kroeg.

Na de verhuizing – binnen de Boschstraat – naar de huidige locatie besluit Albert Jonkers het café van de hand te doen. In 1967 nemen Piet en Els het over, geven het ‘oudemannencafé’ nieuw élan en veranderen de naam in De Beyerd.

Pilsstad

Het is het begin van een zegetocht. Piet haalt studenten van het NWIT (later NHTV) en kunstenaars naar binnen. Piet is de eerste kastelein in Breda, die naast pils ook Belgische bieren verkoopt, die hij zelf ophaalt bij brouwerijen over de grens. Hij ontketent hiermee een stille revolutie in pilsstad Breda. Piet start met de Belgische Bierweek in De Beyerd, jaarlijks tijdens de kermis. Hij organiseert bluesconcerten en politieke debatten.

De in 2017 overleden Dick Wildeman, ex-prins carnaval en een goede vriend van Piet de Jongh, noemt De Beyerd in 2014: ‘de huiskamer van de Bredase samenleving.’ Vaste klanten spreken liefkozend over ‘het clubhuis’, voor velen is het donkerbruine café een tweede thuis.

Restaurant en bierbrouwerij

In 1992 draagt de pater familias de zaak over aan zijn zoons Mikel en Orson. Zij voegen restaurant De Beyerd toe aan de kroeg. En in 2004 starten ze hun eigen bierbrouwerij. Landelijke waardering volgt. Vakblad Misset roept De Beyerd in 1995 en 2001 uit tot café van het jaar. Inmiddels werken ook diverse kleinkinderen in het bedrijf, waar opa Piet tot het laatst zo graag kwam.

Toen in 2004 de brouwerij in de Ceresstraat ophield te bestaan, zei Piet de Jongh: “We gaan iets missen in Breda, iets dat niet in woorden te vatten is.” Bij zijn overlijden passen woorden van dezelfde strekking.

Horeca-icoon Piet de Jongh laat drie kinderen (Mikel, Orson, Patricia), acht kleinkinderen en zijn vriendin Diny na, bij wie hij het na het overlijden van Els nieuw geluk vond.

Op woensdag 30 januari wordt afscheid van hem genomen.

PietDeJonghInZijnCaféIn1986BNDeStem

Piet de Jongh in zijn café in 1986. BN/DeStem.


Mijn eerste beeld van Betoverend Breda in het Valkenberg

Of dit al de versiering van het park is zoals het de komende tijd
zal blijven of dat dit de proefopstelling is, weet ik niet.
De fontein en de bomen en de grond langs het hoofdpad van het park
worden met gekleurde lichten verlicht.

WP_20181206_17_16_20_ProBetoverendBredaValkenbergWP_20181206_17_16_23_ProBetoverendBredaValkenbergWP_20181206_17_16_24_ProBetoverendBredaValkenberg

Rood en groen zijn de kerstkleuren van Betoverend Breda in het Valkenberg.


WP_20181206_17_19_22_ProBetoverendBredaValkenberg

De verlichte spikkels op de grond en tegen de bomen vind ik nog niet overtuigend. Zeker niet op deze foto maar het was de beste die ik had.


De ‘Winterdegradant’ meldt zich in de eredivisie

NAC Breda doet met succes een poging om de enige kandidaat
te worden van wie al bij de winterstop duidelijk is dat ze
uit de eredivisie gaan degraderen. Hulde!

Uit de bocht gevlogen op het Kasteelplein Breda. Hoe doe je dat?

Vermoedelijk doe je dat door te hard te rijden.
Veel te hard te rijden.
Gistermiddag. Soort Mercedes SUV. 2 Jonge kerels.
In plaats vanaf het Kasteelplein de Cingelstraat
in te rijden, ramde ze het hekwerk rond het Koningin Wilhelmina Paviljoen.
Werk voor politie, de Koninklijke Marechaussee, takelwagen en brandweer.
Straks ook nog voor de garage en de partij die het hek,
het verkeersbord en de vlaggenstok gaat repareren.

WP_20181124_14_49_57_ProWreedAccident

De auto is een stoep op gevlogen om vervolgens een verkeersbord te vernielen en een stenen richel van tussen 20 – 30 cm op te rijden en tegen een metalen hek tot stilstand te komen. Het onderste deel van het verkeersbord zat helemaal in de auto gevouwen. Daar waar je de motor verwacht. Op straat lagen onderdelen.


WP_20181125_13_11_48_ProDeSituatieVandaag

Dit was de situatie vanmiddag. Je ziet een vloeistofspoor. Waarschijnlijk veroorzaakt doordat de takelwagen de zwaar beschadigde auto weg getrokken heeft om op de wagen te hijsen. Bij het hek zie je een donkere plek. Dat is de vloeistof die uit de auto is gelopen na het ongeluk. De brandweer heeft er nog schuim op gespoten.

WP_20181125_13_12_02_ProOokDeVlaggenmastHeeftEenTikGekregen

Het hekwerk is zwaar vernield. Ook de vlaggenstok heeft een tik gekregen. Dit gebied maakt onderdeel uit van de KMA.


WP_20181125_13_12_13_ProBredaHekInDeVernieling

Dat moet met behoorlijk wat kracht zijn gegaan. De weg op het Kasteelplein is maar smal. Dat is ook het geval voor de Cingelstraat. Alleen als je veel te hard rijdt kun je de bocht missen.


WP_20181125_13_13_06_ProDatGatInDeGrondMetKleineSteenPlaatsVerkeersbord

Op de stoep zie je een gat in de stoep dat met een te kleine steen is gevuld. Dat is een soort spoedreparatie. Dat is de plaats waar het verkeersbord stond.


Handenactie in de Willemstraat in Breda

Toen ik vanochtend door de Willemstraat in Breda liep
viel me op dat naast de foto’s van BredaPhoto er een
soort blauwe handenactie was.
Op A4-tjes waren handafdrukken gemaakt met blauwe verf en de
vellen waren vervolgens op het straatmeubilair geplakt.
Bij het station zag ik ook lichtblauwe handen zo op
het trottoir aangebracht.

WP_20180911_08_07_21_ProWillemstraatBreda

De ‘Blauwe hand’ op een bank.


WP_20180911_08_08_28_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ op een lantaarnpaal.


WP_20180911_08_08_57_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ aan muren en op straatmeubilair.


WP_20180911_08_09_17_ProWillemstraatBreda

Een hand bij een verkeersbord. Vreemd. Studentengrap?


Dunhuang

Als ik iets schrijf of lees over Dunhuang in China
dan gaat het over boeken, oude boeken.
Het oudst bekende gedrukte boek in door Aurel Stein
‘ontdekt’ in Dunhuang: de Diamond Sutra.
De boeken die er ontdekt zijn worden geconserveerd en
bestudeerd door bijvoorbeeld het International Dunhuang Project.
zo zag ik afgelopen weekend een schilderij op zijden in het
British Museum uit Dunhuang. Stein bracht niet alleen
boeken mee naar Engeland maar ook schilderingen en andere
religieuze, Boeddhistische voorwerpen.

Maar afgelopen zaterdag had de Volkskrant in het
magazine een heel ander verhaal. Een verhaal over
zonne-energie in Wetenschap. In beeld van de week:

DunhuangVolkskrantMagazine20180908

Dunhuang in de Volkskrant van 08/09/2018.


Aretha Franklin overleden (en onze televisie ook)

WP_20180817_08_05_33_ProArethaFranklinOverledenEnOnzeTelevisieOok

Dat Aretha Franklin deze week overleed was ook uitgebreid te zien op het Nederlands journaal.


WP_20180817_08_06_03_ProZeMaakteMeHeelGelukkigMetHaarMuziekArethaFranklinOverleden

Ze maakte mij heel gelukkig met haar muziek.


Dat onze televisie ook nagenoeg overleden is,
maken deze foto’s ook duidelijk.
We dachten: dan kopen we toch gewoon een andere.
Stoer, via het internet.
Dankzij Dynalogic (personalized logistics), MediaMarkt
en Ziggo zijn we veel geld kwijt en zitten we dadelijk
een week zonder televisie.
Bovendien kostte het ons al veel tijd.
Wat een oplichters.

De taalstaat

Op zaterdagochtend luister ik vaak naar Frits Spits.
Zijn huidige programma heet de Taalstaat.
Allerlei aspecten van de Nederlandse taal komen aan de orde.
Ik ben geen taalpurist maar Frits Spits is een fantastische
programmamaker.
Hij kan over ieder onderwerp een superaantrekkelijk programma
maken en mij maakt het dan niets uit waarover het gaat.

In het kader van 15 augustus, het einde van de Tweede Wereldoorlog
in Indonesië stond hij in het programma stil bij
woorden in de Nederlandse taal die we overgenomen hebben uit Indonesië.
Adriaan van Dis werd daarvoor telefonisch geïnterviewd.

Van Dis kon er zo een hele reeks uit zijn mouw schudden, elk met een
korte toelichting.
Toen Frits Spits zijn fascinatie voor het overnemen van woorden uit
een andere taal uitsprak zei van Dis:
“De taal is niet van de PVV”.
Het is schitterend dat een bekende Nederlander (een van de weinige)
zich zo consequent en onderbouwd uitspreekt tegen het gedachtegoed van de PVV.

AdriaanVanDisDeTaalIsNietVanDePVVDeTaalstaat20180811

De uitzending van de Taalstaat is vast al terug te luisteren via internet.


Van 9 tot 5

Deze cartoon van ‘Van 9 tot 5’ kwam ik op Twitter en even later
op Facebook tegen.
Bij semi-overheid en overheidsbedrijven is de situatie die
in de cartoon beschreven wordt dagelijkse realiteit.

van9tot5

Van 9 tot 5.