Wij bespreken thuis uitvoerig of ik het onderwerp van de foto
een ‘Vrijdag Middag Boterham’ of een ‘jaren 70 feestsnack’ moet noemen.
Vrijdagmiddag boterham.
Tijdens de coronaperiode werken we thuis.
Nu nog steeds.
Overdag drink ik graag thee en nu dus veel meer dan normaal.
De thee die ik drink koop ik bij de website HotSoup.nl
Deze week kreeg ik twee soorten thee met de post.
Daar zat een proefzakje met een derde theesoort bij
en een leuke speld.
Hotsoup.nl: Safetea 1st.
Ga er eens kijken.
De Chinese en Japanse theeselecties zijn bijzonder.
Hun theebloemen vind ik ook al heel lang iets bijzonders!
Op 13 mei 2006 schreef ik voor het eerst over een
etentje bij Girasole in Breda.
Gisteravond hebben we er voor het laatst bij Bianca en
Antonello gegeten.
Ze stoppen met het restaurant na vandaag.
We hopen dat dit voor hen de juiste beslissing is en
wij zien uit naar de kookkunsten en de bediening van de opvolgers.
Het kaartje van het restaurant Girasole in 2006.
Deze week werd ik verrast door een ‘We hebben u gemist’-kaart
in de brievenbus.
Ik verwachtte helemaal geen pakketje.
Toch maar naar het ophaalpunt gegaan en daar kreeg ik deze doos.
Dat de doos uit China kwam was de eerste aanwijzing. De verzendbon maakte het duidelijk. Mijn vriend in China heeft me een cadeau gestuurd. Hij weet dat ik in het jaar van het zwijn/varken geboren ben. In de Chinese dierenriem is het varken het twaalfde symbool.
In de kartonnen doos zit deze kist van bamboe. Die kist alleen al vind ik prachtig. Op de doos staan maar drie termen in het Engels: Jin jun Mei, http://www.bamatea.com en http://www.8ma.net. De websites helpen niet zoveel behalve dan dat ze iets van het bedrijf vertellen die dit product verkoopt (2e theeproducent van China). Jin Jun Mei kom je op een aantal sites van theeverkopers tegen.
bijvoorbeeld op Wikipedia:
Jin Jun Mei (literally: ‘golden horse eyebrow’) is a lapsang souchong black tea from Wuyishan City, Fujian Province, China. It is made from two small shoots plucked in early spring from the plant’s stem which are subsequently fully oxidised and then smoked to giving a tea that has a sweet, fruity and flowery flavour with a long lasting sweet after-taste. The brew is bright reddish in colour.
Er is geen Nederlandse vertaling van deze tekst op Wikipedia.
In het kort komt het er op neer dat Jin jun Mei zoiets als
‘Gouden paardenwenkbrauw’ is. Het is een zwarte thee van het soort
lapsang souchong en is afkomstig uit de Fujian provincie.
Het wordt gemaakt van kleine jonge takken die vroeg in de lente
worden geplukt.
De blaadjes laat men dan volledig oxideren waarna ze gerookt worden.
Dat geeft de thee een zoete, fruit en bloemige smaak
met een lange nasmaak. Het brouwsel is roodachtig van kleur.
In de bamboedoos zitten drie kartonnen dozen met in elk een aantal zakjes met daarin een portie thee. Waarschijnlijk precies genoeg voor een bepaalde hoeveelheid water.
Ik vermoed dat 1 zakje te veel is voor 1 glas thee. Zelfs als het glas wat groter is maar de thee werd niet bitter. Ik heb hem minstens drie maal opnieuw opgeschonken. De smaak is prima. Alleen nog wat experimenteren met de hoeveelheid. In het zakje dat ik tot nu toe gebruikt heb zitten grotere blaadjes maar ook hele kleine stukjes.
Uit een speciale hoek kregen we bloem dat alleen maar
aangevuld dient te worden met water en dan gekneed te worden.
Dat heb ik voor het eerst (voor zover ik me herinner)
gedaan met het kneedprogramma van de broodbakmachine.
Ik denk dat het kneedprogramma ook het rijzen regelt
maar ik heb het programma afgebroken toen het deeg een mooie bol vormde.
Die heb ik vervolgens laten rijzen.
Dat gerezen deeg heb ik in kleine porties verdeeld en gevlochten.
Het heeft nog even gelegen voordat het onze oven inging. Na 25 minuten was dit het resultaat (nog op de pizzasteen).
Zo ligt het nu te wachten op consumptie.
Soep kan ik iedere dag eten.
Dus als mijn moeder, bijvoorbeeld een witte bonensoep
heeft gemaakt, en ze biedt me aan daar wat van mee
naar huis te nemen, dan zeg ik geen nee.
Dit is de soep vanochtend uit de koelkast. Beetje olijfolie toegevoegd en verse peper. Nu nog even in de magnetron.
Vanmorgen was het in de schaduw nog best fris op het balkon. Maar dan smaakt zo’n soep natuurlijk extra lekker. Geen vlees, witte bonen, prei, heerlijk!
In een muur van de voormalige bioscoop het Casino
is een groot gat geslagen.
Het pand wordt verbouwd tot een food court.
Zoals ik die in bijvoorbeeld China heb gezien is het een hal
met aan de vier kanten allemaal verschillende fast food restaurants.
In China is dat geen slecht idee.
Het wokken van gerechten vraagt niet veel tijd.
In het midden staan dan tafels en stoelen waar de klanten kunnen eten.
In China ging het dan vaak om de verschillende keukens van China zelf
aangevuld met eten uit Korea, Japan, maar ook pizza en hamburgers.
Voorlopig hier alleen nog een groot gat. Schoolstraat, Breda.
Zo wordt het natuurlijk een echte visdag.
Tussen de middag gebakken ansjovis (te vet gebakken)
En ’s avonds nieuwe haring.
Mooi rood van binnen.
Niet klein.
Erg duur (25 Eurocent korting als je er 5 koopt,
dan maakt de marktkoopman nog steeds winst.
Waarschijnlijk verdienen ze 1 euro of meer per vis).
Nieuwe haring.
Een tijdje terug las ik over een witte thee,
een thee die gefermenteerd werd in speciaal daarvoor
gekweekte manderijnenschillen.
Dat wilde ik wel eens proberen.
Vandaag maakte ik het pakje dus eens open.
Tangerine silver needle of Tangerine Yin Zhen. Twee bollen?
Ik koop wel vaker thee online en dan krijg ik dat
geleverd in deze stevige bruine verpakking.
Daar staat precies op wat ik gekocht heb en hoe ik
de thee moet zetten.
Maar ik was wel verbaasd toen ik zo’n bol open maakte. De gedroogde manderijnschil zit er nog in met daarin de thee. Het hoedje waarlangs de thee in de schil was gestopt zit er nog bij.
Het mooie is: de thee smaakt nog heel erg goed ook.
…maar de soep zal er niet minder om smaken.
Vanmorgen op de markt stukken asperges gekocht om er
soep mee te maken.
Het schillen is wat meer werk maar je hebt ook meer schillen.
Die heb ik eerst gekookt om een asperge bouillon te krijgen.
Vervolgens de asperges klein gesneden.
Met gerookte zalm erbij is het een prima soep geworden.
Het witte goud.