Beloofd is beloofd.
Ik zou pas weer iets laten zien van mijn kweektuintje
met munt als er ook iets te zien is.
Iedere dag kijk ik even (volgens sommigen meerdere
keren per dag) maar ik denk toch iets te zien.
Maar is het een oneffenheid in de kweekaarde of……
Volgens mij zie je hier kleine groene puntjes. Kleine blaadjes. Of het munt is weet ik niet. Ik hoop niet dat het onkruid is. Maar dit zou wel eens het begin van een glas muntthee kunnen zijn.
Nou ja, na een paar dagen mag je nog geen voortgang verwachten. Dus ik zal nog een paar dagen wachten voor ik weer een foto publiceer. Ik heb al wel zin in een glas muntthee, maar ik moet nog even geduld hebben.
Ik kan er nog geen munt uit slaan.
Laat ik beginnen om iets recht te zetten.
Op de instructie voor het planten staat een afbeelding
die aangeeft dat je de zaden in het zakje kunt opkweken.
Mij was dat eerder nog niet duidelijk.
Dit is de toelichting op de kweektuin voor muntthee en rechts zie je de plant uit een zakje groeien dat gemaakt is van voormalige Indiase theezakken.
Dit is de groei-instructie. Nu ik ga het natuurlijk een beetje anders doen. Dat er stappen gezet zijn tonen onderstaande foto’s aan. Alle foto’s uit dit blogbericht zijn van gisteren, vrijdag.
200 ML water staat gereed om de tablet te gaan omtoveren in kweekaarde.
De tablet heb ik in het keramieken potje gelegd. Dat heb ik in zijn geheel in het zakje gezet. Het schaaltje zorgt er hopelijk voor dat het plantje gewoon water kan krijgen en niet gaat lekken.
Terwijl ik het water op de aarde goot, explodeerde de tablet zowat in een volle pot kweekaarde.
Nu moet ik de zaadjes gaan planten (donkere vlek bij onderste punt van het witte zakje). Maar die zaadjes zijn zo klein, het lijkt wel stof. die moeten dan 5 mm diep in het zand. Dat is voor mij een uitdaging.
Met een cocktailprikker heb ik gaatjes gemaakt in de aarde maar die zaadjes uitstrooien of zoiets. Moeilijk. Ik heb nog geprobeerd met een vochtig uiteinde van de prikker zaadjes ‘op te pakken’ en dan in de aarde te duwen. Uiteindelijk heb ik ze uitgestrooid en door een beetje water er over te gieten hoop ik dat ze in de aarde terecht komen.
Gisteravond stond het potje, goed vochtig, in de zon op de vensterbank. Ik ben benieuwd.
Als verrassing of iets dergelijks ontving mijn partner een
kweektuintje. Van een bedrijfje vol goede bedoelingen.
Alleen weten die zich vaak slecht te verkopen.
Het ondiepe potje rechts wil ik gaan gebruiken om de grond en zaadjes in te doen.
Waar gaat het om?
Het gaat om een ‘tuintje’, een zakje van
gerecyclede theezakken uit India met zaadjes
en een soort van bodem.
Volgens het etiket zit er in de zak een kokostablet.
Geen idee wat dat is.
Maar op het web staat iets anders.
Op de website lees je dit:
Kweek in de tuin, op het balkon of de vensterbank.
Dit kweektuintje bevat aardetabletten en een zakje zaden.
Bovendien staat op de website de volgende foto (op het product
en bij de beschrijving zie ik helaas geen afbeelding).
Dus dat potje kan terug in de kast.
Het zakje is het potje, al is dat niet waterdicht.
Voor wie de kokostablet/aardetabletten wil zien:
Okay, ik ben een zeur. Maar met een klein beetje extra moeite kun je product en reclame in een keer goed opzetten. De komende tijd gaan we het Groei- en bloei-avontuur hier volgen. Lekker hoor, muntthee.
Soep lust ik eigenlijk altijd, ook in de ochtend.
Vanmorgen was het de beurt aan courgette/pesto soep.
Courgette/pesto-soep. Afkomstig van de Soepermarkt in Breda.
Altijd lekker, een kop soep.
Zeker bij deze temperaturen.
Daar hoef je niet eens het ijs voor op te gaan.
De voorbereiding.
Heerlijk. Tomaten met chorizo-soep.
Soep kan ik eigenlijk altijd eten. Dat vind ik heerlijk. Bospaddenstoelensoep gekocht bij de pop-up store van een hotel/keuken in de buurt (Soepermarkt). Lekker.
In eerdere jaren zal onze bakker waarschijnlijk ook al wel oliebollen verkocht hebben. Maar voor mij staat het toch een beetje voor al die winkels die meer dan verstandig is, de randen van wat mogelijk of onmogelijk is opzoeken. Denk aan: rookworst bij de Hema.
Door het thuiswerken als gevolg van de corona, kan ik mijn
theegewoontes wat aanpassen.
Door meerdere soorten in huis te nemen kan ik de verschillende
smaken meer afwisselen dan ik normaal op mijn werk deed.
Deze week had ik twee nieuwe soorten besteld en ontvangen.
Daar kreeg ik nog een klein proefje bij cadeau.
Zo kan ik in de ochtend een andere thee drinken dan in de middag.
Dit is de informatie op de verpakking van het proefje: Dong Ding Oolong Bio, een thee uit Thailand. Deze heb ik vanmorgen gedronken.
Dit was vandaag mijn middagthee: Rohini Clonal Moonlight Darjeeling. Een rode thee uit Darjeeling, India.
De term ‘rode thee’ kende ik nog niet.
Dus die heb ik even opgezocht:
Zwarte (rode) thee is thee gemaakt van de bladeren van de Camellia sinensis, net zoals groene, witte en oolong thee. Wij noemen het zwarte thee vanwege de kleur van de droge blaadjes, in China noemt men het rode thee vanwege de kleur van de “soup” (= thee in de betekenis van de drank in je kopje).
Er zijn gelukkig heel creatieve ondernemers. Paviljoen De Colonie in Breda is ‘normaal’ een restaurant. Samen met stadshotel De Klok is het gevestigd aan de Grote Markt in Breda. Het hotel wordt opgeknapt en het restaurant maakt werk van soep, sauzen, jam, enz. Ik ben een liefhebber van soep en dus ben ik blij met het ‘Soepermarkt’-merk. Deze week heb ik twee potten soep gekocht.
De eerste pot is intussen al open en voor driekwart op. Paprika-Chili soep. Hij smaakt prima, lekker pittig. De tweede pot gaat er dit weekend ook wel aan. Ga eens kijken.
Toen een tijd terug steeds duidelijker werd dat de impact
van het coronavirus groot zal zijn op de economie en
in het bijzonder op bijvoorbeeld de reisbranche,
ontving ik een nieuwsbrief van een reisorganisatie waar
we in het verleden mee op reis zijn geweest.
Die organisatie heet Namasté.
Zo omschrijven ze zich:
Namasté Reizen werd in 1997 opgericht als India Specialist. Inmiddels heeft het bedrijf een groei doorgemaakt en biedt het 16 bestemmingen aan in Azië. Namasté Reizen staat voor maatwerk, persoonlijke aandacht, kennis, flexibiliteit, originaliteit en zekerheid. Reizen organiseren zoals wij ze zelf graag maken, dat is ons uitgangspunt.
Ondanks de gevolgen van de coronacrisis wil men toch
vooruit blijven kijken naar nieuwe mogelijkheden
en daarom begon men “Namasté Atelier;
een winkel & webshop met handgemaakte producten uit India.”
Ik ging eens kijken op hun website en zag daar ook thee staan.
Dus thee gekocht om eens te proberen.
De thee werd besteld en verzonden.
Maar na verloop van tijd werd ik gebeld: de thee was verzonden
maar stond op Delhi Airport.
Ik gaf aan best te willen wachten.
Na nog een telefoontje waarin aangegeven werd dat de thee nog
steeds op Delhi Airport was maar dat men een zending met DHL
wilde laten uitvoeren.
Vandaag kwam het pakket met een heel leuke verrassing:
Een pakket met de thee, een groet en een klein presentje. Een leuk doosje met daarin een beeldje van Ganesha. Ganesha heeft meteen een ereplaats in onze kamer gekregen.
Dit zijn de twee theesoorten die ik had besteld: Anandini Himalaya Tea. Een koker met First Flush Tea – Lavender Flowers, Lemon Grass en in de andere koker Indian Bouquet. De verpakking is erg origineel: de koker met een grappig dekseltje met een koordje. In de koker zit een zak van een soort folie die de thee beschermt.
Bij de thee zat een hele stapel theezakjes die je naar eigen smaak kunt vullen. Ik weet niet of dat standaard is maar ik had die niet eerder gezien. Kon het dan ook niet laten het meteen te proberen.
Het theemengsel in de bijzondere zak.
De eerste keren zal het uitproberen zijn om de juiste hoeveelheid te selecteren. Dat ging vanmiddag meteen goed. De thee heeft heerlijk gesmaakt. Morgen Indian Bouquet proberen.
Wij bespreken thuis uitvoerig of ik het onderwerp van de foto
een ‘Vrijdag Middag Boterham’ of een ‘jaren 70 feestsnack’ moet noemen.
Vrijdagmiddag boterham.
Tijdens de coronaperiode werken we thuis.
Nu nog steeds.
Overdag drink ik graag thee en nu dus veel meer dan normaal.
De thee die ik drink koop ik bij de website HotSoup.nl
Deze week kreeg ik twee soorten thee met de post.
Daar zat een proefzakje met een derde theesoort bij
en een leuke speld.
Hotsoup.nl: Safetea 1st.
Ga er eens kijken.
De Chinese en Japanse theeselecties zijn bijzonder.
Hun theebloemen vind ik ook al heel lang iets bijzonders!
Op 13 mei 2006 schreef ik voor het eerst over een
etentje bij Girasole in Breda.
Gisteravond hebben we er voor het laatst bij Bianca en
Antonello gegeten.
Ze stoppen met het restaurant na vandaag.
We hopen dat dit voor hen de juiste beslissing is en
wij zien uit naar de kookkunsten en de bediening van de opvolgers.
Het kaartje van het restaurant Girasole in 2006.
L. had een eigen variant van Gado Gado gemaakt.
Heerlijk.
Gado Gado eigen stijl.
Deze week werd ik verrast door een ‘We hebben u gemist’-kaart
in de brievenbus.
Ik verwachtte helemaal geen pakketje.
Toch maar naar het ophaalpunt gegaan en daar kreeg ik deze doos.
Dat de doos uit China kwam was de eerste aanwijzing. De verzendbon maakte het duidelijk. Mijn vriend in China heeft me een cadeau gestuurd. Hij weet dat ik in het jaar van het zwijn/varken geboren ben. In de Chinese dierenriem is het varken het twaalfde symbool.
In de kartonnen doos zit deze kist van bamboe. Die kist alleen al vind ik prachtig. Op de doos staan maar drie termen in het Engels: Jin jun Mei, http://www.bamatea.com en http://www.8ma.net. De websites helpen niet zoveel behalve dan dat ze iets van het bedrijf vertellen die dit product verkoopt (2e theeproducent van China). Jin Jun Mei kom je op een aantal sites van theeverkopers tegen.
bijvoorbeeld op Wikipedia:
Jin Jun Mei (literally: ‘golden horse eyebrow’) is a lapsang souchong black tea from Wuyishan City, Fujian Province, China. It is made from two small shoots plucked in early spring from the plant’s stem which are subsequently fully oxidised and then smoked to giving a tea that has a sweet, fruity and flowery flavour with a long lasting sweet after-taste. The brew is bright reddish in colour.
Er is geen Nederlandse vertaling van deze tekst op Wikipedia.
In het kort komt het er op neer dat Jin jun Mei zoiets als
‘Gouden paardenwenkbrauw’ is. Het is een zwarte thee van het soort
lapsang souchong en is afkomstig uit de Fujian provincie.
Het wordt gemaakt van kleine jonge takken die vroeg in de lente
worden geplukt.
De blaadjes laat men dan volledig oxideren waarna ze gerookt worden.
Dat geeft de thee een zoete, fruit en bloemige smaak
met een lange nasmaak. Het brouwsel is roodachtig van kleur.
In de bamboedoos zitten drie kartonnen dozen met in elk een aantal zakjes met daarin een portie thee. Waarschijnlijk precies genoeg voor een bepaalde hoeveelheid water.
Ik vermoed dat 1 zakje te veel is voor 1 glas thee. Zelfs als het glas wat groter is maar de thee werd niet bitter. Ik heb hem minstens drie maal opnieuw opgeschonken. De smaak is prima. Alleen nog wat experimenteren met de hoeveelheid. In het zakje dat ik tot nu toe gebruikt heb zitten grotere blaadjes maar ook hele kleine stukjes.
Zo eenvoudig en zo lekker.
Thee van verse gember.
Gewoon klein snijden. In restaurants en cafés zie ik wel eens dat ze hele lange dunne schillen gember gebruiken. Gaat ook prima. In een glas en warm water erop. Heerlijk.
Even laten trekken.
Uit een speciale hoek kregen we bloem dat alleen maar
aangevuld dient te worden met water en dan gekneed te worden.
Dat heb ik voor het eerst (voor zover ik me herinner)
gedaan met het kneedprogramma van de broodbakmachine.
Ik denk dat het kneedprogramma ook het rijzen regelt
maar ik heb het programma afgebroken toen het deeg een mooie bol vormde.
Die heb ik vervolgens laten rijzen.
Dat gerezen deeg heb ik in kleine porties verdeeld en gevlochten.
Het heeft nog even gelegen voordat het onze oven inging. Na 25 minuten was dit het resultaat (nog op de pizzasteen).
Zo ligt het nu te wachten op consumptie.
Twee weken geleden ongeveer was deze aflevering van Dagelijkse Kost op de televisie. Jeroen Meus liet zien hoe je een heel lekkere pindasaus kunt maken bij gebakken rijst. De belangrijkste groente is paksoi. Het lukte prima. Het was heerlijk. Met dank aan mijn moeder voor de knoflook.
Argusvlinder 