Open dag FutureDome

Afgelopen zaterdag waren familieleden op bezoek in de FutureDome.
Een open dag in een voormalige gevangenis.
Ik wilde de mensen mijn werkplaats laten zien maar hen ook vragen
mee te werken aan een klein boekje dat ik ga maken.
Daarvoor wil ik hun handschrift hebben.

dus ik ben begonnen de pagina’s van het boekje voor te bereiden.
Uitgangspunt is een product van de middeleeuwse boekbinderij
De Papieren Eenhoorn.
Ze hebben een boekje uit 1498 omgewerkt naar een doe-het-zelf-pakket.
Met dat pakketje ben ik bezig maar tegelijkertijd maak ik een eigen versie.

De bladen zijn rechthoekig met bovenaan een driekhoekje als uitsteeksel.
Ik wil een kader op dat blad om wat meer kleur op het blad te krijgen
en om weer eens een snelle lino opdracht voor mezelf te maken.

 photo WP_20170217_001LinoMetRegenjas.jpg

Hier zie je de uitgesneden lino met een ‘regenjasje’ aan. Ik wil graag dat bij deze lino er geen verf buiten het kader of in het kader komt. Daarom maak ik van papier een mal die ik aanbreng op de lino voordat is de inkt aanbreng.


 photo WP_20170217_002LinoVastgelijmdOpOndergrond.jpg

Dit is de lino. Het is gesnedne uit een kurkvloer. Daar kun je heel snel in snijden omdat het zo zacht is. Dat is natuurlijk gelijk ook iets waar je mee op moet letten. Daarnaast brokkelt deze lino sneller af dan de traditionele linoleum. Je ziet onderaan rechts bij de staande lijn dat er aan de binnenkant een stukje is afgebrokkeld. Hier zie je dat ik de lino vastplak op een ondergrond zodat wanneer ik hem onder de pers schuif er niets kan verschuiven. Het helpt me ook om het papier beter te positioneren.


 photo WP_20170217_003LinoEnAfdruk.jpg

Lino met afdruk.


 photo WP_20170217_004.jpg

Ik heb mijn gasten drie varianten voorgelegd: papier zonder kader, met een rood of een blauw kader.


Nu ging een van mijn gasten in de middag deelnemen aan de
Carnavalswandeling in Breda.
Laten die ook het voormalige koepelcomplex aandoen.
Dus een gast is afgelopen zaterdag twee maal te gast geweest
in de FutureDome.
Daar werden de volgende foto’s gemaakt:

 photo V__1943FutureDomeKoepelCarnavalswandeling20170218.jpg

Blijkbaar was er een optreden van een Elvis imitator. Je mag raden wat hij zong: Jailhouse Rock.


 photo V__C399FutureDomeKoepelCarnavalswandeling20170218.jpg

De sfeer zat er in de middag dus ook goed in.


India-boeken gereed

De twee India-boeken waar ik al een tijd terug
aan begonnen was, zijn deze week gereed gekomen.
De bedoeling is boekjes, bonnetjes, tickets, kaartjes,
rekeningen enz op te slaan. Per dag. In steeds andere enveloppen.

 photo WP_20170216_002IndiaBoekenZijnAf.jpg

India-boeken. Van Bhopal naar Amritsar.


Prachtige handzetterij

Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:

 photo WP_20170215_003.jpg

Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.


 photo WP_20170215_004.jpg

Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!


 photo WP_20170215_005.jpg

Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.


Voortgang werkplaats

Gisteren de tijd genomen mijn twee letterkasten samen te voegen tot een.
De getekende kapitalen (hoofdletters met accenten als Ă, Ü) uit
de letterkast gehaald (wanneer gebruikt he die nou) en vervangen
door dezelfde letters maar dan in onderkast (de kleine letter variant).
Naast deze wijziging nog een paar andere dingen verandert zodat
de letterkast in de basis precies is ingericht zoals een
Nederlandse zetkast ingericht moet zijn.

Wikipedia:

Kapitaal, grote letter of bovenkast is in de typografie de naam voor wat in de volksmond hoofdletter heet. Kapitalen zijn het tegenovergestelde van de onderkast (de kleine letters). De kapitaal komt het meest voor als hoofdletter: aan het begin van een naam en aan het begin van een zin. Maar kapitalen worden ook gebruikt in afkortingen (bijvoorbeeld DNS of DHCP). Een kapitaal is dus niet per definitie een hoofdletter, maar een hoofdletter is wel altijd een kapitaal.

Het kapitaal-schrift stamt al uit de tijd van de Romeinen voor het begin van de Gregoriaanse jaartelling. Op vele plaatsen zijn de teksten te vinden, een beroemd voorbeeld is de zuil van Trajanus. De oorsprong gaat echter nog verder terug op het alfabet van de Grieken, die zelf weer schatplichtig waren aan de Phoeniciers.

De Romeinse kapitalen bleven vele eeuwen behouden in de vele inscripties in steen, op graven, steles en monumenten. Tijdens de Renaissance werd teruggegrepen op de vele oude voorbeelden die de Venetiaanse lettersnijders om zich heen zagen om hun kapitalen vorm te geven.

De naam “bovenkast” stamt uit de tijd dat loden letters werden gebruikt om teksten te drukken. De letter van een corps werd gewoonlijk in twee letterladen weggeborgen, de bovenste lade bevatte de kapitalen, de onderste lade de “kleine” letters. Op deze manier werd “bovenkast” uiteindelijk synoniem aan “kapitaal”. Gelijk zo werd “onderkast” synoniem aan “kleine letter”.

Even verder staat:

de “getekende” letters. Dat wil zeggen: alle letters, hoofd-letters en kleine letters met een teken of accent

De volgende website geeft een overzicht van letterkasten
in de diverse landen om ons heen.
Je zult daar zien dat er niet 1 Nederlandse lay-out voor
letterkasten zijn maar meerdere.

Website David Bolton

 photo WP_20170211_012.jpg

Dat betekent dat een aantal letters in zelfgemaakt envelopjes in een la gaan. Klaar om te gebruiken maar niet direct vanuit de letterkast.


 photo WP_20170211_013JongeSikhInGoudenTempelAmritsar.jpg

Daarnaast heb ik de foto die ik op canvas heb laten aanbrengen, geplakt op een stuk karton zodat het dadelijk de voorkant kan worden van de set van twee boeken over India. Jonge Sikh in de Gouden Tempel in Amritsar.

Letterverhuis

Twee letterbakken heb ik al weer een paar maanden geleden gekocht.
Een van die twee zat nog steeds in zijn verpakking.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet welke letters er precies inzitten.

 photo WP_20170210_002Letterverhuis.jpg

Al snel blijkt dat de letters er in zitten volgens het model van een normale Nederlandse letterkast.


 photo WP_20170210_003.jpg

De letters had ik allemaal al op een of twee na. Daar ben ik blij mee en ik heb nu ook veel meer letters van de belangrijkste (e, d, enz).


 photo WP_20170210_004Letterverhuis.jpg

Dit ga ik morgen afmaken. Intussen ben ik ook druk bezig met de kaft van een serie van twee boeken voor kaartjes, rekeningen enz van de reis Bhopal – Amritsar. Hopelijk is dat morgen gereed. De voorkant (foto op canvas) ligt nu onder bezwaar te drogen (1e lijmbeurt). Die moet morgen nog afgewerkt worden.


Creatieve woensdag

Ben afgelopen woensdag weer met mijn lino’s bezig geweest.
Voor 4 letters in drie kleuren, snij ik 12 lino’s.

 photo WP_20170208_003.jpg

Het woord is HOND.


 photo WP_20170208_004.jpg

Een van de lino’s voor de letter N.


 photo WP_20170208_005.jpg

Dit is een testafdruk met groene inkt op toiletpapier. Dat was aanwezig en kost niets. Even gedaan om te zien of de gutslijnen niet vol zouden lopen. Dat was gelukkig niet het geval.


 photo WP_20170208_006.jpg

Voor de letter N een bescheiden floraal element.


 photo WP_20170208_007.jpg

De stand van woensdag.


Wafaa Bilal: 168.01

 photo WP_20170206_002WafaaBilal2016.jpg

Waar 168.01 precies voor staat weet ik niet. Maar ik herinner me de boeken in de bibliotheek nog goed. Ik heb er zelfs in mijn boekenkast staan. Het nummer doet me denken aan het nummeringssysteem van een bibliotheek. Overigens geeft hij in de Engelse tekst uitleg waar de naam vandaan komt maar ik snap de betekenis van de woorden maar begrijp toch niet waar het getal precies voor staat.


Wafaa Bilal is geboren op 10 juni 1966.
Hij is een Iraaks-Amerkaans kunstenaar,
voormalig professor aan de School of the Art Institute in Chicago
en nu associate professor op de Tisch School of the Arts
in New York University.
Grote kans dat hij nu de VS niet meer zou inkomen.

Zijn bekendste werk heet Domestic Tension,
een performance waarbij hij een maand lang in een kunstgallerie woont
terwijl hij met paintballs beschoten kan worden door internet gebruikers
die hem kunnen zien via een webcam.
‘Domestic Tension’ is vetaald Huiselijke spanningen.

In 2016 had hij een project onder handen met de naam 168.01.

Het project bestond uit een tentoonstelling waarbij de kijkers
gevraagd werden een geldelijke bijdrage te leveren
aan het plan om de Kunstacademie
van de Universiteit van Bagdad te voorzien van nieuwe boeken.
De titels werden bepaald door de faculteitsmedewerkers
van de Universiteit van Bagdad.

Boeken uit eigen collectie of boeken bestellen
uit een speciale lijst bij Amazon kon ook.
De universiteit verloor in 2003 zo’n 70.000 boeken
(de hele collectie) in een brand die aangestoken was
door plunderaars.
Om de tentoonstelling mogelijk te maken had Bilal
geldschieters nodig en daarom
startte hij een Kickstarter campagne
waar ik aan heb deelgenomen.
Als tegenprestatie kreeg ik een van de boeken
die in de tentoonstelling zijn gebruikt.
De tentoonstelling toonde een witte bibliotheekkast met witte boeken:
witte stofomslagen, witte kaften en witte bladzijden.

 photo WP_20170206_003.jpg

De tentoonstelling(en) is voorbij en vandaar dat ik kort geleden mijn boek ontving.


January 30 – April 10, 2016: The Art Gallery of Windsor, Ontario, Canada.

During the invasion of Iraq in 2003, the College of Fine Arts at the University of Baghdad lost their entire library due to looters who set fire to the collection.
More than 70,000 books were destroyed.
Over thirteen years later, students at the college still have few remnants from which to study.
In 168:01, an installation of an austere white library at the Art Gallery of Windsor serves as both a monument to the staggering cultural losses endured throughout Iraq’s history
as well as a platform for its potential rebirth.
Comprised of a series of white shelves filled with blank tomes, the library doubles as a system of exchange connecting its physical and virtual visitors in Canada and beyond to the College of Fine Arts in Iraq.
Aimed at restoring its lost archives, 168:01 positions viewers as potential donors whose contributions fund educational texts from a list compiled by faculty members.
As the installation accrues donations, the white library replaces the blank tomes with books from the faculty wishlist, becoming saturated with knowledge.
Select donors receive the blank tomes in return for their contribution.
At the end of the exhibition, all donated books are to be shipped to the College of Fine Arts, beginning the process of rebuilding.

Iraq has a long history of such cultural destruction.
During the Islamic Golden Age in the 13th century, an invading Mongol army set fire to all the libraries of Baghdad, including the famed House of Wisdom,
or Bayt al-Hikma.
Legend describes the invaders throwing the Bayt al-Hikma’s entire library into the Tigris River to create a bridge of books for their army to cross.
The pages bled ink into the river for seven days,
at the end of which the books were drained of knowledge.
The first minute after grief becomes the starting point from which 168:01 takes its name—signaling the struggle to move forward and the beginning of a cross-cultural encounter
between individuals contributing to a globally distributed effort to rebuild anew.

 

Wafaa Bilal: 168:01 is curated by Srimoyee Mitra, Curator of Contemporary Art, Art Gallery of Windsor.
This exhibition is organized and circulated by the Art Gallery of Windsor, Canada.


 photo WP_20170206_004.jpg


 photo WP_20170206_005.jpg

Ik hoef niet uit te leggen dat ik het een prachtig initiatief vond. Nu de tijden er niet beter op worden breng ik het project nogmaals onder de aandacht.


Eerste boek in de FutureDome

Al een tijd ben ik bezig met een boek dat alle
kaartjes, bonnetjes, treintickets, vliegtuigtickets,
toegangskaartjes, rekeningen enz, moet bewaren.
In het verleden fotografeerden ik ze allemaal en
ze kwamen op mijn blog terecht maar daarna gooide ik ze weg.
Het idee was om ze dit keer in een boek te bewaren
waarin de bonnetjes per plaats bij elkaar worden bewaard.
Daarvoor heb ik twee boeken gemaakt, beide met een kaft van
kurk. Maar geen traditionele rug. Dergelijke boeken kunnen
namelijk slecht met ongelijke paginadiktes omgaan.
In de winkel kun je boekringen kopen.
Die heb ik nu eens geprobeerd. het resultaat is een
soort ringband maar dan zonder de verbindende rug.
In het boek zitten enveloppen, gekocht of zelf gemaakt,
met een korte toelichting.

 photo WP_20170205_002HindustanTimesLucknow.jpg

Foto’s van de boeken volgen nog maar dit was een apart artikel wat we lazen in de Hindustan Times. De editie van Lucknow. Het vertelt van trainingen die in India gegeven worden aan roeiers en priesters. In het omgaan met toeristen. Doel is natuurlijk het toerisme te stimuleren.


 photo WP_20170205_004Patiala.jpg

Dit is de ‘envelop’ voor Patiala. Ik gebruik een zakje dat als verpakking heeft gediend voor sierraden. Niet uit India. Patiala is een plaats in de Punjab.


 photo WP_20170205_005Lucknow.jpg

De envelop voor Lucknow is gemaakt uit hetzelfde blad van de Hindustan Times als eerder genoemd artikel. Een advertentie voor huizen. Hoge prijzen voor de groeiende middenklasse en hoger. De randen van de envelop zijn verstevigd met stroken papier van een toeristenkaart van India. Het boek is net zo verschillend, afwisselend en druk als India zelf.


Creatieve Woensdag

Druk, sruk, druk, druk.
Maar op woensdag werk ik nog steeds rustig aan de tekst van mijn boek.
Bij het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur
Afgelopen week ben ik aan de laatste pagina toegekomen.
Met een beetje geluk is komende week de hele tekst gezet.
Dan kunnen we een proefdruk maken en de tekst gaan corrigeren.

 photo WP_20170201_001.jpg

Laatste blad van de kopij.


 photo WP_20170201_002.jpg

Deze galei is al bijna helemaal vol. Dit is denk ik nummer 4.


 photo WP_20170201_005.jpg

Dit is het begin van het einde.


Nederlandse geschiedenis in India

Pas geleden kocht ik het boek Holland aan de Ganges – Prins
Willem Frederik Hendrik in India (1837 – 1838).
Bauke van der Pol schreef aan de hand van nagelaten
aantekeningen en brieven een boek over het bezoek
van deze Oranje-telg aan India.
Als onderdeel van zijn ‘opvoeding’ bezocht Prins Hendrik
Indonesië en op de weg terug deed men Calcutta aan.
Dat laatste is waar het boek zich op richt: het bezoek aan Calcutta
en de reis in India die daaraan werd vastgeknoopt.
Doel was vooral de prins kennis te laten opdoen van
het leven in de marine en de koloniale praktijken.

 photo WP_20170129_001BaukeVanDerPolHollandAanDeGangesPrinsWillemFrederikHendrikInIndia1837-1838.jpg

Bauke van der Pol: Holland aan de Ganges – Prins Willem Frederik Hendrik in India (1837 – 1838). Walburg Pers.


Ik heb het boek met veel plezier gelezen.
Ben zelf in Calcutta geweest maar heb ook op andere plaatsen in India
Nederlandse begraafplaatsen of gebouwen bezocht.
Het boek geeft een goed beeld van hoe een dergelijke trip werd georganiseerd
en hoe de bemanning en de gasten werden ontvangen in India.

Het is jammer dat de Walburg Pers Bauke van der Pol niet geholpen heeft
een paar storende fouten te voorkomen.
Zeker in een geschiedenisboek is het belangrijk dat de datums goed zijn.

Op pagina 61 staat:

Verschillende heren van de Bellona schrijven over dit feest in lytische bewoordingen: Arriëns, Kattendijke en Van Rappard. Ook de Bengal Hurkura en Indian Gazette van 7 december 1937 hadden een bericht op de voorpagina over het feest dat ‘Prince Henry of Orange’ werd aangeboden….

Het feest was op 5 december 1837, ik denk niet dat men daar 100 jaar later
op de voorpagina nog een bericht over plaatst.

Op pagina 156 staat:

Ook Prins Hendrik zijn oudere broers Willem en Alexander hebben prinses Victoria al eens ontmoet toen zij met hun vader in 1936 naar Londen waren afgereisd om kennis te maken met haar als toekomstige huwelijkskandidaat…..

Victoria leefde van 1819 tot 1901.
Ze zal in 1936 niet veel meer gedanst hebben.
Jammer.

Ik kan wel doen alsof alles lukt…

… maar dat is natuurlijk niet zo.
Vandaag even verkeerd met de zaag over mijn duim ‘geaaid’.

 photo WP_20170122_001.jpg


 photo WP_20170122_002.jpg

Ik ben een houten tafel aan het maken. De bedoeling is dat de poten er bij een eventuele verhuizing afgehaald kunnen worden. Dus ik zet ‘klosjes’ onder tegen het blad. Door de klosjes en de poten boor ik een gat waar dan een lange schroef door kan die aan de achterkant vastgedraaid kan worden met een moer. Hier zie je de eerste doorboorde poot met klos. Ging prima.


 photo WP_20170122_003.jpg

De klossen zitten inmiddels al aan de onderkant van het tafelblad vast (spijkers en houtlijm). Dus later deze week kan ik hier mee verder. Zoals je ziet komen de poten in twee richtingen onder de tafel. Net als bij de tafel voor mijn letterbak voor loden letters gebruik ik steigerhout als poot.


Verhuis

Vandaag zijn al mijn handzet-, drukkerij en boekbindspullen
verhuisd naar mijn nieuwe locatie in de FutureDome.
Het is een hobbyruimte dus ik heb maar een paar vierkante meter
maar precies goed voor mij.

Vaste bezoekers van mijn weblog herkennen vast
een paar dingen die op de volgende foto te zien zijn:

 photo WP_20170121_001.jpg

Hobby handzet-, druk- en boekbindwerkplaats de Argusvlinder. De foto is vanuit de gang en door het raam gemaakt (vandaar de schittering op de foto). Vanaf morgen ga ik een tafel maken voor deze ruimte.


Handzet-, druk- en boekbindatelier

Vanaf vandaag kan ik beginnen met het inrichten
van mijn nieuw atelier.
Tot nu toe bewaarde ik al mijn gereedschap en materialen
in huis. Dus die lagen niet altijd even georganiseerd.
Nu ik dat ga verhuizen is het nodig dat wat beter
onder te brengen.
Daarom ben ik vandaag wat opslagbakken gaan kopen.

 photo WP_20170119_001PlastiekBakkenVoorHetNieuweAtelier.jpg

Zes afsluitbare bakken om te beginnen.


Gelezen: Fik Meijer – Petrus en nog een paar zaken

 photo WP_20170117_001FikMeijerPetrusLeerlingLeraarMythe.jpg

Fik Meijer – Petrus: Leerling, leraar, mythe. Dit is een hele mooie ondertitel voor dit boek omdat het precies weergeeft op welke tocht Fik Meijer ons meeneemt.


Tijdens onze recente vakantie heb ik dit boek van Fik Meijer gelezen.
De is het derde boek in een serie over Paulus, Jezus en nu dan Petrus.
Fik Meijer zoekt naar authentieke bronnen en gaat na wat daar nu
precies staat over zijn onderwerp.
In het geval van Paulus zijn dat vooral de Handelingen en de brieven
van de apostel.
In het geval van Jezus is dat vooral het Nieuwe Testament en
de geschiedenis van de Joden door Josephus Flavius.
In het geval van Petrus is dat moeilijker. Natuurlijk het
Nieuwe Testament en de Handelingen. Maar dan?
Na Pinksteren wordt het stil rond zijn persoon.

Fik Meijer schrijft interessant en geloofwaardig.
Je kunt goed zijn redeneringen volgen en met hem meedenken.

Maar terwijl ik in Vietnam en Cambodja was heb ik nog
andere dingen gelezen of gekocht om later thuis te lezen:

 photo WP_20170117_002MichaelFreemanClaudeJacquesAncientAngkor.jpg

Michael Freeman, Claude Jacques, Ancient Angkor. Een gids met onder andere een korte beschrijving per tempel in Siem Reap.


 photo WP_20170117_003ChumMeySurvivorTheTriumphOfAnOrdinaryManInTheKhmerRougeGenocide.jpg

In Phnom Penh, in de politiegevangenis Tuol Sleng of S21 werden tussen de 12.00 en 20.000 mensen gevangen gehouden, ondervraagd en gefolterd. Vanuit deze en andere gevangenissen vertrokken de slachtoffers naar de Killing Fields. Chum Mey is een van de 12 bekende overlevende van deze gevangenis.Hij schreef daarover dit boek: Survivor, the triumph of an ordinary man in the Khmer Rouge Genocide. Dit exemplaar, door hem getekend, kocht ik in Tuol Sleng.


 photo WP_20170117_008AudioRondleidingInHetNederlandsTuolSleng.jpg

De politiegevangenis is nu een museum. Er is een folder met de plattegrond van het complex in het Nederlands. De folder hoort bij de audiorondleiding.


 photo WP_20170117_004GekregenVanEenBoeddhistischeMonnik.jpg

Van een Boeddhistische monnik in Vietnam kreeg ik dit boekje met als titel Chant of the eightfold path sutra.


 photo WP_20170117_006MasterpiecesOfTheNationalMuseumOfCambodja.jpg

Masterpieces of the National Museum of Cambodja. Het Nationaal Museum van Cambodja is gehuisvest in een prachtig gebouw. De collectie is onwaarschijnlijk mooi en triest. Triest omdat een aantal van de stukken terug gehaald zijn uit het westen nadat bijvoorbeeld op veilingen bleek dat het om gestolen voorwerpen ging. Je weet dus dat er waarschijnlijk veel meer materiaal in priveverzamelingen is die het daglicht nooit te zien krijgt.


 photo WP_20170117_007SouthChinaMorningPostGeorgeMichael.jpg

Op de ochtend van ons vertrek, op Tweede Kerstdag zagen we op Schiphol, op de televisieschermen, de aankondiging van de dood van George Michael door CNN. In Hongkong aangekomen zag ik deze krant liggen met foto’s van Wham op de Chinese Muur.


Creatieve Woensdag 03

Het is voor een tijdje de laatste creatieve woensdag.
Door Kerst en Oud & Nieuw ligt het even stil.
Vandaar dat we vandaag nog even het ontbrekende deel
(op de achterkant) van een van mijn teksten gedrukt hebben.
Het drukken gebeurde tussen de activiteiten voor de
Koppermaandagprent door.
De machine die hier bij werd gebruikt heeft de naam Korrex.
Dit is een machine van de firma Max Simmel.

 photo WP_20161221_002.jpg

Het begint allemaal met het opbouwen van de machine en het positioneren van het papier.


 photo WP_20161221_004.jpg

Dit moet het zijn.


 photo WP_20161221_005.jpg

De oplage is beperkt dus de drukker is er zo mee gedraaid.


Nog even over de machine.
De officiele naam van de maker is Max Simmel uit Pforzheim / Baden.
De machine is gebouwd in 1951 en het type machine is Berlin.

 photo WP_20161221_003MaxSimmelPforzheimBadenBouwjaar1951TypeBerlin.jpg

De Korrex van Max Simmel. De Nederlanse leverancier is Mahez.


De levens van Jan Six

 photo DSC_0934GeertMakDeLevensVanJanSix.jpg

Geert Mak, De levens van Jan Six. Een familiegeschiedenis.


Als ik een boek doorneem nadat ik het gelezen heb
kun je hier een (groot) aantal citaten vinden.
Deze keer niet.
Dit is een geweldig boek. Het leesplezier spat eraf.
Als ik een citaat zou moeten opnemen zou ik het hele boek opnemen.
Dat vindt de uitgever vast niet goed.
Vandaar deze aanrader.
Geen zin in Kerst? Koop dit boek en de kerstdagen vliegen voorbij.

Gelezen: Gekrenkt & hongerig

Das Magazin gaat er een beetje vanuit dat het debut
van een schrijver in Nederland per definitie betekent
dat het boek wordt afgewezen door een uitgever.
Bij de fragmenten in Gekrenkt & hongerig is dat overigens
wel vaak het geval. Ik geloof dat er 1 fragment in staat
dat daadwerkelijk gepubliceerd is: Zeeuwse mosselen.
Dat verhaal is geschreven door Merijn de Boer
en gepubliceerd in de Penthouse.
Dat was nou ook niet het debgut waarvan kleine Merijn gedroomd had.

De uitgave van Das Mag is een soort jubileum-nummer.
Het is de twintigste uitgave van het literair tijdschrift.
Rond de twintig waren ook de meeste auteurs toen ze hun eerste werk
aanboden aan een uitgever.
De kaft is leuk: een soort prop zoals die in een prullenbak
terecht kan komen als je verhaal toch niet is wat je er van verwachtte.

 photo DSC_0932GekrenktEnHongerigDasMag.jpg

Das Magazin: Gekrengt & hongerig, de titel is een citaat uit het verhaal van Philip Huff.


De fragmenten die bij mij indruk maakten zijn:
Adriaan van Dis: De film van je leven;
Renate Dorrestein: en dan vooral haar inleiding, Een;
Rob van Essen: Een veelgemaakte fout.

Drukken op handgeschept papier (1)

Onlangs was ik bij een workshop van Marieke de Hoop:
papier scheppen.
Nu wil ik het papier dat ik toen gemaakt heb,
gaan gebruiken om op te drukken.
Maar dan loop ik tegen een paar issues aan.
Het papier is soms wel erg pluizig.
Dat komt omdat er vezels zijn gebruikt die zich niet
goed mensen en hechten aan andere vezels: vilt.
Het mooie is wel dat het vilt juist een mooie kleur geeft.

 photo DSC_0937.jpg

Een blanco, mooi vlak, stuk papier waar ik een soort bladspiegel op ga aanbrengen. Ik doe dat met een gel plate en acryl verf.


 photo DSC_0939.jpg

Dit is dan bijvoorbeeld het resultaat.


 photo DSC_0938.jpg

Dit is het resultaat bij een velletje waarbij vilt is verwerkt. Een deel van het papier blijft ‘pluizig’ (vooral de linkerzijde hier op de foto en linksonder). Door de verf zitten sommige delen al weer vaster dan voor de bewerking. Overigens blijven de achterkanten origineel. Daar komt geen verf op en is de structuur van de vezels blijvend zichtbaar.


 photo DSC_0940.jpg

Met dit vel ben ik erg blij. Dat is goed gelukt. Nu maar hopen dat ik er de tekst mooi op kan drukken.


Creatieve Woensdag 02

Vandaag werd er in het Nederlands Drukkerij museum
druk gewerkt aan kerstkaarten.
Ik werkte er aan mijn boek.

 photo WP_20161214_001CeesSmoldersAanDeKerstkaart.jpg

Hier is de handzetter druk in de weer met een tekst voor een kerstkaart. De kaart ligt op de voorgrond


 photo WP_20161214_002Voortgang.jpg

Langzaam maar zeker maak ik vorderingen met mijn tekst. Het is de laatste tekst die ik moet zetten maar dat gaat nog wel even duren.


Workshop boekbinden met leer

Gisteren heb ik de werkplaats van Toon van Camp
in Antwerpen bezocht voor een workshop lijmloze bindingen.
Omdat ik wat weinig tijd heb vandaag toon ik hier
een van de twee boeken die ik er gemaakt heb.

 photo WP_20161211_017.jpg

We werkten aan twee boeken. Het eerste kreeg ik helemaal af. Het tweede boek is ver genoeg dat ik het boek het komend weekend kan afwerken. Er volgt meer.