Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Ik lees: Het vierde beest

Op dit moment lees ik het boek van Tom Holland met als titel ‘Het vierde beest’
De titel is afkomstig uit de Bijbel. Het maakt daar onderdeel uit
van een toekomstvoorspelling.
De inleiding heb ik al even uit en ik heb de passages aangestreept
die mij het meest in het oog sprongen.
Die passages vind je hieronder.
Misschien een aanleiding om het boek te kopen en ook eens te lezen.

Tom Holland
Het Vierde Beest

x93Hij zei: x91Dat vierde dier duidt op een vierde koninkrijk dat op aarde zal komen, anders dan alle andere koninkrijken, en dat de hele aarde zal verslinden, vertrappen en vermorzelen.x92
Uit het bijbelboek Daniel 7:23

Het boek gaat over de ondergang van de Romeinse en Perzische rijken en de opkomst van het Arabische Rijk en Islam. Kern van het betoog schijnt te zijn dat naar de mening van Tom Holland ook de Islam schatplichtig is aan de religies die er aan vooraf gingen.

De meest treffende passages uit de inleiding breng ik hier bij elkaar.

Inleiding

Pagina 15
Niet alleen in het zuiden van Arabixeb, maar in de hele beschaafde wereld was de toewijding aan een specifieke opvatting van het goddelijke een emotie geworden die de levens van talloze miljoenen mensen bepaalde. In een tijd waarin heerschappen als bruisende golven kwamen opzetten en weer braken, en zelfs grote rijken wankelden, was er beslist geen aardse macht die een dergelijke trouw kon afdwingen. De identiteit van mensen werd niet langer bepaald door de koninkrijken van deze wereld maar door verschillende opvattingen van de Ene God: door x91monothexefsmex92.

Pagina 16
Aan het begin van het derde millennium sinds de geboorte van Christus identificeren zox92n driexebnhalf miljard mensen (meer dan de helft van de wereldbevolking) zich met een van de verschillende religies die in de tweehonderdvijftig jaar voor en na de dood van Yoesoef een vorm aannamen die de huidige benadert. Dus de periode van de late oudheid mag dan onbekend zijn in vergelijking met andere tijdvakken in de geschiedenis, ze is daarom niet minder relevant.

Het is een diep menselijk verhaal, vol heftige dramax92s , opmerkelijke personages en vaak uitbundige kleurigheid. Maar het is ook een verhaal dat heel wat vergt van de historicus, want een groot deel ervan speelt zich af in sferen die het aardse overstijgen. Er kwamen koningen, maar ook engelen in voor; militaire machthebbers, maar ook demonen. Naast de vaak ongenadig realistische wereld van de aardse aangelegenheden, schemert er in dit boek dus een tweede wereld door, een van hemels licht en dreigende verdoemenis, en niet alle gebeurtenissen die worden beschreven kunnen zomaar worden uitgelegd in termen van materieel eigenbelang of politieke berekening.

Pagina 18
De voltrekking van dat proces is een fascinerend en opmerkelijk verhaal, want het raakt natuurlijk aan kwesties van het hoogste politieke niveau en de diepste menselijke emoties. De botsing van machtige rijken en het leed van arme slaven, het glinsteren van mozaxefeken en de stank van pestholen, het rumoer van overvolle steden en de stilte van lege woestijnen: het zal allemaal de revue passeren. Dit verhaal, dat begint in een herkenbaar antieke wereld en eindigt in de middeleeuwen, gaat over een transformatie met onvoorstelbare gevolgen.

Een vertelling waarin wordt gesproken over de vervolging van gesluierde christelijke vrouwen in Arabixeb door een Joodse koning speelt zich duidelijk af in een wereld die ver van de onze staat.

Pagina 21.
Achthonderd jaar na de geboorte van Christus omschreven de meeste Arabieren zichzelf als x91moslimsx92: x91zij die zich aan God onderwerpenx92.

Pagina 24.
Pas twee jaar later zou hij (Mohammed) hem weer horen, maar toen Gabriel eindelijk terugkwam en de stilte werd verbroken, twijfelde Mohammed er niet aan: door tussenkomst van een engel hoorde hij de oorspronkelijke woorden van een god. En niet zomaar een god, nee, de ene God, de ware God, de ondeelbare God. x91Er is geen god dan Hij, Schepper van alle dingenx92.
Juist in deze onwrikbare stelling dat er maar een godheid bestond lag de sleutel tot een gloednieuwe kijk op de wereld: monothexefsme in zijn ruwe vorm. Bij elke daaropvolgende openbaring kreeg Mohammeds besef van Gods enigheid en van wat men hem daarom verschuldigd was een steeds indrukwekkender glans. De bewoners van Arabixeb, met hun afgodsbeelden van steen, hout of door ranzige boter geroerde dadels, herhaalden alleen maar wat al sinds het begin der tijden de grootste misvatting van de mensheid was: dat de hemel en de aarde wemelden van een hele horde goden.

Pagina 26.
Kortom, een betere combinatie was nauwelijks denkbaar geweest. Mohammed was een profeet op zoek naar een toevluchtsoord en Yathrib was een stad op zoek naar een profeet: letterlijk een match made in heaven, zoals Ibn Hisham het schetste.
Dat zelfs de naam Yathrib van de kaart zou verdwijnen zegt alles over wat Mohammed er uiteindelijk wist te bereiken. Het was het lot, en de onsterfelijke roem, van de oase die hem asiel had verleend om herinnerd te worden als x91De stad van de Profeetx92, of x91Madinat an-Nabix92: Medina.

Pagina 31.
Niet dat er een heel boek voor nodig was om een les te trekken uit het leven van Mohammed. Een enkele anekdote, een enkele zin was al voldoende. Hadiths, zo werden die biografische snippers genoemd x96 en er waren er nauwelijks een eeuw na Hishams tijd tientallen van in oploop, misschien wel honderden of duizenden. Iedereen met een zwak voor lijstjes kon zich wenden tot een groot aantal uitgebreide verzamelingen, keurig op thema gesorteerd.

Pagina 32.
Ze waren de belichaming van een unieke wetgeving, die raakte aan elk facet van het menselijk bestaan en vrijwel niets aan het eigen inzicht of het toeval overliet: x91soennax92, zoals hadith-geleerden haar noemden.

Pagina 33.
Men hoefde alleen maar de echtheid van de hadiths vast te stellen en dan zou het heden onlosmakelijk verstrengeld zijn met het verleden. Natuurlijk was essentieel dat de stutten en steunen die voor dat doel werden aangewend x96 de x91isnadsx92, zoals ze in het Arabisch werden genoemd x96 sterk genoeg waren om de tijd ongeschonden te overbruggen.

Het x91Boekx92 was natuurlijk de optelsom van de vele openbaringen die de Profeet in de loop van zijn leven had mogen ontvangen. Ze waren opgeschreven door zijn volgelingen en na zijn dood verzameld om een x91recitatiex92 te vormen: een x91qoerx92anx92, oftewel Koran.

Pagina 34
(Over de auteur van de Koran) Maar na verloop van tijd was het een algemeen aanvaard feit dat de verantwoordelijke persoon Uthman (Wikipedia: ook wel Othman, Uthmaan of Osman genoemd) was geweest, de derde van de kaliefen.

Hoewel onder geleerden het schrijven van een commentaar op de Koran (tafsir, zoals het genoemd werd) als meest lovenswaardige bezigheid gold, was het anderzijds ook veruit de meest risicovolle.

Pagina 37.
Hoewel moslims en christenen dus op vrijwel identieke problemen (Argus: verklaren hoe een godheid die tijd en ruimte oversteeg, ooit van de hemel naar de aarde had kunnen neerdalen) stuitten, hadden hun respectieve pogingen om ze op te lossen hen toch volslagen verschillende paden doen inslaan. Als god te vereenzelvigen viel met woorden in een boek, dan waren die woorden natuurlijk niet vatbaar voor rationele analyse. Iedere poging daartoe was een vorm van godslastering. Vrome moslims zouden net zomin de oorsprong van de Koran bevragen als vrome christenen Jeruzalem zouden doorzoeken naar het skelet van een man met gaten in zijn handen en voeten. Dat was omdat de rol die de openbaringen van de Profeet in de islam spelen meer leek op die van Jezus, de Zoon van God, dan van de Bijbel.

Het gevolg (Argus: van het feit dat de Bijbel een veel langere periode dan het leven van Jezus omvat,) was dat de contextualisering van antieke teksten een tweede natuur werd voor serieuze Bijbelstudenten en dat christelijke hersenen daarvoor steeds beter geprogrammeerd raakten.

Pagina 40.
Vanaf 1890 tot op de dag van vandaag heeft een opeenvo0lging van wetenschappers stelselmatig afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid van de hadiths als teboekstelling van wat Mohammed zelf werkelijk gezegd zou hebben.

Pagina 40
Tegenwoordig is het daarentegen moeilijk een studiegebied binnen de geschiedenis aan te wijzen dat evenzeer door onenigheid wordt verscheurd als dat van de vroege islam. Een van de meest vooraanstaande Koranwetenschappers heeft zelfs van een x91schismax92 gesproken. x91De controverse over de Koranx92 (namelijk of die een authentiek document is van de uitspraken van de Profeet of een bloemlezing uit verschillende bronnen) x91dringt door tot het hele gebied van de Koranstudiex92, schreef ze vertwijfeld.

Bij een niet-specialist kan dat alles een sterk gevoel van duizeligheid teweegbrengen, zoals bij iemand die een trompe-lx92oeil bestudeert in een spiegelpaleis.

Pagina 52-53.
Waar en wanneer de Koran dus ook maar is geschreven, het beoogde publiek was heel goed bekend met de beroemste engel uit de Bijbel. Doorslaggevend bewijs daarvoor vinden we in het gedetailleerde verslag van de Profeet van wat voor christenen altijd het summum van alle annunciaties is geweest: Gabriels bezoek aan Maria, de moeder van Christus. De episode speelt ook een opmerkelijk prominente rol in de Koran, waar ze tot tweemaal toe wordt verteld. Maria was duidelijk een persoon die de Profeet nogal bezighield. Niet alleen is zij de enige vrouw in zijn openbaringen die bij naam wordt genoemd, ze figureert ook in een hele reeks voorvallen die niets met de Annunciatie van doen hebben. Details die in het Nieuwe Testament onvermeld blijven (bijvoorbeeld dat haar barensweexebn waren begonnen onder een palmboom, waar Jezus, sprekend vanuit haar baarmoeder, haar had aangemoedigd een paar dadels te eten) krijgen een belangrijke plek in de Koran.

Pagina 53.
Wat de halsstarrige Joden en onverbeterlijk kortzichtige christenen zich in de ogen van de moslimgelovigen niet hadden gerealiseerd, was dat alle profeten die in de Bijbel worden genoemd stuk voor stuk volgelingen van de islam waren geweest. Vandaar de hoofdrollen die zovelen van hen, van Adam tot Jezus, in de Koran mochten spelen. En Maria natuurlijk.

Pagina 58.
Hoe logisch is het dan om, met dat alles in het achterhoofd, de opkomst van de islam te verklaren door alleen naar de islam zelf te kijken? Dat de moslimtraditie de oorsprong van de Koran en de soenna toeschrijft aan een ongeletterde man die in een heidense stad midden in de woestijn woonde, is geen oplossing maar een probleem.

Pagina 59.
Het kalifaat dat in de zevende eeuw werd gevestigd was ontegenzeggelijk het prototype van elk islamitisch rijk dat nadien zou verrijzen, maar het was nog veel meer dan dat: het laatste, het definitieve en het meest bestendige rijk van de oudheid. Dat is de stelling die ik in dit boek wil onderbouwen.

Suriname

Het volstaat om aan de hand van een tweetal uitingen in de kranten
van de afgelopen week, commentaar te geven op de recente gebeurtenissen:

Stephan Sanders zegt het als volgt in Vrij Nederland van 07/04/2012:

In Suriname is het parlement bezig ervoor te zorgen dat moord geen moord meer heet.

Het recht rechteloos maken x96 daar begint het altijd mee.
De dader die eerst moordt en zich dan x91verzoentx92 met zijn eigen moord.
Want hij en Zijn Volk moeten toch x91verderx92 x96 ver weg van de lijkenlucht.

Jos Collignon teket het als volgt in de Volkskant van afgelopen zaterdag 07/04/2012:

Jos Collignon, van zijn website.

Jos Collignon, uit de krant.

Wat Google niet kan…

Wat Google nog steeds niet goed kan,
en dat geldt eigenlijk voor alle websites,
is iets wat encyclopediexebn wel goed konden:
heel uiteenlopende onderwerpen aanbieden waar je uren
door kunt dwalen, rondneuzen, kennis opdoen,
plaatjes kijken, bladeren.

Een encyclopedie is een gestructureerde, geschreven verzameling van menselijke kennis, vaak met aanvullingen zoals afbeeldingen, geluidsopnames en videomateriaal. Een woordenboek kan een definitie of een synoniem van een woord geven, maar een encyclopedie legt een begrip uit, verklaart het belang en de ontwikkeling ervan, verhaalt hoe het begrip zich verhoudt tot een meer algemeen kennisgebied en verwijst naar eventuele onderdelen, afgeleiden en deelgebieden.

In een encyclopedie staan onderwerpen alfabetisch onder elkaar.
Handig om te zoeken maar de onderwerpen staan niet in een bepaald
verband ten opzichte van elkaar gerangschikt.
Het is georganiseerd maar de organisatie
is absoluut niet betekenisvol.

Heel toevallig staan de volgende woorden bij elkaar in de
Nouveau Larousse Universel
die ik vorige week ter beschikking kreeg:

Papaya
Papegai
Paphos
Papakha
Denis Papin

Papaya.

Papegai
Oiseau artificiel qu’on place comme cible en haut d’ une perche

Kunstvogel met als doel te worden geplaatst op een paal (om daarna
bijvoorbeeld met een kruisboog beschoten te worden).

Paphos
A la fin du xviiie siecle sorte de grand canape droit (on dit aussi Pephose et Pafose.)

Aan het einde van de achttiende eeuw ontwikkeld, een soort grote sofa (ook wel Pephose en Pafose genoemd)

Papakha
Bonnet de grande tenue des cosaques; la papakha est faite en peau de mouton noir frisxe9.

Hoofddeksel onderdeel van het volledige Kozakken-uniform, de papakha is gemaakt van zwart krullende schapenvacht.

Denis Papin
physicien franxe7ais, nxe9 a Blois. Il reconnut le premier la force elastique de la vapeur d’ eau. En 1707, il expxe9rimenta en Allemagne, oxf9 l’avait chassxe9 l revocation de l’edit de Nantes, un bateau xe1 quatre roues, que, dit-on, brisxe8rent les ouvriers mariniers de Munden, et imagina xe9galement le digesteur, que l’on a appelxe9 marmite de Papin, ainsi que differentes autre inventions: des fournaux pour couler les glaces, des appareils pour conserves alimentaires.

Franse natuurkundige, geboren in Blois.
Hij herkende als een van de eerste de kracht van stoom.
In 1707, na het herroepen van het Edict van Nantes,
maakte hij na gevlucht te zijn naar Duitsland een boot met een aandrijving
door vier cilinders, echter de boot werd vernietigd door de schippers van Munden.
Daarnaast is hij ook de uitvinder van de snelkookpan en diverse andere uitvindingen
zoals apparatuur voor het bereiden van voedsel uit blik.

Dit is een willekeurige selectie woorden en verklaringen
uit de Nouveau Larousse Universel uit 1948.
De twee delen kreeg ik vorige week.
Al bladerend door de boeken kwam ik op pagina 400 van deel twee.

De begrippen in deze blog staan op de pagina’s rond deze prachtige afbeelding
van vlinders of ‘papillons’ in het Frans.

Maar er staan niet alleen afbeeldingen van de natuur in deze boeken.
Vlak naar de papillons staat een pagina met het productieproces van papier.

Sommige begrippen en verklaringen komen van deze pagina af:

Straatvoetbal in Breda – Kasteelplein

Met een grote inbreng van NAC,
wordt er vandaag een straatvoetbaltoernooi gehouden
op het Kasteelplein in Breda.

Al vroeg wordt er begonnen met de voorbereidingen.
Zo zijn er overal in de binnenstad balonnen te zien
van onze eredivisieploeg.

De kleuren van NAC steken fel af tegen de achtergrond van het Kasteel van Breda
en het afwisselend zonnige en regenachtige weer.
De eerste voetballers verdringen zich al rond de organisatiestand.

Amsterdam – Pindakaas

Het was al weer even geleden dat ik in het centrum van Amsterdam was.
Gisteravond even een wandeling gemaakt langs wat grachten.
Altijd een genot.
Als je dan ook nog je favouriete beleg tegenkomt:

Wat wil je dan nog meer?

Gekregen: Nouveau Larousse Universel

Ik heb een bijzondere set boeken gekregen:
de Nouveau Larousse Universel,
Dictionnaire Encyclopedique en deux volumes.
Gemaakt onder de directie van Paul Auge.
Deze set boeken is gemaakt in 1948 en zit vol prachtige platen.
Daar laat ik binnenkort het een en ander van zien.
Maar nu eerste de twee boeken zelf:

Een nieuw begin, nieuw leven

Vanwege Pasen en de lente hebben we wat bloembollen
en takken in huis gehaald.
De takken krijgen ineens wortels.
Die schieten uit. Ze beginnen een beetje als mini-bloemkolen
en zien er dan al gauw uit als tauge.

Mini-bloemkool en tauge.

Palmzondag

Dit weekend is het Palmzondag, het begin van de Goede week.
De week begint met de geslaagde intocht van Christus in Jeruzalem
en eindigd met het lijden op Goede Vrijdag en de opstanding op Pasen.
Toevallig (?) kwam ik twee kunstwerken vanochtend tegen tijdens mijn zoektocht)
die op genoemde thema’s betrekking hebben:

De Intocht in Jeruzalem, Entry into Jerusalem, circa 1400, gold and tempera on gesso on wood panel.

Michelangelo Merisi da Caravaggio, called Caravaggio, Ecce Homo (Behold the man), circa 1605, oil on canvas.

Sokkel in huis gehaald

Het heeft even geduurd maar het is eindelijk zo ver.
Een tijd terug hadden we het idee opgevat
een schaal met planten op een sokkel in de woonkamer te plaatsen.
We zijn er voor op een aantal plaatsen geweest.
In Breda en ver buiten de stad.
Hebben veel zuilen en sokkels gezien.
Bij kunstenaars, standbouwers, webwinkels, bloemisten, woonwinkels en tuincentra.
Met zeer uiteenlopende prijzen voor keramische schalen, stenen zuilen, hoge tafels
en zuilen van tropische houtsoorten.
Uiteindelijk zijn we geeindigd met een schaal gemaakt in een ontwikkelingsland,
een aantal hertshoorns en een sokkel uit een tuincentrum.
We zijn blij met het resultaat. Oordeel zelf:

Kunstvaria

Het was al weer even geleden.
De laatse Kunstvaria.
Hoog tijd dus voor een volgende editie.
Geniet!

Anita Klein, Angel with stars, linocut.


Camille Pissarro, The hay-makers, 1884, gouache and watercolor.


Domenico Giudi, Terracotta portrait bust of Saint Paul, circa 1660.


Domenico Giudi, Terracotta portrait bust of Saint Peter, circa 1660.


Edvard Munch, Street in Asgarstrand, 1901.


Edward Hopper, Lighthouse Hill, 1927, oil on canvas.


Gilt-bronze cloisonne enamel tiger waterpot and cover, Qianlong period (1735 – 1796).


J. M. W. Turner, Venice: the Bridge Of Sighs, 1840.


Kaarina Kaikkonen, Just a whisper of wind, 2011, shirts.


Marc Chagall, Blue Circus, 1950 – 1952, oil on canvas.


Martin Lewis, Dock workers under the Brooklyn Bridge, circa 1916 – 1918, aquatint and etching.


Nickolas Muray, Gloria Swanson, circa, 1925, gelatin silver print.


Pablo Picasso, Flower vase on table, 1942.


Roberto Almagno, Memoria, 1997 – 2000.


Rufino Tamayo, Watermelon slices, 1950.


Vincent van Gogh, Roses, 1890.


Gelezen

Ik kende de auteur (P. Otie) en tekenaar (Li Kunwu) niet.
Het onderwerp spreekt me erg aan dus daarom was ik erg nieuwsgierig.
Beide boeken heb ik nu gelezen, met erg veel plezier.
Ze geven een beeld van een tijd in China die voor Westerlingen
altijd vreemd, abstract en onbekend is gebleven, met
de Bende van Vier, de Culturele Revolutie, Mao, Deng Xiaoping,
Taiwan, de Grote Sprong Voorwaards enz.
Mooi getekend.

Volgende stap met het schip

Nu de vormen (spanten) uit het hout losgemaakt zijn
en in de juiste volgorde zijn geplaatst
kunnen de (hoe heten die dingen eigenlijk?)
de spanttoppen geverfd worden.
Eerste laag: zwart
Tweede en derde laag: rood.

Santa Ana, 1784, Navio Espanol de primera linea

Heren van de thee

Het is deze week Boekenweek, dus een korte ‘boekbespreking’ is op zijn plaats.
Na het overlijden van Hella Haase besloot ik haar ‘grote roman’ te lezen.
Wat me meteen opviel was dat het boek en de titel op gespannen voet leven.
De titel creerde bij mij een beeld van een soort heldhaftige avonturenroman.
Maar ‘Heren van de thee’ is een soort familieroman waar de traditionele rollen
van man en vrouw aan de orde worden gesteld.
De roman speelt in Indonesie en gaat over een oer-Nederlandse familie
met ambities. Koloniale ambities.
Handelsgeest gaan hierin samen met gedreven inzet, traditionele rollen, liefde
en geld, uiteindelijk veel geld.
Het taalgebruik van Hella Hasse is mooi.
Prachtig zijn de landschapsbeschrijvingen.
Het vertelt de geschiedenis van ons koloniaal verleden vanuit het perspectief
van de hardwerkende koloniaal. Niet vanuit een ambtenaar bijvoorbeeld.
De vorm van de roman, met name in het tweede deel is mooi.
Afwisselend lange hoofdstukken en korte briefjes, gedachten, verslagen
van gebeurtenissen.
Geen grote roman in de zin van Mulisch met complexe structuren, driedubbele bodems
en literaire verwijzingen (Hoewel Multatuli een bijrol heeft).
Maar een meeslepende roman van gewone mensen in bijzondere omstandigheden
met oer-Hollandse conventies die een gevangenis blijken te kunnen worden.

Design zonder verpakking

In Breda is een wedstrijd uitgeschreven om een product te ontwerpen
met als extra uitdaging om er zo weinig mogelijk
verpakkingsmateriaal bij te gebruiken.
Het gaat dus om een ontwerp voor een commercieel product.
Het moet mooi, praktisch en verkoopbaar zijn bij laten we maar zeggen Ikea.
Als voorbeeld werd een product van David Graas gebruikt.
Ik had het nooit eerder gezien maar ik vind het een geweldig idee.
Een lamp waarvan de doos waarin het product verpakt zit
tegelijk de lampekap is.

David Graas, Not a box (Dit is geen doos).

Ai WeiWei

Ai WeiWei (met twee hoofdletters W is leuker).
Deel twee van mijn serie foto’s van de tentoonstelling in de Pont.

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Sunflower Seeds bestaat uit miljoenen kleine beeldjes, ogenschijnlijk identiek, maar stuk voor stuk met de hand gevormd en beschilderd. Dit zijn twee kleinere versies van het werk waarmee Ai, toen hij het in 2010 voor het eerst toonde in Tate Modern, beroemd werd bij het grote publiek. De zonnepitten hebben meerdere betekenissen voor het Chinese volk. Ze dienen niet alleen als voedsel, maar hadden tijdens de culturele revolutie ook een symbolische lading. Nadat Mao Zedong zich de zon als persoonlijk symbool had toegexebigend, werd het Chinese volk vergeleken met zonnebloemen, die vol bewondering opkeken naar de grote roerganger. De duizenden zaden, die op de tentoonstelling versmelten tot een grijs tapijt, zijn echter van porselein. Dat gegeven roept nog een beeld op: dat van 1600 arbeiders in Jingdezhen, de porseleinhoofdstad van China, die een jaar lang elk van de miljoenen vormpjes hebben genomen en er met een paar grijze penseellijntjes zonnebloempitten van hebben gemaakt.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

De catalogus schrijft hierover een mooi verhaal over materie en vorm.
Hierbij gaat hij terug op een idee van Aristotelis over materie (grondstof)
en vorm (een ding). Een vorm bestaat altijd uit materie.
De vorm is belangrijker dan materie. immers materie heeft slechts potentie
(heeft de mogelijkheid iets te worden) terwijl een vorm actualiteit heeft (er is).
Hier is het materiaal van dode bomen gebruikt als bouwstenen om
de vorm ‘boom’ te maken.
Iets wat eens een vorm had (de boom voor zijn sterven) is nu tot materie geworden
omxa0dan weer gebruikt te worden een vorm te maken.
Echter iedereen die naar de boom kijkt, ziet en weet dat het geen boom is.
Op zijn best lijkt het op een boom.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

Ai WeiWei, Forever, 2003 (From the inside / Van binnen uit gezien).

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

In De Pont staan ook altijd werken van andere kunstenaars naast
en door de speciale tentoonstelling.
Hier nog een paar werken die hier niet eerder te zien waren:

Paul Panhuyzen, Eight double sodukos, 2010.

Paul Panhuyzen, Sudokus, 2011.

Jan Dibbets, Four windows, 1991.

Thomas Schutte, Grosse geister, 1997.

Guido Geelen, Zonder titel, 1995.

Als een Chinees landschap op een wandschildering, met koeien en een herder.

Marlene Dumas, Black drawings, 1991 – 1992.

Ai WeiWei: mijn foto's

Gisteren dus op bezoek geweest bij De Pont in Tilburg.
Dit is een prachtige tentoonstellingsruimte
en het was er erg druk.
Ik was vroeg gegaan dus de grote drukte ben ik een beetje voor gebleven.

Een groot deel van het werk van Ai weiWei bestaat uit videofilms.
Zo heeft hij een aantal films gemaakt die Beijing als onderwerp hebben.
De methode die hij hanteert lijkt steeds veel op elkaar
en lijkt eenvoudig:
je filmt steeds voor 1 minuut op een bepaalde plaats en je herhaalt dit.
Beijing is een enorme stad die een aantal ringwegen kent.
Het is er zo groot dat je onmogelijk de hele stad kunt kennen.
Hoe kan dat dan toch jouw stad zijn.
Ik vonds dat een interessant probleem toen ik er eens was voor drie dagen.
Ai Weiwei maakt gebruik van de infrastructuur van de ringwegen
omk een aantal films te maken.
Zo heeft iedere ringweg een aantal viaducten.
Op ieder viaduct filmt hij 1 minuut lang het verkeer in beide richtingen.
Twee minuten film per viaduct dus.

Beijing: The second Ring / De tweede ring, 2005, video, 66 minuten.

 

De video documenteert de twee tegengestelde verkeersstromen op de 66 bruggen in de Tweede Ringweg rond Beijing. Op elke brug heeft de kunstenaar steeds een minuut gefilmd in elk van de twee richtingen. Het totale werk bestaat dus uit 66 delen die werden opgenomen tussen 14 januari en 11 februari 2005.

De ringen zijn een belangrijk onderdeel van de stedelijke infrastructuur van Beijing en bepalen de ruimtelijke organisatie van de stad. Net als in het werk over de Changx92an Boulevard, zijn de opnamen zo simpel mogelijk gehouden, met een focus op de pure observatie en het verstrijken van de tijd.

Die video is dus niet zo spannend. Er een uur naar gaan kijken is veel gevraagd. Zeker omdat er zo misschien wel 5 of 6 werken te zien zijn. Een video die mijn aandacht meer trok is zijn productie voor de tentoonstelling in Kassel: Fairytale.

Naast de maatschappelijk betrokken films maakt hij ook politieke films.
Die worden door het huidige regime in China niet in dank afgenomen.

Ai WeiWei, Fountain of light, 2007.

Het weer was gister in het begin van de middag ideaal:blauwe lucht en zon.

Morgen het vervolg.