Nog een maal, Lokaal01.

Mark Hampson: No more bad art.



Daan Verzele, Hobbelpaard (bij gebrek aan de werkelijke titel)

Nog een maal, Lokaal01.

Mark Hampson: No more bad art.



Daan Verzele, Hobbelpaard (bij gebrek aan de werkelijke titel)

Jaren geleden was het
‘Geen woning, geen kroning’.
Tijden veranderen in deze speelgoedzaak.

Gisteren even door het Valkenberg gelopen,
op weg naar Lokaal01, ik verliet het park
via de J.F. Kennedylaan.

Daar zag ik het ineens.
Het gedicht van Roland Jooris.
Natuurlijk gefotografeerd.
Kwam toen tot de volgende compilaties:

Park Het Valkenberg, Breda.
Vogel wipt/
Tak kraakt/
Lucht betrekt/
Bijna niets/
om naar te kijken/
en juist dat/
bekijk ik
Roland Jooris
Roland Jooris: Minimal.
Uit: Het museum van de Zomer, 1974)
Typografie op hekwerk, rechts van entree J.F. Kennedylaan.
In opdracht van gemeente Breda, supervisie door Post-St.Joost, Breda.

Toch een mooie beschrijving van wat een kunstenaar doet en is?
Op het web kwam ik nog het volgende werk tegen
van Steffen Maas, grafisch ontwerper.

Begin mei is er een veiling van impressionistische meesterwerken
bij Sotheby’s in New York.
Er zijn tussen de 71 werken ook twee Nederlandse inzenders.
Deze werken passen allemaal, stuk voor stuk,
in een museum.
Aangevuld met een beperkt aantal andere afbeeldingen en zie daar
de Kunstvaria van vandaag.

Edvard Munch, Kystlandskap fra Hvitsten (Coastal landscape at Hvitsten), 1922, oil on canvas.

Fernand Leger, Trois femmes a la table rouge, 1921, oil on canvas.

Georges Roualt, Arlequin, circa 1956, oil on paper laid on canvas.

Kees van Dongen, Anita (La gitane apprivoissee), 1907 – 1908, oil on canvas.
Ik ben benieuwd hoe lang dit schilderij mag blijven staan van Photobucket?

Marc Chagall, Les cavaliers, 1928 – 1929, gouache pastel and colored crayon on paper laid down on cardboard.

Pablo Picasso, Sylvette, executed in 1954, painted metal.

Paul Delvaux, Eloge de la melancolie (Penelope), 1951 – 1952, oil on panel.

Pierre Bonnard, Coupe et corbeille de fruits, 1944, oil on canvas.

Piet Mondriaan, Church in Zoutelande (Kerk in Zoutelande), 1909, oil on canvas.
Dit schilderij van Piet Mondriaan is toch fantastisch!

Vincent van Gogh, Eglogue en Provence – Un couple D’Amoureux, 1888, oil on canvas.

Vincent van Gogh, Peasant woman reeling yarn, 1885, black chalk on paper.
Vincent van Gogh, Boerin die een draad afwikkeld, zwart krijt op papier.

Zoulikha Bouabdellah, Hobb 22 (Love), 2010, powder coating paint on aluminum.
Letters, of meer in het algemeen schrift, in een kunstwerk.
Dan ben ik je man.

Zo vond ik het boek Manipulatie van Robin Cook ongeveer.
Het stond op de brievenbussen.
Dit is een reconstructie (een vorm van manipulatie)
want toen ik het boek vond werd ik er eigenlijk door overvallen
en een camera had ik natuurlijk niet bij me.

Ik lees het boek ‘De Bonobo en de tien geboden’ en
de stukken die ik er heel erg de moeite waard vind,
ga ik hier herhalen.
Frans de Waal is succesvol met dit en vorige boeken
en daar is alle reden toe.
Zijn wetenschappelijke prestaties kan ik niet beoordelen.
Daarvoor weet ik te weinig van zijn vakgebied (Psychologie).
Maar gevoel voor marketing heeft hij en
goed schrijven voor een breed publiek, dat kan hij.
Frans de Waal
De Bonobo en de tien geboden
Moraal is ouder dan de mens
‘Is de mens een vergissing van God?
Of is God enkel een vergissing van de mens?’
Friedrich Nietzsche
Dat is natuurlijk een geweldig motto voor een eerste hoofdstuk.
Als je deze serie volgt zul je nog veel meer krachtige uitspraken
en helder geformuleerde denkbeelden aantreffen.
Er staan ook passages in het boek die met enige moeite
nog wel te volgen zijn maar waarvan ik als leek
het waarheidsgehalte maar moeilijk kan bepalen zonder eerst
nog verder te gaan lezen.
Die ingewikkelde passages laat ik hier achterwege.
De reden waarom mensen hun huis vullen
met harige vleeseters
in plaats van met leguanen en schildpadden,
om maar eens wat te noemen,
is dat zoogdieren iets bieden wat geen reptiel ooit zal geven.
Ze tonen affectie, verlangen affectie en reageren
op onze gevoelens zoals wij op die van hen.
De Bonobo en de tien geboden, pagina 15.
Omdat ik nog steeds druk bezig ben met mijn reisverslag
over India 2012 – 2013, lees je zo af en toe een erg interessant artikel.
Ditmaal een Engelstalig artikel van de hand van William Dalrymple.
Het artikel gaat over de dynastie die heerste over Hyderabad
en in het bijzonder over de laatste Nizam die in Hyderabad
hoofd van de koninklijke familie was.
Ik ga het lange artikel proberen te vertalen in
een paar grotere stukken.
De naam van het artikel is: ‘The lost world’.
De machthebbers van Hyderabad,
eens de rijkste mensen van de wereld,
werden geruïneerd door politiek gekrakeel
en familieruzies.
Nu is hun culturele erfenis gerestaureerd.
William Dalrymple
The Guardian, zaterdag 8 december 2007.
Zestig jaar geleden,
vier maanden nadat de Britse overheersing van India eindigde,
weigerde de Nizam (titel van het staatshoofd van Hyderabad),
de dan rijkste mens op de wereld,
deel uit te maken van het nieuwe verenigde India.
Sir Osman Ali Khan zag geen reden waarom Hyderabad
gedwongen werd deel te worden van India of Pakistan.
Zijn staat, die semi-onafhankelijk was gebleven ten tijde
van de Britse overheersing (Raj),
had een economie zo groot als Belgie
en zijn persoonlijk vermogen was
volgens een schatting van een tijdgenoot,
ten minste 100 miljoen Britse Ponden in goud en zilver
en 400 miljoen in edelstenen.
De meeste edelstenen kwamen van zijn eigen mijnen,
de mijnen waar de Koh-i-Noor en de Great Mogul diamond,
dan de grootste diamand ooit gevonden,
gedolven waren.
Hij bezat een van de grootste kunstcollecties in de Islamitische wereld,
bibliotheken vol met onbetaalbare Indiase miniaturen
(Mughal en van de Deccan), geïllustreerde Korans,
en de meest zeldzame en esoterische Indo-Islamitische manuscripten.
Deels vanwege deze buitengewone rijkdom,
werd de Nizam door de Britse overheersers
altijd ontvangen als de belangrijkste vorst van India
en werd aan hem de voorkeur gegeven boven zijn rivalen.
Meer dan drie eeuwen regeerden zijn voorouders
als absolute monarchen over een land net zo groot als Italië,
waarbij ze, zeker als het om interne aangelegenheden ging,
aan niemand anders dan zichzelf verantwoording aflegden.
Terwijl 15 miljoen onderdanen trouw waren aan hen.
In de jaren voor de Tweede wereldoorlog werd de Nizam
door vele beschouwd als het gezicht van de Moslim wereld.
In 1921 werden zijn beide zoons naar Nice gestuurd
waar ze trouwden met de dochter en het nichtje van
Abdul Majid II, de laatste Kalief van Turkije.
De kalief was recent het Topkapi paleis uitgestuurd door Atatürk,
en hij leefde daarom in ballingschap in Nice.
Onderdeel van de huwelijkse voorwaarden was
dat de zoon van de Nizam de erfgenaam van het Kalifaat werd.
Hiermee werd de hoogste geestelijk leider van de Moslim wereld
met de grootste concentratie van rijkdom gecombineerd.
De dynastie leek onaantastbaar.

Nizam, Nawab Mir Osman Ali Khan Bahadur.
De voorbereidingen voor Koninginnedag zijn misschien al lange tijd in gang
maar sinds een paar dagen kun je het ook zien.
Zo is men vanochtend begonnen met het leggen van pontons in het Spanjaardsgat
Afgelopen zaterdag begon men al met een steiger op de Spinola.
Vandaag zag ik een uitbater van een cafe al vlaggetjes uithangen.
Een korte foto-impressie.

De pontons in het Spanjaardsgat.

Koningsportret op de Spinola.

Nogmaals Willem-Alexander.
Het is nog niet af.
Er komt vermoedelijk nog bij te staan:
Powered by Dremel (?).

Grote Kerk en het portret van Willem-Alexander.

Vlaggen op de kroeg.

Alexander Calder, Blue feather, circa 1948, sheet metal, wire and paint.
![]()
Diego Giacometti, Console chevreuil; Biche et Bambi, circa 1975.

Dragon and phoenix bowl, China, Daoguang mark and period, 1820 – 1850.
Draak en feniks kom, uit de Daoguang regeerperiode

Vorige week heb ik geleerd dat als een draak 5 tenen/vingers heeft
dat het dan gaat om keramiek dat voor het Keizerlijk hof is gemaakt.
Dus geen export keramiek.
Hier tel ik 5 vingers.

El Lissitkzy, Proun vrashchenia, circa 1919.

Emil Nolde, Bauernrosen und rudbeckien, 1950, watercolor on paper.

Georges Braque, Bouteille de rhum, spring 1914, oil on canvas.

Joan Miro, Personnage, 1978.

Maqbool Fida Husain, Untitled, 1970, oil on canvas.

Marilyn Minter, Not in these shoes, 2013, enamel on aluminum.

Pablo Picasso, Pierrot and Harlequin on a cafe terrace, circa 1922, stencil on paper.

Sascha Braunig, Sticks Together, 2012, oil on canvas.

Wafaa Bilal, Chair, 2003 – 2013, archival inkjet, photograph.

Wakaskatsina sacred mask of the Hopi, Arizona, indian tribe.

Zhao Xiaomeng, #2, 2012, photo.


Christel Broertjes, Bisschop Tiny Muskens, 2007.
Zoals vorige week al aangegeven een aanrader.




Alle vier de verdiepingen zijn leeg.
Ik weet niet of dit alleen voor deze vleugel geldt.
Het kan dus beginnen (wat het ook mag zijn).
Deze week zijn de ‘Release bags’ aangekomen.
De plastic zakken van Bookcrossing die bedoeld zijn
om bij het ‘vrijlaten’ van de boeken, de boeken
te beschermen tegen slechte weersomstandigheden.
Omdat we die in Nederland nogal eens hebben,
heb ik een aantal van die zakken besteld.
Binnenkort kan dan Robin Cook ’s Manipulatie
door mij worden uitgezet.





Breda, Kasteelplein, Flat van de kadetten van de KMA.
Plotseling wordt deze flat ontruimd.
Groot onderhoud of sloop?
De aanleiding was triest.
Er schijnt iemand van de brug bij Gorinchem te zijn gesprongen.
Wat het verhaal ook is, mijn dag was een file dag:

Vanwege de file op de A27 (12 kilometer), dirigeerde mijn navigatiesysteem
me over de A59, richting Den Bosch.
Op de A59 was een buitenlandse vrachtwagen tegen een viaduct gereden:
12 kilometer file.
Dan draai je eindelijk de A2 op (zie foto).

Misschien iets moeilijker te zien maar de tweede gang is ook leeg.
Vanavond was gang drie aan de beurt.
Vanochtend zag ik op het Kasteelplein dat de benedenverdieping
van de kadettenflat bijna helemaal leeg is.

Volgens mij is er al vaker gesproken over nieuwbouw of renovatie.
Vanavond zag ik dat de volgende verdieping ook al leeg is.
Is dit wat Rutte bedoeld als hij zegt dat we een auto of een huis moeten kopen.
Geeft de overheid hier het goede voorbeeld?
Vandaag al vroeg op pad.
Ben al op mijn eerste bestemming.
Buiten een haan die kraait.
Het personeel dat gaat wenst elkaar welterusten.
Bij deze blog post hoorde eigenlijk een foto.
Maar de WordPress app op mijn telefoon slaagt er niet in
een blog post te maken met een foto erbij.
Daarom dat ik dat vandaag nog maar even vanaf
mijn desktop pc doe.

In onze vorige expositie, IT AIN’T OVER YET,
lieten we zien hoe er door verschillende kunstenaars
wordt gekeken naar de voorspellingen
rondom het einde van de wereld.
Maar gelukkig,
we hebben de gevreesde datum 21-12-2012 overleefd; it ain’t over!
En dus wordt het tijd om ons te richten
op de dag van morgen.
Een dag vol oplossingen, nieuwe ontdekkingen,
luchtigheid en vrolijkheid.
We mogen weer dromen, dromen van morgen.
We moeten dromen!

De tekst hierboven staat wel in de wij-vorm,
maar voor alle duidelijkheid,
ik maak geen onderdeel van KOP of van de groep kunstenaars
die samen de tentoonstelling in het Huis voor de beeldcultuur
in Breda hebben georganiseerd.
De tekst is het eerste deel van hun folder over de tentoonstelling.

De kunstenaars zijn:
Aart Jan Venema
Tom L’Istelle
Stefan Gross
My Anh Hang

Ik heb er gisteren een paar foto’s gemaakt.
Ik vond de roze scultptuur voor het raam
erg mooi maar het lukt niet daar een foto van te maken.

In dit werk staat de Bredase Sint Annastraat centraal.
Er hoort dit volgende schrijven bij (deel):


Dit werk combineert een belangstelling voor fauna
met de straat/wijk-namen van Breda.

Wie de details goed bekijkt snapt waarom dit me zo aansprak.


De makers zijn: Simon Kentgens, Sally Pearce, Rodney Seijkens en Elise Hilenaar.
