Na het aanbrengen van de gesso en de letters en een eerste groene
testlaag acrylverf heb ik vanochtend het wit rond de letters
een ‘grondlaagje wit’ gegeven, het groen een echte laag en ook het oranje.
Nu moet het even drogen om te zien of het nog een keer moet
of dat ik aan het wit kan beginnen.
Het reisverslag van onze reis in december 2012 en begin januari 2013
komt natuurlijk op mijn weblog. Test.
Maar naast dat reisverhaal ga ik een soort
reisimpressie maken met behulp van de ‘Altered Book’-technieken.
Dat begint dus met een boek.
Een tijd terug kocht ik voor een prikkie het volgende boek.
Het heeft een deel met een bijna 4 meter uitklapbaar deel
en een tekstdeel. Het gaat over de Nederlandse geschiedenis.
Hoe belangrijk dit ook mag zijn, ik offer het boek op aan de India reis.
De kaft van het boek. Helaas de foto is bewogen.
De uitklappagina.
Met rechts het tekstgedeelte. Dat deel ga ik uit het boek weghalen om plaats te maken voor wat ik maar ook met de uitklappagina’s ga doen.
Eerst moeten we er voor zorgen dat de titel wordt veranderd. Ik heb houten letters gekocht en op de kaft geplakt.
Vervolgens de verschillende plaatsen die we bezocht hebben voorbereid. Deze teksten komen straks ook op de kaft.
Vervolgens het grootste deel van de kaft met een eerste laag gesso bewerkt. Ik laat bewust de Nederlandse kleuren aan de randen zichtbaar. De letters zijn ook bewerkt. Bewust gebruik ik onverdunde gesso op deze harde ondergrond. De gesso gaat zich wat ophopen aan de randen van iedere kwaststreep. De volgende laag ga ik er haaks op zetten.
Bij de tweede laag ontstaat er een soort raster. Ik wilde gewoon een patroon om niet een effen vlak te krijgen. Dit zal wel even moeten drogen want de tweede laag is meer aangezet dan de eerste.
We zijn op vakantie geweest naar India.
Gisteren zijn we terug gekomen.
We hebben nog wat jetlag en slaaptekort.
Nu dan alvast een eerste, erg korte bijdrage:
De laatste foto in Nederland:
Amsterdam, Ibis hotel Schiphol, 7 december 2012.
De eerste foto in India:
Hyderabad, zomaar een straat, 8 december 2012.
Je denk toch al veel te weten over India,
blijkt het ook een wijnland te zijn.
Gelijk een paar flessen laten komen.
Nu nog proeven en keuren.
Hierbij werd gebruik gemaakt van de volgende lettertypes:
CPL Kirkwood slab web, Dom loves Mary Pro, Dom loves Mary text,
Galeforce BTN web, Zag drops thin web, RB nr 2.1 Black demo web.
De Adil Shahi dynastie is de dynastie de de stad Bijapur
veel van de historische gebouwen heeft gebracht
die er vandaag nog steeds te zien zijn in Baijapur.
De dynastie was tussen 1490 tot 1686 aan de macht. in het Sultanaat van Baijapur.
De plaatsen op onze route door Maharashtra in India:
Hyderabad (Andra Pradesh)
Bijapur
Kolhapur
Manmad
Aurangabad
Ajanta
Mandu
Maheshwar
Omkareshwar
Nashik
Mumbai
De route ziet er dan ongeveer zo uit:
Delen gaan met de nachttrein (3 maal).
Wij gaan binnenkort naar India.
We kijken er al lang naar uit.
Deze keer gaat de reis naar Maharashtra.
Maar we vliegen eerst naar Hyderabad.
Bron van de afbeelding was het reismagazine: Azie.
Deze afbeelding toont in vogelvlucht de route (rode streep):
aankomst in Hyderabad (Andhra Pradesh) en we verlaten India via Mumbai.
Intussen kwam ik deze oude reisposter tegen.
Past prima bij onze reis.
Een beetje romantisch maar dat verwoordt ons uitzien naar de reis.
Het centraal afgebeelde monument is de Charminar.
In de toekomst hopelijk eigen fotox92s.
Nu een foto die bijna in de Efteling had kunnen worden gemaakt.
Lonely Planet’s top 10 cities to visit in 2013
1. San Francisco, US
2. Amsterdam, Netherlands
3. Hyderabad, India
4. Derry/Londonderry, Northern Ireland
5. Beijing, China
6. Christchurch, New Zealand
7. Hobart, Australia
8. Montreal, Canada
9. Addis Ababa, Ethiopia
10. Puerto Iguazu, Argentina
Natuurlijk zijn Nederlanders heel blij met Amsterdam op plaats 2.
Maar voor mij is plaats 3 ook interessant.
Wij gaan binnenkort naar Hyderabad!
Binnenkort gaan we naar India dus alles over India
krijgt meteen alle aandacht.
Zo ook de volgende foto van Steve McCurry:
De titel is eenvoudig: Rajasthan, India.
Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.
De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.
De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.
Frederik Buyckx: Moving Albania
Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.
Frederik Buyckx: Moving Albania.
Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)
De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.
Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).
Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.
Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.
Edwin Koo, Tibetan Exiles
Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.
Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.
Edwin Koo.
Edwin Koo.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.
John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas
Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.
John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.
Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren
Christophe Agou: Face au Silence.
Christophe Agou: Face au Silence
Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?
Christophe Agou. Bijna stillevens
Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.
Christophe Agou.
Irina Rozovsky: One to Nothing.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky.
Irina Rozovsky: One to Nothing
De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.
Irina Rozovsky.
BredaPhoto.
Donald Weber.
Donald Weber: Interrogations
Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.
Donald Weber.
Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.
Donald Weber.
De tentoonstellingsruimte.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi
Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.
Evgenia Arbugaeva: Tiksi.
Evgenia Arbugaeva.
Evgenia Arbugaeva.
Alejandro Cartagena: Car Poolers.
Alejandro Cartagena: Car Poolers
Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.
Alejandro Cartagena.
Alejandro Cartagena.
BredaPhoto.
Trishna.
Het is net als met foto’s van beroemde mensen.
Is de foto werkelijk goed of vind je hem mooi vanwege de persoon
die op de foto staat?
Die vraag stel ik me ook altijd bij een film die zich afspeelt in India.
Zeker nu we net een vakantie naar India geboekt hebben.
Trishna is een boekbewerking, geplaatst in Rajasthan.
Het verhaal gaat over een vrouw die in het leven klemt raakt
tussen de liefde voor een man (die het niet waard is),
de tradities van haar cultuur en tijd en
alle andere denkbare omstandigheden.
Het idee het verhaal te plaatsen in India is prima.
De tegenstellingen tussen de traditionele, gesloten cultuur
van India en de moderne wereld van Mumbai,
wat wil je nog meer.
De beelden zijn prachtig zoals India prachtig is.
Voor sommige mensen is dat druk, vies, stoffig.
Voor mij zijn het de mooie kleuren, de vriendelijke mensen
die ook in moeilijke omstandigheden er het best van maken,
de diverse culturen, de architectuur, te veel om op te noemen.
De film heeft het allemaal.
Maar mijn oordeel is dat de manier waarop het verhaal verteld wordt
‘houterig’ overkomt, soms zelfs ongeloofwaardig.
Ik heb met plezier gekeken maar een grote film is het niet.
De film is gebaseerd op het boek x91Tess of the Dx92Ubervillesx92
van Thomas Hardy uit 1891.
Een aan te raden recentie kan gevonden worden op de volgende website:
http://flossieonfilm.wordpress.com/
Een stukje van de recentie:
Taking on Tess in this way could be seen as a brave move by Winterbottom and indeed, he has received a lot of criticism for missing detail, actors unequipped for the roles and a thrown together script. David Gritten for The Telegraph commented x91Trishna feels faintly unsatisfying, leaving a sense of opportunities missed and details not quite thought throughx92. Glen Sumi comments that there is x91no sense of tragedyx94 and Peter Debruge for Variety writes the x91tale feels heavy-handedx92 and that x93Winterbottom never quite convinces that the character (Jay) is cruel enough to deserve the fate that awaits himx94.
Bioscoopkaartje.
Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.
Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.
Soms alleen de contouren.
Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.
Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.
Let op de leuke schoenen.
Eens kijken wat de ‘Nouvelle Larousse Universel’ ons vertelt
over de plaatsen Ajanta en Ellora:
Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 35.
Ajanta, village de l’Etat de Bombay (Inde). Temple Creuse dans le roc ouse trouvant de belles fresques d’inspiration boudhique (IV-VIIe siecle).
Ajanta, dorp in de staat van Bombay (India).
Tempel uitgehold in de rots waar prachtige fresco’s zijn met
Boeddhistische inspiratie (IV-VII eeuw).
Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 621.
Ellora, localite de l’Inde (Hydrabad), sur le plateau du Decan (Inde centrale), celebre par le tombeau d’Aureng-Zeb et par ses grottes, ou sont construits plusieurs des temples souterrains.
Ellora, plaats in India (bij Hyderabad), op het plateau van de Deccan (Centraal-India),
bekend om het graf van Aurangzeb en grotten,
waar verschillende tempels werden gebouwd onder de grond.
Er is een groot verschil tussen de twee grotcomplexen.
Ajanta is Boeddhistisch en Ellora is veel meer een combinatie.
Waarbij Hindoeisme voorop gaat (17 grotten).
De grotten zijn op allelei manieren versierd.
Met afbeeldingen en met beelden.
Hier een voorbeeld van een beeld van Boeddha in grot 4 in Ajanta:
Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.
Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.
Volgens het museum:
A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).
Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.
De volgende reeks dia’s van India uit 1995
gaan met name over Nawalgarh en Bikaner.
Nawalgarh is bekend door de Haveli’s:
prachtig versierde particuliere huizen.
In de serie foto’s van Bikaner komen de koninklijke grafmonumenten
Devi Kund aan de orde. Een complex graven in die typische Indiase stijl
die bij ons een sprookjesgevoel opwekt.
Detail van een schildering op/in een Haveli. Compleet met stoomtrein.
____________________________________________________________
Podar gate in Nawalgarh.
____________________________________________________________
Ik vermoed dat ik toen dacht dat het hier om veel modernere architectuur ging dan het meeste wat we toen te zien kregen.
____________________________________________________________
Bikaner is kamelenland.
____________________________________________________________
Hier is de eekhoorn de hoofdrolspeler.
____________________________________________________________
Ik heb geen idee meer wat dit is. Misschien de binnenkant van de koepel op de volgende foto?
____________________________________________________________
Een reisgenoot die heel veel aandacht trok onder andere vanwege zijn blonde krullen. en Niet te vergeten de lengte van zijn haar.
____________________________________________________________
De bloem van de bananenboom.
____________________________________________________________
De Heilige Koe.
____________________________________________________________
Veel bestrating zag je toen nog niet in dit deel van India. Dat zal inmiddels wel veel veranderd zijn.
____________________________________________________________
Kamelengebied.
____________________________________________________________
Bikaner, The Royal Cenotaphs Devi Kund.
Devi Kund is de plaats waar de grafmomnumenten staan.
Het is een soort grote vijver met daarbij een plaats
waar de lichamen van overledenen worden verbrand.
____________________________________________________________
In de tijd dat ik nog geen digitale foto’s maakte,
maakte ik dia’s.
Vandaag de dag kijk je daar niet meer naar.
Dat is jammer want we hebben toen een aantal leuke reizen gemaakt.
Net voor onze vakantie, eind vorig jaar,
zag ik een aanbieding bij een grootwarenhuis voor een product
met de naam SLIDES2PC.
Dat wil ik wel eens proberen.
Vanmiddag hebben we het apparaat opgehaald en hebben we het uitgepakt
en uitgeprobeerd.
Hier volgen de eerste resultaten.
Ik heb al wel gemerkt dat ik moet letten op de helderheid
en de kleurbalans.
Mijn eerste reactie is dat de foto’s die gemaakt worden
niet echt scherp zijn.
Dat kan liggen aan mijn fotokunsten (het fototoestel moest toen
nog handmatig scherp gesteld worden) of aan het scanapparaat.
Je moet de dia wel correct in het apparaat leggen anders valt een deel van de dia weg.
De route vanaf Delhi, door Rajasthan, Jodpur, Udaipur en Jaipur, ging via Varanasi naar Nepal. Aangegeven met revetten.
Ons vliegtuig.
De bouwvakkers achter ons hotel.
Het Rode Fort in Delhi.
De zijkant van het fort dat grenst aan de stad.
Bruidegom?
Een riksjarijder op blote voeten.
De Jama Mashjid.
Onderweg naar een klein paleis buiten Delhi.
Een tukttuk met Lord Ganesha.
Dezelfde dia maar dan met andere settings.
En nogmaals
De toegangspoort tot de Haveli.
Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.
Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.
De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.
Het tijdschrift: Archaeology Magazine
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.
Heel af en toe maak ik wel eens een goede foto,
maar als ik naar de volgende reeks foto’s kijk
dan zie ik niet alleen mensen die heel, heel veel plezier hebben
maar ook een aantal goede fotografen aan het werk.GENIET!
Deze foto valt een beetje uit de toon. Er is nog een foto die buiten de reeks valt. Maar de foto is genomen op het Holi-festival en is prachtig. Twee acteurs worden bedolven onder bloemblaadjes:
Artists dressed as Hindu Lord Krishna (left) and his consort Radha, Mathura, India, 28/02/2010, K. K. Arora.
Twee acteurs gekleed als Krishna (links) en Radha.Wikipedia:
Het Holifeest, of Phagwa, is een Hindoeistisch feest dat jaarlijks rond de maand maart gevierd wordt en in feite een combinatie is van een lentefeest, een feest van de overwinning van het goede op het kwade en een nieuwjaarsfeest. Volgens de Gregoriaanse kalender wordt het in het voorjaar gevierd en in de Hindoekalender op de dag na de volle maan van de maand Phaalguna. Naar deze maand is dit feest ook genoemd.Het Holifeest kenmerkt zich door dans, zang, versnaperingen en het strooien met gekleurd poeder, parfum (Goellaal) en ze sprenkelen gekleurd water (Abier).
Boy in color, smiles, Holi, Siliguri, India, 26/02/2010, Rupak De Chowdhuri.
Lachende jongen in kleur.
Ook deze valt een beetje uit de toon. Maar de rust gecombineerd met de felle kleur rood….:
Child in tomato pulp, Holi, Hydrabad, India, 28/02/2010, Krishnendu Halder.
Kind in tomatenpulp.
Mijn fototitels, zowel in het Engels als Nederlands zijn interpretaties
van de omschrijving die de foto’s krijgen op de site van Boston Big Picture.
Children pose during Phagwa or Holi, 28/02/2010, Andrea De Silva.
Colored faces, Holi in Ahmedabad, India, 01/03/2010, Amit Dave.
Colored water, Holi, Allahabad, India, 27/02/2010, Rajesh Kumar Singh.Gekleurd water.
Eyes on Holi, Calcutta, India, 28/02/2010, Sucheta Das.Eyes on Holi, Ogen op Holi.
Holi celebrations, Bankey Bihari Temple, Vrindavan, India, 28/02/2010, Daniel Berehulak.
Men with face paint and colored powder, Guwahati, India, 01/03/2010, Utpal Baruah.
Mannen met geverfde gezichten en gekleurd poeder.
Men in colors, Lathmar Holi, Nandgaon, Mathura, 24/02/2010, K. Arora.
Students celebrating Holi festival, Indore, India, 22/02/2010, AP.
Dit is een fantastische foto. De afbeelding toont pure vreugde, pure joy. Kijk tegelijkertijd eens naar de gekleurde poeder in de lucht. Fantastisch:
Woman participating in Holi, Mumbai, India, 01/03/2010, Rafiq Maqbool.
Argusvlinder 