Een boek is een droom die je in je hand houdt (A book is a dream that you hold in your hand).
Bord in een gazon in de buurt van een bibliotheek,
in sector 17, in Chandigarh.
Tagarchief: India
Boekvondst: uit Chandigarh in India
Een bibliotheek is als een eiland in een enorme zee van onwetendheid (A library is like an island in the middle of a vast sea of ignorance)
Wandeling door een winkelsector in Chandigarh
De wandeling was niet zo ver van ons hotel.
Het hotel was erg modern.
Japans van inrichting en keuken.
De bewoners lopen allemaal met iPhones (toen nog niet zo
gebruikelijk als nu) en eten in food courts.
Wij gingen in de avond eten in sector 17.
Volgens mij heette het hotel Ghazal, een klassiek Indiaas restaurant.
Maar je kunt er veel eenvoudiger fast food, type Amerikaans,
krijgen in de vele restaurants.
We liepen naar Sector 17.
Dat is het voetgangersparadijs van Chandigarh omdat er bijvoorbeeld
een heel groot plein is. Met fonteinen. Een met laser show.
Er zijn veel winkels en restaurants.
Toen wij er waren was het wel druk maar niet te druk.
Je kon er prima wandelen.
Ter plaatse kon je weinig terug vinden
over wie de gebouwen ontworpen had.
Wat nog wel en wat niet meer ‘origineel’ is.
Dat vond ik jammer.
Natuurlijk kom je eerst langs een groot parkeerterrein.
Wie dit aangebracht heeft weet ik niet. Ik heb er wel foto’s van gevonden op het internet maar heb verder niet veel kunnen vinden. Het schijnt een tegelmozaïek te zijn.
Beeld van een vogel, onderdeel van een fontein.
Dit gebouw is een bioscoop. Neelam Theater op precies te zijn. Ontworpen door Aditya Prakash samen met Le Corbusier.
Nergens zijn deze afvalbakken zo effectief als in Chandigarh.
Vlak bij het gebouw dat ik later, thuis, identificeerde als het stadhuis (Town hall), ontworpen door Pierre Jeanneret en dat voltooid werd in 1961, zit iemand met een groot aantal banen. Als een soort arbeid- of uitzendbureau.
Wikipedia:
Pierre Jeanneret (22 March 1896 – 4 December 1967) was a Swiss architect who collaborated with his cousin, Charles Edouard Jeanneret (who assumed the pseudonym Le Corbusier), for about twenty years.
Dit staat er namelijk op de documenten, bijvoorbeeld ‘constable’ (=agent) en ‘bus Driver’ (=buschauffeur).
Pierre Jeanneret, Town Hall, Chandigarh.
Bij het gebouw zaten allemaal ‘Notaries’, blijkbaar een veel gevraagd beroep. Ze zijn door de overheid geautoriseerd om documenten te legaliseren.
Soms moet je even de tijd nemen om kennis te nemen van het nieuws in de krant.
Een van de vele waterpartijen.
Chandigarh: Rock Garden
Door mijn blogs over de Rock Garden zag ik
op Twitter dat het niet zo goed gaat met de Rock Garden.
The Chandigarh Municipal Corporation on Monday served notices on Rock Garden, Natural History Museum and various other institutions for not paying property tax.
Dit bericht kun je hier vinden.
Blijkbaar betaalt men ten onrechte geen WOZ.
Daarnaast las ik een bericht dat er weinig water meer stroomt.
Dat het er vuil is en dat de faciliteiten onvoldoende waren.
Toen wij er in 2016 waren, was het restaurant niet veel.
Zie bijvoorbeeld dit bericht uit 2017.
Maar in 2016 zag het er nog goed uit.
De laatste serie:
Een verstekeling.
De lange en troostende arm van moeder.
Kleermakerszit.
Oef, ik zit.
Zwaai, zwaai.
Naast groepen mannen ook groepen vrouwen.
Dit is zo’n beetje hoe je door de tuin kunt wandelen.
Deze beelden zijn gemaakt met ‘bangles’, de plastic armbanden die je vrouwen heel veel ziet dragen in India.
Hoofddeksels.
“Band on the run”.
In traditionele dracht.
Nog een indruk van de tuin.
Kusje.
Ochtendgymnastiek.
De kleurige tantes.
Korte nek.
Tot ziens!
Chandigarh
Dit wordt denk ik de voorlaatste blog over
de Rock Garden in Chandigarh, India.
Dit idee hadden we al eerder gezien maar nu in een dubbelportret uitvoering.
Het levert allemaal heel veel gezichtjes op.
Soms hele leuke gezichtjes.
Een vierhoevige, neem ik aan.
Soms lijken alle beelden in een groep heel sterk op elkaar. Hier is het meer divers.
He, die heeft een bord op haar hoofd.
Dit geeft een beetje een beeld van hoe je door de Rock Garden loopt.
Steeds loop je langs podia met steeds weer een nieuwe voorstelling.
De maker heeft de vorm goed onderzocht.
Leuk clubke.
Muzikanten en zangers?
Een stel van de vele apen die er te zien waren.
Soort boomstronk-vorm.
Leuke, gekleurde das met strik.
Trommelaar.
Een nieuw soort olifant.
Van opzij.
Onverwacht individueel.
De bruine variant van de blokhond.
Glimlachende elanden.
Tot een volgende keer met waarschijnlijk de laatste serie uit de Rock Garden.
Deel 2 van de Rock Garden in Chandigarh
Meestal gaan mijn stukjes over oude stenen.
Deze stenen zijn niet nieuw maar zeker niet oud.
De rock Garden in Chandigarh is een heel serieus project,
een grote oppervlakte, veel creativiteit en vindingrijkheid.
Allerlei voorstellingen met stenen in de meest brede zin
van het woord.
Zoals deze landschappen.
Knap geknoopt.
Deze foto geeft een gevoel voor sommige van de afmetingen. Let ook op de reliefs die aangebracht zijn.
Ook in India: wat zouden we zijn zonder selfie stick?
Hou de tuin schoon,het is jouw eigendom. Met het brilletje van Gandhi.
Een leuk nisje.
Dat kun je ook doen met je borden.
Mooie vorm. een soort bloemen met een gezicht die buigen in de wind.
De menselijke en dierfiguren staan meestal op ooghoogte. Je loopt als het ware langs toneelpodia van steen waar de figuren op staan.
Een soort Venus, reclining figure noemt men dat in de kunst. Liggende figuur.
Gehoornd hoefdier.
De foto is niet echt mooi. Niet goed scherp. Maar het is zo’n ander beeld dan alle andere. De meeste beelden zijn positief. Krachtige figuren, mooie decoraties. Hier lijken twee stieren te verdrinken in een zee van steen. Door de zwarte kleur van de dieren en hun opengesperde bekken een luguber beeld.
Line dance?
Drie op een rij.
Een muur van steen en water.
Waterdraagsters.
De eerste uit een reeks mozaïeken. Maar de andere volgen een volgende keer.
Voor een laatste keer: Haridwar
Met pijn in mijn hart:
een laatste blik op Haridwar.
Ik had er wel drie blogs van kunnen maken:
de voorbereidingen van de Aarti, de panoramafoto en de Aarti.
Maar Chandigarh staat te dringen.
Dat was in 2016 ons volgende reisdoel.
Ook weer heel bijzonder, weer heel anders, veel Le Corbusier.
Maar eerst de laatste avond in Haridwar.
Voor het ritueel werkelijk begint is er een grote groep mensen die de plaats van de ceremonie al vast even wil verkennen.
Har Ki Pauri is vrij toegankelijk.
Een altaar wordt in gereedheid gebracht.
Alles gaat gewoon door. Sommige mensen staan te wachten, andere voeren nog even hun eigen ritueel uit en gaan het water van de Ganges in met hun offer en weer andere bekijken de ghats uitgebreid.
Ik maak een foto vanaf mijn zitplaats. Het is al even wachten. Ik denk: mooi moment om foto’s te maken die ik thuis tot een panorama kan omvormen. Dat laatste heb ik nooit meer gedaan maar de foto’s zijn er wel.
De voorgangers in de Aarti treden aan. Een voorganger neemt het woord.
Ondertussen, een paar meter verder.
Het is al wat donkerder. De beweging zie je ook terug op deze en volgende foto’s.
Bewegingen worden gelijktijdig door de voorgangers uitgevoerd. Net als de gebeden en gezangen.
Dit zijn mijn buren.
Het is weer druk.
Mijn buren zingen en bewegen enthousiast mee.
Ook aan de andere kant.
Het vuur van de Aarti.
Nog een paar indrukken van Haridwar
Haridwar: Har Ki Pauri.
Vandaag was de crowd control niet meer nodig.
De organisatie van de Kumbh Mela was al bezig faciliteiten zoals deze tijdelijke toiletten op te ruimen.
Een druk evenement is natuurlijk ook het moment om voorlichting te geven. Bijvoorbeeld over de rechten van vrouwen ten opzichte van de politie.
10 legal rights every woman must know
You are entitled to free legal aid
You have the right to privacy while recording statement
You can file your FIT (first information report, police report) through email
Police cannot refuse to accept your FIR
No arrest after sunset
Your identity cannot be revealed without your permission
There is no any time limit for filing FIR
You can’t be called to the police station
You are entitles to protection by your employer
A doctor cannot decide whether you were sexually assaulted or not with a verbal statement A full written statement is always required
Even mijn snaarinstrument controleren.
De koopwaar liggen er weer schitterend bij op deze handkar.
Leren tas uit India
Normaal gesproken probeer ik creatief bezig te zijn maar
soms moet er ook gewoon gewerkt worden.
Afgelopen weken was L aan het kijken naar een nieuwe tas.
Zaterdag heeft ze er een gekocht en ik mocht de oude tas
gebruiken om te zien of ik er leer van kan hergebruiken
voor een boekband.
Dit was de tas. Gelijk valt de mooie schouderriem op.
Zondagmiddag ben ik dus vooral bezig geweest om de tas uit elkaar te halen. Dit is de eerste helft met onderaan de bodem. De rits van het vak in deze helft is helaas kapot. Leuk hieraan zijn de naden en de verschillende kwaliteiten leer.
Dit ziet er misschien wat vreemd uit. Dit wil ik nu nog niet verder uit elkaar halen. De twee grote hengsels zitten aan een rand. In die rand zit een nog werkende rits met de zak die daar bij hoort. Helemaal in tact. Over de rand zit dan weer een riem die alleen boven de rits ontbreekt. Pas als ik weet waar ik wat kan gebruiken haal ik dit verder uit elkaar.
Dit is het binnenwerk. Op zich zit ik hier niet echt op te wachten al zitten ook daar sluitingen en leren onderdelen. Als je de stof wilt verwerken in een boekband dan moet je daar nog wel het een en ander aan doen.
Dit is de tweede helft. Mooie verkleuringen, naden en ook een sluiting met een drukker met daarachter een textiele zak. Soepel leer. Niet te dik dus zonder leerdunnen te verwerken.
Het bewijs: Made in India. Zie laatste stukje van de tekst.
De schouderriem met mooi metalen sluitingen.
Nu nog de boeken er voor vinden!
Haridwar, de laatste middag en avond
Na de trip naar Rishikesh hebben we nog een middag en avond in Haridwar.
De drukte van de Kumbh Mela is wel voorbij maar het is nog druk.
Veel van de standbeelden in India zijn heel erg volgens een vast formule gemaakt. Recht staand, strak in het pak. De voet van het beeld geeft misschien wel aan wie dit is maar het is niet in het Engels. Dus een naam moet ik de lezer schuldig blijven. Dit beeld staat langs de Ganges in Haridwar.
Minder druk wil niet zeggen dat er geen mensen zijn. De normale rituelen gaan gewoon door.
Zoals de onderdompelingen in de Ganges.
Wat een grote boeken. Daar ben ik jaloers op.
We kunnen nu wat beter bij de tempel komen die op Har Ki Pauri op de ghats staat.
Zo kleurrijk.
De Ganges is sterk.
Soms gaat het met veel plezier.
Gezamenlijke onderdompeling.
In de tempel is het minder druk.
Details van de tempel.
Ook al zijn we een aantal keren in India geweest.
India blijft mysterieus.
Incredible India!
Rishikesh: nee echt niet!
De reisorganisator had Rishikes ook voorgesteld als een
van de overnachtingsplaatsen.
Maar het is slechts 25 kilometer van Haridwar en ik had mijn twijfels.
(Dat ik dat ooit nog eens zou schrijven) Je moet wel heel goede redenen hebben
om naar Rishikesh te gaan. India is zo fantastisch dat heeft een Rishikesh niet nodig.
Zo kom je aan in Rishikesh, eerst met de auto de bergen in en dan kun je te voet (fiets of brommer) naar de andere oever van de Ganges waar dan de ashrams zijn (leefgemeenschappen). Yoga en oranje kleding verplicht.
Het kleine stadje hangt vol met dit soort ‘slimme’ slogans. Al de toeristen komen naar deze plaats omdat de Beatles ooit een tijdje hier op bezoek waren bij Maharishi Mahesh Yogi.
Op de brug zitten zeer brutale apen die zomaar alles uit je handen grissen.
Het was die dag een beetje heiig maar Rishikesh ligt mooi in de bergen.
Mind is negativity, Nomind is positivity. Dat is vragen om moeilijkheden hoewel Trump er mee weg schijnt te komen.
Te veel wortelsap, marihuana, hangmatten en glazig kijkende jongeren: Laughter yoga.
Celebrate your lie……?
Ik zie de verkooppresentatie al voor me waarin deze foto gebruikt wordt.
Nee dank je, ik ben op vakantie. Dit is me te vermoeiend.
Haridwar in de avond: Aarti
In maart 2016 waren we weer in India.
Onze reis ging ook langs Haridwar waar op dat moment
de Kumbh Mela werd gehouden. Een feest voor Hindoes
dat iedere zes jaar plaatsvindt in een van de heilige plaatsen
in India. Deze keer dus in Haridwar.
De belangrijkste ghat, plaats met trappen naar de rivier,
hier de rivier de Ganges, heet Har Ki Pauri.
Op deze avond is er een Aarti, een ritueel met vuur,
gebed en gezang aan de rivier.
Aarti, vantussen de vele pelgrims.
Foto’s maken had vanwege de afstanden en de invallende avond niet zo veel zin. Dit is na de Aarti. Alle mensen zijn nog aanwezig.
Het vuur van de ceremonie wordt na afloop rondgedragen zodat mensen het kunnen benaderen/aanraken.
Nadat ik L weer teruggevonden had (we waren elkaar even kwijt in de drukte), bezochten we nog wat winkeltjes. In de avond zijn die zo sfeervol. We moesten ook nog wat eten.
Reclame van het restaurant. De betekenis ontgaat me maar het eten was goed.
Haridwar: Har Ki Pauri, met in de hoofdrol de Ganges.
Het is in de avond goed toeven aan de Ganges.
Door de langere sluitingstijd van de camera lijkt de Ganges wel bevroren.
Om bij Har Ki Pauri te komen moest je door de beveiliging. Maar later op de avond is die beveikiging niet meer aanwezig. De poortjes links zijn onbemand.
Het is avond in Haridwar. De dag zit er op.
Nog een keer een paar winkeltjes en de taxi standplaats voor riksja’s.
Aarti op Har Ki Pauri
Aarti is een Hindoe-ritueel.
Al eerder op deze vakantie woonden we een deel van
dit ritueel bij (in Varanasie).
Deze keer in Haridwar.
Het leukst voor mij is het samenkomen van al die mensen
en dan in het schemerdonker het spel met vuur.
We waren al een hele dag druk in Haridwar. We wandelden aan beide zijdes van het Gangeskanaal en tegen de avond gingen we naar Har Ki Pauri.
Het begon erg druk te worden en we besloten om op een van de ‘eilanden’ plaats te nemen, tussen de pelgrims.
De ‘gewone’ rituelen gingen gewoon door. Fascinerend te zien dat dit snel stromende Gangeswater de mensen trekt.
De stemming komt er in. Net als bij bedevaarten in Europa zijn er mensen die groepen begeleiden en enthousiasmeren.
Een offer op de rivier.
Even een plaatsje zoeken.
Het wachten duurde wel een tijdje maar dan kun je je ogen goed de kost geven.
Een beetje moeilijk te vertalen. Er staat zoiets als ‘Val niet voor een ander’ (vallen zou je uit kunnen leggen als iets negatiefs) ‘Maar sta samen op in liefde’. Nou ja, het is wel een heel ruime vertaling. Als iemand een betere poging wil doen. Ik hoor het graag.
Dan komen de kandelaars tevoorschijn. Dan zijn er al heel wat liederen en toespraken gepasseerd.
Har Ki Pauri: deze foto’s waren bedoeld als basis voor een panorama
In Haridwar, je weet niet wat je ziet.
Al die kleuren, al die mensen, al die rituelen.
Dus dan bedenk je dat het misschien leuk is om foto’s
te maken die later misschien kunnen dienen als
basis voor een grote panoramafoto.
Maar dat is er nog niet van gekomen.
Ik kan het basismateriaal hier natuurlijk al wel laten zien:
Haridwar, Uttarakhand, India.
Perkamenten boekband
Door een foto van een boek te maken en het aanzicht van de pagina’s daaruit te isoleren en uit te printen, had ik een motief om het dummy boekband te beplakken. Best een leuk effect.
Maar ook de ronde rug wil ik opvullen en de boekband daar meer steun geven. Daarvoor probeer ik een soort kartonnen constructie te maken.
Dit is de constructie. Bij passen zal blijken dat de constructie nog een paar millimeter hoger moet worden en iets minder breed. Ik weet nog niet of ik doorga op dit voorbeeld of dat ik een hele nieuwe zal maken. Waar ik nog geen foto van heb, is dat ik voor één kant van het boek (de kant met de voorflap) het schutblad heb gesneden en geplakt heb op de kartonnen platen die in de vouw van de boekband zitten.
Uiteindelijk zal het zoiets moeten worden.
Indiase perkamenten boekband
De boekband heeft geen boekblok meer.
Dat is niet goed voor de vorm van de band.
De band is laat 18e / begin 19e eeuws.
Ik vind hem gewoon mooi en hij hoort niet ergens rond te slingeren
(zoals hij de afgelopen jaren heeft gedaan in mijn kamer) maar
hij hoort in een boekenkast getoond te worden.
Daarom probeer ik een soort dummy boekblok in de band te maken.
Dit is de basis voor het boekblok. Interessant is dat ik nu niet zelf de afmetingen kan bedenken maar dat ik die steeds moet afleiden van de band en er voor moet zorgen door passen, meten en schuren dat wat ik snij uit het karton ook echt gaat passen.
Intussen zijn alle vlakken voorzien van een dunne kartonnen versteviging. Die zitten los in de band maar je moet moeite doen ze er in te steken of er uit te halen. Van hier uit ga ik een boekblok aanbrengen en ook schutbladen. Voor de schutbladen kies ik een geel papier met Islamitische motieven. Het idee is het dummy boekblok, de verstevigende platen karton en de schutbladen wel met elkaar maar niet met de band te verbinden. De band kan er dan altijd weer af. Het zal niet eenvoudig zijn de band daarna weer goed op de constructie terug te krijgen maar de band zal ook niets te lijden hebben van de constructie.
Even het dummy boekblok passen.
Als er niet aan de boekband wordt gewerkt bewaar ik hem zo veel mogelijk in de vorm waarvoor hij is gemaakt. Je kunt zien dat de rug een ronde rug is. Daarvoor ga ik aan het dummy boekblok nog een uitbreiding maken die de ronde vorm moet ondersteunen. Voor het karton dat onder de vouwen van de boekband moet passen gebruik ik dun karton maar voor het boekblok gebruik ik ook dikker karton omdat het steviger is.
Haridwar
Er zullen veel mensen zijn die denken al weer India?
Maar inderdaad.
daar kunnen wij geen genoeg van krijgen.
Haridwar was dan ook een hele speciale belevenis.
We zijn onderweg van het hotel, vlak bij het station,
naar Har Ki Pauri. Dé plaats in Haridwar voor de Hindoes.
Onderweg komen we van alles tegen.
Vooral veel winkels.
Zoals deze bakker.
Bak het in de olie.
Deze brug over de Ganges of het Gangeskanaal is versierd met een olifant.
Relaxen aan de rivier of rituelen aan de rivier of allebei?
Haridwar: the color red. Rood!
Een verkoper van kleine beeldjes. Ze liggen als een berg op zijn handkar.
Een kraam met prachtig uitgestalde groenten.
Twee leeuwen tussen het ander houtsnijwerk.
Een dubbelportret. Ze gaven uit zich zelf aan dat ze graag op de foto wilden.
Zie hoe breed de Ganges hier is. Dit is gelijk voor het hotel dat we eigenlijk geboekt hadden.
Dat hotel zit in dat roze gebouw: Ganga Lahari.
Deze afbeelding stond op een klein gebouwtjes langs de rivier. Wat je al niet met tekst kunt doen.
Deze beelden en reliëfs stonden in een hoek bij een brug met de meeste gezichten naar de Ganges.
Je kunt je haast niet voorstellen dat in de warme tijd deze rivier droog kan komen te liggen.
Bij Har Ki Pauri.
Een tempel op de ghats.
Dit is waar de pelgrims voor komen: een onderdompeling in het water van de Ganges. Ik ben er met mijn voeten in geweest maar verder had ik er niet zo’n zin in.
Wij zijn vertrouwd met oranje maar Hindoes vinden dat een mooie kleur. Afrikaantjes (Compositae of Asteraceae) zijn er in overvloed en worden veel gebruikt in kransen.
Har Ki Pauri.
Een onderdompeling met de hele familie.
In de verte deze twee grote beelden. Of die er speciaal stonden voor de Kumbh Mela dat weet ik niet.
Haridwar: de volgende dag
Vanuit ons hotel, waar we eerst ontbeten,
gingen we weer naar Har Ki Pauri.
Onderweg kwamen we van alles tegen: de rivier de Ganges.
die is allesoverheersend.
Verkopers, demonstraties, eten, textiel, rituelen, mensen,
veel mensen. Al is het minder druk dan dan voorheen.
Dit hotel was niet het hotel wat we geboekt hadden. In de ochtend ontbijt op de bovenste verdieping met uitzicht over de Ganges. Het hotel had een ‘private ghat’. Dus het hotel lag direct aan de Ganges en had trappen aangelegd naar het water. Je kon er dus in alle rust een ritueel uitvoeren. Er waren gasten die daar gebruik van maakten.
In Haridwar liggen veel bruggen over het water.
Deze brug is voor voetgangers en klein verkeer.
Onderweg kwamen we langs een verkoopdemonstratie. Een apparaat en hulpstukken om eten in allerlei vormen te maken.
Onderweg naar Har Ki Pauri was het rustiger dan voorheen. Maar nog steeds kleurrijk.
Bij een souvenirwinkel zagen we deze verpakkingen met kleding voor poppen of beeldjes. Al die kleuren.
Hier een aangekleed voorbeeld.
Dit zijn allemaal kleine hoofddeksels voor beeldjes.
Het knippen en scheren gaat maar door.
Het kan niet altijd even netjes zijn maar de koe doet zijn best.
Ik weet niet zeker wat dit was maar ik kreeg soms het idee dat het een soort hostel was.
Met rituelen aan huis.
Een soort ‘private ghat’
Scheren en masseren.
Op bezoek bij een priester.
Wordt vervolgd.
Haridwar in de avond
In Haridwar heb ik in 2016 veel foto’s gemaakt.
Zowel overdag als ’s avonds.
Deze volgende twee foto’s zijn duidelijk in de avond gemaakt.
Niet bij Har Ki Pauri maar in de buurt van het station.
Daarom niet minder kleurrijk.
Midden op een verkeerspleintje staat een beeld van Vishnu (?). Verlicht in wisselende kleuren. Het pleintje zelf is ook ruim voorzien van lichtjes. Het hele verkeersplein is overdekt met lichtjes.
Even een ander kleurtje.
Boekband van perkament uit India
In 2015 kocht ik via een veilingsite een boekband
waarvan gezegd werd dat het om een boekband gaat uit India
die van perkament gemaakt is.
De versiering van de band en het model met voorflap
doet inderdaad sterk denken aan boekbanden uit India.
De band heb ik al lang in huis en ligt maar te liggen (om eerlijk te zijn). Het idee is om in de band (de band kwam zonder boekblok) van karton een soort dummy boek te maken zodat de band als model in een boekenkast kan staan en mooi in vorm blijft. De vorm heeft wat geleden en hij gaat moeizaam open. Toen in bij Boektotaal in Steenwijk zag dat men ‘Perkamentdressing’ verkocht heb ik niet geaarzeld.
Toen ik de band kocht zat er een factuur met omschrijving bij.
De beschrijving van de veilingsite was als volgt:
35. Boekband; Originele Indiase perkamenten band – laat 18e/ vroeg 19e eeuw
Prachtig Indiaas blind gedecoreerd perkament met fraaie ornamenten
Originele Indiase perkamenten band – Blind gedecoreerde perkamenten band met fraaie ornamenten – Laat 18e / vroeg 19e eeuw – 20 x 15 cm.
Fraai voorbeeld van Indiase boekbandkunst
Conditie: Alleen de band. Wat slijtage en vlekjes.
Dit is de voorflap die zo typisch is voor boekbanden uit (Klein-)Azië.
Dit is de toelichting op de perkamentdressing. De samenstelling is terpentine en lanoline. Lanoline is een ander woord voor wolvet. Het maakt de huid snel zacht. De bedoeling is dat dit ook voor deze boekband gaat gelden. Al na een eerste behandeling was de boekband al weer beter te openen en vouwen.
Dus na de eerste behandeling heb ik de band in de vorm gezet zoals hij rond een boekblok zal zitten/gezeten heeft. Dan kan de dressing er rustig intrekken.
Vandaag vooral de binnenkant en de scharnierende delen nog een keer behandeld.
En intrekken maar. Dit zal voldoende zijn.
Argusvlinder 