De afgelopen dagen werk ik niet in mijn reguliere blogritme.
Dat geeft me de gelegenheid om te lezen in een boek
waar ik al een tijd geleden in begonnen ben.
Nu kom ik op een pagina met een paar geweldige zinnen.
De komende dagen deel ik er een paar van.
Ik waarschuw vast: de zinnen zijn niet altijd even optimistisch.

Ik had nog maar een stap te doen,
de tijd zou splijten,
ikzelf zou een ander zijn,
met ander gelaat,
andere handen,
ogen,
bloed,
toch ik,
maar zelfvergeten.

J. Slauerhoff, bezorgd door Hein Aalders en Menno Voskuil,
Het verboden rijk, pagina 117.