Kijk eens naar de kranen die bezig zijn
bij het nieuwe station in Breda.
In hoogte en afstand tot elkaar, precies zo geplaatst
dat ze samen een dans kunnen uitvoeren.
Eigenlijk is het nog gekker want op de foto staan slechts
drie kranen. In werkelijkheid worden er vier gebruikt.
Breda durft: een dag na Alphen aan de Rijn.
Er wordt nu serieus gewerkt aan het complex aan de Nieuwstraat.
Wij maken op deze weblog geen reclame maar de plaats, de gebouwen,
en het nieuwbouw project zijn bijzonder genoeg
om genoemd te worden.
Detail van de buitenkant van de ingang van de kapel.
De ruimte tussen de kapel en de achterliggende huizen die straks, samen, het nieuwe complex gaan vormen.
Het zicht in de Nieuwstraat. Er moet nog heel wat gebeuren.
Gisteren nog een kleine stap verder gegaan.
De eindjes van de rood/witte koordjes
heb ik helemaal los gedraaid zodat ze straks makkelijk
en onzichtbaar aan de kaft kunnen worden bevestigd.
Ik hebb ook papier gekocht voor de schutbladeren
maar als het goed is komt dat later deze week binnen.
Dan kan ik weer verder.
In detail.
De ingebonden edities van De Nieuwe Mark
zijn inmiddels gedroogd. Het gaas zit netjes vast.
De koordjes zijn ingekort tot op de lengte die ik wil hebben.
Ik kan nu de koordjes mooi met de kaft verbinden.
De Nieuwe Mark.
Ik heb zelf tijdens de aanleg van de nieuwe haven in Breda
foto’s gemaakt. Zowel op het moment dat de parkeergarage
er nog was, tijdens de aanleg en bij de feestelijke opening.
Een aantal van die foto’s wil ik op de kaft en op de schutbladen
gaan verwerken.
De foto’s heb ik gisteren al laten afdrukken.
Hier zie je twee series. Links een serie met van boven naar beneden een Vooraf…Tijdens…Gereed foto. Rechts staan de foto’s met details van de Hoge Brug. Die wil ik op de achterkant van de kaft.
Activiteiten aan de Tolbrugstraat.
Nog twee pagina’s. Links foto’s van de sloop van het dak van de parkeergarage.
De vermoedelijke voorkant.
De straat ligt er al uit en het nieuwe pad (?) is al gemarkeerd. Sofiastraat / Valkenberg Breda.
Eline Krus tekende het verhaal met tekst van John van Ierland. Het boekje heet Mastbos Verhalen. Doortje en Mieke is Volksverhaal 1. Ik ben benieuwd naar het vervolg van de serie.
Het boekje heeft een hele rustige verhouding tussen de tekst en de illustraties. dat levert een heel mooi beeld op. Centraal in het volksverhaal staat een gezin dat in het Mastbos bij Breda woont.
Zoals het hoort is het volksverhaal eigenlijk een heel gruwelijk verhaal dat uiteindelijk tot een heel lief sprookje zou kunnen uitgroeien. Maar hier is het nog is zijn basisvorm.
In het boekje zit ook een kaart van het Mastbos. Als ik het werk van Eline Krus op internet bekijk zie ik dat ze al eerder een kaart gemaakt heeft ter illustratie en ondersteuning van het verhaal.
Op deze pagina’s zie je rechts de kaart ingeklemd tussen 4 hoekjes. Links staan de titels van alle verhalen van de serie.
Of de verhalen al bestaan of er ooit komen, weet ik niet maar deel 05: ‘Ontstaan van de Heksenbeek’, deel 07 ‘De Zeven Heuveltjes’ en deel 10 ‘De Duivelsbrug in het Ginneken’ maken me erg niewsgierig.
Het einde van de Sofiastraat in Breda gaat veranderen.
Het laatste stuk van deze straat wordt bij het
Valkenberg getrokken. Het gaat park worden.
Dit is het deel van de stad dat gaat veranderen.
Althans dat las ik een paar weken geleden.
nog voor mijn vakantie dus nog even foto’s gemaakt
van de toenmalige situatie.
Het Valkenberg.
Zou dat allemaal in aanloop naar het nieuwe station worden?
Kan ik deze foto binnenkort vanaf een grasveld of bloemenperk maken?
Hier is aangegeven welk einde van de Sofiastraat gaat veranderen.
Voorlopig is de straat nog in gebruik door bussen en lopen de ganzen nog rustig in het park.
Vrijdagavond, na de film, wandelde ik nog wat door het centrum van Breda.
Tot mijn verbazing was de Lange Brugstraat voor meer dan de helft
afgesloten omdat men er druk aan het werk was.
Het leek er wel op of men de laatste eindjes aan het oplossen was
van sloopwerkzaamheden. Er werd nog betonijzer weggehaald
en puin werd er afgevoerd.
Ik weet niet of dit iedere avond gebeurt maar
overdag zou dit soort van activiteiten natuurlijk te veel overlast geven.
Zaterdag was er in ieder geval niets van werkzaamheden te merken
behalve dan dat de toegang van de Barones
vanuit de Lange Brugstraat veel smaller is dan normaal.
Ik had bij mijn vorige fotomoment een paar
Cranio’s over het hoofd gezien.
Dus vandaag deel 2.
Wie wil er een Cranio op zijn deur?
Cranio maakt een selfie in de Veemarktstraat in Breda.
Cranio: Two little indians.
Houston, we have a problem. Dit stond zomaar in de Willemstraat in Breda langs het voetpad.
Dit jaarlijks terugkeren evenement had dit jaar
op Tweede Pinksterdag beter weer dan we eerst vreesden.
Ik ben dan ook op meerdere plaatsen geweest:
het Valkenberg;
de Grote Kerk;
het Kasteel van Breda (KMA).
Al ben ik eerder op deze plaatsen geweest op deze dag
heb ik toch weer een serie foto’s gemaakt.
De opening met de nieuwe burgemeester Paul Depla.
De doopvont in de Grote Kerk. De geelkoperen doopvont met de kunstige gesmede kraan, waar het deksel aan hangt. De vont werd in de eerste helft van de 16de eeuw in de zuidelijke Nederlanden gegoten.
Het weer kende in de middag een dipje maar dat stopte de mensen niet.
Drie torens: van links naar rechts: De Grote Toren, de toren van de rekenkamer van de Nassau’s en een van de torens van het Kasteel van Breda.
KMA, binnenplaats: M Cato Porcius.
Julius Ceasar.
Octavius Augustus.
Galba. Typische versiering voor een renaissance paleis: Griekse en Romeinse democraten, heersers, dichters enz.
Demosthenes.
Aratus.
Alex Magnus oftewel Alexander De Grote.
Pelopidas Theb.
KMA, de Philips Willem-poort. Detail.
Everzwijn, detail van Philips Willem-poort.
We zoomen uit.
Vanaf het Spanjaardsgat zien we het podium in de haven. Met orkest.
Als je Anna in haar ogen keek zag je enkel je eigen reflectie. Wat had haar zo ondoordringbaar gemaakt? Wie is hiervan de schrijver? Trapgat in de kelder van het Huis van Brecht.
Deel van de timpaan van het gebouw Justinus van Nassau.
2003 is al weer even geleden.
Maar de monumenten die de Brabantse Monumentenprijs 2003
mogelijk maakten zijn er nog.
In ieder geval deels.
Als voorbeeld een van de ‘poorten’ in het Valkenberg.
En de prijs.
De boom die in Breda een trui had aangekregen
die boom is er nog maar de trui is weg.
Zo zag de boom er een paar dagen geleden nog uit.
Van dichtbij zag het wildbreien of urban knitting er zo uit.
Het zicht was gisteren mooi, zo in de ochtend. Maar de trui is weg. Zie eerste boom, rechts van het pad in het midden van de foto.
Nog een klein stukje forensisch bewijs slingert er op het pad. Jammer.
Soms kun je op een dag veel leren, ook van Twitter.
Zo ben ik er vandaag achtergekomen
dat het maken van zo’n ‘trui’ een naam heeft:
Wildbreien.
Er staat zelfs een artikel op Wikipedia over dit onderwerp:
Wildbreien is een relatief nieuwe vorm van tijdelijke street art waarbij personen lapjes in of aan elkaar haken, breien of naaien en die vervolgens door de stad verspreiden. Het idee is om publieke objecten te versieren, personaliseren en mooier te maken met de kleurrijke breiwerken. Deze brei-objecten kunnen bomen, lantaarnpalen, vuilnisbakken, kunstwerken of ander straatmeubilair sieren. Het inpakken van een voorwerp wordt bombing genoemd. Omdat kunstenaars vaak een spoor van breiwerken door de stad achterlaten wordt het ook wel graffiti knitting (graffitibreien) genoemd. Soms laat de maker een etiket achter op het breiwerk. Het voordeel van deze moderne vorm van graffiti is dat het eenvoudig te verwijderen is en daardoor tijdelijker van aard is. Van vandalisme is dus helemaal geen sprake al wordt daar door lokale autoriteiten wel eens anders over gedacht.
En als extra leuk weetje:
Het Nederlands Instituut voor Lexicologie noemt wildbreien het mooiste nieuwe woord van 2011.
Mijn voorbeeld uit Breda ziet er als volgt uit:
Toen ik vanochtend door het Valkenberg liep
werd ik verrast door een van de bomen die een trui aan had.
Gelukkig is de maker net zo’n grote liefhebber van Breda als dat ik ben.
Dit is de sluiting van de trui. Je ziet het is met zorg gemaakt.
Dit geeft een indruk van de grootte van de trui. Het is een hele lap. Daar zit wel een paar uur werk in, schat ik zo.
De grote vraag is natuurlijk:
wie is de maker en wat is het doel?
Maar ook zonder die informatie vind ik het al heel leuk!
Traditiegetrouw staat op het Kasteelplein in Breda
met het Jazz Festival Breda de Spiegeltent.
Vanochtend begon men met de opbouw.
Vanochtend. De eerste onderdelen werden geplaatst onder het genot van house muziek vanuit een van de wagens.
Vanavond kort voor 18:00 uur. Zo goed als af. Morgenavond zal hier al wel een eerste optreden zijn.
Gelijk na 4 en 5 mei is er heel wat in gang gezet
in het Valkenberg in Breda.
Ik zie mysterieuze bergen zwart en wit zand
en er hangt een zware lucht van kippestront (?).
En die lucht is niet het gevolg van de kippen en eenden
die er in het park rondlopen.
De bergen zand liggen bijvoorbeeld voor de Kadettenflat.
Maar ook dicht bij de ingang aan de stationskant.
Het lijkt wel of ze een nieuw stuk pad willen aanleggen (?)
De zwakkere delen van de grasvelden zijn bedekt met een laag mest (?)
Er kwam ook nog geel zand bij te liggen.
Voor mij is het nog een mysterie.
World Run podium op de Grote Markt.
Iedere zich zelf respecterende ziekte heeft een eigen sportevenement.
Vandaag is het de beurt aan de World Run.
Georganiseerd door een producent van een ongezond drankje.
Het bobo-plateau is gevestigd op het evenemententerrein
(De Grote Markt in Breda)
Daar staat ook een podium waar al vanaf 10:30 iemand staat te praten
tegen zichzelf en een microfoon.
De horeca in Breda zal er beter van worden.
Ingang naar het startdorp.
Het parcours langs de Haven.
Een paar deelnemers op het terrein van de KMA.
Voor de vlaggenparade begin ik afgelopen vrijdagavond. Bijna middernacht. Op de Grote Markt zuid (ja dat deel waar eerst geen muziek mocht zijn) is men al druk bezig met het opbouwen van de podia.
Vanochtend voor 09:45, Kasteelplein Breda, de hobbymarkt.
Het is nog niet te druk in het Valkenberg bij de vrijmarkt. Maar zonnig is het wel.
Alles klaar voor de parade.
De aankondiging.
De vlaggenmasten.
Die irritante meneer met die camera is van Omroep Brabant.
Charmant.
Publiek.
De vlag van Breda.
Het ‘nieuwe’ beeld van Willem van Oranje.
De spreuk om het standbeeld: Men hoeft niet te hopen om iets te ondernemen noch te slagen om te volharden.
De toespraken.
De burgermeester Paul Depla bij de vrijmarkt.
Nou ja, nacht, meer bij avond.
Hieronder de fontein van het Valkenberg kort voor
23:00 uur op woensdagavond.
Zie het maar als een aanloop naar de vrijmarkt aanstaande maandag.
Breda, Valkenberg.
Argusvlinder 