Voor alle klimaat wappies (wappie= een zonderlinge geestesgesteldheid waarbij men de weg kwijt is geraakt, of een zonderling persoon, een dwaalgeest of ‘gekkie’).
Boekband – Jackson Pollock stijl
Het idee is dus om met een haast blanke lijm en papier
een decoratie te maken die aan de binnenkant van het voorplat,
tussen de omslagen past.
In de decoratie komt een tekst.
In het voorplat het woord ‘groene’ en op het achterplat,
later, het woord ‘vingers’.
Het maken van de lijm begint met water in een afsluitbaar glas. Dat is een kwestie van de gebruiksaanwijzing volgen. Die transparante lijm heb ik gemengd met acrylverf. Een heel klein beetje wit en nog minder groen. Dat doe ik om er voor te zorgen dat je straks niet door de lijm het karton van de boekband kunt zien.
De tekst wil ik vormen met afficheletters. Houten letters die ik hier in de juiste volgorde heb gelegd. De letters komen twee-aan-twee te liggen, gecentreerd op het midden van de bovenste twee letters. De letters zijn vervolgens aan elkaar geplakt zodat ik ze als een stempel op de papier en lijmmassa kan leggen. Om er voor te zorgen dat ik straks de letters eenvoudig uit de decoratie kan pakken heb ik ze in een huishoudfolie gewikkeld (los zodat de massa zich overal tegen en tussen de letters kan voegen. Of dat gaat lukken weet ik natuurlijk nog niet).
Een eerste laagje lijm. Zoveel mogelijk uitgestreken in de mal.
Vervolgens de papierslierten aangebracht. Dit geeft nu een beetje een ‘Jackson Pollock’-effect.
Dan plaats ik de stempel in het midden van de decoratie. Indien nodig kan ik dit achteraf nog met verf kleuren. Maar eerst maar eens zien of ik op deze manier een dunne, redelijk passende decoratie kan maken.
De letters zet ik onder bezwaar of misschien beter: ik zet een redelijk gewicht op de letters zodat die in de massa komen te zitten en niet er boven op blijven drijven.
Dat was gisteren.
Omdat ik benieuwd ben of mijn plan gaat lukken ben ik
vandaag al even gaan kijken.
De massa droogt niet snel.
Het bezwaar sluit min of meer de hele decoratie af.
Daarnaast is in de werkplaats de temperatuur nog wel hoog
maar ook erg vochtig.
Je ziet wel dat de lijm al doffer wordt. Dat is een signaal dat het droogt. Maar het is nog lang niet droog genoeg om het te gaan uitpakken. Daarom heb ik het bezwaar er vandaag afgelaten. Hopelijk droogt het daardoor beter.
Breda Beach ruimt op
Papieren boekband
Gisteren heb ik de boekband onder bezwaar uit gehaald.
Het object op het voorplat zit goed vast naar mijn gevoel.
Tijd om te beginnen de boekband af te maken.
Daarbij is het de beurt aan de omslagen die nog niet
omgeslagen en vastgezet zijn.
Hier ben ik met een van de korte kanten bezig. De laatste kanten om de omslag te maken.
Dat ziet de binnenkant er zo uit. het boek is hoger dan een A4 en er past slechts een boekblok in dat 17,5 centimeter breed is. Dat boekblok ga ik op de pc en printer thuis maken. Dat is het idee.
Dit is de buitenzijde. Zo is hij nu door het raam van mijn werkplaats in de FutureDome te zien.
Denkend aan de platten, meer in het bijzonder de binnenzijde, heb ik het plan opgevat om met papier-mâché die binnenkant te gaan maken in combinatie met afdrukken van houten letters. Op deze manier zal de titel van het boek aan de binnenkant te lezen zijn. Om de papier-mâché te maken heb ik een stuk van een krant in smalle reepjes gesneden.Of dat allemaal gaat werken, met de geringe hoogte die beschikbaar is…..
Een eerste testopstelling van de afficheletters.
De opzet rechts is misschien moderner? Maar wat wordt nu de titel van dit boek?
Groene vingers.
De eerste mal. Ik zit nog te denken om de papier-mâché direct op het boek te maken. Maar ik weet het nog niet. Vermoedelijk ga ik aan de lijm wel een kleur toevoegen.
Tijd – beter goed gejat….
Misschien zijn er mensen die bij een eerdere foto
al hadden geraden waar het papier vandaan kwam.
Niet alleen het papier maar ook de bedrukking.
Laat ik maar eerlijk zijn en het onthullen.
Voor een van de proefdrukken voor de titel ‘Tijd’ gebruikte ik een papieren zakje van Pipoos. Geen idee meer waar ik het bij gekregen heb. Maar op al het papier kun je afdrukken maken.
Vanaf nu is het onderdeel van mijn gebedendoos met als thema Tijd, ook wel Doos van Pandora genoemd.
Tijd – de titel
Vorige keer had ik laten zien wat mijn ontwerp was
voor de titel van de gebedendoos of mijn Doos van Pandora.
Dat ontwerp kon ik vandaag gaan realiseren.
De moderne stukken ‘lino’ zijn op. Ik had stukken besteld om ervaring op te doen maar eigenlijk werkt linoleum net zo goed. Alleen is daar niet zo eenvoudig aan te komen. Van een adres waar ik een paar jaar creatieve bijeenkomsten heb bijgewoond heb ik nog stukken linoleum liggen. Hier zie je dat het ontwerp overgenomen is op het linoleum met behulp van carbonpapier. Dat werkt op linoleum prima maar bij die moderne materialen juist niet. Die snijden dan weer eenvoudiger.
Om de tekst nog even te controleren hou ik hem voor de spiegel (inderdaad op het toilet in de voormalige gevangenis). Ziet er prima uit. Bij het snijden heb je natuurlijk de vrijheid om details nog te corrigeren. Soms ontstaan er spontaan nog nieuwe vormen.
Dit zijn twee van de eerste proefafdrukken. He ziet dat de rechtse hoeken nog niet helemaal zijn zoals ik ze wil. Vooral aan de bovenkant. Daar staat tegenover dat het kleine driehoekje rechtsonder een welkome spontane aanvulling is.Terwijl ik de proefafdrukken maar kan ik eenvoudig de lino nog corrigeren.
Dit is de laatste proefdruk. Ik maak gebruik van een papieren zakje met een bedrukking die ik leuk kan gebruiken. Misschien komt dit nog wel ergens in de doos. Tijd om de titel op de deksel te zetten.
Drukken op textiel is weer iets heel anders. De inkt die ik hier gebruik is echt drukkersinkt. Kan zo op een pers gebruikt worden. Mooi diep zwart. Als de titel droog is lijkt me de doos gereed. Morgen alles nog even nalopen.
Papieren boekband
De bank vandaag onder bezwaar uit gehaald. De scharnieren nog eens goed gevouwen. De omslagen nog even gelaten voor wat ze zijn: los. Met schilderstape aan beetje de grenzen aan gegeven waarbinnen het papieren object zal worden gelijmd. Zo zal de afstand naar alle randen ongeveer gelijk zijn. Het object is niet perfect recht. Dat zal misschien verbeterd worden bij het op de boekband lijmen en dan het onder de boekenpers leggen van het totaal.
Vervolgens heb ik jet papieren object aan de achterkant goed ingesmeerd met boekbinderslijm (PVA). Helaas heb ik daar geen foto van want je kon mooi de structuur van de achterkant zien met die lijm erop. Vervolgens is het object op de boekband geplaatst. Dat is het moment waarop deze foto gemaakt is. Je kunt hier en daar aan de randen nog wat restanten van de witte lijm zien.
Na een klein uur heb ik hem uit de boekenpers gehaald om te zien hoe het gaat. De lijm was nog niet overal droog maar het onder druk zetten van het geheel in de pers had geen nadelige gevolgen.
Ontwerp voor tijd
Onderhoud van planten
Al een tijdje lees je hier berichtjes over een boekband
die ik aan het maken ben waar ik nog geen inhoud voor heb.
Nu de boekband is groen, de decoratie op de voorkant bevat
bladeren en takjes.
Dus om dan aan bloemen en planten te denken is natuurlijk
niet briljant.
Afgelopen weken vielen nog een paar dingen samen:
= onze cactus bloeide weer (Parodia magnifica)
= er is een serie berichten geweest over de muntthee
= mijn schoonmoeder gaf ons een artikel over onderhoudsvriendelijke
planten (ons (vermeend) gebrek aan groene vingers is
onder een breed publiek bekend).
Alle drie die gebeurtenissen leveren inhoud op voor een boekblok
dat het naast de inhoud ook van zijn uiterlijk zal moeten hebben.
Hier zijn een paar van de tekstblokken.
Het artikel komt denk ik uit een of ander huis-aan-huis blad. Uit het katern Woon & interieur.
Kunstvaria
Zandlevering
Is dit beeldrijm?
Tijdens de ochtendwandeling (een coronagewoonte) in het
centrum van Breda zie ik met enige regelmaat
nieuwe dingen.
Herinner je je misschien deze foto?
In de St. Janstraat, bijna op de hoek van de Molenstraat, daar zit een beertje op een stoel, achter het raam, de straat in het oog te houden. Natuurlijk niets mis mee. Eigenlijk erg leuk. Vanmorgen werd het nog leuker.
Dat ik het eerder niet had gezien, ik kan het me bijna niet
voorstellen maar goed vandaag viel het kwartje.
Een van de panden die het beertje (of het kleine beertje) in de gaten kan houden heeft de naam ’t Kleyn Beerken. Ik vind het schitterend gevonden. Geen idee of dit opzet is en wie op het idee gekomen is.
Is dit nou beeldrijm?
Papieren boekband wordt niet-papieren boekband
De combinatie plantdelen, lijm, verf, papier, water en karton
gaat toch maar niet dienen als een op zich zelf staande
papieren boekband.
Maar ik heb weer voldoende geleerd om binnenkort wel een
papieren boekband te maken.
Maar voor nu wordt het object onderdeel van een boekband
bekleedt met Arbatex.
Het zal een decoratie worden op de voorkant van een boekband waarvoor ik de inhoud nog moet bedenken. Maar dat gaat wel lukken. Alleen het formaat zal een beetje afwijkend worden: hoger en smaller dan A4.
De basis voor de boekband is gereed. Op de hier getoonde manier zal het rode object met de plantendelen dan op de voorplat bevestigd worden.
Voor nu ligt de boekband nog zonder rood object
onder bezwaar.
Groei- en bloei-avontuur: de thee
Het planten en bijhouden van de muntthee was een soort van avontuur waar ik veel plezier aan beleefde al was het maar om foto’s zoals hierboven te kunnen maken met een belangrijke rol voor zon en schaduw.
De vraag werd langzaam actueel: wanneer kun je er thee van zetten. Zoals je kunt zien begon er al af en toe een blad af te vallen. Dat was niet de bedoeling.
De plant kreeg ook een beetje het karakter van een klimplant die gaat slingeren en over de grond gaat groeien bij gebrek aan obstakels waar hij tegen aan kan groeien. Daarnaast begonnen blaadjes van kleur te veranderen: niet fris, hard groen maar flauw. Misschien hoort dat allemaal zo wel maar het is toch anders dan de munt die ik op de markt zie liggen. Zou de grond uitgeput zijn?
Tijd om te oogsten (denk ik).
De belofte is er nog steeds.
De smaak? Een beetje flets. Als ik nog een glas muntthee wil drinken pak ik het toch anders aan.
Tijd
Het idee iets te doen met de stof van een blouse,
bijvoorbeeld om te gebruiken als boekbindlinnen,
had ik al veel langer.
Maar er kwam maar geen boek voorbij waar het in paste.
Nu is er door gebedendoos of doos van Pandora.
Maar niet zonder extra decoratie. Dus heb ik eerst de te bedrukken ruimte ingekaderd. Met schilderstape. Eenvoudig te verwijderen en het laat geen sporen na.
Het beeld is analoog aan de bedrukking van de bodem, zowel in als aan de buitenkant van de doos. Nu kan de doos beplakt gaan worden.
Intussen is de deksel beplakt, heeft de deksel in de boekenpers gezeten en zijn ook de randen beplakt. Zou er nog een titel bij moeten?
Papieren boekband
Dit is de papieren boekband zoals die onder bezwaar uitkomt. Mijn versie van een papieren boekband bevat veel lijm en acrylverf. Heel dik heb ik hem ook niet gemaakt. Het gevolg is dat hij een beetje flexibel blijft aan de randen. Daarom heb ik het idee opgevat om dit object te gebruiken als de voorzijde van een boek. Zo in zijn geheel.
Maar ik had een keer aangegeven dat een van de inspiratiebronnen
voor dit werk een boek was.
Vorige week zag ik iemand een boek aanbieden met een titel
die me interessant leek: Boekbanden in papier, Nationale wedstrijd
Nederlandse Handboekbinders en Boekbandontwerpersgroep, 1985.
De redactie van het boek is gedaan door Elizabet Nijhoff Asser en
Lotje van der Peet.
Het boek bevat afbeeldingen in kleur van de prijswinnende boeken,
deelnemende boeken die geen prijs ontvingen, zwart-wit foto’s en
soms alleen een beschrijving.
Als ik er zo doorheen blader zie ik veel bekende namen.
Dit is het boek dat snel in de brievenbus zat: Boekbanden in papier, Nationale wedstrijd
Nederlandse Handboekbinders en Boekbandontwerpersgroep, 1985.
Het boek heeft een losse stofomslag gemaakt uit Meuse lichtgrijs met een eenzijdige fijne linnenpersing (200 gram/m2). Het boekblok is gedrukt op Orion ivoor, 135 gr/m2. Het boek zelf heeft een blauwe omslag, Inferno hemelsblauw, 290 gram/m2.
Een van de deelnemende boekbinders heb ik ooit ontmoet.
De beschrijving van de boekband (die veel mooier zal zijn
als die van mij) was een van mijn inspiratiebronnen.
Mevrouw Ada Teitler-Verwey had een boekband ontworpen en gemaakt voor ‘Over wol en plantaardige verven’. Dat en het feit dat al het gras gemaaid werd op de locatie waar ook mijn werkplaats is, leidde tot mijn boekband. Haar band had ze gemaakt uit ‘Japans papier over gedroogde bloemen, grassen en wollen draad’.
Intussen heb ik nog een klein probleem.
Als ik mijn object tegen het licht hou, zie je duidelijk,
dat er hier een daar een gat of dunne plek is.
Daar moet ik nog iets aan doen.
Mijn papieren boekband in spé met dunne plekken. De binnenkant met het gaas levert overigens ook een interessant beeld op. Als ik de uiteindelijke boekband ga maken zoals ik nu in mijn hoofd heb ga je dat niet meer zien.
Wordt vervolgd.
Ook de onderkant
De keukenrolhouder wordt steeds mooier.
Hij wordt een aantal keren geverfd om het gat wat er in zat
te verbergen voor het oog.
Maar ook het opstaande rondhout heeft een paar likken verf nodig. Dat hout was nog onbewerkt.
Als hij opgedroogd is kan ik hem morgen meenemen naar mijn ouders.
Ook de onderkant wordt geverfd. Al beperk ik dat tot nu toe tot 1 laagje.
Wat wij zagen
Van het boekenweekgeschenk van dit jaar werd ik niet echt blij.
De onderwerpkeuze is goed.
Zonder dit cadeau zouden veel mensen niet weten van het
bestaan van content beheerders (content moderator).
Maar dat vak bestaat.
Het boek is te veel geschreven vanuit een afkeurend perspectief.
Op iedere pagina ervaar je de weerzin tegen een beroep
in de social media machine.
Maar voor veel mensen zal het gewoon een modern beroep zijn,
niet meer enerverend of saai als bijvoorbeeld vakkenvuller of
administratief medewerker of timmervrouw.
Deel je de weerzin van een dergelijk beroep niet met
Hanna Bervoets, dan blijft alleen een heel dunne verhaallijn
over complotdenkers over.
Hanna Bervoets, Wat wij zagen.
Parodia Magnifica
Ik vrees dat de harde regens aan het begin van deze week de bloem in de knop geraakt heeft. De bloem is eigenlijk maar één keer echt open gekomen. Daar heb ik gelukkig een foto van.
De bloembladeren van de Parodia magnifica zijn heel kwetsbaar maar door de eenvoud ook prachtig.
In de avond gaat de bloem dicht. Dan hoop je dat hij morgen weer opent.
Maar bij deze bloem is dat niet meer aan de orde.
Misschien dat er later dit jaar nog een knop volgt?










































































