Nog een voorbeeld van een tempel in Laos.
Ook hier verandert in een museum en ook hier
mag je in het centrale gebouw (de sim) geen foto’s maken.

Sisaket is een plaats die vierhoekig is, in het midden staat de feitelijke tempel. Het terrein is ommuurd en in de muren zijn Boeddha’s te zien. Niet een paar maar honderden.

Sisaket museum it was built in 1818 AD during
the reign of the King Anouvong, the last king of the Lao
Lanexang kingdom (Vientiane).
After construction completed it is about 10 years the foreigner has
agression and destroyed the Lao Lanexang (Vientiane)
After the war was over the Lao people has conservation
and restoration in the same architecture style
Sisaket Museum has restoration in 1935 AD as we have
seen at the present

De Engelse vertaling loopt niet lekker daarom heb ik bij het afbreken
van de regels het origineel maar aangehouden.
Grofweg staat er dat de tempel in 1818 is gebouwd tijdens de regeerperiode
van koning Anouvong, de laatste koning van het koninkrijk ‘rond’ Vientiane.
Sindsdien is de tempel een aantal malen gerestaureerd onder andere
omdat de tempel (net als de rest van Vientiane) was vernietigd
door de vijand.

Hier zie je een klein deel van de vele Boeddhabeelden die er in de ommuring staan.

Dit is het centrale tempelgebouw of Sim.

Er is veel aandacht geweest voor de dakconstructies.

Behalve de grote beelden zijn er heel veel nissen met daarin Boeddhabeeldjes.

De sim heeft een rij kolommen aan de buitenkant waardoor een gallerij of veranda ontstaat. De feitelijke tempel heeft stenen muren. Dit is een detail van een van de hoeken van de tempel.

Detail van de decoratie van een deur.

Een deur in de buitenmuur van het complex.

In de centrale tempel mocht je niet fotograferen maar er lag een boek met prachtige foto’s. Daarin stond bijvoorbeeld de volgende tekst.

Sim

 

The Sim is the central building of the vat (of Wat= tempel), reserved for use by monks.

 

The Sisaket sim is unusual in that it faces south instead of east, and that it is not parallel to the course of the river, thus following neither the Lao nor the Buddhist traditions for the placement of a sim in a vat.
The sim is a single room encircled by a verandah and a double row of columns.
Eight sema, stone markers, fix the limits of this sacred space.

 

The ceiling is decorated with relief moldings.
Inside each geometrical figure are nine pendants symbolizing lotus flowers.
This form of decoration was a new element in Lao religious architecture at the beginning of the 19th century, although it had been popular with the Siamese since the late 18th century.
It is reminiscent of ceilings of the chateaux of the Loire Valley in France.

 

The walls are carved with numerous niches which originally contained hunderds of cast silver Buddha statues, again recalling the miracle of Sravasti.
The silver statues have been replaced with gilded clay ones.

 

Between the windows, large fragments of the original murals have survived.
They illustrate the story of Prince Pookkharabat who won numerous battles using his magic fan before becoming a bodhisattva.

Dit is een deel, de bovenkant, van de decoratie rond de ramen in de sim. Je ziet hier ook een klein deel van de constructie van het dak.

Dit is de onderkant van zo’n raam.

De decoratie van de ramen zitten helemaal verstopt in de veranda rond het tempelgebouw.

Dit is een foto uit het eerder genoemde boek. De foto is gemaakt nadat de restauratie van de eerste muurschilderingen gereed was.

Een andere foto uit het boek met een detail van de muurschilderingen.

Er waren allerlei toeristen.

In de buurt van de tempel stonden nog wat interessante gebouwen.

Allemaal met balpen getekend.