Aan het eind van de klim…..

…komt de hoofdtempel van Wat Phou (Vat Phou) in zicht.
Daar pak ik de draad weer op.

DSC_3390LaosChampasakVatPhuHoofdtempel

Een eerste blik op de hoofdtempel van Vat Phu in Champasak in Laos. Door kenners van het Khmer-rijk of Angkor-rijk wordt dit als de plaats aangewezen waar het Khmer-rijk begon.


Wikipedia zegt het zo:

Het tempelcomplex is gesticht in de 9e eeuw door Jayavarman II en was kortstondig de hoofdstad van het Khmer-rijk. Het hindoeïstische aspect van Wat Phou is ongewoon in het Angkoriaanse Rijk.

DSC_3391LaosChampasakVatPhu02


DSC_3391LaosChampasakVatPhu01

Dit is de volledige deurpost/dorpel waarvan de vorige foto een detail is. Volgens de catalogus van het museum is dit: Krishna trekt de naga/slang Kâliya uit elkaar. Eerste helft 11e eeuw.


DSC_3392LaosChampasakVatPhu


DSC_3393LaosChampasakVatPhu

De wandeling/klim naar boven was meer dan de moeite waard.


DSC_3394LaosChampasakVatPhu


DSC_3395LaosChampasakVatPhu


DSC_3396LaosChampasakVatPhu

Vishnu op Garuda.


DSC_3397LaosChampasakVatPhu


DSC_3398LaosChampasakVatPhu


DSC_3399LaosChampasakVatPhu

Indra op Airâvata.


DSC_3400LaosChampasakVatPhu

Het dak van het gebouw vertoond heel wat gaten maar dat stopt de mensen niet er toch een tempel van te maken.


DSC_3401LaosChampasakVatPhu

Met beelden, groot en klein, rustiek of druk, van een kleur of heel bont.


DSC_3404LaosChampasakVatPhu


DSC_3405LaosChampasakVatPhu

Rond de hoofdtempel is nog van alles te zien. Zo zijn onder/tegen de schuine kanten van de grote keien waaruit de berg bestaat ook plaatsen waar men goden kan vereren.


DSC_3406LaosChampasakVatPhu


DSC_3407LaosChampasakVatPhu

Tussen de benen van een groot grijs beeld staan dan weer een hele reeks heel kleurrijke beeldjes.


De wandeling gaat nog verder, om dan weer even
terug te komen bij de hoofdtempel.
Maar daar meer over in mijn volgende blogpost.

Indra op een driekoppige olifant, Banteay Srei, Angkor

DSC_1804BanteauSrei00

Waarschijnlijk is dit de afbeelding van Indra op de driekoppige witte olifant, Airavata.


Met deze korte serie foto’s ben ik weer terug bij
Banteay Srei, een van de vele tempels in Angkor.

DSC_1804BanteauSrei01

Detail van Indra.


DSC_1804BanteauSrei02DeFamilieOlifant

Airavata, de driekoppige olifant.


DSC_1804BanteauSrei03EenWaterballet

Dit fantastische waterballet maakt deel uit van dezelfde partij.


DSC_1805BanteaySrei00

Deze grote afbeelding bevindt zich onder de vorige. Het is de bosbrand in het Khandava bos. Het waterballet eerder was een poging om regen te maken en de bosbrand te stoppen. De brand is aangestoken door de god Agni om de naga Taksaka te doden. Krishna en zijn broer Balarama stellen zich op aan weerszijde van het bos om de dieren tegen te houden zodat ze niet kunnen vluchten en om met hun pijlen de regen te stoppen.


DSC_1805BanteaySrei01

De dieren en mensen die in het Khandava bos wonen.


DSC_1805BanteaySrei02

Vogels schieten weg.


DSC_1805BanteaySrei03

Een aapje en een van de boogschutters.


DSC_1806BanteaySreiDeDetailsZijnOverweldigend

De ‘bibliotheek’ waarop deze afbeeldingen te zien zijn.


Banteay Srei, Angkor

De oppervlakte van deze niet-koninklijke tempel
is relatief klein. De gopuras zijn relatief klein,
Het bouwplan is eenvoudig: een weg leidt naar een vierkant,
ommuurd gebied met daarbinnen kapellen.
De versiering is overdadig.
Iedere centimeter is bedekt.
Je kijkt je ogen uit.
Vandaag een eerste serie foto’s.
Ze zijn vooral van de weg naar de tempel.

Er zijn veel toeristen die dag.
Vooral Japanse toeristen.
Dat maakt foto’s maken al moeilijk maar
dan is er ook nog de felle zon.
Je mag niet overal lopen dus sommige foto’s hebben een
lichtinval die ik liever niet gezien had.

DSC_1770BanteaySreiEenDeurInVolleGlorie

Direct zie je de typische versiering van de deuren. Zowel de deurstijlen, soms rijk gebeeldhouwde pilaren alsook de ruimte boven de deur. Het beeldhouwwerk gaat soms bijna verder dan een strikt relief. Sommige elementen worden bijna driedimensionaal uitgevoerd. Het doet bijna barok aan als dat geen aanduiding was voor westerse kunst.


De hier gebruikte restauratietechniek heet ‘anastylosis’.
Een manier van werken die niet zonder nadelen is.

Wikipedia:

Anastylosis (from the Ancient Greek: αναστήλωσις, -εως; ανα, ana = “again”, and στηλόω = “to erect [a stela or building]”) is an archaeological term for a reconstruction technique whereby a ruined building or monument is restored using the original architectural elements to the greatest degree possible. It is also sometimes used to refer to a similar technique for restoring broken pottery and other small objects.

Anastylosis has its detractors in the scientific community. In effect, the method poses several problems:

  1. No matter how rigorous preparatory studies are, any errors of interpretation will result in errors, often undetectable or incorrigible, in reconstruction.

  2. Damage to the original components is practically inevitable.

  3. An element may be, or may have been reused in, or may have originated in, different buildings or monuments from different periods. To use it in one reconstruction obviates its use in others.

Helaas kon ik deze tekst niet in het Nederlands vinden.
Maar het komt neer op een restauratietechniek die bij
een ruine de overgebleven delen zoveel mogelijk hergebruikt
om een reconstructie te maken.

Nadelen zijn dat zelfs bij een goede voorbereiding,
er fouten gemaakt worden die je niet snel zult zien.
Daarnaast zal er altijd origineel materiaal verloren gaan.
Dat lijkt me het belangrijkste argument.
Dan kom je ook nog op het punt dat vondsten op zich
hergebruikt kunnen zijn geweest van eerdere bouwprojecten.
Iets wat je verwerkt in reconstructie ‘B’ kan niet
gebruikt worden bij de reconstructie van ‘A’.

Gevolg is wel dat je een heel mooie indruk krijgt
van hoe het misschien had kunnen zijn.
In dit geval zijn een deel van de originele beelden
vervangen. De originele beelden zijn in Phnom Penh
of andere verzamelingen.

DSC_1771BanteaySreiDezelfdeVoorstellingKomtVakerTerug

Detail van de versiering boven de deur. Als ik de gids goed interpreteer is dit een afbeelding van Indra op de olifant met drie hoofden, Airavata.


DSC_1772BanteaySrei

De tempel is geconsecreerd (plechtig in gebruik genomen) op 22 april 967. (Is dus 1050 jaar oud)


DSC_1773KapiteelLangsDeKantVanHetPad

Kapiteel langs de kant van de weg.


DSC_1774ToegangspadNaarHetTempelcomplex

Gezicht op de weg met de grensstenen die de weg markeren.


DSC_1775BanteaySreiZoDelicaat


DSC_1776BanteaySreiKopVanEenFantasieDier

De kop van een fantasiedier. We zullen hem nog vaak zien. Misschien heeft hij een naam. De wereld van het Hindoeisme is nog greotendeeld een mysterie voor mij.


DSC_1777BanteaySreiDeur


DSC_1777BanteaySreiDeurDetail

Narasymha grijpt Hiranyakasipu.


Wikipedia:

Narasimha (man-leeuw) is beschreven als de vierde avatara (incarnatie) van Vishnoe in de oudere teksten van het hindoeïsme. Hij heeft een menselijk onderlichaam, het bovenlichaam van een leeuw en heeft ook de klauwen en de kop van een leeuw.

DSC_1779BantaeySreiDergelijkePrachtigeKolommenZieJeOokInIndia

Details van een deurstijl.


DSC_1780BanteaySreiHetOmmuurdeComplex

Daar ligt dan de tempel Banteay Srei. Binnenkort meer.