India 24/25: Delhi, dag 5 – National Museum III

Het vervolg van mijn route door dit uitgebreide museum over India

DSC01186IndiaNewDelhiNationalMuseumEarlyHarapanCeramics(BichromeandPolychrome)C3000-2800BCESothiNalAndDhalawanDSC01185IndiaNewDelhiNationalMuseumTheIndusSaraswatiRiveValleyCicilizationTxtDSC01187IndiaNewDelhiNationalMuseumEarlyHarapanCeramics(BichromeandPolychrome)C3000-2800BCESothiNalAndDhalawan

India, New Delhi, National Museum, Early Harapan ceramics (bichrome and polychrome), circa 3000 – 2800 BCE, Sothi, Nal and Dhalawan.


Op het eerste gezicht zien deze schalen er maar simpel uit.
Er zit nauwelijks kleur is.
Alleen ze zijn bijna vijfduizend jaar oud!
Kijk eens naar de eenvoudige maar heel effectieve versiering.
In de herhaling van een eenvoudige vorm zit een enorme kracht.
Als ik bij een volgende boek geen idee heb voor de boekband
dan weet ik dat ik deze ontwerpen prima kan gebruiken.

DSC01189IndiaNewDelhiNationalMuseumHumanFigurinesC2500-2000BCEHarappanCivilization

Human figurines, circa 2500 – 2000 BCE, Harappan Civilization. De grote ogen maken het zulke aandoenelijke beelden.

DSC01190IndiaNewDelhiNationalMuseumHumanFigurinesC2500-2000BCEHarappanCivilization


DSC01192IndiaNewDelhiNationalMuseumAnimalFigurinesBullTeracottaC2500-2000BCEHarappaMohenjoDaroLothal

Animal figurines, Bull, terracotta, circa 2500 – 2000 BCE, Harappa, Mohenjo-Daro, Lothal.


DSC01193IndiaNewDelhiNationalMuseumAnimalFigurinesClimbingMonkeeTeracottaC2500-2000BCEHarappaMohenjoDaroLothal

Animal figurines, Climbing monkee, terracotta, circa 2500 – 2000 BCE, Harappa, Mohenjo-Daro, Lothal.


Ik hou de schrijfwijze Mohenjo-Daro aan. Die gebruikt het museum ook.
Natuurlijk zie ik op andere plaatsen ook wel ‘Mohenjodaro’.

DSC01195IndiaNewDelhiNationalMuseumTransportSystemHarapanPeiodC2700-2000BCETerracottaAndBronze

Transport system, Harapan peiod, circa 2700 – 2000 BCE, terracotta and bronze.


DSC01197 01 IndiaNewDelhiNationalMuseumStaningFigureOfMotherGoddessC2700-2000BCEMatureHarappan

Een ingewikkelde hoofdtooi.
Vrouwen die een maand dragen op hun hoofd,
zie je ook vandaag nog in India.
Maar deze mand of manden zijn ingewikkeld.
Rond de mand zit een soort van riem met een sluiting.
Is het pure decoratie of is het functioneel?
Het hoofd verdwijnt bijna onder de mand.
Toch zijn ogen, neus en mond op de foto te herkennen.
De vrouw draagt een soort dubbele sjaal om haar hals of
kan ik daar meer een halssieraad in zien?
Ze draagt ook zeker een halssieraad.
Dat maakt dat ik nog meer twijfel over de dubbele sjaal/halssieraad.
Fascinerend.

DSC01197 02 IndiaNewDelhiNationalMuseumStaningFigureOfMotherGoddessC2700-2000BCEMatureHarappanDetail

Standing figure of a mother goddess, circa 2700 – 2000 BCE, mature Harappan. Detail.


DSC01201IndiaNewDelhiNationalMuseumStorageJarC2700-2000BCEMatureHarappanPeriodChanhudara

Storage jar, circa 2700 – 2000 BCE, mature Harappan period, Chanhudara.

DSC01200IndiaNewDelhiNationalMuseumStorageJarC2700-2000BCEMatureHarappanPeriodChanhudaraHetBeterePuzzelwerk

Dat is het betere puzzelwerk geweest om deze voorraadkruik weer in elkaar te zetten.


DSC01203IndiaNewDelhiNationalMuseumBronzeImagesToyBullC2000BCEDaimabadMaharashtra

Bronze images, toy bull, circa 2000 BCE, Daimabad, Maharashtra.


DSC01204 01 IndiaNewDelhiNationalMuseumBronzeImagesC2000BCEDaimabadMaharashtraDSC01204 02  IndiaNewDelhiNationalMuseumBronzeImagesC2000BCEDaimabadMaharashtraDSC01204 03  IndiaNewDelhiNationalMuseumBronzeImagesC2000BCEDaimabadMaharashtra

Wat ik zo leuk vind aan die laatste voorwerp,
is dat er op de dissel, de in West-Europa
meestal houten balk tussen de paarden voor een wagen,
een dierfiguur staat.
Hier staan geen paarden maar runderen voor de wagen
maar de functie van de dissel is niet anders.

Zou het een versiering zijn of is dat het huisdier?

Een god in balans

Over het zien zonder begrijpen in Museum Rietberg

De mythische wereld van het Hindoeïsme is buitengewoon rijk.
Langzaam begin ik elementen in de afbeeldingen te herkennen,
al kan ik ze niet echt ‘lezen’.
Toch probeer ik telkens vast te stellen wat ik zie.
Steeds opnieuw ga ik op zoek naar nieuwe informatie.
Wat blijft, is mijn artistieke bewondering.

DSC05385ZürichRietbergMuseumGodShivaAsArdhanarishvaraAManWhoIsHalfWomanIndiaTamilNaduCholaDynasty12th-13thCent

Zürich, Museum Rietberg, God Shiva as Ardhanarishvara, a man who is half woman, India, Tamil Nadu, Chola Dynasty, 12th – 13th century.

De stier (Nandi) is er onmiskenbaar aanwezig.
Nandi is het rijdier van Shiva en symboliseert kracht en toewijding.
Hij kijkt omhoog naar de godheid.

De persoon lijkt aan de rechterkant een vrouw,
oorsieraad, borst en sari.
Dat is de kant van Parvati.

Links is het een man.
naakt oor, platte borst, korte lendendoek.
Shiva.

Dat is ook wat de naam Ardhanarishvara zegt:
– “Ardha” = half
– “Nari” = vrouw
– “Ishwara” = heer
Gecombineerd betekent dat dan de god die half vrouw is.
Een symbool van eenheid en complementariteit.

DSC05386ZürichMuseumRietbergGodShivaAsArdhanarishvaraAManWhoIsHalfWomanIndiaTamilNaduCholaDynasty12th-13thCent

Verder is het beeld vooral sierlijk.
Sieraden aan hals, armen en gordel.
Vier armen.
De lotus voor de kijker rechts.
Links herken ik niet de drietand of trommel,
die zo typisch zijn voor Shiva.

DSC05387ZürichMuseumRietbergGodShivaAsArdhanarishvaraAManWhoIsHalfWomanIndiaTamilNaduCholaDynasty12th-13thCent

Zijn de ogen gesloten?
Glimlacht het beeld?
Hoe het gezicht spreekt is belangrijk bij dit soort beelden
maar voor mij moeilijk te interpreteren.
Zeker omdat het gezicht beschadigd is.

Het is een moeilijk beeld.
Ik heb niet vaak deze uitvoering van een beeld
van Shiva en Parvati gezien.

Over de schenker van het beeld kon ik geen informatie vinden.
Nog een extra mysterie.

Een goddelijke versmelting
Het beeld van Ardhanarishvara stamt uit de Chola-dynastie (9e–13e eeuw), een periode waarin Zuid-India een ongekende bloei kende op het gebied van kunst, religie en filosofie. De Chola’s waren toegewijd aan Shiva en maakten deel uit van een religieuze stroming die het Shaivisme wordt genoemd — de verering van Shiva als hoogste god. Aanhangers van deze stroming worden Shaivieten genoemd.

Binnen hun artistieke traditie kreeg Ardhanarishvara een bijzondere plaats: een god die zichzelf toont als man én vrouw, Shiva én Parvati in één lichaam. Deze voorstelling is niet zomaar een visuele curiositeit. Ze verbeeldt een diep filosofisch idee: dat het goddelijke de dualiteit overstijgt. In het hindoeïsme zijn Purusha (bewustzijn, mannelijk) en Prakriti (energie, vrouwelijk) samen verantwoordelijk voor de schepping. Ardhanarishvara is hun versmelting — een symbool van kosmische balans.

Wat in de 12e eeuw een spirituele en metafysische boodschap was, krijgt vandaag een nieuwe lading. In een tijd waarin vragen over genderidentiteit, non-binariteit en inclusiviteit centraal staan, biedt Ardhanarishvara een eeuwenoud alternatief voor rigide hokjesdenken. Het beeld stelt dat mannelijk en vrouwelijk niet tegenover elkaar staan, maar elkaar aanvullen. Het goddelijke is niet óf het een óf het ander — het is beide.


India 24/25: Delhi, dag 5 – Van Grachten tot Ganges, een bliksemschicht zonder naam

Over hoe een raadselachtig koperen figuur me volgde van Amsterdam naar Delhi

Als je al een tijd geïnteresseerd bent in kunst
dan word je steeds weer opnieuw verrast.
Maar de verrassing komt wel in verschillende smaken.

Soms krijg je eindelijk de kans goed te zien
hoe Van Gogh met ogenschijnlijk eenvoudige streepjes verf
een landschap kan wegzetten dat ademt en leeft.

Soms zie je een tekening gemaakt door Michelangelo, zo accuraat
dat je verwacht dat de persoon op de tekening zo op je toe komt stappen.

Af en toe zie je een voorwerp dat je niet kunt plaatsen
en dat je blik vasthoudt.
Wat is dat waar ik naar kijk?
Je ziet een beeldtaal die je volkomen onbekend is.
Okay, het is van koper, dat staat op het kaartje.
Maar een mens is het niet.
Het lijkt er wel op: twee uitlopers die lijken op benen,
de ‘armen’ rollen zich naar beneden alsof ze skeletloos zijn.
Schouders en hals ontbreken, de romp lijkt meteen
over te gaan in een vorm die op een hoofd lijkt.
Aan de bovenkant van, laat ik het even een hoofd noemen,
steekt een randje uit naar voren.
Die rand is het enige dat het voorwerp driedimensionaal maakt.
De rest is volkomen vlak.

DSC00709RijksmuseumAziatischBronsAntropomorfeFiguurGangesvlakteIndiaCa1600-1800VChrKoper

Amsterdam, Rijksmuseum, Aziatisch brons, Antropomorfe figuur, Gangesvlakte, India, circa 1600-1800 voor Christus, koper. Nice, Musee Departemental des arts Asiatiques.


Waarom is dat belangrijk?
Het voorwerp dat ik in Amsterdam zag in de tentoonstelling
Asian Bronze, dateert van circa 1600 – 1800 voor Christus.
Het is gemaakt van koper. Brons is een mengsel van koper met tin.
Het komt uit India.
Nauwkeuriger dan Gangesvallei is de aanduiding voor de vindplaats niet.
Grootte: 45 x 38 x 2 cm.

IMG_8068AmsterdamRijksmuseumAziatischBronsAntropomorfeFiguurGangesvalleiIndiaCa1500-1000VChristusKoper45x38x2cmNiceMuseeDepartementalDesArtsAsiatiques

De mensachtige figuur sierde zelfs de omslag van decatalogus. Best een gewaagde keuze.


Ook al lijkt het heel eenvoudig ten opzichte van de zeer
complexe bronzen beelden verderop in de tentoonstelling.
Als je nog nooit een koperen voorwerp gemaakt hebt, dan moet
je nog wel wat obstakels overwinnen.

De oudste bekende techniek om koper te bewerken (9000 – 8000 voor Christus)
bestond uit het kloppen van het gevonden mineraal
tot bijvoorbeeld een kraal of een speld.

Later gebruikte men koper vanwege de kleur als pigment.
Voor make-up en schilderingen (Egypte).
Wij kennen vooral de groene oxidatie aan koperen leidingen
of aan koperen gebruiksvoorwerpen.

Het smelten van koperhoudende mineralen en vervolgens
gieten in een mal ontstaat rond 5000 voor Christus.
In Iran.

Maar koper bleek niet zo sterk. Pas toen ontdekt werd dat
koper samen met tin een sterker materiaal, brons, opleverde,
ging men bronzen voorwerpen maken.
In Azië gebeurde dat rond het einde van het derde millennium.

Alleen was tin niet zo rijkelijk voorhanden als koper.
Daardoor blijft men in het stroomgebied van de Ganges
nog lang vooral koper gebruiken om voorwerpen te maken.

De eerste giettechniek was de open mal.
Je maakt een vorm in bijvoorbeeld klei waarbij de bovenste helft open blijft.
Giet daar vervolgens de gesmolten koper in en laat het afkoelen.

De volgende stap was het combineren en samenvoegen van los gegoten delen.

Later (2500 – 1750 voor Christus) ontstaat de verlorenwasmethode.
Die maakt het mogelijk een complexere vorm in één keer te gieten.

De informatie in de catalogus spreekt zich niet uit
over hoe het antropomorfe figuur gemaakt is.

IMG_8069AmsterdamRijksmuseumAziatischBronsAntropomorfeFiguurGangesvalleiIndiaCa1500-1000VChristusKoper45x38x2cmNiceMuseeDepartementalDesArtsAsiatiques

Afbeelding uit de catalogus van het Rijksmuseum.


Van alle voorwerpen op de tentoonstelling bleef deze figuur me het meest bij.
Die raadselachtige vorm en onbekende oorsprong en functie.

Zo anders, niet eerder gezien. Niet in een museum, niet in een boek
en ook niet op internet.
Dat wringt.

Dan bezoek je nietsvermoedend het National Museum in New Delhi.
Daar spreekt men plots van Koperschatten en zie je niet één
maar meerdere van deze antropomorfe figuren.
Ook één waarbij de ‘arm’ naar boven oprolt in plaats
van naar beneden.

DSC01207 01 IndiaNewDelhiNationalMuseumAntropomorphicFigures

India, New Delhi, National Museum, Antropomorph figures. Soms valt het niet mee de foto te maken die ik wil. Van de drie foto’s maakte ik 6 afbeeldingen voor bij dit bericht. Op de foto hierboven zie je de setting in het museum.

DSC01207 02 IndiaNewDelhiNationalMuseumAntropomorphicFigureSmall

Dit lijkt een incompleet exemplaar.

DSC01208 02 IndiaNewDelhiNationalMuseumAntropomorphicFigureOneArmUp

Twee kleinere exemplaren waarbij van één de arm omhoog wijst. Deze zijn ook met een patroon bewerkt.

DSC01208 01 IndiaNewDelhiNationalMuseumAntropomorphicFigureDSC01206IndiaNewDelhiNationalMuseumCoppeHoardsTxtDSC01209IndiaNewDelhiNationalMuseumAntropomorphicFigure


De meeste achtergrondinformatie in dit bericht is gebaseerd
op de tekst in de catalogus door William Southworth (Conservator
Zuidoost-Aziatische Kunst bij Rijksmuseum Amsterdam).

Achteraf vind ik de volgende tekst interessant in de Amsterdamse catalogus:

Toen deze menselijke figuren in de 19e eeuw voor het eerst werden gevonden,
beschreef men ze vaak als een vajra, de bliksemschicht die de oude vedische god Indra als wapen hanteerde.
Omdat slechts heel weinig voorwerpen uit deze koperdepots slijtsporen vertonen en ze bovendien nogal zwaar zijn – tot wel 5 kilo per stuk – is het niet waarschijnlijk dat ze als wapens zijn gebruikt.

Maar dat Indra de bliksemschicht als wapen gebruikte,
is dat niet juist wat ze tot religieuze voorwerpen maakt?


India 24/25: Delhi, dag 5 – National Museum I

Te beginnen met mij dagboekaantekeningen

IMG_8061 IndiaDagboek

Mijn dagboek heb ik met veel plezier gemaakt en ik heb hem ook goed gebruikt. Nu is het een schatkist met vooral al de bonnetjes en kaartjes.

IMG_8062 IndiaDagboek

Voor de kaartjes had ik speciale bladzijdes voorzien met extra ruimte in de rug. Het bleek nog te weinig maar was al beter als een notebook uit de winkel vol stoppen met al de kaartjes. Op deze manier bleef de vorm van het boek beter behouden.

IMG_8063 ToegangskaartjeIndiaNewDelhiNationalMuseim

21/11/2024
Vandaag een eenvoudige dag.
Één museum: National Museum.
Ze hebben een bijzondere collectie stenen beelden en reliefs,
maar ook een collectie bronzen beelden. Super!
Ik was de eerste klant van de dag.
Mijn kaartje is aangemaakt om 10:03:xx.
Dat had nog eerder gekund als de muis van de pc van de kaartverkoop gewerkt had.

Ook heel speciaal is de collectie uit Dunhuang.
Aurel Stein ging op expeditie vanuit India (met financiële steun van India en de Britten).
Zijn ‘vondsten’ zijn dan ook tussen National Museum en het British Museum gedeeld.

Waar ik in Londen onlangs vooral teksten zag en enkele schilderingen op zijde en papier,
zag ik in Delhi vooral veel schilderingen.
Niets op papier.
Er hingen misschien wel 50 voorwerpen.
Prachtig.

Ook vandaag kwam er niets van een lunch.
Maar het eten smaakt toch te goed.
Dus dat komt wel goed.

DSC01168IndiaNewDelhiNationalMuseumTempleChariotTxt

This magnificent five-tier wooden temple chariot, dedicated to Pandanallur Sri Adikesavaperumal (Lord Vishnu), comes from Tamil Nadu in South India.
It was crafted in the mid 19th century by ‘Shri Pasupati Achari’ and his son under the guidance of four devotees named ‘Manikkam Pillai’, ‘Subbu Pillai’, ‘Cattaya Pillai’ and ‘Jambu Nath Pillai’. It was prepared using locally available wood viz. (=bijvoorbeeld) teak, sandal and acacia.

Such chariots were primarily used in most temples in South India during festivals (rathathsavas) carrying gracefully decorated gods and goddesses, and were drawn through streets of towns and villages by hundreds of devotees.
Ample reference to such festivities can be found in the Atharva Veda and other texts.
These festivities were usually conducted to commemorate foundation of temples, pray for the wellbeing of kings, celebrate birthdays of chieftains, birth or marriages of princes, planetary conjunctions and events associated with astrological significance.
Innumerable devotees would come out of their homes singing and dancing to pay homage to the deities being carried.

DSC01169IndiaNewDelhiNationalMuseumTempleChariot

Voor dit bijzondere voorwerp is in de tuin van het museum een grote stolp gebouwd. Ik had nog nooit eerder een temple chariot gezien. Het is indrukwekkend.

DSC01170IndiaNewDelhiNationalMuseumTempleChariotDSC01171IndiaNewDelhiNationalMuseumTempleChariot


DSC01172IndiaNewDelhiNationalMuseumNatarajaShivaAsLord-of-dance19thCenturyADSouthIndiaStone

India, New Delhi, National Museum, Nataraja, Shiva as Lord-of-dance, 19th century AD, South India, stone.

DSC01173IndiaNewDelhiNationalMuseumNatarajaShivaAsLord-of-dance19thCenturyADSouthIndiaStoneTxtDSC01174IndiaNewDelhiNationalMuseumNatarajaShivaAsLord-of-dance19thCenturyADSouthIndiaStone

Shiva met de lange haren die de dynamiek van het beeld zo goed ondersteunen.

DSC01175IndiaNewDelhiNationalMuseumNatarajaShivaAsLord-of-dance19thCenturyADSouthIndiaStone-DemonApasmaraOnwetendheidWordtVerpletterd

Ook in deze uitvoering wordt de demon Apasmara, die staat voor onwetendheid, verpletterd tijdens de dans.


DSC01176IndiaNewDelhiNationalMuseumPriestHeadLimeStoneMohenjo-DaroC2700-2000BC

Priest head, lime stone, Mohenjo-Daro, circa 2700 – 2000 BC.

DSC01178IndiaNewDelhiNationalMuseumPriestHeadLimeStoneMohenjo-DaroC2700-2000BC


DSC01179IndiaNewDelhiNationalMuseumSealDepictingManBetweenTwoTigersMohenjo-DaroC2700-2000BCE

Seal depicting a man between two tigers, Mohenjo-Daro, circa 2700 – 2000 BCE.


DSC01182IndiaNewDelhiNationalMuseumDancingGirlBronzeC2700-2000BCMohenjo-Daro

Dancing girl, bronze, circa 2700 – 2000 BC, Mohenjo-Daro.

DSC01184IndiaNewDelhiNationalMuseumDancingGirlEthno-archeologicalInterpetation

Het museum noemt dit een Ethno-archeological interpretation waarbij het vooral gaat om te zien dat de sierraden van grofweg 2000 jaar voor Christus nog steeds in West India gedragen worden.


India 24/25: Delhi, dag 4 – Raj Ghat verbindt mijn stappen

Deze dag wilde ik zelf doen. Geen wielen.
Te voet. Alleen. Geen riksja. Geen groep.
Alleen lopen. Alleen kijken.

Vanaf Paharganj liep ik naar het Rode Fort.
Door de ontwakende stad
Een wandeling van al gauw drie kwartier.
De weg ken ik niet.
Google Maps dus, met regelmaat.
Bij eerdere reizen gebruikte ik nog een stadskaart.
Maar nu niet meer.
Ik neem een viaduct om de sporen over te steken en
zie dan de drukte bij New Delhi Railway Station
van boven af.

IMG_3398IndiaNewDelhiVerkeerBijEenVanDeIngangenVanStationNewDelhi

Kijkend over de schouder van een duif: New Delhi Railway Station.


Het is nog vroeg.
Ik loop door Old Delhi. Het doel: het Rode Fort.
Die foto’s zag je al eerder.

IMG_3402IndiaNewDelhiOldDelhi


Delhi is een bijzondere plek.

Old Delhi. Smalle straten. Drukte.
Mensen te voet. Naar de tempel. Naar de markt. Naar elkaar.
Alsof je een kleine stad of dorp bezoekt in India.

New Delhi. Auto’s. Motoren. Ze zoeven.
Zoals in elke Aziatische stad.
Daar staan de grote glazen gebouwen. De koloniale villa’s.
Zijn de straten breed en de rotondes talrijk.

Smalle straten. Drukte. Verbaasde gezichten. Geïnteresseerde mensen.
Mensen die meelopen. Handelaren. Eetgelegenheden. Buurtbewoners met dieren.
Kleurrijk. Geurend. Duwend. Toeterend.
Dat is India. Dat bezoek ik graag.

November. Vroeg in de ochtend.
Het plein voor de Lahore Gate is leeg.
De crowd control is enorm verbeterd sinds de eerste keer dat
ik hier was. De ‘verkopers’ en de bedelaars worden
dicht bij het fort niet meer toegelaten.

IMG_3405IndiaNewDelhiRedFortComplexGracht

De gracht rond het Rode Fort.

IMG_3404IndiaNewDelhiRedFortComplexPleinVoorLahoriGate


Er is in het fort een eetgelegenheid in een van de gerenoveerde barakken.
Modern. Smoothies en sandwich in plastic.
Er is ook een kantine waar je buiten kunt gaan zitten.
Ondanks de luchtvervuiling heb ik toch daar gegeten.

IMG_3406IndiaNewDelhiRedFortComplexLunchDSC01157IndiaNewDelhiRedFortComplexMumtazMahalChhotaRangMahal

Red Fort Complex, Mumtaz Mahal of Chhota Rang Mahal.

DSC01158IndiaNewDelhiRedFortComplexMumtazMahalChhotaRangMahalDSC01159IndiaNewDelhiRedFortComplexMumtazMahalChhotaRangMahalDSC01160IndiaNewDelhiRedFortComplexMumtazMahalChhotaRangMahalTxtDSC01161IndiaNewDelhiRedFortComplexMurenBinnenkantFort


Ik besloot die dag, naast het Rode Fort, ook het park te bezoeken
— de plek waar Mahatma Gandhi is gecremeerd

Een eindje lopen. Maar die dag: alles te voet.
Riksja’s zijn overal. Natuurlijk.
Maar lopend zie je meer.
Ik wil ook het India zien tussen de attracties.

IMG_3407IndiaNewDelhiRedFortComplexDelhiGate

Rode Fort, Delhi Gate van Buiten af gezien.

IMG_3408IndiaNewDelhiRedFortComplexDelhiGate


Vanaf Delhi Gate: eerst het Rode Fort.
Daarna: herinneringsparken.
Voor belangrijke personen in de Indiase geschiedenis vanaf
de onafhankelijkheid, zoals Jawaharlal Nehru en Indira Gandhi,
zijn na hun overlijden parken aangelegd.
Het park van Gandhi, Raj Ghat, is geopend voor publiek.

De parken liggen aan de rivier de Yamuna (al moet je dat ruim zien).

IMG_3409IndiaNewDelhiRajGhatMahatmaGandhiCremationSite

Bij de ingang van het park.

IMG_3410IndiaNewDelhiRajGhatMahatmaGandhiCremationSite


Het monument voor Gandhi is als een altaar van zwart marmer.
Het monument ligt haast verscholen binnen een cirkelvormige
verhoging in het landschap.
Trappen leiden naar het pad dat op de cirkel is aangelegd.
Eerst: van ver. Dan: zonder schoenen. Binnen de cirkel.
Dichtbij de steen.
Je loopt langs de eeuwige vlam die op de marmeren steen staat
en je ziet in Hindi zijn laatste woorden, als enige tekst
aan de voorkant van het zwarte marmer.
Een heel plechtige plaats.

IMG_3411IndiaNewDelhiRajGhatMahatmaGandhiCremationSiteDSC01162IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiIMG_3412IndiaNewDelhiRajGhatMahatmaGandhiCremationSiteDSC01163IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiDSC01164IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiDSC01165IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiDSC01166IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiDSC01167IndiaNewDelhiRajGathGandhiCremationSiteMahatmaGandhiIMG_3413IndiaNewDelhiRajGhatMahatmaGandhiCremationSiteSimplicityCannotBeAffectedIyShouldBeIngrainedInOnesNature

Raj Ghat, Mahatma Gandhi cremation site. Simplicity cannot be affected, it should be ingrained in one’s nature – Eenvoud laat zich niet aanleren, ze moet in je natuur besloten liggen.


Terug naar Paharganj. Nog één keer over de sporen.
Nu loopt iemand met me mee.
Ik begon alleen. Ik eindig met gezelschap.
Zijn ‘ik loop in diezelfde richting’
brengt me op plekken die ik niet zocht.
Maar wel vond.

IMG_3415IndiaNewDelhiG20-9En10September2023WasteToArtCity

In september 2023 was de G20-bijeenkomst in New Delhi. Ik zag daar nog een aantal van deze borden met steeds karakteristieke dansen afgebeeld. New Delhi presenteert zich hier ook als een Waste to Art-city.

IMG_3416IndiaNewDelhiIMG_3417IndiaNewDelhiFlyOversIMG_3418IndiaNewDelhiStandbeeldNetajiSubhasChandraBoseVroegerStondHierBeeldKoningGeorgeV

Sinds een paar jaar staat in de buurt van India Gate dit standbeeld van Netaji Subhas Chandra Bose – voormalig legeraanvoerder. Eerder stond hier een beeld van de Britse Koning George V.

IMG_3419IndiaNewDelhiIndiaGate

India Gate. Hier worden de gevallenen herdacht. “The India Gate (formerly known as All India War Memorial) is a war memorial located near the Rajpath (officially called Kartavya Path) on the eastern edge of the “ceremonial axis” of New Delhi.” Wikipedia.

IMG_3420IndiaNewDelhiIndiaGate


India 24/25: Delhi, dag 4 – het Rode Fort: vanwege geschiedenis

Delhi ligt ver van de kust.
Geen haven, geen schepen, geen zeehandel.
Toch staat hier, midden in het land, een fort dat eeuwenlang
het centrum van macht was.
Niet vanwege handel, maar vanwege geschiedenis.

Het Rode Fort was ooit het paleis van de Mughal-keizer.
Hier kwamen hofdienaren, dichters, generaals.
Hier klonken bevelen, werden allianties gesmeed
en werd pracht getoond als bewijs van gezag.
Toen de Britten India overnamen, kozen ze niet voor een havenstad
als hoofdstad — maar voor Delhi. Waarom?

Omdat Delhi iets uitstraalt wat je niet kunt verplaatsen:
een gevoel van centrum.
Van hart.
Van geschiedenis die zich niet laat wegduwen.

DSC01121IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahal

India, New Delhi, Red Fort Complex, Khas Mahal. De prive vertrekken van de keizer. De indeling bij heel veel militaire complexen van leiders volgen hetzelfde patroon van afnemende publieke toegangkelijkheid en toenemende privacy voor de heerser. Je ziet het terug in het Topkapi, in de Verboden stad en dus ook in het Rode Fort. De Khas Mahal was het centrum van het prive-complex waar de keizer zich kon vermaken, kon eten, drinken, baden, bidden en slapen.

DSC01120IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalTxt


Toen de Britten in 1911 besloten om Delhi tot hoofdstad te maken,
was dat geen keuze voor handel, maar voor symboliek.
Ze bouwden New Delhi naast Old Delhi, als een stad van marmer en orde,
maar het Rode Fort bleef als een echo van wat eraan voorafging.
Ze hielden er parades, plaatsten hun commissarissen in de buurt,
en lieten zien: wij zijn nu het middelpunt.

DSC01122IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalDSC01123IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahal

Maar Delhi was nooit van hen alleen.

DSC01124IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalDSC01125IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalDSC01126IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalDSC01127IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahalDetailPlafond

Detail van het plafond. Zoals je op eerdere foto’s kon zien staan al de gebouwen op een vlakke basis: de plint. Die kun je nu als toerist niet meer betreden. Dus je kunt nog alleen van buiten naar binnen kijken. Van sommige van de gebouwen zul je zien dat ze helemaal gesloten zijn.

DSC01128IndiaNewDelhiRedFortComplexKhasMahal

Op 15 augustus 1947, toen India onafhankelijk werd,
stond Jawaharlal Nehru op de wallen van het Rode Fort.
Hij hees de vlag van een vrije natie.
De muren die zoveel overheersing hadden gezien,
werden het decor van een nieuw begin.

DSC01129IndiaNewDelhiRedFortComplexHammam

Toegang tot het gesloten badhuis of Hammam.

DSC01130IndiaNewDelhiRedFortComplexHammam

Dat fort, dat na 1857 (de Sepoy Mutiny) door de Britten behoorlijk
werd vernield, bezocht ik vandaag.
De muren hadden de Britten onaangetast gelaten. Ze gebruikten
het fort om zichtzelf te verdedigen. De muren kwamen dus van pas.
Maar veel van de gebouwen in het fort, die ze als minder
belangrijk beschouwden, werden gesloopt:
de beroemde zenana of vrouwenverblijven,
de Baadshahi bagh (keizerlijke tuin) en
meerdere paviljoens.
Daarvoor in de plaats kwamen barakken.

DSC01131IndiaNewDelhiRedFortComplexMotiMasjidPearlMosque

Red Fort Complex, Moti Masjid of de Pearl Mosque. Bij deze prive-moskee van de keizer sta je letterlijk en figuurlijk voor een gesloten deur.

DSC01132IndiaNewDelhiRedFortComplexMotiMasjidPearlMosqueTxtDSC01133IndiaNewDelhiRedFortComplexCopperPlatedDoorOfTheMotiMasjidOrPearlMosqueDSC01133IndiaNewDelhiRedFortComplexCopperPlatedDoorOfTheMotiMasjidOrPearlMosqueTopGedeelteVanDeDeur

Top van de met koper beslagen deur van de moskee.


Dat neemt niet weg dat met een beetje fantasie nog wel een beeld
te krijgen is van hoe het leven er was voor 1857.
De belangrijkste gebouwen liggen ook vandaag nog op één lijn
die loopt van Diwan-i-Khas (keizerlijke troonzaal voor privé-audiënties)
via de overdekte bazaar (Chhatta Chowk),
de grote toegangspoort (Lahori Gate)
naar de straat in Old Delhi waar je de godshuizen van de
belangrijkste religies vindt.
Daarvan zag je foto’s al in mijn vorige bericht.
Ik dwaal nu nog wat verder.

DSC01134IndiaNewDelhiRedFortComplexHiraMahalPaviljoen

Red Fort Complex, Hira Mahal Paviljon. Vroeger onderdeel van de keizerlijke tuin.

DSC01135IndiaNewDelhiRedFortComplexHiraMahalPaviljoenDSC01136IndiaNewDelhiRedFortComplexShahBurjEmporersTowerWaterpartijenEnBarakken

De paviljoens waren, naast een fijne plaats om te vertoeven, ook knooppunten in de watervoorziening. Op deze foto zie je achter de bomen de barakken. Dus geen kleine houten gebouwtjes maar stenen hoogbouw met militaire functie. Deze zijn na 1857 door de Britten aangelegd. Je krijgt hier ook een gevoel voor de grootte van het Rode Fort.


DSC01137IndiaNewDelhiRedFortComplexShahBurjEmporersTower

Red Fort Complex, Shah Burj of Emporer’s Tower. De toren bestaat niet meer zoals je kunt zien. Ook hier voorzieningen om het water in de kanalen en vijvers in beweging te houden en om gebruik te maken van de spiegelende effecten van water bij kaarslicht.

DSC01138IndiaNewDelhiRedFortComplexShahBurjEmporersTowerDSC01139IndiaNewDelhiRedFortComplexShahBurjEmporersTowerDSC01140IndiaNewDelhiRedFortComplexShahBurjEmporersTowerDSC01142IndiaNewDelhiRedFortComplexParkietenDSC01143IndiaNewDelhiRedFortComplexSawanAndBhadonPaviljons

Red Fort Complex, Sawan and Bhadon Paviljons. Nog een tuinpaviljoen. Hier zie je kleine nissen in de plint van het gebouw dat uit rode steen bestaat. De nissen konden worden gebruikt om er verlichting in te plaatsen. Het water dat dan vanuit het paviljoen naar de vijver viel werd verlicht door de lampen.

DSC01144IndiaNewDelhiRedFortComplexSawanAndBhadonPaviljonsTxtDSC01145IndiaNewDelhiRedFortComplexOuterWallFromWithinTheComplex

De muur van het fort van binnenuit gezien.

DSC01147IndiaNewDelhiRedFortComplexStepwellBaoli

Net als het badhuis en de moskee is de stepwell niet toegankelijk. Het ligt er ook niet bij alsof het geen onderhoud nodig heeft. Red Fort Complex, Stepwell of Baoli.

DSC01146IndiaNewDelhiRedFortComplexStepwellBaoliTxtDSC01148IndiaNewDelhiRedFortComplexStepwellBaoliDSC01149IndiaNewDelhiRedFortComplexOuterWallFromWithinTheComplexDSC01151IndiaNewDelhiRedFortComplexDSC01154IndiaNewDelhiRedFortComplexMedebezoekerDSC01155IndiaNewDelhiRedFortComplexDelhiGate

Via deze poort ben ik het complex uitgewandeld: Delhi Gate.

DSC01156IndiaNewDelhiRedFortComplexDelhiGateBinnenzijde


India 24/25: Delhi, dag 4 – het Rode Fort: macht, leegte en herinnering

Mijn tweede bezoek aan het Red Fort, dertig jaar na mijn eerste.
Ik was beter voorbereid.
Maar voorbereiding doet weinig af aan de impact van wat je daar aantreft.
Achter de imposante muren van rood zandsteen ontvouwt zich
een architectonisch palet dat ooit het hart vormde
van Shah Jahan’s hoofdstad Shahjahanabad.
Een samenspel van islamitische, Perzische, Timuridische en
hindoeïstische stijlen,
verbonden door waterkanalen en marmeren paviljoens.

Maar het fort draagt ook littekens.
Na de opstand van 1857 (de Sepoy Mutiny) werd het complex
door de Britse koloniale overheid omgevormd tot een
militaire garnizoensplaats.
Grote delen van de haremhoven en tuinen werden gesloopt
om plaats te maken voor barakken en opslagplaatsen.
Sommige van deze gebouwen zijn opgetrokken uit hergebruikt
steenmateriaal.
De barakken ogen massief, sober, hoekig, en gebouwd met
gele en rode baksteen, soms met decoratieve accenten die
nauwelijks opwegen tegen wat ervoor is verdwenen.

Hun aanwezigheid is niet alleen visueel storend,
maar ook historisch beladen.
Zoals de architectuurhistoricus James Fergusson het verwoordde:
“De hele haremhoven van het paleis werden van de aardbodem geveegd
om plaats te maken voor een afschuwelijke Britse barak,
zonder dat men het nodig vond een plan te maken van wat men vernietigde.”
Zelfs de overgebleven paviljoens verloren hun betekenis
toen de verbindende tuinen en gangen verdwenen.

Wat me dit keer het meest trof was de leegte.
Tussen de paleizen en de barakken ligt geen levendig hofleven meer,
geen stromend water, geen ceremoniële rituelen.
Alleen stilte, afgewisseld met het geluid van voetstappen op steen.
De UNESCO-erkenning in 2007 bevestigt de waarde van het Red Fort
als werelderfgoed, maar het is vooral die leegte die het fort
tot een plek van herinnering maakt—een ruimte waarin macht, verval
en herinterpretatie samenkomen.

Toch is het Red Fort meer dan een plek van verlies.
Wie bereid is om ‘geschiedkundig te kijken’—met oog voor structuren,
verhoudingen en overgebleven ornamenten,
ontdekt een complex dat nog steeds ademt.
De marmeren paviljoens, de geometrie van de tuinen, de subtiele
waterkanalen die ooit het paradijs moesten verbeelden:
ze zijn er nog, als fragmenten van een groter geheel.
Zelfs de barakken, hoe wrang hun oorsprong ook is,
maken deel uit van het verhaal dat dit fort vertelt.

Met een beetje verbeelding, en met kennis van wat er ooit was,
kun je de parels nog zien.
Het Red Fort vraagt om een andere manier van kijken,
een waarin leegte niet alleen gemis is, maar ook ruimte
voor verbeeldingskracht.

Later op deze reis zal ik nog andere forten bezoeken,
waaronder Agra. Elk van deze plekken draagt zijn eigen verhaal,
zijn eigen ritme van verval en glans.
Maar het Red Fort, met zijn littekens en zijn stille grandeur,
heeft me alvast geleerd hoe je moet kijken:
met kennis, met geduld, en met een open verbeelding.

DSC01090IndiaNewDelhiRedFortComplexLahoreGateNiet1Poort

India, Delhi, The Red Fort Complex. De Lahore Gate van het Rode fort is niet een simpele poort. Het is een complex met torens en poorten die ook vandaag nog bewaakt worden.

DSC01091IndiaNewDelhiRedFortComplexGracht

Zicht op de gracht rond de muren van het fort.


DSC01092IndiaNewDelhiRedFortComplexLahoreGateDSC01093IndiaNewDelhiRedFortComplexUNESCOWorldHeritageSiteTxtDSC01094IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowk

Chhatta Chowk, de ‘winkelstraat’ die de Lahore Gate verbindt met de paleizen in het fort.

DSC01095IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowkDSC01096IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowkDSC01097IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowkTxtDSC01098IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowkDSC01099IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowkDSC01100IndiaNewDelhiRedFortComplexChhattaChowk

Voor veel mensen zal dit een van de eerste grote monumenten in India zijn die men ziet. Gelukkig wordt het beeld later alleen maar beter.


DSC01101IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAm

Diwan-I-Am. De publieke audientiezaal.

DSC01102IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAmDSC01103IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAmDSC01104IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAmTxtDSC01105IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAmDSC01106IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAmDSC01108IndiaNewDelhiRedFortComplexDiwanIAm


DSC01110IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahal

Rang Mahal, groot koninklijk appartement. In 1995 mocht je er nog in rondlopen. Nu zijn de paleizen alleen nog maar te zien van de buitenkant.

DSC01109IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01111IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01112IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01113IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01114IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01115IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01116IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01118IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahalDSC01119IndiaNewDelhiRedFortComplexRangMahal


Het was mijn tweede bezoek.
Ik was in het Red Fort in 1995.
Dat was toen het eerste bezoek aan India, met een 35-daagse groepsreis.
Nu was ik alleen.
Toen was het in de periode maart, nu in november.
Toen warm en druk. Nu koeler (niet koud) en rustiger.
Toen slechts oppervlakkig bekend met India.
Nu veel beter voorbereid mede dankzij The City of Djinns.
Als ik de foto’s nu zie, al weer bijna een jaar nadat
ze gemaakt zijn, schrik ik van de luchtvervuiling
en de staat van het fort.

India 24/25: Delhi, dag 3 – de voorraadkast ruikt naar vis en rook

Na een dag tussen stenen die veel aandacht van me eisten,
dwaal ik door een andere soort monument:
de voorraadkast van Delhi.

In Paharganj geen marmer, geen inscripties, maar vis op ijs,
koriander in bossen, bloemen in manden.
De rook van gefrituurde snacks hangt tussen de kraampjes,
een Nataraj danst tussen de chaos.

Hier is de stad niet stil,
maar zintuiglijk.
Niet historisch,
maar levend.

IMG_3389IndiaNewDelhiPaharganjVisIMG_3390IndiaNewDelhiPaharganjVisIMG_3391IndiaNewDelhiPaharganjVis

Zilver op plastic, glinsterend als de zon die zakt.


IMG_3392IndiaNewDelhiPaharganjShvaNatarajInDeEtalage

Tussen de kruiden danst het universum.


IMG_3393IndiaNewDelhiPaharganjSnacks

Krokant krakent verlangen op een schaal.


IMG_3394IndiaNewDelhiPaharganjGroentenmarkt

Geurend, kleurend, kloppend.


IMG_3395IndiaNewDelhiPaharganjMarigold

Marigolds als offer, als versiering, als onderdeel van het dagelijks ritme voor velen.


IMG_3396IndiaNewDelhiPaharganjDrogist

De voorraadkast van Delhi.


India 24/25: Delhi, dag 3 – onder de boog van tijd

Tijd is een boog waaronder alles door moet.
Vandaag wandel ik tussen zuilen en inscripties,
waar religie, wetenschap en macht elkaar raken.

Hier staat de ijzeren pilaar die niet roest,
de moskee die gebouwd werd uit tempels,
en de poort die de toekomst aankondigde.

Locaties:

Quwwat-ul-Islam, Iron Pillar, Qutub Minar, Alai Darwaza

Thematiek:

Tijdlagen, culturele fusie, architectonische mijlpalen

DSC01042IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315

India, New Delhi, Mehrauli Archaeological Park, Madrasa (school) and tomb ff Alauddin Khalji, 1315.

DSC01043IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315DSC01044IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315DSC01045IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315Detail

Dit symbool, deze vorm, zag ik op verschillende plaatsen en die verwonderde mij.

DSC01046IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkVanafMadrasaAndTombOfAlauddinKhaljiZichtOpQutubMinarDSC01047IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315DSC01048IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMadrasaAndTombOfAlauddinKhalji1315


DSC01049IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196

Quwwat-ut-Islam, completed in 1196. Bij gebouwen (of de restanten er van) is de datering geen absolute wetenschap. Deze pilaren zijn van de eerste moskee in Delhi. De moskee werd gebouwd met materiaal van eerdere (Hindoe en Jain) tempels.

DSC01050IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01051IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196MetLatereAanbouw

De moskee is in latere jaren herhaaldelijk aangebouwd. Deze bogen met schitterend beeldhouwwerk met florale en geometrische motieven en tekst zijn uit latere tijd. Enorm groot.

DSC01052IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196MetLatereAanbouwDSC01053IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinar

Dit is de Qutub Minar (Qutb Minar), de overwinningstoren. Het is een UNESCO Worl Heritage Site. De toren is gebouwd tussen 1199 en 1220. In de jaren erna zijn er steeds verdiepingen toegevoegd. De toren staat op de plaats van de eerste stad Delhi: Lal Kot (of Qila Rai Pithora).

De riksjachauffeur was mee naar binnen gegaan.
Hij had meer haast dan ik.
Het complex, na deel 1 van Mehrauli Archaeological Park,
was heel overweldigend.
De geschiedenis wordt gewoon bedwelmend.

Verschillende gebouwen, verschillende periodes en
verschillende godsdiensten.
Bij elkaar, door elkaar, over elkaar.

Ik besloot toen al dat ik aan het einde van mijn reis,
als ik toch weer in Delhi zou zijn,
deze plaats nog een keer te bezoeken.

DSC01056IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkIronPilar
DSC01055IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkIronPilarTxt

Iron Pilar, dit metalen voorwerp met grote historische betekenis zou in de 4e eeuw gemaakt zijn. De pilaar heeft een inscriptie die meer verteld over de geschiedenis van India en de pilaar zelf.

Een paar belangrijke regels uit de tekst neem ik hieronder over:

In the courtyard of the Quwwat-ul-Islam mosque this famous Iron Pilar is situated which bears a Sanskrit inscription in Gupta period Brahmi script, palaeographically assignable to the fourth century (…) The inscription records that the pilar was set up as a standard of god Vishnu (…) in memory of mighty king named Chandra, who is now regarded as identical with Chandragupta (375 – 413)

DSC01057IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196MetLatereAanbouwDSC01058IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTranslationInscriptieInIronPilarIronPilar

De vertaalde en geinterpreteerde inscriptie.

DSC01059IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkDetailVanInscriptieInIronPilarIronPilar

Om deze inscriptie gaat het.

DSC01060IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinarMetIronPilarDSC01063IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01064IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196

De pilaren hebben mooie en heel verschillende bovenkanten, de kapitelen.

DSC01065IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01066IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01067IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01068IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01069IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01070IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01071IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196DSC01072IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196InterieurKoepel

De binnenkant van een koepel.

DSC01073IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamCompleted1196TxtDSC01074IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamOpToegangspoortNaarDSC01075IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQuwwatUIslamAndIronPilar


DSC01076IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinar

De Qutub Minar heeft een trap. Die zit aan de binnenkant en dit is de deur die daar naar toegang toe geeft. Deze is niet voor toeristen vrij toegankelijk.

DSC01077IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinarDetail

De decoraties van de overwinningstoren zijn schitterend.

DSC01078IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinarDetailDSC01079IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinarDSC01080IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinar


Er staat nog een groot poortgebouw van de moskee.
De toegang vanuit het zuiden.

DSC01082IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiDarwaza1311Interieur

Het poortgebouw heeft meerdere toegangen. Hier kijk je door een van die toegangen.

DSC01084IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiDarwaza1311

Het linkse deel van de bebouwing is de Alai Darwaza, 1311.

DSC01085IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiDarwaza1311

Het plateau waarop de moskee gebouwd was ligt een stuk hoger dan de natuurlijke omgeving.


DSC01086IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiDarwaza1311


India 24/25: Delhi, dag 3 – fluisterende stenen

Niet alle verhalen worden luid verteld, met het slaan op de borst.
Sommige klinken in stilte, in de schaduw, aan het water.
Vandaag luister ik naar de fluistering van mystici,
naar de echo van gebed, naar de adem van verkoelende diepte,
naar het hinniken van paarden en het geluid van boten
op een zondagmiddag thee.

Locaties:
Jamali Kamali, Rajon Ki Baoli, Metcalfe Boathouse, Muhammad Quli Khan Tomb,

Thematiek:
Spiritualiteit, mystiek, poëzie, introspectie

DSC00968IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529

India, New Delhi, Mehrauli Archaeological Park, Jamali Kamali Mosque and Tomb, circa 1529.


DSC00967IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529TxtDSC00970IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DSC00971IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DetailDSC00972IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DSC00974IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DSC00975IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DSC00976IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DetailDSC00977IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DSC00978IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529DetailDSC00996IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529Achterzijde

De achterkant van het gebouw waar een tuin lag.

DSC00997IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529AchterzijdeDSC00998IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkJamaliKamaliMosqueAndTombC1529Achterzijde


DSC01001IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkHorseStable

Paardenstallen, Horse Stable.

DSC01000IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkHorseStableTxtDSC01002IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkHorseStable


DSC01003IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMoghalTombWithJharoKhasWindowsLodiPeriod

Moghal tomb with JharoKhas windows, Lodi period.

DSC01005IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMoghalTombWithJharoKhasWindowsTxt


DSC01006IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMoghalTombWithMinarets

Moghal tomb with minarets.

DSC01004IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMoghalTombWithMinaretsTxt


DSC01007IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkColonadedTombTxtDSC01008IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkColonadedTombPathanPerod

Colonaded tomb, Pathan perod.

DSC01009IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkColonadedTombPathanPerodTxt


DSC01010IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkRajonKiBaoli1506CE

Helaas was hier de restauratie in volle gang. Deze manier van watermanagement met Step wells is typisch Indiaas. Rajon Ki Baoli, 1506 CE.

DSC01011IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkConsevationOfRajonKiBaoli


Vrij naar een introductie op Thomas Metcalfe’s weekendverblijf
op een Engelstalige site, kwam de volgende tekst tot stand:

Britse romantiek op Mughal grond
In het hart van het Mehrauli Archaeological Park, vlakbij de iconische Qutub Minar, ligt een merkwaardig ensemble dat de meeste bezoekers verbaasd achterlaat: het Dilkusha-complex (wat “hartverwarmend” betekent), gebouwd in de jaren 1840 door Thomas Metcalfe. Wat op het eerste gezicht oogt als restanten van een idyllisch buitenverblijf, blijkt bij nadere beschouwing een fascinerende — en controversiële — ingreep in het erfgoed van India.

Wie was Thomas Metcalfe?
India was in de 19e eeuw een uitgestrekt rijk met honderden miljoenen inwoners, verspreid over berggebieden, woestijnen, regenwouden en kustlijnen. Voor de Britten was het onmogelijk om dit alles vanuit één centraal punt te besturen. Daarom werd het land opgedeeld in grote regio’s zoals Bengalen (nu o.a. West-Bengalen en Bangladesh), Bombay (nu de stad Mumbai en delen van Maharashtra), en Madras (nu de stad Chennai en Tamil Nadu). Elk gebied had een eigen gouverneur en ambtenarenkorps.

Daarnaast waren er honderden kleinere vorstendommen — de zogenaamde princely states — die formeel zelfstandig waren, maar onder Brits toezicht stonden. In strategische steden zoals Delhi, dat toen nog geen hoofdstad was maar wel een cultureel en politiek centrum, stelde de Britse overheid een Resident Commissioner aan. Deze functionaris was:

Een diplomatiek vertegenwoordiger bij het hof van de Mughal-keizer

Een bestuurlijk toezichthouder namens de Britse gouverneur-generaal

Een rapporteur die informatie doorspeelde naar Calcutta, toen de hoofdstad van Brits-Indië

Thomas Metcalfe vervulde deze rol in de jaren 1830–1840. Zijn positie gaf hem toegang tot land, middelen en politieke netwerken — en stelde hem in staat om zijn buitenverblijf Dilkusha te bouwen in Mehrauli.

Een weekendverblijf met een twist

Metcalfe verwierf een terrein bezaaid met Mughal-ruïnes en tombes, en transformeerde het tot een romantisch buitenverblijf. Zijn aanpak was eclectisch en getuigde van een koloniale esthetiek waarin exotisme en Engelse landhuisstijl samensmolten door:

= Aanpassing van bestaande graven: Het graf van Quli Khan werd omgebouwd tot een Engels landhuis, compleet met veranda’s en uitzicht op de Qutub Minar.

= Volledige verbouwing: Een Lodhi-tombe aan de oostzijde werd omgevormd tot een boothuis, gelegen aan een deels natuurlijke, deels kunstmatige waterpartij.

= Nieuwbouw in Indiase stijl: Rond een vervallen Mughal-structuur liet Metcalfe gastverblijven bouwen, inclusief een suite met open haard, een plunge pool en een aparte keuken voor het personeel.

Daarnaast verrezen er architectonische fantasieën, koepelvormige paviljoens, beveiligingsposten en een ronde eetzaal — nu bekend als Café Stone. Volgens historische bronnen verhuurde Metcalfe het complex aan pasgetrouwde stellen als huwelijksreisbestemming. Een ongebruikelijk gebruik van grafmonumenten, maar typerend voor de Britse neiging om het lokale erfgoed te herinterpreteren voor recreatie.

Erfgoed in transformatie
Wat ooit een koloniale fantasie was, raakte in de loop der tijd overwoekerd en vervallen. Maar recentelijk is het Dilkusha-complex met zorg gerestaureerd door de Delhi Development Authority, in samenwerking met erfgoedinstanties. De waterpartij is opnieuw gevuld, het boothuis hersteld, en het Metcalfe Guest House wordt omgevormd tot een tentoonstellingsruimte dat de geschiedenis van het park toegankelijk maakt voor bezoekers.

Toch blijft de ingreep van Metcalfe een bron van bedenkingen. Zijn romantische visie op het landschap ging gepaard met het toe-eigenen van grafmonumenten, het herdefiniëren van de betekenis van gebouwen, en het verplaatsen van culturele grenzen — een praktijk die vandaag de dag kritisch wordt bekeken binnen erfgoeddiscours.

DSC01012IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMetcalfeBoathouseLodiPeriodTomb

Zicht door Metcalfe Boathouse, een verbouwd grafmonument uit de Lodiperiode.

DSC01013IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMetcalfeBoathouseLodiPeriodTomb


DSC01015IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCent

Interieur van Muhammad Quli Khan Tomb, early 17th cent, en later onderdeel van het buitenverblijf van Metcalfe.

DSC01014IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCentTxtDSC01016IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCentDSC01017IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCentDSC01018IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCentDSC01019IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkVanuitMuhammadQuliKhanTombDSC01020IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCentDSC01021IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMuhammadQuliKhanTombEarly17thCent


DSC01022IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMijnDagboekInCircularMonumentOfCafeStone

Mijn zelf ingebonden dagboek op een tafel in Stone Café, de voormalige koloniale eetkamer.

DSC01023IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMetcalfeFillyRemainsDSC01025IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMetcalfeGuestHouseRemains

Remains of the Metcalfe Guest House. Nieuwbouw in de romantische koloniale stijl.

DSC01027IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkMetcalfeGuestHouseRemains

De verzonken structuur achter het Metcalfe Guest House wordt in historische bronnen aangeduid als een plunge bath. Groter dan een regulier bad maar kleiner dan een zwembad. Een plek voor verkoeling, gebouwd in een tijd waarin ontspanning en toe-eigening hand in hand gingen. De stenen fluisteren nog steeds, al is het water verdwenen.


De dansende god in Zürich

Introductie:

Een reis naar Zwitserland bracht me niet alleen terug naar
oude herinneringen, maar leidde ook tot een nieuwe ontmoeting
met een eeuwenoud beeld: Shiva Nataraja, de dansende god.
In deze blog neem ik je mee langs persoonlijke motieven,
culturele ontdekkingen en een bijzondere vondst in
het Museum Rietberg in Zürich.

Tussen bergen en bronzen goden:

De afgelopen dagen was ik in Zwitserland.
Ik had twee aanleidingen om naar Zwitserland te reizen.

In het verleden ben ik meerdere keren op vakantie geweest
naar Zwitserland: eerst op bezoek bij een kennis die
daar werkte, later zonder bezoek,
omdat die kennis inmiddels weer in Nederland woonde.
Vaak reisde ik met de trein – een feest in Zwitserland –
maar soms ook met eigen vervoer.
Nostalgie was dus mijn eerste aanleiding.

De tweede aanleiding was mijn fascinatie voor Shiva Nataraja,
een bronzen beeld uit de collectie Aziatische kunst
in de Philipsvleugel van het Rijksmuseum.

DSC00721RijksmuseumAziatischBronsShivaNatarajaTamilNaduIndiaCa12deEeuwBrons

Amsterdam, Rijksmuseum, Shiva Nataraja, anoniem, circa 1100 – circa 1200. Shiva in zijn gedaante als Nataraja (Koning van de dansers), omringd door een vlammenkrans en afgebeeld in de anandatandava-houding, is tegelijkertijd de schepper en de vernietiger van de wereld. Onder zijn voet ligt een dwergje: het symbool van de onwetendheid. Rijkversierde bronzen beelden van hindoegoden werden op feestdagen meegedragen in processies. Door ringen aan de sokkel werden dan draagstokken gestoken.


In de boekhandel vond ik het boek ‘Oog in oog met de goden’
van Alexander Reeuwijk.

IMG_7758AlexanderReeuwijkOogInOogMetDeGodenEenZoektochtNaarIndiaseBronzenEnHunMakers

Alexander Reeuwijk, Oog in oog met de goden – Een zoektocht naar Indiase bronzen en hun makers.


In het boek beschrijft Reeuwijk wat de Shiva Nataraja is en
hoe die in Amsterdam terecht is gekomen.
In het boek onderzoekt Reeuwijk bijna als een detective
hoe bronzen beelden uit de Chola-dynastie (12e eeuw)
uit Zuid-India in Europa en Amerika terechtkwamen.

Hij gaat nog veel verder, hij gaat op bezoek in Zuid-India
bij hedendaagse ontwerpers en makers van dit soort
bronzen beelden. Blijft er zelfs een tijd wonen (en
als mijn informatie correct is, doet hij dat nog steeds,
ieder jaar een paar maanden).

IMG_7759AlexanderReeuwijkOogInOogMetDeGodenEenZoektochtNaarIndiaseBronzenEnHunMakersPag362

Dan op pagina 362 van zijn boek noemt hij ‘de grootste en
toonaangevendste musea ter wereld (op het gebied van dit
soort beelden).
Hij noemt Musée Guimet in Parijs, het British Museum en het
Victorie & Albert museum in Londen, het Museum of fine arts
in Boston, het Government Museum in Chennai.
Ze bezitten allemaal een of enkele exemplaren.
Ook het Museum Rietberg in Zürich bezit een exemplaar.
Maar dit is een naam die ik tot dan toe niet kende.

Mijn vrije dagen voor 2025 waren nog bijna onaangetast,
dus alle reden om naar Zürich te gaan.

In het Museum Rietberg gebruik ik mijn camera als notitieblok.
Om kunst te kunnen duiden of begrijpen, is het
volgens mij belangrijk om eerst zo objectief mogelijk
vast te stellen wat je ziet.
Reeuwijk beschrijft dat op pagina 14 en 15 van zijn boek
voor het Amsterdamse exemplaar.
In deze blog toon ik mijn foto’s van het exemplaar in Zürich.

DSC05373ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronze02

Zürich, Museum Rietberg, Shiva Nataraja, Indien, Tamil Nadu, Distrikt Tanjavur, Chola-dynastie, 12 jahrhundert, bronze.

DSC05374ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05375ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05376ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05377ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05378ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05379ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05380ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05381ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05382ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeTxtDSC05384ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05656ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05657ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05658ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05659ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05660ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05661ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05662ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeDSC05663ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeIMG_7688ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronzeIMG_7689ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronze

De foto’s zijn gemaakt tijdens twee bezoeken aan het museum met twee verschillende camera’s waardoor kleurnuances mogelijk zijn.


De storm in het gras

Reflecteren op kunst ervaar ik als een ingewikkeld proces.

Je kijkt of hoort een werk. De informatie die er bij
geleverd wordt is vaak beperkt. Soms heet het werk ‘Zonder titel’
of ‘Tweede symfonie’.

In welke traditie is het werk gemaakt, waar bevindt het zich
in de ontwikkeling van de kunstenaar, wat was de aanleiding
en zo kun je nog veel meer vragen.

Wat zie ik eigenlijk. Welke (emotionele) reactie roept het
bij mezelf op. Vind ik het mooi of interessant?

Maar hoe zorg je ervoor dat je niet in die voor mij
holle marketing frases gaat schrijven,
die je leest als het over kunst gaat?

De laatste weken kwam dit weer aan de orde
bij de berichten over de tentoonstelling van
Karel de Neree tot Babberich en Magdalena Abakanowicz.

Opnieuw kwam het voor mij in beeld tijdens mijn bezoek aan Zwitserland.
Daar was ik de afgelopen dagen in Zürich en Basel en ik zag er veel kunst.
Ik ging voor het Museum Rietberg, een museum voor niet-westerse kunst.
Denk aan kunst uit bijvoorbeeld India, China en Midden-Amerika.
Maar ik bezocht ook Kunsthaus Zürich en Kunst Museum Basel.
Beide musea tonen Middeleeuwse en moderne, abstracte kunst.

Intuïtief wordt ik dan aangetrokken tot bepaalde werken
maar ik vind het ingewikkeld om onder woorden te brengen
wat me dan precies aantrekt.

Een tijdje terug zag ik op de website van Drukwerk in de Marge
de aankondiging ‘Boek en expositie Kunstwerk in Reflectie’.

Het boek kocht ik en het lag voor de deur bij
terugkomst uit Basel.

IMG_7755KunstwerkInReflectieGrafischCentrumGroningenIMG_7756KunstwerkInReflectieGrafischCentrumGroningenColofon

Uit Kunstwerk in Reflectie (pagina 8 en 9):

Maar naast deze prenten staan geen aan de literatuur ontleende teksten, maar reacties, ‘reflecties’, van mensen die de prent bekeken en weergaven wat deze bij hen opriep.

Het was van meet af aan de bedoeling de reflecteerders te vragen hoe zij een in het Grafisch Centrum vervaardigd kunstwerk zien, wat het oproept. Het ging er vooral om hen op deze manier ‘een stem te geven’ en de mogelijkheid te bieden creatieve bronnen te ontdekken en delen met anderen.

Alle reflecteerders schreven, na het inleidende gesprek, hun reflectie op een prent met potlood op een vel papier dat een week later werd overhandigd.

IMG_7757KunstwerkInReflectieGrafischCentrumGroningenOnnoBroeksmaPag33

Voorbeeld van een werk van Onno Broeksma en de reflectie van een onbekende schrijver.


De afbeelding doet mij denken aan gras
dat met wortel en al is losgerukt,
met rondvliegende losgescheurde plantendelen.

Het geeft mij het gevoel
van iets stormachtigs,
gevuld met angst en vrees.


Ik had gehoopt dat het boekje iets meer was ingegaan
op het proces dat men heeft gebruikt om mensen
te helpen de teksten te maken die bij de beelden
zijn samengebracht in het boek.

Het zal me niet tegenhouden om de komende tijd terug te komen
op de volgende twee werken, in de vorm van blogberichten.

DSC05373ShivaNatarajaIndienTamilNaduDistriktTanjavurCholaDynastie12jhBronze

Zürich, Museum Rietberg, Shiva Nataraja, Indien, Tamil Nadu, Distrikt Tanjavur, Chola dynastie, 12 jh, bronze.

DSC05838MaxErnstVaterRhein1953ÖlAufLeinwand

Basel, Kunst Museum Basel, Max Ernst, Vater Rhein, 1953, Öl auf leinwand.


De foto’s lijken niets met elkaar te maken te hebben.
Het een is een eeuwenoud bronzen beeld van een Hindoeïstische god
terwijl het andere werk abstract, grafisch, westers
en redelijk modern is.
Toch lijkt het me interessant om deze eens tegen het licht te houden.
Er zit iets in de symboliek en de energie van beide werken
die met elkaar te verbinden is, lijkt me.
Wat denk jij?

India 24/25: Delhi, dag 3 – kun je dwalen door ambitie

Mijn bezoek aan het Mehrauli Archaeological Park begon niet
met een reisgids, maar met een boek.
In The City of Djinns van William Dalrymple las ik
over de gelaagde geschiedenis van Delhi,
een stad gebouwd op de resten van zichzelf.
Dalrymple beschrijft hoe hij door Mehrauli dwaalt,
langs vergeten tombes, half afgebouwde minaretten
en poorten die ooit de toekomst moesten inluiden.
Zijn fascinatie werkte aanstekelijk.

Later vond ik het park terug in de Lonely Planet,
dit keer met praktische aanwijzingen:
hoe je er komt, wat je kunt zien, en waarom het de moeite waard is.
Die combinatie — literaire nieuwsgierigheid en concrete reisinfo —
bracht me hier op dag drie.
Mehrauli is geen plek van grote toeristische drukte,
maar van stille verhalen en stenen die iets willen zeggen,
als je de tijd neemt om te luisteren.

Omdat er zoveel te zien is en ik het een beetje behapbaar wil houden,
heb ik mijn ervaringen en foto’s verdeeld over drie berichten.
Aan het eind van de middag keer ik terug naar Paharganj, waar ik
nog een wandeling maak door een heel ander soort Delhi.
Ook die indrukken vind je terug in een vierde bericht over deze dag.

Mehrauli Archaeological Park bezocht ik nog een keer aan het einde
van mijn reis. Nu ging ik met een riksja en een chauffeur die
ook wel een keer mee wilde naar binnen. Aan het eind van de
reis ging ik met de metro.

Sommige stenen reiken naar de hemel, anderen blijven steken in de grond.
Delhi’s ambitie ligt niet in wat voltooid is, maar in wat werd nagestreefd.
Hier dwaal ik langs torens zonder top, monumentale graven zonder koepel en
poorten die de tijd trotseren.

Locaties:
Alai Minar, Balban’s Tomb, Tomb of Iltutmish, Ala’i Darwaza
Thematiek:
Macht, onvoltooide dromen, architectonische revolutie

DSC00964IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkQutubMinar

Qutub Minar (het complex met de grote pilaar in de verte) en Mehrauli Archaeological Park voelen aan als een complex. Maar ze zijn als twee bezienswaardigheden georganiseerd. Mehrauli Archaeological Park is het gebied op de voorgrond. Een terrein dat deels nog aanvoelt als een wildernis terwijl Qutub Minar een georganiseerde toeristische bestemming is.


DSC00966IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkEenEchtParkDSC00981IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateBloemenEnZaaddozenDSC00982IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGatePauwInDeBuurtVanDSC00983IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGate

Mehrauli Archaeological Park ligt en staat vol monumenten. Sommige liggen verscholen in het groen.

DSC00984IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGate

India, New Delhi, Mehrauli Archaeological Park. Onderweg naar Balban’s Tomb en Balban’s Tomb Gate. Alleen wist ik dat nog niet.

DSC00985IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateC1287CE

Balban’s Tomb. Dit complex is belangrijk omdat het wordt beschouwd als de plek waar de eerste echte Islamitische boog in India werd toegepast.

DSC00986IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateC1287CEDSC00987IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateC1287CE

Balban’s Tomb Gate.

DSC00988IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateC1287CEDSC00989IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateC1287CEDSC00990IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateDSC00991IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGateZichtVanafDSC00992IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGatePauwDSC00993IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkBalbansTombBalbansTombGate


DSC01028IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiMinar1300-1316CE

Qutub Minar (Unesco World Heritage) was een triomfpilaar. Spelling is soms ook Qutb Minar of Qutab Minar. Een van de opvolgers wilde ook zo iets. Maar dan 2 maal zo groot. De bouw van Alai Minar begon rond 1300 en werd na de dood van de opdrachtgever in 1316 CE gestaakt. Om een idee te geven van de grootte: rechtsonder, waar de trappen beginnen, zie je wit, zwart en rode stipjes. Dat zijn volwassen mensen.

DSC01029IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiMinarTxtDSC01030IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAlaiMinar1300-1316CE


DSC01031IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236

De ingang van de Tomb of Iltutmish, AD 1211 – 1236. Het is een van de eerste islamitische mausolea in India en wordt beschouwd als een belangrijk voorbeeld van vroege Indo-Islamitische architectuur. Oorspronkelijk had het een koepel, maar die is inmiddels verdwenen.

DSC01032IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01033IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01034IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01035IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01036IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01037IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01038IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01039IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236DSC01040IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkTombOfIltutmishAD1211-1236

Langs deze kant ben ik er uit gelopen.


DSC01082IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAla’iDarwaza1311CE

Ala’i Darwaza, 1311 CE. Het bouwwerk is bijzonder omdat het wordt beschouwd als het eerste monument in India dat volledig volgens islamitische bouwtechnieken en ornamentiek werd gerealiseerd, met kenmerken zoals: hoefijzer-vormige bogen (voor het eerst in India), een echte koepel (een technisch hoogstandje in die tijd), het gebruik van rood zandsteen en wit marmer en Islamitische kalligrafie en geometrische patronen.

DSC01084IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalParkAla’iDarwaza1311CEDSC01085IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalPark(QutubMinarEn)Ala’iDarwaza1311CE

Met Qutub Minar op de achtergrond.

DSC01086IndiaNewDelhiMehrauliArchaeologicalPark(QutubMinarEn)Ala’iDarwaza1311CE

Met Qutub Minar er achter en naast.


India 24/25: Delhi, dag 2 — Onder het baldakijn van papier

In een paleis dat nooit echt bestond,
ergens tussen herinnering en droom,
stonden Adhira en Aadesh stil onder een baldakijn
van papieren zijde en schaduw.
Hun gezichten waren glad en glanzend,
als figuren uitgesneden uit een oude ansichtkaart.
De gasten — even stil, even plat —
keken toe met ogen die niets zagen,
maar alles wisten.

Adhira droeg een sari van zonlicht,
Aadesh een sherwani geweven uit vergeten verhalen.
Ze spraken geen geloften,
want hun stemmen waren van karton.
Maar de wind fluisterde tussen de koepels,
en de muren van het paleis knikten zacht:
dit is genoeg.

Buiten het decor, in een wereld van stof en pixels,
keek iemand toe.
Niet uit begrip, maar uit verwondering.
En dat was precies wat het beeld nodig had om te leven.

DSC00962IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiAdhiraWedsAadesh


India 24/25: Delhi, dag 2 – wandelen en spiegelen

Na de fietstocht die heel geslaagd was.
Die niet verstoord was de lunchtvervuiling,
ging ik te voet naar de Jama Mashjid en
vervolgens terug naar het hotel.

Over de luchtvervuiling waren er berichten in de
Nederlandse pers zoals Nu.nl:

Nl nl

Dat het erg was ga je op de foto’s zien.

DSC00943IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00944IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiIngangFathepuriMasjidVanafStraatkant

Dit is wat je in het straatbeeld ziet van de Fatehpuri Mashjid.

IMG_3381IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiByzondereGebouwenDSC00945IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjid

Bij de Jama Mashjid aangekomen heb ik eerst buiten het complex gelopen omdat één ingang open is voor buitenlandse bezoekers. Maar er zijn veel meer ingangen, vooral voor de lokale Moslims.


Gebouwd door: Mogolkeizer Shah Jahan tussen 1650 en 1656.

Stijl: Indo-islamitische Mogolarchitectuur, met rood zandsteen en wit marmer.

Capaciteit: Biedt plaats aan meer dan 25.000 gelovigen tegelijk.

Locatie: In het hart van Oud-Delhi, nabij Chandni Chowk en tegenover het Rode Fort.

Herkomst van de naam: “Masjid-i-Jehān-Numā” betekent “moskee die de wereld weerspiegelt”.


DSC00946IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00947IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00948IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidIMG_3384IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00949IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00950IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00951IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00952IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00953IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00954IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00955IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00956IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00957IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00958IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidDSC00959IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiJamaMasjidMijnSchoenen

Mijn schoenen staan, haast onzichtbaar, onder de bank.


DSC00961IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiBehangwinkel

Dit is een winkel in Old Delhi waar men behangpapier verkoopt.


DSC00963IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiInDeMiddagVeelDrukkerInOldDelhi

Intussen werd het al wel drukker in de straten.

IMG_3382IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiTerugNaarHotelIMG_3383IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhi


De gids van de fietstocht heb ik om hulp gevraagd
om er achter te komen of mijn treinkaartje voor
de rit naar de volgende bestemming correct was.
Hij hielp graag.
Voor treinen wordt in het reserveringssysteem
gewerkt met verschillende groepen reserveringen (quota).
In de praktijk heb ik daar geen last van gehad en heb
ik het genegeerd.
Het lijkt me een administratieve laag over de gegevens
die misschien, in sommige gevallen meer flexibiliteit
aan reizigers kan geven, maar ik had vooraf trein en
slaapplaats gereserverd.

Mensen zijn verbaasd dat ik zo lang in Delhi wil blijven.
De smog is een reden waarom ze dat zeggen.
Maar ik kan al wel verklappen dat ik me in die tien
dagen niet verveeld heb en dat ik aan het einde
van mijn verblijf nog een keer een paar dagen
in Delhi ben gebleven.

India 24/25: Delhi, dag 2 – de stad ontwaakt onder mijn wielen

De foto’s van de eerste dag in New Delhi (zie mijn vorige bericht)
geven slechts een glimp van de avonturen die ik die dag heb beleefd.
Bij sommige momenten voelde ik geen behoefte om foto’s te maken
— soms beleef je dingen intenser zonder een camera ertussen.
Het oorspronkelijke plan was om tien dagen in Delhi te blijven,
waarbij ik ervan uitging dat de eerste dag vooral in het teken
zou staan van organiseren en regelen.

Ik kwam midden in de nacht aan in New Delhi,
na een directe vlucht vanuit Amsterdam.
Daarom had ik een goedkoop airporthotel geboekt — zodat ik
’s nachts niet ver hoefde te reizen, dacht ik toen.

Maar het hotel van twaalf euro per nacht bleek, met de taxi,
een half uur van de luchthaven verwijderd te liggen.
Achteraf gezien was dat niet zo slim van mij.
Ik kon het hotel niet vinden op Google Maps,
maar heb het toch geboekt.

Daarom had ik, voor de zekerheid, op het laatste moment
in Nederland toch maar een taxi gereserveerd.
Bij aankomst bleek dat nog best een avontuur — in India
kunnen dingen nu eenmaal makkelijk anders lopen dan gepland.

Misschien was een iets duurder hotel een betere keuze geweest,
zowel qua reistijd als qua comfort en hygiëne.
Het hotel was verre van schoon,
en de badkamer liet ik liever links liggen.
Ik kroop in mijn flinterdunne slaapzak en gebruikte een kussenovertrek
die ik speciaal voor dit soort situaties had meegenomen.

Rond drie uur ’s nachts viel ik eindelijk in slaap, maar
om acht uur dacht ik al: waarom zou ik hier nog langer blijven?
Gelukkig had ik wat ontbijtkoeken uit Nederland meegenomen, waardoor
ik me kon richten op de drie dingen die ik moest regelen:

= Ik had geld nodig.

= Met geld kon ik een taxi nemen naar het station bij Paharganj,
al wist ik toen nog niet dat het geboekte hotel daar gesloten was.

= Mijn e-sim, die ik in Nederland had gekocht, werkte niet.
En een data-abonnement was echt onmisbaar.

De rest van het verhaal van dag één kun je terugvinden
in mijn eerdere bericht — inclusief foto’s en indrukken.
Gelukkig vond ik uiteindelijk een prettig hotel,
en alles wat ik moest regelen lukte nog op die eerste dag,
zonder dat het me veel geld kostte.
Kortom: avontuur geslaagd, een paar uur slaap gepakt en
klaar voor dag twee.

Wat volgde laat zich het best vertellen in beelden:
een fietstocht vol indrukken, een moskee die de wereld weerspiegelt,
en een wandeling die me dichter bij Delhi bracht dan ik had verwacht.

IMG_3379IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMetRiksjaNaarDeFietstocht

De fietstocht begint bij een starpunt in Old Delhi. Omdat Paharganj ruim een half uur lopen is van Old Delhi had ik een riksja geregeld.

IMG_3380IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMetRiksjaNaarDeFietstocht

De fietsen stonden klaar. Er was 1 gids met een 1 assistent en 3 toeristen. Toevallig allemaal uit Nederland. De fietstocht kon beginnen.

DSC00911 01IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMartelloTowerTxtDSC00911 02IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMartelloTowerTxt

New Delhi, Martello Tower.

DSC00913IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMartelloTower

Half verborgen is een parkachtig deel van Old Delhi liggen restanten van de oude verdedigingsmuur van Shahjahanabad, een van de steden die vandaag New Delhi vormen.

DSC00914IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiStartmuurDSC00915IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiMartelloTowerDSC00916IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiDelhiGate

In die muren zitten ook nog de oude stadspoorten zoals deze Delhi Gate die gerestaureerd werd op dat moment.

DSC00917IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiDelhiGateDSC00918IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiDelhiGate

Van eerdere bezoeken wist ik wel dat de luchtvervuiling er intens is maar door wat ik deze dag (en de komende dagen) zou ervaren, werd ik toch overvallen.

DSC00919IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiTypischHuisOudeStad

In Old Delhi vind je nog van deze grote huizen (haveli’s). Ze hebben typisch de deur in het midden van de gevel. Door die deur kom je dan al snel op een binnenplaats. De kamers zijn rond de binnenplaats gebouwd.

DSC00920IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiTypischHuisOudeStadNisNaastDeDeur

Naast de deur zie je nog kleinere gedecoreerde nissen. Daar kom je een lamp in plaatsen als een vorm van straatverlichting.

DSC00921IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiTypischHuisOudeStad

Compleet met trappen naar de deur, statige versieringen op de gevel en houten uitbouw.

DSC00922IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiNogRustigOpStraatLuchtvervuiling

De straten zijn nog rustig al zijn er al mensen op weg naar werk of naar een tempel. Aan het eind van mijn vakantie bezoek ik nogmaals Old Delhi. Op foto’s van die wandeling kun je goed zien hoe druk het kan zijn in de oude stad met zijn smalle straatjes. Maar nu vooral kalmte. Daarom kun je er zo vroeg ook fietsen.

DSC00923IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiChandniChowkMetro

Dit is Chandni Chowk. Een belangrijk plain in de oude stad. Het gebouw met het puntdak is van de metro. In de tijd van de Mogols leefde rond dit plein de mensen die voor de entertainment zorgen in het fort.

DSC00924IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiTheeInRoodAardewerk

Tijd voor thee uit rood aardewerk kommetjes. Later gaan we ook nog ergens ontbijten.

DSC00925IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiChandniChowkRoad

Chandni Chowk Road, de belangrijke verkeersader die vanaf het Rode Fort het centrum van Old Delhi inloopt. Nu zie je er veel voetgangers en ander niet doorgaand verkeer.

DSC00926IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiFathepuriMasjid

Tjdens de fietstocht bezoeken we de Fatehpuri Mashjid. Verborgen vanaf de straat stap je plotseling in een grote open ruimte.

DSC00927IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiFathepuriMasjidDSC00928IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiFathepuriMasjidDSC00929IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiFathepuriMasjidDSC00930IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarket

Dan gaan we te voet naar de spice market. De plaats waar in Old Delhi van ouds her allerlei kruiden worden verhandeld. Al in de straten rond het centrum van de handel verandert het karakter van de activiteiten.

DSC00931IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00933IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarket

De bovenkant van de gebouwen…

DSC00934IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarket

…en de onderkant van het handelscentrum. Er zitten allerlei bedrijven en bedrijfjes. Sommige rond 1 product, anderen met een breed assortiment.

DSC00935IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00936IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarket

Wij kijen eerst toe vanaf een soort galleij op de eerste verdieping.

DSC00937IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarket

Terug op straat gaat de handel in allerlei producten door. Kruiden maar ook meel, rijst, pasta en bijvoorbeeld bloemen.

DSC00938IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00939IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00940IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00941IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketDSC00942IndiaNewDelhiFietstochtOldDelhiSpiceMarketLotusBloem

De kleuren, de geuren, zelfs door de luchtvervuiling heen, zijn indrukwekkend. Tot aan een zak lotusbloemen aan toe.


India 24/25: Delhi, dag 1 — een fascinerende eerste indruk

In november 2024 vertrok ik opnieuw naar India.
Vijfenzeventig dagen lang — van midden november tot 1 februari 2025.
Alleen en ongeorganiseerd.

Toen ik het plan opvatte en begon met de planning
en ik het besprak met mensen in mijn omgeving,
stelde veel mensen dezelfde vraag.
Terug in Nederland kreeg ik steeds weer
dezelfde vraag.
Waarom?
In alle denkbare vormen.

Een eenvoudig antwoord heb ik niet.
Deze reis was de negende naar India.
Deze keer ging ik voor een deel naar plaatsen
waar ik al eerder geweest was. Soms lang geleden.
Ik bezocht ook plaatsen waar ik nog niet eerder was
en die ik niet eens kende toen ik in 1995
voor het eerst naar India ging.

India is altijd alles tegelijk:
mooi en vuil, kleurrijk en chaotisch, vriendelijk en overweldigend.
Het fascineert me. Nog steeds.

Met mijn foto’s probeer ik die veelheid te vangen.
Want dat is wat India voor mij is:
een voortdurende stroom van indrukken.

IMG_3369 01 IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaar ClosedDueToRenovationIMG_3369 02 IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaar ClosedDueToRenovation

Mijn reis begon in New Delhi, een stad die bij
georganiseerde reizen vaak zoveel mogelijk wordt vermeden.
Maar ik kwam er middenin terecht.
Het hotel dat ik geboekt had bleek gesloten:
“Closed due to renovation.”
Geen waarschuwing vooraf, geen alternatief. Typisch India.

Ik vond een ander onderkomen in Paharganj,
een wijk die ik nog niet kende.
Een plek voor backpackers, goedkope hotels,
straatverkopers en een eindeloze stroom van indrukken.

00 IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarIMG_3377IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarRooftopIMG_3376IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarRooftop

Ik at op een rooftop restaurant, boven de drukte.
Vanaf daar keek ik uit over de stad: neonlicht, riksja’s,
geroep vanaf de straat. India was begonnen.

Het contrast tussen de rust boven en de chaos beneden
was groot — maar precies dat maakt het fascinerend.
Alles tegelijk. Altijd.

DSC00904IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarDSC00905IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarBlockprintingDSC00906IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarDSC00907IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaar

In de avond liep ik door de Main Bazaar van Paharganj.
Het was donker, stoffig, luidruchtig.
Alles rook naar uitlaatgassen, specerijen en iets ondefinieerbaars.
De chaos was tastbaar — een wirwar van mensen, geluiden en geuren.

Toch voelde het vertrouwd.
Alsof ik meteen weer in het ritme van India zat.
Niet met een zachte landing, maar met een duik in het diepe.

DSC00908IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarMeesteKlantenUitIndiaDSC00909IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarErWordtAanDeWegGewerktDSC00910IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarIMG_3374IndiaNewDelhiPaharganjMainBazaarOmgeving


Gelezen

IMG_6744HansPlompHeiligEnHels

Hans Plomp, India – heilig en hels.


Ik mocht dit boek lezen van een Indiaganger.
Hij heeft het boek gelezen ter voorbereiding van
zijn eerste reis naar India.
In dezelfd tijd ben ik ook naar India geweest,
10 weken. Voor mij was het mijn 9e bezoek.

Het boek bestaat uit 39 verhalen verdeeld
over 5 groepen.

Het leuke is dat de korte verhalen, een paar pagina’s
per verhaal, vlot geschreven zijn.
Het probleem met het boek is dat Hans Plomp India
nog sensationeler maakt dan het land al is.

Een voorbeeld, pagina 90:

Het is de hindoehuwelijksmaand. Overal trekken groteske optochten door de straten, waarbij de bruidegom verkleed als een maharadja te paard de stad wordt rondgezeuld, voorafgegaan door bizarre harmonieorkestjes. Deze spelen op glanzend opgepoetste tuba’s, hoorns en trompetten, achtergelaten door de Engelsen.

De woorden in vet zijn de pijnpunten voor mij:
grotekse
Hindoestaanse huwelijken verlopen volgens een bepaald patroon.
Een optocht met muziek (livemuziek of muziek uit grote speakers
die op een wagen staan). Voor een westerling is dat anders dan
zoals een bruiloft in het westen verloopt.
verkleed
Het woord ‘verkleed’ heeft een negatieve kleur voor een man
die zich zo netjes en mooi mogelijk aankleed. Een smoking
voor een westerse bruidegom noem je ook niet ‘verkleden’.
rondgezeuld
Ook hier uit Hans Plomp een oordeel. Natuurlijk mag dat.
Hij pretendeert niet een onafhankelijk journalist te zijn.
bizarre
Opnieuw een negatief oordeel. Natuurlijk is het lidmaatschap
van een huwelijksorkest geen vaste baan. Immers je bent
slechts een korte tijd van het jaar nodig. Maar dat maakt
het nog niet ‘bizar’.
achtergelaten
Dat de instrumenten van een huwelijksorkest door de Engelse
koloniale macht zijn achtergelaten zal in de jaren ’50
wel voorgekomen zijn maar is zeker niet de norm.
Het is een denigrerende opmerking.

Ook las ik de afgelopen weken een boekbespreking van twee
boeken over India.
De boeken zijn:
William Dalrymple, The Golden Road – How anciant India transformed the world.
Patrick Olivelle, Ashoka – Portrait of a philosopher king.
Het artikel is van de hand van Michiel Leezenberg (sic).

De boeken heb ik (nog) niet gelezen. Ik ben al wel begonnen
aan The Golden Road. Dat wil zeggen ik heb het hoofdstuk over Nalanda
gelezen omdat ik van plan was die plaats te bezoeken in november/
december vorig jaar.

IMG_6697 01 NRCMichielLeezenbergHoeIndiaDeModerneWereldHeeftGemaakt20250321IMG_6697 02 NRCMichielLeezenbergHoeIndiaDeModerneWereldHeeftGemaakt20250321IMG_6697 03 NRCMichielLeezenbergHoeIndiaDeModerneWereldHeeftGemaakt20250321

NRC, Michiel Leezenberg, Hoe India de moderne wereld heeft gemaakt, 21 maart 2025.


Ik ben een liefhebber van de boeken van William Dalrymple dus ben
ik bevooroordeeld maar ik vond de uitmijter van het artikel mooi:

Dalrymple sluit zijn boek af met de vraag of India in de eenentwintigste eeuw opnieuw een culturele hoofdrol in de wereldgeschiedenis zal kunnen gaan spelen. Dat zal menigeen verrassend in de oren klinken. Maar hij weet waar hij het over heeft, en schrijft het ook nog eens meeslepend op: ‘The Golden Road’ is het soort boek dat je zin geeft om meteen je koffers te pakken en al dat moois ter plaatse te gaan aanschouwen.

Dat heb ik afgelopen jaar dus ook gedaan.
Niet alleen zijn laatste boek was voor mij een inspiratie
maar ook zijn vorige boeken doen hard mee.

De eerlijke vinder

De oplettende luisteraar heeft al gezien dat het boek gereed is.
Maar ik heb nog een paar foto’s tegoed.
De laatste keer ging het textiel uit India met vlieseline onder de boekenpers.
Vandaag begin ik met het afsnijden van de hoeken.

IMG_6557BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder


IMG_6558BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderTextielGedroogd

Na de hoeken kan het textiel gelijmd worden met de boekbandbasis. Het geeft steeds een beter beeld van hoe het boek er uit komt te zien.


IMG_6559BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

De omslagen kunnen omgevouwen en gelijmd worden. Eerst de lange zijdes. Dat vergroot de kans op mooie hoeken van de boekband.


IMG_6560BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

Dit is dan de voorkant….

IMG_6561BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

….en de achterkant.


IMG_6562BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderLijmpapier

Gebruik bij het lijmen van de schutbladeren een steviger soort papier als onderlegger. Dan kun je de randen van het schutblad goed voorzien van lijm.


IMG_6563BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderGereedVoorBoekenpers

Plaats in het dubbelgevouwen schutblad een stuk waterwerend papier, bijvoorbeeld bakpapier. Dat zorgt er voor dat het vocht van de lijm van het schutblad niet in je boekblok trekt als het boek in de boekenpers gaat.


IMG_6566Boekenweekgeschenk2023LizeSpitDeEerlijkeVinder2025GerwinVanDeWerfDeKrater

Het eindresultaat was al te zien maar ik herhaal het nog even. Links het ingebonden boekenweekgeschenk uit 2023: Lize Spit, De eerlijke vinder en rechts het geschenk voor 2025: Gerwin van de Werf, De Krater.


Jilani hand block print

Op 7 januari bezicht ik een block print werkplaats in de buurt
van Jodhpur. Ik was er op vakantie.

JilaniHandBlockPrintLogo

Dit is hun huidige logo op internet.


Daar zag ik hun geverfe en bedrukte stoffen.
Ik kocht er een kleine lap die ik ga gebruiken als bekleding van een boek.
Terwijl ik er was maakte ik er een paar foto’s.

IMG_4973IndiaJodhpurJilaniHandBlockPrintBlockPrint

Dit is een houten blok die ze gebruiken in de demonstratie. Het motieg zag ik een paar keer terugkomen in de stoffen en zit ook in het logo.


IMG_4974IndiaJodhpurJilaniHandBlockPrintBlockPrintIMG_4975IndiaJodhpurJilaniHandBlockPrintBlockPrintIMG_4976IndiaJodhpurJilaniHandBlockPrintBlockPrintIMG_4977IndiaJodhpurJilaniHandBlockPrintBlockPrint

De laatste foto had misschien mooier genomen kunnen worden. Het was voor mij toen niet meer dan de registratie van hun naam en adres. Ze hebben overigens een Facebook-pagina en hun adres is: Pali Main Road Luni Chouraha, Kakani, Jodhpur 342802 India.