Dagje Delft, deel 1

Op de Oude Delft, zicht op de Oude Kerk.


Zomaar een winkeltje, nou zomaar.

Dit staat er op de gevel: …eer schept men water met een zeef dan wijsheid zonder boeken.


In de Nieuwe Kerk worden heel wat verhalen verteld met glas-in-lood. Hier het werk van Annemiek Punt: De opwekking van het dochterje van Jairus


Dit raam is duidelijk uit een andere tijd: Hugo Grotius raam.


Haast on-Nederlands is dit grafmonument voor de Vader des Vaderlands: Willem van Oranje.








Gelukkig was het redelijk tot goed weer in Delft.
eigenlijk tot we vertrokken.
Toen we de parkeergarage uitreden spoelde het.
Het duurde gelukkig niet lang.

Petrus van Schendel

We hadden het vorige maand al gemeld maar nu staat er ook
een officiele aankondiging in de nieuwsbrief van het museum.
In het najaar is in Breda een overzichtstentoonstelling te zien
van het werk van Petrus van Schendel:

Voor het eerst te zien: het oeuvre van Petrus van Schendel

Op dit moment wordt er in Breda’s Museum gewerkt aan een van de belangrijkste tentoonstellingen ooit in het museum: ‘Petrus van Schendel: meester van het avondlicht’. Deze tentoonstelling is van 10 november 2012 tot en met 17 februari 2013 in Breda’s Museum te bezichtigen en zal daarna ook in Museum Villa Vauban in Luxemburg te zien zijn. Het is de eerste keer dat er van deze internationaal vermaarde kunstenaar een overzichtstentoonstelling bijeen wordt gebracht. Een tentoonstelling als deze is uniek voor Breda’s Museum, uniek voor ons land en heeft ook internationale uitstraling.

In het licht van Petrus van Schendel.


Piet Vloemans

Tussen de regenbuien door ben ik zondagmiddag wat gaan lopen.
Ik kwam langs Galerie Ecker.
Daar was ik nog nooit binnen geweest maar er hingen deze
keer werken die me meer trokken dan anders.
Het waren werken waarbij tekst een grote rol speelt.
Sinds kort weet ik dat sommige mensen
dat Asemic writing of Asemic Art noemen.
Of Dhr. Vloemans vindt dat zijn werk ook onder deze term valt
weet ik niet maar mooi vond ik het in ieder geval.
De afbeeldingen hier komen van zijn website.
Net als de tekst die hieronder volgt.

Piet Vloemans, Gerrit Achterberg, Gebed aan God, 02 2012, balpen, acryl op papier.


Piet Vloemans

Movements

In de tentoonstelling bij galerie Ecker zien wij recente werken waarin Piet de gelaagdheid van zijn rationeel denken en zijn emotie heeft onderzocht. Gelaagdheid die letterlijk in zijn werk is terug te vinden en gexefnspireerd door muzikale composities en gedichten.
Het repetitieve gegeven dat in zijn werkwijze is verweven resulteert in kunstwerken op papier in series van 4 of 5 en soms 8, die elkaar in horizontale lijn volgen, terwijl de gelaagdheid in de bladen zelf is opgebouwd in 3 of 4 werksessies.
Iedere laag is een subtiele toevoeging, die in samenhang met het geheel een speciale belevenis laat voelen. De muziek of het gedicht is x91te lezenx92, terwijl wij als beschouwers volop ruimte vinden voor interpretatie.

Dat voor deze werkwijze ijzeren discipline vereist wordt is evident, wetende dat emotie tijdens de productie van toch ook een impulsief proces, de maker niet te veel in de weg mag staan.
Wat soms -op het eerste gezicht- een x91geordende wanordex92 lijkt te zijn, blijkt bij nadere beschouwing een virtuoos ritmisch proces waarin de intenties van de bron op subtiele expressieve wijze gedragen wordt.


Piet Vloemans, Simeon ten Holt, Canto Ostinato, deel 3, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.


Piet Vloemans, Arvo Part, Stabat Mater, deel 2, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.


Dit laatste werk was in ieder geval in de galerie.
Het bestaat uit 2 delen. Op het eerste gezicht identiek maar
bij nadere beschouwing heel anders.
Intrigerend.

Cavin Morris Gallery: cultuur/kunst uit Nieuw Guinea

Via, via, vond ik op het web een web site van een gallery
die werken tentoonstelt die afkomstig zijn uit nieuw Guinea.
Museumstukken.
Prachtig van vorm en kleur.
Maar de meeste zijn wel voorwerpen die in een orrlog of ten minste
bij geweld gebruikt worden.
Dat geeft het soms een ongemakkelijk gevoel.
Alsof je wapenschilden van de ME op je website zet.
Maar mooi zijn ze.

War shield, Wonanara, Eastern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


Als moderne kunst: war shield, Tambul, Western Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Simbu, Gumine region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, cassowary feathers, pigment.


War shield, Simbu, Chuave region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Mendi Valley, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Kewa People, South Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


War shield, Huli People, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.


Timbuwarra figure, Wiru People, Southern Highlands, New Guinea, Mid-20th century, rattan, pigment, candle nuts.


Timbuwarra figure, dit is een voorwerp waarvan de functie(s) onduidelijk zijn.
Zoveel is duidelijk dat het bij rituelen gebruikt werd en dat het te maken
zou kunnen hebben met vruchtbaarheid van de aarde.
Er zijn weinig van dergelijke voorwerpen bekend.
Meestal in particulier bezit.
Ik heb er alleen een hier, in virtueel bezit, op mijn weblog.

Lees verder →

Shane Keena

Aardewerk.
Uitgangspunt zijn exotische zeedieren.
Dit is absoluut niet eenvoudig en het resultaat
is verbluffend.
In dit voorbeeld gaat het om beelden van zeeegels.

Shane Keena, Strongylocentrotus Purpura, 2008, multifired earthenware, luster glaze.


Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, 2011, multifired earthenware.


Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, detail 2011.


Hermitage Amsterdam

Binnenkort is er in de Hermitage in Amsterdam de tentoonstelling
Impressionisme: Sensatie en Inspiratie.
vandaag twee werken die op de tentoonstelling te zien zullen zijn.

Paul Cezanne, Les bords de la Marne, 1888 – 1890, olieverf op doek.


Pierre-Auguste Renoir, Portrait de mlle Jeanne Samary, 1878, olieverf op doek.


MOBA

Een paar weken geleden las ik een artikel over dit museum.
Ik had een paar jaar gelden al eens van ze gehoord.
In het verleden ben ik een paar keer in Boston geweest
Maar het Museum Of Bad Art (Museum van slechte kunst)
heb ik toen helaas niet bezocht.
Gelukkig is via het internet een overzicht van hun meesterwerken te bestellen.
Vandaag een korte eerste indruk.

De catalogus van MOBA genaamd Masterworks. Geschreven door Michael Franks en Louise Reilly Sacco.


MOBA, Andrea Schmidt, Mana Lisa. Een schilderij van een ‘trans gender’ versie van de Mona Lisa. ‘Trans Gender’ is de Amerikaanse uitdrukking voor mensen die een operatie zijn ondergaan die van geslacht willen wisselen.


Sinds deze week weet ik dat er zo iets bestaat als Asemic Writing of Asemic Art. Kunst waarbij gebruik wordt gemaakt van al dan niet bestaand schrift. Verwant aan Kaligrafie. Hier: Anonymous, Sensitive.


Kastelendag – hofhuizenroute, deel twee

Op Tweede Pinksterdag heb ik een paar hofhuizen in Breda bezocht.
Daar heeft u nog wat foto’s van tegoed.

Het weer was hehoorlijk anders dan vandaag.


In de hofhuizen was werk te zien van verschillende kunstenaars. Dit werk van de Beeldenbouwers (Arno Tummers en Ellen Seegers) vond ik fantastisch: Mooie vogel.


Mooie vogel

Eindelijk een mooie plek voor je gevonden veren!

Mooie vogel is een verzameldoos en podium voor gevonden veren.
De productie van Mooie Vogel is handwerk en wordt met aandacht door Beeldenbouwers zelf gedaan in eigen atelier.

Wil je Mooie vogel ophangen, boor dan een gaatje (6 mm). Duw daar de bijgeleverde plug in en timmer voorzichtig de spijker met houten knop en kraaltje er zover in dat het veergat van de verzameldoos ietwat stroef achter het houten knopje kan haken en kan rusten op het kraaltje.
Even het evenwicht zoeken en klaar!

WWW. BEELDENBOUWERS.NL


Dit is het werk ‘Mooie vogel’, verzameldoos en podium voor gevonden veren.


Het werk ‘Mooie vogel’ was te zien in een van de hofhuizen (Catharinastraat 18). Kijk eens naar de prachtige wanden.


Glas-in-lood ramen in Catharinastraat 18.


De trap.


Versiering boven de (binnen)deur.


Nu met zonlicht erdoor.


Detail.


Kunstvaria

Anthony Abrahams, Leaning, bronze.


Boris Dmitrievich Grigoriev, Faces of Russia, early 1920’s.


Clyde Connell, Memorial, 1955, acrylic on board glazed with oil.


Hassan Massoudy, Untitled, 2009, ink and pigments on paper.


Howard Hodgkin, Dark evening, 2011, oil on wood.


Jan Steen, The rhetorians at a window, 1662 – 1666, oil on canvas.


Jean Bourdichon, The Virgin in prayer, circa 1480, oil on panel.


Manuel Mandive, Se alimenta mi espirit, 2007, arcylic on canvas.


Matthias Stom, The supper at Emmaus, circa 1636, oil on canvas.


Meyndert Hobbema, A watermill by a woody lane, 1665 – 1668.


Pablo Picasso, Pierrot and Harlequin, 1920, pen and black ink with gouache on cream paper.


Pair of spotted horses, Pech Merle Cave, Cabrerets, France, about 25000 years old.


Rembrandt van Rijn, Scholar at his writing table, 1641.


Roger Ballen, Five hands, archival pigment print.


Roy Lichtenstein, I can see the whole room…..and there’s nobody in it!, 1961.


Vessel in the shape of a Nubian male, third to first century BC, bronze.


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 02

In de tweede week van 1925 staat een schilderij van Rembrandt centraal:

Een weinig bekende Rembrandt: Saskia als Deborah.


Op de omslag staat dat het zou gaan om Saskia als Deborah.
Ik vind het schilderij op het web als Minerva.

Deborah is een naam die in de bijbel voorkomt
en wel in het bijbelboek Rechters (Richteren).
In Rechters 4, 4-5 staat (Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling):

In die tijd was een zekere Debora rechter over Israxebl. Deze Debora, de vrouw van Lappidot, was profetes. 5 Ze hield zitting onder de Deborapalm tussen Rama en Betel, in het bergland van Efraxefm, en daar kwamen de Israxeblieten haar hun rechtsgeschillen voorleggen.

Op het schilderij van Rembrandt zit de vrouw voor een groot boek.
Naast haar, prominent in het zicht, zijn een helm, een speer en schild te zien.
Op het schild is een afbeelding van Medusa te zien.

Debora wordt wel in verband met strijd gebracht.
Even terug naar het boek Rechters (Rechters 4, 6-7):

Debora liet Barak, de zoon van Abinoam, afkomstig uit Kedes in Naftali, bij zich komen en zei tegen hem: x91De HEER, de God van Israxebl, gebiedt u: x93Trek met tienduizend man uit de stammen Naftali en Zebulon op naar de Tabor. Dan zal ik Jabins legeraanvoerder Sisera met al zijn strijdwagens en soldaten laten optrekken tot in het dal van de Kison en hem aan je uitleveren.x94x92

Uiteindelijk vormt hoofdstuk 5 een lied van Deborah op God en de (gewonnen) strijd.

Dus ik kan de toewijzing wel plaatsen.

Nu Minerva.

Minerva is de godin van de oorlog.
Rembrandt schilderde een aantal grote portretten die goden of godinnen voorstellen:
Bellona, Flora en bijvoorbeeld Artemisia.
Het is de gouden helm, speer en schild die typisch de uitrusting zijn
van de Griekse god Pallas Athene, in het Latijn Minerva.

Op de omslag wordt gesproken over x91een weinig bekende Rembrandtx92.
De reden daarvoor is dat al vroeg in de 18e eeuw dit schilderij
in de privxe9collectie kwam van de Graaf van Somerville (Earl of Somerville).
Ook na de verkoop op een veiling in 1924 bleef het in privxe9 verzamelingen.
Later onderzoek heeft aangetoond dat dit werk op hetzelfde linnen
is geschilderd als twee andere werken van Rembrandt (ze hebben dezelfde weeffout).
Vooral de gouden helm wordt gebruikt als bewijs van identificatie.
Karel van Mander beschrijft Pallas Athene (Minerva) nadrukkelijk
met een x91glanzend gouden helmx92.
De teksten van Van Mander zijn zeker bekend geweest bij Rembrandt.
Overigens was het thema van Minerva een bekend en geliefd thema
onder de regenten van Amsterdam.
Zo is er een tekening met de naam “Minerva in her study”
in het vriendschapsalbum van Jan Six.
Minerva was overigens ook de beschermvrouwe van schilders,
misschien nog meer dan de evangelist Lucas.
Het feit dat de wapenuitrusting wat op de achtergrond
en in het donker is afgebeeld is volgens Volker Manuth en Marieke de Winkel
de reden voor de identificatie als Rebekah in 1924.
De veronderstelling dat het model voor dit schilderij Saskia is,
kan niet worden bevestigd.
Er zijn meerdere werken van Rembrandt met vrouwen met min of meer
dezelfde gelaatstrekken. Maar het zou best kunnen.

Lees ook: Rembrandtx92s Minerva in her study of 1635:
The splendour and wisdom of a goddess.
Geschreven door Volker Manuth en Marieke de Winkel.
Publicatie van galerie Otto Naumann.


Rembrandt van Rijn: Minerva, 1635, oil on canvas.


Marc Johns: snel geleverd

Vorige week heb ik een prent gekocht van Marc Johns.
Marc Johns is een illustrator uit Canada.
De prent is zo groot als een prentbriefkaart.
Getekend met pen.
Zijn humor is te omnschrijven als absurdistisch.
Dit is wat ik van hem ontving.

De stevig ingepakte envelop.


Een kaart met een typisch voorbeeld van zijn humor: I’m de happiest. Drie niet echt blije, vrijwel identieke gezichtjes waarvan de middelste zegt: ik ben de gelukkigste.


Een bijgaande kaart met een handgeschreven groet, een extra tekeningxa0 en ondertekening. Altijd klantvriendelijk. Daar kunnen wij Nederlanders nog iets van leren.


Dit is dan de prent die ik gekocht heb. Hij zit nog in het plastic. De naam is: Diamond and Rockets. Ink and Watercolour. May 2012. Marc Johns.


Dalmeyer's Volksuniversiteit, jaargang 1925, week 01

Op Koninginnedag kocht ik tijdens de vrijmarkt twee boeken.
Ik had geen idee wat voor boeken het waren maar de foto’s spraken me erg aan.
Het bleken ingebonden jaargangen te zijn, 1925 en 1926,
van een volksuniversiteit in Amsterdam.
Op het web kan ik over dit instituut niet zo veel vinden.
Maar de boeken dpreken voor zich.

De omslag, niet meteen de meest aanlokkende omslag die je ooit gezien hebt. Meer degelijk en geleerd.


Dit is de kop bovenaan het titelblad van iedere wekelijke editie.

De blaadjes zijn een combinatie van interessante artikelen, ter leering ende vermaeck,
en advertenties voor cursussen, puzzels en trainingen. Natuurlijk gegeven door
Dalmeyer’s Volksuniversiteit.


Werkt.

J.C. Dalmeyer gaf leiding aan het instituut.
Deze volksuniversiteit straalt hoge waardes uit


Denkt.


Je kon lid worden van de Volksuniversiteit maar het weekblad kon ook in de losse verkoop gekocht worden. 20 Cent per week.


De eerste week van 1925 had een paar deuren als onderwerp: De deuren van het Universiteitsgebouw Abu Inan te Marokko zijn wonderen van houtsnijkunst.


Het gaat hier om de Al-Karaouine universiteit. De oudste, nog in gebruik zijnde universiteit van de wereld.


Kunstvaria

Ai Wei Wei, Colored vases.


Cecil Beaton, Marlene Dietrich in New York, 1937.


Claude Monet, Woman with a parasol – Madame Monet and her Son, 1875, oil on canvas.


Constantin Brancusi, Le premier cri, conceived in 1917, polished bronze.


Edward Bawden, The floral hall, Covent Garden, circa 1967, linocut.


Frans Hals, Twee lachende jongens (Two laughing boys), 1627.


Head of Manasa, serpent goddess, Eastern India, Gupta period, early 6th century, terracotta.

Hoofd van de godin Manasa, slangengodin.


Head of the Buddha, Gandhara region, 4th – 5th centurey, clay with traces of pigmentation.

Hoofd van Buddha, terracotta met sporen van verf.


Johnathan Harris, Ascension, acrylic on canvas.


John Wesley, Sea of Japan, 1980, acrylic on canvas.


Karlis Padegs, Madonna of Marijas Street, 1932, oil on canvas.

Deze afbeelding zal door Photobucket wel geweerd worden.
Jammer want het is een prachtige afbeelding.
Heel mooi in de traditie van het afbeelden van Madonna’s.


Madonna and child on a curved throne, Byznatine, 13th cent, National Gallery Of Art.


MF Husain, Untitled, Undated.


Michal Borremans, Automat (1), 2008, olie op doek.

Hedendaagse Belgische kunstenaar.
Mooi werk.


Pablo Picasso, The three dancers, 1925.


Sigmar Polke, Supermarkets – Aus dem Zyklus ‘Wir kleiburger’, 1976.


Terracotta vase in the shape of an African youths head, Etruscan, 4th century BC.

Het eerst gevonden van deze reeks maar
als laatse op het web. Afkomstig van het Metropolitan Museum of Art.
Etruskische vaas in de vorm van het hoofd van een jonge Afrikaan.


Marc Johns

Marc Johns is een Canadese illustrator.
Zijn website heet ‘Serious Drawings’, serieuze tekeningen.
Zijn tekeningen zijn komisch maar niet bedoeld om te schaterlachen.
Hij maakt zijn tekeningen typisch in series waarbij 1 thema
uitwerkt aan de hand van een reeks voorbeelden.
Misschien is zijn stijl het best als absurdistisch te omschrijven.
Zo heeft hij een serie tekeningen waarbij hij een hertengewei
combineert met een hele serie van voorwerpen.
Enfin, bekijk de volgende selectie van tekeningen maar eens.

Marc Johns: After years of flapping his wings, Jeffrey was fed up and decided to try something else / Na jaren van fladeren met zijn vleugels werd Jeffrey het moe en besloot iets anders te proberen.


Marc Johns: Buy this lipstick, kiss George Clooney / Koop deze lipstick, zoen George Clooney.


Marc Johns: Do these stripes make me look fat / Zie ik er dik uit door deze strepen.


Marc Johns: Drinking fish / Drinkende vis.


Marc Johns: If I tell you these are mountains you will imagine them as such / Als ik je vertel dat dit bergen zijn, zul je ze zo ook herinneren.


MarcJohns: If you were a chair and you were tired you would do this / Als je een stoel was die zich moe volt, dan zou je dit ook doen.


Marc Johns: Lets pretend to rock / Laten we net doen alsof we hip zijn.


Marc Johns: New and improved saws now 300% longer / Nieuwe en verbeterde zagen, nu 300 % langer.


Maaike Meijer over kunst

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Het misverstand is volgens Meijer dat menigeen gelooft
dat de schrijver weet wat hij schrijft.
“Dat is een heel primitieve manier van denken over het creatieve proces, daar moeten we vanaf. De literatuurwetenschap is daar allang vanaf, veel lezers zijn dat nog niet.”
De dichter, zegt ze, weet niet wat hij schrijft.
“De dichter zit in een klein zeilbootje en vangt de wind op. Daar komen die prachtige teksten vandaan die ook hemzelf verrukken en verrassen.”

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.

Maaike Meijer in Trouw Letter & Geest, zaterdag 28/04/2012.


Mieke van Zundert

Via de nieuwsbrief van het Van Gogh-museum in Zundert
werd ik geleid naar de website van Mieke van Zundert.
Haar werk sprak me aan omdat de kleuren prachtig zijn
en het onderwerp tegelijk zo vertrouwd Brabants is.
De stijl past ook bij het West-Brabantse platteland.
Recht door zee.
Eenvoudig, in de sterke betekenis.
Neem er maar eens een kijkje.

Papier? Daniele Papuli!

Daniele Papuli, Cartoframma, 2011.


Daniele Papuli, Panta Rei/Auree, 2005/2010.


Deze Italiaanse kunstenaar maakt kunstwerken van duizenden stroken papier.
Het resultaat zijn deze pulserende, kronkelende en soms heel kleurrijke werken.
Heel bijzonder.
Een naam om te volgen!