Als je mijn blog een beetje volgt dan weet je dat ik behoorlijk
wat interesse heb voor typografie en taal of teksten in kunst.
In het boek Schuberts Winterreise komt een prachtig voorbeeld
aan de orde van typografische poëzie:

E. E. Cummings, Loneliness – A leaf falls.

Na al die uitvoerige uitweidingen kwam ik in de verleiding om het bij dit ene tegengedicht te laten: het is van de hand van E.E. Cummings, en een meesterlijk voorbeeld van typografische poëzie.
Het woord ‘loneliness’ wordt in tweeën gedeeld door de mededeling ‘a leaf falls’.
De letters vallen naar beneden over de pagina.
En ‘loneliness’ wordt 1, het getal een, en oneliness, 1-liness, iets wat Cummings naar voren haalt door te zorgen dat de L van ‘oneliness’ zijn eigen regel onder ‘one’ heeft.
Enzovoort.
Je kunt hier ook ‘a’ en ‘le’ zien staan, Engelse en Franse enkelvoudige lidwoorden, bepaald en onbepaald, en ‘soli’ uit het Latijn.
En dat alles met maar vier woorden.

Hier wordt nog even een heel interessant proces in de natuur beschreven.
De toelichtingen van Bostridge gaan werkelijk alle kanten op
maar zijn steeds weer super interessant:

Naschrift.

Los van de toevalsaspecten is er een wetenschappelijke verklaring voor het feit dat bladeren van bomen vallen, ook al is het moment waarop dat gebeurt niet exact te voorspellen.
Bladverliezende bomen gebruiken hun groene, chlorofyl bevattende bladeren in de zomer om met behulp van zonlicht de fotosynthese tot stand te brengen die de basis vormt van hun stofwisseling.
In het najaar wordt het chlorofyl geresorbeerd en worden de bladeren geel of zelfs rood, omdat ze stoffen produceren die insecten moeten weren.
Aan de voet van het blad bevindt zich de zogeheten abscissiezone, die cellen bevat die in de loop van het najaar uitzetten, waardoor de toevoer van voedingsstoffen van de boom naar het blad wordt geblokkeerd.
Er ontstaan een scheurvlak, en uiteindelijk valt het blad af of wordt het losgerukt door de wind.
Om de wond vormt zich dan een beschermend laagje dat het verdampen van water en aantasting door insecten voorkomt.
Pas de afgelopen tien jaar hebben wetenschappers een begin gemaakt met het blootleggen van de complexe genetische processen die ten grondslag liggen aan het afvallen van bladeren.

Schuberts Winterreise, pagina 383.

Nog een laatste voorbeeld van de sterke stukken in dit boek.

Naspel

Het is ongetwijfeld waar dat er geen duidelijke en normatieve relatie bestaat tussen het leven en de kunst en vice versa.
Scherp gesteld: Schubert schreef vrolijke muziek wanneer hij somber was en sombere muziek wanneer hij vrolijk was.
Maar de relatie tussen artistieke expressie en doorgemaakte ervaringen is over een grotere tijdspanne wel degelijk relevant.
Daarbij gaat het niet gewoon om de stemming van het moment; het omvat ook kwesties die met karakter of aanleg te maken hebben, dan wel met intellectuele vooronderstellingen.
Kunst wordt geschapen in een historische context, door levende, voelende, denkende mensen.
We kunnen die kunst niet begrijpen zonder ons te verdiepen in haar connecties met en haar grondslagen in de wereld van emoties, ideologieën of praktische beperkingen.
Kunst ontstaat uit de botsing tussen het leven en de vorm.
Ze bestaat niet in een of ander soort geïdealiseerd vacuüm.
Alleen door het persoonlijke en het publieke te onderzoeken, in de breedste zin (en dit geldt speciaal voor romantische kunst) kunnen we de formelere aspecten op de juiste manier duiden.

Schuberts Winterreise, pagina 505.