Prei (klein deel garnituur), ui, zoete aardappel (garnituur), aardappel, slagroom, knolselder, mosterd en sambal.
Een goedgevulde mosterdsoep. Heerlijk.
Auteursarchief: Argusvlinder
Frans Hals
Een laatste bericht over de Frans Hals tentoonstelling
in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Aan het eind nog twee ‘grote stukken’. De grotere stukken
vind ik een feest om naar te kijken; de schuttersstukken,
de regenten en regentessen.
We zaken als schutters.
Hopelijk bevallen deze laatsten u ook.
Dat derde hoofd (met hoed) van rechts! Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Regenten van het Oudemanenhuis, circa 1664, olieverf op doek.
Frans Hals, Regentessen van het Oudemannenhuis, circa 1664, olieverf op doek. De achtergrond alleen lijkt me al een studie waard.
Één tip: in het echt zijn ze nog mooier!
Argus in China
In het Provincial Museum of Gansu in Lanzhou zag ik
een voor mij spectaculaire tentoonstelling:
Gandhara heritage along the Silk Road.
Maar het museum is op zich zelf ook al een interessant
museum. Nie gespecialiseerd in kunst of natuurhistorie
maar een museum met allelei voorwerpen waarvan de kern
uit Gansu komt. Gansu is ongeveer net zo groot als Zweden.
Het museum omvat bijvoorbeeld skeletten van pre-historische
dieren maar ook een Zijderoute-verzameling.
China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Stone reliquary (coffin) carved with relief, Five Dynasties (907-979) – Song Dynasty (960-1279), unearthed in 1957, Lintai County, Gansu, grey white sandstone.
Lycoptera, Liaoxi, vroeg krijt.
Bird shaped terracotta vessel with incised design, Qijia Culture, about 2000 BC.
Wikipedia:
De Qijia-cultuur (24e eeuw v.Chr. – 19e eeuw v.Chr.) was een cultuur in China die opbloeide in de Bronstijd, vooral in de gebieden rond de Gele Rivier, Gansu (het midden van Lanzhou) een het oostelijke gedeelte van Qinghai. De cultuur wordt gezien als een van de eerste Chinese bronstijdculturen. Johan Gunnar Andersson ontdekte het gebied in de buurt van Qijiaping (齊家坪), in 1923.
Bronze ornament with dog design, Shajing Culture, about 880 – 600 BC, Yushugou, Shuping, Yongdeng County.
Bronze he made for a count at Luan, Western Zhou Dynasty, 1046 – 771 BC, Baicaopo, Lingtai County.
Bronze elk, Warring States Period, 475 – 221 BC.
White Sands, 28 juli 1962
Een van de handgetekende plaatjes van de stripverhaal die ik ga inbinden. De tekeningen en de tekst zijn al lang geleden gemaakt. De persoon die ze maakten had heel veel interesse in ruimtevaart. Er zijn een aantal losse vellen, waarvan een aantal zijn die goed zouden kunnen dienen als omslag en een aantal vellen uit het schetsboek met tekeningen die samen een strip vormen.
Of er een verband is of bedoeld is met het gebied White Sands
in de Verenigde Staten, weet ik niet en daar zullen we ook
niet meer achter komen. Maar de kans is groot.
Wikipedia:
Het White Sands National Park (voor 20 december 2019 White Sands National Monument) is een Nationaal Park en Nationaal Monument in de Verenigde Staten, ongeveer 25 km verwijderd van Alamogordo in New Mexico op een hoogte van 1291 meter. Het gebied is een deel van de door bergen omringde vallei Tularosa Basin en bevat het zuidelijke deel van een 710 km² groot veld met zandduinen van gipskristallen.
Maar er is ook een aantal vellen die nog in het originele schetsboek zaten. Ze zijn tweezijdig voorzien van tekeningen en teksten. De eerste pagina is een soort van titelblad. De lekst is ‘Van planeet tot planeet’. Het is eenzijdig benut. Te zien is dat de bladen met een metalen draad vast zitten. Een draad die als een ringband is gevormd. Die draad haal ik weg want die verhinderd het inbinden. De bruine rand op de bladen lijkt uit plakbandresten te bestaan. Daar blijf ik van af. Ik ga inbinden, niet restaureren.
De draad is een lange draad. Die haal ik dus door ieder gat om hem er zo langzaam maar zeker uit te halen. Als de draad te lang wordt knip ik hem af.
Alleen het laatste eindje kon ik er uitdraaien. De stukjes papier die je hier ziet liggen tussen het metaal zijn niet van de bladen met tekeningen. Ze zijn denk ik van bladen die eerder uit het schtsboek zijn gehaald of (gezien de kleur) de achterkant van het schetsboek. De achterkant zit er namelijk niet meer bij.
De beschadigingen aan de bladen zijn in de loop der jaren gebeurd. Eerst wilde ik die rand met gaten en omgekrulde stukken van de bladen afsnijden. Maar de strook papier naast de tekeningen, aan de voor- en achterkant, zijn de enige stukken die ik kan gebruiken om de bladen te ‘verlengen’ met een inbindbare strook papier. Dus ik ga niets wegsnijden, iedere millimeter zal ik moeten gebruiken. Technieken om losse bladen in te binden waarover je kunt lezen, gaan bijna altijd uit van voldoende ruimte om een boek in te binden. Die is er hier niet dus die moet ik eerst maken.
Het idee is om de schetsbladen aan één kant te lijmen op een dubbelgevouwen strook karton . De vouw is dan de plaats waar gaten in gemaakt kunnen worden voor de binddraad. Na het binden kan dan het tweede uiteinde van de strook op het schetsblad gelijmd worden. Als een soort van sandwich, zonder tekening of tekst te overlappen. Omgekrulde delen van de schetsbladrand kan ik dan op zijn plaats lijmen.
Frans Hals
Lef, niet het gore lef uit het devies van de mogelijk toekomstige regering van Nederland met een minister die iedere dag er uit probeert te zien als de weduwe van Rost van Tonningen (Nederlands politicus die collaboreerde met de nazi’s, lid van de NSB, plunderaar van De Nederlandsche Bank, pleegde zelfmoord op 6 juni 1945. Zijn weduwe leefde tot in 2007 en bleef al die jaren nationaalsocialist) en een minister die een NSB-speldje draagt en nog een aantal van deze extreemrechtse figuren). Het gaat hier om lef als een houding op 17e eeuwse portretten en de schildertechniek van Frans Hals .
Deze houding moet standvastigheid uitbeelden. Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Portret van Isaac Abrahamsz Massa, 1622, olieverf op paneel.
Nog een schilderij van dezelfde man. Frans Hals, Portret van Isaac Abrahamsz Massa, 1626, olieverf op doek.
Frans Hals, De lachende cavelier, 1624, olieverf op doek. Ik denk dat ik voor de term ‘bravoure’ zou hebben gekozen.
Niet heel charmant, vind ik, maar over smaak valt te twisten. Frans Hals, Portret van een man mogelijk Nicolaes Pietersz Duyst van Voorhout, circa 1637, olieverf op doek.
Volgens Wikipedia een van de eerste koffiedrinkende Nederlanders. Frans Hals, Portret van Pieter van den Broecke, circa 1633, olieverf op doek. Hij oogt sympathiek maar ik betwijfel of hij dat ook echt was. Zie Wikipedia dat minder verhullend is dan de tekst op de tentoonstelling.
Frans Hals, Portret van Jasper Schade, 1645, olieverf op doek.
Detail van de techniek van Frans Hals: bovenarm en kleding.
Soep van de week
Geen heel opvallend recept maar wel erg lekker.
Het seizoen valt alles bij elkaar met de vele regen wel tegen.
De asperges blijven dunne stengels dus het is met moeite.
Asperges, aardappel, kerry, room, peterselie, sjalot.
Gelukkig biedt soep troost en dat hebben we deze dagen met Den Haag heel nodig.
Argus in China
Het laatste bericht over de tentoonstelling
‘Gandhara heritage along the Silk Road’ in het
Provincial Museum of Gansu in Lanzhou (september 2023).
De schrijfwijze van de Boeddhistische begrippen en namen
op de informatiebordjes bij de voorwerpen lijken allemaal
het Sanskriet te volgen. Alleen heb ik niet al die
bijzondere lettervarianten gehanteerd.
In één beeld zie je hier drie momenten in het verhaal ‘The Buddha’s descent from the Trayastrimsa’: China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, 2nd – 3rd century, Peshawar Museum, grey schist.
The Seven Buddhas of the Past and the Maitreya bodhisattva, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist. Af en toe gaat het mis met het nemen van een foto van het tekstbordje daarom de tekst uitgetikt.
This work shows a combination of the Seven Buddhas of the past and the future Buddha Maitreya. Six of the Seven Buddhas, all in Buddha features, can be observed in the fragmented stone carving, body wrapped in an overrobe (Samghati) or right shoulder and arm exposed, standing evenly spaced; Maitreya, as the future Buddha, is still bodhisattva, therefore stands on one side, dressed in Bodhisattva attire. All seven Buddha’s and Maitreya perform Abhayamudra. The inscription on the front of the rectangular pedestal means “Offerings to all Buddhas”.
The Seven Buddhas of the past refer to Sakyamuni and the six Buddhas that preceded his appearance in the world, namely Vipasyin, Sikhim, Visvabhu, Krakucchandra, Kanakamuni, Kasyapa.
The Buddha in abhaya mudra, 4th – 5th century, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.
Head of bodhisattva, 2nd – 3rd century, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.
Bodhisattva Maitreya, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.
Frans Hals
Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Portret van een man, mogelijk een geestelijke, circa 1658, olieverf op paneel.
Frans Hals, Portret van een jonge man met handschoenen, circa 1619, olieverf op paneel.
Frans Hals, Portret van Pieter Verdonck (?), circa 1627, olieverf op paneel. Zou het vraagteken bij mij op de juiste plaats staan. Twijfelt men over de voor- of voor- en achternaam?
Frans Hals, Portret van een man met een slappe hoed, circa 1660, olieverf op doek.
Zei iemand ‘losse toets’?
Argus in China
The Three brothers from the clan kasyapa practiced fire worship and had a religious community of a thousand disciples. When the Buddha visited Mahakasyapa, he asked to stay in the fire chamber for the night. Mahakasyapa told the Buddha that there was a vicious naga, and it was not safe inside. The Buddha did not show any fear and insisted on staying. After entering the fire chamber, the Buddha entered dhyana, subdued the naga, and imprisoned it in his bowl. Mahakasyapa was thus convinced and xxed his disciples to convert and join the samgha. The Buddha stands on the left side of the relief, holding a bowl in his left hand, a snake coiled in the bowl with its head raised and stretch out. At the feet of the Buddha, fire worshopers are crawling on the ground, showing the legend of the “Conversion of the Vicious Naga”.
Vaste bezoekers van mijn blog weten dat als ik kunst fotografeer ik ook de toelichting bij het werk fotografeer. Maar dat gaat wel eens mis. Zoals bij dit werk waar een paar letters aan de linkerkant zijn weggevallen. Daarom heb ik de tekst overgenomen en de missende letters, daar waar ik dat kan, ingevuld. China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Conversion of the Vicious Naga, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum, grey schist.
The present work shows Sakyamuni at his first sermon in the Deer Park in Sarnath. The figure has a seperate usnisa which is relatively dispositional, and wears a robe with the right shoulder exposed, and the folds of the garment are of carving with smooth lines. The features of the figure are well formed, with a high nose bridge, deep set eyes, and a mustache on the lips. The robustness of the body is visible and is a Gandhara statue from its heyday.
Bust of the Buddha in dharmacakra mudra.
The Miracle at Sravasti or Amitabha, 3rd – 5th century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum.
Miracle at Sravasti, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum, schist.
King Udayana presents the Buddha image to the Buddha, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum.
Frans Hals
Portret van Cathaina Hooft met haar min, 1619 – 1620, olieverf op doek.
Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Zingend meisje en vioolspelende jongen, circa 1628, olieverf op paneel.
Frans Hals, Lachende jongen, circa 1630, olieverf op paneel.
Familiegroep in landschap, circa 1646, olieverf op doek. Mogelijk Jacob Ruychaver (gouverneur Fort Elmina, Ghana).
Argus in China
Dat ik de tentoonstelling ‘Gandhara heritage along the Silk Road’
kon bezoeken was zo’n enorm geluk.
Ook als ik nu aan de blogberichten werk geniet ik daar nog van.
In september vorig jaar was ik 1 hele dag in Lanzhou, toen ging
ik naar het Provincial Museum of Gansu.
Niet gereserveerd maar kon toch aan een kaartje komen.
Het was er erg druk. Ook zonder de tentoonstelling is dit
een heel interessant museum.
China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, The Great Departure, 3rd – 4th century, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.
Visit to the Ascetics, 2nd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.
Het is voor mij altijd een beetje lastig om naar deze voorstelling te kijken maar ik neem aan dat het voor niet-Christenen ook ingewikkeld is om naar een gekruisigd persoon te kijken. Fasting Siddhartha, 3rd – 4th century, 1911 Jamal Garhi, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.
Wikipedia:
The ruins of Jamal Garhi were first discovered by the British explorer and archaeologist Sir Alexander Cunningham in 1848. The stupa at the site was opened by Colonel Lumsden in 1852 but little of value was found at the time. In 1871, the site was excavated by Lieutenant Cromten, who unearthed a large number of Buddhist sculptures which are now part of the collections of the British Museum and the Indian Museum in Calcutta. At the monastery a Kharoshti inscription (The Kharoṣṭhī script (Sanskrit: 𐨑𐨪𐨆𐨮𐨿𐨛𐨁𐨌), also known as the Gāndhārī script, was an ancient Indic script used by various peoples from the north-western outskirts of the Indian subcontinent (present-day Pakistan) to Central Asia via Afghanistan.) was also discovered which is now kept in Peshawar Museum.
Meditation in the Indrasailaguha, 3rd – 4th century, Mamane Dheri, Charsadda District, Peshawar Museum, grey schist.
Wikipedia:
The Indrasala Cave, also called Indrasila Guha or Indrasaila Cave, is a cave site mentioned in Buddhist texts. It is stated in Buddhist mythology to be the cave where Buddha lived for a while, and gave the sermon called the Sakkapañha Sutta to deity Indra.
In the Sakkapañha Sutta sermon, the Buddha addresses Sakra (also known as Indra) accompanied by Pancasikha (also known as Kubera). After some harp-playing by Pancasikha, Indra asks 42 questions to the Buddha, which he answers. The teachings in this Indrasala Cave Sutta is, in part, the basis for the Theravada tradition of punna (earning merit) and varam (favor).
In een volgend bericht nog meer van deze tentoonstelling.
Gezien en gehoord
Afgelopen donderdagavond ging ik naar de double-bill:
G. Rossini, La scala di seta en Il signor Bruschino in een
uitvoering van OperaZuid met PhilZuid in het Chassé in Breda.
Twee heerlijke opera’s die samen in één avond passen.
Komisch (wel rekening houden met de tijd) en met prachtige
muziek en zang.
Ook deze keer een schitterend decor, heel toepasselijk en met veel humor. Wat jammer was, maar daar kunnen de zangers, het orkest en alle betrokkenen niet aan doen, was dat er maar heel weinig bezoekers waren. Een gemiste kans voor de mensen die er niet waren. Realiseer je dat je voor een dergelijke avond binnenkort veel meer moet betalen door pesterijen van het nieuwe kabinet. Op de foto cast en dirigent.
Wikipedia highlights voor mij:
La scala di seta
It was first performed in Venice, Italy, at the Teatro San Moisè on 9 May 1812From 1810 to 1813, the young Rossini composed four Italian farse, beginning with La cambiale di matrimonio (The Bill of Marriage), his first opera, and ending with Il Signor Bruschino. These types of short pieces were popular in Venice at the end of the 18th century and the beginning of the 19th century.
The style called for much visual comedy improvised by the players.
Il signor Bruschino, ossia Il figlio per azzardo (Signor Bruschino, or The Accidental Son)
The opera was first performed in Venice at the Teatro San Moisè on 27 January 1813.
The style called for much visual comedy improvised by the players, and often a compulsive linguistic ‘tic’. Here, Bruschino senior often repeats the phrase “Oh, it’s so hot!”.
Compositie van groente en fruit
De soep van de week is Indiaase wortelsoep.
Een pakket van de grootfrutter met eigen inbreng.
Het pakket.
De eigen inbreng met niet op de foto garam masala, sambal en gedroogde kokos.
Het is weer heerlijk.
Frans Hals
Een verhoudingsgewijs klein schilderij: Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Drinkende jongen, circa 1630, olieverf op paneel. Van dichtbij heeft het weinig van een glas op z’n best een vage indruk van licht en donker. Let niet alleen op de lichte toetsen, ook die meer donkere vegen die de ronding aan de achterkant van het glas tot stand brengen zijn heel interessant.
Het gebrek aan licht op de tentoonstelling heb ik onderschat en is helaas te zien aan de tekstbordjes. Frans Hals, Lachende jongen met fluit, circa 1630, olieverf op paneel.
Frans Hals, Vissersjongen, circa 1638, olieverf op doek. Nog niet zo lang geleden zag ik dit werk op de tentoonstelling ‘Ode aan Antwerpen’ in Utrecht.
Frans Hals, Lachende vissersjongen, circa 1630, olieverf op doek. Naast zijn schildersstijl met losse penseelstreken is voor mij zijn keuze van het onderwerp van zijn werken zo interessant.
Frans Hals in samenwerking met Claes van Heussen, Vruchten- en groentenverkoopster, 1630, olieverf op doek.
Die volmaakt natuurlijke hand. Frans Hals, Jonge man met een schedel (Vanitas), circa 1627, olieverf op doek.
Dit is eenfantastisch werk alleen vraag ik me af of het in een smallere en minder hoge uitvoering niet nog mooier zou zijn geweest? Frans Hals, De vrolijke luitspeler, circa 1624 – 1628, olieverf op paneel.
Het laatste oog verwijst naar het volgende bericht
over Frans Hals.
Argus in China
Net als al een paar oudere berichten komen al de voorwerpen
in dit bericht van de tentoonstelling Gandhara heritage along
the Silk Road – A Pakistan-China joint exhibition.
Deze tentoonstelling zag ik in Lanzhou, in het
Provincial Museum of Gansu.
China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Plinth with Bodhi tree (Pippala tree) decoration, 2nd century, Peshawar Museum, grey schist.
(Detail of) Standing Buddha, 1st -2nd century, Peshawar Museum, schist.
Interpretation of Maya’s dream, 2nd – 3rd century, Mardan, Guides Mess, Peshawar Museum, schist. Voor alle duidelijkheid: in het onderschrift bij de foto’s ziet u vaak de ‘naam’ van de voorstelling, de tijd waarin het voorwerp is gemaakt, de vindplaats gevolgd door het museum waar het stuk normaal verblijft en het materiaal waarvan het voorwerp gemaakt is.
Wikipedia:
Queen Maya’s Dream is an episode in the story of the life of The Buddha, representing his conception by his mother Queen Maya. It is a common scene in the life of Buddha in art, showing Maya asleep on her side having a dream. Of depictions including Maya, only the birth scene is more common. The incident is seen in several Buddhist sites like Barhut, Sarnath, Amaravati Stupa, Nagarjunakonda, Ajanta, other Gandharan sites, and sites in Central, South-East and East Asia. It is the first scene in the sequence of images telling the story of the birth of the Buddha.
Birth scene of Siddhartha, 3rd – 4th century, Saidu stupa (Saidu Sharif I), Swat District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.
Bridal procession, 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.
Het is heel jammer dat er geen cattalogus verkrijgbaar was
van de tentoonstelling. Er moet heel wat te vertellen zijn
over deze prachtige voorwerpen.
Stone stupa, period from the Western Wei (535 – 557) to Northern Wei (386 – 535), fine sandstone, height 107cm.
Frans Hals
Amsterdam, Rijksmuseum, Frans Hals, Portret van Pieter Cornelisz van der Mersch, 1616, olieverf op doek overgebracht op paneel. Het moto luidt ‘Wie begeert’.
Frans Hals, De Luitspeler, circa 1623, olieverf op doek.
Frans Hals, Malle Babbe, circa 1640, olieverf op doek. Barbara Claesdr was haar echte naam.
Frans Hals, Jongen met fluit, circa 1627, olieverf op doek.
Frans Hals, Jonge vrouw, ‘La Bohémienne’, circa 1632, olieverf op paneel.
Frans Hals, Pekelharing, circa 1625, olieverf op doek.
Frans Hals, De rommelpotspeler, circa 1620, olieverf op doek: ‘Boontje’.
De actualteit in Breda
Vanochtend was het weer rustig in de stad. Maar je hoeft niet ver te zoeken naar voortekenen.
De Grote Markt ziet er nog redelijk normaal uit.
Maar het is duidelijk. Het zal vandaag vooral om de knikkers gaan.
Om half een zag het er al heel anders uit:
Kasteelplein.
Reigerstraat / Grote Markt.
Dit was nog goedkoop. Ergens anders kostte het 6,5 euro.
Om kwart voor vier ziet het er opnieuw anders uit.
Dan om 17:30 is het allemaal voorbij.
Veel gaan eten en dan een café in.
Drinken en met een vlag zwaaien. Het valt allemaal niet mee. Hopelijk kom je dan gezond thuis.
Fokke en Sukke over het gebrek aan talent…..
Overigens geldt dit blijkbaar niet alleen voor de premier. NRC, 23 mei 2024.
Soep van de week was…..
Aspergesoep.
Gehoord
Dit is de CD van Aart Bergwerff en Eric Vloeimans, Canto Ostinato arranged for organ and trumpet (DeLuxe). De toevoeging ‘(DeLuxe)’ is wel iets van deze tijd. Er is niets luxe aan de uitvoering: cd in een houder met boekje. Het was al zoeken naar deze uitvoering, ik vermoed dat er geen niet-DeLuxe-versie bestaat. De muziek was prachtig. Dan vooral het trompetspel van Eric Vloeimans. Of het een goede uitvoering was van de ‘Canto’? Geen idee. Het stuk trekt me niet zo maar deze muziek is schitterend. Waarom de stukken gekozen zijn zoals ze gekozen zijn weet ik niet. Daar gaat het boekje en de website niet op in. Aparte combinatie: orgel en trompet.
Met een vriendelijk kaartje van de organist.
Argusvlinder 