Andere wandeling, andere foto’s.
Hulde aan Krijgsmansdeugd en Wetenschap.
Protestantse Gemeente Ginneken, Laurentiuskerk, Charles Eyck, 1966 #Notalion.
#notalion.
Door het zonlicht sprong de rode lans eruit.
Daniël in de leeuwenkuil (?) #Notalion
Auteursarchief: Argusvlinder
Wandeling langs de Mark
Net als vorige week wandelde ik van Meersel-Dreef
langs de Mark naar Breda.
Het weer was anders. Tijdens het eerste uur heb ik
een aantal regenbuien gehad.
Mag gelukkig was het miezer en warm genoeg om mijn
kleren onderweg weer op te drogen.
Prima weer blijkbaar voor de naaktslakken want
die heb ik veel gezien.
Deze twee naakslakken lijken bij een derde, dode (?), naaktslak te kijken?
Regendruppels zijn een heel dankbaar onderwerp voor foto’s. Ze staan er altijd goed op en laten de planten nog beter uitkomen.
De reiger deed nog even alsof hij me nog niet gezien had maar al snel ging hij verder van het pad af het gras in.
Dit is een poëziebank. Vorige week zater er mensen op.
verlegen zwijgt de tijd als water spreekt, zich eindeloos herhaalt
al kantelend naar klanken zich tijdloos telkens taalt
steeds onderweg naar lager als beek, als stroom,
naar zijn verval zich vloeiend voegt, zo oeverlangs
de aarde streelt, welluidend in voorbijgaan
speelt langs stengels en langs stenen
De naam van dichteres Pien Storm van Leeuwen staat op de
zijkant van de bank.
Vorige week heb ik niet goed opgelet want ik zag toen maar
één poosplaats. Er zijn er meer langs de Mark.
Alleen laten de gedichten zich minder goed lezen door de tijd. Dit noemde Pien Storm van Leeuwen een ‘poosplaats’. Ik kwam er nog een tegen.
Via de Duivelsbruglaan liep ik Breda weer in. Daar zag ik nog deze gevonden voorwerpen.
Two hand clapping
Deze week heb ik wat nieuwe muziek gehoord.
Dat wilde ik hier even delen.
Tijdens het luisteren van de eerste of tweede beluistering
heb ik opgeschreven wat ik er van vond.
Dat kan nog wijzigen.
Filmmuziek gecomponeerd en uitgevoerd doot Thom Yorke. Dit soort muziek moet wat mij betreft ook stand alone, dus zonder dat je naar de film kijkt, overeind blijven. Dat is niet altijd het geval. Confidenza.
Stop Making Sense is een monument in de muziek. Regelmatig denk ik even dat het ook een fantastische lijfspreuk is voor inwoners in Nederland in 2024. Om daar een eerbetoon voor te maken is een goed idee maar wel een enorme uitdaging. De meeste artiesten/groepen ken ik niet. Het beeld is: Vlak. Stop Making Sense was best vernieuwend, zowel van vorm als inhoud. Dat is deze tribute niet. Het is alsof iedereen uit respect (?) zich inhoudt. ‘Making Flippy Floppy’ door Teeze Touchdown en ‘What a day that was’ door The Cavemen, vielen op.
Dit is Paul McCartney op zijn best. Paul McCartney & Wings, One Hand Clapping. Live studio opnames. Sommige van de nummers geven nog steeds kippenvel. Mooi.
Pat Metheny, Moondial. Ik ben een grote liefhebber van zijn niet-acoustische werk. Het is een fantastische jazzmuzikant. De vernieuwing zit hem in zaken als de bespanning van het instrument, spelen met mylon-snaren. De klank is zeker mooi maar voor een luisteraar die zelf geen muziek maakt, zijn het toch vooral de composities die het hem moeten doen. Ik denk dat ik het een prachtig album ga vinden na nog een paar keer luisteren. Aanrader.
Argus in China
China, Xi’an, Bei Yuan Men of de Xi’an Great Mosque, Tin Bao Period, 742 AD, Examining the heart tower las ik ergens als naam en op een andere plaats werd het de Minaret genoemd.
China, Xi’an, Bei Yuan Men of de Xi’an Great Mosque, Examining the heart tower.
Chici Hall.
De regen geeft het misschien op het eerste gezicht een troosteloze indruk maar het was een interessant complex.
Chici Hall doorkijkje.
De prayer hall, zeg maar de gebedsruimte van de moskee.
De meeste foto’s in dit bericht zijn uit dit deel van het complex. Heel sfeervol. In een volgend bericht de laatste reeks foto’s van deze moskee.
Nieuwe perspectieven / Maria Roosen
In het kader van het initiatief ‘Nieuwe perspectieven’
heeft de organisatie van de Grote Kerk in Breda dit jaar
Maria Roosen aangetrokken om zich te laten inspireren door de kerk.
Het resultaat zijn dan een aantal werken die de afgelopen 20 jaar
zijn gemaakt door haar. Die werken zijn op zijn best geinspireerd
op thema’s die je ook zou kunnen terugvinden in de Grote Kerk.
Gemiste kans van beide partijen.
Het idee rond ‘Nieuwe perspectieven’ lijkt me erg uitdagend.
Detail van de Annunciatie-muurschildering.
Breda, Grote Kerk, Maria Roosen, Re-Belle, Roosenkrans, 1997.
Kerckmeester.
Maria Roosen, Re-Belle, Turn Magdalena Turn!, 2021.
De mogelijkheden om je te laten inspireren door de details in deze kerk zijn overweldigend.
Maria Roosen, Re-Belle, Hope(s), 2024.
Maria Roosen, Re-Belle, Paren, 2002.
Met als afsluiter: Detail Atelier Jan van Scorel, De Vinding van het Ware Kruis, 1550.
Maria Roosen in de Grote Kerk Breda
Zoals men dat zegt bij restaurants die beoordeeld worden
in de Michelin-gids: niet voor omrijden maar als u er toch bent….
Kom niet naar Breda voor Maria Roossen maar als u toch
in Breda bent ga dan even kijken.
Vandaag ben ik gaan kijken en de kunst van Roosen was voor mij
aanleiding om nog eens goed naar het interieur van de Grote Kerk
te kijken. Die combinatie Maria Roosen – Grote Kerk leverden
een reeks foto’s op waarvan vandaag deel 1.
Breda, Grote Kerk, Maria Roosen, Re-Belle, Regenboog (Smile), 2015.
Mond van Arnoldus Verbey, 1780.
De meeste foto’s van details van de grafstenen en -monumenten richten zich op de planten en dieren. Zoals hier een vis en vogels.
Grafmonument met paard.
Maria Roosen, Re-Belle, Fruits of love, 2017.
Twee vissen.
Leeuw, detail van de sluitsteen van de grafkelder van de Nassau’s.
Maria Roosen, Re-Belle, Widow 1, 2017.
Laatste beeldrijm voor vandaag.
Een doos als geschiedenisles
Vorig weekend kocht ik een boek (over het boek later meer) en dat
kwam deze week in een doos.
Toen ik de doos goed bekeek bleek de doos een soort van
(politieke) geschiedenisles:
We zien hier: Juliana, P.J. Troelstra, P.J. Oud, A.F. de Savornin Lohman, Tjerk Hiddes De Fries of Tjerk Hiddes De Vries. Een korte introductie geleend van Wikipedia.
Juliana (1909 – 2004)
Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, hertogin van Mecklenburg, prinses van Lippe-Biesterfeld was koningin der Nederlanden van 4 september 1948 tot en met 30 april 1980.P.J. Troelstra (1860 – 1930)
Pieter Jelles Troelstra was een Nederlandse dichter, advocaat, journalist en politicus.P.J. Oud (1886 – 1968)
Pieter Jacobus (Pieter, Piet) Oud was een Nederlands politicus en geschiedschrijver.A.F. de Savornin Lohman (1837 – 1924)
Alexander Frederik de Savornin Lohman was een Nederlands politicus.Tjerk Hiddes De Fries, 1622 – 1666
Tjerk (of Tsjerk) Hiddes de Vries was een Fries admiraal en zeeheld uit de zeventiende eeuw.
Wandeling van vandaag
Normaal gesproken loop ik dagelijks een rondje in de
binnenstad van Breda.
Vandaag deed ik dat ook maar de foto’s in dit bericht
zijn van de wandeling van vanmiddag.
Om half één naam ik de bus naar Meersel-Dreef, dat is een
ritje van 25 minuten.
Volgens Google Maps in Meersel-Dreef – Breda zo’n 11 km.
Vorige week liep ik een keer ruim 6 en een keer ruim
8 kilometer. Niet wereldschokkend maar ik wilde proberen
nog iets meer te lopen.
Heen en weer naar Meersel-Dreef is dan te ambitieus maar
Van Meersel-Dreef naar Breda moet kunnen. Lukt het niet,
dan zijn er een paar stops in de buurt van de route van de
bus die ik gebruikte om op de Dreef te komen.
Het is ook een beetje terug in de tijd want als kind ben ik er
regelmatig geweest met mijn ouders en familie.
De kloosterkerk van de Kapucijnen. Het was vroeger al het excuus om naar Meersel-Dreef te gaan. Je kon niet zeggen dat je er naar toe ging voor de Trappist.
Helemaal nieuw voor mij: België, Meersel-Dreef, Frederick Franck, St Francis with birds, 2021.
Tegenover het klooster ligt een tuin met beeldengroepen en een Maria- of Lourdesgrot. Goed onderhouden!.
In het verleden al, was het een vast adres voor Bredanaars om een zondag op bezoek te gaan. Deze boom draagt sporen van het stadswapen van Breda.
Kinderen vermaakten zich in de speeltuin (ook nog steeds goed inderhouden) terwijl de ouders op het terras van een trappist genieten. Let wel: de bus gaat degelijks, ieder uur maar niet op zaterdag of zondag.
Dit is zo’n beetje het begin van de wandelroute. Nog in België start ik naast de Mark.
Markdal, Waar men zonlicht ziet – glinsteren in spiegelingen – op wat verborgen blijft – zilvert wind op lang gras.
Het weer begon vandaag somber maar de middag was prachtig en dan is het Markdal ook mooi. Uiteindelijk liep ik 3 uur, ruim 12 kilometer.
Argus in China
In de ochtend (en in de regen) bezocht ik het Terracotta Army.
In de middag was het intussen droog en bezocht ik de Xi’an Great Mosque
(Bei Yuan Men).
China, Xi’an, Bei Yuan Men of Xi’an Great Mosque, Tinbao Period, 742 AD (zo’n 800 jaar na Qin Shi Huang). Wooden decorated archway. De moskee bestaat uit vier achter elkaar liggende delen waarvan de eerste twee delen vooral Chinese tuinen zijn. Het complex is ommuurd. De vier delen worden gescheiden door bogen of poortgebouwen. Officieel dateerd de moskee dus uit 742 maar ik begrijp dat grote delen van wat je er nu ziet dateren uit de Ming dynasty (1368 – 1644). Dat maakt het niet minder interessant maar het is wel goed om dat te weten.
Dit is een schematische voorstelling van het complex waarbij ik van rechts loop en foto’s maak tot aan de gebedshal rechts en dan loop ik natuurlijk weer terug.
Wooden Decorated Archway.
Je ziet dat het complex midden in de woonwijk ligt.
Interieur van de South Showroom (als ik me niet vergis).
Kalligrafie op de buitenmuren.
Five bay gate.
Stone arch from the Ming Dynasty.
Dit zijn de eerste twee hoven waarvan je hierboven foto’s ziet. Een aantal zaken zijn vertrouwd, zoals de ligging naar Mekka (hier in het westen) maar de sfeer en eerste indruk is toch weer heel anders dan eerdere moskeeën die ik eerder bezocht.
Argus in China
Maak je niet ongerust. Dit is het laatste bericht over het Terracotta Army.
Eigenlijk was er nog 1 specifieke foto en een paar overzichtsfoto’s
te gaan.
Maar er zijn nog een paar foto’s die ik met mijn telefoon heb
gemaakt. In alle drie de pits. Die sluiten de serie af.
Wat een beleving!
China, Xi’an, Terracotta Army, late 200’s BCE, Standing archer (staande boogschutter).
Standing Archer
It is one kind of the infantryman dressed in an unarored battle robe. It was unearthed from theexterior of th archer formation in Pit 2. The pose of both hands shows that this figure was ready to shoot. Altogether 172 standing archers were found in this pit.
Terracotta Warriors Pit 2.
Terracotta Warriors Pit 1.
Het commandocentrum of Terracotta Warriors Pit 3.
Terracotta Warriors Pit 2.
Gezien tijdens een wandeling
De werkzaamheden aan de Tolbrug bij de Trapkes ligt helemaal stil. Ook de stratenmakers die nog even de Nieuweweg bestraat hebben zijn gereed.
In het Valkenberg zag ik plots deze pop op een hek zetten tussen de bladeren. De pop is wel warm gekleed voor de tijd van het jaar. Er lijkt een hand te ontbreken maar dat is niet zo.
Spreeuwen
Het is niet alleen dat ze in grote wolken prachtige
bewegingen uitvoeren, ze moeten tussendoor ook wel
eens rusten, in de bomen of op daken…
Argus in China
In Terracotta Warriors Pit 2 in China, Shaanxi, Xi’an, loop ik naar
het volgende beeld van het Terracotta Army, de grafvondst in het
complex van keizer Qin Shi Huang.
Enkele beelden staan niet in de kuil maar opgesteld achter onbreekbaar
glas zodat de bezoekers om de beelden kunnen heen lopen en de details
van de beelden beter kunnen zien.
High-ranking officer.
Tekst van het bordje bij het beeld:
This is one of seven ‘generals’ found in the terra-cotta pits. The height, clothing and headgear of this officer all indicate his high rank. He wears double-layered robes under a colorful fish-scaled armer, and a high headgear tied with ribbons under the chin. His shoes are with square opening and upward-bending tips. There are eight knots made of ribbon to decorate the armor, three knots on the front plate, three on the back and one knot each on the shoulder.
Details van de binding tussen verschillende delen van de uitrusting.
De ‘opgekrulde’ punten vande schoenen van de hoge officier.
Middle-ranking officer.
Horse with keeper, the horse, right side.
Het oor van de begeleider van het paard. Vond ik leuk.
Argus in China
China, Shaanxi, Xi’an, Terracotta Army, Terracotta Warriors Pit 2. Even door de regen naar pit 2, kleiner maar nog steeds goed voor 1300 strijders en 80 strijdwagens. Deels opgegraven. In deze hal in staan ook een aantal beelden opgesteld op een manier dat je ze van dichtbij kunt zien.
Een behoorlijke oppervlakte.
Zandafvoer?
Er is nog veel werk.
Is dat de achterkant van een paard?
Op deze manier, achter onbreekbaar glas, staan een aantal beelden opgesteld. Je ziet dat ik niet de enige was die dit beeld graag wilde zien. Op internet wordt dit een beeld van een boogschutter genoemd.
Gelukkig is de fotograaf groter dan de meeste toeristen en heeft hij geduld. Deze beelden die deel uitmaken van het grafcomplex van de eerste keizer van China, Qin Shi Huang, dateren van de late 200 BCE (before current era, 246 – 209 voor Christus).
In het volgende bericht loop ik weer verder.
Back to the roots
Afgelopen week overleed John Mayell.
Hij is een beknde bluesmuzikant uit de UK.
Doot de blues populair te maken, door jonge muzikanten
aan zich te binden, ontstond er in de UK veel aandacht
voor de blues en door de muziek te exporteren naar de VS
ontstond daar een opleving van de blues onder blanke Amerikanen.
De andere helft kende de muziek en zijn musikanten
natuurlijk altijd al.
In de jaren ’70 kocht ik een dubbelalbum in een
platenzaak (zoek maar eens op) in de Veemakrtstraat of
de Ridderstraat in Breda. Ik kende het nummer ‘Room to move’
van John Mayell dus wilde dat album wel eens horen.
Het album was afgeprijsd.
Het album is ‘Back to the roots’ en er speelt een
reeks artiesten op mee die ooit bij John Mayell
in zijn band gespeeld hebben:
Eric Clapton (The Yardbirds, John Mayall’s Bluesbreakers,
Cream, Blind Faith, Derek and the Dominos en veel solo en
verschillende losse combinaties met andere artiesten);
Mick Taylor (John Mayall’s Bluesbreakers, Rolling Stones en
veel solo en verschillende losse combinaties met andere artiesten);
Johnny Almond (John Mayall’s Bluesbreakers en Mark-Almond band)
Don “Sugarcane” Harris ( John Mayall & the Bluesbreakers,
Frank Zappa);
Larry Taylor (Jerry Lee Lewis, John Mayall’s Bluesbreakers,
Canned Heat).
Vandaag zocht ik het album op en maakte foto’s van de hoes,
het boek dat er bij zit en een van de platen.
John Mayell, Back to the roots, Polydor, 1970.
Opengeslagen dubbelalbum met het boek.
The Mayell tree en een foto van een detail:
Eric Clapton, Mick Taylor.
Achterkant van het boek.
Achterkant van het album.
Kant 3.
Argus in China
De foto’s in dit bericht zijn uit de derde ‘pit’ of kuil.
De ‘pits’ verschillen van grootte en karakter:
Terracotta Warriors Pit 1: 16.000 m2 met 6000+ infanteristen,
ruiters en wagenmenners, in gevechtsformatie.
Hiervan kreeg je in eerdere berichten een beeld.
Terracotta Warriors Pit 2: 6.000 m2 met alle soorten militairen
waaronder ook boogschutters. Van deze kuil is een zesde deel opgegraven.
Waarschijnlijk zullen er in totaal 80 strijdwagens zijn,
1300 strijders en paarden waaronder een terracotta generaal,
de knielende boogschutter en ruiters.
Er is ook een tentoonstellingsruimte waar enkele beelden
van dichtbij kunnen worden bekeken.
Volgende berichten geven hier een beeld van.
Terracotta Warriors Pit 3: 520 m2 m2 met 68 militairen
in een (misschien) ceremoniële opstelling.
Het commandocentrum.
Deze ruimte is onderwerp van dit bericht.
Xi’an, Terracotta Army, Terracotta Warriors Pit 3, de kleinste opgraving.
De vorm van deze kuil is die van een Chinees karakter “凹”. De betekenissen die ik vind kan ik niet meteen koppelen aan een commandocentrum.
Ochtendwandeling 02: trapjes
Ondanks dat de bouwvakvakantie is begonnen wordt er gewoon gewerkt aan de Nieuweweg in Breda.
De meer structurele werkzaamheden aan de Verlengde Mark en bijvoorbeeld de Tolbrug liggen wel stil.
Het was heel rustig vanmorgen (op de eenden na) en het meest vielen me de bijna helemaal weggewerkte trapjes op in de kademuren.
Ochtendwandeling 01: zou het helpen?
Toen ik wat rondliep in Breda zag ik deze voordeur:
Zou die sticker helpen bij dit ongemak?
Argus in China
De ervaring lijkt heel erg op het bezoek aan Dunhuang:
de nadruk ligt op snelheid.
Dus je ziet alles en tegelijk erg weinig.
In Dunhuang (Mogao Caves) zie je 5 grotten terwijl er 735 zijn.
Ze zullen niet allemaal even interessant zijn maar 5 is beperkt.
Het probleem is natuurlijk de zorg voor het behoud van de grotten
met de kunst daarin, in combinatie met de enorme toeloop van toeristen.
Ook bij het Terracotta Army ligt de nadruk op het verwerken
van grote groepen toeristen. Op mijn foto’s zie je soms op
de achtergrond of zijkant de grote aantallen mensen die tegelijk
komen kijken naar het wereldwonder.
Dus in een ochtend ga je naar de plaats van het Terracotta Army
(zo’n 40+ kilometer vanaf Xi’an centrum), je bekijkt de
kuilen en je gaat weer terug. Dat is een straf tempo.
Vandaag de ziekenboeg.
De beelden staan prachtig opgesteld maar zo zijn ze niet
altijd gevonden. Ze oeten een voor een opgegraven worden en als
de stukken aan zijn, probeert men de delen weer tot een beeld te
restaureren.
Informatie over wat, waar, wanneer en hoe gevonden is door wie,
is van vitaal belang om de kennis over de beelden op een steeds
hoger peil te brengen.
Dat zijn een paar aspecten waarvan je op onderstaande foto’s
het een en ander kunt zien.
Allee beelden krijgen een uniek nummer waaraan allerlei gegevens worden toegevoegd. Details van die processen krijg je niet mee maar als je de beelden ziet staan met nummers op ronde kaarten, met enveloppen met documenten en met gekleurde linten, doen een proces vermoeden.
Het kan niet anders dan dat dit een enorm gepuzzel is.
Met speciale hijsinstallaties en steunen voor de te restaureren paarden.
Op de voorgrond, binnen de rode linten, de data collection area. Deze foto laat ook zien dat ik hierbij helemaal aan het einde van de hangaar met de eerste ‘pit’ of kuil gekomen ben. Op naar de volgende.
Argus in China
Al in Nederland had ik een Engelssprekende gids geboekt. Die leidt me door de site. Ze geeft toelichting op wat we zien maar ik heb me niet heel erg verdiept in de materie dus doorvragen is dan moeilijker. Na wat tijd op dat eerste plateau waar je je een weg moet banen door de andere toeristen. Veel groepen. Chinese toeristen gaan vaak in groepsverband naar een dergelijke bezoenswaardigheid. Vanaf het plateau loop je vervolgens langs de opgestelde sleuven met soldaten. Daarvoor ga je eerst een paar trappen af en je ziet de beelden dan niet langer van boven af maar van opzij.
Rechts op de foto, ruim boven het midden, zie je de mensen op het plateau staan. De eerste rij. Daaronder zie je nog een plateau afgezet met een rood koord. Voor speciale gasten, schat ik zo in. Ik schat dat het plateau voor de gewone gasten zich zo’n 4 meter boven de beelden bevindt. Het plateau waar je binnen komt is min of meer op het huidige straatniveau.
Rechts een reconstuctie (?) van de originele houten overkapping waar de beelden ooit onder stonden.
Er is ook een soort van ziekenboeg. Dat is de plaats waar beschdigde stukken weer aan elkaar worden gezet. Waar restauraties aan de beelden worden uitgevoerd. Ieder beeld heeft een uniek nummer zodat men precies weet waar het beelde gevonden is, in welke rij, op welke plaats, wat er mee aan de hand is, hoe dat ‘verholpen’ moet worden, welke handelingen er op worden uitgevoerd, wanneer, door wie en naar welke plaat het beeld terug gaat. In het volgende bericht meer foto’s van de ziekenboeg.
Argusvlinder 