Eerste schutblad bevestigd (Omslagband met directe strengeling)

IMG_1191OmslagbandMetDirecteStrengelingSchutbladAchterplatGereedNuNogSchutbladVoorflapEnVoorplat

Zoals te zien is, het schutblad is mooi bevestigd op de achterplat. De voorsnede en de voorflap verdienen nog een schutblad. Niet te zien is dat het schutblad dat tegen de voorplat moet komen ook nog gelijmd moet worden. Maar gezien het materiaal (perkament kan gaan golven) en de glazen kraal op de voorkant, is voorzichtigheid geboden bij het lijmen van het schutblad.


Verlengde leporello

Nu ik weet hoe dit boek bedoeld is (zie laatste uitgave van
Handboekbinden: jaargang 12, nummer 4), kan ik het boek afmaken.
Volgens mij is het een erg bruikbaar ontwerp maar
zijn de katernen die ik snel gemaakt had, te dun om
de volle functie van de constructie duidelijk te maken.
Ik heb een stevige kaft gemaakt van grijsbord, beplakt met papier
en zonder opgezette randen.
Die hebben in mijn geval geen functie maar ik snap wel dat
bij mijn volgende uitvoering die gebruikt gaan worden.

IMG_1196VerlengdeLeporello

Zo gaat mijn eerste uitvoering er ongeveer uitzien (zonder mes :))


Omslagband met directe strengeling

De laatste stappen zijn misschien niet voor iedereen even interessant.
Volgens Peter Goddijn is het boek gereed.
Maar ik wil, na de sluiting bevestigd te hebben, de schutbladen aan het
perkament vastlijmen. Extra stevigheid voor de band.
Maar ook wat moeilijker dan anders.
Ik moet immers de voorplat op een of andere manier onder bezwaar
zetten maar de glazen kraal niet beschadigen.
Eerst maar eens de achterplat met het schutblad verlijmen.

IMG_1173OmslagbandMetDirecteStrengelingDroogOefenen

Eerst even ‘droog’ oefenen.


IMG_1177OmslagbandMetDirecteStrengelingZelfgemaaktSchutblad

Dit is het zelfgemaakte schutblad waar ik het over had.


IMG_1178OmslagbandMetDirecteStrengelingOnderBezwaarVoorAchterSchutblad

Hier ligt dan het achterplat en -schutblad onder bezwaar.


52 leuke, leerzame, korte verhalen over geschiedenis

LeonardRutgersDeKlassiekeWereldIn52Ontdekkingen

Leonard Rutgers vindt mijn titel van dit stukje vast niet correct. Het gaat niet zo maar over geschiedenis, het gaat over de klassieke wereld. Maar verder geeft mijn titel precies weer wat je kunt lezen in ‘De klassieke wereld in 52 ontdekkingen’.


De stukken zijn vlot, begrijpelijk, met humor en veel kennis geschreven.
Je wordt niet met die kennis doodgegooid, het zijn logische verhalen.
Ze zijn niet langer dan 5 pagina’s met eigenlijk wel altijd één
paginagrootte illustratie daarbij.
Met ieder verhaal ontdoet Rutgers weer een geschiedenis van de vaak
misleidende sterke verhalen die er over de ronde doen.
Die sterke verhalen zijn niet nodig, je zult zien:
de werkelijkheid is al sterk en interessant genoeg.
Een van de beste voorbeelden (maar het was erg moeilijk kiezen)
gaat over de Drie Koningen. Het verhaal kent bijna iedereen.
Toch komt het maar op 1 plaats in de evangeliën voor.
Zo romantisch als de meeste mensen het zich herinneren is het
oorspronkelijke verhaal niet. Maar er zit wel een lange geschiedenis
aan het verhaal vast dat Rutgers uit de doeken doet.
Als je dat leest zie je dat de bijbel een verzameling schitterende verhalen is
die veel (goddelijke) wijsheid bevat maar ook geschreven is in een
bepaalde tijd met hun eigen specifieke achtergrond.
Dat is overigens waar voor veel van de grote verhalen van
de verschillende godsdiensten en culturen die onze wereld kent en kende.
Het verhaal is misschien anders dan wat mensen zich herinneren maar
tegelijk ook rijker, logischer en het zal nog meer tot ons spreken.
De Drie koningen bespreekt Rutgers aan de hand van een mozaïek
dat je vandaag nog steeds in de buurt van Ravenna kunt zien.

DSC_4599BalthassarMelchiorCasparInRavenna

In 2014 maakte ik er deze foto van.


Volgens mij een ideaal boek voor op vakantie (korte verhalen)
voor alle leeftijden (want erg interessant en afwisselend).
Ik heb er en minste 1 bestemming uitgehaald, die als het uitkomt,
we later dit jaar gaan bezoeken.

Ban Chaneneua: 50.000 kippen voor een lamp?

Luang Prabang is een stad, een voormalige hoofdstad,
in Laos. De stad ligt op iets dat lijkt op een eiland.
In werkelijkheid ligt het aan één kant tussen twee rivieren.
Luang Prabang is toeristisch en druk, en mooi.
Ga je over een van de bruggen en je bent al snel in een ‘ander’ Laos.
Op de dag dat wij met een fiets de rivier overstaken
was het weer niet geweldig.
We gingen naar een van de dorpen met steen- en pottenbakkers.

WP_20180110_09_37_41_ProLaosLuangPrabangOversteekNaarBanChaneneua

Op de pont bij Luang Prabang. Dat is op zich al een avontuur.


WP_20180110_09_37_50_ProLaosLuangPrabangOversteekNaarBanChaneneua


DSC_3741LaosLuangPrabangBanChaneneua

Er zijn niet heel veel wegen dus echt verdwalen is moeilijk. Je fietstocht plannen is dan ook weer niet makkelijk. We zijn zomaar gaan fietsen. Ik had geen kaart van Laos op mijn telefoon en de ontvangst is ook nog wel eens een probleem. Ban Chaneneua.


DSC_3742LaosLuangPrabangBanChaneneua

We zagen er ook mensen die met een gids fietsten. Die hadden wel betere fietsen dan wij. Maar het uitzicht is er niet minder om.


DSC_3743LaosLuangPrabangBanChaneneua

Potten en bakstenen zie je op veel plaatsen.


DSC_3746LaosLuangPrabangBanChaneneuaPlakkenKlei

Bij een steenfabriek zie je de mensen aan het werk. Gier wordt de klei voor de stenen aangemaakt en in moppen verdeeld.


DSC_3747LaosLuangPrabangBanChaneneuaAfgemetenStukkenKlei

Hier wordt de klei precies gevormd zodat hij in de oven kan.


DSC_3748LaosLuangPrabangBanChaneneuaKlaarVoorTransport

Hier liggen de stenen klaar voor vervoer.


DSC_3749LaosLuangPrabangBanChaneneuaOvensMetBrandstofOpDeVoorgrond

Brandstof op de voorgrond en ovens daarachter. Eigenlijk geen ovens. Je ziet meerdere vuren voor één grote oven waar hele pallets stenen in een keer gebakken worden.


DSC_3750LaosLuangPrabangBanChaneneuaHierStiiktMenDeOvens

Hier zie je die oven beter.


DSC_3752LaosLuangPrabangBanChaneneuaGebakkenBaksteen

Het resultaat.

DSC_3753LaosLuangPrabangBanChaneneuaGebakkenBaksteen


DSC_3755LaosLuangPrabangBanChaneneuaDePottenbakker

Hier worden met de hand potten gedraaid.


DSC_3756LaosLuangPrabangBanChaneneuaDePotten


DSC_3757LaosLuangPrabangBanChaneneuaDeAardenwerkWinkel

Voor de toeristen worden andere dingen gemaakt: olifanten, koeien, lampen enz. Ja het geld heet in Laos ‘Kip’.


WP_20180110_13_46_46_ProLaosLuangPrabangBanChaneneuaDitKochtenWijEr

Wij kochten dit gezichtje.


De fietstocht ging nog verder.
Daarover een volgende keer.

Omslagband met directe strengeling

De omslagband krijgt een sluiting met een grote kraal.
De kraal die ik gebruik is 2 cm in doorsnede.
Hiervoor kocht ik een zakje kralen in een hobbywinkel,
houten kralen.
Het hout vond ik te blank dus dacht ik na over beitsen of verven.
Iemand in de besloten Facebook groep ‘Boekbinders onder elkaar’
deed me het idee aan de hand een glazen kraal te gebruiken.
Dat vond ik een leuk plan.
Dus ging ik op internet op zoek en kwam uit bij Sayila.
normaal gesproken zou ik de naam van de webwinkel niet noemen
maar op die site kocht ik drie kralen (voor het geval
er iets mis gaat).
De levering bleef maar uit.
Toen ik na een lange periode een mail kreeg met de vraag
of ik tevreden was met de zending heb ik hen gebeld.
Direct kreeg ik nogmaals drie glazen kralen, zonder extra betaling.
Natuurlijk ontving ik een paar dagen later drie kralen, en nog eens
een paar dagen weer een levering met drie kralen.

IMG_1155OmslagbandMetDirecteStrengelingSayilaGlazenKralen

Hier liggen de intussen 6 kralen, ieder individueel verpakt.


IMG_1158OmslagbandMetDirecteStrengelingLeerMetDraadDoorDeGlazenKraalGetrokken

De houten kralen zijn massief. De glazen kralen zijn dat niet. Dat maakt het iets moeilijker om de leren strook door de kraal te halen. Dat heb ik opgelost door een draad door een uiteinde te halen en die te knopen. Zo kon ik toch eenvoudig het leer door de kraal krijgen.


IMG_1159OmslagbandMetDirecteStrengelingGlazenKraal

Zo ziet dat er dan uit.


IMG_1160OmslagbandMetDirecteStrengeling

Het model dat ik eerder maakte kon ik nu gebruiken om op de juiste plaats drie insnijdingen te maken. Deze keer heb ik de strookjes leer bewust niet 10 maar 12 centimeter gemaakt. Dan kan ik straks het leer ook beter bevestigen aan de binnenkant van de band.


IMG_1161OmslagbandMetDirecteStrengeling

Van het boek van Dick Timmerman heb ik vandaag geleerd dat de tekening op het perkament (verkleuring rechtsboven) de streng heet. Maak de insnijdingen voorzichtig groot genoeg dat het leer er goed door kan. Dan hoef je ook niet te veel kracht te zetten.


IMG_1162OmslagbandMetDirecteStrengeling

De ‘streng’ (het midden van de rug bij een geit) is hier goed te zien. Die heb ik bewust zo laten lopen dat de flap er overheen valt. Ik ben hier blij mee. Het leer moet ik nog vastzetten aan de binnenkant. Dan moet ik nog een manier verzinnen om de band te kunnen persen of onder bezwaar te leggen terwijl de schutbladen gelijmd worden tegen de band.


Olifantentafeltje of Plateau van Ganesha?

Jaren terug brachten we een souvenir mee vanuit India.
We doen dat wel iedere vakantie.
Nu zijn die souvenirs niet echt voor de eeuwigheid gemaakt.
Zo hebben we drie olifantjes die iedere keer als we ze oppakken
glinsterende steentjes of stukjes papier verliezen.

IMG_1163PlateauVanGanesha

Dit souvenir bestond uit twee delen: een soort tafeltje en een beeldje. De pootjes van het tafeltje zijn met de jaren los komen te zitten. Tijd om ze maar eens te lijmen.


IMG_1166PlateauVanGanesha

De bovenkant van het tafeltje is heel sierlijk.


IMG_1165PlateauVanGanesha

Overigens zitten op het tafeltje ook glinsterende steentjes. De meeste zijn er nog. De pootjes zitten er ook weer onder.


IMG_1167PlateauVanGanesha

Zo vind ik het toch meer het plateau van Ganesha.


IMG_1168PlateauVanGanesha

Het plateau van Ganesha is weer terug tussen de andere souvenirs.


Gelezen: Dick Timmerman, Perkament – Van Ambacht tot Kunst

IMG_1157DickTimmermansPerkamentVanAmbachtTotKunst

Dit in eigen beheer uitgebrachte boek is volgens het voorwoord uit 2014. Het beschrijft waarom Dick Timmerman perkament maakt en hoe dit proces van schoonmaken, bewerken en drogen van een dierenhuid in zijn werk gaat.


Vooral de huiden van geiten en kalveren worden gebruikt
om perkament te maken.
Een eeuwen oud ambacht heeft Dick Timmerman tot een kunst verheven.
Het waarom en hoe is in het boek te lezen.
Het perkament dat je de laatste tijd op mijn weblog zit, komt
uit zijn werkplaats.

Parodia magnifica, de cactus bij ons op balkon

Op Flickr reageerde iemand op een van de foto’s van onze cactus.
De plant blijkt ‘Parodia magnifica’ te heten.
Op internet vond ik daar het volgende over:

Parodia magnifica is a species of flowering plant in the cactus family Cactaceae, native to southern Brazil. One of several species called ball cactus, it grows to 7–15 cm (3–6 in) tall by 45 cm (18 in) broad, with heavily ribbed, spherical to columnar, spiny and hairy stems, bearing pale yellow flowers in summer. Its natural habitat is cool, dry temperate grassland at elevations of up to 800 m (2,600 ft).

 

Populations are sparse and fragmented, and it has been designated as “Endangered” by the IUCN Red List.

 

In cultivation it must be kept above 10 °C (50 °F), so in temperate regions is grown under glass. It has gained the Royal Horticultural Society’s Award of Garden Merit.

IMG_1169ParodiaMagnificaKnopNummerTweeKomtOpen

De plant komt uit het zuiden van Brazilië. In de zomer krijgt de plant bleek gele bloemen. Origineel leeft deze plant in koele maar droge omstandigheden op hoogtes tot 800 meter. De gekweekte uitvoering (die van ons bijvoorbeeld) moet een temperatuur hebben van ten minste 10 graden. In het wild is het een bedreigde plantensoort.


Volgens ons komt een tweede knop open.
De komende dagen houden we hem goed in de gaten.

Boekenvondst:

Op mijn weblog staat een (kleine) serie berichten in de
categorie ‘Boekvondst’.
Het gaat om dingen die ik opmerkelijk vind en die iets
met ‘boeken’ te maken hebben.

DSC_372120180109 LaosLuangPrabangKingSisavangvongStatueText

In Luang Prabang staat bij het Koninklijk paleis een groot standbeeld van King Sisavang Vong. Ergens in het zand vond ik dit bord. King Sisavang Vong was a son of King Khamsouk (Sakkarine). He ruled from 1905 – 1959. This statue had been casted in Russia (former Sovjet Union) in 1975 AD and delivered to Laos (Luang Prabang) in 1976. It is 5 tons of weight.


Dus koning Sisavangvong was de zoon van koning Khamsouk.
Hij was van 1905 tot 1959 aan de macht.
zijn standbeeld is gegoten in Rusland in 1975.
In 1976 werd het in Laos bezorgd en het beeld weegt 5 ton.
De naam van de koning kom ik in 2 vormen tegen:
Sisavangvong en Sisavang Vong. Ik weet niet wat correct is.

DSC_3722LaosLuangPrabangKingSisavangvongStatueBoekVanPalmbladeren

Ik vind het beeld zo bijzonder omdat de koning een boek in zijn hand heeft. Een boek van palmbladeren.


DSC_3723LaosLuangPrabangKingSisavangvongStatueDeKoningVoorHawPhaBang

De achterzijde van het beeld was eenvoudig te fotograferen omdat ik dan met de zon mee de foto maakte. Op de achtergrond zie je Haw Pha Bang.


DSC_3724LaosLuangPrabangKingSisavangvongStatueDeKoningVoorHetTheater

Een beetje tegen de zon in zorgt ervoor dat de details van het beeld wegvallen. Het beeld staat hier overigens voor een theater.


DSC_3725LaosLuangPrabangKingSisavangvongStatueDeKoningEnZijnBoek

Koning Sisavangvong.


Luang Prabang in Laos

Wat we nu Laos noemen waren ooit een aantal losse koninkrijken.
Nu samengevoegd tot een land met een communistisch regiem.
Een van de hoofdsteden van die koninkrijken was Luang Prabang.

We hebben bewust niet altijd over land gereisd door Laos.
De afstanden zijn groot en het zou betekend hebben
dat we bijvoorbeeld Luang Prabang hadden moeten overslaan.
Dat is een keuze. Wij hebben tweemaal een binnenlandse vlucht genomen.

Luang Prabang is mooi.
Het is niet meer de ongerepte parel zoals sommige reisbureaus
of reissites je willen doen geloven.
Maar de bezienswaardigheden zijn mooi en de ligging is dat ook.
Het is eenvoudig om buiten de stad, bijvoorbeeld op de fiets,
rond te gaan kijken en weg te zijn van alle kraampjes, cafés en
restaurants.

Het eerste bezoek ging naar het Nationaal Museum.
Dat is een complex met meerdere gebouwen.
De twee meest interessante zijn het voormalige Koninklijk Paleis
en een soort van tempel.

DSC_3714LaosLuangPrabangHawPhaBang

Haw Pha Bang is de naam van deze tempel. Het gebouw is bedoeld om een standbeeld van Boeddha te bewaren. Het gebouw is van buiten prachtig. Toen wij er waren was het gesloten. Het weer was die dag ook vreemd. Het begin was zonovergoten maar al snel was er een bui. Na de korte, felle bui was er weer veel zon.


DSC_3715LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalace

Het voormalige paleis ligt een eindje van de weg af. Het is een aanrader. De ruimtes zijn geweldig. De vloeren zijn van hout en binnen schittert het soms van de speciale techniek met glas die wordt gebruikt om voorstellingen op de wanden aan te brengen en soms zijn de ruimtes eenvoudig. Foto’s mag je er binnen niet maken en dit wordt gehandhaafd.


DSC_3716LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalace


DSC_3717LaosLuangPrabangHawPhaBang

Haw Pha Bang.


DSC_3718LaosLuangPrabangHawPhaBangTrapMetDraak

Een draak verwelkomt je op de trap.


DSC_3719LaosLuangPrabangHawPhaBangDetailDraak

Met haast uitpuilende rode ogen en een groen lijf.


DSC_3720LaosLuangPrabangHawPhaBang

Of wat te denken van dit stel slangen?


DSC_3726LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceRegen

Toen was er regen. We stonden bij de tempel en keken uit over de entree van het complex. Met de temperatuur was niets mis.


DSC_3727LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceDeRegenIsVoorbij

Al snel werd het droog.


DSC_3728LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceDeZonkomtTerug

Toen begon de zon te schijnen.


DSC_3729LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceDroog

Dan gaat het zoals het gezegde luidt: alles ziet er beter uit als de zon schijnt.


DSC_3730LaosLuangPrabangHawPhaBang


DSC_3732LaosLuangPrabangHawPhaBang

Haw Pha Bang.


DSC_3733LaosLuangPrabangHawPhaBang

Bij de tempel is heel vaak de kleur groen gebruikt. Zo ook bij deze olifants-kop.


DSC_3734LaosLuangPrabangHawPhaBang

Ook tussen het goud schijnt het groen door.


DSC_3735LaosLuangPrabangHawPhaBang

Het gebouw is in 2006 opgeleverd.


DSC_3736LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalace

Veel meer dan deze voorgevel kan ik helaas op mijn blog niet laten zien van het koninklijk paleis.


DSC_3737LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalace

Het is misschien zo best indrukwekkend maar binnen maakt het vooral een kleine en knusse indruk.


DSC_3738LaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalace


WP_20180109_14_26_25_ProLaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceBoothuis

Een beetje opzij van het paleis ligt een aantal koninklijke boten.


WP_20180109_14_26_50_ProLaosLuangPrabangNationalMuseumFormerRoyalPalaceBoothuis


Parasailing in Vientiane

WP_20180107_09_32_12_ProLaosVientianeParasailing

Parasailing is een sport waar ik niets mee heb. Ik weet niet eens zeker of wat deze meneer probeert te doen ‘parasailing’ genoemd wordt. Tijdens een wandeling in Vientiane zagen we aan de oever van de Mekong op een wat breder stuk boulevard iemand druk bezig zijn zeil in orde te brengen om er vervolgens mee te proberen in de lucht te komen.


WP_20180107_09_32_33_ProLaosVientianeParasailing

Het waren veel pogingen.


WP_20180107_09_32_41_ProLaosVientianeParasailing

Dit begon er op te lijken.


WP_20180107_09_32_57_ProLaosVientianeParasailing

Het lijkt me een sport, zeker op de manier waarop deze meneer het beoefent, waarvoor je heel veel geduld moet hebben.


WP_20180107_09_34_04_ProLaosVientianeParasailing

Het zeil (?) nog maar een keer goed klaar leggen.


WP_20180107_09_34_04_ProLaosVientianeParasailingTheAmountOfWind

Of je bij een dergelijke wind ook succesvol kunt parasailen weet ik niet.


WP_20180107_09_35_04_ProLaosVientianeParasailing

Na een tijdje ben ik gestopt met het maken van foto’s. We zijn doorgelopen.


Readymade

Readymade (ook: objet trouvé) is een kunstvorm ontstaan in het begin van de 20e eeuw. De bekendste kunstenaar die de readymade gebruikte was dadaïst Marcel Duchamp. Een industrieel voorwerp wordt uit zijn alledaagse context gehaald en tot kunst bestempeld doordat het in een museale omgeving wordt getoond. Deze praktijk begon met de dadaïsten en werd in de twintiger en dertiger jaren vooral gecultiveerd door de surrealisten.

Citaat van Wikipedia.

We liepen terug van een wandeling door Vientiane naar ons hotel.
Bij een kruispunt stapte ik bijna in een gat in het voetpad.
In Nederland hoef je het voetpad niet zo in de gaten te houden.
Maar in andere delen van de wereld kun je dat soms maar
beter wel doen. Enfin, ik stapte bijna in dit gat:

WP_20180107_12_41_48_ProLaosVientianeReadymade

Of dit nu past binnen de definitie van een readymade ….. daar valt over te twisten. Toch deed het me meteen aan een kunstwerk denken. In Berlijn (Bebelplatz Memorial van Micha Ullman) zie je door een glazen plaat, in de bestrating, lege boekenkasten. Het plein is een van de plaatsen waar de nazi’s boekverbrandingen organiseerden. Qua thema hebben deze twee gaten in het wegdek niets met elkaar te maken. Het portret in Vientiane is misschien niet eens bedoeld als kunst. Maar bij mij raakte de twee beelden verbonden. Wie is die jonge man op de afbeelding? Waar is hij? Waarom is die foto hier op deze plaats? Wie heeft die foto geplaatst…..