Zo zag de tentoonstelling in het Valkenberg er vanmiddag uit.
Tagarchief: Valkenberg
Vrijheidsboom – Jennifer Tee
Het viel me op dat de stenen, de keet en de afrastering op
het Kasteelplein in de buurt van de Vrijheidsboom
allemaal weg zijn.
Dat deed vermoeden dat de boom gereed is.
Dat bleek ook zo.
De vrijheidsboom ligt vlak naast het Artikel 1-monument. Het is een werk van Jennifer Tee. De grond is geëgaliseerd en de stukken zand zijn denk ik ingezaaid met graszaad.
De boom heeft veel meer takken gekregen dan in het begin.
De boom heeft ook al bewoners. De vogels gaan natuurlijk op de graszaden af.
Ik maak niet graag reclame maar ik vind de stenen mooi geworden.
Prado in Breda
De foto’s zijn al van gisteren maar ze zijn nog actueel.
In het kader van de Vuelta die later dit jaar door
Breda rijdt, zijn aan het hek van het Valkenberg
afbeeldingen van kunstwerken uit het Prado te zien.
Dit is de achterkant van de borden.
De andere kant toont kunstwerken, hier twee narren.
Een van de narren heeft als artiestennaam: Barbarossa.
Er is een hele reeks kunstwerken te zien. De twee narren heb ik even opgezocht. Dit is een werk van Diego Velázques, Buffoon Barbarossa, Don Cristobal de Castañeda y Pernia, 1636. De naam mag er zijn.
De andere nar is gemaakt door Antonis Mor: Perejón, Buffoon to the Count of Benavente and the Duke of Alba, 1559 – 1561. Oil on Canvas. Dit portret spreekt mij het meest aan.
Soep en stenen II
In de tweede helft van de jaren tachtig van de vorige eeuw
werden er opgravingen gedaan in het Valkenberg in Breda.
Men vond er resten van vestingwerken.
Die werden na onderzocht en gedocumenteerd te zijn, opgetrokken
met oud uitziende maar moderne stenen.
Dan leken het bijna middeleeuwse resten.
De muurtjes worden veel gebruikt.
Door mensen die een bankje zoeken, om bij af te spreken
of als boekenstal bij de vrijmarkt.
Daarom hebben ze wel wat te lijden.
De nieuwe bovenlaag heeft een mooie kleur. Warm.
Van 1332 tot 1538 onderdeel van de stadsmuur van Breda.
De vraag stellen is hem beantwoorden
Vandaag stond het volgende artikel in de lokale krant en dat
gaf uitsluitsel: het is een monumentaal kunstwerk of
een kunstig monument.
BN De Stem, Nico Schapendonk, Vrijheidsboon in het gras.
Vanochtend voelen de volgende hulpmiddelen me op. Het lijkt er op dat het patroon van de stenen niet door de stratenmakers bedacht wordt maar dat dit te voren al precies is bepaald.
Het kunstwerk/monument heet ‘Vrijheidsboom’
en is bedacht door Jennifer Tee.
Het komt te liggen in het gras waar al een gedenksteen ligt
die niet door zo heel veel mensen zal worden bekeken.
Misschien komt daar nu verandering is.
Bij de werkvoorbereiding op het Kasteelplein zie ik nog zo’n hulpmiddel liggen. Maar nu nog leeg.
Vanuit een andere hoek zie je sporen van de voorbereidende werkzaamheden. Ga naar het Valkenberg in Breda om het zelf te zien en anders hou ik je hier op de hoogte.
Dodenherdenking
Gister liep ik even kort naar de Dodenherdenking
in het Valkenberg in Breda.
Natuurlijk maakte ik daar een paar foto’s.
Naar mijn indruk was het drukker dan in eerdere, pre-corona, jaren.
Deze foto heeft niets met de Dodenherdenking te maken maar ik vond het een mooi beeld. De overige foto’s hebben niet veel tekst nodig.
Nadat Burgemeester Depla een toespraak hield werden er bloemen bij het monument De Vlucht gelegd. Het monument houdt de herinnering van de vluchtende Bredanaars van mei 1940 in leven maar is op dit moment erg actueel met alle mensen in de Oekraïne die op de vlucht zijn. De kranslegging was het moment dat ik weer naar huis liep.
Wordt het een monument of een kunstwerk?
Ben gisteren nog even wat beter gaan kijken in het Valkenberg. Er wordt een soort van voetpad aangelegd. Maar of dit alles is/wordt weet ik niet.
Sommige stenen hebben een soort van afdruk in zich. Doet een beetje denken aan het mierenkunstwerk dat in de Willemstraat ligt. De kunstenaar van dat kunstwerk is Florentijn Hofman. Eerlijke gezegd zijn deze stenen en de afdrukken veel mooier maar die mieren dateren dan ook al van 2016.
Wat gaan ze doen?
Al een paar dagen stonden er schijnbaar loze hekken op het Kasteelplein en in het Valkenberg. Vandaag zijn er werkzaamheden begonnen maar wat zouden ze gaan doen?
Als de gemeente een nieuw bloemperk wil aanleggen dan is dit wel erg serieus materiaal op het Kasteelplein.
Waarschijnlijk moet ik nog een tijdje blijven raden wat dit gaat worden. Breda, Valkenberg.
Sneeuw = mooie plaatjes
Groeten uit de Oriënt
In het Huis van het Boek bezocht ik onder andere de tentoonstelling Groeten uit de Oriënt.
Het is meer dan twee jaar geleden (corona) dat ik
het Huis van het Boek kon bezoeken.
Nu trok mij de combinatie van een workshop
Arabische Kalligrafie en de tentoonstelling
Groeten uit de Oriënt over de streep om
vorige week zaterdag weer op bezoek te gaan.
Kon ik gelijk de vaste collectie weer eens bezoeken
en die mooie verzameling middeleeuwse schilderijen
in hun eigen ‘nis’ weer eens bezoeken.
Met verbazing en ontzag kijk ik iedere keer weer
naar de authentieke vitrinekasten die het museum rijk is.
Bij wijze van introductie wat foto’s over mijn
‘avontuur’ naar Den Haag en alvast het mooiste
voorwerp van de tentoonstelling ‘Groeten uit de Oriënt’.
Bij mijn vertrek uit Breda loop ik eerst door het Valkenberg naar het station. Daar zie ik dat de magnolia’s hun best doen om hun bloemen aan ons te gaan tonen.
In Den Haag ben ik aan de vroege kant dus loop ik eens een keer langs de rij met beelden voor het gebouw van de Hoge Raad om de hoek van het Huis van het Boek.
Een eindje verderop zie ik het eerste stereotype beeld van de dag: de Taj Mahal. Je ziet de afbeelding overal in de wereld. Te pas en onpas. Een grafmonument (wel een erg mooi, ik mocht het in 1995 bezoeken) op een restaurant…. De tentoonstelling ‘Groeten uit de Oriënt’ gaat over beeldvorming. Hoe wij in het westen een beeld (opgedrongen) krijgen van een ander deel van de wereld. Op de tentoonstelling het beeld van het Midden Oosten maar het had net zo goed over China, Rusland, Japan, Afrika of Zuid Amerika kunnen gaan.
In het Huis van het Boek kun je al in dat vaak romantische, sensuele beeld stappen.
Het boek van E. M. Hull met de titel The Sheik is een voorbeeld van hoe spannende, interessante beelden worden gebruikt om de lezer een beeld te geven. Vaak zijn de beelden die daarvoor gebruikt worden in scene gezet of berusten op toevallige, niet begrepen voorvallen in de landen waar het beeld betrekking op heeft. In dit geval was het boek succesvol en de film die er op werd gebaseerd met Rudolph Valentino misschien nog wel veel meer. Boek en film kenden vervolgen en imitaties.
Een beeld van een schoolplaat.
Dit vond ik het meest bijzondere voorwerp op de tentoonstelling. een blikken verpakking voor Haagse Hopjes. De combinatie van de koe met een oriëntaalse afbeelding is onbegrijpelijk. Gebroeders Pel, Haagsche Hopjes, Leiden, circa 1925. Collectie Felix de Rooy.
Word vervolgd.
Lentetooi
Heksenkring
Plots zag ik in het gras een groep paddenstoelen.
Toen ik van mijn fiets afstapte bleek dat
er meerdere groepen bij elkaar staan.
Zo’n beetje in een deel van een cirkel.
Ze staan best ver van elkaar. Of dit dus echt een heksenkring is (paddenstoelen die bij één organisme horen), weet ik niet. Ze staan in het Valkenberg. Dus je kunt gaan kijken.
Sinterklaas!
In Breda is er een soort van doorloop evenement in
plaats van de traditionele aankomst met de boot.
Voor de kinderen zal het niet veel uitgemaakt hebben.
Net als het weer stoort hen deze andere vorm niet.
Tenslotte is de aanwezigheid van de Goedheiligman
en zijn helpers toch het belangrijkst.
Al vroeg was het Valkenberg aan alle kanten afgezet. Ook aan het Kasteelplein.
Deze wandelaars met hond waren blijkbaar nog niet op de hoogte.
Dit is drie uur later. Er staat een rij vanaf de ingang van het Valkenberg, rond het Kasteelplein en in de Cingelstraat met enthousiaste kinderen en hun ouders (en andere familieleden).
Cingelstraat, Breda.
Twee verdwenen bomen
Afgelopen week zijn er twee bomen verdwenen
uit het Valkenberg in Breda.
Er kwam een gespecialiseerd bedrijf aan te pas.
In ieder geval één van de twee bomen liet zich niet
zomaar omzagen.
Dit was geen appeltje-eitje.
Langs ten minste twee kanten is men met zagen bezig geweest.
De tweede boom kon minder weerstand bieden. Die was ook een stuk jonger/kleiner.
Vreemde man in Valkenberg
Nog meer water in Breda
Vanochtend ging mijn wandeling vanuit het centrum
naar het station. Niet omdat ik met de trein wilde,
die neem ik voorlopig nog niet, maar om eens
een andere route te lopen.
Dus liep ik door het Valkenberg waar ik nog water zag
van de bui van gisteren.
Hercules weerspiegelt in het water dat er niet hoort te zijn.
Dat levert bijzondere plaatjes op.
Koningsdag in coronatijd
Vanmiddag rond half twee was het Valkenberg, ingang Catharinastraat,
afgesloten. Later zou dat voor alle ingangen gelden.
Probleem is natuurlijk als je mensen pas tegenhoudt als ze
het park in willen lopen, dat ze dan al in de binnenstad zijn.
Daar is weinig controle te houden. Dat is too little, too late.
Dit lijkt me niet de best denkbare aanpak. Jammer. Ook vandaag weer werk voor de ME in moeilijke omstandigheden.
Tijdelijke fietsenstalling?
Na de vele bekeuringen afgelopen weekend in Breda (+/- 300)
vanwege het overtreden van coronamaatregelen,
het grootscheepse politieoptreden, inclusief ME,
het afzetten van het Valkenberg en
de achtervolging in de binnenstad van groepen bezoekers
door politie op de fiets, auto, te paard,
ondersteund door Handhaving,
snap ik het ontmoedigingsbeleid om op Koningsdag de
binnenstad van Breda te bezoeken niet helemaal in combinatie
met het starten van een tijdelijke fietsenstalling bij
de ingang van het Valkenberg.
Ik nam het blad en scheurde het in stukken
Afgelopen dagen had ik het idee opgevat om met bijvoorbeeld waskrijt een afdruk te maken van verschillende soorten boomschors. Het liefst van de bomen van de Grote Markt in Breda. Eerst moest ik de waskrijt nog kopen en dan kon ik aan de slag. Maar het weer zat niet zo mee. Heel veel verder als dit wrijfsel van een boom in het Valkenberg kwam ik niet.
Deze boom om precies te zijn. Valkenberg, kleine ingang J.F. Kennedylaan.
Misschien kan dat ook met een bakstenen muur. En dan met een soort van pastelkrijt. Nog nooit mee gewerkt en het eerste resultaat is niet indrukwekkend. Later (binnen op temperatuur) bleek dat ook te liggen aan de onwennigheid met het materiaal. Dus daar ga ik nog meer mee uitproberen. Want die bomen op de Grote Markt, die blijven het doel om er een serie afdrukken (rubbings, wrijfsels) van te maken.
Maar het waskrijt werkt prima op bijvoorbeeld een reeds afgeronde pagina van het in te binden boek.
Originele blad/pagina en wrijfsel. Daar zit meer in, veel meer.








































































