Met deze prachtige bloeiende cactus op ons balkon…..
…..en de Grote Toren van Breda die boven ons in de zon straalt!
Afgelopen vrijdagochtend ging ik naar de weekmarkt om
tot de ontdekking te komen dat er iemand veel gele verf over had.
Ik vermoed dat de terreinknecht van NAC (clubkleuren geel en zwart)
gevraagd is om ook een rondje door de stad te gaan.
Zo gevraagd, zo gedaan.
Dit is de Reigerstraat in Breda. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat dit weer een nieuwe coronamaatregel is?
Na al die zonnige dagen was het vrijdag nog niet heel licht. Een enkele kraam was dan ook verlicht. Zeker bij de kramen op de Grote Markt Zuid onder de bomen.
De meeste kramen en hun marktlui waren weer terug van vakantie.
Kramen in opbouw vanaf het bordes van het Stadhuis.
De grote gele streep in de richting van de Catharinastraat.
Vandaag ben ik niet naar mijn boekbindwerkplaats
gegaan maar ben ik een stukje gaan fietsen.
Niet heel ver. Het was weer erg warm vandaag.
Het was lang geleden dat ik in het Ginneken was
geweest en de Ginnekenmarkt is altijd een leuk pleintje
om langs te fietsen.
Vanuit Breda over de Ginnekenweg kom je dan vanzelf langs de Sint-Laurentiuskerk en die was open.
Reliëf boven de hoofdingang.
De vierkante koepel of toren van de binnenkant.
Dit zie je als je de kerk uitloopt. Te veel schaduw voor de foto maar ik kon er moeilijk gaan wachten.
Hier was het om begonnen: het Mastbosch.
Nog preciezer: de bank waarop ik rustig ben gaan zitten lezen. Heerlijke middag.
Vanochtend liep ik even door het Valkenberg in Breda en zag dat bij een van de afvalbakken een fietswiel stond. Hoe kun je dat nou verliezen?
Omdat ik al maanden niet meer in het Begijnhof ben geweest liep ik ook daar naar binnen. Daar stond de artisjok weer mooi in bloei. Toen werd ik weggestuurd door een bewoonster want het hof is pas in de middag open. Nou dat had ik niet gezien. Wel prachtige bloem.
De Ginnekenstraat heeft/had sterke merken in het straatbeeld maar het is nu ook de straat waar veel gaten vallen.
Dit mooi vinden is goed bedoeld maar het is tegelijk je kop in het zand steken.
Bij deze fotoseries worden alle emoties uit de kast gehaald. Zoals hierboven de emoties die horen bij de Singelloop. Helaas wordt het gezond verstand er niet bij gehaald. De winkel waar deze foto hangt is een mooie zaak. Het is een heel opvallend pand, maar staat al zo lang leeg dat er zoveel verval is dat sloop wel eens de enige uitweg kan blijken te zijn. Leuk dat je er dan zo’n foto op hangt, maar dat lost het probleem niet op.
Deze foto is een goed beeld van de situatie. In Amerika bestaat de uitdrukking ‘To put lipstick on a pig’. Ik ken hem als ‘putting paint on a pig’. Je kunt proberen om iets mooi te maken door wat aan de buitenkant te doen maar het lost overduidelijk het structurele probleem niet op.
Onze winkelstraten hebben een groot probleem.
Dat was al sinds de bankencrisis maar de coronacrisis
gaat nog een extra duit in het zakje doen.
De leegstand van de winkels in de winkelstraten in
de binnensteden van Nederland is nooit hersteld na de
bankencrisis.
Er wordt veel gelogen met cijfers, vooral de verhalen
over de vierkante meters of kubieke meters moeten
argwanend bekeken worden.
Feit is dat bezoekers van de winkelstraten in de binnensteden
het klimaat zien verslechteren. Steeds meer lege panden
en winkels die misschien wel nodig zijn maar die op geen enkele
manier bijdragen aan het algemeen plezier van ‘winkelen’.
Denk aan telefoonwinkels. Die doordat ze vaak dicht bij elkaar
zitten de beleving van de winkelstraat afbreken.
Daarnaast zien alle winkelstraten in Nederland er hetzelfde uit.
Veel creativiteit komt daar niet bij te pas.
In Breda is er weer een briljante marketingpersoon geweest
die lege panden aantrekkelijk wil maken voor het winkelend publiek.
Zou die persoon op verjaardagen daar trots over opscheppen tegen de familie?
Stadslandschappen in de binnenstad van Breda.
Er zijn veel toekomstscenario’s mogelijk.
Maar mensen die denken dat de oude situatie terugkomt,
die situatie met volle panden met hoge huren en drommen
veel kopend publiek, die stuur je beter terug naar school.
We hebben de goedlopende bedrijven naar malls en
woonboulevards gestuurd/gelokt.
Dan heb ik het nog niet over internet.
Wat overblijft is daghoreca, de Hema en goedkope mode
met hier en daar een enkele speciaalzaak en een pop-up.
Alternatieve invullingen zijn gezien de huren
nauwelijks mogelijk.
Er zal iets moeten veranderen….
Chassé, Breda: Ik blijf onbezet. Wat mij betreft blijft dat ook nog een tijdje zo want ik zie me niet snel terug gaan onder dit regime.
In de Nederlandse theaters, toneel, film, opera.
Maakt niet zo veel uit.
Net als in musea, de horeca is beroerd.
Dus in coronatijd slaagt men er in om een bezoek aan
een film te laten lijken op een bezoek aan een mortuarium.
Alles wat de omgeving wat aangenamer zou kunnen maken
was weg: geen filmposters, geen tafeltjes met stoeltjes,
de verlichting vooral uit en geen aanspraak doen op
de intelligentie van de bezoekers.
Daar waar op de markt, de klanten zelf hun weg moeten zoeken
om contacten zoveel mogelijk te vermijden,
begint je bezoek aan een filmtheater met een vragenlijst
met 7 vragen waar natuurlijk niemand ‘Ja’ op antwoordt
(Ja, ik heb koorts, ben verkouden, er is bij mij corona
vastgesteld vorige week, enz).
Personeel in zwart en droevig gestemd.
Dus gastvrij en opbeurend. Nee, niet echt.
Gaat u daar maar zitten (uiterste stoel tegen de muur op
een rij zo dicht mogelijk tegen het scherm).
Ja, gaat u maar staan en volgt u de speciale route om er voor te
zorgen dat u niemand tegen komt
(als kleuters op de eerste dag naar school).
Inderdaad kwam ik niemand tegen.
Het hele theater was leeg gemaakt voor de 20 bezoekers.
Overigens zijn dat net zoveel bezoekers als voor corona maar toen
met minder personeel, minder speciale voorzieningen en spatborden.
Oh ja, het was toen wel gezellig met meer films tegelijk.
De film La Verité was dan wel weer goed. Catherine Deneuve was top.
Grappig aan de film is dat er gespeeld wordt met dat wat
Catherine Deneuve in werkelijkheid is: een oudere actrice.
Het personage van deze oudere actrice zegt in de film ergens
dat alle goede actrices te herkennen zijn aan hun naam:
voornaam en achternaam beginnen volgens haar met dezelfde letter.
Catherine Deneuve noemt er dan een hele reeks.
Iemand anders noemt dan Brigitte Bardot omdat die in het lijstje
niet voorkomt.
Maar die wuift het personage van Catherine Deneuve dan weer weg.
Natuurlijk is dat ook niet het geval bij Catherine Deneuve zelf.
Feit is dat er nog een andere film is gemaakt in het verleden
met als titel ‘La Verité’. Hoofdrol: Brigitte Bardot. 1960.
****