We hoopten dat we dit beeld van de Grote Markt in Breda niet voor een tweede keer dit jaar gingen meemaken. Vanmiddag 12:30 uur.
Tagarchief: Breda
Een korte wandeling rond de weekmarkt
De weekmarkt: altijd hetzelfde of steeds weer verschillend? Voor mij is het dat laatste. Daarom loop ik er graag op een vrijdagmorgen even overheen. Net als vandaag.
Stadserf, toonbeeld van Breda’s fietsbeleid?
Stadserf, de poort naar de Grote Markt.
Soraya Zaman: American Boys
Een van de fotoseries van BredaPhoto is te zien in de Chassé Parking in Breda. Parkeergarages, net als leegstaande gebouwen, lenen zich erg goed voor het maken van bijzondere foto’s. Dit is de ingang van de parkeergarage voor auto’s. Langs deze in- en uitrit hangen de werken uit de serie American Boys van Soraya Zaman. Omdat je snel van de openbare weg naar je parkeerplaats kunt rijden noemt BredaPhoto deze plaats de Drie minuten galerij.
De stemming van de personen op de foto’s is heel wisselend en dat
trof mij zo. Sommige foto’s hebben een hele zachte sfeer
terwijl die van anderen een veel harder beeld geven.
Een paar voorbeelden.
De serie American Boys van Soraya Zaman.
Zicht op een van de voetgangersuitgangen van de Chassé parking.
Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux
Ook de Stadsgalerij is een van de locaties van BredaPhoto.
Er is daar één werk te zien van de landschapsfotograaf Mateo Ancis.
In dit geval een video.
Het is prima van BredaPhoto om ook veel ruimte te geven aan
digitale fotografie en video. Maar het zijn wel media met
andere mogelijkheden.
Het is wel prachtig om dit werk te kunnen zien op deze schaal.
Om je een beetje het gevoel te geven van het timelaps effect (het
geluid kan ik je helaas niet laten horen).
Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux.
Alleen voor Bredanaars
Zes jaar geleden brandde de F.E.B.O. af in Breda. Op de ochtend van de Singelloop. Vandaag zag ik er voor het eerst iets dat leek op bouwactiviteiten. Overigens is de FEBO iets anders dan je misschien denkt. F.E.B.O. staat voor Federation Espanol Brabante Occidental. Ik ben benieuwd.
Meyenfeldt Slaats & Zonen
Tijd genoeg dus liep ik nog even langs Antiquariaat
Meyenfeldt Slaats & Zonen.
Meestal is de winkel gesloten.
Ik ben er nog nooit binnen geweest.
Maar de etalage maakt veel goed, heel veel!
De openingstijden ook.
De openingstijden.
De etalage.
BredaPhoto: Marjolijn Dijkman
Vandaag was ik een dag vrij en kon nog een paar onderdelen
van de 2020 editie van BredaPhoto zien.
De ochtend begon met Club Solo en ik kan ook deze keer mijn
enthousiasme niet onder stoelen of banken steken.
Marjolijn Dijkman, haar titel van dit werk is: Prospect of interception. Ik noem het vanwege een klein stukje tekst onder de video-installatie: And yet hidden from us. Video-installatie op zwarte ondergrond, 120 minuten, 2016. Geluid: Ji Youn Kang.
Dit is een van de de beste zo niet het beste onderdeel
dat ik tot nu toe gezien heb.
Mooi aan Club Solo is dat het klein is. Het dwingt de
organisatie om tot de kern te komen en de toeschouwers
te verleiden met een beperkt aantal werken. In dit geval 9.
Werk van Marjolijn Dijkman heb ik eerder niet gezien.
Marjolijn Dijkman, Prospect of interception. Installatie-overzicht.
Het werk betreft een animatiefilm over een androide. De film gaat over,
en ik citeer de hand out, ‘onze verhouding tot de ruimte en onze visie
op buitenaards leven en buitenaardse intelligentie’.
Marjolijn Dijkman, And yet hidden from us (en toch voor ons verborgen).
De vorm van de werken van Marjolijn Dijkman die in club Solo
te zien zijn, zijn niet steeds fotografisch
in de enge betekenis van het woord (afbeelding in zwart/wit of kleur
op een stuk papier).
Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, diverse materialen, 2015. Gedeelte van een achtdelige installatie. ‘Welke besluiten neemt een mens in zo’n zoektocht. Kun je voorspellen wat de volgende stap is in de ontwikkeling van een bepaalde gebruiksvorm?’
Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, detail.
Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, boven in de foto twee van de drie ‘sculpturele koperen elementen’.
Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.
Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.
Dan een videoprojectie in een halfronde schaal
die voor dit doel gemaakt lijkt te zijn.
Met veel zorg uitgevoerd en het levert verrassende beelden op:
qua onderwerp, tekst, kleur, beleving.
Mijn foto’s geven geen representatief overzicht.
Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, video, 24:02 minuten, 2018. Geluid: Póm Bouvier.
Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, ‘Een planetarium heeft altijd iets educatiefs, maar dit is meer een “onderbuik planetarium” wat refereert aan ons gebruik en onze interpretatie van polariteit en magnetisme’.
In dit gedeelte van de voice-over gaat het over hoe twee helften (het woord gaat uit dat ze samen een eenheid vormen) elkaar soms tegenwerken.
Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.
Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.
Het laatste werk van Marjolijn Dijkman dat ik hier laat zien
is speciaal gemaakt voor het Munch Museum in Oslo en ik kan me
voorstellen dat gezien de kleuren en de structuraliteit van
het werk het daar aansloeg.
BredaPhoto, Club Solo, Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, video, 26:37 minuten, muziek van Henry Vega, 2018. Gemaakt in samenwerking met Toril Johannessen.
Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, ‘een reflectie op de manier waarop wij onze omgeving zien en hoe we omgaan met een microkosmos die in het dagelijks leven niet zichtbaar is’.
Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision.
De tentoonstellingen in Club Solo bevatten vaak ook een reactie
op het getoonde werk vanuit het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor
Actuele Kunst in Gent).
Deze keer twee werken. Eén van Johan de Wilde en het werk dat
ik hier laat zien van Nina Canell.
Nina Canell, Perpetuum Mobile (25kg), 2009 – 2014. ‘een emailschaal gevuld met water en een zak cement, koppelt het ongrijpbare aan het grijpbare via de niet waarneembare energie van een ultrasoon apparaat, dat het water doet condenseren tot mist en geleidelijk aan de cement doet verharden tot een materiële sculptuur. Hiermee suggereert Nina Canell dat de samenhang of het samengaan tussen twee tegengestelden…’
“‘T is een andere wereld”, “Corona, he”
De titel is een fragment van een gesprek
dat ik vanmorgen opving tussen twee
marktkooplieden op de weekmarkt in Breda.
De ochtend na de persconferentie.
Het Kasteelplein met tussen de herfstbladeren het ruiterstandbeeld van Stadhouder Willem III.
De Grote Kerk aan de verlaten Reigerstraat.
De weekmarkt op de Grote Markt van Breda.
“Het is een andere wereld” zegt de man die net aankomt tegen zijn vrouwelijke collega die al even bij de kraam stond. ‘Corona, he’, was de reactie.
Het is HERFST!
Vanochtend toen ik een wandeling maakte door het centrum
van Breda kon ik het niet laten weer
een serie foto’s te maken. De meeste onderwerpen zijn
de vaste bezoekers intussen wel bekend.
Café de Vrachtwagen en de Grote Toren of Grote Kerk van Breda.
De kastanjes vertellen het verhaal van de herfst.
Het Spanjaardsgat spiegelde prachtig in het gladde water.
Stukken van de Grote Kerk op pallets onder aan de Grote Toren.
De zon was er al vroeg bij.
Weer van alle kanten gezien.
KPN-gebouw
In de Keizerstraat in Breda
staat een groot gebouw dat jaren geleden in gebruik
was door KPN.
Nu staat het grotendeels leeg en wordt er gezocht om
het te herbestemmen.
BredaPhoto gebruikt het dit jaar als een van de
expositielocaties.
Toen ik er was heb ik ook wat foto’s gemaakt van het
gebouw. Van de foto’s die je er kunt zien ook,
maar die volgen binnenkort.
Binnenkant van het KPN-gebouw aan de Keizerstraat in Breda.
China Imagened, TikTok en de 30 Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn
Hoe je er ook naar kijkt, China staat op de
voorpagina’s van de kranten, vormt toponderwerpen op de
journaals en zijn overal te vinden op het Internet.
Zo ging de voorpagina van het NRC van afgelopen donderdag over de dertig Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn terwijl de kans groot is dat we in het Westen hen niet kennen.
Bij twee kunstenaars wil ik nog even stilstaan.
Ze zijn beide te zien op de tentoonstelling China Imagened
in de Grote Kerk in Breda.
Eerst Hua Weicheng (The Alien Street) en daarna Xu Xiaoxiao
(Watering my horse by a spring at the foot of the Long Wall).
De NRC wijdde op 3 september een hele pagina aan het werk van Hua Weicheng. Voor ‘The Alien Street’ is een deel van de ruimte in de Grote Kerk afgeschermd. Het is een minder toegankelijke serie foto’s gemaakt in een soort niemandsland (dat intussen door de overheid is gesloten).
Dan is het werk van Xu Xiaoxiao veel toegankelijker.
Xu Xiaoxiao
Xu Xiaoxiao
China Imagened (2)
Een van de foto’s van Luo Yang, uit de serie Girls,
is een van de eyecatchers van Breda Photo van dit jaar.
Persoonlijke foto’s maar toegankelijk.
Luo Yang, de serie ‘Girls’, mooi opgesteld, centraal in de prachtige Grote Kerk van Breda.
Luo Yang.
Luo Yang.
Luo Yang.
Installatie-overzicht van de foto’s van Feng Li. De serie heeft als naam: ‘White Night’.
Feng Li.
In een mooie kleursetting, het werk van Zhang Kechun:
Zhang Kechun met de serie ‘Between the mountains and water’.
De volgende keer nog een klein stuk van
mijn indrukken van ‘China Imagened’.
Breda Photo: China Imagened
Vandaag heb ik drie locaties van Breda Photo bezocht.
Een daarvan was de Grote Kerk waar de tentoonstelling
China Imagened te zien is.
Heel afwisselend, toegankelijk en minder toegankelijk
werk van Chinese kunstenaars of kunstenaars met een
grote betrokkenheid bij China.
Vandaag wil ik aan twee kunstenaars aandacht schenken:
Pixy Liao en Liu Tao.
Compliment voor de curatoren He Yining en Ruben Lundgren.
De foto’s van Pixy Liao zijn heel persoonlijk.
Ze stelt moeilijke vragen in mooie gevoelige foto’s.
Pixy Liao: Experimental Relationship.
Pixy Liao.
De foto’s van Liu Tao zijn (schijnbaar) spontane foto’s van op straat.
Ik geloof best dat Liu Tao spontaan naast zijn reguliere werk is begonnen
met fotograferen maar sommige van de foto’s zijn vermoed ik,
geënsceneerd en soms is de werkelijkheid misschien ook wel
met digitale middelen geholpen.
Wat mij betreft doet dat niets af van de humor in het werk.
Zijn serie wordt gepresenteerd op grote beeldschermen.
Dat beïnvloedt op zijn minst de kwaliteit en kleurstelling van mijn foto’s.
Maar ik probeer slechts een beeld te geven van het werk van Liu Tao.
Ga vooral zelf poolshoogte nemen in Breda.
Liu Tao: Walking up and down.
Liu Tao.
Liu Tao.
Liu Tao.
Liu Tao: installatie-overzicht.
Liu Tao.
Liu Tao.
Liu Tao.
Stadslandschap
Breda, Ginnekenmarkt, stadslandschap met Markdal en paarse heide.
Onze corona-app heeft corona
Intussen is hij opgehaald van het Kasteelplein/Valkenberg en in reparatie.
Fietstocht door Breda
Omdat op maandag veel gesloten is wilde ik eens gaan kijken bij de nieuwe, tijdelijke brug aan de Veilingkade in Breda. Helaas is die brug op maandag ook gesloten. Dus de Breda Photo tentoonstelling bij Pier 15 ook.
Breda, Veilingkade.
Ook bij Stek was alles dicht maar omdat je daar over het terrein kunt lopen toch een paar foto’s. Stek is een plaats voor creatieve ondernemers. Veel van hen hebben duurzaamheid als doel en daarom zijn er een aantal ondernemers die hergebruik propageren.
Dat is nog eens een fototoestel. Al komt het gebruik van een fototoestel (afgezien van op de telefoon) steeds minder voor.
In de verte zag ik de Watertoren van de Belcrum (Speelhuislaan, gebouwd in 1934). Besloot die nog eens beter te gaan bekijken.
Voor een beschrijving van de Watertoren.
Eerder was me niet zo opgevallen dat er twee beeldhouwwerken tegen de gevel zitten. Ze zijn van Gerard van Aalst en stelt voor een ‘Engel uit het wapen van Breda’.
Op de basis van het andere beeld staat de ontstaansgeschiedenis van de Watertoren.
In het jaar MCMXXX (tekst ontbreekt), toen
burgemeester van Breda was
Mr Dr W. G. A. van Sonsbeeck en
Ir W. K. M. de Kat directeur
der gemeente-bedrijven
werd deze toren gebouwd
door den stadsbouwmeester
P. A. H. Hornix
Dit is de afbeelding op de voorkant van de eerder genoemde basis.
Via, via kwam ik bij de kapel in Heusdenhout. de Sint-Annakapel.
Even verderop, bij de Verlengde Poolseweg zie je het nieuwe Amphia Ziekenhuis. Er zal heel wat werk zijn verzet om dit gebouw er zo lelijk uit te laten zien.
Het Markdal.
In het Ginneken, aan de Koningin Emmalaan, zag ik nog Moby Dick (gemaakt door Piet van den Broek). Ook daar zit een heel verhaal achter. Dat kun je hier lezen.
Gisteren in het Markdal
Breda, de Klokkenberg.
Mij bekroop het gevoel dat ik bekeken werd……
Plots zag ik, vandaag voor het eerst, dat er een paar
ogen op me gericht was. Zomaar op een boom in
het Valkenberg in Breda.
De ogen zijn gemaakt door Hanneke Adelaar. De boodschap is: Heb oog voor elkaar, kijk naar elkaar en beoordeel elkaar niet op huidskleur.
Hanneke Adelaar.
Toen ik door wilde fietsen zag ik aan de andere kant van
het pad nog een kunstwerk hoog in een boom.
Aansluitend qua thema: The white youth stands up: never again ‘Strange Fruit’. The black people deserve a better world.’ Corné van Gool.
De kleifiguur die het hoogst op de boom is bevestigd is een Atlas met een donkere huidskleur. Dat is waarschijnlijk niet zoals we ‘Atlas’ normaal voorstellen. Corné van Gool.
Op en in het Paleis op de Dam in Amsterdam
is bijvoorbeeld ook een ‘Atlas’ te zien.
Atlas, hier in de Burgerzaal. Hij draagt de hemel op zijn schouders en kijkt neer op de marmeren wereldkaarten in de vloer van de zaal. De architect Jacob van Campen ontwierp de grote zaal als ontmoetingsplaats voor alle burgers. Op het dak van het paleis staat een bronzen versie.
Dubbelportret
Omdat we alweer een half jaar thuis werken, heb ik
meer dan voorheen, de kans om in de ochtend
een wandeling te maken, een coronawandeling.
Als ik dan door de binnenstad van Breda loop
zijn er altijd weer een paar dingen die op de foto willen.
Dat is niet altijd vernieuwend al is het dubbelportret
(op twee manieren uit te leggen) best interessant.
De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk van Breda.
De Lange Brugstraat. Het was vanmorgen nog lekker rustig in de straten. De winkels waren nog dicht. Hier en daar werden al wel wat bestellingen gelost. Op de Grote Markt was het weekmarkt.
Maar voor mij was de zon de belangrijkste speler, ook in de dubbelportretten.
Door de zon staan er ineens twee bomen voor het Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein in Breda.
Soms is een herhaling niet saai
Parodia Magnifica, de regen was genadeloos.
Breda, Grote Kerk.
Argusvlinder 