


Dit vind ik zelf de mooiste foto. Door de schaduw heeft het iets van een complexe, handgeschreven, gekaligrafeerde letter.






Dit vind ik zelf de mooiste foto. Door de schaduw heeft het iets van een complexe, handgeschreven, gekaligrafeerde letter.




Crisislijders niet voeren.
One Liners is een kunstproject in Breda dat uit gaat van de actualiteit
en dan met een (1) kreet daarop commentaar wil geven.
De plaats van dit werk vind ik wel grappig.
Het is aangebracht op een hek langs het park.
In het park gaan mensen de kippen, eenden en duiven voeren.
Verder zit gelijk achter het werk een theehuis.
Daar laten mensen zich voeren.

Pas op de crisislijders niet voeren. Een voorbeeld van de ‘Plekgedichten’ van het Kunstenplan Openbare Ruimte Tilburg (KORT).

Er komt best wel wat bij kijken. Hier staat bijvoorbeeld x91NIETx92.

Maar het is goed te zien dat het hek niet geverfd is maar dat het slechts oranje plakband is..
Dit is het 3600ste verhaaltje op mijn blog.
Wat moet ik daar aan toevoegen?
Een volgend verhaaltje…..

De sfeer zit er al vroeg goed in.

Wie is ook al weer de hoofdsponsor?

Een nog fris en fruitig deelnemersveld bij de halve maraton.

Wat moet dat moet. Met of zonder spellingcontrole.

Eerste vrouw.

Vandaag een serie met grotere en kelinere details van de Grote Kerk in Breda.

De Grote Toren.

De meeste fotox92s zijn gemaakt vanuit de Torenstraat.

Of net vanaf de Grote Markt.

Zeer atletisch.

In detail.

De helpende engeltjes.


Wakkere haan.

Florale motieven.



Nog meer engeltjes.


.
Een paar zaterdagen geleden was het Monumentendag.
De voormalige woning van Fientje Jansen, telg uit de
Hero-familie, was te bezichtigen.
Al eerder was er een serie fotox92s hier te zien over de beneden-
verdieping van het huis.
De eerste verdieping was ook toegangkelijk en daar maakte ik
de volgende fotox92s..

Als ik deze tweede helft van de serie fortox92s maak sta ik al boven aan de trap en kijk ik zo het trapgat in naar beneden.

De trapleuning is prachtig uitgewerkt. Het is duidelijk dat aan alle details van het huis veel aandacht is besteed. Het onderhoud laat alleen nogal wat te wensen over.

De afwerking van de deurposten, boven.

Boven kom je eerst in een hal en vervolgens in een zitkamer. Er staat nog wat meubilair. Past mooi bij de afwerking van de muren

Bekende prent van Breda: x91Gezigt op de R.K. kerk St. Antonius en de Hoofdwacht te Bredax92.

Naast de zitkamer is aan de voorkant ook nog een slaapkamer. Het beddegoed en de matrassen zijn inmiddels we maar het bed is nog steeds indrukwekkend.

De schouw of schoorsteen in de slaapkamer met veel afbeeldingen van katholieke heiligen.

een dubbele, marmeren wastafel in de slaapkamers met een mooie grote spiegel.

Terug in de zitkamer zijn het vooral de twee grote fauteuils met voetenbankjes die indruk maken. Mooie kussentje.


Bijzettafeltje met koperen blad.

De kolenkachel, boven in de zitkamer. We kennen ze bijna niet meer maar 30 jaar geleden waren ze een heel vertrouwd beeld in alle huizen in Nederland.

Glasgordijnen van de zitkamer met zicht op de Singel, het Valkenberg en de KMA.

Nogmaals de enorme wastafel.

Een persoonsweegschaal. Van bovenaf gezien. Blijkbaar kun je via een spiegel aan de voorkant je gewicht aflezen.

De Herder met wijwaterbakje.

Slaapkamerlamp.

Leeshulp. Hier kun je in bed lezen en ook bijvoorbeeld een maaltijd gebruiken

Het bed bestaat niet alleen uit het ledikant maar heeft ook een soort hemel..

Prachtig versierde stof die al wel wat versleten is inmiddels.

Heeft iemand hier zijn onderscheiding laten hangen?

Zicht op de slaapkamer.

Slaapkamer met bed en kamerscherm.

Terug in de zitkamer hangt aan de muur een foto (van de kinderen Jansen?).

In de hal boven zie je nog een kapstok. In deze vorm een heel vertouwd beeld van vroeger.

Afwerking van het plafond in de hal, boven.

Discrete versiering in het raampje van het toilet. Dit bevindt zich halverwege de twee verdiepingen.

Beneden, naast de deur links, is nog een kleine ruimte. Daar hing deze lamp.

Meneer en Mevrouw Jansen.

Ook de buitenkant heeft een opknapbeurt nodig. Maar dan heb je ook wat.

Mooie, opvallende gevel.

Firma A.G.T. Jansen en Zoon, NV Hero Conserven Breda, Academiesingel 9, Breda.

De laatste zonnestralen van de dag op het Spanjaardsgat in Breda.

Vreemde vorm. Een soort paddestoel.
Gelukkig is het inmiddels stralend weer en kan de Singelloop 2012
beginnen met prima loopweer.

Santa Ana. Mijn vader heeft de afgelopen weken, met kleine spijkertjes, de planken van de kiel aangebracht. Toen de kopjes van de spijkers er af geknipt en de kiel geschuurd. Een begin met de achtersteven is gemaakt en dadelijk kan de opbouw van het dek gaan beginnen.

Hier beter in het licht. Het schip kan nu ook staan in de daarvoor bedoelde standaard. Santa Ana.

Vanochtend zag ik de loopbrug voor het eerst.

Gelukkig is het weer inmiddels een stuk beter.

En beloofd het morgen gewoon mooi te worden.

Singelloop 2012: de voorbereiding.
Je kunt niet om het werk van Alicia Martin heen.
Het stroomt het museum uit, de bezoeker tegemoet.
Boeken, boeken, boeken en nog eens boeken.

Alicia Martin, Biografias, 2012.

Alicia Martin.



Alicia Martin.
De Papier biënnale is te zien verdeeld over twee locaties: Museum Rijswijk
en Museum Meermanno in Den Haag.
Beide locaties zijn gevestigd in en rondom twee bijzondere huizen.
In het geval van Meermanno in een statig Haags herenhuis
dat vroeger het eigendom was van een baron.
Zijn ‘spulletjes’ vormen het bestaansrecht van het museum.
Daarover later meer.
Maar nu eerst deel drie van de Papier biënnale.

De catalogus van de Papier Biënnale 2012.
De tentoonstelling weet echt welt e verrassen.
De catalogus doet dat niet.
Eenvoudig weergegeven, tweetalig.
De eenvoud past niet bij een biënnale rond een dergelijk
bijzonder materiaal waar veel over te vertellen valt.
Als papier je thema is, dan verwacht je van het stuk papier
dat de bezoekers mee naar huis nemen, iets bijzonders.
Zeker als de tentoonstelling slechts om het jaar is.
Niet alle werken van de tentoonstelling staan in het boek.
Detailbesprekingen ontbreken dan ook en dat is jammer.
Je organiseert iets bijzonders, dan heb je, naar mijn gevoel,
ook de verplichting, dat feit uit te dragen.
Wat er nu ligt is een soort glossy voor kunstenaars.
Geen samenhang, geen duiding, geen techniek.
De helft in het Engels.
Ik snap dat we in een crisis zitten,
maar beide museums hebben hun entreeprijs verhoogd.
Negentien euro vijftig is misschien niet veel voor een catalogus
maar je hebt dan als resultaat ook niet veel.
Je zet als het ware geen papier oeuvre neer.
Een gemiste kans.

Ros Rixon, Sphere x96 Lady Chatterleys lover, 2012.

Ros Rixon, zoek de titel.
Meermanno presenteert zich als ‘Huis van het boek’.
Bij de Papier Biënnale in Meermanno staat dan ook
papierkunst met boeken/tekst meer centraal dan in Museum Rijswijk.

Ros Rixon, The meaning of Art (De betekenis van kunst).

Mijn foto was onduidelijk maar op de site van Rixon heb ik deze foto gevonden. Een haast gefileerd boek.

Laura Behar. Authentieke teksten, handgeschreven op verschillende soorten papier. Gemaakt in Israel.

Dit is een voorbeeld van een van haar ‘Scrolls’. Papier met schrift geinspireerd door de Dode Zee-rollen. Papier gemaakt van verschillende materialen. In haar geval bijvoorbeeld woestijnplanten.

Ebon Heath, Quite dog bite hard, 2011.

Ebon Heath, Home, 2009, laser cut paper, nylon threads, metal crimps.

In de tuin, recht tegenover de vier hondegraven: Alicia Martin, Parasitos, 2012.

Met het museum op de achtergrond.

Zicht op het Kermisterrein.

Wat te denken van de gebakskraam..
De kwaliteit van de fotox92s is niet best,
maar dat kan ook gezegd worden van deze kermisavondx85x85
De gebakskraam was het doel van mijn bezoek: oliebollen!.
Maar dat feest ging duidelijk niet door.

Toelichting lijkt overbodig.

De Herfst is er weer.
Afgelopen zaterdag ging ik door mijn CD verzameling.
Ik zocht een paar CDx92s.
Het mooie was dat ik weer tegen een aantal CDx92s aanliep
die ik al lang niet meer gehoord heb maar die er wel toe doen.
Dat vind ik ten minste.
Hier een overzicht.

De muziek van Philip Glass in het algemeen. Zijn operax92s en zijn filmmuziek zoals Powaqqatsi, de opvolger van Koyaanisqatsi.

John Hiatt, Bring the family.

Robert Fripp and the league of crafty guitarists. Live. Deze CD heb ik gekocht in de Bredase phonotheek toen die nog op de Ginnekenweg zat.

Glenn Gould die de Goldberg Variations speelt van Bach.

Donald Fagen: The Nightfly.

Dxe9jxe0 vu, Crosby, Stills Nash & Young.

Alle muziek van Duke Ellington zoals bijvoorbeeld Anatomy os a murder, Duke Ellington. In dit geval filmmuziek.

Friday Night in San Francisco: Al Di Meola, John McLaughlin en Paco De Lucia. Oorverblindend.

Terwijl ik deze blog maak luister ik naar Southern Man in iTunes. 4 Way street, Crosby, Stills, Nash & Young. Bijna 14 minuten fantastische muziek.

Argusvlinder in puppies.

Nieuw merk? Ik onving deze week deze advertentie van iemand die weet dat ik een blog heb.
Museum Rijswijk had ik nooit eerder bezocht.
Het is een klein museum in ‘Oud Rijswijk’.
Een paar straten rond een mooie kleine kerk.
Het bestaansrechts van het museum is twijfelachtig.
Zeker het oude deel van het museum is mooi.
Een oude boerderij omgebouwd tot landhuisje.
De dichter Hendrik Tollens heeft er gewoond.
Wie?, zegt u.
Hendrik Tollens, de dichter van ‘Wien Neêrlands bloed’.
Moet ik dat kennen? zegt u.
Nou dat zou kunnen.
Dit was namelijk het Nederlands volkslied
tussen 1817 en 1832 en later van 1832 tot 1932.
Maar goed een museum?
Leuk maar te klein voor een eigen directeur en staf.
Mijn eerste indruk van de tentoonstelling:
23/09/2012 Museum Rijswijk
Het museum ligt in ‘Oud Rijswijkx’.
De tentoonstelling toont allerlei vormen van kunst met papier.
Papier in de vorm van pulp, maar ook in ruimtelijke werken
gecombineerd met planten, schelpen, zand, enz.
Een combinatie van ambachtelijk en creatief werk.
Het museum bestaat uit twee delen.
De voormalige woning van dichter Tollens en een moderne aanbouw.
Een mooie combinatie met verrassende kunstwerken.
Nu naar Den Haag.
Deel twee bestaat uit foto’s van werken die in het oude deel
van het museum te zien zijn.

Katsumi Hayakawa, Fata morgana, 2012.

Katsumi Hayakawa, Fata morgana, detail.

Katsumi Hayakawa, Fata morgana, detail.

Georgia Gremouti, Colonies, 2012.

Sophie Arup, Paper Pyramid, 2012.

Sophie Arup, Untitled (Black and gold), 2007.
Dit werk ziet er opde foto vlak uit.
Maar ik werkelijkheid is dit een driedimentionaal werk.
Met de volgende foto probeer ik dat een beetje zichtbaar te maken.

Sophie Arup, Untitled (Black and gold), 2007.

Drew Cameron and Drew Matott, Breaking rank, combat paper, 2008.
Combat paper is papier gemaakt van Amerikaanse legeruniformen.
De makers gebruiken hun methode voor hun eigen werk
maar ook om therapeutische sessies te houden voor veteranen.

Drew Cameron and Drew Matott, Heavens ascent, combat paper, 2010.

Georgia Gremouti, Colonies, 2012.

Georgia Gremouti, Colonies, 2012.

Johnny Beerens, Verdronken land IV, 2005 x96 2006, mixed handmade papers, watercolour.

Marleen van Wijgaarden, Untitled, 2009, paper on canvas.

Frits Achten, Stekelbes, 2005 x96 2006, papier-mache.

Johnny Beerens, Terra Creta, 2008 x96 2009, aquarel op diverse soorten zelfgeschept acquarel papier vermengd met schelpen, schelpengruis, vulkanisch zand.


Idem, van opzij.

Johnny Beerens, Verdronken land VII, 2012, aquarel op diverse soorten acquarel papier vermengd met schelpen, schelpengruis, haaientanden, nylondraad van aangespoelde visnetten. Het volledige werk.

Johnny Beerens, Verdronken land VII, detail.

Johnny Beerens, Verdronken land VII, detail. Zelfportret van de schilder.

Johnny Beerens, Verdronken land VII, detail.

Katrien Vogel.

Peter Bes, Natassja, 2009, cardboard, paper, wire, acrylic paint.
Ik meende er Fabiola in te herkennen.

Anne van der Pals, Hangende Christus, 2012, cut art book.

Eric Gjerde, Voronoi, study 1, abaca paper.

Mijn museumboek.
Afgelopen zondag ben ik naar de Papier Biënnale geweest
en heb zowel het Museum Rijswijk als het Museum Meermanno
in Den Haag bezocht.
Hier een eerste fotoverslag van mijn bezoek aan Museum Rijswijk.
Hoewel maar een kort overzich, geeft het direct een indruk
van de veelzijdige benaderingen die op de tentoonstelling
samen zijn gebracht rond het medium papier.

Frits Achten, Larf, 2009 – 2011.

Frits Achten, Larf, 2009 – 2011.

Johnny Beerens, Wering der zee, variant II, 2009 – 2012.

Jacqueline Overberg, Smitt & Wesson N3, 2009.

Peter Bes, Whatx92s going on, 2010 – 2011.

Peter Bes, Whatx92s going on, 2010 – 2011.

Marleen van Wijngaarden, Zonder titel, 2010.

Michael Hansmeyer, Negatief van de Constructed Column: de binnenkant

Michael Hansmeyer. De Buitenkant.
Afgelopen zaterdag naar MOTI geweest:
Museum Of The Image.
Dat het in de museumwereld allemaal
in het Engels moet is tot daar aan toe
maar x91Museum Of The Imagex92 is op zijn minst
ver gezocht en meer waarschijnlijk fout in het Engels.
Maar goed.
De tentoonstelling x91Small Stories Bigger Picturex92 was er niet
minder sterk om.
De tentoonstelling bracht de bezoeker als eerste in een installatie
die je na wil laten denken over de enorme aantallen
fotox92s en grafisch materiaal (en ik doe daar graag aan mee)
die we met zx92n allen op het web plaatsen.
Je wordt omringd door vogels en het geluid van hun vleugels.
Zwermen vogels komen voorbij aan je raam.

Op sommige plaatsen zitten er nog een paar grote vogels
in de takken van een boom.

Maar meetal zwermen ze er lustig op los.

De vogels en hun geluid verbeelden de Instagrams (fotox92s)
die iedere seconde weer, op de fotosite Flickr worden geplaatst.
Regelmatig komt er zox92n foto voor een paar seconden
groot in beeld.

Dat zet de toon voor een tentoonstelling die stil wil staan
bij de manier waarop verhalen steeds visueler worden vereteld.
Er komen voorbeelden aanbod van journalisten, wetenschappers,
opruiers en dichters.

Thomas Hillier is een ruimtelijke
storyteller (verteller) die
architectuur vanuit een ander perspectief
probeert te benaderen. Hij gebruikt
onorthodoxe verhalen en programmax92s
om originele en surrealistische beelden
te crexebren met een bijzondere interesse
in de manier waarop literatuur direct kan
worden vertaald in stedenbouwkundige en
architectonische ruimte.
Het project is opgedeeld in twee geografische
episodes die het leven en de reizen
van het gepensioneerde Engelse stel Mel
(afkorting van Melvin) en zijn
vrouw Judith gade slaan. Zij gebruiken
voedsel om nostalgische koppelingen naar
hun verleden te creeren.
De lampekap is een ruimtelijke metafoor
voor het verplaatsen van de ene naar
de andere cultuur.
Verveeld geworden van het reizen door Europa
in hun broodcaravan, besluiten Mel en Judith
om een nieuw leven op te bouwen in Luxor, Egypte

Thomas Hillier.

Donald Weber.

Prachtige opstelling van de fotox92s van Donald Weber.

Gorilla.
Gorilla is een wekelijkse visuele column
waarin de actualiteit wordt becommentarieert
met behulp van woord en beeld.
gorilla is een samenwerking
tussen grafisch ontwerpstudiox92s
Designpolitie en Lesley Moore en grafisch
ontwerper Herman van Bostelen.
Gezamenlijk slagen ze erin om
een no-nosense karakter
te vormen met een eigen kijk op het nieuws.
Met hergebruik van bekende logox92s en clichxe9
beelden doen ze snel te begrijpen
gewaagde visuele uitspraken.
Deze visuele uitspraken geven geen
opinie weer, maar dienen om een debat
op gang te brengen.
Gorilla staat voor hun maatschappelijke
verantwoordelijkheid als ontwerpers
door slim gebruik van ontwerp technieken.

Onderweg naar huis kwam ik dit raam nog tegen in de Catharinastraat: This Time(s) is made in China”. Goed raam maar volgens mij rammelt het Engels hier ook, of begrijp ik het niet?
Ik heb de catalogus: Search, Find, Like and Share meegenomen.
(Zoek, vindt, waardeer het en deel het)
De ondertitel is:
Designer as A – Journalist
…x85x85and/or B x96 Scientist
…x85x85and/or C x96 Agitator
…x85x85and/or D x96 Poet
Ik ben heel benieuwd.
De tentoonstelling was zeer de moeite waard.
Prachtige door de afwisselende technieken die gebruikt
wordt door de opstellers van de tentoonstelling.
Helder door de indeling.