Een woord vooraf

Op zeven van die meesterwerken na, zo besefte ik, had op zijn minst eens in mijn leven voor alle gestaan.
Terwijl ik de personages op de foto’s iets nauwkeuriger bekeek – overal staat minstens één figuur op, op sommige honderden – realiseerde ik me dat ik ze allemaal ooit al had ontmoet, maar ze me niet zo helder voor de geest kon halen als ik zou willen.
Ik beschouwde hen niet als oude vrienden of overleden familie, maar zag in dat ze voor mij onsterfelijke, emotieve symbolen waren geworden van het denkbeeldige universum dat kunst is.

 photo DSC_2921Till-HolgerBorchertMeesterwerk.jpg

Ik heb mijn telefoon erbij gelegd om een idee te geven van de grootte van het boek ‘Meesterwerk van Van Eyck tot Rubens in Detail’ van Till-Holger Borchert.

Dat is een mooi begin of een mooie herinnering of allebei.
Is dit je eerste kennismaking met deze werken, ga ze dan bekijken.
Herinneren deze afbeeldingen je aan sterke emoties die je gewaarwerd toen je er voor stond, ga ze dan opnieuw bekijken.

Mickey Cartin

 photo DSC_2922Till-HolgerBorchertMeesterwerk.jpg

‘Meesterwerk van Van Eyck tot Rubens in Detail’ van Till-Holger Borchert.

Van Eyck

De weg naar Van Eyck is een veel geroemde tentoonstelling
in het Boijmans van Beuningen in Rotterdam.
Maar niet alleen in Nederland is er aandacht voor van Eyck.
Kijk maar eens op de volgende website:

http://closertovaneyck.kikirpa.be

De website is volledig gericht op het beroemde altaarstuk ‘De aanbiddibng van het Lam Gods’.
Het is te zien in de kerk in Gent maar ook op bovengenoemde website.
Daat kan het werk in detail bekeken worden.
Kijk maar eens naar de volgende voorbeelden:

Photobucket

Van Eyck: De aanbidding van het Lam Gods


Photobucket

Van Eyck, detail van het centrale paneel in de onderste rij: De aanbidding van het Lam Gods


Photobucket

Van Eyck, extreem gedetailleerd beeld van een sierraad van het paneel God de Vader.


Boijmans van Beuningen

Overtuigend gemaakte tentoonstelling.
De uitdaging was groot.
Hoe maak je een grote publiekstentoonstelling over een moeilijk
onderwerp met als hoogtepunt een kunstschilder
waar maar weinig werken van of bestaan,
of nog vervoerbaar zijn?
Het Boijmans van Beuningen is er in geslaagd.
Goed verhaal!

Enig punt van aandacht: de opzet van de ruimte.
Het idee van een cirkel (of set cirkels) in een grote rechthoekige ruimte
met langs de kanten allerlei nissen met werken.
Het oogt mooi maar de nissen zijn klein.
Al heel snel staan er te veel mensen in zox92n nis.
Hierdoor crexeber je meer wachttijd dan strikt nodig.

Extra bijzonder was het toen twee mensen, volledig verzonken in hun
digitale apparaat, naar fotox92s op het apparaat van de audiotour stond te kijken.
fotox92s van het werk waar ik ook naar wilde gaan kijken.
Ik kreeg weinig kans want de twee mensen blokkeerden het zicht.
Maar ze keken niet naar het werk voor zich.
Nee, ze keken in de telefoon.
Audiotour is mooi maar misschien is het tijd voor een
audiotour etiquette?

De weg naar Van Eyck

De weg naar Van Eyck

Gistermiddag naar de tentoonstelling x91De weg naar Van Eyckx92 geweest.
Een prachtige tentoonstelling in het Boijmans van Beuningen
in Rotterdam, die met heel veel zorg gemaakt.
Binnenkort een uitgebreide log hierover.
Nu een paar indrukken.

Bij twee schilderijen sprong de verenpracht van de vleugels
van de engelen meteen op:

Detail van x91De zwangere Maagd met de heilige Jozefx92, circa 1425 x96 1450, walnotenhout.

Of wat te denken van de eye catcher van de tentoonstelling:

Jan van Eyck, Annunciatie, circa 1430 x96 1435, eikenhout na 1864 overgebracht op doek.

Bij de tentoonstelling werd aan iedereen de tentoonstellingstekst uitgereikt.
Prettig om tijdens de tentoonstelling te lezen wat je gezien hebt of gaat zien.

Voor mij handig om direct aantekeningen te maken:

Bij de tentoonstelling hoort een mooie catalogus.
Daar begin ik vanavond in.

 

Luc Tuymans: "het fragment is het dominante verhaal"

In Vrij Nederland van 19 maart van dit jaar
staat een mooi citaat over het werk van Luc Tuymans.
Het is niet alleen van toepassing op zijn werk.
De uitspraak kun je op veel moderne kunst toepassen:

De vruchten van deze schilder zijn makkelijk te herkennen, maar nog niet zo makkelijk te typeren.
‘Terughoudend’ kun je ze noemen. ‘Diffuus’ ook. ‘Impressionistisch’ is een term die vaak opduikt. Mij doet Tuymans’ werk denken aan iemand die in een schemerige kamer eindeloos televisie zit te kijken. Kanalen veranderen, programma’s volgen elkaar op, na een uur of twee, drie, vier, vijf, zes verliezen de beelden hun kracht en worden allemaal even betekenisvol – of betekenisloos. De schilder knikt, wanneer ik hem de vergelijking voorleg: ‘Onverschilligheid, onaangedaanheid, gecultiveerde afstand – dat zijn dingen die mij wel interesseren, ja. Dat is toch zo’n beetje de grondhouding van de moderne mens. Niet dat we veel anders kunnen. Mijn generatie, en de generatie na mij nog meer, is opgegroeid met een overvloed aan sensaties en een manco aan ervaring. Het is treurig, maar waar: we nemen de belangrijkste gebeurtenissen in ons leven waarschijnlijk tot ons via televisie, films, internet, via kunstmatige bronnen, kortom.’



Luc Tuymans, Gaskamer, 1986.


Houdt in de postmoderne kunstwereld niet iedereen zijn eigen particuliere tuintje bij?
‘Dat is waar. Wij leven in een tijd zonder dominant verhaal – religieus of anderszins – en dat weerspiegelt zich in de kunsten. Die is versplinterd en gefragmenteerd, het fragment is het dominante verhaal. Het idee van het Grote Alomvattende Meesterwerk – zoals ze dat kenden in de tijd van Van Eyck of Rubens – bestaat niet echt meer. Dat is niet spijtig, dat is juist fijn. Die werken zijn al gemaakt, wij hoeven het dus niet meer te doen. In zekere zin werkt iedere schilder vandaag de dag dus in de schaduw van Jan van Eyck.’



Vrij Nederland: interview Stefan Kuiper, foto Jason Bell.