Druk was het nog niet in restaurant Liefdegesticht.
Maar ik was wat vroeg.
Hotel Nassau, Restaurant Liefdegesticht aan het Franciscanessenplein in Breda.
Dit is de achter/zijkant. Het hotel vanaf de Waterstraat.
Volgens mij kan Hotel Nassau morgen open!
Vandaag nog eens langs dit prachtige complex gelopen.
Het wordt er met de dag mooier op.
Hoe het er van binnen uit ziet, daar ben ik heel benieuwd naar.
Hotel Nassau aan het Franciscanessenplein in Breda.
Zou Liefdegesticht ook de naam van het nieuwe restaurant zijn? Inderdaad. Een restaurant met naar het schijnt 50 plaatsen. Ik ben benieuwd.
De Nieuwstraat is er enorm op vooruit gegaan. De oude allure van de straat is terug.
De ingang hier in de Nieuwstraat vind ik minder geslaagd. De prachtige deur heeft nu een soort metalen poort voor zich gekregen met een glazen kap. Maar dat is voorlopig het enige dat er op het complex aan te merken is.
Ik heb mijn schoenen gepoetst
Gezien: Heart of a dog
De film lijkt een soort video (en 8mm film) waarmee Laurie
Anderson terug kijkt op de meest recente jaren van haar leven en
wat flash backs van haar jeugd. Een echt verhaal zit er niet in,
of beter gezegd een echte chronologie. Al lijkt het grootste deel
van de film zich na 2000 af te spelen.
De werkelijkheid is dat je echt oude opnames ziet in combinatie
met recent, geënsceneerd materiaal.
Sommige scene’s zijn komisch, zoals die met de piano spelende hond,
andere spiritueel ‘the purpose of death is the release of love’.
Denk daar nog maar eens over na!
De film bevat ook tekeningen van Laurie Anderson, haar muziek,
Boeddhistische wijsheden, trage beelden met mensen en landschappen,
sneeuw, schaatsers, anecdotes en ter afsluiting een nummer van Lou Reed.
Zijn naam komt in de film niet voor (behalve op de aftiteling),
je ziet hem slechts een enkele keer.
Dus zeggen dat de film over hem gaat, is onjuist.
Daarvoor is Laurie Anderson te veel een kunstenaar en in die zin
is het ook geen documentaire.
Over wat het dan wel is?
Laurie Anderson zei eens ‘My job is to make images and leave the decision-making
and conclusion-drawing to other people.’
We mogen het dus ieder voor ons zelf bepalen.
Moeten we wel gaan kijken.
Vandaag vindt de Volkskrant er ook iets van.
Geeft de film 4 sterren:
Kevin Toma in de Volkskrant over Heart of a dog.
Gelezen en gezien: Gentlemen prefer blondes.
Gentlemen prefer blondes. The illuminating diary of a professional lady.
We kennen deze titel waarschijnlijk het best van de film maar het is een boek
geschreven door Anita Loos. Het verscheen eerst in Harper´s Bazaar in 1925
en later in boekvorm in 1959.
De uitgave die ik net gelezen heb is de uitgave uit 2015 door de Folio Society.
Anita Loos, Gentlemen prefer blondes. De uitgave van Folio Society.
De humor in het boek is erg leuk en heel erg eerste helft 20ste eeuw.
Je herkent die humor uit de films over die tijd zoals de film naar
dit boek: Gentlemen prefer blondes uit 1953 met Jane Russell en Marilyn Monroe.
Ook Charles Coburn dient vermeld te worden als Sir Francis ‘Piggy’ Beekman.
De film is gemaakt door Howard Hawks en bevat de beroemde scene
waarin Marilyn Monroe in roze outfit Diamonds are a girls best friend zingt.
Dat roze is ook de kleur van het boek zoals uitgegeven door de Folio Society
in hun serie Folio collectables. De reguliere uitgaves van Folio
hebben extra aandacht voor allereerst goede, bijzondere boeken en daarnaast
een goed verzorgde uitgave± aandacht voor de typografie, de illustraties,
het papier, het druk- en bindwerk.Vaak zijn de boeken voorzien van
een doos (slip case) waar het boek nog meer bescherming heeft.
In de serie Folio collectables is de slip case niet aanwezig en gaat het
bijna altijd om kortere teksten.
De illustraties in de Folio uitgave zijn van Michael ffolkes.
De film ‘Gentlemen prefer blondes’, op zijn beurt,
is gebaseerd op de musical die op het boek is gebaseerd.
In 1928 was er al een stomme film van gemaakt. Maar van deze film bestaan
geen exemplaren meer.
This is a theatrical poster for the 1928 film Gentlemen Prefer Blondes featuring a scene with actors Ruth Taylor and Holmes Herbert. The theatrical poster copyright is believed to belong to the distributor of the film or the publisher of the film.
De film uit 1953 is ook erg grappig en neemt de karakters over van het boek, delen
van het verhaal maar past het verhaal ook sterk aan (niet de strekking) en
neemt ook grappen over. Zoals die over het hoedje van mevrouw Beekman.
Een paar voorbeelden van die humor:
Lorelei Lee (Marilyn Monroe) en Dorothy Shaw (Jane Russell)
zijn de twee hoofdrolspelers. Lorelei heeft weinig boekenkennis maar
weet zich goed in de wereld te redden. Dorothy is de meer
doorgewinterde van het stel.
Op hun avonturen gaan ze naar London. Hoofdstuk 3 heet dan ook:
London is really nothing.
Well, Dorothy and I are really at London.
I mean we got to London on the train yesterday as the boat does not come clear up to London but it stops on the beach and you have to take a train.
I mean everything is much better in New York and I am really beginning to think that London is not so educational after all. …
So Dorothy and I came to the Ritz and it is delightfully full of Americans. I mean you would really think it was New York because I always think that the most delightful thing about traveling is to always be running into Americans and to always feel at home.
Pagina 40
In hoofdstuk 4 zijn ze in Parijs.
Dat is andere koek. Hoofdstuk 4 heet dan ook: Paris is devine.
So the veecount (dit woord is geen Engels, het is de verbastering van viscount, burggraaf) was really delightful after all. So then we rode around and we saw Paris and we saw how devine it really is.
I mean the Eyefull Tower (Eiffeltoren is hier verbasterd naar een Oogvolle Toren) is devine and it is much more educational than the London Tower, because you can not even see the London Tower if you happen to be two blocks away.
Pagina 76-77
Lees het boek en zie de film!
De rug van Gentlemen prefer blondes in de Folio-uitgave.
De ruggen op de filmposter uit 1953 met een ervaren Jane Russell en de beginneling: Marilyn Monroe.
Will Eisner
Will Eisner, voor hen die hem niet kennen,
is een pionier op het gebied van strips en graphic novels.
Het is een Amerikaan die onder andere de strip The Spirit
en de graphic novel A Contract with God heeft gemaakt.
Dat laatste boek is eerder besproken op mijn blog.
Spirit is een gemaskerde held die vanaf 1940 – 1952 verscheen in
Amerikaanse weekendkranten.
A Contract with God (1978) wordt bedchouwd als de eerste Amerikaanse graphic novel.
The lost work of Will Eisner from the collection of Joseph M. Getsinger.
Een tijd terug kwam ik een crowdsfunding actie tegen op Kickstarter.
Er was een verzamelaar die een grote hoeveelheid cliches in bezit
had van strips die nauwelijks bekend waren.
Met deze originele cliches is nu een boekje gemaakt en de
Kickstarter actie ging erom dit mogelijk te maken.
Onze naam staat ook in het boek.
Er staat een serie cartoons in die in de jaren 1930 verschenen
onder het pseudoniem Carl Heck. De strip heette Uncle Otto.
Een voorbeeldje van de strip Uncle Otto. De strip bestaat uit 4 plaatjes die hier vanwege de breedte van mijn blog 2 aan 2 onder elkaar staan. Origineel staan de 4 plaatjes naast elkaar.
Daarnaast is een serie opgenomen over een detective:
Harry Karry, onder pseudoniem Willis B. Rensie.
Dit is een voorbeeldje van Harry Karry. Deze strip ziet er veel beter getekend uit en bevat ook meer tekst. Ook deze stonden origineel allemaal naast elkaar.
Een van de twee pagina’s met namen van mijn mede crowd funders.
Argus staat er tussen. De uitgever van dit boekje is Locust Moon. Op de website van deze stripwinkel zie je nog meer voorbeelden.
Koude Koningsdag
Een enkeling is helemaal verkleed maar de vrijmarkt kwam vandaag niet echt van de grond. Andere jaren zijn alle plaatsen langs alle paden in het Valkenberg bezet. Dat was dit jaar amper het geval bij het hoofdpad. Maar het was dan ook erg koud.
De eerder vandaag nog gereserveerde plaats was nu ingenomen.
Het zijn heus niet alleen kinderen die proberen spullen te verkopen. Hier zelfs een groot bankstel en ergens anders zag ik een stand met wel 10 fietsen.
Maar er zijn ook altijd van die aandoenlijke stands: Oranje, Rood, Roze.
Hier kan geknuffeld worden voor 50 cent.
Op de Havermarkt wilde het kort voor 15:00 uur nog niet druk worden.
We verlangen allemaal naar een dag waarop dit werkelijkheid wordt.
Vermijs Pers Prent 2015, eerste jaargang
Vermijspersprent 2015 – 2016, eerste jaargang. De afbeelding op deze omslag is een linosnede van Cees Hamann.
In het atelier in Tilburg waar ik soms ook mag werken
staat de zogenaamde Vermijspers, een grafix proefpers.
Om deze pers in gebruik te houden geeft men een aantal prenten
uit per jaar waar men zich per serie op kan abonneren.
Dat heb ik het afgelopen jaar gedaan.
De prenten worden gedrukt door Cees Hamann en Frans de Kock.
Drie van de vier prenten zijn een samenwerkingsverband
tussen een dichter en een beeldend kunstenaar.
De vierde eigenlijk ook maar Pablo Neruda heeft niet
actief meegewerkt natuurlijk.
De tekst is gezet in Helvetica romein, 24 en 12 punt.
Het prachtige papier is Alt Nurnberg 260 grams.
Aan het eind van het jaar ontvingen we ook nog een bewaarmap
voor de vier prenten.
De inschrijving voor het nieuwe jaar is begonnen!
Dit zijn de bewaarmap, prenten en hun colofons van de eerste jaargang:
Vermijspersprent, geopende bewaarmap.
Vermijspersprenten.
Pablo Neruda, gedicht uit Ode aan de typografie.
Colophon, Cees Hamann en Frans de Kock.
Genesis. Houtsnede door Jeroen de Leijer en gedicht door Bas Smout.
Colophon, Jeroen de Leijer en Bas Smout.
Durch eine Zeitschlaufe, Linosnede Annette Paulsen en gedicht Carsten Klook.
Colophon, Annette Paulsen en Carsten Klook.
Ze leek de prins op het witte paard te krijgen. Linosnede Ivo van Leeuwen en gedicht Jace van de Ven.
Colophon, Ivo van Leeuwen en Jace van de Ven
Gitaar van Prince: Yellow cloud
Custom-made in 1989 by the Minneapolis, Minn., firm of Knut-Koupee Enterprises, this Yellow-cloud electric guitar was designed and used by Prince.
The musician’s distinctive personal symbol adorns both the top and the side of the fingerboard.
Custom work for famous instrumentalists and musicians provides an important marketing tool for small-scale guitar makers.
Dit is een door Prince ontworpen en bespeelde gitaar
die gemaakt is door een gitaarbouwer in Amerika: Knut-Koupee Enterprises.
Het symbool van Prince is te zien op de bovenkant en de zijkant
van deze electrische gitaar.
Deze gitaar is onderdeel van de collectie van
The Smithsonian’s National Museum of American History.
Yellow-cloud.
Detail.
De vroege vrijmarkt
De beste plaats, vooraan in het Valkenberg, was gereserveerd.
Al het water is goed voor het lentegroen.
Het weer is tot nu toe beter dan voorspeld. Jantje lacht…..
….maar even later: Jantje huilt.
Heel leuk: Star Wars ballen gooien.
Mistroostig begin van de Koningsnacht
Net even een rondje gemaakt door de binnenstad van Breda:
koud en nat.
Kasteelplein na en voor een regenbui.
De Cingelstraat.
De Havermarkt. Okay het is nog vroeg.
Welke Diva?
Grote Markt. Aan apparatuur geen gebrek. Nu de klanten nog.
Koud en nat.
Terrastafeltje?
Grote Markt vanuit de goot.
Grote Markt, Breda.
Jheronimus Bosch in Den Bosch
Jheronimus Bosch, Voorkant van een van de beschadigde deuren van de triptiek het Laatste Oordeel uit Brugge.
Gisteren bezocht ik de tentoonstelling met werken van Jheronimus Bosch.
Het was er al vroeg druk in het Noordbrabants Museum. Veel internationale gasten:
Frankrijk, Italie, Spanje, Duitsland, Engeland en zelfs uit Oost-Europa (of
kwamen ze uit Rusland?).
De tentoonstelling is knap samengesteld. Naast het beperkte aantal werken
van Jheronimus Bosch een aantal werken die zijn achtergronden en tijd
goed toelichten. Je kijkt je ogen uit met al die details.
Monsters, vergezichten, steden, narren, drinkgelegenheden, hoeden,
bijzondere kleding van mannen en vrouwen, insekten, duivels, te veel
om allemaal op te noemen.
Overigens was het niet zo dat men niet hun best had gedaan om de werken
naar Nederland te halen. De werken kwamen van over de hele wereld.
Maar er zijn niet zo heel veel werken die aan de schilder uit Den Bosch
worden toegeschreven.
Prachtig ook waren de vele boeken, al dan niet met miniaturen.
Handschriften of vroeg drukwerk.
Prachtig detail. Jheronimus Bosch, Voorkant van een van de deuren van de triptiek het Laatste Oordeel uit Brugge.
Jheronimus (Jeroen) Bosch, Visioenen van een genie. Naast deze mooie, populaire uitgave was er ook een tweedelinge wetenschappelijke uitgave. Dit heb ik maar niet gekocht. Aan deze zal ik al heel wat plezier beleven. Dat is ook zo met de speciale editie van Suske en Wiske: De bibberende Bosch. In dat boek komt zijdelings mijn favoriete televisiekok Jeroen Meus voor (Jheronimus Meus).
Nieuwbouw aan de Vlaszak
Op dit moment zijn er een paar grote nieuwbouw- of verbouw-
projecten aan de gang in of tegen het centrum van Breda.
Een er van is de nieuwbouw aan de Vlaszak.
De eerste winkel is er al geopend.
Het einde van de Catharinastraat is nog in de steigers. Het gebouw links, naast de auto, gaat ook nog vervangen worden.
De kop van de Veemarktstraat. Hopelijk duurt het niet lang meer voordat ook hier de nieuwbouw gereed is.
Zo ziet het er dan nu uit aan de Vlaszak. Het oude gebouw van de Sociale Dienst is onherkenbaar veranderd.
De ijssalon is open gegaan. Het is er nog niet echt weer voor maar toch. Het ziet er ook van binnen mooi uit.
Vlaszak.
Vroeg naar het NS-station in Breda
Vanochtend was ik al vroeg op weg naar het NS-station in aanbouw
in Breda. Ik wilde de trein van 07:04 halen.
Dat lukte niet omdat ik erachter kwam (gelukkig optijd)
dat ik mijn toegangdkaartje tot de tentoonstelling
Jheronimus Bosch in het Noordbrabants Museum was vergeten.
Dus snel terug en dan maar de volgende trein.
Het NS-station dringt zich op aan de omgeving.
Het station in aanbouw overweldigt de Willemstraat in Breda. Van een statige straat met mooie panden wordt het een straat met lelijke verhoudingen. Architectenbureau Koen van Velsen zijn naar mijn mening een stelletje prutsers.
Gezien: Monsieur Chocolat
Afgelopen vrijdag zag ik de Franse film ‘Monsieur Chocolat’.
Monsieur Chocolat met Omar Sy en James Thierree.
Ik zat naar de film te kijken en een paar keer kon ik mijn blik niet
van James Thierree afhouden. Als ze een film gaan maken over
Charles Chaplin dan moeten ze hem de hoofdrol laten spelen.
Hij lijkt op hem.
Wat blijkt: hij is een kleinzoon van Chaplin en achter-kleinzoon
van de toneelschrijver Eugene O’Neill.
Wikipedia:
James Spencer Henry Edmond Marcel Thierrée (born 2 May 1974 in Lausanne, Switzerland) is a Swiss circus performer, violinist, actor and director who is best known for his theatre performances which blend contemporary circus, mime, dance, and music. He is the son of circus performers Victoria Chaplin and Jean-Baptiste Thierrée, the grandson of filmmaker Charlie Chaplin and the great-grandson of playwright Eugene O’Neill.
In de berichtgeving over de film gaat de aandacht het meest uit naar Omar Sy
maar James Thierree maakte op mij de meeste indruk.
James Thierree heeft het in zijn rol steeds maar weer over timing.
Dat waar Chaplin zo fantastisch in was!
De film geeft het verhaal de volledige ruimte om zichzelf te vertellen.
Maar dat had van mij best wat scherper gemogen en misschien met meer
historische feiten.
Conclusie: aardige film. Goed voor een avondje uit.
Florentijn Hofman
Ik kan het niet laten.
Ergens wringt het.
De mieren van Florentijn Hofman, voor mij is het nog geen kunstwerk.
misschien moet het eerst af zijn, maar over wat ik tot nu zie
kan ik niet enthousiast worden.
Florentijn Hofman, met die schaduwen lijkt het nog iets.
Florentijn Hofman, even de maat opgenomen. Nee, indrukwekkend kan ik het niet noemen. Het is meer een eenvoudige decoratie dan kunst.
Boekomslagen
Af en toe kijk ik met extra aandacht naar blogs en sites
die zich bezig houden met het ontwerpen van de omdlag
van boeken. Deze week zag ik de volgende twee boekomslagen.
Prachtig door hun eenvoud.
Harry Mulisch, The Assault (de Aanslag).
Barney Norris, Five rivers on a wooden plain. Vijf rivieren op een houten vlakte. Ik ken nog de auteur nog de titel. Maar mooi is de omslag wel.
Amazon UK:
“The five rivers which meet around Salisbury symbolise the five people and the stories of their life over a few months of the summer. The novel is bookended by one of them, Liam, with a brief enigmatic introduction, and a longer conclusion where he muses over the impact the other four have had on him. Each of the other four has a separate chapter to tell their own tale. The five meet together only once, at the central dramatic moment, but there are several individual meetings, some before the novel’s timeframe (some of which have been forgotten until now). This happens like the five rivers, which as Liam says “[although they] never come together in the same place at the same time, disappear instead back into the greater body of water they came from, and make their way out to the sea.”
Wedden? Het eerstvolgende grote Nederlandse bedrijf dat failliet gaat.
Het kan niet missen. Ziggo probeert een consument zoals ik, die al 5 jaar geen vaste telefoonaansluiting meer heeft, over te halen alsnog een vast abbonement aan te gaan. Dat in een markt waar vaste telefonie voor consumenten krimpt.
5 Jaar geleden was ik klant van Ziggo voor vaste telefonie. Nadat ik heb
opgezegd blijft men mij achtervolgen met telefoontjes en reclame op naam.
Al die reclamejongens en managers leren op school toch veranderingen
te omarmen? Bij Ziggo is dat kwartje nog niet gevallen. Men wil vasthouden aan
de oude producten.
Gratis advies van de Argusvlinder:
stop je geld in productontwikkeling en klantenservice en niet
in domme maar dure reclames. Helemaal gratis advies.
Creatieve woensdag 02
Afgelopen woensdag 4 ontwerpen gemaakt voor mijn
ABCdarium met afdrukken van loden en houten letters
en met foto’s die gemaakt zijn tijdens het drukproces.
Daarmee is de letter B ongeveer halverwege.
Hieronder de resultaten:
BBow.
BSmear.
BCube. Bijna cubistisch. Naar mijn smaak de pagina die het best gelukt is van het stel.
BBbbbb.
De titels van de pagina’s is natuurlijk onzin.
Vier maal de letter(s) B.
Aan de bovenkant van de pagina’s is witte ruimte vrij gehouden
omdat daar de Japanse binding gebruikt gaat worden.
De afbeeldingen liggen nog los.
Misschien, als het droog is, een activiteit voor Koningsdag.
Het nieuws van het overlijden van Prince is ongelofelijk!
Het nieuws van het overlijden van Prince is ongelofelijk!
2016 wordt zo wel een heel akelig bijzonder jaar.
