‘Boek uit Indië’, dat staat op het kaartje
in de vitrine in het Nederlands Drukkerij Museum
in Etten-Leur bij een boek in waaiervorm
dat bestaat uit bladeren (palm ?) en dat afkomstig is uit Azie.
Boek uit Indië.
Let vooral op de prachtige taal. Echt het voorwerp van de dag!
Vandaag zag ik in de collectie van het Nederlands Drukkerij Museum
een object dat ik met veel plezier bekeken heb:
een houtsnede van de Argus.
Het werd voor me uit de vitrine gehaald om het goed te kunnen zien.
Hier ligt de stoere Argus(vlinder) nog in de vitrine.
Het betreft een houtsnede waarvan een afdruk is gemaakt.
Oppassen voor deze figuur.
De sloop gaat snel.
Het pand op de kop van de Catharinastraat
is al bijna helemaal verdwenen.
Afgelopen zaterdag maakte ik de volgende foto’s:
Reclame maak ik eigenlijk nooit.
Nu ook niet.
De winkels van Smits Kleding bestaan niet meer.
Cliche’s met daarop de tekst ‘Met Smits Kleding in de wolken’. Ze liggen op hun kop. Binnenkort ga ik die afdrukken.
Een bekende naam in de modewereld van West-Brabant maar
volgens mij bestaan de winkels niet meer.
Op internet zie ik berichten over een faillissement in 2012 en een
reünie van het voormalige personeel in 2016.
De zaak maakte hun eigen reclamedrukwerk en daarbij werden deze
clichés gebruikt.
Op internet circuleren ook nog speldjes met de slogan
‘Met Smits Kleding in de wolken’
Pas geleden zag ik een serie boekjes met de naam Elementaire deeltjes.
Wat ik grappig vond is de naam. De onderwerpen van de boekjes
hebben niets met schei- of natuurkunde te maken.
Juist integendeel.
Maar het zijn boekjes die nog eens even in het kort
(plus minus 100 pagina’s) even de laatste stand van de wetenschap
geven over een bepaald onderwerp. Hier dus de componist Beethoven.
Jos van der Zanden, Beethoven.
Ik ben weer helemaal bij over de muziek, het karakter,
de familierelaties, het onderwijs (Haydn onder andere)
van Beethoven, enzovoort.
Leuk geschreven. Ik ga zijn muziek maar weer eens beluisteren.
Even verderop zag ik een auto-ongeluk in fietsstraat Boschstraat.
Een bezorger heeft met enige snelheid vermoed ik de bocht
iets de kort genomen waardoor de paal met daarop een bord
over Boschstraat fietsstraat omver werd gereden.
Een buurtbewoner maakt van de gelegenheid gebruik om het nieuwe bord dat de gemeente hier geplaatst heeft te corrigeren met tape.
Op straat loopt een spoor van water (?) van de omgebogen paal naar de auto die iets verder geparkeerd staat. Duidelijk de ombuiger.
Terwijl de buurtbewoner uitlegt dat auto’s geen goed idee zijn in een fietsstraat komen de bezorger en de ondernemer naar wie hij op weg was (?) er aan om de paal weer terug te buigen.
Dat geeft mij de kans het gecorrigeerde bord nog eens goed in beeld te nemen. Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven rond Boschstraat fietsstraat.
Gisterochtend liep ik door de Boschstraat.
Toen ik langs drogist De Blauwe Winkel liep
zag ik een prachtige spreuk over de Brexit in
de etalage. Dus gauw even een foto gemaakt.
Helaas spiegelde de ruit nogal. Dus heb ik de handgeschreven slogan hier nog maar even herhaald:
Een Brexit kan ons niet raken!
Immers, de Engelse drop blijft heerlijk smaken!
Drop van Joep
Dit is de Willemstraat in de richting van het nieuwe station.
Idem richting Valkenberg. Nog een beetje kaal. Laat die bomen maar komen.
Hadden we een tijd terug ineens Ufo’s in het
Valkenberg in Breda (en op nog veel meer plaatsen).
Deze week verscheen er druppelvormig grafiek
op de paden van het park.
Druppelvormig grafiek in het Valkenberg.
Op het Kasteelplein gaat er een fontein komen.
Die komt zo’n beetje op de plaats waar tot voor kort
de glasbakken stonden.
Die zijn deze week weggehaald.
Ze waren al uit de grond gehaald, de glasbakken. Hier worden ze ’s ochtends opgeladen om naar de Hoge Brug verplaatst te worden.
De rust is teruggekeerd op het Kasteelplein. De fontein kan komen.
In de ochtend actief geweest bij het Nederlands Drukkerij Museum
in Etten-Leur.
Daar ben ik verder gegaan met het handzetten van de tekst voor mijn boek.
In de avond door gegaan met mijn lino experimenten. Met de lino’s wil ik illustraties maken voor mijn boek. Maar ik heb dit al heel lang niet meer gedaan. Daarom eerst maar weer eens wat techniek opdoen.
Voorbeeld van een lino op mijn positioneringshulp. Dat moet er voor gaan zorgen dat de lino’s steeds op de juiste plaats liggen als ik ze over een bestaande afdruk wil drukken. De ‘R’ staat voor de hoek rechtsonder. Mijn lino’s zijn zo ook op de achterkant gemerkt.
Dit is het handpersje dat ik bij het drukken kan gebruiken.
Eerste resultaten. De kleuren heb ik niet bewust gekozen. Ik heb de drukinkt gebruikt die mijn collega’s in gebruik hebben.
Buitenste en binnen-H op elkaar. Dat moet beter kunnen.
De blaadjes lukken aardig. Wat vooral grappig is dat in de linkertak hier en daar lijntjes te zien zijn die ik er niet wil maar die wel vooor diepte zorgen. Grappig effect. Kan ik dat bewust gaan gebruiken bij de definitieve lino’s?
Letters H.
H met groene blaadjes. Voor het groen een drukinkt gebruikt die gemengd was met wit.
Ik leg steeds het papier verkeerd op de lino bij het afdrukken van de tweede lino.
Dit is het resultaat waar ik naar op zoek ben.
Van Wees was een drukkerij aan het Kasteelplein in Breda.
Van Wees stond ook bekend om de verkoop van religieuze artikelen
zoals bidprentjes, kruisbeeldjes en wijwaterbakjes.
Hier gaat het om een nieuwe aanwinst voor het Nederlands
Drukkerij Museum in Etten-Leur:
clichés voor verschillende pennen die men er verkocht
en een afdruk ervan.
Het Stadsarchief heeft een paar foto’s van de drukkerij uit 1973:
Dit is een deel van de gevel in 1973.
Dit is een niet zo scherpe foto van het interieur van Drukkerij Eduard van Wees. Ook uit 1973.
Maar dan nu de cliche’s:
Dit is een afdruk van de cliche’s en de cliche’s van de pennen zelf.
De leeftijd van deze cliche’s is onbekend maar ze kunnen al best 50 jaar oud zijn. De onderste is blijkbaar een eigen product van Van Wees (?)
Nog eens inzoemen op de cliche’s. Ze zijn van lood maar gegalvaniseerd en zien er daardoor koperachtig uit. Een prachtige aanwinst voor het museum. Als je ze in het echt wilt zien dan moet je maar eens langs het museum gaan, daar zijn deze en nog andere schatten te zien.
Laten we maar beginnen met het belangrijkste:
vorige week is lino 3 gereed gekomen.
Deze lino’s moeten samen straks 1 beeld gaan vormen
in ten minste 3 kleuren.
Dit is de versiering van de letter H.
Maar al overleggend kwamen we op het punt
van de ideale bladspiegel.
Daarvoor kwamen een tweetal bladen op tafel
waar ik een foto van gemaakt heb.
Ik moet ze eerst eens verder bestuderen om
hier meer over te kunnen zeggen.
Als iemand ideeen heeft: Welkom.
Termen die daar een rol bij spelen leert mij een snelle zoektocht
op het internet:
= Diagonaalmethode
= De Gulden Snede
= Methode Van de Graaf
Over muziek lees je niet zo veel meer op mijn blog,
Met de komst van het downloaden en streamen van muziek
is de kwaliteit niet perse omhoog gegaan.
Nou moet dit geen stukje worden van vroeger was alles beter
maar de uitgave van
..It’s too late to stop now…volumes II, III, IV & DVD
door Van Morrison moet ik toch noemen.
De opnames zijn van 23 mei 1973, 29 juni, 23 & 24 juli 1973.
De DVD is van optredes op 23 & 24 juli 1973.
Ze zijn fantastisch!
..It’s too late to stop now…volumes II, III, IV & DVD door Van Morrison.
Een speciale vermelding van John Platania op gitaar, is op zijn plaats.
De opnames zijn nog niet zo gepolijst als later werk van
Van Morrison. Dat maakt dit werk zo speciaal.
Wel wordt duidelijk dat Van ook toen al met veel verschillende
instrumenten zijn muziek wilde brengen.
Dan heb ik de DVD nog niet gezien!
Er zijn niet veel opnames van Van op DVD
dus hier kijk ik speciaal naar uit.
Maar de drie live cd’s zijn in ieder geval zeer de moeite waard.
En er is meer goed nieuws: in september komt
er een nieuw album uit: Keep me singing met bijvoorbeeld
een song met als titel ‘The pen is mightier than the sword’.
Afgelopen week heb ik een proefpersje gekocht.
een Sofadi showcard tafelproefpers met rubberen drukrol
(modele déposé système breveté en France et à l’étranger.
43, Rue de Stalingrad 93 – Montreuil).
Hij staat nu op zijn plaats.
Binnenkort ga ik hem voor het eerst gebruiken.
Sofadi showcard, modele déposé système breveté en France et à l’étranger, 43 Rue de Stalingrad, 93 – Montreuil.
Het is niet de beste film die ik ooit gezien heb maar
hij is gewoon leuk, hilarisch bij tijd en wijle.
Wil je een leuke avond dan is dit de film.
Veel tekst is er niet nodig.
Het is vandaag zonnig, warm en dus druk bij Breda Drijft.
Het is druk bij de aanmeld en te-water-gaan plaatsen. Maar het is nergens te druk.
Het is af en toe wel even pompen of de boot maar weer opruimen.
En als je even niets te doen hebt op het water dan maak je een selfie.
Sommige zijn als matroos of kapitein.
Anderen zijn met zwembanden en ik zag ook een heel volleybalveld.
Dan nog een filmpje van de buren.
Er zijn natuurlijk ook nog andere dingen die je kunt doen met je telefoon.
Mooi druk.
Musea in Nederland worden steeds duurder (25 Euro).
In een aantal gevallen stijgt de kwaliteit van de tentoonstellingen.
Dan is dat geen probleem.
Maar bij de Hermitage gaat het andersom.
De tentoonstellingen worden minder samenhangend of
op zijn minst is de samenhang steeds moeilijker te ondekken.
Toen de Hermitage aan de Amstel nog klein was,
waren de tentoonstellingen van zo’n hoge kwaliteit.
Nu lijkt de Hermitage in de val te lopen van
‘groter is altijd beter’.
Ze moesten beter weten. Dat is niet zo.
De voorwerpen in de grote beginhal vormen geen logisch geheel
in de zin dat totaal onduidelijk is in welke volgorde
je de stukken het best kunt bekijken.
Het zal wel met opzet gebeuren maar de kans is steeds groter
dat je dingen mist.
De grote spiegeldiamanten die overal hangen om de koptelefoons
te activeren zijn grof en lelijk.
Passen niet bij de vaak verfijnde stukken.
De teksten van de audio guide zijn beperkt.
Wat de namaak tsarenkroon er doet is onduidelijk.
Sensatiezucht? Nieuwe Russische rijken zonder smaak?
Fantastisch portret van Catharina de Grote.
De voorwerpen die boven staan lijken soms wel een herhaling
van de thema’s die beneden aan de orde waren.
Verwarrend. Geen lijn.
Het gebeurt niet vaak dat ik geen catalogus koop na afloop
van een tentoonstelling. Deze keer heb ik die dus niet gekocht.
Catharina’s Indiase toiletset, Karimnagar, 1740 – 1760. Alleen al vanwege de afkomst vermeldingswaardig.
De verzameling van de Hermitage in St. Petersburg is fenomenaal.
De naam exotisch.
Helaas komt dat niet tot zijn recht bij ‘Catharina de Grote’.
Het ‘bureau van Catharina’ is misschien wel de grootste misser.
Hoe anders is de tentoonstelling ‘Hollanders van de Gouden Eeuw’.
Een koeler voor wijnglazen. Dat zo iets bestond! Zie de cameeën. Dit is een voorbeeld van de kwaliteit die de Hermitage makkelijk kan bieden maar in de tentoonstelling ‘Catharina de Grote’ helaas te weinig doet.
Pas reed ik met de trein op een zaterdag door het
Centraal Station in Rotterdam.
Zelfs het dak is er mooi!
Serieus. Kijk eens naar al die mooie grijstinten.
Dat licht, die mooie vormen.
Het geel is de weerspiegeling van de buitenkant van de trein.
Misschien zijn sommige dingen toeval (zonnecollectoren?)
maar ik heb er gewoon van genoten.
Rotterdam Centraal: het dak. Je zou denken daar leert de NS van.
De bouwvak komt er aan en plots is het project gereed.
De Willemstraat in Breda is vandaag in eens zonder de hekken.
Dat wil niet zeggen dat het plein gereed is,
volgens mij moet er nog veel gebeuren.
In de Willemstraat in Breda zijn ineens een groot deel van de hekken weg. Komt er dan echt een keer een einde aan alle overlast voor voetgangers, in, op en rond het station?
