Categorie archief: Vakantie

Kreta 2009

Posted on by

Tijdens je vakantie op Kreta of Rhodos realiseer je
niet altijd wat een enorme geschiedenis
deze eilanden achter zich hebben.
Ik werd daar nog eens op gewezen toen ik gisteravond
een passage las uit de Ilias van Homerus.
Ik ben niet dat hele boek aan het lezen maar ik lees het
meest recente boek van Umberto Eco
en daarin wordt dit werk geciteerd.
In de Ilias wordt een enorme opsomming (lijst) opgenomen
met legeraanvoerders, het aantal schepen,
de afkomst van de bemanning enz.




Umberto Eco, De Betovering van lijsten, Vertigine della lista.



Ik lees dit prachtige boek in het Nederlands
en over de Griekse eilanden staat er dan:

Roemrijke speerheld Idomeneus leidde het volk der Kretenzers
zij die het stevig ommuurde Gortyna en Knossos bewoonden,
Lyktos, Miletos en schitterend krijtwit liggend Lykastos,
Faistos en Rhytion, prachtig gelegen, welvarende steden
en de bevolking der honderd andere steden van Kreta.
…
Herakles’ grote en dappere zoon Tiepolemos leidde een
negental schepen uit Rhodos, bemand met dappere strijders,
zij die verspreid over Rhodos een drietal steden bewoonden:
Lindos en Lalysos en ’t schitterend krijtwit Kameiros.
Homerus, Ilias, boek 2, versen 455 – 760.

Boek 2 is de opsomming van de krijgsmachten in de Trojaanse oorlog,
een heel oud vpprbeeld van een lijst.

China reisverslag / travelogue 11

Posted on by

Mijn dagboekje vervolgt na het verhaal over het eten van Pekingeend:

Dan op naar de Temple of Heaven, de Lamatempel en de Confuciustempel.
Dan nog naar een tentoonstelling over de geschiedenis
van de staatsexamens.
Terug naar het hotel en daar in de buurt geld gepind.
Mijn nieuwe giropas werkt!
(de verbazing is groot want mijn oude pas werkte
kort daarvoor plotseling niet meer op vakantie in Griekenland)
Vervolgens ben ik alleen naar Tiananmen Square gelopen.
Daar staan praalwagens opgesteld die gisteren
meegedaan hebben met de parade.
Het is er ongelofelijk druk.
Maar daar is iedereen wel op voorbereid.
Nu eet ik in het hotel, alleen.
(Kleine tafels voor bijvoorbeeld 2 personen kennen veel restaurants niet.
Dit restaurant heeft alleen maar tafels voor minstens 8 mensen.
Maar ik ben niet de enige die alleen aan tafel gaat.
Het restaurant is een van de restaurants van mijn hotel
het Hotel Novotel Beijing Xin Qiao.)
Tang Palace Restaurant
Niemand (van het personeel) spreekt er deze avond Engels
maar bij 2 van de drie menukaarten
worden de gerechten in het Engels toegelicht.
Gelukkig staan er veel plaatjes bij het eten zodat
ik een indruk heb van wat ik kan verwachten.
(en bovendien kan ik gewoon bij de andere mensen op tafel kijken.)
Ik ben de enige Westerse gast in een verder heel druk restaurant.

Besteld:
= thee
= een cola
= seafood (een soort ti-pan)
= St Jacobsschelpen
= Zeekraal (maar het kan ook met knoflook gestoomde,
grove spinazie zijn geweest)

(Ik had de gids gevraagd die middag wat de lunch, die in werkelijkheid
een warme maaltijd was, per persoon kostte. Dat gaf me een richtlijn
wat het avondeten zou kunnen kosten.
Het is immers in een vreemd land waar je nog niet eerder een maaltijd
hebt besteld, heel moeilijk om te bepalen wat en hoeveel je moet bestellen.
Wat wordt bepaald door je smaak maar hoeveel is soms moeilijk.)

Gelukkig mag je bij het eten de soeplepel die standaard op tafel ligt
overal bij gebruiken.
De ti-pan is gloeiend heet.
Ze gaven me mes en vork maar die heb ik niet gebruikt.
Het duurt wel wat langer met stokjes maar ik ben wel in China!



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009




Pinbonnetje.


Het pinnen lukte wel maar kostte wel wat tijd.
Er was namelijk iemand voor me die ook geld nodig had maar
die meerdere pasjes bij zich had.
Je kunt op een pas maar een bepaald bedrag opnemen per dag.
Net als in Nederland.
Maar blijkbaar had deze Chinese meneer veel geld nodig
want 1 pas was niet voldoende.

Het geld heet Renminbi, dat betekent ‘geld van het volk’.
De munt heet yuan.
Hier pin ik dus 2500 yuan, ongeveer 270-280 Euro.




De Chinese kranten stonden vol over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China: de politiek.





De praalwagens en de enthousiaste mensen op Tiananmen Square.


En het zou die avond blijken dat je een dergelijke foto niet
hoeft te ensceneren. De mensen die ik er zag waren allemaal
voorzien van vlaggen, speldjes enz.
Veel rood, veel opgewekte mensen.




En dan foto’s in de kranten over de show en het vuurwerk.





Onderweg naar Tiananmen Plein. Het is erg druk en hoe dichter bij het plein hoe drukker.





Controle en geleiding van mensenmassa’s.


Tiananmen Square is omringd door autowegen.
4 tot 6 banen breed.
Op deze avond geen verkeer op die wegen maar ook geen voetgangers.
De straten zijn afgezet en de voetgangers worden zo via het trottoir
naar voetgangerstunnels geleid. Daar in die tunnels staan
detectiepoorten waar iedereen door moet
en waar de tassen ed gecontroleerd worden.
Onnodig te zeggen dat er veel politie is.
Ik heb 1 oversteekplaats gezien waar voetgangers
de straat konden oversteken.
En het was er druk. Maar erg leuk.




Controle bij een oversteekplaats.





Praalwagen….





….en nog een..





Het mausoleum van Mao Zedong.


In het Engels is de volledige naam: The Chairman Mao Memorial Hall.




Praalwagen.





Het monument voor de helden van het volk.


In het Engels is de volledige naam: Monument to the People’s Heroes.




Nog meer praalwagens. Hier met voorbeelden van zaken die China bereikt heeft op het gebied van de ruimtevaart.










Er waren veel mensen die met de hele familie hier naar toe gekomen waren. Ze gingen rustig zitten eten maar vooral heel veel foto’s maken. Van de wagens, het plein met alles er op en eraan en van elkaar.















Met bloemen, fruit, in allerlei kleuren.





Ook op de foto?





De Verboden Stad.





Nog een familie die op de foto gaat.





.





Het monument voor de helden van het volk, Monument to the People’s Heroes.




Het was een fantastisch gezicht.
Heel leuk om mee te maken maar toen was ik wel
aan het eind van mijn Latijn.
Ik ben naar het hotel terug gelopen (dat stiekem toch wat verder weg lag
dan ik dacht en hoopte), gegeten en in bed gekropen.
En heel goed geslapen (maar dat mocht ook wel na zoveel uren).
Op naar dag twee.

Nog een kleine anekdote:
ik kon nu mijn kamer wel vinden.
Toen ik met mijn gids bij aankomst mijn kamer probeerde te vinden
was dat nog niet eenvoudig.
Het hotel heeft meerdere torens met elk een kamernummering
die eigenlijk hetzelfde is behalve de letteraanduiding van de toren.
Dat mijn gids ‘verdwaalde’ in het eerste hotel dat ik aandoe in China
vond ik wel grappig.

China reisverslag / travelogue 10

Posted on by

Ik had me voorgenomen mijn logs over China
in twee talen, Nederlands en Engels, te publiceren.
Maar ik merk dat die ambitie te hoog gegrepen is.
Een log over China kost nu ongeveer 4 tot 5 uur.
Voorbereidingen en onderzoek meegerekend.
Als ik het tweetalig moet maken komt daar makkelijk
een uur per log bij. Dat is te veel.
Hier en daar zal ik het proberen en
misschien vind ik de tijd en energie om het later als nog te doen.
Maar voor nu toch even beperken tot het Nederlands.

The idea was to write the blogs on China
in two languages, Dutch and English.
In reality that’s too much.
A log on China cost me, preperation and research including,
between four and five hours.
To make the blog bi-lingual requires at least one extra hour.
That’s too much.
Sometimes I will try to supply an English translation.
If I have time later on I might consider adding the translation later.
For now: in Dutch.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Na de Lama temple gaan we gelijk door naar de Confuciustempel.
Dat kan makkelijk want de twee complexen liggen dicht bij elkaar.
De Engelse namen zijn Confucian Temple en Guozijian Museum.
Het Guozijian Museum wordt ook wel de Keizerlijke hoge school genoemd.
Ten tijde van de Chinese keizerrijken kende China
opleidingssysteem dat er op was gericht de allerbeste studenten
klaar te stomen voor ministeriele verantwoordelijkheid.
Er waren vele examens, per stad, per streek/provincie
en uiteindelijk in Beijing voor de creme de la creme.
De hoogste examens vonden plaats in Beijing, soms in aanwezigheid
van de keizer.
De namen van de studenten die het examen haalde zijn nog steeds te zien.
Gekalligrafeerd in grote stenen.

Confucius is een van de grote Chinese filosofen die een grote invloed
had en heeft op China en grote delen van Azia.

Maar eerst een meer wereldlijke zaak.
Rond de feestdag van 1 oktober zijn de Chinezen massaal vrij
voor meer dan een week.
Families gaan bij elkaar op bezoek.
Een perfecte periode voor huwelijken.
En dan moet je op de foto.

Bruidspaar en cameraploeg.

Maar eerst Confucius.

Toegangskaartje Confucius tempel en Guozijian Museum.

Kong Miao – Confuciustempel

Vlakbij de Lamatempel is de Confuciustempel en de bijbehorende voorouderhal. Hier werd Confucius gexc3xaberd en zijn filosofie over moraal en maatschappij in gedachten gehouden. De geslaagde kandidaten in de keizerlijke examens zagen hier hun namen in de steentabletten gebeiteld en waren in het oude China voorbestemd voor hoge posten. Dit is een van de grootste Confuciustempels in China en deze tempel werd door de keizers bezocht in de hoop bestuurlijke adviezen te krijgen.
Naast de tempel vind je de Guozijian, voorheen de Keizerlijke academie waar de studenten zich voorbereiden op het keizerlijke examen, tegenwoordig is het de Stadsbibliotheek van Beijing.

 

De grote stenen met de gekalligrefeerde namen van geslaagde studenten.

Een overzicht van wiens naam waar precies staat.

Maar voor een leek die net uit een vliegtiug komt was het vooral een erg mooie omgeving. De zon scheen mooi die dag maar ging al snel onder.

Mooie boom, heel grillig.

Ook hier mooie daken.

In het museum.

Ten tijde van Confucius werden beelden van mensen begraven met de doden. Hier drie voorbeelden.

En dan die deuren.

Namen van afgestudeerden.

Details van de bogen.

Met de keizerlijke draak.

Als je dan als keizer bij examens aanwezig dient te zijn moet je natuurlijk wel goed kunnen zitten.

Details van de troon.

Bi Yong in Guo Zi Jian.

De hal met de keizerlijke troon die je hierboven kunt zien
is gebouwd tijdens het 48ste regeringsjaar van keizer Qianlong (1783).
Bi Yong (deze hal) staat midden in de keizerlijke hoge school Guo Zi Jian.
Ooit diende deze hal als de plaats waar de keizer college gaf.

Studeerkamer.

Op deze foto zie je een reconstructie van de studieruimtes
die de studenten hadden voor hun examen.

Ook nu nog hangen Chinezen deze verzoeken voor het succesvol afsluiten van een studie in dit complex.

En ik was niet de enige die het er een mooie plaats vond. Een cameraploeg en deze drie mannequins waren er om opnames te maken. Volgens mij was het voor een reclame voor een shampoo of iets dergelijks.

 

China reisverslag / travelogue 09

Posted on by



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Na de Temple of Heaven namen we gelijk weer een taxi.




Zicht vanuit de taxi.


En met de taxi naar:
Yonghegong Tibetan Buddist Lama Temple

De grootste Lamatempel in Beijing werd gebouwd
in 1694 als wooncomplex voor Prins Yong van de Qing dynastie.
Toen de prins keizer werd het in 1725
het Paleis voor harmonie en vrede.
In 1744 werd het door zijn opvolger
van een paleis veranderd in een Lama tempel.
De belangrijkste gebouwen zijn langs de centrale as gelegen:
Yonghe Gate Hall,
Yonghegong Hall,
Yongyou Hall,
Falun Hall,
Wanfuge Pavilion,
Suicheng Hall.
Voor al deze gebouwen staan drie Herinneringsbogen.
De hallen zijn voorzien van Buddha beelden
en Tang-ga (beschilderde rollen).
De drie beroemste voorwerpen die hier te zien zijn
– de nis van Buddha (Niche of Buddha)
Uit de zeldzame boomsoort Phoebe Nanmu gehakt beeld.
– de vijfhonderd Arhat berg
Uit rood sandelhout gesneden miniatuur berg.
– een 18 meter hoge Buddha
Ook uit sandelhout gemaakt, een (1) stuk sandelhout wel te verstaan.




Herinneringsbogen.





De bekende Tibetaanse gebedsvlaggen in een modern jasje.





Introductie (zie de vertaling/samenvatting boven aan de log.





Plattegrond.


Je kunt hier op deze plattegrond al goed zien dat ook dit weer
een heel complex van gebouwen is.
De gebouwen zijn geplaatst op of om een centrale as.
Dat is bij meer complexen het geval.
De symmetrie is belangrijk (weet je nog).
Bijna helemaal onderaan de foto van de plattegrond
zijn de drie bogen te herkennen waarvan hierboven
een detailfoto te zien is.




De tempel is actief in gebruik. Veel mensen offeren wierrook. Soms zoals hier in hele grote metalen wierrookbranders.





Tekst op een van de tempels.


Ik vond de tekst wel grappig.
Er staat letterlijk:
Geen wierrook en films verbranden in de hal.
Ze bedoelen: Geen wierrook branden of films maken in de hal.




Grote, kleurrijke godenbeelden….





….en kalme monniken





Als je naar Italie gaat zie je de kunst in de kerken, hier is dat in de tempels.





Wierrook ontsteken.





Offers brengen.


Hier was het niet alleen de bedoeling papier geld in het water te gooien
maar om muntgeld op een beeld te gooien,
zodanig dat het ook op het beeld bleef liggen.
Ik heb wel geprobeerd maar had geen geluk.




Fantastische kleuren.





Fantastische kleuren, niet aan toe te voegen.





Rond de pilaren kleurige stroken textiel met versieringen van zilver en goudkleurig stiksel. Hier de pilaar van ooghoogte naar het plafond gefotografeerd.










Detail van bovenstaande beeldengroep.





Als je dacht: gelukkig deze keer geen daken, dan moet ik je telleur stellen. De daken van Chinese gebouwen trekken steeds mijn aandacht.





En voor een beeld uit 1 stuk van 18 meter hoog heb je een hoog dak nodig.










Een troon is in China (en op meer plaatsen in Azie) iets heel anders als in onze kinderdromen of fantasie. Hier is zo’n troon met meerdere verdiepingen, prachtig versierd.








Dit is een heel bijzondere plaats in Beijing.
Het past zo slecht bij het beeld van een Communistisch land.
Ik had beter moeten weten want Rusland staat ook vol kerken.
Het deed me weer denken aan Sikkim en India.

Hier kwamen moderne techniek en oude gewoontes
wel heel onverwacht bij elkaar.
Ik had een simpel toegangskaartje verwacht…..
Maar het is een kleine CD met een multimedia presentatie.
Vernuftig ingepakt.




Yonghegong Lama Temple.





Maak de envelop open en er komt een envelop uit.





Met daarin een CD met barcode.



China reisverslag / travelogue 08

Posted on by

Na de koffie en het eten kon ik er weer tegen.
Dus ging ons eerste bezoek naar de Temple of Heaven.
Pas later begreep ik het belang voor de Chinese cultuur
van deze tempel.

Kaartjes kopen voor de Temple of Heaven.

Achteraf gezien ging dit wel erg snel.
Na het eten met een taxi naar de Temple of heaven.
Dat is in werkelijkheid niet 1 tempelgebouw
maar een park met meerdere tempels, een enorm altaar
en bijgebouwen.
Dit hele complex was druk bezocht…….
alleen de tempel zelf was op dat moment voor het publiek gesloten.
Waarschijnlijk om het een keer schoon te maken
of om de bewaking even wat te laten rusten.
Hoe dan ook, dit alles was voor mij een culturele lawine
zo kort na de vlucht.
Het hele complex ziet er als nieuw uit.
Ter voorbereiding van de Olympische Spelen
is dit complex flink opgeknapt.

Kaartje voor de Temple of Heaven.

Zoals te zien een heel complex.

Een deel van het park.

Het terrein dat er bij deze tempel hoort is groot.
Op 2 oktober is het er ook erg druk.
Het park wordt gebruikt voor allerlei activiteiten.
Eigenlijk net als in een park in het Westen.

We lopen zo door het complex dat we eerst door een heel
lange galerij lopen: de Long Corridor.
In de verte is de Temple of Heaven al te zien.

Zoals alle andere plaatsen waar ik die dag ben geweest was ook de galerij erg druk.


Ik zie er verschillende groepen mensen die klassiek gekleed zijn.

Met muziekinstrumenten of gereed voor de dans.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Temple of Heaven / Tempel van de hemel.

Letterlijk betekent het Chinese begrip voor de Temple of Heaven,
altaar voor de hemel.
Het is een complex in Beijing waar de keizers
van de Ming en Qing dynastieen
bezoeken brachten voor de jaarlijkse ceremonies en gebeden
tot de God van de Hemel voor een goede oogst.
Het complex is gebouwd tussen 1406 en 1420
tijdens de regeerperiode van de Yongle keizer.
Deze was ook verantwoordelijk voor de bouw van de Verboden Stad.

De keizer werd in China beschouwd als de Zoon van de Hemel.
Daarom waren de ceremonies bij deze tempel zo belangrijk.
Veelvuldig komen ronde en vierkante vormen voor
in de architectuur die wijzen naar de hemel en de aarde.
Het nummer negen staat voor de keizer.
De blauwe daken staan voor de hemel.

Prachtige dakenpartijen.

De Chinese gebouwen bij tempels en bijvoorbeeld
de Verboden Stad zijn ‘niet origineel meer’.
Daarmee bedoel ik, dat het materiaal waarmee de gebouwen
gebouwd zijn (hout) de tand des tijds niet heeft doorstaan.
Dat is logisch. Hout, ook een hele sterke houtsoort,
heeft te lijden van de weersomstandigheden.
Om de gebouwen te beschermen moet je ze regelmatig verven.
Dat geeft een heel nieuwe indruk.
Natuurlijk is het ontwerp van die gebouwen,
de bouwstijl, de constructiemethode, enz, nog origineel.
En ook dakpannen en muren zijn van natuurlijke materialen, zelfs de bakstenen,
hebben het moeilijk gehad door de eeuwen heen.

Uiteinden van dakpannen, antefixen is volgens mij de officiele term.

De afbeeldingen zijn draken.
Typisch Chinees.

Veel vlaggen en mensen.

Afwerking dakpannen.

Het aantal ‘beeldjes’ op zo’n uiteinde van een dak was gereguleerd.
Ieder op zich zijn knappe staaltjes van dakpan bakken.

De Temple of Heaven was gesloten. Ik kon alleen nog maar een blik werpen door een kier van de deuren.

Vlecht- of knoopwerk.

De deuren waarachter de tempel zich schuil houdt.

Kunstige houten verbindingen prachtig beschilderd. Mooie kleuren.

Temple of Heaven om een hoekje.

Hierna vervolgen we onze weg naar het grote altaar.
Het Circular Mound Altar is een altaar dat bestaat uit drie niveau’s
van marmer. Hier bad de keizer voor goed weer.
Het werd gebouwd in 1530.

Nog meer daken….

….en dakpannen in detail.

Imperial vault of Heaven – Keizerlijke kluis van de hemel.

In dit gebouw werden voorwerpen bewaard
die nodig waren voor de keizerlijke ceremonies.

Prachtige ‘gevlochten’ plafondconstructies.

Dergelijke afwerkingen van trappen zal ik nog veel zien.

Typisch Chinese kunstvorm. Op een dergelijke manier vloeren beeldhouwen zie je in de Westerse kunst niet.

Heavenly center stone / Hemelse centrale steen.

Heavenly center stone / Hemelse centrale steen

De bovenste verdieping van de ‘Circular Mound’
is geplaveid met 9 concentrische ringen van stenen platen.
De steen in het centrum heet de
‘Heavenly center stone / Hemelse centrale steen’.
De eerste ring om deze steen omvat 9 stenen,
de tweede ring bestaat uit 18 stenen
en zo gaat dat verder tot de negende ring met 81 stenen.
Deze ringen zijn het symbool voor de negen hemels.
Als je op de centrale steen gaat staan klinkt je stem ver door.

De Heavenly center stone is populair voor foto’s.

De wachtende staan wel mooi in de rij.

Het altaar.

Een kunstige afvalemmer.

Grote oven van groen geglazuurde bakstenen.

Grote metalen vuurkorven.

Firewood Stove / Houtoven.

Firewood Stove / Houtoven

De houtoven is een enorme ronde oven
gemaakt van groene geglazuurde bakstenen.
Voordat de ceremonie begon voor de aanbidding van de Hemel
Werd er een gewassen en geschoren kalf op de oven gelegd.
Het vuur werd gestookt met pijnboomtakken en riet
om de God van de Hemel te verwelkomen.
Een ritueel warm welkom aan de keizerlijke god.
Na de afronding van de ceremonie werden de offergaven,
de aanplakbiljetten, de zijden rollen, respectvol in de oven gelegd
om te verbranden terwijl de keizer toekeek.
Dit ritueel heette ‘toekijken bij het branden’.

Ik zal merken dat op veel plaatsen ter gelegenheid van de viering van 60 jaar Volksrepubliek China er grote bloempartijen zijn aangelegd.

Het Temple of Heaven-complex is een Unesco World Heritage Site.

Temple of Heaven, tweede ticket met achterkant.

 

China reisverslag / travelogue 07

Posted on by



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009




De KLM heeft denk ik dezelfde reclamebureau als China. Ik vind dit logo van 90 jaar KLM veel lijken op het logo van 60 jaar Chinese Volksrepubliek.



Toen ik in China aankwam was het inmiddels 2 oktober 2009.
Ik werd opgewacht door een kennis van mijn collega
die als mijn gids zou dienen tijdens mijn verblijf in Beijing.
Een geweldige gids!
Maar eerst naar het hotel.
Onderweg zag ik in de verte het gebouw van de Chinese Televisie
ontworpen door de Nederlander Rem Koolhaas en Ole Scheeren.
Beide werken voor ‘Office for Metropolitan Architecture (OMA)’.
Het gebouw is officieel de CCTV-toren en het Television Cultural Center TVCC.




Ontworpen door oa Rem Koolhaas en Ole Scheeren. Zoals te zien is heb ik de foto uit een rijdende taxi genomen.



Na mijn inchecken in het hotel zijn we gelijk op pad gegaan.
Het is mijn ervaring dat je maar het best zo snel mogelijk kunt wennen
aan de nieuwe tijdzone waarin je bent.
Ik ben zo lang mogelijk actief en opgebleven deze eerste dag.




Bij mijn hotel moet ik bij aankomst gelijk een borg ter beschikking stellen. Een gewoonte bij hotels in China.



Het vliegtuig landde ongeveer rond 10:00 uur in de ochtend
en ik had niet echt geslapen in het vliegtuig die nacht.
Dan wachten op je bagage, de gids ontmoeten en in, en soms langs,
de file, naar het centrum van Beijing.
Uit mijn reisverslag dat ik aan het eind van de dag schrijf,
is de volgende tekst.

Degene die me op zou vangen in Beijing was op het vliegveld.
Hij had net de Nederlandse manager van het bedrijf/de organisatie
waar hij voor werkt, naar het vliegveld gebracht.
(De taxi die deze man had vervoerd zou mij
de komende dagen ook vervoeren)
Die taxi nam mij naar de stad mee.
Mijn ‘gids’ vertelde me dat het hotel dat ik geboekt had
toch vanavond gesloten zou zijn.
Of het echt zo is weet ik niet maar ik kom net van het
Tianamen Square en daar kun je gewoon niet door komen.
(Als ik deze tekst schrijf is het inmiddels 19:45 uur.)
Dus naar een ander hotel.
Een Novotel.
Even in de douche, dan een espresso bij Starbucks
en dan naar de eerder genoemde lunch:
Beijing Bianyifang Roast Duck Group
Prachtig eten, erg lekker!




Aantekenboekje met de gerechten van de lunch.


Je schakelt meteen om naar het Engels en dat doe je
dan ook in het schrijven en denken.
Dus op het menu stond (je kiest overigens alle gerechten individueel):

duck liver // eendelever

pigeon (with head) // duif met hoofd

mushrooms with peanuts ans sesame seeds //
paddestoelen met stukje noot (cashew) en sesamzaad

vegetables // groente

duck, steamed wheat, sweet sauce and unions //
eend, gestoomd tarwe, een zoete saus en uien

tea // thee

soup from duck bones and cucumber // soep van de beenderen
van eend en komkommer.




Beijing Bianyifang Roast Duck Group.







De duif is dood.


Het eten en drinken zal een belangrijk onderdeel
van deze vakantie worden.
Wennen aan alle nieuwe zaken, genieten van het heerlijke eten.
Een hele sociale activiteit, eten in China.




Kop van de duif.










Pieter, mijn gids.


Het is even wennen dat je tafelgenoten je eten opscheppen.
Ze doen dat om gastvrij te zijn.
Ze willen dat je niets te kort komt.
En dat lukt ze prima!
Het opscheppen doen ze met stokjes.
Daar eet je natuurlijk ook mee in China.
Ik raad aan dat te proberen en vol te houden.
Soms lukt het je goed, soms een keer wat minder
maar dat maakt niets uit.
De stokjes waarmee men eten opschept zijn dezelfde
als waar je gastheer mee eet.
Als eerste gedachte geeft dat niet zo’n hygixc3xabnisch beeld.
Zeker in een tijd met de Mexicaanse griep.
Maar het voegt wel een intimiteit toe aan eten.
Ik heb het als een heel goede gewoonte ervaren.




Het bijzondere aan de eend is de manier waarop de eend gesneden wordt. Het restaurant was erg druk. En overal werd aan tafel de eend gesneden.





Erg lekker.



Wat voor mij ook nieuw was: thee.
Ik drink behoorlijk wat thee in Nederland.
Maar thee als vast onderdeel van een warme maaltijd,
dat was ik niet gewend.
Ook niet in een Chinees Restaurant in Nederland.
Maar in China heb ik nauwelijks anders gedronken.
Dat waren de eerste stappen in China.
Meer gaat volgen.




De rekening.




China reisverslag / travelogue 06

Posted on by

Waarom eerst naar Antwerpen?
Wel je kunt een ticket kopen van KLM om van Schiphol (Amsterdam)
naar Capital (Beijing) te vliegen. Zo’n ticket kost ruim 600 Euro.
Het internationale vliegveld van Beijing heet Beijing Capital International Airport
Je kunt ook van Antwerpen ‘vliegen’ naar Beijing.
Dan ga je met de HSL van Antwerpen naar Schiphol
en vlieg je even later van Amsterdam naar Beijing.
De HSL-ticket is inbegrepen in de prijs.
De totale ticket kost dan ruim 400 Euro.
Totaal 200 Euro verdiend.
Natuurlijk is dit alleen aantrekkelijk als je in Zuid Nederland
of Belgie woont.
Om van Groningen eerst naar Antwerpen te gaan
en dan vervolgens naar Schiphol
is niet zo handig en qua kosten schiet dat ook niet op.
Maar vanuit bijvoorbeeld Breda is het erg aantrekkelijk.
Je moet ook wel echt de HSL nemen want op Schiphol
wordt er gecontroleerd of je treinticket is afgestempeld.
En dat afstempelen gebeurt in de trein.
Het was wel spannend want erg veel informatie over hoe een en ander
in zijn werk gaat krijg je niet. Maar het werkt!

Antwerpen – Schiphol: 01/10/2009

Ik heb foto’s gemaakt en die in fotolijstjes geplaatst
als cadeau voor de ouders van de bruid en bruidegom.
Ik heb die fotolijstjes in mijn kleine rugzak gedaan.
Dan zit die wel erg vol maar loop ik tenminste niet met drie tassen.

Ik weet nu al dat ik mijn sweater vergeten ben.
Hopelijk zijn de temperaturen redelijk en anders
heb ik altijd mijn vest bij me.

Lunch op het Centraal station van Antwerpen.

12:34 De Thalys vertrekt uit Antwerpen richting Nederland.
12:56 Terug in Roosendaal. Al stopt de trein daar niet.
Tussen Dordrecht en Rotterdam lopen we 10 minuten vertraging op.

Op Schiphol aangekomen wil ik zo snel mogelijk inchecken.
Dan loop ik niet constant te sjouwen met de bagage en kan ik rustig
iets eten en drinken.
Maar ik kan niet zelf inchecken.
Omdat mijn kaartje zo goedkoop is en ik via Antwerpen kom,
moet ik met een stempel op mijn treinkaartje
wel aantonen dat ik ook echt met de trein gekomen ben.
Dat controleert men handmatig.

De ticket.

Zelf inchecken lukt niet, ook niet als ik geholpen wordt door een stewardess .

Er is veel te doen op Schiphol: winkels, een casino, restaurants enz.
Schiphol is ook een dependance van het Rijksmuseum.
Nu is er een tentoonstelling met 7 werken van Melchior d’ Hondecoeter.
Twee schilderijen waren eerder al op mijn weblog te zien: ‘De menagerie’
en ‘Een pelikaan en ander gevogelte bij een waterbassin’
oftewel ‘het drijvend veertje’.

Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660 – 1695.

Ik koop twee kaarten met afbeeldingen van werk van Melchior d’ Hondecoeter.

Melchior d’Hondecoeter, Het drijvende veertje, ca. 1680.

Misschien denk je wat een vreemde naam voor een schilderij.
Maar het veertje dat rechts onder op het water drijft
is zo prachtig geschilderd.
Zijn werken zijn zeer natuurgetrouw en door de vaak
exotische combinatie van vogelsoorten ook nu nog
een lust om naar te kijken.
En dat hangt dan zomaar op Schiphol.

Ik heb al 1 Aziaat (Chinees?) gezien met een mondkapje op.
(In oktober is de angst voor de Mexicaanse griep op zijn hoogtepunt)

Er komen nu ook groepen Aziaten langs.
Lang niet iedereen heeft een mondkapje.
Maar ik heb er nu toch al verschillende gezien.

Ik zit inmiddels te eten op een eerste verdieping
op een plaats waar ik naar beneden kan kijken
naar de andere reizigers.

Mijn avondeten.

Sommige kranten die ik of op Schiphol koop
of bij het vliegtuig krijg
berichten al over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.
Die viering is onder andere op Tiananmen Square.
Leuke foto’s.

60 jaar Volksrepubliek.

NRC Handelsblad, foto op de voorpagina.

Trouw, artikel op het voorblad van het katern ‘De Verdieping’.

In de trein naar Antwerpen kreeg
een nieuwe cateringmedewerker instructies.
Leuk om te horen dat er heel wat klantgerichtheid en
klantvriendelijkheid bij te pas komt.
Waar ga je, wanneer staan zodat passagiers
toch snel in en uit kunnen stappen.
Hoe benader je klanten.
Hoe zorg je er voor dat je goed bevoorraad wordt
en toch ook de hele trein bedient.
Daar kan de ING (die onlangs zonder waarschuwing
mijn pas niet meer accepteerde terwijl ik in Griekenland was)
nog heel wat van leren.

Speciaal krantenkatern van een Chinese krant met de verworvenheden van de zestigjarige Volksrepubliek.

Nog een koffie en dan ga ik vliegen.

De vlucht gaat achteneenhalf uur duren.
Ik zit in het midden van het vliegtuig maar niet in een rij van 4 stoelen
maar in een rijtje van 2 stoelen.
Ruim.
Helaas zetten ze gelijk de temperatuur in het vliegtuig erg laag.

Bagagelabel KLM.

 

The big picture

Posted on by

Er is een web site met de naam The Big Picture.
Onregelmatig, maar steeds meerdere malen per maand,
zijn daar series foto’s te zien van een hele hoge kwaliteit.
Uit de series van afgelopen maanden koos ik een paar foto’s
uit een serie van National Geographic.
Deze zijn van verschillende fotografen.
Daarnaast enkele uit een serie gemaakt in India.
In Pushkar om precies te zijn.
Daar wordt jaarlijks een grote kamelenmarkt gehouden.
De zogenaamde Pushkar Fair of Pushkar Mela.
Daar maakte in oktober 2009 Kevin Frayer een serie foto’s.
Enkele zie je hieronder.

Cesare Naldi, Nazroo (de verzorger) and elephant Rajan.

Michael Johnson.

Mike Matas.

Peter Allinson.

Kevin Frayer, A camel herder, Pushkar Mela 2009.

Een kamelenherder.

Kevin Frayer, Contestant J.S. Chounan, Pushkar Mela 2009.

Deelnemer J.S. Chounan.
Op de markt wordt een wedstrijd gehouden voor de man
met de langste snor. Dit is een van de deelnemers.
Hij won met zijn snor van 3.25 meter.

Kevin Frayer, een dans.

 

China reisverslag / travelogue 02

Posted on by

Het reisverslag begin nog niet echt.
Er zijn wel wat kleine dingen die ik alvast toelicht
omdat ze later wel aan de orde komen in mijn reisverslag.
Vandaag het karakter “Double Happiness” oftewel Dubbel Geluk.
Het is een belangrijk teken bij Chinese huwelijken.

Double Happiness / Dubbel Geluk

Dubbel Geluk / Double Happiness

Het karakter dat door Chinezen wordt aangeduid als “Double Happiness”
zie je ook steeds vaker in het Westen opduiken.
Kijk maar eens op het web rond en je zult zien dat heel veel bedrijven
die zaken verkopen voor bruiloften als versieringen hebben
met op de een of andere manier dit teken.
Zoals je zodadelijk kunt lezen zou er een verhaal bij dit karakter horen.
Wat je nog moet weten is dat Chinese karakters uit twee delen kunnen bestaan:
een linker en een rechterdeel.
Double Happiness (Dubbel geluk) is een bekend Chinees karakter. Je ziet het als papierknipsels of op rode stukken papier. Het wordt op een opvallende plaats en hoogte opgehangen zodat het eenvoudig het oog van jonge stellen trekt. Het karakter is een teken van goedheid en er zit een verhaal achter dat hieronder te vinden is.

Tijdens de Tang-dynastie ging een jonge man op weg naar de hoofdstad om een keizerlijk examen af te leggen. Als hij dit examen met succes zou afronden dan lag een mooie toekomst gereed als kandidaat minister aan het hof.

Onderweg naar de hoofdstad werd hij plotseling ziek. Terwijl hij door een bergdorp kwam passeerde hij het huis van een kruidengenezer die hem opnam in zijn huis. Dankzij de genezer en zijn dochter herstelde de jonge man snel. Na genezen te zijn was het niet eenvoudig om het huis te verlaten omdat de patixc3xabnt inmiddels verliefd was geworden op de dochter van de genezer.
Voordat de jonge man zijn reis naar de hoofdstad voortzette, schreef het meisje de rechterhelft van een karakter voor de jonge man op. Hij ging naar de hoofdstad terwijl hij haar beloofde te zullen trouwen met haar zo gauw hij zijn examen afgerond zou hebben.
Gelukkig haalde de jonge man zijn examen en haalde daarbij de hoogste score van alle deelnemers. De keizer toonde zijn waardering voor de kennis van de jonge man. Tijdens het gesprek van de keizer met de jonge man, vroeg de keizer de rechterhelft van een karakter af te maken. Plotseling herinnerde de jonge man wat zijn geliefde voor hem geschreven had. Hij realiseerde zich dat haar tekst het perfecte antwoord was op de vraag van de keizer. En dat was dan ook het antwoord dat hij de keizer gaf.
De keizer was meer dan tevreden met het antwoord en benoemde hem al snel als minister aan het hof. Natuurlijk stond hij de jonge man toe terug te gaan naar zijn geboortedorp alvorens in dienst te treden. De jonge man keerde direct terug naar de jonge vrouw in het bergdorp en vertelde haar wat er gebeurde na zijn succesvol examen. Hij hield zich aan zijn belofte en ze trouwden snel. Op hun huwelijksdag schreven beide hetzelfde rechtse deel van het karakter dat hen samen had gehouden. Zo ontstond het karakter: Double happiness (Dubbel geluk).

This travelogue isn’t really starting yet.There are a few small things I like to bring to your attention.Today the character “Double Happiness”.This is an important symbol on Chinese weddings.

The sign that Chinese gave the name “Double Happiness”
can often been seen in the West as well.
Look around on the web and you will see that many companies
selling decorations for weddings
incorporate this symbol.
Further down you can read the story behind the symbol.
Before you do that you need to know that Chinese characters
consist of two parts:
the right hand and left hand side.
Double Happiness is a well-known Chinese character. It is depicted either in paper cut-out or on a red piece of paper, and is affixed in such a position as to easily attract the eyes of young couples. This character is a sign of goodness. Therexe2x80x99s a story behind it:

During the reign of Tang dynasty, a young boy was on his way to the capital to write an examination, the results of which would qualify the candidate with the highest marks to become a minister in the royal court. On the way, he suddenly fell ill. While he was passing through a mountainous village, he came across an herbal practitioner who took him to his home. Thanks to the doctor and his young daughter, the young boy recovered soon. Leaving the doctorxe2x80x99s house was difficult for the young boy as he had fallen in love with the doctorxe2x80x99s daughter during his stay there.
Before the boy left, the young girl wrote down the right hand part of a couplet for the boy. He left their house, promising that he would marry her as soon as he finished the examination.
Thankfully, the young boy passed the examination and received the highest score. The emperor showed appreciation for the boyxe2x80x99s knowledge. During his interview with the boy, the king asked him to complete the right hand part of a couplet. Suddenly, the young boy remembered what his young love had written for him. Realizing that it was the perfect answer to the emperorxe2x80x99s couplet, he answered the emperor with her words.


The emperor was more than happy with his reply, and soon appointed him as a minister in the court. He also permitted the boy some time to visit his hometown before assuming the office. The young boy went straight to the young girl and told her everything about the examination. He kept his promise to her, and they got married. On their wedding day, both of them wrote the same right half of a couplet, which had kept them together. This is how the double happiness character came to be.

China reisverslag / travelogue 01

Posted on by

Ik ben dit jaar naar China geweest.
Begin dit jaar startte een nieuwe medewerker bij ons bedrijf.
Hij is geboren in China. In Shenyang om precies te zijn.
Hij is een aantal jaren geleden voor zijn studie naar Nederland gekomen.
Hier heeft hij zijn vrouw leren kennen.
Zij is ook uit China afkomstig. Uit Baotou om precies te zijn.
Voor hun huwelijk zijn ze naar China gegaan en ik heb de kans aangegrepen om dat mee te maken.
Op 1 oktober 2009 ben ik met de trein vanuit Breda naar Antwerpen gegaan.
Vandaar met de Thalys naar Schiphol Amsterdam.
Vandaar ben ik die dag naar Beijing gevlogen.
Mij reisplan was als volgt:
= eerst een paar dagen Beijing;
= vervolgens met de trein naar Shenyang;
= in Shenyang heb ik een paar dagen om rond te kijken;
= dan het huwelijksfeest;
= vervolgens met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom
met de (nacht)trein naar Baotou;
= ook daar een excursiedag;
= vervolgens het huwelijksfeest in Baotou;
= dan met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom terug
naar Beijing om direct weer terug naar Nederland te vliegen.
Ik ben nu bezig alle toegangskaartjes en rekeningen in te scannen
om zo, straks een compleet reisverslag op mijn weblog te kunnen maken.
Dat kost wel wat tijd.
De reguliere logs zullen dan ook wat minder in aantal worden.
De moeilijkheid met het scannen is altijd dat je de kaartjes
niet helemaal recht kunt krijgen.
Daarnaast heeft de scanner een witte achtergrond
en dat maakt het soms moeilijk te zien waar het kaartje begint
en waar het stopt.
Daarom leg ik achter de kaartjes ed de Chinese vlag
die ik in China gekregen heb.
Dus als je wilt weten waar straks al die rode randjes vandaan komen.
Het plaatje hieronder geeft je een beeld van hoe ik te werk ga.
Om de lat nog iets hoger te leggen, heb ik me voorgenomen
dit reisverslag in het Nederlands maar ook in het Engels te schrijven.
Dan kunnen meer mensen meegenieten van een prachtig verblijf
in China. Veel plezier!

Kaartje Temple of Heaven, Beijing.

Ticket Temple of Heaven, Beijing.

Bestemmingen: Beijing, Shenyang en Baotou.

Destinations: Beijing, Shenyang and Baotou.

I’ve been to China this year.
In the beginning of 2009 a new colleague started to work for our company.
He is born in China, in the city of Shenyang.
A number of years ago he came to the Netherlands to study.
It is here that he met his wife.
She’s also from China, from Baotou.
For their wedding they went to China.
I used this opportunity to be present.
On October first I took the train from Breda to Antwerp.
There I took the Thalys to Schiphol, Amsterdam.
From there I flew to Beijing.
The planning for the trip was as follows:
= first a few days in Beijing;
= then take the train to Shenyang;
= in Shenyang I have some time to look around;
= then the wedding in Shenyang;
= next I took the (night) train with the parents of the groom
and the newly weds to Baotou;
= there an excursion day;
= then the wedding festivities in Baotou;
= then with the parents of the groom and the young couple
to Beijing to fly back to the Netherlands.
Now I’m busy scanning in all tickets and bills I picked up in China
to be able to make a complete travel journal on this web log.
That takes some time.
My regular logs will be smaller in numbers for some time.
The difficulty with scanning is that it’s difficult to position the tickets
in a right angle.
On top of that the scanner has a white background
making it difficult to tell where the edge of a bill starts or stops.
That’s why I put the Chinese flag behind the tickets.
I got this flag in China.
So if you wonder why all tickets have these red edges…
The picture above gives you an idea on how I approach this.
I’ve decided to try to write this travel journal in Dutch and English,
giving more people the opportunity to enjoy this stay in China.
Have fun!

Ethiopische Bir

Posted on by

Nee, ik ben niet alweer op vakantie geweest,
maar een kennis van mij wel.
Die bracht deze munten en papiergeld mee uit Ethiopie: Birr.




Detail achterkant.





Achterkant van een 10 en 1 Birr-biljet.





Detail achterkant.





Detail achterkant.





Detail voorkant.





Voorkant van een 10 en 1 Birr-biljet.

























Voor de oplettende lezer is hier veel te ontdekken, Birr muntgeld.




Op zoek naar het moderne China

Posted on by

Heel wat jaren geleden heb ik dit boek gekregen/gekocht.
Het is een boek dat de moderne geschiedenis van China beschrijft.
Het boek is in 1990 verschenen onder de titel The search for modern China.
Het is geschreven door Jonathan Spence.
Deze meneer wordt op het internet door verschillende bronnen
aangeduid als een van de grootste sinologen van onze tijd.
Ik heb het boek al een keer gelezen en ben van plan
een gedeelte opnieuw te lezen:
de hoofdstukken 14 en 15 van deel III.
Hoofdstuk 14 als inleiding en om hoofdstuk 15 is het mij
eigenlijk te doen.
Daarin komt aan de orde de rol van Japan in China en met name
het zogenaamde Mukden-incident.
Al in 1905 zet Japan voet aan de grond in China.
Eerst door een pacht overeenkomst.
Later door de gebieden van de pachtovereenkomst militair te bezetten.
De Japanse overheid stimuleerden de migratie van Japanners
naar het vaste land van China.
Op 4 juni 1928 wordt door een groep Japanse militairen
door een bomaanslag op een trein, Zhang Zuolin vermoord.
Zhang Zuolin was een van de krijgsheren die,
na het einde van het Chinese keizerrijk,
de macht had in Mantsjoerije.
De spaningen stijden, Chiang Kai-shek wordt steeds belangrijker
als leider van Nationalistisch China en op 18 september 1931,
wordt een spoorlijn opgeblazen.
De Japanners geven de Chinezen de schuld en rukken op om
hun belangen veilig te stellen.
Maart 1932 is dan heel Mantsjoerije in Japanse handen en
wordt de staat Manshxc5xabkoku in het leven geroepen.

Wikipedia beschrijft de gebeurtenissen van 18 september 1931
als volgt:

de militaire actie die ondernomen werd door het Japanse Kantxc5x8d-leger (xe9x96xa2xe6x9dxb1xe8xbbx8d,Kantxc5x8dgun) in de nacht van 18 september 1931. Het begrip omvat echter veel meer dan dit alleen. Het Mantsjoerije-incident staat symbool voor de gehele politiek die Japan heeft doorgevoerd in Mantsjoerije, vanaf het ontwikkelen van het Kantxc5x8d-pachtgebied (xe9x96xa2xe6x9dxb1) tot en met het oprichten van de onafhankelijke staat Manshxc5xabkoku (xe6xbax80xe5xb7x9exe5x9bxbd). Het Mantsjoerije-incident is een cruciale factor in de ontwikkeling van militarisme en imperialisme in Japan.






Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China/The search for modern China.



Aanleiding voor mijn interesse in deze episode
van de Chinese geschiedenis is dat ik onlangs in Shenyang
in het museum ben geweest dat speciaal is gebouwd
ter herdenking van en herinnering aan 18 september 1931.




Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Index.





Troepenbewegingen rond het Mukden-incident, 18 september 1931.



Het museum dat ik in Shenyang bezocht
is een combinatie van een museum en een herinneringsmonument
voor die mensen die omgekomen zijn als gevolg van de
Japanse bezetting van China en speciaal van dit deel van Noord-China
dat vroeger Mantsjoerije heette.




Het monument voor 18 september 1931.





Het eigenlijke museumgebouw.





Herdenkingshal bij binnenkomst van het museum.




Kreta 2009: 20 september, de laatste dag

Posted on by

De laatste dag op Kreta.
We hebben de huur van het appartement verlengd
tot het eind van de middag.
Dan kunnen we deze hele dag nog naar het strand.
Het weer was een beetje vreemd.
De temperatuur was prima.
De zon scheen eerst voluit, daarna was er bewolking.
Het heeft zelfs geonweerd terwijl op het strand lagen.
We hebben aan het strand een lekkere salade gegeten als lunch.
Ik ben in het dorp nog op zoek geweest naar een boek
over Knossos zoals ik dat eerder gezien had in Festos.
Tevergeefs.




Het leek wel eb.





In de verte het Venetiaans fort van Rethymnon.





Huur voor de standstoelen.





Hoge golven op het strand.





Olijfzeep, speciaal gekocht omdat je daarmee kwasten goed kunt schoonmaken zonder milieuschade (?).





En die zeep zat in dit mooie papieren zakje.





De vakantie begon met het schilderij links in het appartement, rechts hing nog een reproductie. Kunst of niet ik vind het in ieder geval niet mooi.





Ik had aangegeven dat deze vakantie in het teken zou staan van het boek: De geschiedenis van de schoonheid door Umberto Eco. En dat heeft deze vakantie ook gedaan. Hierboven een blad uit mijn dagboekje met aantekeningen over Boxc3xabthius. Maar in mijn weblogs ben ik er niet toe gekomen mijn aantekeningen om te zetten in tekst. Dat gaat nog volgen. Het boek is nog niet uit.





Links en rechts tegen de muur hingen de reproducties in Platanes.





Maar het werd weer tijd om naar huis te gaan……





…..en de auto op te halen




Knossos

Posted on by

De ochtend van 19 september brachten we door in Heraklion.
We vonden er de ‘tijdelijke’ tentoonstelling van
het Heraklion Archeologisch Museum.
Daarover was al eerder op mijn web log iets te lezen.
In de middag was het de beurt aan Knossos.
De legendarische archeologische site op Kreta.




Kaas voor het ontbijt en de lunch.


In de ochtend hebben we eerst brood en kaas gekocht
in Rethymnon. Dat hebben we vervolgens
ergens bij de ingang van Knossos opgegeten.




Eerst een kaartje kopen.





Kouloures.


Centraal in de bezoeken aan de Minoische archeologische vindplaatsen
staan eigenlijk twee dingen (los van het feit dat ze erg mooi zijn):
= wat is eigenlijk de functie geweest van je ziet;
= hoe ga je om met conservering, restauratie of reconstructie.
In eerdere logs is over beide onderwerpen al het een en ander gezegd.

De archeologische sites die ik gezien heb op Kreta (en eigenlijk geldt
dit voor een groot deel van dergelijke sites, wereldwijd),
zijn een soort driedimensionale puzzels.
Er is niet veel te zien voor een leek en wat je ziet moet je combineren
met vondsten die zich ergens anders in musea bevinden.
Dan zie je vaak restanten uit verschillende tijden door elkaar
en in Kreta dan ook nog eens in een heuvelachtig landschap.
Kortom: moeilijk.
Een reconstructie kan dus heel veel bijdragen tot een beter begrip
van leken (99 % van de bezoekers van dergelijke sites).
Maar als een reconstructie betekent dat het later, bij wijzigende inzichten,
niet meer te wijzigen is zonder de originele vondsten te beschadigen,
dan wordt een grens overschreden.
Maar dat hier grote mogelijkheden liggen voor de toeristische industrie
in landen als Egypte, Turkije, Groekenland en Italie
lijkt me voor de hand liggend.
Kijk maar eens wat een succes Las Vegas is.
De kunst is natuurlijk om de juiste balans te vinden tussen
vermaak en bewustwording/kennisoverdracht.




Kouloures
Drie grote putten, afgewerkt met gelijkmatig gemetselde stenen muren,
die bekend staan onder de naam Kouloures,
zijn gebouwd bij het Westelijke hof (West Court)
tijdens de Oude Paleisperiode (1900 xe2x80x93 1700 voor Christus).
De werkmensen die de opgravingen uitvoerden
gaven deze putten hun naam en Arthur Evans nam die over.
De functie van de cirkelvormige putten is onbekend.
Ze zijn gexc3xafnterpreteerd als plaatsen voor het verzamelen van afval.
Afval van het paleis of afval van de offerandes.
Er zijn ook mensen die denken dat het opslagruimtes zijn
voor bijvoorbeeld de opslag van graan.
In twee van de Kouloures hier in Knossos zijn restanten te zien
van huizen uit de Voor-Paleisperiode (1700 xe2x80x93 1450 voor Christus).
Daarna zijn de Kouloures overdekt en werden ze niet meer gebruikt.




Eerste zicht op de site met op de voorgrond ‘de sacrale of processie weg’. Dit is een verhoogd pad dat over het plein op de voorgrond loopt. Dit werd gebruikt tijdens rituelen.





Reconstructies door Evans.





In de reconstructie zijn ook kopiexc3xabn van fresco’s aangebracht.





Hier betreft het de fresco met de naam ‘Cup bearer fresco’ (Vaasdrager).






Korte vertaling/samenvatting:

De Zuid Propylaeum.
Zoals we vandaag de dag dit gebouw kunnen zien
is het het resultaat van de restauraties van Evans,
die hier een kopie van de fresco The Cup Bearer aanbracht.




Grote opslagvazen die ‘pithoi’ worden genoemd.





Westelijke magazijnen.



Kassellas.


Korte vertaling/samenvatting:
Westelijke magazijnen
Als je op deze plaats naar beneden kijkt,
kun je het begin zien van de gang die acht lange en
smalle opslagruimtes met elkaar verbindt.
De totale oppervlakte hiervan is 1300 vierkante meter.
In de vloer van zowel de gang als de opslagruimtes
zijn driexc3xabnnegentig rechthoekige uitsparingen.
De zogenaamde xe2x80x98kassellasxe2x80x99
(ik kan dit woord, behalve als familienaam,
nergens op het internet vinden!).
Uit onderzoek lijkt het alsof deze plaatsen bedoeld waren
om duur gereedschap en vazen veilig te bewaren.
In de gang zijn ook grotere uitsparingen (van binnen afgewerkt)
die lijken te dienen om vloeistoffen op te slaan.
De pithoi (grote opslagvazen) zijn een bewijs
van de rijkdom van het paleis.
Er zijn restanten van 150 pithoi gevonden.
Er was ruimte voor 400.
De inhoud van de vazen is onbekend
maar ze kunnen gediend hebben voor de opslag van olie,
wijn, peulvruchten, enz.
Op verschillende punten in de magazijnen zijn kleitabletten gevonden
met Linear B-schrift met informatie van een economisch karakter.
Een groot aantal oudere zegels en kleitabletten werden ontdekt
met het hieroglievenschrift van Kreta.











Reconstructie van Evans, onderdeel van de westelijke vleugel.







Korte vertaling/samenvatting:

Westelijke vleugel
Rechts leiden trappen van het centrale hof (Central Court)
naar de bovenste niveau van de Westelijke Vleugel.
Dit deel is bijna geheel door Evans gereconstrueerd.
Links van de trappen is het gebied dat door Evans
als kapel werd gexc3xafdentificeerd.
Evans noemde dit de xe2x80x98Tripartite Shrinexe2x80x99.
De gevel had kolommen en was verdeeld in driexc3xabn.
Het centrale deel was het hoogste.
Er
is een afbeelding van een vergelijkbare kapel
op een muurschildering die nu te zien is
in het Archeologisch Museum in Heraklion.
In de kapel werden kleitabletten gevonden met daarop
tekst in het Linear B-schrift en afdrukken van kleizegels
die wellicht verband houden met het archief van de kapel.
De ruimte achter de kapel zou verbonden zijn geweest
met de heiligdommen van het paleis.
Acheraan zijn twee donkere ruimtes met pilaren
die als Pilaarcryptes (Pillar Crypts) bekend staan.
De verlagingen in de vloer geven aan
dat deze ruimtes werden gebruikt voor offergaven.
In een andere ruimte zijn twee grote, verzonken,
rechthoekige opslagplaatsen aangetroffen.
Ze waren gevuld met vazen van klei en waardevolle voorwerpen.
Een ervan was het beeldje van de xe2x80x98Slangengodinxe2x80x99 (Snake Goddess).
Er wordt vanuit gegaan dat de opslagplaatsen bij de tempel behoren.


































Verboden voor bezoekers.





Met dolfijnachtigen.



Detail.







Korte vertaling/samenvatting:

De magazijnen voor de grote pithoi en het oostelijk bastion.
De grote pithoi die je voor je ziet werden gevonden op de plaats
die door Evans xe2x80x98De magazijnen voor de grote pithoixe2x80x99 werd genoemd.
Deze magazijnen zijn een van de oudere delen van het paleis.
De pithoi zijn groter dan andere vazen.
Bovendien hebben ze meer handvaten en zijn ze rijkelijk versierd
met koorden en schijven.
De trappen rechts zijn door Evans gereconstrueerd,
ze leiden naar de lager gelegen Oost ingang van het paleis.
Deze ingang is een robuuste constructie
en geeft de indruk als van een bastion.
Vanaf dit punt kan men eenvoudig de Koninklijke Villa bereiken (Royal Villa)
die buiten de archeologische hoofdsite ligt.
Deze villa is een belangrijk gebouw uit de paleisperiode.


Manshoge pithoi.











Nog een reconstructie, maar hierover dadelijk meer. Westelijk bastion.





De troonzaal.







Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijk zuiveringsbassin (North lustral basin).
Deze ruimte lijkt op een reservoir.
De vloer is lager dan de omringende gebieden
en je komt er via een paar treden.
Het bassin is omgeven door pilaren en was afgewerkt met platen
om het een luxueuze indruk te geven.
Wat we nu zien in Knossos is een reconstructie van Evans.
Vergelijkbare gebouwen zijn gevonden in andere delen
van het paleis van Knossos en andere paleizen
en in Minoische gebouwen uit de periode 1700 xe2x80x93 1450 voor Christus.
Waarvoor deze ruimtes werden gebruikt is niet bekend.
Het lijkt erop alsof de ruimte niet gevuld werd met water.
Er is geen afvoer aanwezig.
Evans dacht dat de ruimte gebruikt werd in zuiveringsceremonies
en noemt deze ruimte dan ook xe2x80x98zuiveringsbassinxe2x80x99 (Lustral basin).
Evans was er van overtuigd dat het paleis
ook een sacrale functie had
en dat daarom deze ruimtes gebruikt werden door bezoekers
om zich te xe2x80x98zuiverenxe2x80x99 alvorens binnen te gaan via de Noordelijke ingang.


Zuiveringsbassin (North lustral basin).





Een van de pleinen of plaatsen bij het ‘Customs house’ of douanegebouw waar de koninklijke weg begint.





De koningklijke weg.












Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijke ingang, Noordelijke pilarenzaal (North entrance, North pillar hall).
Het centrale plein werd verbonden door een openluchtpassage
met de Noordelijke ingang van het paleis.
De passage is geplaveid en loopt wat steil naar beneden naar de ingang.
De passage is smal en links en rechts zijn rijen met pilaren.
De gebouwen hier staan bekend als de bastions.
Het Bastion aan de westkant is door Evans gereconstrueerd.
Hij plaatste hier ook een kopie van het relixc3xabf van de Stier.
De muurschildering kan een onderdeel van een jachtscene zijn geweest.
De passage eindigt in een grote hal/zaal met vierkante pilaren en twee kolommen.
De pilaren en kolommen droegen waarschijnlijk een grote zaal
op de eerste verdieping.
Evans beredeneerde dat we hier kunnen spreken van het xe2x80x98douanehuisxe2x80x99
(Customs House) vanwege de ligging en het uitzicht naar de zee.




Westelijk bastion.



Westelijk bastion.



De kopie van het
fresco met de stier.





Reconstructie van een magazijn.





Het was moeilijk foto’s te maken zonder hordes van toeristen. Alleen helemaal aan de buitenkant kon dat zoals hier.




Chinese thee

Posted on by

Mijn Chinese collega drinkt veel warm water tijdens het werk.
Nederlanders pakken eerder naar koffie of thee.
In China heb ik zelf ook heel wat thee gedronken.
Ook tijdens de maaltijd.
Ik dacht dat kan ook in Nederland.
Dus voor thuis en op mijn werk heb ik even wat Chinese thee gehaald.
Natuurlijk is dat ook op de Argusvlinder te zien.




Drie verschillende soorten: groene thee, jasmijn thee en thee met bloemen.





Hier de verschillende theezakjes.




Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Posted on by

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.

Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.

De vlag van India.

Arthur Evans

Posted on by

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:

A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.

Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.

Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.

Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.

De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.

Rijen met pithoi in Knossos.

Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.

Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.

Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

Posted on by

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.




De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.




Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.

De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.




Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.





De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.

De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.



Kreta 2009: Heraklion

Posted on by

19 September

Eerst naar Heraklion voor het Archeologisch Museum.
Is nog steeds niet open en het ziet er niet naar uit
dat dit binnenkort wel gaat gebeuren.
De tijdelijke tentoonstelling is indrukwekkend.
Aansluitend naar Knossos.




Toegangsbewijs.



Het Archeologisch Museum van Heraklion is onderwerp van deze log.
Helaas kon ik in het museum en in de winkels in de buurt
niet een Nederlandstalige catalogus vinden van het museum.
Het boek bestaat wel want ik zag het een dag eerder in Festos.
Voor de zoveelste keer schond ik de les die ik leerde
op onze eerste ‘grote vakantie’. Dat was een reis door wat we nu
Rusland en de Oekraine noemen.
Onze gids zei toen: “Je moet het kopen als het er is”.
En dat is een waarheid van een koe.
Ik zag de gids in Festos maar dacht dat ik die in Heraklion
of op het vliegveld of in het dorp waar wij verbleven,
ook wel kon kopen.
Helaas dus.




Kaas voor het ontbijt.



Het museum is al even dicht.
Op de Engelstalige Wikipedia-site staat het als volgt:

The Heraklion Archaeological Museum is one the great museums of Greece and the best in the world regarding the Minoan art as it contains the most notable and complete collection of artifacts of the Minoan civilization of Crete.



This museum has been closed for renovations since late 2006. A temporary exhibition is now open within the museum where all the main artifacts (including the Phaistos Disk, Snake Goddess, Bull-Leaping and King of the Lillies Frescoes) are displayed. The temporary exhibition includes approximately 450 items in chronological order with the explanatory plaques and context plaques.



Korte vertaling en samenvatting:
Het Archeologisch Museum van Heraklion is een van de beste museums
in Griekenland en het beste in de wereld op het gebied van Minoische kunst.
Het omvat de meest opzienbarende en complete collectie vondsten
van de Minoische beschaving op Kreta.

Het museum is gesloten vanaf eind 2006.
Een tijdelijke tentoonstelling met de belangrijkste voorwerpen
(Festos-schijf, Slangen-godin, Stier-over-fresco en ‘Koning van de lelies’-fresco).
Ongeveer 450 voorwerpen zijn te zien in chronologische volgorde
met toelichting.

Van een aantal van de voorwerpen heb ik foto’s.
Die zijn hier te zien.




Eerst koffie drinken bij de Bembo-fontein.





Koning/prins van de lelies fresco.





Vertaling/samenvatting:

De Prins van de lelies.

De beroemde, priesterachtige, Koninklijke figuur
van de Prins van de lelies.
Het embleem van Minoxc3xafsch Kreta.
Het was onderdeel van een grotere wandschildering gevonden in Knossos
bij de zuidingang van het paleis aldaar.
Het wordt gedateerd tussen 1500-1500 voor Christus.
Het is een mannelijk figuur die levensgroot is afgebeeld.
Hij draagt een lendendoek en sjerp in verschillende kleuren
terwijl hij door een wei met lelies loopt.
Van de lelies zijn maar een paar fragmenten bewaard gebleven.
Het meeste indruk maakt de diadeem die versierd is met lelies en pauwenveren.
Arthur Evans, de man die Knossos opgroef, was er van overtuigd
dat dit de vorst van Knossos zelf was.
De priester-koning, de personificatie van de religieuze en wereldse macht.




Prachtige schaal met in de schaal figuren van schapen en de herder.



Detail, herder op de rug met voor zich de schapen.





Vertaling/samenvatting:

Cirkelvormige schaal van klei,
aan de binnenkant versierd met figuurtjes van een kudde schapen en de herder.
Palaikastro (plaats op Kreta).
De late voor-paleis periode van het Oude Paleis (als u het nog begrijptxe2x80xa6)
2000 xe2x80x93 1800 voor Christus.




Nog een schaal, kijk eens goed naar de rand.





Vertaling/samenvatting:

Fruitschaal van klei voorzien van meerkleurige versiering
door spiralen, kwasten en arcering.
De rand is versierd met blaadjes van klei.




Een van de hoogtepunten.










Vertaling/samenvatting:

Handvat van een scepter in de vorm van een panter (rechts)
en een bijl (links).
Gemaakt van een gesteende dat schist genoemd wordt.
De panter en de bijl staan waarschijnlijk voor de religieuze en wereldlijke macht.
Malia, Oude-paleis periode, 1800 xe2x80x93 1700 voor Christus.




De afbeeldingen op de voorwerpen zijn soms fantastisch.








Vertaling/samenvatting:

Offervaas of rhyton.
Gemaakt van klei en versierd met zeemotieven
zoals schelpen, rotsen en zeewier.
Festos, Nieuw-paleis periode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een beroemd stuk. Dit is een rhyton, zeg maar een kruik voor water of een andere vloeistof.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

Offervaas in de vorm van een stierekop.
Ingelegd met schelpen, bergkristal en jaspis (edelsteensoort).
Zie neus en ogen.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De Slangen-godin.





Vertaling/samenvatting:

Geglazuurd aardewerk beeld van de xe2x80x9cSlangengodinxe2x80x9d.
Deze godin of priesteres is afgebeeld met ontblote borsten
en een rijk gedecoreerde jurk.
De borsten verwijzen naar haar rol als vruchtbaarheidsgodin.
De slangen en het katachtige dier op haar hoofd wijzen
naar haar dominantie ten opzichte van de natuur.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Offervaas van limestone in de vorm van een leeuwekop.
Ogen en neusgaten waren ingelegd met stenen die nu niet meer aanwezig zijn.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De oogstvaas.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

De Oogstvaas.
Spekstenen vaas met in relief scenexe2x80x99s van een processie
geleid door een man met een staf.
Een officixc3xable vertegenwoordiger of priester.
De afgebeelde mensen hebben oogstgereedschap bij zich
en zingen onder begeleiding van een sistrum
(een muziekinstrument uit de familie van de percussie instrumenten).
Ayia Triada (plaatsje in de buurt van Festos),
Nieuw-paleis periode 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een kleine fresco.





Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cLa Parisiennexe2x80x9d.
De Parijse Vrouw.
Fresco van een vrouw, waarschijnlijk een priesteres
die deelneemt aan een rituele scene.
Deel van de xe2x80x9cCampstool Frescoxe2x80x9d.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cThe Dancing Ladyxe2x80x9d.
De Dansende Vrouw.
Fresco die een danseres of godin voorstelt met golvend haar.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.




Opmerkelijke lichaamshouding. Komt steeds weer terug.





De manier waarop die schouderpartij in elkaar gezet is
verbaasd mij steeds weer.
Ik vraag me af of dat wel correct is.

Vertaling/samenvatting:

xe2x80x98The Cup bearerxe2x80x9d
Bekerdrager. Deel van een processiefresco
met een jonge man met rijk versierde lendedoek
terwijl hij een zilveren offervaas (rhyton) draagt.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Festos-schijf.



Detail van de hieroglieven.








Vertaling/samenvatting:

Phaistos Disc.
Festosschijf.
Deze schijf gemaakt van klei heeft aan beide zijdes hixc3xabrogliefen,
symbolen die in spiraalvorm zijn georganiseerd.
De spiraal loopt van buiten naar binnen.
Tussen de symbolen kunnen menselijke vormen, ledematen,
een boot, vogels, dieren, verschillende gereedschappen
en vazen herkend worden.
Dit schrift is tot op vandaag nog niet ontcijferd.
Festos, Nieuwxe2x80x93paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nooit eerder gezien of van gehoord. Zeer verrassend.



Twee gevels in detail.


Vertaling/samenvatting:

Geglazuurde plaquettes van het zogenaamde Stadsmozaxc3xafek.
Ze beelden huizen uit met twee of drie verdiepingen
van een Minoxc3xafsche stad met deuren, ramen
en het einde van trappen op de daken.
Misschien werden ze gebruikt om ingelegd te worden
als decoratie van bijvoorbeeld houten kisten.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




Prachtige motieven naar de natuur.



De hele vaas.


Kleine Pithos (een pithos is meestal een grote vaas die gebruikt wordt
voor de opslag van goederen), hier versierd met vismotieven.
Vroeg voorbeeld van figuratieve versieringen met motieven uit de natuur.




Nee geen haasje over maar stier-over. Fresco.



Detail van de acrobate die over de stier springt (in lengterichting).



Detail. Hier is goed te zien welke delen origineel zijn en welke later in het museum aangebracht zijn.



Nu een detailvoorbeeld van de randen.


Bull-leaping Fresco.
Stier-over fresco.
Het fresco toont het moment waarop een mannelijke figuur
de gevaarlijke salto maakt over de rug van de stier.
De stier werd in Knossos vereerd en dergelijke rituelen komen
op meerdere plaatsen in de wereld voor (ook vandaag nog).
Het algemeen aangenomen idee is dat de acrobaat
de stier bij de horens neemt waarna gebruik wordt gemaakt
van de beweging van de kop van de stier
om acrobatische toeren uit te halen.
In werkelijkheid zal het niet zo zijn geweest dat de acrobaat
de stier op de rug nogmaals vastpakt.
Dat lijkt op het fresco te gebeuren maar waarschijnl
ijk is dat
de artistieke vrijheid van de schilder geweest.
Knossos, Laatste paleisperiode.




Gouden ring.





Vertaling/samenvatting:

De zogenaamde xe2x80x98Ring van Minosxe2x80x99.
Gouden zegelring met een relixc3xabf versierd.
De voorstelling omvat een verschijning en twee scxc3xa8nes
met het aanbidden van een boom.
De godheid is afgebeeld zwevend in de lucht,
gezeten in een heiligdom (kapel) en staand in een boot.
Deze ring werd door A. Evans aangeduid als Koninklijk.
Hij noemde het de ring van Minos.
Waarschijnlijk in Knossos gevonden.
Late Nieuw-paleisperiode xe2x80x93 Laatste paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Zijkant van een sarcofaag.






Detail van de centrale afbeelding.



De brede kant van de sarcofaag.



Detail van de restauratie.



Andere brede kant.



Detail van het offerdier.


Vertaling/samenvatting:

De Ayia Triade sarcofaag.
Deze sarcofaag werd gevonden in een rechthoekige grafkamer
van de begraafplaats van Ayia Triada, in de Mesara hoogvlakte.
Hij is gedateerd als 1300 voor Christus.
Hij is gemaakt van Poros (marmer soort?) overdekt met een dunne kalklaag.
In de kalk zijn de afbeeldingen aangebracht.
De scxc3xa8nes houden verband met de vereringen/rituelen
die gepaard gaan met de dood en het leven na de dood.
De belangrijkste scxc3xa8nes staan afgebeeld op de lange zijdes.
Ze omvatten afbeeldingen van een stieroffer
met de muzikale begeleiding door een dubbele fluit,
het brengen van offers bij een altaar omringd door heilige bomen
en het brengen van offers tussen een dubbel bijl
en onder begeleiding van een lier.
De belangrijkste scene is die waarin levende stieren
en een boot worden aangeboden aan een mannelijk figuur.
Mogelijk de dode man zelf die voor een gevel
van een een paleisgebouw staat.
Op een eind van de sarcofaag is een godin te zien
die samen met haar hulp een strijdwagen rijdt
getrokken door een griffioen.
Een fantasiedier met het lichaam van een leeuw
en de vleugels en kop van een gier.
Terwijl aan de andere kant een strijdwagen getrokken wordt
door een beest dat bestaat voor de ene helft uit een paard
en voor de andere helft uit een wilde geit.
De hele compositie verwijst naar de begrafenis
en de rituelen die het vertrek van een belangrijke, dode man begeleiden
en de religieuze overtuigingen die verbonden zijn
met de tocht van de ziel naar de volgende wereld.










Beetje onscherpe pasfoto van de stier.


Kleifiguur dat een stier voorstelt.
Festos, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1000 voor Christus.




Vol kleur en schitterend van vorm.






De hele urn.


Meerkleurige urn (pithos) bedoeld om de beenderen
en de as van een gecremeerde te bewaren.
Knossos, vroeg archaxc3xafsche periode, vroege 7de eeuw voor Christus.














Een kleimodel van een huisaltaar met een offerscene,
mogelijk voor overleden voorouders.
Kamilari, Festos, Nieuwe-paleisperiode, 1600 voor Christus.




Mooie oren.








Vaas gebruikt bij rituelen met acht-vormige handvatten
en een gekleurde spiraalvormige versiering en afbeeldingen van helmen.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Vogels.



En wederom de hele vaas.


Kruik van klei met afbeeldingen van vogels en vissen.
Katsambas, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Helm met slagtanden van beren.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.




Vazen beu, wat te denken van deze zwaarden en dolk?.





Vertaling/samenvatting:

Bronzen zwaarden met bladgoud en goudbeslag op het handvat.
De pommel (contragewicht aan het uiteinde van het handvat
van een zwaard) is van kristal of met bladgoud afgewerkt.
Knossos en Kalyvia, Festos.
Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.







Detail.


Kleifiguren. Minoxc3xafsche goden.
De armen worden opgeheven.
Op de diadeem zijn zijn vogels en de zonneschijf te zien.
Daarnaast kan men de zogenaamde xe2x80x98Horns of consecrationxe2x80x99 zien.
Dit is een Minoisch symbool dat waarschijnlijk
van stierenhoorns is afgeleid.
Dit symbool komt voor op zegels, werd aangebracht op daken van gebouwen
om het sacrale karakter van het gebouw aan te duiden
(aldus A. Evans de ontdekker van Knossos).
Karphi, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1100 voor Christus.







Detail.





Uil.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een uil.
Aphrati, vroeg archaxc3xafsche periode, laat 7de eeuw voor Christus.




Heel verrassend voorwerp: ronde tempel met godheid.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een cirkelvormig gebouw met binnen een vrouwelijke god.
Twee mannelijke figuren kijken vanaf het dak toe samen met een hond.
Archanes, protogeometrische B periode, 850 xe2x80x93 800 voor Christus.







Papavergod.





Kleifiguur van de zogenaamde Papavergod.
Op de diadeem zijn versierende spelden te zien in de vorm van papaverknoppen.
Gazi, Na-paleisperiode, 1200 voor Christus.









Kleifiguur dat Eros voorstelt.
Gortyn, Hellenistische periode, 2de eeuw voor Christus.