Categorie archief: Vakantie

China reisverslag / travelogue 66

Posted on by

Mijn reis naar China is al meer dan een jaar geleden
en mijn reisverslag, fotoverslag is nog niet gereed.
Iedere keer wordt er weer een klein stukje aan toegevoegd.
Zo ook vandaag.
Eerlijk gezegd vond ik de foto wel mooi
of beter gezegd de afbeelding op een van de scherven keramiek.
Maar de betekenis was mij onduidelijk.
Waarschijnlijk ook toen ik in China was.
Mijn gids kon ik moeilijk alles laten vertalen.
De foto zat ook op een beetje vreemde plaats in de serie foto’s.
Ik weet zeker dat de foto is gemaakt in het Shenyang Imperial Palace.
Maar er zat geen bordje bij met Engelse tekst.

Dit zijn de scherven. Zo te zien niet eens van 1 voorwerp. Waarschijnlijk van een paar voorwerpen gemaakt van hetzelfde materiaal in dezelfde periode.

En dit is de mysterieuze afbeelding die mijn aandacht trok. Toen in China en nu in Nederland. Wat is dit?

(Een deel van) het antwoord staat op dit kaartje.

Mijn collega heeft het voor me vertaald:
De Chinese tekens en de Engelse tekst zijn van mijn collega.
Het Nederlands is van mij.

China (porcelain) pieces unearthed from Hetuala ruine.

Porceleinen scherven opgegraven bij een Hetuala ruine.

Hetuala is a Manchurian ancient city
and it means a hillock with flat top in Manchurian language.

Hetuala is een oude ‘Chinese’ stad uit de tijd van de Mantsjoes
en de naam betekent een heuveltje met een afgeplatte top.

Wikipedia

De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azie, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam, een fenomeen dat na de val van de Qing nog versnelde. Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste Chinese minderheid. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning.

 

China reisverslag / travelogue 65

Posted on by

In het Shenyang Imperial Palace is een plein met aan het hoofd
de Da Zheng Hall. Een prachtig tentvormig gebouw versierd met draken.
Op het plein voor deze hal staan 10 gebouwen.
Deze zijn van de 8 elitekorpsen die de Chinese keizer
ondersteunden bij het veroveren van wat we nu China noemen
en het beschermen van de immense rijk.
De 10 gebouwen tonen vandaag de dag militaire voorwerpen
en dat is niet echt datgene wat mij het meest bezighoudt.
Ik heb het dan ook bijna helemaal overgeslagen.
Behalve de informatieborden.






The origin and development of the Eight banner System of the Qing Dynasty.

The Eight Banner System was a military-administrative organization founded by Nurhachi in the early seventeenth century, and it is well-known for its vivid national feature of xe2x80x9cruling people with banners, commanding soldiers with bannersxe2x80x9d.
The Manchu Eight Banner developed from xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d. At first three hundreds of people comprised one NiuLu, five Niulu comprised one Jiala, five Jiala were one Gushan, one GuShan was one Qi (banner). (300x5x5= 7.500) In about 1601, Nurhachi established four banners, The Yellow Banner, the Red Banner, the Blue Banner and the White Banner. In 1615 he rebuilt four edged banners, these eight banners altogether were called xe2x80x98The Eight Bannersxe2x80x99. With the Manchu entering into Liaoning and its power increasing, they added the Mongolian Eight Banners and the Han Eight Banners.
Before the Qing entered into the central China from Shanhaiguan Pass, the Eight Banner System was a political, military and economical entity, formed a special institution of xe2x80x9ceight Beile (princes) ruling togetherxe2x80x9d. Each of the Eight Banners had itxe2x80x99s own Banner-head, the highest leader of the banner, or called xe2x80x9cBeile in charge of the Bannerxe2x80x9d, the eight Banner-heads were assumed by the King and his brothers, sons and nephews. At peacetime each Banner occupied separately one place, owning the land and people, at wartime they all obeyed the Kingxe2x80x99s order and fought with him, which was commonly known as xe2x80x9csoldiers out, civilians homexe2x80x9d.
After the Qing had entered into central China, the Eight Banners were still sent to station everywhere as military forces, having the guard of the country on their shoulders. Throughout the Qing Dynasty, the Eight Banner System was the nuclear force in winning and keeping state power and had been playing an important role both in starting and governing a country.



Oorsprong en ontwikkeling van het Acht Banieren System
van de Qing dynastie.

Het Acht Banieren Systeem was een militairadministratieve organisatie
in het leven geroepen door Nurhachi in begin 17e eeuw.
Het staat bekend onder het levendige nationale motto:
xe2x80x9chet volk regeren met banieren, soldaten commanderen met banierenxe2x80x9d.
Het Manchu systeem van de Acht Banieren is gebaseerd op de xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d.
De eerste driehonderd manschappen vormden een NiuLu.
Vijf NiuLu vormden een Jiala,
Vijf Jiala vormen een Gushan.
Een GuShan is gelijk aan 1 Qi (banier).
(300x5x5x1= 7.500 man).In ongeveer 1601 richt Nurhachi 4 banieren op:
de Gele banier, de Rode Banier, de Blauwe Banier en de Witte Banier.
In 1615 als Nurhachi Liaoning intrekt en meer macht verwerft
worden er 4 grensbanieren aan toegevoegd.
Tegen de tijd dat de Qing via de Shanhaiguan Pass
de rest van China intrekken zijn de Acht Banieren
een politiek, militair en economische macht.
Dit instituut werd omschreven als
xe2x80x9cde acht Beile (prinsen) die samen regerenxe2x80x9d.
Iedere Banier had een banierhoofd.
Deze machtige figuren werden uit de koninklijke familie geselecteerd.
In tijd van vrede bezetten iedere banier een deel van het land
dat ze ook bestuurden.
Tijdens de oorlogen vochten ze voor de koning.
Dat werd genoemd: xe2x80x9csoldaten op pad, burgers thuisxe2x80x9d.
Toen de Qing heel centraal China in hun macht hadden
werden de banieren uitgestuurd daar waar nodig was
en rustte de verdediging van het land op hun schouders.
Ze vormden de harde kern van de staatsmacht
die ze hadden helpen opbouwen en ondersteunden
bij het besturen van het land.






Preface

Nurhachi, the founder of the Qing Dynasty was of a minority nation Nxc3xbczhen. Since he raised his troops in Hetuxe2x80x99ala in 1583, until he moved the capital to Shenyang, for more than forty years, he taking the wild north-eastern earth as his stage, using horses and bows as property, had performed living historical plays.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions in the eastern part of the Imperial Palace were built up by Nurhachi in 1625. The Da Zheng Hall was the place for important imperial ceremonies in the early Qing, the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions located on the left and right wings in front of the palace, among which the two near the Da Zheng Hall were the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion, and the rest eight ones were offices for the ministers of the Eight Banners.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions were tent manner architecture of national characteristics, and epitomize the Eight Banner System and shared administration office by the monarch and officials. We use the Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions for the Display of the Qing Military Equipments and the Eight Banner System, recovered the historical appearance of the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion in the Reign of Huangtaiji, in the Eight Bannersxe2x80x99 Pavilions we exhibit the military equipments of the Qing Dynasty, including the signs of the Eight Banners, the imperial military equipments, long and short weapons, firelocks and cannons, auxiliary battle tools etc. By these reversions and the display of the Qing military weapons we aim at combining architecture and history organically, giving the audiences a clear presentation of the eight Banner System, types of the weapons and their uses, a further Knowledge of the Eight Banner System and military equipments of the Qing dynasty, by this you will have a restricted view of the court culture and imperial culture of the Qing Dynasty.


Belangrijkste voor mij in bovenstaande inleiding is
dat de Da Zheng Hall en de 10 paviljoens
die op het terrein voor deze hal liggen, gebouwd zijn
in een architectuur die terug grijpt op de motieven
die gewoon waren voordat de Qing zoxe2x80x99n grote macht waren: tenten.
10 gebouwen.
De twee gebouwen het dichtst bij de Da Zheng Hall
werden Konings Linkervleugelpaviljoen en
Konings Rechtervleugelpaviljoen genoemd.
De overige acht gebouwen waren de kantoren van de ministers
van de Acht Banieren.




Zomaar een zitmeubel in een van de vertrekken.




Bijzonder vond ik de blauwe aardewerktegels (?)
die verwerkt zijn in de achterkant van dit meubel.








De collectie in het Shenyang Im
perial Palace is niet op alle plaatsen even rijk maar deze foto’s laten de prachtige, uit hout gesneden schermen en meubels zien die zo typisch zijn voor de Chinese meubelen.



China reisverslag / travelogue 64

Posted on by

Toen ik vorig jaar in China was, in oktober 2009,
waren veel mensen in China vrij en op vakantie vanwege
de feesten begin oktober.
Daarom was er in het Shenyang Imperial Palace
een grote dansgroep die de dagen van het keizerrijk
probeerde te doen herleven.
Er was veel aandacht van de vele Chinese toeristen
in het paleizencomplex.




De ‘Keizer’ verschijnt in Dazheng Hall.





Samen met zijn ambtenaren en militairen is hij te bewonderen.





Van elk van de 8 elitekorpsen (te herkennen aan hun kleur van kleding en wapenuitrusting) zijn er soldaten aanwezig. Ze noemen die 8 groepen de ‘eight-banner’, de acht banieren.





De ‘Keizer’ had dansgroepen bij zich om zichzelf en ons, de toeschouwers, te vermaken.




















Een kleurrijk vermaak.





De ‘Keizer’ bleef in de hal.





Een lid van een van de acht banieren.





Na afloop was er veel aandacht voor de acteurs.



China reisverslag / travelogue 63

Posted on by

In mijn reisdagboek ben ik inmiddels in het Keizerlijk paleizencomplex
in Shenyang, China.
Het is 6 oktober 2009. Onderdeel van dit paleizencomplex
is een tentoonstelling waarbij mijn foto’s in ieder geval
gaan over aardewerk.

Prachtige voorwerpen vooral afkomstig uit een drietal
regeringsperiodes:
Kangxi:
4 mei 1654 – 20 december 1722, keizer vanaf 1661 tot aan zijn dood
Qianlong:
27 september 1711 – 7 februari 1799, keizer vanaf 1735 tot 1796
Jiaqing:
13 November 1760 – 2 september 1820, Keizer vanaf 1796 tot 1820.

Vase in the shape of a wooden club with figures, story and Kangxi’s reign mark.

Vaas in de vorm van een slaghout met figuren, een verhaal
en met het regeringsmerk van keizer Kangxi.

Detail.

Een motief.

Blue and white oblate bottle with Qianlong’s reign mark.

Blauw en witte, afgeplatte, ronde vaas
met het regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Colorful cups symbolizing twelve months with Kangxi’s reign mark.

Kleurrijke kopjes die de twaalf maanden
door het jaar symboliseren. Met het regeringsmerk van Keizer Kangxi.

Detail.

Large color painted plate with Phoenix, flowers and Qianlong’s reign mark.

Groot gekleurd bord met afbeeldingen van de feniks en bloemen.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Ik denk dat dit twee gestilleerde feniksen zijn. De feniks is het symbool van de keizerin.

Een van de bloemen.

Powder enamel vase with nine peaches and Qianlong’s reign mark.

‘enamel’ is een schildertechniek.
Vaas met negen perziken.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.

Anderhalve perzik.

Cloisonne Ma E with lotus design and Sanskrit.

Cloisonne is een techniek waarbij metaal (koper) gecombineerd wordt
met aardewerk. Het metaal wordt gebruikt om vormen af te bakenen
op aardewerk die dan vervolgens van een kleur voorzien worden.
De kleurtechniek is hier enamel.
Sanskrit is een oude taal.

Detail.

Afbeelding van een draak.

Black ground purple cloisonne vase with dragon design.

Kijk eens wat een prachtige vogels en bloemen.

Enamel painted with flowers, birds and Qianlong’s reign mark.

Painted enamel.

The painted enamel originated from France in the late 15th century. Different with the light sense of the painted enamel in the western country, the luster of Chinese painted enamel is gentle and elegant, similar to the famille-rose porcelain.

Geschilderd emaille

Het geschilderde emaille is afkomstig uit het Frankrijk
van einde 15e eeuw.
Anders dan het gebruik van emaille in het westen,
is het glanzend Chinese emaille zachter en eleganter,
meer zoals het famille-rose porcelein.

Oblong enamel painted hand warmer with birds and animal design.

Langwerpige handwarmer, geschilderd emaille.
Met afbeeldingen van vogels en fantasiedieren.

Enamel embedded incense burner, canister and candlesticks.

Emaille wierrookbrander met ingebouwde opbergplaatsen en kandelaars.

Detail.

Grey jade ruyi with the Chinese characters for happines and longevity.

Ruyi-scepter van grijs jade met de Chinese karakters
voor geluk en een lang leven.

Misschien wel het mooiste voorwerp dat ik zag tijdens mijn verblijf in China: powder enamel tea cup with flowers and Jaiqing’s reign mark.

Detail, wat een bloemenpracht.

 

China reisverslag / travelogue 62

Posted on by

Het Shenyang Imperial Palace, het keizerlijk paleis in Shenyang,
bestaat grofweg uit drie delen:
= de prive gebouwen/vertrekken van de keizerlijke familie
= het ceremonieel deel van het paleizencomplex
= het administratief/regeringsdeel van het complex.

Het bekendste gebouw van het Shenyang Imperial Palace
is Dazheng Hall.
Een achthoekig gebouw dat door de keizer gebruikt werd
voor zijn ceremoniele taken. Het ligt aan een groot plein
met daaraan gelegen de gebouwen van de elitekorpsen
van het Chinese leger.
Dazheng Hall is het centrale gebouw van het ceremonieel deel
van het paleizencomplex.

Dazheng Hall




De draak, symbool voor de keizerlijke macht, siert aan beide zijdes, de ingang van het achthoekige gebouw.





Detail.





Dazheng Hall.





Detail.





Versiering midden boven de ingang.





De draken zijn overal, ook op de buitenpanelen van het gebouw en de deuren.





De houten constructie van het dak is interessant en steeds weer sierlijk en versierd.





In de hal staat een houten troon voor de keizer. Vanaf die plaats konden de officiele gebeurtenissen plaatsvinden. De pilaren zijn bedekt met afbeeldingen van draken. Dat zal een hele indruk achtergelaten hebben bij die mensen die hier moesten verschijnen.





De troon.





De feitelijke zitplaats. Een troon bestaat niet alleen uit de plaats waar de keizer zit maar ook uit een verhoog, een aantal vaste attributen, hekwerk om mensen op afstand te houden en dat alles rijk versierd.





De constructie van het plafond.





Nogmaals de troon.





De draken lijken vrij spel te hebben op de armleuning van de troon.





De dakconstructie aan de buitenkant op een van de acht hoeken.





Geen centimeter blijft onbenut voor versieringen.





De prachtige dakpannen van Dazheng Hall.




China reisverslag / travelogue 60

Posted on by

Een van de gebouwen in de Keizerlijke stad in Shenyang heet
het Wensu Pavilion.

The Wensu PavilionThe Wensu Pavilion, constructed from 1782 – 1783, was one of the seven pavilions where Complete Library of Four Branches of Books was kept. Wensu Pavilion was constructed in imitation of the Tianyi Pavilion in Ningbo of Zhejiang Province. The name ‘Wensu’ (comes) from a poem of the Zhou Dynasty (and) corresponds with the status of Shenyang as the ‘birthplace’ of the Qing Dynasty.

Het Wensu Paviljoen.
Dit pavilion is in 1782/1783 gebouwd en was een van de 7 plaatsen
waar de Keizerlijke familie de zogenaamde ‘Complete Library of Four Branches of Books’ bewaarden.
Het paviljoen is gebouwd als een imitatie
van het Tianyi Pavilion in Ningbo.
De naam ‘Wensu’ is afkomstig van een gedicht uit de Zhou Dynasty
en benadrukt de status van Shenyang als geboorteplaats van de Qing Dynastie.
Boeken waren kostbaar en kwetsbaar.
Kostbaar omdat ze helemaal met de hand werden gemaakt.
Kwetsbaar omdat ze niet bestand zijn tegen brand of water enz.
Daarom liet Keizer Qianlong een grote groep wetenschappers
een complete bibliotheek samenstellen
met de hoogtepunten van de Chinese cultuur:
de klassieken (klassieke Chinese teksten)
de geschiedenissen (geschiedenis en geografie)
de meesters (filosofie en wetenschap)
de verzamelingen (hoogtepunten van de Chinese literatuur)
In het Chinees heet het Siku Quanshu en de meest gebruikte
Engelse titels zijn:
Imperial Collection of Four, Emperor’s Four Treasuries, Complete Library in Four Branches of Literature,or Complete Library of the Four Treasuries.
Nadat de werken waren geselecteerd werden ze zorgvuldig gekopieerd.
Meer dan 36.000 boeken vormden de bibliotheek en er werden
vier kopieen gemaakt:
1 voor de Verboden Stad in Beijing en 1 voor Shenyang,
en nog twee voor andere steden.
In totaal ging het om 2,3 miljoen pagina’s en omgerekend
zo’n 800 miljoen Chinese karakters.
Dan moet je dus flink doorschrijven!
Voor de versie van Shenyang werd onder andere het Wensu paviljoen gebouwd.
In 1781 was dit werk (na 7 jaar) gereed.
Later zouden nog drie kopieen worden gemaakt.
In de loop van de geschiedenis zijn er versies verloren gegaan
of meegenomen naar Taiwan.

De boekenkasten in Wensu Pavilion. In Beijing, in de Verboden Stad had ik geen tijd om op zoek te gaan naar de bibliotheek. In Beijing zelf was er geen tijd om de boekcollecties te gaan bekijken. Maar hier in Shenyang heb ik dan in ieder geval een traditionele bibliotheek gezien.

Zou dat de plaats geweest zijn van de bibliothecaris? Doet mij denken aan hoe de bibliotheek vroeger in Breda functioneerde. Ik herinner me dat ik er een keer naar toe ben geweest met mijn vader. Eerst zocht je in kaartenbakken naar de titel van het boek. Op het kaartje stond ook een plaatsaanduiding. Dat gaf je dan aan de bibliothecaresse die achter een toonbank stond. Vervolgens ging zij in de vele boekenkasten het boek zoeken en als het boek gevonden was, werd het uit de kast gehaald en op de plaats van het boek werd een houten latje gezet. Dan werd het boek aan de klant overhandigd om te kijken of dit het boek was wat je zocht. Internet is tegewoordig veel sneller gelukkig.

Een kraanvogel.

China reisverslag / travelogue 59

Posted on by

Shenyang Imperial Palace 01






Bij de ingang van het paleiscomplex stond een groot bord met tekst
en een plattegrond. De tekst herhaal ik hier:

Brief introduction

Shenyang Imperial Palace, established by Nuerhachi and Huangtaiji, was the auxiliary palace after Qing Dynasty entered the Shanhaiguan Pass. As one of the two wel-preserved ancient palaces, Shenyang Imperial Palace is famous for its Manchu characteristics.
The Shenyang Imperial Palace is the founding area of the Qing Dynasty. In 1616, Nuerhachi, the chief of a Nuzhen tribe in Jianzhou in the Ming Dynasty, unified all Nuzhen tribes, and declared himself Khan, establishing Great Jin authority in Hetuxe2x80x99ala in the territory of todayxe2x80x99s Xinbin in Liaoning Province. In 1621, Liaoshen region was occupied, and in 1625, the capital was moved from Lianyang to Shenyang and the imperial palace was constructed. After Huangtaiji inherited the throne of Khan in 1626, the construction of the palace was continued. In 1636, Huangtaiji formally succeeded to the throne in this palace, and changed the name of the state into Great Qing. After the Qing Dynasty moved its capital to Beijing in 1644, the Shenyang Imperial Palace was preserved and continued to be expanded. From 1671 to 1829, the Qing emperors, including Kangxi, Qianlong, Jiaqing and Daoguang, who visited the northeast region to offer sacrifices to their ancestors, all stayed in the palace, and held celebrations and sacrifice ceremonies here. Shenyang Imperial Palace takes an area of more than 60.000 square meters, including 114 ancient architectures. The Dazheng Hall and Ten Pavilions in the east were constructed by Nuerhachi; the Daqing Gate, the Chongzheng Hall, the Fenghuang Pavilion and the Qingning Palace in the middle were constructed during the reign period of Huangtaiji, with the auxiliary palace and the Temple of Imperial Palace on the two sides; the Wensu Pavilion and the Performing Stage in the west were constructed during Qianlongxe2x80x99s period.
As the imperial forbidden area, Shenyang Imperial Palace was open to the public as the museum in 1926 and in 1961, it was included in the list of the first batch of key units protected as national cultural relics by the State Council. On July 1st , 2004, Shenyang Imperial Palace was inscribed on the list of World Cultural and Natural Heritage.


Korte introductie:

Het Shenyang Keizerlijk Paleis is gebouwd onder de leiding van
de heersers Nuerhachi en Huangtaiji.
Dit paleis staat bekend vanwege zijn Manchu karakteristieken.
De geschiedenis van China is een geschiedenis van volkeren/stammen
die steeds meer macht en/of de centrale macht
over China krijgen/nemen.
In 1616 benoemd Nuerhachi, de leider van een Nuzhen stam,
zichzelf tot Khan.
De basis van zijn macht is Hetuxe2x80x99ala maar dit wordt al snel (1625)
Shenyang als de daarbij behorende gebieden zijn veroverd.
In 1626 wordt Huangtaiji de Khan.
In 1644 is de macht zoveel verder uitgebreid dat de keizer
gaat wonen in Beijing.
Het Shenyang paleis blijft bestaan als een reserve paleis.
Tussen 1671 en 1829 zullen de keizers
Kangxi, Qianlong, Jiaqing en Daoguang
allen van dit paleis voor kortere of langere tijd gebruik maken.
Ze vieren er speciale gelegenheden en houden er voorouderceremonies.
Het Shenyang Keizerlijk Paleis is meer dan 60.000 m2
en omvat 114 historische gebouwen.
Vanaf 1926 is het een museum en vanaf 1 juli 2004
staat het op de Unesco World Heritage List.




De plattegrond van het complex met de Argusvlinder.





World Heritage Site. Voor dit deel van de ochtend is mijn gids een jonge man die in het dagelijks leven de manager van de recptie van het hotel is. Zijn Engels is redelijk. Hij komt zelf niet uit Shenyang en heeft het keizerlijk paleis nog nooit bezocht. Het is een heel aardige kerel die me graag helpt, vanochtend hier in dit paleizencomplex en de komende dagen in het hotel


Overigens is het niet vreemd dat jonge mensen uit deze grote stad
hier niet geboren zijn.
Er is een grote migratie aan de gang van jongeren in China.
Van de klas van mijn collega waren er nog maar twee mensen
die nog in Shenyang woonden.
Dat zijn de mensen waar hij van jongs af aan mee op school gezeten heeft.
De andere waren allemaal naar ‘de grote stad’ verhuisd.
En met de grote stad wordt dan bijvoorbeeld Shanghai of Beijing bedoeld.




Zomaar een schildering.





Ook hier een openluchttheater.





Met een prachtig beschilderd plafond: de keizerlijke draak omringd door kraanvogels. Symbool voor een lang leven.





Schilderingen met vogels.





Vergezicht in de bergen.





Met veel aandacht voor details.





De toegangskaart tot het complex.





De achterkant.










In de souveniersshop werden grote, op het eerste gezicht wetenschappelijke boeken over de schilderingen van dit complex verkocht. Maar het was een heel uitgebreide serie boeken en 1 exemplaar was al erg duur (en ze waren alleen beschikbaar in het Chinees).





Zomaar een deur.



China reisverslag / travelogue 58

Posted on by

6 oktober 2009.


Terug bij de hotellobby. Afgelopen nacht is de bruid ziek geworden. Dat leverde natuurlijk een hoop consternatie op. Mijn collega kan me dus niet de hele dag rondleiden. Zijn moeder is een krachtdadige vrouw en gaat op deze dag een heleboel voor mij organiseren. Ze neemt me de hele dag mee op pad. Let wel: zij spreekt alleen Chinees en ik spreek helemaal geen Chinees. Maar het werd een prachtige dag die begon met een busrit.





Dit is het gastenkaartje van het Liyang International Hotel.





En met deze kaaartjes kon ik iedere ochtend ontbijten in het hotel. Bij het ontbijt was ik de enige westerling maar alles wijst zichzelf uit.





Misschien is het wel te doen om alleen met Chinese bussen te reizen. Met alleen de Engelse taal valt het niet mee. De meeste Chinezen spreken geen Engels. Het is wel aan het veranderen. De jongere generaties krijgen nu standaard Engels op school maar er is geen toegang tot de Engels media zoals televisiezenders. Dus je wordt continue door het Chinees omringd. Er zijn dus weinig mogelijkheden om het te horen spreken. Nu lijkt het me ook geen goed idee om alleen maar Amerikaanse televisie te zien de hele dag maar de Chinese televisie wordt op precies dezelfde manier gemaakt als de Amerikaanse: veel reclame, veel sport en amusement.





Bij de bushalte is het nog rustig.





In de bus is dat wel anders en het zal nog veel drukker worden.





Vlakbij het hotel is er een vestiging van Tesco (rechts op de foto). Tesco is een soort Engelse Albert Heijn. Ze zijn vanaf 2004 ook in China.





‘Window dressing’, het verhullen van minder positieve aspecten kent men in wel. Met grote borden maak je een bouwput onzichtbaar.





Twee karakteristieke gebouwen in Shenyang op een rij: een enorme kantoortoren en een traditionel poortgebouw. Het poortgebouw is aanzienlijk kleiner.





Zo lijkt het poortgebouw veel gewichtiger.



Tijd voor weer een hoofdattractie in Shenyang:
het keizerlijk paleis van de Qing Dynastie in Shenyang.
Tijdens de geschiedenis van China heeft de keizerlijke
familie op meerdere plaatsen gewoond.
Deze gebouwen zijn gebouwd tussen 1625xe2x80x9326 en 1783
en werden vooral gebruikt toen het keizerlijk gezag
nog niet heel China omvatte.

1000 years of green / 1000 jaar groen

Posted on by

Ik vind het een prachtige naam.
Maar ik dacht dat het een naam was van een groente.
Dat was het niet.
Mijn disgenoten prbeerden mij duidelijk te maken dat de groente leek
op een plant met in het Chinees de naam 1000 years of green.
De groente zelf was een andere plant, namelijk koolzaad.
De Latijnse naam is Brassica napus.

Naspeuring op het intenet levert een aantal namen op:
koolzaad, koolrabi, maar ook Chinese kool, bloemkool,
broccoli en de spruiten zijn familie.

Wat ik gegeten heb zijn de bladeren van de plant,
niet de wortel of de zaden en het was geen koolvormige groente.

De afbeeldingen die mijn collega liet zien lijken heel veel op paksoi.
En dat kan goed kloppen want de Latijnse naam van paksoi is
Brassica rapa var. chinensis
Dat ziet er zo uit:



China reisverslag / travelogue 57

Posted on by

Vandaag heb ik de kans, op 5 oktober 2010,
een log te schrijven over 5 oktober 2009.
Toch grappig.

Na de aankomst lunch ik met mijn collega en zijn moeder.
Intussen ontmoet ik ook nog de andere ouders over de middag.
Mijn collega en ik gaan dan naar de Noordelijke tombe in Beiling Park.
Een mooi complex waar mijn collega ook al speelde
toen hij nog een klein kind was.
Nu is het een World Heritage Site.
Omdat dit, na de Ming graven, mijn tweede Chinese gravencomplex is
ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd.
Rustiek (voor zover dat kan tijdens de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel (het Liyang International Hotel) met mijn collega
naar een xe2x80x98Turks badxe2x80x99 en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het aanstaande bruidspaar
en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over het eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is en hoe.
Kennen alle namen van de ingredixc3xabnten en kruiden,
kennen en herkennen de kwaliteit.
Een streling voor de tong en de neus en het oog.

Een glas viel om en de inhoud liep ook over mijn reisverslag.
Niet erg, ik herhaal gewoon even wat ik allemaal opgeschreven heb
van het eten:
– zuur en zoet varkensvlees
– mooie, kleine, dikke, roze garnalen
– een vis (helemaal) klaargemaakt met onder andere koriander
– haaievinnenmoes/soep
– ribbetjes
– groente: xe2x80x981000 jaren groenxe2x80x99
– stelen van de lotusbloem, gepocheerd in een limoensaus
– gevulde dumplings: jiaozi (gevuld met meerdere groentes
onder andere bleekselderij)
– Chinese wortel, wit van kleur, gemarineerd
– koud gerecht met tofu-slierten en een mosselachtig visje, gesneden
– krab
– thee, wijn en bier
De wijn is speciaal door de vader van de bruid,
jaren geleden gekocht voor een speciale gelegenheid.
De kennismaking met de ouders van zijn dochters bruidegom
is zoxe2x80x99n gelegenheid.




Dit is het boekje dat aan de linkerkant een beetje beneveld is geraakt.





Een foto van het eten spreekt misschien meer tot de verbeelding dan het lijstje met gerechten hierboven.





Bij vragen werd direct hulp ingeroepen van de keukenstaf. Die kwam dan al mijn vragen beantwoorden, soms, zoals hier, met voorbeelden van de producten.



Van de ouders uit Bautou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.




Verpakking van het gedroogde vlees. Ik weet dat dan nog niet maar deze verpakking is tweetalig. Er staat in het Chinees en in het Mongools op geschreven wat er in de verpakking zit



Tijdens het eten wordt er ook uitgebreid geproost.
Mijn collega noemt het een witte wijn
maar het is dan wel een soort brandewijn, een soort sake.
Dat is wel even wennen maar ik zal er achter komen
dat het populair is in China.

Als afsluiting nog een fotosessie in verschillende combinaties
en nu is het tijd voor mij om te gaan slapen.




Maar voor dat ik ga slapen laat men mij al wel de bruiloftszaal zien. Dit zijn overigens niet de voorbereidingen van de bruiloft van mijn collega. Tijdens de oktober vakantiedagen in China trouwen veel mensen. Ze maken gebruik van het feit dat veel mensen vrij zijn en dat familie dan bij elkaar op bezoek kan komen. De trouwgelegenheden zijn dan ook continue in gebruik.










Dit is alweer een blik in de hotellobby (Liyang International Hotel) de volgende ochtend. Er is dan al weer veel gebeurd. Maar daarover later.




Hoorn

Posted on by

Na eerst de Koepelkerk in Hoorn bezocht te hebben loop ik
ook nog even de VOC – Stadswandeling.
Hoorn was een van de thuishavens van de Verenigde Oost-Indische
Compagnie. De sporen zijn daar nog van terug te vinden.
Dit verslagje van de wandeling wordt vooral een overzicht
met gevelstenen.
Deze gedenkstenen wijzen terug naar West-Friesland en de VOC.




De wandeling begint bij het VVV. Zeg maar bij het verlaten van het treinstation. Maar we waren al meer dan een dag in Hoorn dus mijn wandeling begon letterlijk op dit punt: de Rode Steen. De voormalige kassmarkt in Hoorn was vroeger de plaats waar terechtstellingen (executies) werden uitgevoerd. Deze steen markeert die executieplaats en ligt aan de voet van het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen.





Dat standbeeld is overigens gegoten door een ijzergieterij uit Breda: de Firma J. C. Marijnen. Ik woonde vroeger vlak achter een andere ijzergieterij. Op het web vond ik de volgende namen: C. Klep de Bruyn; C.G. Cosijn (daar woonden we vlak achter, het gebouw bestaat nog steeds op de hoek van de Tramsingel en Lunetstraat); De Bruyn Kops, Mansbach en Cie=> De Bruyn Kops en Cie=> De Bruyn Kops en Bakker=> Bakker en Rueb=> Machinefabriek Breda; Marijnen’s IJzer en metaalgieterij N.V., N.V. De Etna (daarlangs liep ik altijd naar de lagere school)





Coen met op de achtergrond het Westfries museum.





In de Frahchtwage, kruising Wijdesteeg en het West, nummer 50. Een gebouw uit 1612, een voormalige overslagplaats.





Veermanskade nummer 6: het wapen van Jenuwe (Genua). Een koopmanshuis van een handelaar die zaken deed met het Middellandse Zee gebied.





Volgens overlevering het geboortehuis van schipper Willem Ijsbrandszoon Bontekoe.





Hoorn.





Gevelsteen van De Dageraad. Een kaaspakhuis uit 1591.





Op de bierkade werkten de bierdragers.








In de stad zijn verschillende grote huizen te vinden van diverse bevelvoerders van de VOC. Die huizen zijn uitgebreid versierd.





Het Oude Vrouwenhuis.





Gravenstraat/Munsstraat, hoekhuis met gevelsteen met een scheepje.





Pakhuizen van de VOC uit 1606.



17e eeuwse driemaster.





Protestantsch Weeshuis.





In dit witte pand is een cultureel centrum en bioscoop.



Een moderne variant van een gevelsteen?





Raam in een raam van de Westfriese Munt.





Het Statenlogement uit 1613: logeergebouw voor het College van Gecommiteerde Raden van West-Friesland en het Hollands Noorderkwartier.





Een beeld van Prins Maurits op beide trapgevels.





Wapens van de zeven steden prijken op de gevel. Dit is het wapen van Edam.





Alkmaar.















Enkhuizen.





Monnickendam.


De wapens van Purmerend, Medemblik en Hoorn ontbreken in deze serie.



Een prachtige wandeling die ik iedereen kan aanraden.
De folder met de beschrijving is te koop bij de VVV: 2 euro.

China reisverslag / travelogue 56

Posted on by

Na de algemene inleiding op het park, nu maar eens een kijkje nemen
in de tempels en bij de grafheuvel: Zhao Ling Tomb.
Een World Heritage Site.









Laten we naar binnen gaan.


Ook het Zhao Ling grafmonument kent een aantal monumenten,
tempels, bijgebouwen en muren zoals ik eerder zag bij de Ming graven.
Er zit een vaste opbouw in.




Met prachtige details zoals deze twee vissen: overvloed (?).





Een prachtig tegeltableau met de draak, symbool van de keizer.





Soms zijn de wegen van een archeoloog ondoorgrondelijk. Wat ik hier precies zag werd me niet helemaal duidelijk (helemaal niet).





Nog een poortgebouw.





De troepen van de keizer kende een aantal elitegroepen. Die waren te herkennen aan hun kledij en de vlaggen die ze bij zich droegen. Ik zal daar nog meer informatie over krijgen later in Shenyang.








Huidige ongerestaureerde staat van een tableau.





Een foto op een metalen informatiebord van hetzelfde tableau, jaren geleden.





Een gebouw met een stele (gedenknaald met tekst) is ook een vast onderdeel van een Chinees grafcomplex uit deze periode.





Een zogenaamde Kylin, een mythologische dier dat ook qilin wordt genoemd. Een van de vier gunstige, hemelse dieren.





De stele in het poortgebouw.















Het park is hier een stuk rustiger.





Het achterste deel van het grafcomplex komt in beeld rechts (zichtbaar) en links staan bijgebouwen die we later zullen bezoeken.





Toegangskaartje met een overzichtsfoto van het complex. Acheraan is de grafheuvel zichtbaar.





Altijd die prachtige daken.





De feitelijke grafheuvel die zich in een ommuring bevindt. De muur met de poort geeft aan tot waar je nu kunt lopen.







The tomb wall, the tomb, the underground palace.

The tomb wall is also called xe2x80x98The round Wallxe2x80x99. It was made of gray bricks with the crenel and parapet. Also called xe2x80x98Dulong (single dragon) Moundxe2x80x99, the tomb is a mounded tumulus in the middle of the Tomb Wall with a periphery of about 110 meters, which was made of mortar (lime, sand and yellow earth). On the top an elm tree was planted to follow the custom of the ancestorsxe2x80x99 tomb (Yongling Tomb). Beneath the tomb lies the Underground Palace where the owners rest.

De grafmuur, het graf en het ondergronds paleis.

De grafmuur wordt ook wel xe2x80x98De ronde Muurxe2x80x99 genoemd.
De muur is gemaakt van grijze bakstenen met verschansing
(letterlijk is xe2x80x98crenel’ de lege ruimte tussen twee opstaande delenxe2x80x99
en xe2x80x98parapetxe2x80x99 is een lage verschansingmuur).
Een andere naam is xe2x80x98Dulong (enkele draak) heuvelxe2x80x99,
het graf is een grafheuvel in het midden van de grafmuur
met een omtrek van 110 meter. De heuvel is gemaakt van mortel
(kalk, zand en gele aarde).
Op de top is een iep geplaatst in navolging van de gewoonte
dit te doen bij oudere graven (Yongling Graven).
Onder de grafheuvel ligt het ondergronds paleis waar hun eigenaars rusten.




Het ceremonieel altaar met voorwerpen zoals een wierrookbrander. Ze vertegenwoordigen een soort eeuwigdurend herinneren aan en respect voor de doden.










Ik vind die symbolen voor audiotour wel grappig. Die is me niet aangeboden. Ik vraag me af of die er nog wel was.


Longxe2x80x98 en Hall

Which was called Xiang (enjoyment) Hall else, Longxe2x80x99 en Hall was built in September of the 8th year in the reign of Emperor Chongde (1643). It was named in november of the 7th year in the reign of emperor Shunzhi, and rebuilt in the 30th year of Emperor Kangxi Period (1691). It was the main building to place the divine nameplates of the occupants of the tomb, also was the major site for sacrificial ceremony.

Deze hal werd ook de Xiang (Plezier) Hal genoemd.
Longxe2x80x99 en Hall is gebouwd in September van het achtste regeringsjaar
van Keizer Chongde (1643).
De hal kreeg zijn naam in november van het zevende regeringsjaar
van Keizer Shunzhi en werd gerestaureerd
in het dertigste regeringsjaar van Keizer Kangxi (1691).
Het was de belangrijkste plaats om de goddelijke naampla
ten
van de hier begraven overledenen te bewaren
en het was de belangrijkste plaats voor offerceremonies.




En ook vandaag de dag werd er nog geofferd.





Longxe2x80x98 en Hall.










Ook hier een prachtige reliefvloer.










En dan de plafondschilderingen.










The Eastern Side Hall.


The Eastern Side Hall.

It was built in the early Qing Dynasty to keep sacrificial boards and ceremonial silk embroideries during sacrificial ceremony. Whenever Longxe2x80x99en Hall was being repaired, the divine nameplates of the occupants of the tomb would be moved here, for sacrificial ceremony to continue according to the established system.

De Oostelijke Zij-hal.
Deze hal is gebouwd in het begin van de Qing dynastie
om het offervaatwerk en de ceremonixc3xable geborduurde zijden gewaden te bewaren.
Iedere keer als Longxe2x80x99en Hall werd gerepareerd
werden de goddelijke naamplaten van de hier begraven overledenen
in deze hal bewaard
zodat de voorgeschreven ceremonies doorgang konden vinden.




Volgens mij moesten we wel extra betalen om de volgende voorwerpen te zien. Dit was het kaartje.










Dit is een gat in een poortgebouw, gelijk achter de deur. Een grote boomstam paste hierin om de poortdeuren goed af te sluiten.





Deze mooie kop vormde een onderdeel van het beslag op de deuren.





Nog meer voorwerpen, dus nog een toegangskaartje. Nu voorwerpen van onder andere de eunuchs.

Wikipedia

Een eunuch is een man die gecastreerd is om politieke redenen. Aan de hoven van een aantal rijken werd castratie toegepast omdat de machthebber zeker wilde zijn dat hij de vader was van kinderen van zijn vrouw(en). Voorbeelden zijn: het Perzische Rijk van de Achaemeniden, het Byzantijnse Rijk en het Chinese Keizerrijk.

Sommige eunuchen hebben grote politieke macht uitgeoefend, doordat ze dicht bij de machthebbers stonden en vaak groot vertrouwen genoten.

China
In het keizerlijke China werden jongens uit arme gezinnen soms gecastreerd, om zo eunuch in het paleis te worden, dus kregen ze ook een betere toekomst. De lokale en provinciale adel volgden het voorbeeld van de keizer en hielden er ook eunuchen op na. Ouders stuurden vaak een zoon naar de hoven in de hoop dat deze hen later zou bevoordelen. Hierdoor ontstond het beroep van castreerder. Castreerders sneden de gehele penis plus balzak van de jongetjes af, waarna de urineafvoer via een rietje in stand werd gehouden. Na de operatie (zonder verdoving) verloor de jongen de controle over de sluitspier en plaste dus voortdurend in de broek en in bed. De castreerder bewaarde de penis en ballen, die de eunuch later voor een fikse prijs kon terugkopen. Veel eunuchen wilden namelijk ‘compleet’ begraven worden, en droegen ook tijdens het leven hun geslachtsdeel in een zakje bij zich. In de late Ming en Qing-tijd waren zij berucht om hun corruptie.

Omdat eunuchen de enige mannen waren die in de woonvertrekken van de keizer met de harem mochten vertoeven, gebeurde het heel vaak dat een jonge keizer opgroeide in het gezelschap van eunuchen, die dan ook zijn beste vertrouwelingen werden. Het conflict tussen de “corrupte” eunuch en de “deugdzame” confucianistische ambtenaar die zich tegen zijn tirannie verzet, is een gemeenplaats geworden in de Chinese geschiedenis. In zijn “History of Government” wijst de Amerikaanse politicoloog Samuel Edward Finer (1915xe2x80x931993) erop dat de werkelijkheid vaak wat genuanceerder was. Er waren ook heel bekwame eunuchen, die een waardevol adviseur van hun keizer waren, terwijl het verzet van de “deugdzame” ambtenaar niet zelden het blinde verzet van een lid van een gepriviligeerde kaste was tegen iedere ingrijpende verandering, ongeacht of die nu schadelijk of heilzaam was voor het land. Maar het waren in China doorgaans de ambtenaren die de geschiedenisboeken schreven.

De laatste Chinese eunuch was Zhang Xiangzhai, die in 1957 stierf.











Volgens mijn collega staat op het blauwe kaartje: Qing dynasty . The treasure to guard the storage of the ten emperors.


Dat betekent zoiets als ‘De grootste schat van de keizer’.
Het zijn groot uitgevoerde munten. Symbolen voor rijkdom.














Dit moet ik nog navragen.





En dat is ook hiermee het geval.





Het hotel waar ik verbleef (Liyang International Hotel) en waar de bruiloft zou worden gehouden, bevond zich in deze drie torens. Het badhuis met warme en koude baden, sauna en massagetafels was in de meest rechtse toren. In Nederland zou ik niet naar een sauna gaan maar nu zat het als extra bij het hotel en ik ben er iedere dag geweest. Even uitrusten, even bijkomen van a
lle indrukken Heerlijk.




China reisverslag / travelogue 55

Posted on by

Het is bijna een jaar geleden dat ik in Shenyang was.
Op 5 oktober 2009 arriveerde ik met de trein vanuit Beijing.
En na een kennismaking met de moeder van mijn collega
gingen mijn collega en ik naar Beiling Park.
Beiling Park is een groot park in Shenyang
en was vroeger een keizerlijke begraafplaats.
Het graf van Keizer Tai Zong (Huangtaiji) en zijn vrouw
Xiaoduanwen, Borjite is er nog steeds.
Dat graf heet ook wel de Zhao Ling tomb.
Daar gingen we naar toe.
Maar laten we eerst het park eens binnenlopen.




Het was kort na 1 oktober en de viering van zestig jaar Volksrepubliek China. Overal bij parken en op grote pleinen zag je de grote rode cijfers 60 omringd door bloemen. Voor de bloemen de Chinezen die deze dagen vrij waren en net als ik als een toerist Beiling Park bezoeken. Zij willen maar wat graag op de foto.





De zuid-ingang van het park.







Beiling Park

Beiling Park covers an area of 3.300.000 m2. It was originally an imperial cemetery and became a park in 1927. The world famous Zhao Ling tomb of the Qing Dynasty is just in the park. The golden tiles and red walls present the magnificence and splendour of the imperial cemetery. Outside the cemetery are towering old pines, green and Luxuriant grass and trees, and rippling lake. It is an ideal scenic spot for the perfect combination of the imperial architectures of the Qing dynasty and the modern gathering landscape.
The Zhao Ling Tomb is the tomb of Tai Zong (Huangtaiji) who is the second emperor of the Qing Dynasty and Empress Xiaoduanwen, Borjite. It was initially constructed in the eight year of the reign of Emperor Chongde of the Qing Dynasty (in 1643) and is the largest, most magnificent and most representative Imperial tomb among the three tombs north of the Shanhaiguan Pass at the beginning of the Qing Dynasty, as well as one of the most well-preserved ancient imperial tombs architectural complex in China. In 2004 it was listed in the name list of the World Culture Inheritances.
The natural scene within the park is colourful and wonderful and in myriad forms. The old pines of over 300 years are called xe2x80x98life relicxe2x80x99. What are unique and distinctive are xe2x80x98Holy Treexe2x80x99 and xe2x80x98Phoenix Treexe2x80x99 which show the harmony of body and spirit.
The Scenery Garden is the first-grade gardening work. Chinese traditional gardening and architectural arts are applied in the garden to perfectly combine the natural scene with artificial scene. Here you will acclaim the smart combination of architectures and landscape. The surface of the 300.000m2 artificial lake in the park ripples. The 100-meter long banks run through from east to west and are shielded by the green and luxuriant willow trees planted on the banks. It is available and agreeable to take pedal boat and speed boat on the lake while enjoying the scenery of the park.
The long history, solemn imperial tombs and diversified natural scenes refresh, gladden and attract the domestic and foreign visitorsxe2x80x99 hearts. We warmly welcome you to visit the park to learn more about Chinese history, Shenyang and the culture of the Qing Dynasty.

Korte vertaling/samenvatting:
Oorspronkelijk was Beiling Park een Keizerlijke begraafplaats
en het werd in 1927 een park.
Het wereldberoemde Zhao Ling graf van de Qing Dynastie
ligt in het park.
De gouden dakpannen en rode muren presenteren de verhevenheid
en pracht van een keizerlijke begraafplaats.
Buiten de begraafplaats staan eeuwenoude pijnbomen,
gevarieerd groen en bomen en ligt er een golvend meer in het park.
Het park is de ideale combinatie van keizerlijke architectuur
van de Qing Dynastie en een modern landschap voor ontspanning.

Het Zhao Ling graf is het graf van Tai Zong (Huangtaiji),
de tweede keizer van de Qing Dynastie en Keizerin Xiaoduanwen,
Borjite (Borjite is de aanduiding van de clan of het Mongoolse ras
waar de keizerin van afstamde).
Het graf is gebouwd in het achtste regeringsjaar
van Keizer Chongde van de Qing Dynastie (in 1643).
Het is het grootste, meest indrukwekkende
en meest representatieve keizerlijke graf
van de drie graven ten noorden van de Shanhaiguan Pass
uit het begin van de Qing Dynastie.
In 2004 is deze plaats opgenomen op de World Heritage lijst van Unesco.

De afsluiting van de tekst is zo mooi. Daarom vertaal ik die helemaal:

De lange historie, het plechtige keizerlijke graf
en het gevarieerde natuurlijke landschap,
hebben een verfrissende en opwekkende aantrekkingskracht
op de harten van Chinese en buitenlandse bezoekers.
We heten u van harte welkom om in dit park meer te leren
over de geschiedenis van China, de stad Shenyang
en de cultuur van de Qing dynastie.




De plattegrond van het park.





Het standbeeld van Keizer Tai Zong.





Het standbeeld van Keizer Tai Zong.





Zomaar in een prieeltje in het park stond een groep mensen te zingen en muziek te maken. Voor een Westerse toerist is dat even wennen. Ik had het in Beijing gezien maar daar bezocht ik vooral topattracties. Ik dacht dat er daarom zoveel groepen waren. Maar ik kwam er al gauw achter dat mensen in China parken intensief gebruiken om muziek te maken, gymnastiek te beoefenen en om er spelletjes te spelen.





De muziekinstrumenten zien er zo fantastisch uit.




Binnenkort het vervolg van de wandeling in dit park.

Hoorn

Posted on by

De stooomtram heeft ons van Hoorn naar Medemblik gebracht.
Daar kun je dezelfde route terugnemen of je gaat
met de boot van Medemblik naar Enkhuizen.
Voor deze laatste optie hebben wij gekozen.




Folder van het museum.




De rit met de stoomtram is erg leuk.
Ik moet wel zeggen dat er erg veel kinderen in de tram zitten
die zo’n tocht op hun eigen manier doormaken.
Die zijn niet de volle duur van de rit onder de indruk van de tram.
Het was natuurlijk in het midden van de zomer dus ik weet niet
of dit altijd zo is maar ik zou er wel rekening mee houden.




Bij aankomst met de trein in Enkhuizen kun je gelijk een dijk oplopen waarachter het schip ligt waarmee je naar Enkhuizen kunt. In de verte ligt dit grote gemaal: Lely.








Onderweg op de voormalige Zuiderzee, bij de Wieringermeer, zien we verschillende boten. Varen vinden we altijd leuk dus we hebben ons prima vermaakt.





Dit is de Rensiena. Op internet vond ik nog een foto van dit schip en daar wordt het een tjalk genoemd.





Dit is de ‘Hoop doet leven’ uit Groningen. Deze naam komt vaker voor dus meer afbeeldingen op het internet. Hij lijkt op de tweemastklipper van schipper Wietse Veldman. Bouwjaar van het schip is dan 1892 nu te huur voor groepen.





Wat voor vogels dit zijn kon ik op deze afstand niet zien. Ze zatten in zo’n mooie groep bij elkaar op het water.



Lanzarote: top 25

Posted on by

Afgelopen zondag kwamen we terug van een vakantie naar Lanzarote.
Op het strand hebben we niet gelegen op dit Spaanse Canarische eiland.
We hebben wel veel vulkanen, lava en andere hele mooie natuur gezien.
En natuurlijk heel lekker gegeten: 11 dagen vis!

De ‘top 25′ foto’s van deze vakantie is een kleine leugen:
het zijn 27 foto’s.
Geen van de foto’s zijn bewerkt.
Geen kleuren aangepast, geen stukken van de foto’s gehaald.
Niets.










































































































































Als je wil weten waar dit moois allemaal precies te zien is
of wat je nu precies ziet op de foto’s
dan zul je de komende tijd mijn web log moeten volgen.

Hoorn

Posted on by

Vandaag het tweede deel van ons weekend in Hoorn.
Het is al weer even geleden en het weer was toen heel anders dan vandaag.




Dispereert niet. De dag na de wedstrijd van Oranje die men won terwijl de tegenstander de meeste geldige doelpunten scoorden. Dispereert niet, ontziet uw vijanden niet, want God is met ons. Jan Pieterszoon Coen.





De trams van de stoomtram Hoorn – Medemblik.





De Limburgse Tramweg Maatschappij en de vernoeming van de tram naar de oud NS-directeur Ir. P. H. Bosboom.





Hanomag, Hannover – Linden, 1922, # 9862.





De tram wordt op stoom gebracht.





Niet alle treinstellen zijn splinternieuw zullen we maar zeggen.





De koperkleurige schoorsteen van de Bello.





De Bello in het museum.





Idem.





Stoomlocomotief 5 van de Stikstofmaatschappij Sluiskil.





/br>










Stoomlocomotief 5 van de Stikstofmaatschappij Sluiskil.

Locomotief 5 is een rangeerlocomotief van Belgische origine. De blauwe locomotief is in 1929 gebouwd voor de Stikstoffabriek in Sluiskil en werd daar gebruikt voor het rangeren van wagens geladen met stoffen, die voor de productie van kunstmest nodig waren. Loc 5 werd gebruikt tot omstreeks 1970 en werd toen in de collectie van de Museumstoomtram opgenomen.

Geschiedenis
De locomotief is in 1929 gebouw door de Belgische firma La Meuse in Luik. Het was een standaardlocomotief uit de catalogus van de fabriek, waarvan er vele werden gebouwd. Opvallend in het ontwerp waren de lange waterbakken. In Belgixc3xab werd dit regelmatig toegepast.
De loc werd jarenlang gebruikt om wagens te rangeren over het fabrieksterrein van de Nederlandse Stikstof-Maatschappij Sluiskil in Zeeuws Vlaanderen. Hier werd kunstmest vervaardigd op basis van stikstof. De altijd betrouwbare locomotief zou gedurende de Tweede Wereldoorlog zelfs korte tijd gebruikt zijn om xe2x80x98sneltreinenxe2x80x99 vanuit Sluiskil richting Mechelen te rijden, maar echt bewijs bestaat hiervoor niet.

Sluiskil, 17 april 1971. Foto: H. G. Hesselink

Gewicht locomotief: 32 ton (met kolen en water)
Maximum snelheid: 40 kilometer per uur.
Trekkracht: 5030 kilogram (Trekkracht is de kracht die op de trekhaak kan worden uitgeoefend. Het gewicht dat over vlakke rails kan worden verplaatst is zoxe2x80x99n 50 maal groter)

Collectie
In 1972 werd de locomotief opgenomen in de collectie van de Museumstoomtram en gerestaureerd. Hoewel de locomotief niet bij Nederlandse stoomtramlijnen dienst heeft gedaan, past zij qua grootte en type bijzonder goed in de collectie. Om dit te accentueren is de locomotief geschilderd in de blauwe kleuren en biezen, zoals die bij de stoomtramlocomotieven van de Maas Buurtspoorweg in Noord Limburg werden toegepast.De locomotief draagt sinds enige tijd de (plaats)naam xe2x80x98Enkhuizenxe2x80x99. Dit geheel in de stijl van meerdere trambedrijven, die locomotieven vernoemden naar plaatsen in de omgeving.Loc 5 is door haar grote kracht vaak aan te treffen voor de drukkere en langere stoomtrams.




Socixc3xa9txc3xa9 de la Meuse, Liegxc3xa9, Societe de la Meuse, nr. 3252, 1929.





De ketelingang en de besturing.





Interieur personenwagon.





Hetzelfde treinstel.





.


Het onderschrift bij deze foto luidt: “Teruggevonden als duiventil”.






Personenrijtuig AB8 van de Zeeuwsch-Vlaamsche Tramweg-Maatschappij.

Rijtuig AB8 werd in 1916 door de Rotterdamse firma Allan gebouwd voor het reizigersvervoer op het grote tramnet van Zeeuws-Vlaanderen. Het rijtuig heeft negen zitplaatsen eerste klasse en 24 in de tweede en deed dienst tot in de Tweede Wereldoorlog. Het kwam niet ongeschonden uit de strijd. Na de oorlog leverde het onderdelen aan andere rijtuigen. Tot 1960 werd de rijtuigbak gebruikt als noodwoning en later als duiventil!

in 1998 verliet de bak Zeeuws-Vlaanderen im opgenomen te worden in de collectie van de Museumstoomtram. Mede dankzij de hulp van vele vrijwilligers wordt het rijtuig nu gerestaureerd en krijgt het een gereconstrueerd interieur en onderstel. Binnen enkele jaren zal ook dit rijtuig reizigers kunnen vervoeren tussen Hoorn en Medemblik. Dankzij de A-status van dit xe2x80x98mobiele monumentxe2x80x99 in het Nationaal Register Mobiel Erfgoed hebben de Mondriaan Stichting, het VSB-Cultuurfonds, het Prins Bernhard Cultuurfonds en de Tramweg-Stichting een bijdrage geleverd om de restauratie van het fraaie teakhouten tramrijtuig mogelijk te maken.




Nogmaals dit pra
chtige teakhouten treinstel.





Onze tram, nr 7742.





De reis kan beginnen.





Mooi logo.





Maar dit Zwitserse logo is bekender.





In dergelijke treinstellen heb ik al heel wat keren gereisd.





Tijdens een korte pauze in Wognum of is het Twisk?





Aangekomen in Medemblik. Hier ontkoppelt de locomotief.





En zet de reis dadelijk voort. Wij gaan nu op de boot naar Enkhuizen.




China reisverslag / travelogue 54

Posted on by

Mijn collega is jonger dan ik.
Zijn ouders zijn ongeveer net zo oud als dat ik ben.
Mijn collega haalt me deze dag op van het station.
Het is er druk en dus een beetje hectisch.
Maar ik heb zijn telefoonnummer en bel hem.
Ik wacht voor de uitgang.
Natuurlijk heeft het station meerdere uitgangen
en hij staat aan de andere uitgang.
Maakt niet uit, ik wacht op hem.
De ontvangst is heel hartelijk
en er komt nog meer.
Zijn moeder wacht al in het hotel op mij en ze gaat met ons lunchen.
Ze is een dynamische vrouw die veel te regelen heeft.
Ik ben niet de enige gast.
De ouders van de bruid ontmoeten vandaag ook
de ouders van de bruidegom voor het eerst.
Heel spannend, voor iedereen, maar ook
heel erg vriendelijk en er wordt heel erg goed voor mij gezorgd.




Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).





Zo is het fruit wat beter te zien.


Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collega
en zijn moeder even wachten.
Ik maak een foto van hen.




Mijn gastheer en zijn moeder.





Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.





Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.



China reisverslag / travelogue 53

Posted on by

05/10/2009
05:15 uur opgestaan, de trein gaat om 07:10.
Het moeilijkste is nog de weg te vinden in het station.
40 minuten voor vetrek kun je naar het perron om je treinstel
en je stoel te vinden.
Peter (mijn gids) kan met me meelopen tot aan
de laatste kaartjescontrole in het station.
De treinstellen en stoelen zijn duidelijk genummerd.
De mensen zijn erg behulpzaam al spreekt niemand Engels.
De omroepster vertelt haar verhaal in het Chinees en Engels.
De trein is net als Beijing erg schoon.

De aankomst in Shenyang Bei (Noord station) verliep prima.
Mijn collega had me zo gevonden.
De snelle trein die ik had genomen heeft 4 uur nodig
voor de afstand en stopt tussen Beijing en Shenyang niet.
De trein haalt snelheden van meer dan 240 kilometer per uur.
Na aankomst lunch met de moeder van mijn collega.
Over de middag ontmoet ik ook de andere ouders van het bruidspaar
Na de lunch gaan mijn college en ik naar de Noordelijke tombe
in Beiling Park (Zhaoling Tomb, the tomb of Hongtaiji and his wife,
Xiaoduanwen,also called North tomb).
Een mooi complex waar mijn collega als kind al speelde.
Nu een World Heritage Site.
Omdat dit na de Ming tomb mijn tweede Chinese graf is
dat ik bezoek, ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd, rustig (voor zover dat kan met de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel met mijn collega naar een ‘Turk bad’ en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het bruidspaar en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is,
wat de namen zijn, kennen en herkennen de kwaliteiten.
Een streling voor de tong, de neus en het oog.
Van de ouders uit Baotou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.
Als afsluiting een fotosessie en nu is het tijd voor mij
om te gaan slapen.

China reisverslag / travelogue 51

Posted on by

Op 5 oktober verlaat ik Beijing.
Ik ga op weg naar Shenyang, naar de bruiloft van mijn collega.
Dat is: de eerste viering.
Want na Shenyang ga ik dan met het bruidspaar en zijn ouders
naar Baotou, in Binnen-Mongolie.
Daar wacht een tweede feest.
Maar nu eerst de gids betalen (in werkelijkheid heb ik dat
al op 3 oktober gedaan) en dan de treinreis.
De gids bracht me naar het station.
Je moet je realiseren dat een treinstation
wat anders georganiseerd is dan in West Europa.
Ik vermoed overigens dat de hieronder beschreven
routine alleen geldt voor de snelle treinen
op grote stations.
Toen ik later van Baotou weer naar Beijing reisde
ging het meer op de ons vertrouwde manier.
Eerst koop je een kaartje, dan wacht je in een wachtzaal
waar op een bepaald moment het ‘inchecken’ begint.
De kaartjescontrole.
Als je door de kaartjescontrole bent kun je naar het perron.
Dat kan niet mis gaan want je kunt eenvoudigweg
maar naar een bepaald perron.
De andere perrons zijn afgesloten.
Daar staat de trein al te wachten.
De meeste informatie is in het Chinees, logisch.
Maar in Beijing is er ook best het een en ander in het Engels te lezen.
Enfin, kijk maar eens naar de volgende reeks foto’s.

Een hele stapel bonnetjes die ik moest betalen aan mijn gids. Voor al de musea en andere plaatsen die ik bezocht heb onder zijn leiding.

Ik moest natuurlijk ook nog de rekening van hotel Kapok betalen.

En dit is dan mijn treinkaartje. Van Beijing naar Shenyang Bei (Bei= Noord). Ik heb een gereserveerde zitplaats.

Wachtruimte voor de trein van Beijing naar Shenyang.

De afstand tussen Beijing en Shenyang is met de trein in de buurt van 700 kilometer. Er is gelukkig een snelle treinverbinding.

De tijdsaanduiding op het perron. Hier nog in het Engels. Ieder treinstel had een nummer dat middels een display bij de deuren staat vermeld. Op de trein zijn conducteurs/trices die al bij de ingang je kaartje nogmaals controleren. Ze zijn erg behulpzaam.

Zomaar wat indrukken van onderweg.

De trein gaat bij vlagen heel snel.

Een dorp onderweg.

Treinschema volgens internet.

Oogsttijd.

Veel dichter op het platteland dan dit ben ik op deze reis niet geweest. Iets voor een volgende keer.

Nieuwbouw. Ik had er al veel van gezien in Beijing maar ik zal er nog veel meer van zien.

Steenkool.

Shenyang.

De trein rijdt het station binnen. Ik kan op zoek naar mijn collega. ‘Volg de andere treinreizigers maar het station uit. Dan zie ik je daar wel’. Okay dat heb ik dus gedaan. Oh, ja. Voordat je het station uit kunt wordt je kaartje nog een keer gecontroleerd!.

China reisverslag / travelogue 50

Posted on by

04/10/2009

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar
de hoofdingang van de Verboden Stad gegaan.

09:15 uur: een kaartje gekocht voor de Forbidden City.
Dan ben je al in het enorme complex.

Het is nu 14:30.
Ik ben aan de achterzijde van het paleizencomplex.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.

16:45 uur.
Ik ben net het paleis uitgelopen.
Ze sloten de poort achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Gate (East Prosperity Gate)
uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen
die nog verder moeten, vanaf de Verboden Stad,
naar hun hotel of huis, en dan waarschijnlijk
net als ik een glas drinken.
Van een bezoek aan de gallerie genaamd ‘798’
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.




Onderweg naar de Minggraven op 3 oktober, had ik een paar kaki’s gekocht. Toen vond ik heel vreemd dat de mensen in China de kaki’s pas eten als de vrucht heel rijp is. Gisteren keek ik nog eens op Wikipedia en daar stond dat de vrucht van nature veel tannine bevat. Een stof die volgens dat artikel niet echt goed voor je is en bovendien niet lekker smaakt. Ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat de vrucht die wij in West Europa eten veel minder tannine bevat. Hierboven de vruchten die ik gekocht heb.


Wikipedia

De kaki komt van nature voor in de Himalaya en in de bergen van Myanmar, Thailand, Indochina, Korea en Japan. Wereldwijd wordt de kaki gekweekt in de subtropen en in de tropen hoger dan 1000 meter. Ook zijn er berichten dat de origine van de Kaki in China ligt.

Kaki-vruchten bevatten in harde toestand, zelfs wanneer ze al mooi oranje-rood gekleurd zijn, zeer veel tannine, wat een bijzonder wrange smaak geeft, en bij overdadige consumptie kan leiden tot vorming van bezoarstenen in de maag, die alleen operatief verwijderd kunnen worden.






En zo ga ik ze opeten.





Zomaar een servet van het hotel.





In de Verboden Stad had ik dit boek gezien. Dat wilde ik als souvenier meenemen. Het is alleen groot en zwaar. Ik dacht dat kan ik straks wel kopen als ik de stad verlaat. Ik schond die belangrijke toeristenwet: Je moet het kopen als het er is. Deze regel heb ik geleerd tijdens onze eerste reis buiten West Europa. Tijdens ons eerste bezoek aan toen nog de Sovjet Unie vertelde onze reisleider dat als je iets zag dat je wilde kopen, je dat maar beter gelijk kunt doen. Je weet nooit of de kan zich nog een keer voordoet. Maar toen ik de Verboden Stad verliet was er plotseling geen souvernier- of boekwinkel in de buurt. Ik ben dan ook in de avond naar een boekwinkel op zoek gegaan waar men Engelstalige boeken verkocht. Die winkel heb ik gevonden en kon zo toch alsnog het boek kopen.





En dit is de rekening: 380 Yuan, 45 Euro.





De maan en een hotel (niet het hotel waar ik in verbleef).