Vandaag een heuse museale verzameling uit de Forbidden City in Beijing.Op mijn tocht was ik inmiddels bij de verzamelingmuziekinstrumenten geweest.Daarna stuitte ik op een hal met een groot aantalprachtige voorwerpen waarvan je hier een kleineselectie kunt zien.
Grey pottery dancing man, Xijing Dynasty, 265 – 317.
Een korte blik naar buiten.
Seated figure of Amitayus, Kangxi reign, 1662 – 1722.
Net als in veel andere culturen tref je bij veel voorwerpeninvloeden van andere culturen aan.Jier is sprake van beinvloeding door Mongoolse beelden.Het gaat om een bodhisattva (een verschijningsvorm van Buddha)waarbij de nadruk ligt op het element vuur.Typisch is verder de lotusbloem. Hier ook duidelijk te herkennenin het plateau, de basis van het beeld.
De Verboden Stad: 04/10/2009
Seated statue of Vajradhara, Yongle reign, 1403 – 1424.
Stationeries used in the first writing ceremony, Qing Dynasty, 1644 – 1911.Schrijfgerei: je ziet hier een kwast, een kom (een reproductie),een inktsteen, penseellegger en inktpallet.Te gebruiken door de keizer in ceremoniele schrijfsessies.Op het penseel staat “Wan nian Qing” wat Evergreen of Altijd groen betekent.De kom is van het type “Jin-ou Yonggu”.Hij staat wel vermeld op het kaartje bij deze voorwerpen maarvolgens mij is hij op de foto niet te zien.De Jin-ou Yonggu kom/mok is in een gouden uitvoeringeen van de topstukken van het Paleis Museum.Letterlijk betekent het ‘Gold-Made Ware Cup of Eternal Stability’,Gouden kom van de eeuwige stabiliteit.Het gaat dan om een gouden kom in de vorm van oud brons vaatwerk.Staat op pootjes en is rijkelijk versierd.Het betreffende exemplaar was van de keizer Qianlong.Persoonlijk vind ik het zogenaamde “Brush rack”,ik heb dat hierboven als penseellegger vertaald,heel eg mooi.Een kleine bergrug (Jade?) op een stukje hout.
Penseellegger.
Een topstuk naar mijn gevoel.
Yellow glaze zun, 1644 – 1911.Een zun is een bronzen wijnvat.De vormen van de bronzen Chinese voorwerpen zie je later terugin het aardenwerk.De techniek om aardewerk te vervaardigen bereikt in China een hoogtepunt.Dit is slechts een van de vele voorbeelden van die kunst.
Muurvaas.
Detail.
Muurvaas, 1644 – 1911.Typisch is dat veel van de voorwerpen een wel erg ruime datering hebben.1644 – 1911 zijn de jaartallen van de Qing dynastie die ook wel Mantsjoedynastie wordt genoemd en die in totaal 12 keizers kende.
Kunstmatig landschap.
Ruyi-scepters.De tekst op het kaartje helpt niet echt om dezevoor mij geheimzinnige voorwerpente verklaren:
Being there lucky meaning, Ruyi scepters were important adornements in the court.
Ik kan de tekst eigenlijk niet vertalen.Grammaticaal klopt het niet.Deze scepters waren belangrijke statussymbolen.De volgende tekst komt van een web site van het Palace Museum.Maar buiten deze tekst kan ik niets achterhalen over de auteur.Daarmee blijft het allemaal een beetje vaag.
Evolution of the Ruyi ScepterSome experts speculate that the ruyi scepter came to China along with the Buddhism from ancient India in the Eastern Han period (25-220 CE). Called Anuruddha, the ruyi scepter originally was a monk’s tool for scratching. In Buddhist classics, it is one item in a monk’s paraphernalia. The other three things are an ear pick, a tongue-scraping tool, and a walking staff with rings. However, some materials suggest that the ruyi scepter is not a foreign import since a scratching tool existed before the Han dynasty. Recent archaeological finds provide several objects including two of the Eastern Zhou (eleventh century BCE -770 BCE) unearthed from ancient cities of the Lu Kingdom in Shandong province. One end of these objects likes palms, the fingers of which are curling. With column handles, they are thought to have been scratching tools and the earliest examples of the ruyi scepter’s traditional form. The Unauthorized Biography of Hu Zong (Hu Zong biezhuan) of the Three Kingdoms period (220-280) recorded that the ruler of the Wu kingdom Sun Quan found a white jade ruyi scepter. But no one knew its history. So the ruler asked Hu Zong who was a knowledgeable person. Hu Zong said that the ruyi scepter was embedded by the first emperor of the Qin dynasty (r. 221 BCE -210 BCE) when he was the crown prince and hoped it could bring him good fortune. Although the origin of this piece may be not accurate, this is the earliest story on the ruyi scepter, displaying that people at that time thought ruyi scepter an important thing.The word “ruyi” was from common people. The Han dynasty emperor Gaozu (r. 206 BCE -195 BCE) named the Qi concubine’s son “As you wish” (ruyi) because he loved him, showing that at least in the Han dynasty and perhaps even earlier this was an auspicious term. In early translations of Buddhist sutras from Sanskrit, ruyi was used to represent monks’ objects. We can speculate that an object called ruyi (which existed prior to Indian monks coming to China) had the same function as the Indian scratching tool, and furth
er that Buddhism contributed to the development of the ruyi scepter because it highly influenced Chinese traditional life, culture, and ideology. Since “ruyi” is a good word and has close relationship with Buddhism, the ruyi scepter gradually changes from a tool to a precious object, becoming the gift with best wishes between nobles. Meaning and Function of the Ruyi Scepter The ruyi scepter has different functions to various people. Most ones considered a piece the symbol of power or at least the authority to speak. The following examples illustrate the meaning and functions of the ruyi scepter in different periods.In the first half of the first century, covering the Eastern Jin period to Southern era, well educated people loved to discuss philosophic issues. They usually held horsetail whisks or ruyi scepters during talking. Meanwhile, the ruyi scepter was no longer a monk’s daily tool, but a Buddhist ritual object. An eminent monk could deliver a sermon if he holds a ruyi scepter which represents his power and high status. Because of the fashion, some Bodhisattva statues made later even held ruyi scepters in hands. Therefore, the ruyi scepter started to contain auspicious and intellectual meaning.Once an eminent Indian monk used a ruyi scepter to wake up a sleeping tiger which was not listening to his sermon. A monk at the Yuquan Monastery held a ruyi scepter in his dying minutes. In the Northern Zhou period (557-581), the Wu Emperor conducted a public debate about abolishing Buddhism. Monks gave a ruyi scepter to Zhi Xuan who was selected as a delegate. Holding it, he gently sat down and began his statement, displaying his noble character. At such serious moment, monks still focused on the ruyi scepter. This story illustrates the meaning of “authority to speak” and reveals that it was significant for the Buddhist ritual events.The use of ruyi in religion further raised its importance as a symbol of power. In the fifth century, ruyi scepters were held by literati and aristocrats to show their special social status. In the collection of the Nanjing Museum, a set of molded-bricks from a tomb of the Eastern Jin (317-420) portray the “Seven Worthies of Bamboo Grove” who were outstanding literati enjoying leisure life. One named Wang Rong is holding a ruyi scepter. He was not the only one who had this auspicious object because it was very popular among aristocrats.The Tang dynasty emperor Taizong (r. 627-649) once gave a rhinoceros horn ruyi scepter to Li Xun who helped to wipe out evil eunuchs and some military commissioners (fanzhen). The emperor called that ruyi scepter “authority to speak” (tan bing) which actually was a symbol of power, and hoped that his right-hand official would enjoy good fortune.On occasion, the ruyi scepter was a commander’s baton for controlling troops. Commander Wei Mu of the Liang kingdom (502-557) could not ride a horse on the battlefield due to physical weakness. Sitting in a wood sedan chair, he commanded the army by waving a ruyi scepter and defeated the enemy. The enemy called his troops the “Wei Tigers”.Although the ruyi scepter had many functions, it still retained its original form of a back scratcher with its beautiful “as-you-wish” name. Following the Tang dynasty, that is from the tenth century, the ruyi scepter and the back-scratching staff gradually diverged. The back scratcher was a tool made of simple materials and kept its original form. The ruyi scepter became an artifact without practical function, made of precious materials, with beautiful designs and auspicious meaning of ten-thousand things as you wish.Ruyi scepters were made of various materials including jade, gold, iron, silver, ox horn, and crystal. Craftsmen also used other things such as jade crystal, amber, bamboo, bamboo root, and rhinoceros horn to carve.Formats of Ruyi SceptersRuyi scepters made after the second half of the first century were in the same forms with those of the Eastern Zhou era (770 BCE -221 BCE) which had palm-shaped heads. This type could be found in the traditional records and paintings. An exceptional one exists in Longmen Grottoes. In a painting, a lady holds a large ruyi scepter that is more than one meter long. The piece in this size is speculated a ritual object. The traditional images with ruyi scepters display their holding methods. People could hold a piece in one hand vertically, horizontally or sidelong. Some ruyi scepters are held in two hands or in arms. The direction of the head is not fixed, yet the fingers of the arm-shaped head primarily face the ground or opposite to the holder’s body.The Eclipse of Ruyi Scepters after the Tang dynastyIn the late Tang dynasty, the scholar-official society went to the end. The ruyi scepter which used to be a representative of their social statue became declined. After the reorganization of the dynastic society, the production of ruyi scepter nearly stopped during about five hundred years. Meanwhile, only a few records included ruyi scepters. Although the ruyi scepter was not very popular, it still had slightly changes. Its head was designed as the top of a longevity fungus. The handle becomes more gentle and elegant, having patterns and pearl inlays.Up to the Ming dynasty, the literati recalled the tradition and re-favored the ruyi scepter as a plaything. People loved things with good meanings and hoped everything goes well. Thus a ruyi scepter was considered an auspicious object due to its good name.In the collection of the Palace Museum, the existent ruyi scepters of the late Ming dynasty are made of various materials. Those made of bamboo and wood recall the traditional style. Since they were praised for noble characters, the upper class loved to store them.Ruyi Scepters in the PalacesIn the Qing dynasty, especially from the Qianlong reign to the Empress Dowager Cixi period, the ruyi scepter reached its height. The imperial family ordered the imperial studio many scepters with various materials and forms. They display the highest levels in these fields at that time. Moreover, the ruyi scepter with some auspicious patterns was no longer a tool, but just a symbol of good luck that was used in all imperial ceremonies.Officials presented ruyi scepters in honor of the New Year’s Day and the imperial families’ birthdays. From the middle period of the Qianlong reign (1736-1795), ruyi scepters, which usually had nine pieces in one set, were on the top of the officials’ contributing lists. The emperors gave some to his officials and ambassadors as the most precious gifts. In the late Qing dynasty, ruyi scepters were used in the emperor’s wedding. Some court painting of that time also displayed ruyi scepters.The ruyi scepter of the late Qing dynasty became a kind of jewelry as well as a symbol of wealth and power. For instance, the officials found 120 jade ruyi scepter and other 1601 pieces with jade inlays during taking He Sheen’s stock, which were far more then 242 pieces in the imperial store.Author:Liu Yue
Vertaling/samenvatting Ontwikkeling van de Ruyi sceptreVolgens sommige experts komt de ruyi sceptre van het Boedisme uit India in de Oostelijke Han periode naar China (25 xe2x80x93 220 na Christus). Origineel was het een stokje dat monniken gebruikten om te krabben. Ze gebruikten het ook om hun oor schoon te maken, hun tong te schrapen of als wandelstok. (Lijkt me onzinnig, een wandelstok om in je oor te stoppen?) Andere experts nemen aan dat het voorwerp uit China zelf afkomstig is en al ouder is. Ruyi betekent xe2x80x98As you wishxe2x80x99 of xe2x80x98Zoals u wenstxe2x80x99. Betekenis en functie van de Ruyi rcepterVoor verschillende mensen in verschillende tijden had de Ruyi scepterandere betekenissen.Soms is het een symbool van macht
, het gaf voor anderehet gezag om te mogen spreken.Af en toe werd het gebruikt als een batton voor een generaal in het leger.De Ruyi scepters in het Paleis MuseumIn de Qing dynastie, special van de Qianlong regeerperiode tot en metde regering van Keizerin Cixi,bereikte de ruyi scepter zijn populariteitshoogtepunt.De keizerlijke familie kocht scepters in verschillende formatenen van verschillend materiaal.Men gaf elkaar aan het hof scepters met Nieuwjaaren bij verjaardagen van de keizerlijke familie.Sommige functionarissen en ambassadeurs ontvingen ruyi sceptersvan de Keizer als kostbaar geschenk.Nog later werd het een sierrraad en een symbool van rijkdom en macht. 
Pot om krekels in te bewaren.Het houden van krekels is een veelvoorkomende gewoonte in China.Dit is een pot om krekels in te houden.De bovenkant vanc de pot, zeg maar de bel-vorm,iverbeeld bloemenranken. Deze ranken laten veel ruimte open,te klein om de krekels er door te laten maar groot genoegom hen te zien en lucht door te laten.
Deksel van een doos gemaakt van de bamboepalm.
.
De doos is gemaakt om een vijf jade voorwerpen te bewaren. Die kunnen in de doos liggen op de daarvoor uitgespaarde ruimtes.De doos is in 1778 door Chen Huizu, een minister verantwoordelijkvoor de weefindustrie in Suzhou, aan de keizer.De doos bevatte 5 vissen, uit jade gesneden en afkomstiguit de Han dynastie.De Qianlong keizer waardeerde dit cadeau erg.
Carved Red-lacquer dinner box with a design of flying dragons, 1735 – 1796.Dir is een voorbeeld van de roodlaktechniek (red-lacquer).Een beschrijving van deze techniek met achtergond informatie trof ik aanop de volgende web site:
De volgende ctekst is afkomstig van http://ribonet.ontwerperswinkel.nl.Het woord lak komt van het woord “Laksha” uit het Sanskriet. Dit betekent xe2x80x98honderdduizendenxe2x80x99 en slaat op de aantallen schildluizen die in India een rood getinte lak produceren. In de loop der tijd is het woord lak synoniem geworden voor de meeste harsachtige producten die in xc3xa9xc3xa9n of andere vorm op hout wordt toegepast.Meer dan 4000 jaar geleden werd al in China het sap van de xe2x80x98Rhus verniciferaxe2x80x99(let op de gelijkenis met het woord xe2x80x98vernisxe2x80x99) gebruikt als beschermende laag op diverse gebruiksvoorwerpen.In de 7e eeuw voegde men er letterlijk een extra dimensie aan toe. Toen werd de techniek van roodlaksnijwerk ontwikkeld. De lak werd met vermiljoen vermengd en in vele laagjes opgebracht. Na droging van elke laag werd er de gewenste voorstelling terug gesneden en met puimsteen teruggeslepen, zodat er een driedimensionaal relixc3xabf ontstond. Als je bedenkt dat elke laag diverse dagen moest drogen en dat er op het hoogtepunt wel relixc3xabfs werden gemaakt met meer dan tweehonderd lagen geeft dat en hele nieuwe dimensie aan het begrip monnikenwerk.
Vliegende draak.
Blue and white brush holder (1723 – 1735.From the imperial factory of Jingdezhen underthe supervision of Tang Ying.Peenehouder, porselein gemaakt in Jingdezhen,de beroemde keizerlijke fabriek voor aardewerk.In deze periode stond de fabriek onder leidingvan Tang Ying.
Een kijkje naar buiten. Hall of Central Harmony.
Verboden Stad. Dit is een deel van de muur die om het binnenhof staat. Links voor de muur zie je het begin van de Office of Grand Counsil of State (Junjichu). Zeg maar de Chinese variant van het Torentje op het Haagse binnenhof.
Veel van de gebouwen in de Verboden Stad zitten goed in de verf. We zullen later zien dat dit niet overal het geval is.
Diermotieven.
Hall of Supreme Harmony.
De deuren in de poorten zijn enorm.
Allemaal goed in de verf, rood met goud.
Central Right Gate.
Hall of Central Harmony (midden) en de Hall of Preserving Harmony (links).
Waar de instrumenten voor dienen of liever gezegd hoe ze bespeeld moeten worden is me niet altijd gelijk duidelijk. Hier is een soort enorme trommel te zien op de achtergrond. Op de doorzichtige displays liggen/hangen fluiten. En links een doort lyra of metallofoon. De laatste twee termen kende ik niet maar ik heb ze opgezocht. Het schijnt de officiele naam te zijn voor zo’n draagbare xylofoon van een drumband zoals wij die in het Westen kennen.
Bij deze foto was het mij te doen om die banier die in het midden staat maar je ziet rechts op de achtergrond een klokkenspel.
Dit is de kop van de draak in detail.
Dit lijkt me een trommel maar ik ben er niet zeker van of je die met de hand of met een stok bespeelt.
Zou dit een instrument zijn? Mooi beschilderd. Er ligt wel een soort hamer op de rechterhoek. Op de achtergrond links nog twee snaarinstrumenten en nog een blaasinstrument rechts bovenaan.
Achterin nog een grote trommel met rijke versiering. Het is goed te zien dat de instrumenten wat door elkaar staan en dicht op elkaar.
Blaasinstrument. Dit lijkt op een instrument wat ergens op het internet een Sheng genoemd wordt.
Dit is misschien het instrument dat ik op internet zag met de naam Dizi.
Dit is de toelichtende tekst. Hieronder is de volledige Engelse tekst te zien en daaronder volgt een korte vertaling/samenvatting.
Inner Golden Water.
Bronzen leeuw.
Hier zie je een van de twee bronzen leeuwen voor de Gate of Supreme Harmony (in de rode kring). Een manshoog beeld.
In detail.
Reliefs op de muren maar vooral op de vloer. Vaak tussen de trappen of op de basis van de gebouwen.
De vloer. Weer eens wat anders dan een mozaiek.
De blik terug op de Meridian Gate.
Het schilderwerk aan de buitenkant van het poortgebouw.
De basis van de belangrijkste gebouwen bestaan uit wit steen met beeldhouwwerk (marmer). Je ziet deze karakteristieke versiering vooral als ballustrade bij trappen of als ‘hekje’ langs de plateau’s.
Versiering in de basis van de gebouwen.
Zonwering. Dit houtsnijwerk zie je overal in de Verboden Stad.
Hoek.
Tot aan de nok versierd, nee… zelfs op de nok.
Zhen Du Men.Zhen Du MenGate of Moral StandardsOpgericht in 1420 tijdens de Ming dynastie.De originele naam van deze poort was Xi Jiao Men(Westelijke hoek poort).De poort kreeg zijn huidige naam in 1645.In 1888 is de poort door een brand verwoestmaar direct in 1889 weer opgetrokken.In de Qing dynastie woonde onder andere hier,de keizerlijke wachters die dienst hadden.De woorden xe2x80x98Zhen Duxe2x80x99 betekenen xe2x80x98het corrigeren van de wetxe2x80x99. 
De houtconstructie van het dak.
Als je door het poortgebouw loopt, ontvouwt zich het volgende plein. Dit keer met in het midden op dat prachtig witte, marmeren plateau, de Hall of Supreme Harmony. Dat is het ceremoniele centrum van de Verboden Stad. Zie op de voorgrond links een van de vele, vele vaten/ketels die door de hele Verboden Stad te zien zijn. Hun functie was onder andere de opslag van water dat gebruikt kon worden om een brand te blussen.
Ik ga niet direct op deze centrale hal af maar loop langs de linker vleugel om zo van de ene naar de volgende museumruimte te lopen.
Schildering op een brede balk in het plafond.
Voorbeeld van de geometrische motieven die je overal terug ziet in de Verboden Stad.
Wat een schattig tuinhekje.
Op de gallerijen rondom de pleinen kun je met meerdere mensen naast elkaar lopen. Op deze zonnige dag komt daarbij dat je in de schaduw loopt. Nog meer vaten.
Hall of Supreme Harmony.
Je ziet dat ik er niet alleen loop.
Niet alleen geometrische motieven maar ook motieven die ontleend zijn aan de natuur. Voor de hoofdkleuren krijg je zo langzamerhand wel een gevoel denk ik.Rood is de kleur dat het volk vertegenwoordigt,groen is voor de aarde,blauw staat voor de hemel en geel is de kleur van de keizer; de kleur van het goud.Maar ik moet erkennen dat ik heel veel verschillende interpretatieslees van kleuren in relatie tot China.Over geel zijn de bronnen unaniem: keizerlijk.
De eerste indrukken zijn overweldigend. De Verboden Stad heeft een enorme omvang maar tegelijk al de mooie detailelementen in de architectuur en de kunst die er te zien is.
De daken, de bouwstijl, de schilderingen. En het is nog maar het begin.
Dit prachtige plein ligt gelijk achter de Meridian Gate. Hier met zicht op de Inner Golden Water Bridges en de Gate of Supreme Harmony.
Hetzelfde plein maar vanaf een iets hoger punt.
De Gate of Glorious Harmony. Mijn plan was om na het bezoek aan de zalen in de Meridian Gate door deze poort een bezoek te brengen aan het linkerdeel van de Verboden Stad. Uiteindelijk ben ik daar niet geweest. Voor een volgende keer.
Om de grootte van de Verboden Stad een beetje in perspectief te brengen zie je hierboven een toeristische kaart van de stad. De Meridian Gate is de grote toegangspoort. Die is helemaal onderaan de foto.
Het omkaderde deel is het deel dat op de vorige foto’s te zien was: Meridian Gate, Gate of Supreme Harmony en onder andere de Gate of Glorious Harmony. Dit is ongeveer 1 derde van de totale breedte van de Verboden Stad. Als je kijkt naar de lengte dan is dit plein ongeveer 1 zesde of 1 zevende van de Verboden Stad.
Hier zie je ze in detail: de Meridian Gate onderaan. Bovenaan de Gate of Supreme Harmony. Links de Gate of Glorious Harmony. Toeval wilde dat in de Meridian Gate een tentoonstelling was van Cartier. Daar ben ik even gaan kijken. Niet zo zeer voor de voorwerpen maar omdat ik dan ook op de eerste verdieping van zo’n enorme poort kon rondkijken.
Eenmaal thuis en werkend aan deze log vond ik op internet nog deze aankondiging van de tentoonstelling.
Dit is het uitzicht vanaf de Meridian Gate, eerste verdieping, in de richting van Tiananmen Square. Zeg maar de Verboden Stad uitkijkend. Beneden staan de mensen in de rij om hun kaartje te laten controleren. In de vorige log zag je daarvan foto’s. In de verte zie je het volgende poortgebouw. Dit is nog allemaal onderdeel van de Verboden Stad
Zo ziet zo’n ballustrade op de eerste verdieping er uit.
En dit is de beschilderde houtconstructie van het onderste dak. Deze poorten hebben twee daklagen boven elkaar. In de Verboden Stad zijn de daken van een houtconstructie met dakpannen. Die houtconstructie steunt op houten pilaren. De ruimte tussen de pilaren is opgevuld met leem, klei en dergelijke. In het geval van deze poorten is het anders. Dit zijn echt enorme muren met daar bovenop het poortgebouw.
De Verboden Stad is symmetrisch van ontwerp. Hier sta ik midden op de Meridian Gate en ervaar je die symmetrie.
Het eerste juweel.
Veel koninklijke stukken zoals deze tiara.
Een zeepaardje.
Deze slang vond ik echt fantastisch.
Eenmaal buiten nog een prachtige schildering. Veel van de constructies in de Verboden Stad zijn afkomstig uit de 17e eeuw terwijl de initiele aanleg al in de vijftiende eeuw was. Het buitenschilderwerk is dus allemaal nieuw. Het gaat er dan ook meer om de motieven en kleuren vast te houden dan de originaliteit van het buitenschilderwerk
De Meridian Gate heeft twee lange uitstulpingen richting Tiananmen Square. Hier zie je de ballustrade van een van deze twee uitstulpingen. Beide eindigen in een verdedigingstoren.
In China is, ondanks alle oorlogen, de tijd, verschillende opvattingen over het beheer van de geschiedkundige resten, weersomstandigheden enz nog heel wat te zien uit het verleden. Op een kruispunt vlak bij mijn hotel bijvoorbeeld waren de resten te zien van een heel oude brug. Die resten zijn hierboven te zien. Na wat speurwerk op Google Maps en in de Lonely Planet kom ik tot de conclusie dat het hier om de Dongan gate site gaat.
Na pinnen bij de Bank of China op weg naar de ingang van de Verboden Stad. Ik wil onder het portret van Mao door de Verboden Stad in. Onderweg wordt het steeds drukker en uiteindelijk zijn de troittoirs vol en houdt de politie de wacht om de massa in de hand te houden.
Pinbon Bank of China.
De ingang is in zicht.
Via voetgangerstunnels komen er nog meer mensen.
Deze foto toont rechts de VIP boxen van de grote parades. Deze permanente (?) tribunes waren nu leeg maar bij parades zijn die bomvol.
Op naar de ingang en wat zijn dat? Fonteinen? Deze poort heet de Gate of Heavenly Peace of Tiananmen Gate
Camera’s maken ook bij Chinese toeristen standaard deel uit van de uitrusting.
Voor het poortgebouw liggen een aantal typisch Chinese bruggen met aan weerszijde fonteinen die op deze feestdagen samen een waterorgel vormen.
In de rij.
En dan door de poort. Het zal niet de enige zijn vandaag.
De Verboden stad wordt gevormd door veel binnenplaatsen die in het verleden steeds minder toegankelijk waren voor de gewone mensen.
Nu nemen de mensen het er van. Het zijn de laatste mooie dagen van het jaar.
Terugkijken op het eerste poortgebouw.
De volgende poort: Duanmen Gate. Ik ben niet de enige die gefascineerd is door de deuren.
Hier zijn al veel souvenierverkopers te zien. Af en toe worden ze opgejaagd door de politie. Maar het kat-en-muis-spel komt bij mij niet serieus over.
He, weer een poortgebouw? Inderdaad, de Meridian Gate, en nu wordt het serieus. Hier staat politie. Als je hen passeert mag je niet meer langs dezelfde weg terug lopen. Dan moet je omlopen langs een van de twee uitgangen aan de rechter of linkerkant. Allemaal maatregels om de grote groepen mensen in de juiste banen te leiden. Vanaf hier gaat het naar de kaartverkopers. De Meridian Gate is het grootste poortcomplex in de Verboden Stad.
Heb je een kaartje gekocht, bijvoorbeeld bij die kiosk links vooraan, dan kun je in de rij gaan staan om door een van de poorten het Palace Museum in te gaan. Dergelijke verkooppunten zijn er overigens meerdere.
De Verboden stad is niet overal goed onderhouden maar de meeste plaatsen wel. Het schilderwerk is prachtig.
Kaartje.
Meridian Gate. Daar bij die paraplu’s staan de kaartjescontroleurs. Ook staan daar metaaldetectoren enzovoorts
Ook buiten Tiananmen Square is het druk in de avond. Hier een paar winkelstraten. Veel Dior, Adidas enz
Grote winkelstraten, veel mensen. Realiseer je wel dat achter de facade, die in sommige gevallen alleen maar reclameborden zijn, niet altijd winkels huizen.
Ik vermoed dat deze straat Wanfujing Dajie (Wanfujing straat) is.Mijn collega heeft de volgende tekst vertaald:xe7xa7x91 xe5xadxa6 xe5x8fx91 xe5xb1x95 xe5x88x9b xe9xa6x96 xe5x96x84xefxbcx8c xe6x89x93 xe9x80xa0 xe5x9bxbd xe9x99x85 xe5x8cx96xe3x80x81xe7x8exb0 xe4xbbxa3 xe5x8cx96 xe6x96xb0 xe4xb8x9c xe5x9fx8eEngels:Scientifically developing the capital;Create an international, modern and new DongchengNederlands:Wetenschappelijk (misschien bedoelen ze systematisch) de hoofdstad ontwikkelen,Bouwen aan een internationaal, modern en nieuw Dongcheng.De hoofdstad is Beijing.Dongcheng is een wijk of disctrict in Beijing.
Ook in kleine zijstraten vind je eetgelegenheden met gerechten net zo interessant als eerder op de avondmarkt. Daarnaast vele kleine andere winkels.
Maar voor mij is het nu tijd om na een erg lange dag naar bed te gaan.
Vanochtend drink ik jasmijn thee. Hier zie je de glazen theepot gevuld met warm water zodat de pot dadelijk al warm is voordat het theewater er in gaat.
De thee trekt.
Dragon building of Pangu Plaza vanuit de taxi.Het gebouw, of beter gezegd het gebouwencomplexis zeven voetvalvelden lang.De toren met de drakenkop is slechts een van de torens.Het herbergt onder andere een zeven sterren hotel.
Dit is een foto van dezelfde toren maar dan met op de achtergrond de Olympische stadions. Deze foto heb ik natuurlijk niet gemaakt
De Olympische zwembaan.
Nogmaals het drakengebouw. Zie het enorme videoscherm, op de zijkant, net onder de kop.
Het is druk bij de zwembaan.
Het vogelnest, birdsnest. De officiele naam is National Stadium.
Rond dit stadion enorme boulevards.
Het logo en het jaartal zijn er nog. Je kunt het stadion bezoeken maar dat hebben wij niet gedaan. Ik werd langzaam weer moe. Morgen staat de Verboden Stad op de agenda. Weer een hele dag lopen.
We zijn er helemaal rond gelopen.
Het drakengebouw domineert de skyline.
Het zwembad wordt blijkbaar ook wel de waterkubus genoemd. De officiele naam is het National Aquatics Center.
Ook hier prachtige, grote versieringen met veel bloemen.
Mijn gids vond het gebouw er al niet zo mooi meer uitzien. Het is al vuil. Het schijnt ’s avonds mooi verlicht te zijn.
Digital Beijing Building.
Mijn aandacht werd vooral getrokken door deze kant. De gebouwen staan erg dicht op elkaar (zo lijkt het want in werkelijkheid valt dat best mee) maar de afstand tussen de verschillende delen is steeds anders.
Dit is een foto van hetzelfde gebouw maar dan met verlichting aan. Ik vermoed dat deze foto wel wat bewerkt is
Ook deze foto is niet van mij maar geeft duidelijk aan dat men hier een printplaat nabootst met het gebouw.
Mijn treinkaartje naar Shenyang Bei (Shenyangbei), station Shenyang Noord.
Vanuit de taxi maakte ik nog deze foto van het logo dat gebruikt werd ter gelegenheid van de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.
En deze verrassing wachtte nog op mij in het hotel. Eerlijk gezegd weet ik niet wat het is/was.
De omgeving is mooi en rustig: Tianshoushan Hills / Dayu Mountains.
In dit kantoor koop je de kaartjes.
Voorkant.
Achterkant.
De prijslijst voor de kaartjes: 65 Yuan.
We lopen het terrein op. De gids loopt net voor me. Aan beide zijdes van de volgende ingang staan grote bloemenbedden. Ik weet niet of die er altijd staan maar rond de 60ste verjaardag van de Volksrepubliek stonden die er op veel plaatsen.
Het bloemenbed van dichtbij.De bloemen vormen een spreuk.Niet zomaar een spreuk natuurlijk.Hier heeft mijn collega geholpen. Er staat:“Create hamony together” (Samen harmonie creeren)Dit is de politieke slogan van Hu Jintao.Hu Jintao is de Secretaris Generaal van de Communistische partij in China,de president van de Volksrepubliek en Voorzitter van de centrale militaire raad.Kortom, hij is de baas in China.De officiele lezing is dat men streeft naar een harmonische maatschappijwaarin een grotere rol is weggelegd voor de middenklasseen waarin meer harmonie is tussen de verschillende rassen en volkerenen de verschillende maatschappelijke lagen in China,Dat klinkt goed maar de lijfspreuk wordt ook gebruikt om bijvoorbeeldde censuur op het internet in China te verdedigen.
Ik zal ze nog vaak tegenkomen: prachtig versierde pilaren/pilaartjes bij trappen enz.
Vaak uit wit marmer met heel vaak een afbeelding van de draak.
Prachtige gebeeldhouwde vloer/bestrating.
The Soul Tower.
Nog een vast onderdeel van een dergelijk grafcomplex: altaar met wierrookbranders.
In het Nederlands: Vijfdeling, stenen offerandevaatwerk. Een sysmbolische wierrookbrander, twee kandelaren en twee vazen werden standaard op het altaar geplaatst als offerandevaatwerk. Deze voorwerpen werden ontworpen om een herinneringssfeer op te roepen op het grafcomplex..
Een deel van het terrein is omringd met een muur.
Langs de muur stond ik in de rij voor het ‘Ondergronds paleis’. De grafkamers van Dingling.
Onder de grond zijn 5 kamers. Het was zoals de foto laat zien erg druk.
Helemaal achterin bevindt zich de kamer, zeg maar zaal, waar de begrafeniskisten van de keizer en zijn twee vrouwen stonden. Nu zie je hier moderne reconstructies.
De plattegrond.
De toelichting: Achterste zaal. De achterste zaal is de belangrijkste zaal van het ondergronds paleis. In deze zaal bevond zich een verhoog waarop de begrafeniskisten van de keizer en keizerinnen waren geplaatst. De kist van de Keizer was de grootste en werd in het midden geplaatst. Die van de keizerinnen ernaast. Tussen de kisten werden jade voorwerpen gevonden. De voorwerpen die de Keizer begeleidden bevonden zich in 26 kisten gemaakt van Manmu (Manmu is een erg harde houtsoort die heel lang goed blijft). Toen het ondergronds paleis werd geopend waren delen van de kisten en de begrafenisvoorwerpen al vergaan. De huidige kisten zijn reproducties.
De zaal van de andere kant.
In de andere zalen staan voorwerpen die van de Keizer waren zoals deze stenen troon.
Detail van de troon.
Bij het ‘Ondergronds Paleis’ is ook een klein museum. De voorwerpen, vaak reconstructies, geven een beeld van de grafvondsten.
Menselijke figuren als grafgiften.
In het Nederlands: Houten beelden. Vroeger werden houten beelden meegegeven in het graf. Soms waren de beelden van steen of aardewerk. In Dingling stellen alle beelden mensen of paarden voor.
Paarden.
In het Nederlands: Honderd kinderen jas. In de begrafeniskist van Wang Shi, Keizerin Xiaojing, is dit voorbeeld van prachtig borduurwerk gevonden. De jas werd gemaakt met 5 verschillende draden (draden van verschillend materiaal) en 11 manieren van borduren. Op de voor-, achterkant en de twee mouwen zijn negen draken geborduurd die allemaal van elkaar verschillen van ontwerp. Zoxe2x80x99n honderd geborduurde kinderen spelen tussen de rotsen, bomen en bloemen.
Detail van de jas.
Kroon van de keizerin.
In het Nederlands: Negen draken en negen feniksen kroon. De Fenikskroon werd gedragen tijdens ceremonies zoals bezoeken aan tempels en tempelmarkten. Het is een kroon voor de keizerin. De kroon die in Dinling werd opgegraven werd gevonden in een kist die behoorde tot Keizerin Xiao Duan. De kroon is voorzien van een levendig ontwerp met 9 draken en 9 feniksen.
De souvenierverkopers verkopen foto’s van Mao naast Nederlandse, blauwe klompen.
De Draak.
De Feniks.
In het Nederlands: Dingling. Aan de oostelijke voet van de Dayu Bergen ligt Dingling, de gemeenschappelijke begraafplaats van de 13de Mingkeizer Zhu Yijun en zijn twee keizerinnen. De keizertitel van Zhu Yijun is Wanli. Hij werd keizer op tienjarige leeftijd en regeerde 48 jaar. In 6 jaar tijd werd Dingling gebouwd, van november 1584 tot juni 1590. Het xe2x80x98Ondergrondse Paleisxe2x80x99 is de enige van de Minggraven die tot nog toe is opgegraven. De opgraving begon in mei 1956 en duurde 1 jaar. De totale vloeroppervlakte is 1195 vierkante meters en beslaat 5 ondergrondse zalen. Meer dan 3000 voorwerpen werden opgegraven en in 1959 werd het Dingling museum geopend voor het publiek.
Gouden keizerskroon.
Detail.
Bij nader inzien, zie ik nu ook wel dat het geen zeekraal was, maar melkdistel? Sonchus Oleracus of Sonchus Arvensis?Het is dus geen zeekraal.Maar wat dan wel.Mijn collega kon met de Engelse omschrijving ‘bitter wild vegetable’voor mij snel achterhalen dat het om een plantmet de Latijnse naam ‘Sonchus’ gaat.
Food in China: a cultural and historical inquiry, Frederick J. Simoons. Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek.
Ruwe melkdistel. De bloem en de jonge plant lijken erg op een paardebloem (zelfde familie: Asteraceae).
Mijn gids (links) en de chauffeur (rechts).De auto werd recht voor de deur geparkeerd.Langs de kant stonden mensen fruit te verkopen.We namen plaats aan een tafel onder een afdak aan de achterzijde van het restaurant.Om daar te komen liepen we eerst door een aantal ruimteswaaronder een ruimte met aan een kant een aantal aquariumsen de keuken.Zo had ik in een keer een goed beeld van hoe het er in eenChinese keuken aan toe kan gaan.Natuurlijk heb ik daar wat foto’s van:
Een deel van de levende visvoorraad.
In de keuken leest de kok de bestelling.
De ingredienten liggen klaar en er worden nog aanwijzingen gegeven.
De chauffeur was met dit restaurant bekend. Hij was dan ook de man die de vis voor onze lunch uitkoos. Dan volgt er een wild tafereel. De vis moet natuurlijk gedood worden alvorens hem te kunnen wegen. Ik denk niet dat de vis stress-vrij aan zijn eind gekomen is maar we mochten het allemaal zien en meemaken. De vis woog ongeveer 1.8 kilogram.
Gefrituurde peperbladen en zeekraal.Tijdens het eten dat zowat gerecht voor gerecht op tafel komtmet tussen de gerechten kleinere en grotere tijdsintervallen,schrijf ik op wat we eten.Alleen dat is niet eenvoudig.Ik zeg bijvoorbeeld zeekraal maar ben daar niet helemaal zeker van.De directe Chinese vertaling van deze groente is ‘bitter wild vegetable’.Ik zal mijn collega vragen of hij dan weet waarover het gaat.Internet is nog niet zo wijd verspreid dat ik dat in het restaurantkan gebruiken om te vertalen.Niet erg want in eerste instantie gaat het natuurlijk om het eten.Ik neem thee bij het eten.En oh ja, roken is nog niet verboden tijdens een maaltijd in China.
Pig leg, varkenspoot, zou dat knoflook zijn daar bovenop?.
Corn wheat filled with vegetables, Gestoomd en gebakken broodje van maismeel gevuld met groente.
Wild pig meat, Wild zwijn of wild varkensvlees met wilde kastanjes.
Op de binnenplaats waar we aan zitten staat een boom en steekt de waterleiding uit de grond. Bij het kraantje is het heerlijk je handen wasen. Het weer is prima, een handdoek niet nodig. De boom heeft bijzondere vruchten.
Ze lijken mij nog het meest op Sharon’s / Kaki’s .
En dan het hoogtepunt van de maaltijd: vis met onder andere koriander en peper. Je eet stukken van de vis met je stokjes of je eet het met stukken brood. Die kun je heerlijk door de saus heenhalen.
Zoek de verschillen met de foto met de weegschaal.
De koriander lijkt me overduidelijk aanwezig. Heerlijk.
Zo ziet de tafel er dan uit na een tijd aan tafel te hebben gezetten. Mijn beide begeleiders houden zich even bezig met de restauranteigenaar. Rechtsonder mijn boekje en pen. De tekst over de maaltijd is maar kort. Ik heb in de taxi een paar minuten genomen om met steekwoorden indrukken vast te leggen.
Het fruit: verse dadels.Die kennen wij hier in Europa bijna niet in deze vorm.Ze zijn heerlijk.Wij kennen eigenlijk alleen de gedroogde versie.Die is ook lekker maar smaakt heel anders dan deze verse exemplaren.De schil is een beetje hard.Die heb ik niet opgegeten.Van binnen zijn ze zoet en erg sappig.De chauffeur koopt er wat voor zich zelf en voor mij.Ik koop een paar kaki’s die men voor de deur verkoopt.Die kaki’s eet men in China heel rijp.De schil van de vrucht en zeker het vruchtvlees is dan heel zacht.Kaki’s hebben dan de neiging van binnen donker of zelfs zwart te worden.Niet lekker.Ik heb echt moeten zoeken voor een paar stevige exemplaren.Als een kaki helemaal rijp is vind ik hem niet zo lekker.Maar geen probleem, alles is mogelijk.
De folder.
In Juyongguan tref ik een poortgebouw aan en de muur op en tegen de heuvels.
We moeten natuurlijk wel eerst kaartjes kopen.
Kaartje (voorkant).
En natuurlijk de achterkant.
Hier zijn de stukken van de muur heel steil.
Dat wordt klimmen.Het poortgebouw ligt in het dal.Aan beide zijdes gaat de muur de heuvels op.De huidige versie van de muur en het poortgebouw in het middendateren uit de Ming dynastie.In de eeuwen daarna is hier heel wat gerestaureerd.Maar daarom geeft dit een goed beeld van hoe de bouwmeestersde muur bedoelde.Dit punt ligt op slechts 50 kilometer van Beijing af.
.
Hoezo steil?.
Al gauw is het uitzicht prachtig.Mijn knieen en voeten moeten het ontgelden.Nog maar kort voor deze dag liep ik op Kretade Samariakloof. Daar had ik mijn voeten open gelopen.Die voeten waren nog aan het herstellen toenik hier weer mocht klimmen en dalen.En de dag ging nog veel loopwerk opleveren.
Het is druk op de muur.
Zoals op veel plaatsen in China is men voorbereid op grote groepen mensen. Parkeerplaatsen, afvalbakken, souveniershops en restaurants.
De reling zowel rechts als links op de muur kwam goed van pas al moet ik zeggen dat ze wel een beetje laag zaten voor mij.
Mijn gids die er op stond mijn kleine rugzak te dragen. Ik vond dat helemaal niet erg.
Een sprintje kon je wel vergeten.
Je ziet hier de muur (rechts van het midden) plots ophouden. Met een beetje fantasie zie je de richel links verder lopen en zie je een tweetal hopen steen. De muur is op sommige plaatsen zo zwaar vernield dat restaureren erg veel vraagt.
Hetzelfde stukje muur maar dan wat verder ingezoemd.
Rechts is richting Beijing.
Ook hier wilde mensen met de Argusvlinder op de foto.
Hier ben ik al weer terug naar beneden aan het lopen.Beneden is er naast het poortgebouw ook een tempel.
Juist, met die groene daken, dat is de tempel.
Er zullen nog veel foto’s van daken, dakpannen en dakversieringen volgen.
Een spreuk van Mao Zedong die ik door mijn collega heb laten vertalen.Op deze steen staat:“If you have not been to the Greate Wall, you are not a brave man.”xc3x84ls je de Grote Muur niet bezocht hebt, ben je geen dappere man.Vertalen uit het Chinees is niet zo eenvoudig.Met de vertaling van mijn collega ben ik nog eens op zoek gegaanen Wikipedia wijst naar het volgende:
Onderkant van het dak van het poortgebouw.
Bij een van de souveniers- en etensstalletjes kon je deze worsten kopen: ‘Alleen bij de Hema’ moest ik denken. Toen al heimwee…..NEEEEE!!!!.
Normaal koop ik geen souveniers. Maar normaal ga ik ook niet alleen op reis. Dus heb ik een uitzondering gemaakt. Bij de Grote Muur waren stalletjes met 10 Yuan shops. Winkeltjes waar men souveniers verkoopt van 10 Yuan, zeg maar 1 Euro. Daar kocht ik deze Chinese Muur.
Met andere belichting.
En stokjes.
Argusvlinder 