De Nieuwe Mark inbinden

De ingebonden edities van De Nieuwe Mark
zijn inmiddels gedroogd. Het gaas zit netjes vast.
De koordjes zijn ingekort tot op de lengte die ik wil hebben.
Ik kan nu de koordjes mooi met de kaft verbinden.

 photo DSC_7476LijmDroogKoordjesIngekort.jpg

De Nieuwe Mark.


Ik heb zelf tijdens de aanleg van de nieuwe haven in Breda
foto’s gemaakt. Zowel op het moment dat de parkeergarage
er nog was, tijdens de aanleg en bij de feestelijke opening.
Een aantal van die foto’s wil ik op de kaft en op de schutbladen
gaan verwerken.
De foto’s heb ik gisteren al laten afdrukken.

 photo DSC_7477LinksVoorafTijdensEnNaRechtsDeAchterkantVanDeKaft.jpg

Hier zie je twee series. Links een serie met van boven naar beneden een Vooraf…Tijdens…Gereed foto. Rechts staan de foto’s met details van de Hoge Brug. Die wil ik op de achterkant van de kaft.


 photo DSC_7478Trapkes.jpg

Activiteiten aan de Tolbrugstraat.


 photo DSC_7479NogTweePaginasLinksDeSloop.jpg

Nog twee pagina’s. Links foto’s van de sloop van het dak van de parkeergarage.


 photo DSC_7481DeVoorkantVanDeKaft.jpg

De vermoedelijke voorkant.


Werkman compositie

Soms krijg je het materiaal zo in je schoot geworpen.
Nou deels dan toch.
Ik heb op de Werkman tentoonstelling een paar kaarten gekocht.
Daar kan ik misschien een leuk boekje van maken.
Zeker als ik dat combineer mert een paar pogingen van mij
om druksels in elkaar te zetten.
Maar het Groninger Museum helpt mee.
Het geeft een museummagazine uit.
Daar zitten een paar hele mooie foto’s in van de
tentoonstelling en van werken van Werkman.
Op mooi papier en de kaft is mooi stevig.

Op dit moment levert dat de volgende compositie op.

 photo DSC_7474WerkmanCompositie.jpg

H.N. Werman, diverse werken.


De Nieuwe Mark inbinden

Vandaag de volgende stap gezet.
De delen van De Nieuwe Mark die ik heb,
zijn genaaid op mijn naaibankje.
Daar heb ik ze gisteren afgehaald zodat ik vandaag
de rug kan inlijmen.
Daarbij gebruik ik een workmate als pers.
Ik heb twee plankjes gezaagd een beetje langer
dan de bladen.
Daar heb ik aan een kant een A4-tje omgevouwen.
Dan plakt straks het boekblok in ieder geval niet aan het hout.
Het papier is eenvoudig weg te halen.
De (rood-witte) draden zitten er nog aan.
Later zal ik die kort knippen en de dan korte uiteinden
gebruiken om het boekblok extra stevig aan de kaft
vast te maken.
Even een paar foto’s.

 photo DSC_7471DeWorkmateEnAlHetMateriaalEnGereedschap.jpg

De workmate en al het gereedschap en materiaal: twee plankjes, papier, de ingenaaide edities van De Nieuwe Mark, gaas, boekbinderslijm, een kwast.


 photo DSC_7472IngeklemdTussen2PlankjesVolgendeKeerEerstRechtStoten.jpg

Ik had de bladen goed moeten aanstotem. Dan zouden alle voorkanten en achterkanten gelijk lopen. Nu is dat niet helemaal het geval. Maar het boekblok is niet zo breed (iets meer dan 1 centimeter) dus ik vermoed dat dit geen problemen gaat opleveren. Er staken nog een paar stukjes garen uit. Die heb ik een klein stukje tussen de katernen gedrukt. De lijm zal de rest doen.


 photo DSC_7473Tussen2PlankjesEnTweeVellenPapierIngeklemdLijmen.jpg

Eerste lijmbeurt.


 photo DSC_7475GaasBevestigenMetLijm.jpg

Na een korte periode zodat de lijm een beetje kan drogen heb ik het gaas geplaatst. Vervolgens nog eens goed ingelijmd. Dat zal morgen of overmorgen wel droog zijn.


De Nieuwe Mark vervangen door hortensia

Gisteren heb ik De Nieuwe Mark uit het naaibankje gehaald.
dan kan ik er vanmiddag aan verder werken.
Daarnaast is er nu ruimte om een hortensiebloem te drogen.

 photo DSC_7469DeNieuweMark.jpg

Hij zit al behoorlijk stevig in elkaar. Nu de rug plakken, voorzien van gaas en laten drogen. Intussen kan ik dan de kaft gaan voorbereiden.


 photo DSC_7470DeNieuweMarkVervangenDoorBloem.jpg

De hortensia past precies en kan hier ongestoord drogen.


‘Nieuwe’ verhalen ontdekt in werk Dickens

Veel mensen halen misschien hun schouders op maar dit was
vorige week groot nieuws voor mij.
Je verwacht dat alles al bekend is van een beroemd schrijver
als Charles Dickens, maar dat blijkt niet zo te zijn.

Charles Dickens was tussen 1859 en 1870 onder andere
redacteur van zeg maar een week- of maandblad met
de naam All the year around.
Het is bekend dat Dickens voordat hij beroemd werd
als schrijver journalist was en nog eerder stenograaf
bij het Britse parlement.
In de krant in die tijd verschenen journalistieke artikelen
maar ook veel vervolgverhalen.
Zo is Dickens in het vak van schrijver gerold.

 photo Charles Dickens.Credit RischgitzHulton Archive via Getty Images.jpg

Charles Dickens. Foto uit het Rischgitz/Hulton Archive via Getty Images.


Als redacteur van een tijdschrift schreef hij niet alles zelf.
Dat was ook niet het geval bij All the year around.
Maar wie schreef dan wel die artikelen?
Dat wisten we tot voor kort niet.

Vorig jaar september kocht Dr. Jeremy Parrott een versie van All the year around.
In de tekst stonden met de hand geschreven opmerkingen.
Dr. Parrot identificeerde die aantekeningen
als zijnde van de hand van Dickens zelf.

Zo zijn nu van zo’n 2500 bijdragen bekend geworden wie
de schrijvers zijn.
Tussen de schrijvers zijn Elizabeth Gaskell, Wilkie Collins
en Eliza Lynn Linton, de eerste vrouwelijke betaalde journalist in Engeland.

 photo Dickensrsquos bound copies of All the Year Round.jpg

De ingebonden versie van All the year around, de persoonlijke versie van Charles Dickens volgens Dr. Jeremy Parrott.


De vondst is inmiddels bevestigd door/op een jaarlijkse conferentie
met de naam ‘Research Society for Victorian Periodicals’.
De conferentie werd gehouden aan de Gentse Universiteit.

Ik heb deze wetenschap van:

Inbinden van De Nieuwe Mark

De Nieuwe Mark was een uitgave van de gemeente Breda
bij de voorbereiding en realisatie van de Nieuwe Haven
in de binnenstad van Breda.
Inmiddels is het een plaats voor vele evenementen, mooie
terrassen, veel restaurands en kroegen.

De edities van dit blad die ik heb gekregen van mijn ouders
ga ik inbinden op mijn eigen gemaakte naaibankje.
Gisteren heb ik de bladen op 7 koordjes vastgenaaid.

 photo DSC_7459DeNieuweMark14.jpg

Je begint met het meest recente nummer eerst zodat dit achteraan in je boek gaat komen. In mijn geval is dat nummer 14.


 photo DSC_7460DeNieuweMark01.jpg

Als dan alles goed gaat eindig je bij nummer 1. Ik ben tevreden over het resultaat.


Tilburg: soms gaat het mis. De letter ‘C’

Deze week weer gewerkt aan mijn ABCdarium.
De letter ‘C’ staat al een paar weken in mijn aandacht.
Vandaag het ‘computer’-gerelateerde onderwerp.
Zeg maar de verplichte oefening.
Maar deze week wilde het niet lukken.
Gelukkig begint de vakantie en zal het tot
midden september duren voordat ik de draad hiervan weer
kan oppakken.

 photo WP_20150715_001DeLetterCEnDeeersteSchets.jpg

De letters en een eerste schets van de afbeelding. Het onderwerp in computer. Ik heb de schets gemaakt naar een mainframe computer uit de jaren ’60/’70.


 photo WP_20150715_002.jpg

De letters even uitgeprobeerd.


 photo WP_20150715_003.jpg


 photo WP_20150715_004.jpg

Het ontwerp is denk ik te gedetailleerd. De maten van de letters C passen niet bij de grootte van de afbeelding. Er zitten ook te weinig overeenkomsten tussen de vormen.


Umberto Eco: het Nulnummer

Een nieuw boek van Umberto Eco verrast ons misschien niet zo
meer als toen wanneer ‘De naam van de roos verscheen’.
Toch is het boek ‘Het Nulnummer’ heel actueel en relevant
en echt niet alleen voor Italie.

 photo DSC_7405UmbertoEcoHetNulnummer.jpg

‘Het Nulnummer’ is niet zo’n heel lijvig boek maar bezit alle
ingredienten die Eco zo de moeite waard maken om te lezen.
Al was het alleen maar vanwege zijn lijstjes.
Hier een voorbeeld met Maltezer Pseudo-orders:

. geleid door Zijne Koninklijke Hoogheid prins Roberto Paterno II, Ayerbe Aragona, hertog van Perpignan, hoofd van het koninklijk huis van Aragon, troonpretendent van Aragon en de Balearen, Grootmeester van de Ordes van de Keten van Sint-Agatha van Paterno en van de koninklijke Kroon van de Balearen;
. een orde onder het kanselierschap van prins Peter van Griekenland en Denemarken;
. Peter II van Joegoslavie is beschermheer van een Franse orde;
. Peter van Griekenland en Denemarken is ook grootprior van een orde in New York;
. de orde van de Oecumenische Ridders van Malta met prins Enrico III Costantino di Vigo Lascari Aleramico Paleologo del Monferrato als keizerlijke en koninklijke beschermheer (volgens eigen zeggen erfgenaam van de troon van Byzantium en prins van Tessaglia);
. een Byzantijns protectoraat in het leven geroepen door prins Carol van Roemenie;
. een Groot Prioraat met Tonna-Barthet als de Grote Baljuw;
. het Prioraat van Rusland met grootmeester prins Andreas van Joegoslavie;
. een orde opgericht door baron De Choibert en Vittorio Busa, oftewel Viktor Timur II, Orthodox Metropolitaans Aartssbischop van Bialystok, patriarch van de westerse en oosterse diaspora, president van de republiek Danzig en van de democratische republiek Wit-Rusland, en Grote Khan van Tartarije en Mongelie;
. Internationaal Groot Prioraat onder leiding van het hoofd van het Keizerlijk Huis Leopardi Tomassini Parterno van Costantinopel, erfgenaam van het Oost-Romeinse rijk;
. Ordre Souverain Militaire de Saint-Jean de Jerusalem onder bescherming van Alessandro Licastro Grimaldi Lascaris Comnenos Ventimiglia, Grootmeester is markies Carlo Stivala de Flavigny.

Tussen neus en lippen door worden de laatste dagen van Mussolini
nog even doorgenomen,
en dat allemaal tegen de achtergrond van verborgen krachten
die hun best doen de Italiaanse samenleving te ondermijnen.
Eco wast de oren en de pen van journalisten, televisiemakers en
politicie.

Een heel mooi verhaal dat heel vlot leest.

Driehoeken

Pas geleden volgde ik op de de donateursdag van de Stichting Handboekbinden
de sessie met Tine Noreille.
Deze Belgische docent ‘Creatief boekbinden’ heeft een methode ontwikkeld
om beter papier en karton te kunnen snijden.
Centraal in die methode staan een goede roestvrijstalen lineaal
en goede rechte driehoeken (haakse hoek).
Via de Stichting Handboekbinden heb ik twee driehoeken gekocht
en die zijn gisteren bezorgd.
Het knopje op kleine driehoek heb ik er zelf opgezet (stukje stoelpoot).
Nu nog een grotere snijmat kopen en dan kan ik aan de slag.
De DVD van Tine Noreille bij de hand.

 photo DSC_7404SHBDriehoekenTineNoreille.jpg

Tilburg: de Letter ‘C’

 photo WP_20150708_007DeLetterC.jpg

Aan het eind van de avond maakte ik nog een ‘C’ in de inkt die nog op de glasplaat zat. Een vel papier erover en dit is de afdruk. Een sterrenstelsel met de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_001eenCeeVanBloemen.jpg

Hier was ik vorige week aan begonnen. Nu is het een ‘Cee van bloemen’.


 photo WP_20150708_002SchetsVoorMonument.jpg

Om het bloempatroon te doorbreken ging ik nu op een andere manier om met de ronde vorm. Nu de meer kwetsbare kant. Letters ‘C’ zijn eigenlijk nauwelijks te stapelen. Ze hebben dan de neiging om te vallen. Een studie voor een monument voor de letter ‘C’. Een monument is immers wel het laatste wat kwetsbaar kan zijn.


 photo WP_20150708_004GrootMonumentVoorDeLetterC.jpg

Een groot monument voor de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_005KleinMonumentVoorDeLetterC.jpg

Een monumentje voor de letter ‘C’.


 photo WP_20150708_006C2.jpg


Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur

Vorige week zondag ben ik op de fiets naar het
Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur geweest.
Pas heel kort voor de zondag kwam ik erachter dat dit museum bestaat.
Het is er al bijna 40 jaar!

 photo DSC_7351NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeur.jpg

Omdat ik toen nog druk bezig was met de Amsterdamse Krulletter
besloot in onderweg foto’s te maken van grafische uitingen.
Die foto’s zitten tussen de foto’s van het museum door.

 photo DSC_7318Kast13ChineseKarakters.jpg

Het eerste wat ik zag toen ik de grote ruimte met de verschillende drukpersen binnenliep, was deze kast. Dit is kast 13 die het museum heeft overgenomen van een drukkeij. Ze bevatten Chinese karakters. Voor de 12.000 Chinese karakters zijn er dus ten minste 13 van dergelijke kasten nodig om alle karakters in op te slaan.


Er waren die zondagmiddag, vanwege het mooie weer waarschijnlijk,
niet veel bezoekers. Dus had ik geruime tijd beide medewerkers
van het museum ter beschikking voor de rondleiding.
Heel interessant en leuk.


 photo DSC_7319LinotypeZetmachine.jpg

Een linotype zetmachine. In plaats van met de hand, letter voor letter een zin samen te stellen, kon met dat met deze zetmachine veel sneller. Door het toetsenbord te gebruiken werden de matrijzen op volgorde gelegd. Inclusief spaties etc. Vervolgens werd daar, als de zin gereed was, vloeibaar lood tegenaan gespoten. Zo gauw dat een beetje afkoelt is de zin hard genoeg om uit de machine te nemen.


 photo DSC_7337 1883.jpg


 photo DSC_7320IntertypeRegelzetmachineMetLinks OpDeFotoDeLoodEenheid.jpg

Intertype regelzetmachine met links op de foto de loodeenheid. Daar wordt het lood constant op zo’n 270 graden gehouden.


 photo DSC_7321ToetsenbordVanDeIntertypeRegelzetMachine.jpg

Het toetsenbord van de Linotype zetmachine. Geen qwerty of azerty.


 photo DSC_7338JeWordtTochGraagMinstens60.jpg


 photo DSC_7322IntertypeRegelZetMachine.jpg

Intertype regelzetmachine.


 photo DSC_7323Degelpers.jpg

Degelpers. Gemaakt in 1920 in Brussel. Het mooie is dat alle persen nog werken!


 photo DSC_7339Liesbos.jpg


 photo DSC_7324CompleteDrukkerij.jpg

Een complete handdrukkerij.


 photo DSC_7325ZethaakVanDeHandzetter.jpg

Hier de zethaak. Hierin werden alle letters geplaatst door de handzetter.


 photo DSC_7340Drielindendreef.jpg


 photo DSC_7326DeTeDrukkenTekstIngebonden.jpg

De te drukken tekst in lood. Ingebonden.


 photo DSC_7341VrijWandelen.jpg


 photo DSC_7327DeTeDrukkenTekstInDePers.jpg

Hier zie je de te drukken tekst in de drukpers.


 photo DSC_7342 216.jpg


 photo DSC_7328OverzichtVanDeGroteHalMetDrukpersen.jpg

Een overzicht van de grote zaal met al de drukpersen.


 photo DSC_7343Gas.jpg


 photo DSC_7329OverzichtVanPersen.jpg


 photo DSC_7344BartEnGoofy.jpg


 photo DSC_7330Kast13MaakteIndruk.jpg

De Chinese karakters laten me niet los.

 photo DSC_7330Detail01.jpg

 photo DSC_7330Detail02.jpg


 photo DSC_7345Dakbedekkingen.jpg


De bovenverdieping wordt gebruikt voor tentoonstellingen.
Binnenkort begint er een nieuwe tentoonstelling dus
was de ruimte nu nog leeg.
Maar er zit ook een boekbindatelier en nog een paar
speciale hoekjes. Bijvoorbeeld over het vergulden.

 photo DSC_7331VoorbeeldenVanDeOvergangVanLoodNaarModernereDruktechniekenDeStem.jpg

Je ziet er bijvoorbeeld ook, aan de hand van een pagina van De Stem, de verschillende stadia die bedrijven zijn doorlopen van het werken met lood naar nieuwe druktechnieken.

De vrijwilligers van het museum hebben vaak
zelf in het drukkersvak gewerkt.
Sommige hebben bij De Stem gewerkt, andere bij het Brabants Nieuwsblad
of bij kleinere en/of industriele drukkerijen.
Dat merk je goed tijdens de rondleiding.
De mensen weten waar ze over praten en hebben veel leuke aneKdotes.


 photo DSC_7346VoesenekBV.jpg


 photo DSC_7332VoorbeeldVanEenSpringbinding.jpg

In het boekbindatelier lag een boek met een speciale binding: springrug. Het voordeel van deze rug is dat het boek op iedere pagina volledig vlak gelegd kan worden. Dat is wel handig bij bijvoorbeeld een kasboek.


 photo DSC_7347GEB.jpg


 photo DSC_7334EenVoorpaginaVanDagbladDeStem01.jpg

Dit is een voorbeeld van een voorpagina van De Stem. Helemaal met loden letters gezet.

 photo DSC_7334EenVoorpaginaVanDagbladDeStem02Detail.jpg


 photo DSC_7348SnackbarFoxie.jpg


 photo DSC_7336NederlandsDrukkerijMuseum.jpg

Het Nederlands Drukkerij Museum is ondergebracht in een voormalige boerderij. De wijk om de boerderij is helemaal ‘nieuw’.


Tijdens de rondleiding werden er twee afdrukken gemaakt.
De eerste is aan het begin van deze blog te zien.
De tweede is een prent van een 17e eeuwse drukkerswerkplaats.

 photo DSC_7350DrukkersWerkplaats17eeeuw.jpg


Het museum maakt zelf af en toe boekjes.
Een paar heb ik er gekocht en daar kom ik vast nog eens op terug.

 photo DSC_7351NederlandsDrukkerijMuseumEttenLeurSteentje.jpg

De letter ‘C’

Gisteravond, ondanks het warme weer toch bezig geweest
met mijn ABCDarium: de letter C.

 photo WP_20150701_001Proeflapjes.jpg

Eerst de letters uitgeprobeerd.


Ik liep al een paar weken rond met het idee van een bloem (vakantie).
Dat bleek heel redelijk te werken.

 photo WP_20150701_003BosBloemenOf1Bloem.jpg

Is het 1 bloem, een plant met bloemen of een bos bloemen?


 photo WP_20150701_004Bloem.jpg

Een bloempje. Zo een van Tante Terry en Nonkel Bob (Klein, klein Kleutertje).


 photo WP_20150701_005BloemInAanbouw.jpg

Er is nog een bloem in aanbouw. De letters werken goed met het papier dat weinig inkt opneemt waardoor al snel plekken ontstaan zonder inkt en onduidelijke afdrukken een soort silhouet vormen.


Sultans of Deccan India / De Sultans van de Deccan in India

The Metropolitan Museum Of Art in New York
heeft een grote tentoonstelling op dit moment over India.
Meer precies over de Deccan.

Wikipedia:
De naam “Dekan” of “Deccan” komt van het Sanskriet woord “dakshina”, wat “het zuiden” betekent.

Het Hoogland van Dekan of Deccan is grofweg het midden en zuiden
van India. Lange tijd hebben de lokale sultans daar de macht gehad.
Hun kunst en cultuur werd beinvloed door Perzie en in de
tentoonstelling in New York wordt daar uitgebreid aandacht aan besteed.
Als je in de gelegenheid bent: GAAN!.

Onlangs kocht ik In de US de prachtige catalogus van de
tentoonstelling. Een indrukwekkend boek.

 photo DSC_7312SultansOfDeccanIndia1500-1700OpulenceAndFantasy.jpg

Sultans of Deccan India, 1500 – 1700: Opulence and fantasy. Vaste gasten van mijn weblog staan niet verbaasd over de keuze van dit boek. De laatste twee vakanties in India waren in dit gebied.


 photo DSC_7313SultansOfDeccanIndia.jpg

 photo DSC_7314GolGumbaz.jpg

Zo is hier de Gol Gumbaz te zien.

 photo DSC_0166GolGumbaz.jpg

Dit is mijn foto uit 2012 van dit grafmonument.


 photo DSC_7316 01.jpg

Een van de deuren van de Bibi-Ka-Maqbara in Aurangabad.

 photo DSC_7316 02.jpg

Detail.

 photo DSC_0405BibiKaMaqbara.jpg

En dit is mijn foto uit 2012 van misschien wel dezelfde deur.


Naar aanleiding van deze tentoonstelling
las ik vorige week een blog over gemarmerd papier en het gebruik
ervan in de Indiase miniaturen.
De voorbeelden die werden gegeven had ik nog nooit gezien.

Eerst de tekst:

http://www.metmuseum.org/about-the-museum/museum-departments/curatorial-departments/islamic-art/ruminations/2015/marbled-paper

Marbleized paper, known as ebru, which translates to “the art of clouds” (“cloud” is ebr in Turkish and abri in Persian), has a long tradition in Turkey and came to be much favored for calligraphic work. The marbling used for the outer borders throughout this album is stunning in its variety of shapes and magnificent display of both organic and inorganic colors and bold rhythms. The patterns are the result of color floated on the marble bath (a viscous solution of carrageenan moss/algae) and then carefully transferred to the surface of the paper. Delicious and intense pink, orange, yellow, blue, and orange hues swirl and flow into and around each other to create blossoming flowers, traditional combed peacocks and getgels (a series of combed parallel lines bisected by another series of combed parallel lines that run in the opposite direction), and sprinkled and speckled stone.

What is it about marbling that has such a universal appeal? Perhaps part of its mystique is related to the indispensable and elemental role that water plays in the process of its formation, and the rhythmic beauty of the fluid dynamics in which the artist both participates and yields to in its random outcome.

Ebru masters enjoyed celebrated stature within the hierarchical framework of artists and craftsmen. For many centuries, artists in Persia, particularly those involved in the production of books, had enjoyed official patronage. This tradition also became established in Turkey and India, where artists and craftspeople set themselves up under the authority of sultans who provided a brilliant court and active encouragement; calligraphers, illuminators, painters, bookbinders, and gilders all contributed to the decoration of books. In the fifteenth and sixteenth centuries, the cities of Herat (Afghanistan) and Shiraz (Persia) exported manuscripts to Turkey and even India, where their painted albums enjoyed great popularity in the seventeenth century.

Whether simple or sophisticated, marbled paper—named as such because of its imitation of the vein sequence found in colored marble—has always been the product of great imagination and skill on the part of the marbler. Marbled papers find their way into many facets of the book arts—from the paper onto which graceful calligraphy will be penned and incorporated into a decorative border or inlay, to endpapers, end leaves, and paste-downs in bound manuscripts.

Handmade marbled papers are made one sheet at a time in the following manner: a bath of gum (usually tragacanth) or algae (carrageenan moss) is prepared, the colors for the pattern are sprinkled and dropped upon this mucilaginous dense surface, and patterns are made by combing or some other means of regularizing the design. The paper is then let down carefully into the marbling bath and the design is transferred.

In the Deccan, a particularly original form of marbling developed: pictures composed of mixed media that incorporated marbling and ink drawing, highly skilled, technical masterpieces utilizing positive and negative stencil methods that left the viewer amazed by their precision and inventiveness. A very rare technique with few examples known to exist today, these artistic curiosities continue to fascinate and bedazzle viewers. Take advantage of the rare opportunity to feast your eyes on a number of marbled images in the gorgeous exhibition

En een aantal voorbeelden van de tentoonstelling met gemarmerd papier
toon ik hier. Ik heb dergelijke werken nog nooit in het echt gezien.

 photo AsceticRidingANagIllustratedAlbumLeafMid-17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Ascetic riding a nag. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur. Het gemarmerd papier als achtergrond.


 photo DervishSeatedInContemplationFolioOfIllustratedManuscriptMid-17thCenturyIndiaBijapur.jpg

Dervish seated in contemplation. Folio of illustrated manuscript. Mid 17th century. India, Bijapur. Het gemarmerd papier als kleding.


 photo ElephantTramplingAHorseIllustratedAlbumleafMid17thCenturyIndiaDeccanBijapur.jpg

Elephant trampling a horse. Illustrated album leaf. Mid 17th century. India, Deccan, Bijapur.


 photo EmaciatedHorseAndRiderIllustratedSingleWorkCa1625IndiaDeccanBijapur.jpg

Emaciated horse and rider. Illustrated single work. Circa 1625. India, Deccan, Bijapur.


 photo LadyCarryingAPeacockIllustratedAlbumLeafLate17thEarly18thCenturyIndiaDeccanProbablyHyderabad.jpg

Misschien wel het best geslaagde voorbeeld: Lady carrying a peacock. Illustrated album leaf, late 17th – early 18th century. India, Deccan, probably Hyderabad. Zowel de rand van het blad als de kleding van de centrale figuur in hetzelfde gemarmerde papier.


De Amsterdamse Krulletter

Al eerder besprak ik dit boek aan de hand van een artikel in de Volkskrant.
In het boek van Ramiro Espinoza en Rob Becker staan twee schilders
en hun productie centraal:

 photo DSC_7311RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

Ramiro Espinoza en Rob Becker: De Amsterdamse Krulletter. The Curly Letter of Amsterdam.


Visser was het zesde kind van huisschilder Joannes Augustinus Visser en Susanna Peters. Hij wilde graag naar de kunstacademie, maar de financiele beperkingen van een gezin met zestien kinderen hielden in dat hij op twaalfjarige leeftijd in de zaak van zijn vader moest werken. In 1941 vond hij dat hij daar genoeg had opgestoken en besloot voor zichzelf te beginnen met een schildersbedrijf, gevestigd op de Da Costakade 134. Deze nieuwe zaak was een succes, met in drukke perioden niet minder dan vierentwintig werknemers. Letters schilderen was Vissers grote liefde, maar omdat deze activiteit niet genoeg inkomsten genereerde, deed het bedrijf voornamelijk in huisschilderwerk. De grootste klant was de Amstelbrouwerij, die de raamdecoratie bekostigde van cafes die hun bier verkochten – een indertijd veel voorkomende praktijk. … Het zijn de ramen van deze cafes waar we voor het eerst de knap geschilderde cursieve letters kunnen aantreffen, op foto’s uit de vroege jaren vijftig.

De ‘opvolger’ van Jan Willem (Wim) Joseph Visser (1911 – 1987)
was Leonardus (Leo) Petrus Beukeboom (1943).

Leo Beukeboom omschrijft zichzelf als allergisch voor hierarchische structuren; hij heeft altijd genoten van de vrijheid en onafhankelijkheid van de kleine zelfstandige. Hij heeft nooit assistenten of leerlingen in dienst gehad (met uitzondering van Marly, een jong meisje dat op een boot op de Amstel woonde en hem een paar maanden heeft geholpen). … Beukeboom heeft zichzelf nooit gezien als kunstenaar, maar als een goed ambachtsman die eer met zijn werk inlegde. Zijn werkrelatie met Heineken heeft voortgeduurd tot 1989. Toen is het bedrijf gestopt met het gratis aanbieden van raambeschilderingen aan cafes – een zware slag voor Beukebooms carriere.

 photo DSC_7310RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterTheCurlyLetterOfAmsterdam.jpg

Los van de geschiedenis die in het boek wordt vastgelegd
is de analyse van de bronnen van het schrift en het vastleggen
van het schrift in het boek, het belangrijkste onderdeel.

 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

De Amsterdamse Krulletter is verschenen in een oplage van 1000 stuks. Als onderdeel van het boek heeft Ramiro Espinoza een model opgenomen van het alfabet met hoofdletters (kapitalen), kleine letters (onderkast) en cijfers onder het motto ‘Alcohol is je grootste vijand. Heb je vijanden lief’.


 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterAlcoholIsJeGrootsteVijandHebJeVijandenLief.jpg

Detail van het letter- en cijfermodel.


Daarnaast bevat het boek een grote serie foto’s
waarmee de nu nog bestaande raamdecoraties worden gedocumenteerd.
Niet alleen in Amsterdam maar ook in Maastricht en Gent.
De foto’s zijn het werk van Rob Becker.

Letters

Deze week ben ik weer met letters in de weer geweest.
Voor mijn ABCdarium ben ik inmiddels bij de letter ‘C’ aangekomen.
De eerste selectie die ik gemaakt heb bevat allemaal houten letters.
Van de letters heb ik vast een compilatie gemaakt.
Volgende week ga ik daar mee drukwerk maken.

 photo WP_20150624_003Compilatie.jpg

Magistraal die stok van de G

Afgelopen zaterdag stond er een leuk artikel in de Volkskrant
met de titel: Magistraal die stok van de g.
Het artikel is geschreven door Bob Witman.
Het is een boekbespreking van het boek met de titel:
De Amsterdamse krulletter.

 photo DSC_7301Volkskrant20150620MagistraalDieStokVanDeG.jpg

Magistraal die stok van de g. Ramiro Espinoza en Rob Becker.


Het boek ‘De Amsterdamse krulletter’ is geschreven door Ramiro Espinoza
(verkeerd gespeld in de krant) en Rob Becker (fotograaf, denk ik).
Het gaat over de namen van cafe’s die in Amsterdam op de ruiten verschenen.
Dat ging heel vaak vanuit de brouwerij en daardoor steeds met hetzelfde lettertype
(variant op Cancellaresca).
Hieronder nog twee voorbeelden.

 photo DSC_7302Volkskrant20150620CafeTSluisje.jpg

Cafe ’t Sluisje.

 photo DSC_7303Volkskrant20150620Knopenwinkel.jpg

Knopenwinkel Peppie.


Ik heb het boek gauw gekocht.

Uitgeverij De Geus

Onlangs was ik bij Uitgeverij de Geus
en ben toen ook even in de prachtige, grote tuin geweest.
Twee dingen vielen me op:
= een voormalige (?) voordeur van de uitgeverij
= een beeld van een kunstenaar met de naam Hofland
dat in 2004 is gemaakt en dat een lezer voorstelt.

 photo DSC_6755VoormaligeDeurUitgeverijDeGeusBreda.jpg

 photo DSC_6756TuinDeGeusBreda.jpg

Een spiegelende lezer. Daar zitten heel wat diepere betekenissen achter.

Oliver Twist

Uit mijn serie is er maar 1 kaart die te maken
gheeft met het boek Oliver Twist van Charles Dickens.
Waarschijnlijk is mijn serie onvolledig en mis ik veel kaarten.
Maar ik ben blij met de kaarten die ik heb.
Hier een van de belangrijke personages uit het boek:

 photo DSC_6670OliverTwistBumble.jpg

Oliver Twist: Bumble.