De Amsterdamse Krulletter

Al eerder besprak ik dit boek aan de hand van een artikel in de Volkskrant.
In het boek van Ramiro Espinoza en Rob Becker staan twee schilders
en hun productie centraal:

 photo DSC_7311RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

Ramiro Espinoza en Rob Becker: De Amsterdamse Krulletter. The Curly Letter of Amsterdam.


Visser was het zesde kind van huisschilder Joannes Augustinus Visser en Susanna Peters. Hij wilde graag naar de kunstacademie, maar de financiele beperkingen van een gezin met zestien kinderen hielden in dat hij op twaalfjarige leeftijd in de zaak van zijn vader moest werken. In 1941 vond hij dat hij daar genoeg had opgestoken en besloot voor zichzelf te beginnen met een schildersbedrijf, gevestigd op de Da Costakade 134. Deze nieuwe zaak was een succes, met in drukke perioden niet minder dan vierentwintig werknemers. Letters schilderen was Vissers grote liefde, maar omdat deze activiteit niet genoeg inkomsten genereerde, deed het bedrijf voornamelijk in huisschilderwerk. De grootste klant was de Amstelbrouwerij, die de raamdecoratie bekostigde van cafes die hun bier verkochten – een indertijd veel voorkomende praktijk. … Het zijn de ramen van deze cafes waar we voor het eerst de knap geschilderde cursieve letters kunnen aantreffen, op foto’s uit de vroege jaren vijftig.

De ‘opvolger’ van Jan Willem (Wim) Joseph Visser (1911 – 1987)
was Leonardus (Leo) Petrus Beukeboom (1943).

Leo Beukeboom omschrijft zichzelf als allergisch voor hierarchische structuren; hij heeft altijd genoten van de vrijheid en onafhankelijkheid van de kleine zelfstandige. Hij heeft nooit assistenten of leerlingen in dienst gehad (met uitzondering van Marly, een jong meisje dat op een boot op de Amstel woonde en hem een paar maanden heeft geholpen). … Beukeboom heeft zichzelf nooit gezien als kunstenaar, maar als een goed ambachtsman die eer met zijn werk inlegde. Zijn werkrelatie met Heineken heeft voortgeduurd tot 1989. Toen is het bedrijf gestopt met het gratis aanbieden van raambeschilderingen aan cafes – een zware slag voor Beukebooms carriere.

 photo DSC_7310RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterTheCurlyLetterOfAmsterdam.jpg

Los van de geschiedenis die in het boek wordt vastgelegd
is de analyse van de bronnen van het schrift en het vastleggen
van het schrift in het boek, het belangrijkste onderdeel.

 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletter.jpg

De Amsterdamse Krulletter is verschenen in een oplage van 1000 stuks. Als onderdeel van het boek heeft Ramiro Espinoza een model opgenomen van het alfabet met hoofdletters (kapitalen), kleine letters (onderkast) en cijfers onder het motto ‘Alcohol is je grootste vijand. Heb je vijanden lief’.


 photo DSC_7317RamiroEspinozaRobBeckerDeAmsterdamseKrulletterAlcoholIsJeGrootsteVijandHebJeVijandenLief.jpg

Detail van het letter- en cijfermodel.


Daarnaast bevat het boek een grote serie foto’s
waarmee de nu nog bestaande raamdecoraties worden gedocumenteerd.
Niet alleen in Amsterdam maar ook in Maastricht en Gent.
De foto’s zijn het werk van Rob Becker.

Magistraal die stok van de G

Afgelopen zaterdag stond er een leuk artikel in de Volkskrant
met de titel: Magistraal die stok van de g.
Het artikel is geschreven door Bob Witman.
Het is een boekbespreking van het boek met de titel:
De Amsterdamse krulletter.

 photo DSC_7301Volkskrant20150620MagistraalDieStokVanDeG.jpg

Magistraal die stok van de g. Ramiro Espinoza en Rob Becker.


Het boek ‘De Amsterdamse krulletter’ is geschreven door Ramiro Espinoza
(verkeerd gespeld in de krant) en Rob Becker (fotograaf, denk ik).
Het gaat over de namen van cafe’s die in Amsterdam op de ruiten verschenen.
Dat ging heel vaak vanuit de brouwerij en daardoor steeds met hetzelfde lettertype
(variant op Cancellaresca).
Hieronder nog twee voorbeelden.

 photo DSC_7302Volkskrant20150620CafeTSluisje.jpg

Cafe ’t Sluisje.

 photo DSC_7303Volkskrant20150620Knopenwinkel.jpg

Knopenwinkel Peppie.


Ik heb het boek gauw gekocht.