Gerrit van Honthorst, Adoration of the shepherds, 1622.
Auteursarchief: Argusvlinder
Kunstvaria
Anselm Kiefer, Winter landscape, 1970, watercolor, gouache and graphite on paper.
Chang Yu (Sanyu), 1930, oil on canvas.
Houmam El Sayed, Noah, 2015, oil on canvas.
Miriam Schapiro, Egg series #6, 1961.
Mutaz Elemam, Unyielding river.
Paul Signac, The ponton de la Félicité at Asnières, Opus N143, 1886.
Sir Peter Lely, Self portrait, 1655 – 1660, black and coloured chalks.
Bladerboek
Vanochtend ben ik aan de slag geweest met mijn bladerboek.
De vorige keer stopte ik met het laten drogen
van de voorlaatste tekst.
Die moet ik nu dus opplakken.
Dus op het blad geef ik met wat stroken restpapier aan waar de tekst gaat komen. Dat is het gebied dat ik ga inlijmen.
Dit geeft mij de kans om me beter voor te stellen hoe het eindresultaat
er uit gaat zien. Om te beginnen heb ik het tweede schutblad gesneden.
Als ik de schutbladen wegleg met een pagina met een herfstblad en tekst
dan gaat het er als volgt uitzien.
Dan met een stapeltje bladeren.
De achterkant gaat aan elkaar genaaid worden en ik ga er gaas tegen zetten. Dat zal volgend jaar gebeuren maar voor nu ziet het er zo uit.
Als ik het boek overeind zet en ik laat het een beetje openwaaieren dan ziet het er zo uit. Het boek gaat wel een harde kaft krijgen. Dus dit is nog maar een eerste indicatie.
De lijm is nog niet helemaal droog maar dit wordt de voorlaatste pagina. De tekst voor op het schutblad is ook al gedrukt. Daarvan ligt de inkt nog te drogen.
Dat zal er zo uit gaan zien. Volgend jaar de volgende stappen. De Argusvlinder sluit de werkplaats in de FutureDome voor een paar dagen. Even me concentreren op de feestdagen.
Ambassade Hotel
Arnoin Grunberg, Ambassade Hotel.
Arnon Grunberg is een groot schrijver.
Ik bewonder vooral zijn journalistiek werk.
Bovenstaande Voetnoot is een voorbeeld van zijn vlijmscherpe
analyse die er voor zorgt
dat je maar op 1 manier naar het nieuws kunt kijken.
Zo kun je stemmen van racisten en neo-nazi’s winnen
zonder openlijk als racist en neo-nazi door het leven te gaan.
De geschiedenis leert, iedere keer opnieuw, dat mensen die proberen
die krachten te mobiliseren voor eigen gewin,
uiteindelijk die krachten niet in de hand kunnen houden.
Laatste dag in Cambodja
In de reeks over Vietnam en Cambodja
toonde ik veel beelden, gebouwen en reliefs uit de
hoogtedagen van de Cambodjaanse kunst.
Maar op de laatste dag hebben we in Siem Reap ook een
hedendaagse Boeddhistisch tempelcomplex bezocht:
Wat Preah Prohm Rath.
Een paar foto’s.
Dan komen we terecht in een enorm kleurrijke wereld met interessante verhalen.
Het is een behoorlijk groot complex.
Met een beeldentuin met hele uitgesproken beelden.
Een voor mij totaal onbekende wereld met mensen en dieren in allerlei bijzondere verhalen.
Een beeld waar vogels de ingewanden van een persoon opeten. Tamelijk uitgesproken lijkt me.
Maar hét verhaal over Wat Preah Prohm Rath gaat over een bedelmonnik die met zijn houten boot naar Phnom Penh ging om rijst te bedelen. Het wonderlijke was dat als hij terug kwam op de plaats waar nu de tempel ligt, dat de rijst, ondanks de lange tocht, nog niet bedorven was. Op een keer werd zijn boot aangevallen en brak in twee stukken. Het ene deel dreef naar een plaats waar men een tempel oprichtten, het andere deel met de monnik ging in hoge sneldheid (zodat er geen water in de boot kon lopen) naar Siem Reap. Daar maakte men later met het restant van de boot een beeld van een slapende Boeddha.
Dit is de enorme slapende Boeddha.
Het wordt tijd om hem weer eens te gaan wekken.
Winterland Breda, een eerste rondje
Helaas regent het een heel klein beetje maar ik ben toch even een rondje gaan lopen door het centrum van Breda waar Winterland Breda begonnen is. Grote Markt.
Grote Markt Breda, de ijsbaan.
Grote Markt.
Grote Markt, Zuid. Breda.
De spiegeltent op de Havermakt. De foto’s van de haven en de ‘poort’ van de Hoge Brug houdt u daarom tegoed.
Bladerboek
De afgelopen dagen ben ik nog bezig geweest met het bladerboek.
Er moet nog veel gebeuren maar iedere keer een stapje.
Op dit moment ben ik de teksten aan het drukken op
doorzichtig papier. Dat papier is hard.
Drukken valt niet mee.
Maar ik wil doorzichtig papier om de vorm en kleur
van de bladeren zo zichtbaar mogelijk te laten.
Hier zijn de teksten gedrukt en is het papier op maat gemaakt. Het papier ligt op de plaats waar ik het ga plakken.
Hier liggen de bladen 5 tot en met 9, van onder naar boven, op volgorde. Het papier is er net opgeplakt. Dan gaan de bladen voor lange tijd onder bezwaar. Het papier heeft de eigenschap erg van vorm te veranderen. Bijvoorbeeld door op te rollen. Dat doet het papier zo gauw er lijm op komt. Het papier is zo sterk dat het de geprepareerde bladen krom trekt. Met het bezwaar probeer ik dat te voorkomen.
Tekst 10. Met de beruchte ‘spuug-tekst’: Er was alleen iemand die stilletjes op mij toekwam, in mijn oor spuwde en meteen verdween zonder iets te zeggen. Even verder volgt dan: De mond uit, het oor in: dit is vast en zeker iets goeds.
Sfeerimpressie Winterland Breda
Het stadscentrum komt steeds meer en meer in de kerstsfeer.
Begijntjes actief in Breda
Dit begijntje was actief met het ramen lappen. In het Begijnhof van Breda was het vandaag druk (en dat blijft het waarschijnlijk nog wel even). Druk met bezoekers maar ook druk met activiteiten door de begijntjes zelf.
Zo zie je ze op verschillende plaatsen actief met handwerk. Alleen maar ook in groepjes.
Bidden blijft voor hen natuurlijk een belangrijke bezigheid. Iedere dag.
Er stonden veel kerststallen. Deze grote is de centrale kerststal van het Begijnhof. Hij staat direct tegenover de ingang van het kerkje.
Net als andere jaren stond de ambachtelijke papiermaker er ook.
Even verderop kijkt de Stadhouder tevreden toe. Stadhouder Willem III op het Kasteelplein in Breda.
Winterland Breda vollop in opbouw
Hier zie je door de Reigerstraat de spiegeltent in opbouw op de Havermarkt.
Hier heb je zicht op de ijsbaan die aangelegd wordt op de Grote Markt.
Er ligt al een dun laagje ijs, dus haal je schaatsen maar uit het vet.
Er wordt water op het ijs gespoten om het te laten aangroeien. Het stadhuis spiegelt er in.
Ook de Grote Kerk doet zijn best.
Gezien: Rembrandts Meesterleerlingen
Vorige week zag ik in Amsterdam de duo-tentoonstelling over
Ferdinand Bol en Govert Flinck.
De tentoonstelling is verspreid over twee museums:
het Museum Rembrandthuis en het Amsterdam Museum.
De ruimte in het Rembrandthuis is een probleem.
Daar zijn zoveel toeristen en het huis is naar hedendaagse begrippen
niet heel groot om als museum te dienen.
Daar heeft het Amsterdam Museum minder last van.
Heel mooi worden de werken van Bol en Flinck afgewisseld en zien we
de invloed van Rembrandt en ook waar men weggaat van Rembrandt.
Super!
Klaar voor het Kerstfeest
Gisteravond zag ik dat de Oude Haven van Breda gereed is voor het Kerstfeest.
Het leven van een boekenleurder
Onlangs zag ik een kort verhaal over de publicatie
Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder van
De Carbolineum Pers uit Kalmthout van 2017.
Een heruitgave van een boek dat het eerst verscheen in 1915
bij Elsevier.
Ik besloot het te kopen en ontving het eerder deze week.
Deze uitgave van de margedrukker/uitgever De Carbolineum Pers zegt
het als volgt in het Colofon:
De eerste uitgave van dit boek verscheen in 1915 bij Elsevier in Amsterdam. Nu, 102 jaar later, is de tekst in november 2017 opnieuw gezet uit de Times New Roman 16 punt, gedrukt op geschept Conqueror papier, en met de hand gebonden. Het nawoord van P.J. Buijnsters verscheen eerder als artikel in De Parelduiker, 2007/04 en is geactualiseerd. De oplage bestaat uit 50 genummerde exemplaren, waarvan de eerste verschenen op de Beurs van Bijzondere Uitgevers in Amsterdam, op zondag 10 december 2017.
De eerste hoofdstukken heb ik intussen gelezen.
Het zijn heel plezierig te lezen avonturen van een boekenverkoper
die de boeken niet via een winkel verkoopt maar die boeken
verkoopt aan vrienden, bekenden en (potentiele) klanten door hen
persoonlijk op te zoeken.
Het taalgebruik is hier en daar Vlaams met wat Frans.
De eerste versie verscheen in Nederland in 1915.
Dat is tijdens de Eerste Wereldoorlog.
De eerste letter van een nieuw hoofdstuk is een grote rode letter.
Soms wordt die letter herhaald in de zwarte, 16 punt, Times New Roman-tekst.
Waarom hier niet één lijn getrokken is, weet ik niet.
Het boek is mooi ingebonden en voorzien van een eemvoudige doos (slipcase)
van dun karton.
Ik geniet.
Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder, De Carbolineum Pers, Kalmthout, 2017.
Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder, De Carbolineum Pers.
Weer een beetje verder met het bladerboek
De eerste drie tekstpagina’s zijn gedrukt.
Het gaat om heel korte teksten, drie of vier regels
per blad. Gedrukt op doorzichtig papier.
Hier zie je dadelijk wat foto’s van het drukwerk
dat nog een beetje moet drogen.
Intussen zijn de teksten al op de bladeren geplakt
en liggen ze onder bezwaar.
Het doorzichtig papier heeft de eigenschap helemaal op te rollen.
Het trekt ook het blad helemaal krom.
Daarom moet het wel een tijdje onder bezwaar.
Dit is het begin van het verhaal ‘De hulpvaardige reiziger’. een Chinees verhaal uit Dunhuang. De Nederlandse vertaling is van W. L. Idema.
Dit is blad twee.
Dit wordt blad drie. In totaal worden het 10 pagina’s met herfstbladeren en een laatste schutblad met een korte tekst.
Bayon, echt de laatste blog
Zoals beloofd.
Van alle tempels in Angkor heeft Bayon de meeste indruk
hemaakt. Zeker, Angkor Wat ligt erg fotogeniek
(als er voldoende water is), is erg mooi,
maar was ook te druk. Dus misschien hebben we daar het
mooist gemist.
Maar Bayon heeft dat denk ik ruimschoots goed gemaakt.
Vandaag dan de laatste foto’s van dit prachtig complex.
Asparas.
Met twee man op de olifant.
Nog even rek en strek oefeningen voor het begin van de strijd (?)
Als dat geen vorst is op zijn strijdolifant.
Deze is zo ongelofelijk mooi. De versiering op het hoofd, die ogen, de oorbellen, de halsketting. Ongelofelijk.
De allerlaatste…
Bayon, de laatste loodjes
Zijn deze heren aan het jagen of bereiden ze zich voor op oorlog? Bayon, Angkor, Siem Reap, Cambodja.
Een korte reeks met 7 foto’s van de reliefs
en 1 van de lachende gezichten.
De voorlaatste blog over Bayon. Wat een pareltje!
Men is erg druk in de keuken.
Het vingertje kent men dus ook in Azie.
Hier worden de waren nog eens goed georganiseerd (?)
De foto’s zijn gemaakt tijdens ons eerste bezoek aan cambodja. Eem kenner kan ik me dus niet noemen. Maar mooi is het zeker. De betekenis blijft gissen. Mijn verklaringen zijn vast te eenzoudig. Wat men hier precies doet is mij niet duidelijk maar dat het een levende discussie is mag duidelijk zijn. Misschien speelt men een kansspel of bespreekt men de strategie voor de volgende veldslag.
Prachtige kopjes in die boot.
Is dat een zwemmer daar tussen de roeiriemen of is het een slachtoffer?
Nog een keer naar de lachende gezichtjes.
Kleur!
Vanavond heb ik twee teksten klaar gemaakt om morgen te kunnen drukken
en ik heb wat meer kleur toegevoegd aan de kerstversiering
van de Argusvlinder in de FutureDome.
Bayon
Het einde van de reeks foto’s over Vietnam en Cambodja nadert.
Maar vandaag toch nog een serie foto’s over de tempel Bayon.
Wikipedia schiet weer te hulp:
De Bayontempel is een Angkoriaanse tempel, gebouwd door koning Jayavarman VII in 1181.
Jayavarman VII staat bekend om de bouw van vele tempels, maar dit was zijn staatstempel. De Bayon is de meest centraal gelegen tempel van de oude Angkoriaanse hoofdstad Angkor Thom. Hij is vooral bekend door zijn 54 torens die elk vier gezichten afbeelden.
Ook andere mensen dan strijders zijn er op de reliefs te zien. Hier de vrouwen en kinderen bijvoorbeeld. Daarnaast het vee.
Een ossenwagen.
Allerlei huisraad gaat er mee.
Is dat een vogelkooi daar rechts?
Voor sommige is het rustig op de rug van een olifant.
Dit lijkt me een varken.
Mannen met banieren.
Stoere mannen.
Een paard tussen de strijders, Opvallend.
Op audientie.
Een buiging vanuit zittende houding.
De gevechten levert men ook met boten.
Bij de boten veel vis, roeiers en vogels. Je kijkt je ogen uit.
Hier eten een krokodil en een vogel van de vissen die bij de boten zitten.
Een rijtje roeiers.
De torens met de gezichten geven weer rust tot de volgende blog post.
Bladerboek
Het is best spannend met het bladerboek.
Het hele ontwerp heb ik nog niet eerder zo in elkaar gezet.
Het is de eerste versie en het model tegelijkertijd.
Eigenlijk hoort dat niet zo.
Ik ga de tekst op doorzichtig papier drukken.
Dat heb ik gedaan met het titelblad.
Verschillende pogingen.
De tekst moet dan gaan passen op het blad zoals ik dat wil.
Dan maak ik het papier op[ maat. Dan lijm ik het in en kan het opgeplakt worden.
Zo gaat het dan onder bezwaar. Vanmorgen ben ik nog speciaal naar de FutureDome gegaan om te zien of het allemaal mooi onder het bezwaar uitkomt. Dat is wel gelukt. Maar de foto die ik er van maakte niet. Misschien sloeg de lens een beetje aan. Hoe dan ook dit is pagina van 10. De verdeling van de teksten over de pagina’s heb ik al bedacht.
In de sneeuw is hij erg mooi
Wie is hij? Dat is het standbeeld van Stadhouder Willem III dat op het Kasteelplein in Breda staat.
